November 2007

Even een vraagje: omdat een 'echte' vakantie er niet inzit deze zomer (in verband met mijn werk en dikke buik enzo, al gaan we wel nog een weekje naar Terschelling in juni) zitten we erover te denken om tegen het eind van mijn verlof nog een weekje naar een lekker zonnige bestemming te gaan met beide kindjes. Fukkie zal dan een week of 8 zijn, en Bintje natuurlijk nog net geen 4.

Uiteraard hangt het ervan af hoe het allemaal loopt en hoe ik en Fukkie ons voelen tegen die tijd, maar wat denken jullie? Is dat erg vroeg om te gaan vliegen enzo? Of valt dat wel mee? Iemand ervaring??

Ik denk dat je dat nooit van tevoren goed kan zeggen. Als je een makkelijke baby hebt; waarom niet. Dat is het makkelijke als ze zo klein zijn, met een wagenbak en melk heb je in de gootste behoefte wel voorzien en slapen ze lekker veel. Maar zelf geen ervaring. Suzoon is ook in de zomer geboren, maar toen zijn we alleen voor de bevalling weg geweest. En Suzoon was ook zo onrustig, vakantie had alleen maar meer stress gegeven denk ik .

We moeten inderdaad sowieso afwachten hoe het allemaal loopt. Bintje was supermakkelijk, die had ik toen zo meegenomen, vandaar dat de optie nu ook in ons opkwam. Boeken doen we nog niets, eerst maar eens zien hoe het uitpakt.



Bintje is reuze zielig vanavond trouwens. Werd net huilend wakker, maar niet echt wakker, zo half/half. Veel huilen, gaf de indruk pijn te hebben (keel? oren?) maar was niet wakker genoeg om echt te kunnen vertellen wat er precies was. Een hoopje ellende waar we niet helemaal toe door konden dringen. Beetje gek, want ze voelde niet warm of koortsig aan. We houden haar maar heel goed in de gaten, evt maar even bij ons in bed 's nachts. Arm kleintje.

Binti, ik ben een slechte raadgever. Zelfs nu ze 2 en 3 zijn pieker ik er niet over om met ze te gaan vliegen. Als je nu vertelt van een ziek meisje met keelpijn: ik wil dat niet meemaken als ik in een buitenland zit. Je kind in handen van mensen die ze niet verstaan, brrr. Maar goed, ik ben een apart geval merk ik En op het moment is onze auto veel te klein voor een vakantie dichtbij huis, dus dan maar helemaal geen vakantie buiten de deur, alleen zonder kinderen



Echt waar, ik vind het al knap als een kindje sowieso kan fietsen, waar dan ook op. Als ik ons buurjongetje van 1 maand jonger dan Neeltje op zijn fiets zonder zijwieltjes een trap zie af fietsen, vind ik dat zo geweldig knap!!!! Mijn kindjes zijn van het lopen.



Hier wordt er 's nachts wel weer geslapen, op een vermist speentje of knuffeltje na. Dat is wel een zegen hoor! Verder gaat het bij mij langzaam (te langzaam voor mijn idee) vooruit. Ik zit sinds gisteren officieel in de WW. Dus ik moet wel solliciteren, maar eigenlijk mag ik helemaal nog niet werken. Rare situatie......... Er is me door de rechtsbijstand aangeraden om "creatief" te solliciteren, om zo nog een tijdje wat ademruimte te hebben. En om weer wat te gaan doen heb ik een a4 groot to do lijstje gemaakt voor klusjes in huis. Deze week is het kdv dicht op 5 mei, dus dan komt er al niets van, maar volgende week ga ik maar eens aan de slag.

Lala, jij hebt vakantie, maar in de vakantie hebben wij het juist extra druk

Wij gaan deze zomer voor het eerst vliegen met het spul en zie daar aan de ene kant enorm tegenop, maar aan de andere kant kijk ik er ook erg naar uit. Maar dan wint toch echt het laatste het, er kan wat dat betreft overal van alles gebeuren. En O; als je een kindvriendelijk huisje boekt, hoef je ook niet zoveel mee te zeulen. En ik heb wel gemerkt dat er even als gezin tussenuit, weg uit je omgeving wel erg lekker is. Ook al vind ik het weer heerlijk om weer thuis te komen.



Fijn dat er weer geslapen wordt O! En vooruitgang is goed, ook al gaat het langzaam. Juist beter toch? Gewoon lekker gestaag de weg omhoog terugvinden. Wel vreemd dat je nog niet mag werken en dan toch in de WW belandt????



