Goede dag, slechte dag.. Deel 2
maandag 21 februari 2011 om 11:58
Hier het vervolg op deel 1 (en ik zou graag nu het linkje hier geplakt hebben maar dat gaat niet want ik forum mobiel en ik weet helemaal niet hoe dat werkt dus google is je beste vriend )
Heb je goede maar ook slechte dagen?
Lijkt het je wat om alles van je af te schrijven?
Wil je ervaringen/adviezen van anderen lezen?
Schrijf dan lekker mee
Egoposten zijn toegestaan maar vermeld wel dat het een egopost is! Scheelt anderen energie
Heb je goede maar ook slechte dagen?
Lijkt het je wat om alles van je af te schrijven?
Wil je ervaringen/adviezen van anderen lezen?
Schrijf dan lekker mee
Egoposten zijn toegestaan maar vermeld wel dat het een egopost is! Scheelt anderen energie
woensdag 4 mei 2011 om 15:20
woensdag 4 mei 2011 om 15:57
Blech, net dat topic gelezen over die vrouw met depressies en die vriend die het maar niet wil begrijpen.
Zit nog heel nobel advies te geven.
En nu zit ik in tranen. Want het zal je maar gebeuren dat je vent zo reageert....
IBI, t is heel persoonlijk en je hoeft niet te antwoorden. Had jij wel het gevoel dat Patrick jou helemaal accepteerde, ook met je zwaktes?
Zit nog heel nobel advies te geven.
En nu zit ik in tranen. Want het zal je maar gebeuren dat je vent zo reageert....
IBI, t is heel persoonlijk en je hoeft niet te antwoorden. Had jij wel het gevoel dat Patrick jou helemaal accepteerde, ook met je zwaktes?
woensdag 4 mei 2011 om 16:03
Hallo all
Jullie hebben hier vandaag wat afgekletst zeg, hadden jullie niks beters te doen? Strijken of ramen lappen
Moon ik reageer op jou vraag naar Ibi toe
Ik ben 1x getrouwd en heb 1x samengewoond en beide mannen hebben er nooit moeilijk over gedaan met mijn depressies, nukken ed. Ik kon het op een gegeven moment zelf niet meer aan, voelde mij niet goed genoeg voor hun, slechte huisvrouw enzo. Dus ging ik ruzie maken, ze van me af stoten. En ik weet zeker dat ze het nu beter hebben zonder mij want ik ben geen type om mee samen te leven en ik wil dat ook niet meer. Het lag puur aan mezelf, de mannen waren echt schatten.
Jullie hebben hier vandaag wat afgekletst zeg, hadden jullie niks beters te doen? Strijken of ramen lappen
Moon ik reageer op jou vraag naar Ibi toe
Ik ben 1x getrouwd en heb 1x samengewoond en beide mannen hebben er nooit moeilijk over gedaan met mijn depressies, nukken ed. Ik kon het op een gegeven moment zelf niet meer aan, voelde mij niet goed genoeg voor hun, slechte huisvrouw enzo. Dus ging ik ruzie maken, ze van me af stoten. En ik weet zeker dat ze het nu beter hebben zonder mij want ik ben geen type om mee samen te leven en ik wil dat ook niet meer. Het lag puur aan mezelf, de mannen waren echt schatten.
woensdag 4 mei 2011 om 16:07
Iemand had het over MSN, ik heb geen MSN. Dus kan niet chatten. Ik heb in het verleden heel wat afgechat maar ik hou er nu niet meer van. Voel ik mij verplicht enzo.
Yellow jou vraag hoeveel ik rook? Ik rook heel veel, ben ook echt de laatste tijd meer gaan roken. Ik denk 30 op een dag.
Maar ik rook wel tabak, sigaretten zijn me veel te duur. Kun je anders niet zelf sigaretten gaan draaien? Scheelt je ook een stuk in de kosten
Yellow jou vraag hoeveel ik rook? Ik rook heel veel, ben ook echt de laatste tijd meer gaan roken. Ik denk 30 op een dag.
