Relaties
alle pijlers
Relatie beëindigen?
dinsdag 10 mei 2011 om 13:27
Wat gaat hieraan vooraf?
Mijn vriend en ik wonen inmiddels bijna 7 jaar samen. Ging eerst prima. In een huurhuisje in het dorp, beide een volledige baan, paarden in pensionstalling in het dorp.
Nu hebben we een paar jaar geleden een koophuis gekocht waarbij we 'onze' beesten bij huis kunnen hebben. Ook heeft hij ruimte voor zijn eigen hobby's. De laatste 1,5 á 2 jaar gaat het eigenlijk niet meer heel erg geweldig... Ik doe alles in het huishouden en regel alles met wat inmiddels 'mijn' beesten zijn geworden. Hij klust continu met zijn hobby's en is veel van huis. bij zijn broer om een bakje, bij de buren om een bakje, even langs het tankstation en ga zo maar door. Altijd als ik thuis kom is hij er niet.
Als ik dus uit mijn werk kom zorg ik voor de boodschappen, het koken, de was en de rest van het huishouden. Daar zeg ik ook regelamtig wat van, maar er komt weinig tot geen reactie op. Ja wel es een weekje dat ie wat meer doet, maar dan houdt het ook wel weer op.
Verder is er totaal geen sprake van communicatie onderling. Ik stel hem veel ópen vragen, omdat ik al uitgekeken ben op de antwoorden van ja, nee of misschien. Er komt alleen niks uit. Ook interesseert het hem niet hoe mijn dag was of wat ik heb gedaan.
Maar nu komt het moeilijkste....
Ik ben verliefd geworden op een ander! Iemand die mij waardeerd om wie ik ben. Hij runt zelf al 10 jaar lang zijn eigen huishouding, dus weet wat het is om voor jezelf te moeten zorgen. Een heerlijke vent! Nartuurlijk is alles in het begin mooi en lief en van één en dezelfde roze wolk, maar ik weet nu inmiddels niet meer wat ik moet? Ik kijk er iedere dag naar uit om mijn heerlijke vent weer te zien en kijk er tegen op om weer naar mijn eigen huis te gaan.
Zijn er mensen die in een vergelijkbare situatie hebben gezeten en hun ervaringen met mij willen delen?
Ik weet inmiddels niet meer wat ik moet... Praten lukt niet erg fijn. Van mijn kant wel, maar van zijn kant niet. Zelf praat ik voor het vaderland weg en geef ik duidelijk aan dat het om mij op deze manier niet meer hoeft. Het lijkt hem niks te doen!
Mocht ik er een punt achter willen zetten: voor de beesten vind ik wel weer een plekje, het huis raken we wel kwijt, maar dan?
Op mijzelf gaan, bij die heerlijke vent intrekken (zou hij wel héél graag willen en ik eigenlijk ook wel) of denken jullie hier anders over? Ik ben wel toe aan wat inspiratie...
Mijn vriend en ik wonen inmiddels bijna 7 jaar samen. Ging eerst prima. In een huurhuisje in het dorp, beide een volledige baan, paarden in pensionstalling in het dorp.
Nu hebben we een paar jaar geleden een koophuis gekocht waarbij we 'onze' beesten bij huis kunnen hebben. Ook heeft hij ruimte voor zijn eigen hobby's. De laatste 1,5 á 2 jaar gaat het eigenlijk niet meer heel erg geweldig... Ik doe alles in het huishouden en regel alles met wat inmiddels 'mijn' beesten zijn geworden. Hij klust continu met zijn hobby's en is veel van huis. bij zijn broer om een bakje, bij de buren om een bakje, even langs het tankstation en ga zo maar door. Altijd als ik thuis kom is hij er niet.
Als ik dus uit mijn werk kom zorg ik voor de boodschappen, het koken, de was en de rest van het huishouden. Daar zeg ik ook regelamtig wat van, maar er komt weinig tot geen reactie op. Ja wel es een weekje dat ie wat meer doet, maar dan houdt het ook wel weer op.
Verder is er totaal geen sprake van communicatie onderling. Ik stel hem veel ópen vragen, omdat ik al uitgekeken ben op de antwoorden van ja, nee of misschien. Er komt alleen niks uit. Ook interesseert het hem niet hoe mijn dag was of wat ik heb gedaan.
Maar nu komt het moeilijkste....