Lala; lekker vakantie! Hopelijk wordt het de komende dagen wat warmer. Lekker dat je ook wat dagen zonder de kids hebt, dan kun je er weer even tegenaan.



Hoe is het met Bintje? Hopelijk knapt ze snel weer op, zieke kindjes is niet leuk...

Dubbel...

Dubbel...

Suzaa, jij kent onze auto niet. 2 kinderen, 2 volwassenen en een wandelwagen is volle bak !! Kleertjes, luiers, speelgoed, laat staan spullen voor ons, eten, etc ............. Het kan er niet meer bij. Dus dat is thuisblijven tot ik weer een leasebak heb ach, we hebben een hele mooie tuin en de kindjes onthouden het toch nog niet.

Ja zoiets onderschat je inderdaad altijd. Wij hebben het dit jaar ook een beetje. Ik wil gaan kamperen maar als ik bedenk hoeveel rotzooi er dan mee moet dan past dat ook echt niet in één auto en zouden we dus met twee auto's moeten gaan en dan heb ik het echt alleen over een tent en essentiele zaken als kleding en slaapzakken. Denk dat het hem dat niet wordt.



Over ongelukjes in het buitenland ben ik het ook helemaal eens met O. Ik heb inmiddels ervaring als het aankomt op ziekenhuisbezoeken in het buitenland. Met Tijn hebben we ooit in Luxemburg noodgedwongen een ziekenhuis opgezocht omdat man met hem was gevallen. Los van de taalbarrière (ik kan echt geen lux) het idee dat er allemaal mensen om je kind heendraaien terwijl het niemand kan verstaan is echt het laatste wat je wil. Toen Raf in Duitsland zijn tandje uitviel en de laatste keer zijn gat verbrandde aan een kachel met een lelijke brandwond als gevolg hebben wij ervoor gekozen om eerst naar huis te rijden (een rit van 4 uur) zodat we gewoon thuis naar de dokter/het ziekenhuis konden.



Vliegen zit er voorlopig voor ons ook niet in, waar ik heen zou willen is veeeeeel te duur voor 5 mensen.



Ik heb dus nog even geen idee wat het wordt voor ons in de vakantie.

Lala, wat voor waterpistolen heb jij? ik heb al diverse waterkanonnen en kleine pistooltjes geprobeerd bij familie en vrienden, maar vooral Nelis en eigenlijk Neeltje kunnen die dingen nog niet bedienen. Nu redden ze zich over het algemeen prima met het gooien met bekertjes water, maar ja, je wil wel iets anders



En slapen: Neeltje slaapt al maanden niet meer overdag. Inderdaad heeft ze wel een rustperiode nodig. Wat hier heel goed werkt is 'luisterboeken". Via oma zijn de kinderen lid van de disney club. Iedere maand een boek met een cd erbij met het verhaaltje erop. Neeltje zit regelmatig met het boek op schoot het verhaaltje mee te luisteren. Heb ik ook even een half uurtje rust en kan ik lunchen. Dubbel pret Op het kdv is ze het enige kindje dat niet meer slaapt en daar mag ze meestal even een dvdtje kijken. Maar omdat ik dvd ook al gebruik om te kunnen ontbijten en eventueel om te kunnen koken, wil ik niet nog een dvd moment.



2,5 een praktische leeftijd? Op het hoogtepunt van de peuterpubertijd en nog wel een buggy nodig? brr, ik moet er niet aan denken om nu met Nelis in een vliegtuig te zitten. Wij gaan binnenkort voor het eerst met de kinderen met de trein. Mogen ze 2 keer 10 minuten genieten. Lang zat....... Wij krijgen vast wereldvreemde kinderen. Ik hoorde vorige week van een vrouw wiens dochter van 16 met school naar Peru ging. Tja, als dat de eerste keer wordt dat ze vliegen is het wel weer lastig. Maar wie dan leeft wie dan zorgt!

haha lala-post gemist.



De middagen zijn hier soms ook best lastig. Ik weet hoe laat het is als spruit hier begint te klieren. Dat is altijd vermoeidheid. Ik probeer hem op deze momenten juist te entertainen met simpele dingen als electro of klei of een puzzeltje of zoiets, iets waarbij hij niet teveel hoeft na te denken maar wat hem wel bezighoudt zodat ik kan koken. Ik plan verder eigenlijk voor mijzelf niks in de middag dat moet scheelt ook een boel frustratie. Verder zou ik het ook niet weten. Meestal komen de twee oudsten ook thuis net op het moment dat de vermoeidheid inslaat dus dan heeft ie ook wel afleiding.