Maar ik rook wel tabak, sigaretten zijn me veel te duur. Kun je anders niet zelf sigaretten gaan draaien? Scheelt je ook een stuk in de kosten
woensdag 4 mei 2011 om 16:32
Mika bedankt voor je eerlijke antwoord.
Dus eigenlijk was het een gebrek aan zelfrespect wat de ruzies veroorzaakte?
Ik heb denk ik wel voldoende zelfrespect en als dat even zoek is dan weet ik welke mensen in mijn leven mij respecteren, zodat ik het gevoel weer terug krijg. (Bedoel niet eens in eerste plaats mijn familie maar andere bekenden)
Ik denk dat ik heel moeilijk kan zijn om mee samen te leven, als het met de verkeerde persoon is. Dan gaat het echt niet werken.
Maar ik zou ook niet vanzelfsprekend 'thuis' willen zijn als hij aan het werk is.
Tjee mijn hoofd wil echt niet vandaag. Kan gewoon niet in 1 x een post formuleren.
Dus eigenlijk was het een gebrek aan zelfrespect wat de ruzies veroorzaakte?
Ik heb denk ik wel voldoende zelfrespect en als dat even zoek is dan weet ik welke mensen in mijn leven mij respecteren, zodat ik het gevoel weer terug krijg. (Bedoel niet eens in eerste plaats mijn familie maar andere bekenden)
Ik denk dat ik heel moeilijk kan zijn om mee samen te leven, als het met de verkeerde persoon is. Dan gaat het echt niet werken.
Maar ik zou ook niet vanzelfsprekend 'thuis' willen zijn als hij aan het werk is.
Tjee mijn hoofd wil echt niet vandaag. Kan gewoon niet in 1 x een post formuleren.
woensdag 4 mei 2011 om 16:42
Moon, Patrick accepteerde me idd. met mijn nukken en neuren. Toen ik in therapie zat en meer voor mezelf begon op te komen was dat wel even lastig maar hij ging op een gegeven moment zelfs mee naar gesprekken. Hij vond het wel moeilijk om tegen mensen te zeggen dat ik in therapie zat en zeker toen ik opgenomen was maar ondanks dat kwam hij elke dag naar me toe en haalde en bracht hij me ernaar toe.
Aan de andere kant accepteerde ik zijn vervelende karaktereigenschappen. We hoorde echt helemaal bij elkaar.
Aan de andere kant accepteerde ik zijn vervelende karaktereigenschappen. We hoorde echt helemaal bij elkaar.
woensdag 4 mei 2011 om 16:49
Ben terug van boodschappen doen. Het was erg rustig dus ik fietste op het winkelcentrum (buiten) Dit mag niet en dat weet ik en toen kwam er zo beveiligingsman naar me toe toen ik mijn vast parkeerde. Het ging ongeveer zo"
Hij: Mevrouw, ik zag u fietsen hier dat mag niet
Ik: u heeft helemaal gelijk mijn excuus
Hij: Mevrouw, dat mag niet dat is erg vervelend voor andere mensen
Ik: Ik zei al sorry
Hij: Mevrouw, dat mag niet ik kan u een boete geven weet u hoeveel dat kost?
Ik: Nee, en tenzij u nu de boete uitschrijft heb ik ook niet de behoefte om dat te weten
Hij: De volgende keer krijgt u een boete want dat mag niet
Ik: Jaja nu weet ik het wel ik krijg de volgende keer een boete
Hij: Ja omdat dit niet mag
Ik (onderbreek de meneer): Of u geeft me nu een boete of u laat me nu met rst. Ik weet het nu wel en krijg liever in 5 minuten een boete dan geen boete maar een preek van een kwartier
Toen liep hij weg. Ja ik weet het ik zat fout en was niet netjes maar ik bied mijn excuus aan en dat doe ik alleen als ik weet dat het fout is hoeft hij me niet zo te kleineren en lang staande te houden. Misschien heb ik mijn verdriet en woede op het verkeerde persoon afgereageerd maar kon er niet tegen
Hij: Mevrouw, ik zag u fietsen hier dat mag niet
Ik: u heeft helemaal gelijk mijn excuus
Hij: Mevrouw, dat mag niet dat is erg vervelend voor andere mensen
Ik: Ik zei al sorry
Hij: Mevrouw, dat mag niet ik kan u een boete geven weet u hoeveel dat kost?