Ik ben verliefd geworden op een ander! Iemand die mij waardeerd om wie ik ben. Hij runt zelf al 10 jaar lang zijn eigen huishouding, dus weet wat het is om voor jezelf te moeten zorgen. Een heerlijke vent! Nartuurlijk is alles in het begin mooi en lief en van één en dezelfde roze wolk, maar ik weet nu inmiddels niet meer wat ik moet? Ik kijk er iedere dag naar uit om mijn heerlijke vent weer te zien en kijk er tegen op om weer naar mijn eigen huis te gaan.
Zijn er mensen die in een vergelijkbare situatie hebben gezeten en hun ervaringen met mij willen delen?
Ik weet inmiddels niet meer wat ik moet... Praten lukt niet erg fijn. Van mijn kant wel, maar van zijn kant niet. Zelf praat ik voor het vaderland weg en geef ik duidelijk aan dat het om mij op deze manier niet meer hoeft. Het lijkt hem niks te doen!
Mocht ik er een punt achter willen zetten: voor de beesten vind ik wel weer een plekje, het huis raken we wel kwijt, maar dan?
Op mijzelf gaan, bij die heerlijke vent intrekken (zou hij wel héél graag willen en ik eigenlijk ook wel) of denken jullie hier anders over? Ik ben wel toe aan wat inspiratie...
dinsdag 10 mei 2011 om 13:34
Ik ga nu een antwoord geven waarvan veel mensen me voor gek verklaren.....
Ik ben destijds bij mijn 'vlucht' ingetrokken en inmiddels zijn we bijna 2 jaar getrouwd en hebben we 2 kindjes. Is niet altijd zonder hobbels gegaan maar om praktische redenen wonen we dus vanaf dag 1 samen.....
Resultaten behaald in het verleden bieden geen garantie voor de toekomst
Ik ben destijds bij mijn 'vlucht' ingetrokken en inmiddels zijn we bijna 2 jaar getrouwd en hebben we 2 kindjes. Is niet altijd zonder hobbels gegaan maar om praktische redenen wonen we dus vanaf dag 1 samen.....
Resultaten behaald in het verleden bieden geen garantie voor de toekomst
dinsdag 10 mei 2011 om 13:49
Dat hóórt niet zo TO! Je mag niet zomaar bij iemand anders intrekken (dit soort oordelen had je hier kunnen verwachten).
Ik zou zeggen: waarom niet? Doe wat je goed lijkt. Als je werkelijk al veel geprobeerd hebt om je man wakker te schudden, dan weet ik niet wat je nog meer moet doen. Nog wel even een vraagje: ken je 'die heerlijke vent' toevallig ook zo'n 1,5 á 2 jaar (sinds dat 't niet zo goed meer gaat tussen jou en je huidige vriend)?
Maar het zou toch ook schijnheilig zijn om maar door te gaan met je huidige man. En zonde van je tijd... Maar goed, het lijkt me wel het beste dat je eerst deze relatie 'netjes' afsluit voordat je wat met die ander begint.
Ik zou zeggen: waarom niet? Doe wat je goed lijkt. Als je werkelijk al veel geprobeerd hebt om je man wakker te schudden, dan weet ik niet wat je nog meer moet doen. Nog wel even een vraagje: ken je 'die heerlijke vent' toevallig ook zo'n 1,5 á 2 jaar (sinds dat 't niet zo goed meer gaat tussen jou en je huidige vriend)?
Maar het zou toch ook schijnheilig zijn om maar door te gaan met je huidige man. En zonde van je tijd... Maar goed, het lijkt me wel het beste dat je eerst deze relatie 'netjes' afsluit voordat je wat met die ander begint.
wat je water geeft, groeit
dinsdag 10 mei 2011 om 13:57
quote:chocokat schreef op 10 mei 2011 @ 13:49:
Dat hóórt niet zo TO! Je mag niet zomaar bij iemand anders intrekken (dit soort oordelen had je hier kunnen verwachten).
Ik zou zeggen: waarom niet? Doe wat je goed lijkt. Als je werkelijk al veel geprobeerd hebt om je man wakker te schudden, dan weet ik niet wat je nog meer moet doen. Nog wel even een vraagje: ken je 'die heerlijke vent' toevallig ook zo'n 1,5 á 2 jaar (sinds dat 't niet zo goed meer gaat tussen jou en je huidige vriend)?
Maar het zou toch ook schijnheilig zijn om maar door te gaan met je huidige man. En zonde van je tijd... Maar goed, het lijkt me wel het beste dat je eerst deze relatie 'netjes' afsluit voordat je wat met die ander begint.Als ik het goed begrijp is de andere relatie nog niet voorbij, TO gaat op dit moment simpel weg vreemd.Om dan bij wijze van spreken morgen bij die ander in te trekken na de mededeling dat je niet verder wil lijkt mij persoonlijk apart. Je bent toch een tijdje samen geweest en het lijkt me hoe dan ook emotioneel niet erg makkelijk voor TO.