Troost je O ik had ook altijd wereldvreemde kinderen (met een autist ga je ook niet zo gemakkelijk weg) maar dat heeft zich ruimschoots opgelost. Al hebben ze nog nooit gevlogen Op je 16de met school naar Peru? Pfff ik weet niet of ik dat zou trekken..

We gaan half september naar zuid-spanje. Dus niet al te lang vliegen, lekker in huisjes met zwembad enzo. Ben zo benieuwd hoe het allemaal zal gaan!



Maar voor kinderen maakt het helemaal niet uit volgens mij. Ik ben in mijn jonge jaren ook niet echt verder gekomen dan een weekje slagharen met hemelvaart. Alleen meer leuke herinneringen, dus een dagje weg hier en daar vinden ze net zo leuk. Wij hebben tussen hemelvaart en pinksteren vrij, maar blijven dan waarschijnlijk ook thuis en gaan er lekker dagjes op uit. Apenheul, Koningin Julianatoren en Duinrell staan op het programma. Als het tenminste een beetje droog is dan. Ben een beetje bang dat als het eenmaal gaat regenen het voorlopig wel even blijft regenen. Het is nu al zo lang mooi weer (al is het nu wel koud nog).



Peru over 13 jaar... nou, dat denk ik niet hoor!!! Veuls te gevaarlijk .



Hmm Lijnes, wil je me niet zo bang maken met je vakantieperikelen?! Wel vervelend, vooral het verbranden aan de kachel, auw. Is het een litteken gebleven? Heb zelf brandwonden, dus weet hoe rottig het eruit kan zien.



Suzy ligt ook vaak even op de bank tv te kijken rond de middag. Even een rustmomentje. Met mooi weer wordt er toch minder tv gekeken, dus dan is rond de middag wel even lekker. Suzy gaat ook wel aan tafel even kleuren ofzo. Is ook niet zo druk.



He, luisterboek is ook een goed idee! Misschien ook bij de bieb te leen, of niet?

haha Suzaa tuurlijk wil ik je niet bang maken maar ik denk wel dat het altijd verstandig is er rekening mee te houden toch? Dat wij vaak van die ongelukjes hebben zit in de genen geloof ik. Als kind was ik zelf ook altijd de pineut, als ik terug denk had ik elke vakantie wel iets van gebroken botten tot hechtingen en brandwonden. Raf is gewoon net als ik motorisch niet zo heel begaafd



Over die brandplek, omdat ikzelf ook brandwonden heb (ooit als kind kokend water over mijn buik gehad, ook al zoiets ) ik schrok toen het gebeurde en het is een flinke plek maar ik denk dat het achteraf mee gaat vallen omdat ik echt heel erg lang en goed heb gekoeld. Toen het gebeurde zag het er uit alsof het "gekookt" was, feitelijk zal het dat ook geweest zijn want hij kwam uit de douche en leunde met zijn natte lijfje tegen zo'n elektrische kachel die vol open stond. Maar als ik het nu bekijk is het enkel een verkleuring op zijn bil. Wel een flinke verkleuring en ook op zijn hele bil maar ik denk dat dat er nog wel uit zal groeien. het ziet er in elk geval heel anders uit dan mijn eigen littekens.

Het idee om in het najaar naar het buitenland te gaan kwam met name door het weer. In november heb ik niet zoveel behoefte om in NL ergens heen te gaan met een kleintje, maar wel als de zon ergens schijnt Vooral omdat verder een buitenlandse vakantie er niet inzit deze zomer ivm dikke buik enzo

Maar we kijken het rustig aan. Eerst in juni/juli een week naar Terschelling, ook heerlijk, zeker als het weer meewerkt. Wij zijn wat dat betreft wel nogal verwende vakantie-fans, we willen er graag elke 2 maanden even uit, al is het een weekendje.



En wat buitenland betreft: zowel Vriend als ik zijn van huis uit gewend al vanaf heel jonge leeftijd naar het buitenland te gaan. Mijn broertje is een pechgeval, dus heb ik in de loop der jaren met mijn ouders ongeveer alle ziekenhuizen aan de Spaanse costa's gezien Hij had steevast elke vakantie iets, het varieerde van gebroken been tot bacteriele infectie en van buikvirus tot door een glazen pui heengelopen (met 2 benen aan flarden :-/ , nog nooit zoveel bloed gezien) dus op dat gebeid schrik ik niet zo gauw meer denk ik. Ik heb zelf ook in zowel een Frans als een Spaans ziekenhuis gelegen, misschien scheelt dat ook.

