Nasleep ziekte van pfeiffer
zaterdag 30 april 2011 om 21:46
Hallo allemaal!
Na een paar maanden constant moe, duizelig en verkouden te zijn geweest had ik toch maar besloten om naar de huisarts te gaan. Ook werd ik steeds weer een paar dagen ziek, met koorts, veel bijholteonstekingen gehad, keelonstekingen en nu weer ooronsteking
Diagnose: ziekte van pfeiffer, maar al aan de beterende hand, mijn bloed was alweer aardig schoon en de klachten komen dus van de nasleep.
Ik heb er ontzettend veel last van, alles is teveel eigenlijk, de kleinste dingen zijn soms al te vermoeiend. Werken is helemaal erg, maar ik probeer alles te blijven doen.
Mijn vraag aan jullie, heeft iemand hier ervaring mee of misschien tips waardoor ik me weer een beetje fitter voel?
Heel veel liefs, Marianne
Na een paar maanden constant moe, duizelig en verkouden te zijn geweest had ik toch maar besloten om naar de huisarts te gaan. Ook werd ik steeds weer een paar dagen ziek, met koorts, veel bijholteonstekingen gehad, keelonstekingen en nu weer ooronsteking
Diagnose: ziekte van pfeiffer, maar al aan de beterende hand, mijn bloed was alweer aardig schoon en de klachten komen dus van de nasleep.
Ik heb er ontzettend veel last van, alles is teveel eigenlijk, de kleinste dingen zijn soms al te vermoeiend. Werken is helemaal erg, maar ik probeer alles te blijven doen.
Mijn vraag aan jullie, heeft iemand hier ervaring mee of misschien tips waardoor ik me weer een beetje fitter voel?
Heel veel liefs, Marianne
zaterdag 30 april 2011 om 21:56
Ik heb vorig voorjaar Pfeiffer gehad, en dat is geconstateerd in september. Ik was ook zo ontzettend niet uitgerust.
Ben ook blijven werken tot het echt niet meer ging en ik 3 maanden thuis heb moeten zitten (liever gezegd liggen, veel anders kon ik niet meer).
Ik wil maar zeggen: kijk uit, en probeer wat te minderen met alles. Als je helemaal uitvalt ben je verder van huis.
Ben ook blijven werken tot het echt niet meer ging en ik 3 maanden thuis heb moeten zitten (liever gezegd liggen, veel anders kon ik niet meer).
Ik wil maar zeggen: kijk uit, en probeer wat te minderen met alles. Als je helemaal uitvalt ben je verder van huis.
zaterdag 30 april 2011 om 22:01
Ik sliep, sliep, sliep en sliep, tot ik wakker werd gemaakt om te eten en dan sliep ik weer verder. En ik ben een paar maanden uit de running geweest, kon niet met mijn examen mee doen, maar gelukkig wel met de her-examens. Bij mij werd het ook pas ondekt toen het allemaal op zijn einde liep, was al tijden moe en had het gevoel dat ik in zou storten. En dat is dus gebeurd toen het virus al bijna weer uit mijn lijf was.
Veel sterkte en beterschap.
Veel sterkte en beterschap.
zaterdag 30 april 2011 om 22:04
Ja, ik viel op een gegeven moment overdag in slaap, na regelmatig keelontstekingen, niet lekker enzovoorts. Toen bleek ook dat ik Pfeiffer had. Ik ben een tijdlang thuis geweest en toen weer in overleg met de arbo-arts opgebouwd. Ik had het ook vrij ernstig. In totaal heeft het een jaar geduurd eer ik weer hersteld was.
Ik moet wel zeggen dat m'n weerstand nooit meer de oude is geworden. M'n klieren spelen veel sneller op, ook bij een verkoudheid of iets dergelijks. Ook ben ik sneller moe en heb ik sneller iets onder de leden.
Ik heb ook gelezen dat Pfeiffer en de gevolgen daarvan onderschat worden. Daarbij kan ik me wel aansluiten.
Wat ik trouwens gebruikt heb is een natuurlijk (homeopathisch) antibioticum, om m'n lijf een boost te geven.
Verder is rust écht belangrijk.
Beterschap.
Ik moet wel zeggen dat m'n weerstand nooit meer de oude is geworden. M'n klieren spelen veel sneller op, ook bij een verkoudheid of iets dergelijks. Ook ben ik sneller moe en heb ik sneller iets onder de leden.
Ik heb ook gelezen dat Pfeiffer en de gevolgen daarvan onderschat worden. Daarbij kan ik me wel aansluiten.
Wat ik trouwens gebruikt heb is een natuurlijk (homeopathisch) antibioticum, om m'n lijf een boost te geven.
Verder is rust écht belangrijk.