Dat hóórt niet zo TO! Je mag niet zomaar bij iemand anders intrekken (dit soort oordelen had je hier kunnen verwachten).
Ik zou zeggen: waarom niet? Doe wat je goed lijkt. Als je werkelijk al veel geprobeerd hebt om je man wakker te schudden, dan weet ik niet wat je nog meer moet doen. Nog wel even een vraagje: ken je 'die heerlijke vent' toevallig ook zo'n 1,5 á 2 jaar (sinds dat 't niet zo goed meer gaat tussen jou en je huidige vriend)?
Maar het zou toch ook schijnheilig zijn om maar door te gaan met je huidige man. En zonde van je tijd... Maar goed, het lijkt me wel het beste dat je eerst deze relatie 'netjes' afsluit voordat je wat met die ander begint.Als ik het goed begrijp is de andere relatie nog niet voorbij, TO gaat op dit moment simpel weg vreemd.Om dan bij wijze van spreken morgen bij die ander in te trekken na de mededeling dat je niet verder wil lijkt mij persoonlijk apart. Je bent toch een tijdje samen geweest en het lijkt me hoe dan ook emotioneel niet erg makkelijk voor TO.
dinsdag 10 mei 2011 om 13:57
quote:chocokat schreef op 10 mei 2011 @ 13:49:
Dat hóórt niet zo TO! Je mag niet zomaar bij iemand anders intrekken (dit soort oordelen had je hier kunnen verwachten).
Ik zou zeggen: waarom niet? Doe wat je goed lijkt. Als je werkelijk al veel geprobeerd hebt om je man wakker te schudden, dan weet ik niet wat je nog meer moet doen. Nog wel even een vraagje: ken je 'die heerlijke vent' toevallig ook zo'n 1,5 á 2 jaar (sinds dat 't niet zo goed meer gaat tussen jou en je huidige vriend)?
Maar het zou toch ook schijnheilig zijn om maar door te gaan met je huidige man. En zonde van je tijd... Maar goed, het lijkt me wel het beste dat je eerst deze relatie 'netjes' afsluit voordat je wat met die ander begint.Als ik het goed begrijp is de andere relatie nog niet voorbij, TO gaat op dit moment simpel weg vreemd.Om dan bij wijze van spreken morgen bij die ander in te trekken na de mededeling dat je niet verder wil lijkt mij persoonlijk apart. Je bent toch een tijdje samen geweest en het lijkt me hoe dan ook emotioneel niet erg makkelijk voor TO.
Dat hóórt niet zo TO! Je mag niet zomaar bij iemand anders intrekken (dit soort oordelen had je hier kunnen verwachten).
Ik zou zeggen: waarom niet? Doe wat je goed lijkt. Als je werkelijk al veel geprobeerd hebt om je man wakker te schudden, dan weet ik niet wat je nog meer moet doen. Nog wel even een vraagje: ken je 'die heerlijke vent' toevallig ook zo'n 1,5 á 2 jaar (sinds dat 't niet zo goed meer gaat tussen jou en je huidige vriend)?
Maar het zou toch ook schijnheilig zijn om maar door te gaan met je huidige man. En zonde van je tijd... Maar goed, het lijkt me wel het beste dat je eerst deze relatie 'netjes' afsluit voordat je wat met die ander begint.Als ik het goed begrijp is de andere relatie nog niet voorbij, TO gaat op dit moment simpel weg vreemd.Om dan bij wijze van spreken morgen bij die ander in te trekken na de mededeling dat je niet verder wil lijkt mij persoonlijk apart. Je bent toch een tijdje samen geweest en het lijkt me hoe dan ook emotioneel niet erg makkelijk voor TO.
dinsdag 10 mei 2011 om 13:58
quote:marije1979 schreef op 10 mei 2011 @ 13:27:
Wat gaat hieraan vooraf?
Mijn vriend en ik wonen inmiddels bijna 7 jaar samen. Ging eerst prima.Even kort samenvattend: het samenwonen ging dus 5 jaar prima, en daarna ging het langzaamaan mis. Heb je al bedacht wat je eigen aandeel hierin is, zodat je met je volgende heerlijke vent niet tegen precies hetzelfde gaat aanlopen?quote:Als ik dus uit mijn werk kom zorg ik voor de boodschappen, het koken, de was en de rest van het huishouden.Dit dus he. Waarom doe je dat precies?quote:Iemand die mij waardeerd om wie ik ben.Zoals je vriend de eerste vijf van de zeven jaar samen bedoel je?quote:Zijn er mensen die in een vergelijkbare situatie hebben gezeten en hun ervaringen met mij willen delen?Een relatie die niet altijd top loopt? Ja hoor. Persoonlijk ben ik dan een voorstander van accepteren dat je zelf geen heilige bent, en de ander niet de grote boosdoener, en niet weg te gooien wat je samen hebt. Maar dat ben ik. Jij schrijft alsof je huidige partner de oorzaak van jullie dip is, jij daarin geen fouten maakt, en intussen heb je je heerlijke vent gevonden met wie je in ieder geval geen zeven jaar deelt. Ik zou er geen trek in hebben, maar als jij het ziet zitten, geniet er van.