Ik: Nee, en tenzij u nu de boete uitschrijft heb ik ook niet de behoefte om dat te weten
Hij: De volgende keer krijgt u een boete want dat mag niet
Ik: Jaja nu weet ik het wel ik krijg de volgende keer een boete
Hij: Ja omdat dit niet mag
Ik (onderbreek de meneer): Of u geeft me nu een boete of u laat me nu met rst. Ik weet het nu wel en krijg liever in 5 minuten een boete dan geen boete maar een preek van een kwartier
Toen liep hij weg. Ja ik weet het ik zat fout en was niet netjes maar ik bied mijn excuus aan en dat doe ik alleen als ik weet dat het fout is hoeft hij me niet zo te kleineren en lang staande te houden. Misschien heb ik mijn verdriet en woede op het verkeerde persoon afgereageerd maar kon er niet tegen
woensdag 4 mei 2011 om 16:50
woensdag 4 mei 2011 om 16:51
Ow en als ik hier soms vertel over financieel gezeik en moeilijke instanties dan wil ik het gewoon ff kwijt. Heb het financieel helemaal niet slecht ben goed achtergelaten door Patrick en verdien zelf ook een leuk salaris. Het is meer nu alles op alles (fouten van bedrijven waardoor ik veel moet terug betalen) en het feit dat ik een hoge levensstandaard heb.
woensdag 4 mei 2011 om 16:57
Fijn dat ik dus niet de enige ben die er zo over denkt.
Moet me denken aan iets anders Ik moest de trein halen en al de kaartjesautomaten waren in gebruik dus ben ik zonder kaartje in trein gesprongen (maar paar haltes) en maar hopen op geen controle. Maar helaas nog 2 haltes te gaan (had er dus pas 1 gehad) controle. Ik geef hem mijn ov-chipkaart en kijk wat er gebeurd. Meneer verteld dat ik niet ingechekt was en dat er te weinig op stons. Ik wist dit maar hield me van de domme. Ow? Wat gek dan heb ik niet goed opgelet. Was een hele redelijke man want hij zei: Nou ja dan heb je 2 keuzes of je stapt hier uit en koopt een kaartje of je krijgt een boete. Ik moest echt die trein hebben dus ik koos voor de boete. Die man werd helemaal stil en vroeg waar ik naar toe moest wat dus nog 1 halte was. Toen mocht ik blijven zitten. Vond ik wel erg aardig en heb er beetje spijt van dat ik hem een loer gerdaaid heb.
Moet me denken aan iets anders Ik moest de trein halen en al de kaartjesautomaten waren in gebruik dus ben ik zonder kaartje in trein gesprongen (maar paar haltes) en maar hopen op geen controle. Maar helaas nog 2 haltes te gaan (had er dus pas 1 gehad) controle. Ik geef hem mijn ov-chipkaart en kijk wat er gebeurd. Meneer verteld dat ik niet ingechekt was en dat er te weinig op stons. Ik wist dit maar hield me van de domme. Ow? Wat gek dan heb ik niet goed opgelet. Was een hele redelijke man want hij zei: Nou ja dan heb je 2 keuzes of je stapt hier uit en koopt een kaartje of je krijgt een boete. Ik moest echt die trein hebben dus ik koos voor de boete. Die man werd helemaal stil en vroeg waar ik naar toe moest wat dus nog 1 halte was. Toen mocht ik blijven zitten. Vond ik wel erg aardig en heb er beetje spijt van dat ik hem een loer gerdaaid heb.
woensdag 4 mei 2011 om 16:58
woensdag 4 mei 2011 om 17:14
Hallo mensen,
Ik ga maar meeschrijven op deze post want het gaat de laatste tijd niet zo goed met me.