Dus reizen en vakantie met kinderen vind ik niet zo'n punt. Hoewel kamperen vorig jaar niet geweldig beviel, maar dat had ook met het weer te maken en het feit dat we alledrie buikgriep kregen. In combinatie met een tent en slecht weer was dat niet zo'n succes. Voor ons gewoon weer een huisje voorlopig.



Vliegen hebben we dan weer weinig gedaan, omdat Vriend tot een jaartje geleden vliegangst had. Hij had een paar keer wel gevlogen maar het verpeste echt de helft van de vakantie. 4 dagen voor vertrek was ie al niet meer te genieten van de stress, en tijdens de vlucht was ie niet aanspreekbaar (was lachen tijden de 16 uur durende vlucht met overstap naar Zuid-Afrika). Zeker als je maar een week hebt is dat wel ongezellig, zo'n sjacherijnige zwetende kerel de laatste 3 dagen x-D

Vorig jaar is ie een aantal keer wezen vliegen met een vriend die zijn vliegbrevet heeft en dat vond ie zo leuk dat de angst helemaal weg is, zo ineens!! Dus vliegen is nu ineens een optie geworden, vandaar mijn behoefte om straks weer naar de zon te gaan



Lijnes: brandwonden blijven naar, maar fijn dat Raf er uiteindelijk niets aan over lijkt te hebben gehouden! Mijn broertje (daar is ie weer) heeft ooit in brand gestaan (lang verhaal) en had daarvan onder andere 3e graads wonden op zijn armen en buik. Hij heeft een paar huidtransplantaties gehad vanaf zijn bovenbenen en eigenlijk zie je daar zo goed als niets meer van.



Wat slapen betreft: als ze heeeeeel moe is kan ik haar soms nog meekrijgen met mij om een uurtje te gaan liggen in ons bed, maar niet vaak. Dan wordt het vaak toch een filmpje oid, dan ligt ze echt als een lam vogeltje op de bank, duim in haar mond en staren maar. Vaak is een half uurtje genoeg om weer op te laden. Maar de meeste dagen merk je niks aan haar en stuitert ze lekker de hele dag door. Luisterboekje heb ik geprobeerd trouwens maar dat krijg ik niet voor elkaar. Ze heeft de rust niet om te blijven zitten luisteren dan. Blijkbaar heeft ze er toch meer beeld bij nodig.

Hahahah Binti, volgens mij ben ik dan de meisjes uitvoering van jouw broertje geweest Hoe is hij nu? Nog steeds brokkenpiloot?

) Lijnes: inmiddels is ie iets minder brekebeen, maar handig zal ie nooit worden vrees ik



Even voor Lala en Tess: een van jullie heeft mij parkeergeld voorgeschoten in de parkeergarage bij de vorige meet, maar ik weet niet meer wie?? Wil je mij nog even laten weten wie dat was en wat je rekeningnummer is?? (via mail of AK uiteraard )

Kan me voorstellen dat november wel een lekkere maand is om er even tussenuit te gaan naar de zon. Dus als het even kan; gewoon doen! Hopelijk is Fukkie een makkelijke baby en gaat het lukken. Zeker als het een beetje luxe kan in een huisje ofzo, dan is het natuurlijk wel erg lekker.

Wij hebben ook al sinds 2003 niet meer gevlogen. Daarvoor elk jaar wel, maar de laatste jaren steeds met de auto weggeweest. Vriend is ook verre van dol op vliegen, dus die heeft nu al klamme handen als hij aan september denkt. Misschien moet ik hem ook eens meesturen met een piloot ofzo.



Vorige week was Suzoon een halve dag koortsig en gisteren Suzy. Blijkbaar iets van erg korte duur, want nu weer helemaal beter.



Allemaal een leuke moederdag gehad? Ik in elk geval wel, verwent met kadootjes (waaronder natuurlijk handbeschilderde vaas en macaroni ketting ). Zaterdagavond kwam schoonmoeder en bleef slapen, is altijd erg gezellig. Gisteren lekker weggeweest, wat een heerlijkheid met dat lekkere weer.