Wat gaat hieraan vooraf?
Mijn vriend en ik wonen inmiddels bijna 7 jaar samen. Ging eerst prima.Even kort samenvattend: het samenwonen ging dus 5 jaar prima, en daarna ging het langzaamaan mis. Heb je al bedacht wat je eigen aandeel hierin is, zodat je met je volgende heerlijke vent niet tegen precies hetzelfde gaat aanlopen?quote:Als ik dus uit mijn werk kom zorg ik voor de boodschappen, het koken, de was en de rest van het huishouden.Dit dus he. Waarom doe je dat precies?quote:Iemand die mij waardeerd om wie ik ben.Zoals je vriend de eerste vijf van de zeven jaar samen bedoel je?quote:Zijn er mensen die in een vergelijkbare situatie hebben gezeten en hun ervaringen met mij willen delen?Een relatie die niet altijd top loopt? Ja hoor. Persoonlijk ben ik dan een voorstander van accepteren dat je zelf geen heilige bent, en de ander niet de grote boosdoener, en niet weg te gooien wat je samen hebt. Maar dat ben ik. Jij schrijft alsof je huidige partner de oorzaak van jullie dip is, jij daarin geen fouten maakt, en intussen heb je je heerlijke vent gevonden met wie je in ieder geval geen zeven jaar deelt. Ik zou er geen trek in hebben, maar als jij het ziet zitten, geniet er van.
dinsdag 10 mei 2011 om 14:06
quote:Nammma schreef op 10 mei 2011 @ 13:30:
Ja joh, trek gelijk bij die ander in. Dat is heel goed voor jezelf en een relatie: Van de ene naar de andere overstappen....
En waarom niet??
Ik had een relatie van 13 jaar en ben ook verliefd geworden op een ander. Mijn ex bleef in ons huis wonen en ik moest noodgedwonen terug naar mijn ouders. Mijn nieuwe vriend is daar bij in komen wonen en we zijn gelijk druk gaan zoeken naar een eigen woning. Inmiddels wonen we drie jaar samen en hebben we een kindje van een jaar oud.
Ik ben dus het bewijs dat je prima van de ene in de andere relatie kan stappen! Waarom zou je eerst alleen gaan wonen, als je liever samen bent?
Ja joh, trek gelijk bij die ander in. Dat is heel goed voor jezelf en een relatie: Van de ene naar de andere overstappen....
En waarom niet??
Ik had een relatie van 13 jaar en ben ook verliefd geworden op een ander. Mijn ex bleef in ons huis wonen en ik moest noodgedwonen terug naar mijn ouders. Mijn nieuwe vriend is daar bij in komen wonen en we zijn gelijk druk gaan zoeken naar een eigen woning. Inmiddels wonen we drie jaar samen en hebben we een kindje van een jaar oud.
Ik ben dus het bewijs dat je prima van de ene in de andere relatie kan stappen! Waarom zou je eerst alleen gaan wonen, als je liever samen bent?
dinsdag 10 mei 2011 om 14:13
quote:marije1979 schreef op 10 mei 2011 @ 13:27:
Ik stel hem veel ópen vragen, omdat ik al uitgekeken ben op de antwoorden van ja, nee of misschien. Er komt alleen niks uit. Ook interesseert het hem niet hoe mijn dag was of wat ik heb gedaan.
Zelf praat ik voor het vaderland weg en geef ik duidelijk aan dat het om mij op deze manier niet meer hoeft. Het lijkt hem niks te doen!
Heb je hem al gevraagd waarom hij niet meer geïnteresseerd is in jou? Of je hem nog wel iets doet? Wat waren zijn antwoorden?
Ben je vreemdgegaan met die ander of is er alleen nog maar sprake van verliefdheid? En hoelang duurt die verliefdheid al?
Ik denk dat ik pas echt kan reageren op jouw post als ik weet wat de antwoorden zijn op bovenstaande vragen.