Beterschap.
zaterdag 30 april 2011 om 22:07
Ik heb afgelopen zomer ook pfeiffer gehad. Bleek ook al over zijn hoogtepunt heen, maar ohhhh wat had ik een last.
Ik viel sochtends met mijn hoofd op tafel in slaap.
Ben vrij snel (na paar weken ziek thuis) weer halve dagen gaan werken, maar zat half slapend in de auto naar huis.
Bedrijfsarts heeft me teruggezet naar 2 uur per dag en ik vond dat erg overdreven. Maar dát heeft me uiteindelijk echt geholpen.
Rust moet je nemen, liefst zoveel mogelijk!
Iedereen die zelf Pfeiffer gehad heeft riep dat ik rust moest houden en ik vond het toen overdreven, maar beaam het nu echt.
Enige manier om je weer beter te gaan voelen is rusten!
Ik ben een half jaar niet volledig aan het werk geweest, maar gaat nu gelukkig weer zo goed!
Heel veel beterschap!!!
Ik viel sochtends met mijn hoofd op tafel in slaap.
Ben vrij snel (na paar weken ziek thuis) weer halve dagen gaan werken, maar zat half slapend in de auto naar huis.
Bedrijfsarts heeft me teruggezet naar 2 uur per dag en ik vond dat erg overdreven. Maar dát heeft me uiteindelijk echt geholpen.
Rust moet je nemen, liefst zoveel mogelijk!
Iedereen die zelf Pfeiffer gehad heeft riep dat ik rust moest houden en ik vond het toen overdreven, maar beaam het nu echt.
Enige manier om je weer beter te gaan voelen is rusten!
Ik ben een half jaar niet volledig aan het werk geweest, maar gaat nu gelukkig weer zo goed!
Heel veel beterschap!!!
zaterdag 30 april 2011 om 22:10
Ik had pfeiffer toen ik een week of 12 zwanger was. Niet zo´n fijne combinatie. Ben een paar weken thuis geweest en daarna geleidelijk weer gaan werken, eerst 25 uur, toen 32 en uiteindelijk weer 40. Heb me alleen geen seconde van de zwangerschap meer uitgerust of goed gevoeld. Eigenlijk was het pas deze zomer écht over, toen was zoon 6 maanden. Ruim een jaar later dus.
if we all light up, we can scare away the dark...
zaterdag 30 april 2011 om 22:24
Ik heb bijna 2 jaar lang alleen maar geslapen. Alleen naar school fietsen was me toen al te veel en heb 2 jaar verprutst. Daarna heb ik een jaar via het uitzendbureau gewerkt. Liever ziek van werk dan nog een keer een jaar school verprutsen.
Ik sliep zo veel dat ik gewoon niet doorhad dat ik een blaasontsteking had. Die blaasontsteking is toen overgegaan in uiteindelijk nierbekkenontsteking. Toen voelde ik me wel erg slecht. Wat op zich geen wonder was, aangezien de dienstdoende arts zei dat als ik 3 dagen gewacht had, ik er niet meer zou zijn geweest.
Ik sliep zo veel dat ik gewoon niet doorhad dat ik een blaasontsteking had. Die blaasontsteking is toen overgegaan in uiteindelijk nierbekkenontsteking. Toen voelde ik me wel erg slecht. Wat op zich geen wonder was, aangezien de dienstdoende arts zei dat als ik 3 dagen gewacht had, ik er niet meer zou zijn geweest.
zaterdag 30 april 2011 om 23:36
dinsdag 3 mei 2011 om 19:42
Ik heb het twee jaar geleden ook gehad. Begon toen ik net stage liep.. Uiteindelijk heb ik die stage gewoon kunnen doen, maar achteraf gezien had ik beter voor mezelf moeten zorgen. Ik deed ook nog eens allerlei dingen bij de studentenvereniging en soms was het echt te veel. Overdag ging het meestal wel, hoewel ik soms bij een vergadering echt bijna in slaap viel (en niet omdat het zo saai was). Maar 's avonds was ik vaak helemaal op. Ik herinner me dat we de avond voor kerst de kerstboodschappen gingen doen en ik echt stond te tollen op mijn benen en bijna ging huilen van vermoeidheid.
Het heeft wel bijna een jaar geduurd voordat ik weer helemaal de oude was. En pas toen ik weer 'gezond' was, kwam ik erachter dat het toch wel heftig was geweest.
Dus wat al eerder gezegd is: luister naar je lichaam en neem echt voldoende rust!
Beterschap!
Het heeft wel bijna een jaar geduurd voordat ik weer helemaal de oude was. En pas toen ik weer 'gezond' was, kwam ik erachter dat het toch wel heftig was geweest.
Dus wat al eerder gezegd is: luister naar je lichaam en neem echt voldoende rust!
Beterschap!