Ik heb de afgelopen tijd al op diverse forum plekken een post aangemaakt over diverse onderwerpen ook over dingen die me dwars zitten en waarom het niet zo goed met me gaat. Maar het is volgens mij handiger het op 1 plekje te houden.
Ik ben 28 jaar, sinds 7 jaar samen met de man die ik nu sinds 3,5 jaar mijn man mag noemen. Samen hebben we een zoontje van 2,5 jaar oud en daar ben ik echt zo enorm gek op. Hij is vaak ook één van de weinige redenen dat ik opsta 's ochtends.
Ik heb een zware jeugd gehad, veel gepest, rare gezinsvorm met een tirranieke moeder, mishandeling in mondelinge vorm, een vader die daar niets tegen deed.
Ik ben verkracht op m'n 21ste.
Verder kamp ik de afgelopen 1,5 jaar met een enorm grote wens die niet in vervulling zal gaan en waar ik dus äfscheid" van moet nemen.
Ik merk dat alles bij elkaar me nu teveel aan het worden is en dat ik het steeds slechter kan handelen.
Ik heb er best heel goede dagen tussen zitten, maar de depri dagen worden ook steeds meer. Aangezien ik 6 jaar geleden al eens een depressie heb gehad weet ik waar op te letten en dit is ook de reden dat ik nu een afspraak heb staan bij een psycholoog weer. Maar naarmate die intake dichterbij komt word ik er steeds banger voor en steedsmeer krijg ik de neiging de afspraak af te zeggen.
Ik hoop hier op het forum wat steun te vinden en verder hoop ik op mijn goede dagen ook wat voor anderen te kunnen betekenen en hun steun te kunnen zijn
Mocht je vragen hebben, vragen staat vrij!
Ik ga maar meeschrijven op deze post want het gaat de laatste tijd niet zo goed met me.
Ik heb de afgelopen tijd al op diverse forum plekken een post aangemaakt over diverse onderwerpen ook over dingen die me dwars zitten en waarom het niet zo goed met me gaat. Maar het is volgens mij handiger het op 1 plekje te houden.
Ik ben 28 jaar, sinds 7 jaar samen met de man die ik nu sinds 3,5 jaar mijn man mag noemen. Samen hebben we een zoontje van 2,5 jaar oud en daar ben ik echt zo enorm gek op. Hij is vaak ook één van de weinige redenen dat ik opsta 's ochtends.
Ik heb een zware jeugd gehad, veel gepest, rare gezinsvorm met een tirranieke moeder, mishandeling in mondelinge vorm, een vader die daar niets tegen deed.
Ik ben verkracht op m'n 21ste.
Verder kamp ik de afgelopen 1,5 jaar met een enorm grote wens die niet in vervulling zal gaan en waar ik dus äfscheid" van moet nemen.
Ik merk dat alles bij elkaar me nu teveel aan het worden is en dat ik het steeds slechter kan handelen.
Ik heb er best heel goede dagen tussen zitten, maar de depri dagen worden ook steeds meer. Aangezien ik 6 jaar geleden al eens een depressie heb gehad weet ik waar op te letten en dit is ook de reden dat ik nu een afspraak heb staan bij een psycholoog weer. Maar naarmate die intake dichterbij komt word ik er steeds banger voor en steedsmeer krijg ik de neiging de afspraak af te zeggen.
Ik hoop hier op het forum wat steun te vinden en verder hoop ik op mijn goede dagen ook wat voor anderen te kunnen betekenen en hun steun te kunnen zijn
Mocht je vragen hebben, vragen staat vrij!
woensdag 4 mei 2011 om 17:39
Hoi polkadot, welkom bij ons.
Ik heb even geen tijd meer maar wilde even zeggen dat het hoofd voedsel gaat koken!!
Ik heb bieflapjes (geen flauw idee wat het is, is dit biefstuk in lapjes? Ik snij het gewoon in stukjes ), paprika, sperziebonen, noedels (of was het nou mie?) en honing-en-knoflook-in-1-woksaus-toestand.
Let the game begin
Ik heb even geen tijd meer maar wilde even zeggen dat het hoofd voedsel gaat koken!!