Oja, moederdag... Dat hebben we hier zaterdag al gevierd omdat ik zondag de hele dag weg zou zijn. Bintje kwam me ontbijt op bed brengen: klom de trap op, kwam mijn kamer binnen en gooide een pot pindakaas op het bed

Ze kan namelijk niet in het kastje waar het brood ligt. Cadeautje was (geloof ik) een sleutelhanger met haar foto erop.



Moederdag zelf was dus niks, want ik was vanwege een hondenevenement van half 8 's ochtends tot half 8 's avonds weg. Kreeg nog een staartje, wat mijn moeder is vreselijk belegdigd dat ik niets van me had laten horen. De laatste tijd gaat het niet zo best tussen ons: zij claimt ontzettend, wil dat wij veel meer tijd met haar doorbrengen en heeft huizenhoge verwachtingen, die ze niet uitspreekt, maar vervolgens is ze wel enorm teleurgesteld en gepikeerd als wij (voornamelijk ik natuurlijk) niet aan haar verwachtingen voldoen.

Aangezien ik dat weet, heb ik heel duidelijk ver van tevoren uitgelegd dat ik dus iets had deze dag, en dat we er volgende week zaterdag (deze week is ze op een midweek vakantie) een leuk dagje van maken op de braderie in het dorp ter compensatie. En dan krijg ik toch aan het eind van de zondag een sms met daarin een soort slachtofferig klaagverhaaltje dat ik nog geen 5 minuten voor haar vrij kan maken en er zelfs geen telefoontje af kon en dat ze zo teleurgesteld is. Zucht. Ben echt supergeirriteerd en twijfelde nog of ik nou zal reageren, maar heb besloten het te negeren. Geen zin in het gedoe (ze wordt altijd heel emotioneel en nog slachtofferiger van een weerwoord) en zie het vrijdag of zaterdag wel weer, als ze terug is van haar midweekje. Want ik weet vrij zeker dat ze er nog eens op terug gaat komen.... Nouja, het zit me hoog dus. Juist omdat het de laatste tijd weer erger wordt.



Eigenlijk wil ik haar aanraden eens met een psycholoog te gaan praten ofzo. Ze is gewoon echt niet gelukkig, niets is leuk, ze kan nergens van genieten of oprecht blij om zijn. Chronisch ontevreden, en maar kijken naar anderen en daarover praten. Het is nooit goed of het deugt niet en ik word steeds geirriteerder over die houding. Bovendien vind ik het ook niet lekker nu Bintje ouder wordt, want ook met haar erbij kan ze die negativiteit niet loslaten. Ik ben ermee opgegroeid en wil absoluut niet dat Bintje er zoveel van meekrijgt als ik heb gehad. Als kind krijg je een enorme druk opgelegd, want ze manipuleert het zo dat jij verantwoordelijk wordt gehouden voor haar geluk. Als je maar aanpast en meewerkt en probeert te voldoen aan haar verwachtingen, dan is ze best gezellig. Maar dat kun je nooit altijd en helemaal, dus stel je haar steeds weer teleur. En dat gevoel wil ik mij dochter(s) besparen.



Maar dat wordt dus een moeilijk gesprek, waar mijn moeder onmiddellijk een emotionele slachtofferrol in aan zal nemen, waarvan ik dan weer pissig wordt. En dat wil ik ook echt niet doen waar Bintje bij is.



Nouja, we zullen wel weer zien. Het zit me wel hoog.

Binti . Kan me voorstellen dat het je heel hoog zit. Je probeert het naast je neer te leggen, maar ondertussen zit je er toch maar mooi mee. Zo te lezen is het ook niet iets tijdelijks en voor Bintje inderdaad ook niet leuk. Negativiteit is gewoon geen leuke sfeer en de slachtofferrol is ook al zwaar irritant. Hopelijk lukt het je om een goed gesprek met haar te voeren en haar te overtuigen om hulp te zoeken. Lijkt me heel erg moeilijk. Sterkte hoor!

Misschien is er iemand ander in haar omgeving die je ermee kan helpen? Jij staat natuurlijk erg dichtbij, misschien neemt ze van iemand anders wel iets aan.



Tot die tijd, probeer het even los te laten, voor zover dat lukt. Jij kunt je energie wel beter gebruiken.

Binti, wat vervelend zeg, zo met je moeder. Zeker omdat je vreest dat het je kind(eren) zal beïnvloeden. Ik denk dat het in ieder geval goed is om te onthouden dat een relatie met je oma iets anders is dan met je moeder. Dat haar negativiteit jou heeft benadeeld kan ik me voorstellen, maar je bent er zelf nog bij om het bij je kinderen te reguleren. Het zal heel moeilijk zijn om haar te veranderen, maar misschien lukt het je om voor jezelf een modus te vinden om ermee om te gaan.

Dank jullie!! Inmiddels is mijn frustratie weer wat afgezakt. Even gesproken met een goede vriendin die ook zo'n moeder heeft (en ook gedoe had om moederdag ) en dat relativeert ook wel weer.



O: wat jij zegt, over het verschil tussen oma en moeder klopt ook wel. Bintje zit er natuurlijk niet dagelijks tussen en ik merk ook wel dat mijn moeder haar best doet die ene dag in de week dat ze haar ziet. Maarja, je wilt je kindje alles besparen he, het hele leven moet voor haar een rozentuin met zonneschijn zijn....



Suzaa: ik heb er wel over gedacht om het er eens over te hebben met een goede vriendin van haar. Misschien inderdaad maar eens doen.

Nu eerst genieten van een paar dagen rust, zolang ze op vakantie is

Jaaaaaaaaaaaaaaaa ben weer terug. van mijn weekje met vriendin naar Sharm el Sheik. Was helemaal super, heerlijk, zalig. Het duiken was echt top. Mooie dingen gezien zeg. En Sharm was heerlijk rustig. Heel weinig toeristen. Komt natuurlijk door de revolutie maar vond het eerlijk gezegd wel lekker. Foto's op FB voor de geinteresseerde. Maar ook weer blij dat ik terug ben. heb 3x geskypt met thuis en dat was ook wel nodig Miste de meiden en vriend wel erg. Zeker op moederdag. Maar aan de andere kant is het super met vriend en kids gegaan en was het echt zo heerlijk om alleen maar aan jezelf te denken. Heb wel 4 boeken gelezen, lekker elke avond uit eten, leuke mensen ontmoet, lekker wezen stappen, heerlijk bruin geworden enz enz.



Ben dus echt op adem gekomen. Zalig, kan er weer even tegen.



Ben even snel bij gelezen maar dat vliegverhaal wordt een beetje eenzijdig zonder mij hahahahaha. Tuurlijk moet je gaan Binti. Vliegen is echt geen drama en heel goed te doen met kinderen. Piece of cake Als het financieel kan gaan wij volgend jaar ook zeker nog een grote verre reis maken naar Thailand of Vietnam of wellicht weer Indo (voor het gruwel drama van het hoogseizoen begint). Muk is dan ook 2,5 of bijna 3, perfect dus. Ziekenhuizen zijn, zeker in Europa, echt niet afschrikwekkend, geloof het of niet maar ik heb zelfs in Azie ziekenhuizen/tandartsen enz gezien die stukke beter waren dan die van ons hier. In Eur zou ik me daar echt geen zorgen over maken. Ik heb trouwens ook echt geen buggy meer nodig voor Muk hoor O. Die loopt alleen maar en dan neem ik wel een rugdrager of een papaplu buggietje mee. Qua bagage moet je streng zijn. Alleen het hoognodige. Dat broekje en jurkje kunnnen ze heel goed vaker aan enz enz. Keuzes maken daarin is lastig maar vaak heb je toch alleen maar veel te veel mee.



Maar ik zou inderdaad nog niet boeken maar even afwachten hoe Fukkie is. Kijk trouwens eens op Eliza was here. Super huisjes en ook goed met kinderen te doen. Zij hebben altijd zulke mooie, schattige en leuke plekjes.



Middagslaapje hebben wij ook heel lang doorgebracht met Puk voor de TV maar nu haalt ze met gemak gewoon doorspelen en wordt die Tv dus ook veel minder. Vond het ook wat veel TV maar het is maar een periode. Nu kijken beide echt stukken minder. Puk fiets trouwens sinds een paar dagen helemaal naar het KDV en terug op haar eigen fietsje (met zijwieltjes). Zooooo schattig om te zien en ze is er zoooo trots op. Ook weer zoiets wat ineens een vogelvlucht heeft genomen. Zo was het nils en zo fiets ze ineens hele stukken. Volgens mij heeft ze trouwens een sprong gemaakt want ze praat ineens de oren van mijn hoofd. Heerlijk (nu nog).



Gaat dus allemaal goed hier in huize Scuba. Nu de financien nog een beetje ruimer. Zou ook wel fijn zijn Maar ik zit weer vol goede energie en we gaan er weer voor.