Ik heb bieflapjes (geen flauw idee wat het is, is dit biefstuk in lapjes? Ik snij het gewoon in stukjes ), paprika, sperziebonen, noedels (of was het nou mie?) en honing-en-knoflook-in-1-woksaus-toestand.
Let the game begin
woensdag 4 mei 2011 om 17:56
Moet ineens denken aan dodenherdenking in 2003. Toen bezorgde ik nog pakjes voor de apotheek. (heerlijk was dat betaalde goed en erg zelfstandig werk)
Nou ja wat ik wil vertellen het was die dag belachelijk druk met pakjes en bij wijze van hele grote uitzondering reed mijn moeder de heen en weer met de auto. Het was zo druk dat we om 20.00 nog niet klaar waren.
Uiteindelijk hebben mijn moeder en ik om 20.00 2 minuten stilte gehouden in de auto en na een kwartier maar weer verder gegaan met het bezorgen van de pakjes.
Ach jullie kunnen niks met dit verhaal maar wilde het even delen.
Nou ja wat ik wil vertellen het was die dag belachelijk druk met pakjes en bij wijze van hele grote uitzondering reed mijn moeder de heen en weer met de auto. Het was zo druk dat we om 20.00 nog niet klaar waren.
Uiteindelijk hebben mijn moeder en ik om 20.00 2 minuten stilte gehouden in de auto en na een kwartier maar weer verder gegaan met het bezorgen van de pakjes.
Ach jullie kunnen niks met dit verhaal maar wilde het even delen.
woensdag 4 mei 2011 om 17:58
woensdag 4 mei 2011 om 18:03
Bah ibi, hoofdpijn.
Ik heb net heel veel chocola gegeten Ik voel me wel schuldig, het ging zo goed met lijnen.
En Ibi, ik vind het geen gezeur hoor, ik heb ook net een hele post over geld neergezet.
Ik ben blij dat Choco haar taak serieus neemt, ik heb al lang niets gehoord over royalty en wat deed Ibi nu inplaats van tuinieren?
Welkom Polka, ik hoop dat het je helpt om bij ons te schrijven. Ik kan alleen voor mezelf spreken, maar ik heb er echt heel erg veel aan om hier te schrijven, soms zie ik andere dezelfde 'fouten/valkuilen' als mezelf invallen of beschrijven, en dan is het soms opeens : oh wacht, het zit zo (omdat je het niet zelf bent) en soms is het gewoon zo fijn om een knuffel te krijgen als je erdoorheen zit.
Ik heb je stukje gelezen, ik denk dat het wel goed is om de afspraak door te laten gaan hoor Als zou het toch niet nodig zijn, dan ben je toch goed bezig met voor jezelf zorgen en het zekere voor het onzekere nemen. Wil je misschien vertellen wat je precies bedoelt met de wens die je moet laten gaan?
Ik heb net heel veel chocola gegeten Ik voel me wel schuldig, het ging zo goed met lijnen.
En Ibi, ik vind het geen gezeur hoor, ik heb ook net een hele post over geld neergezet.
Ik ben blij dat Choco haar taak serieus neemt, ik heb al lang niets gehoord over royalty en wat deed Ibi nu inplaats van tuinieren?
Welkom Polka, ik hoop dat het je helpt om bij ons te schrijven. Ik kan alleen voor mezelf spreken, maar ik heb er echt heel erg veel aan om hier te schrijven, soms zie ik andere dezelfde 'fouten/valkuilen' als mezelf invallen of beschrijven, en dan is het soms opeens : oh wacht, het zit zo (omdat je het niet zelf bent) en soms is het gewoon zo fijn om een knuffel te krijgen als je erdoorheen zit.
Ik heb je stukje gelezen, ik denk dat het wel goed is om de afspraak door te laten gaan hoor Als zou het toch niet nodig zijn, dan ben je toch goed bezig met voor jezelf zorgen en het zekere voor het onzekere nemen. Wil je misschien vertellen wat je precies bedoelt met de wens die je moet laten gaan?