Ik stel hem veel ópen vragen, omdat ik al uitgekeken ben op de antwoorden van ja, nee of misschien. Er komt alleen niks uit. Ook interesseert het hem niet hoe mijn dag was of wat ik heb gedaan.
Zelf praat ik voor het vaderland weg en geef ik duidelijk aan dat het om mij op deze manier niet meer hoeft. Het lijkt hem niks te doen!
Heb je hem al gevraagd waarom hij niet meer geïnteresseerd is in jou? Of je hem nog wel iets doet? Wat waren zijn antwoorden?
Ben je vreemdgegaan met die ander of is er alleen nog maar sprake van verliefdheid? En hoelang duurt die verliefdheid al?
Ik denk dat ik pas echt kan reageren op jouw post als ik weet wat de antwoorden zijn op bovenstaande vragen.
dinsdag 10 mei 2011 om 14:16
quote:ardni schreef op 10 mei 2011 @ 13:57:
[...]
Als ik het goed begrijp is de andere relatie nog niet voorbij, TO gaat op dit moment simpel weg vreemd.Om dan bij wijze van spreken morgen bij die ander in te trekken na de mededeling dat je niet verder wil lijkt mij persoonlijk apart. Je bent toch een tijdje samen geweest en het lijkt me hoe dan ook emotioneel niet erg makkelijk voor TO.Ja voor mij persoonlijk zou ik ook eerst mijn andere relatie af willen sluiten voordat ik me gelijk weer in een andere relatie zou storten. Maar dit soort dingen zie ik wel vaker om me heen gebeuren en dat lijkt dan soms ook prima te gaan. En wie ben ik om daar verder over te oordelen? Persoonlijk zou ik het wel zo netjes vinden om die andere relatie eerst goed af te sluiten. Het lijkt me voor die ander wel erg zuur om niet alleen plotseling in de steek gelaten te worden, maar dan ook nog eens voor een ander ingeruild te worden (en mss zelfs al een tijd bedonderd te worden).
[...]
Als ik het goed begrijp is de andere relatie nog niet voorbij, TO gaat op dit moment simpel weg vreemd.Om dan bij wijze van spreken morgen bij die ander in te trekken na de mededeling dat je niet verder wil lijkt mij persoonlijk apart. Je bent toch een tijdje samen geweest en het lijkt me hoe dan ook emotioneel niet erg makkelijk voor TO.Ja voor mij persoonlijk zou ik ook eerst mijn andere relatie af willen sluiten voordat ik me gelijk weer in een andere relatie zou storten. Maar dit soort dingen zie ik wel vaker om me heen gebeuren en dat lijkt dan soms ook prima te gaan. En wie ben ik om daar verder over te oordelen? Persoonlijk zou ik het wel zo netjes vinden om die andere relatie eerst goed af te sluiten. Het lijkt me voor die ander wel erg zuur om niet alleen plotseling in de steek gelaten te worden, maar dan ook nog eens voor een ander ingeruild te worden (en mss zelfs al een tijd bedonderd te worden).
wat je water geeft, groeit
dinsdag 10 mei 2011 om 14:19
dinsdag 10 mei 2011 om 14:34
quote:Beauke schreef op 10 mei 2011 @ 14:19:
[...]
Vind ik ook. Had ie geen eigen woonruimte, sliep ie op straat? Jullie waren zo graag samen dat ie zelfs bij jou en je ouders introk?
Als ouder zou ik daar weinig trek in hebben, zeker als relatie van dochter net drie dagen uit is.Wie zegt dat mijn relatie net drie dagen uit was? Ik zet hier even als voorbeeld de verkorte versie neer. Lekker om gelijk zo te oordelen hè... Verdere uitleg vind ik niet nodig, dan wordt het te herkenbaar. Het gaat mij er om, dat je heus wel gelijk een nieuwe relatie aan kan gaan. Waarom vindt iedereen het toch zo belangrijk dat je eerst op jezelf moet? Het komt er vaak op neer, dat je nieuwe liefde en jij toch de hele tijd bij elkaar zijn en de één uiteindelijk bij de ander intrekt. Dan kan je dat imo net zo goed gelijk doen.
[...]
Vind ik ook. Had ie geen eigen woonruimte, sliep ie op straat? Jullie waren zo graag samen dat ie zelfs bij jou en je ouders introk?
Als ouder zou ik daar weinig trek in hebben, zeker als relatie van dochter net drie dagen uit is.Wie zegt dat mijn relatie net drie dagen uit was? Ik zet hier even als voorbeeld de verkorte versie neer. Lekker om gelijk zo te oordelen hè... Verdere uitleg vind ik niet nodig, dan wordt het te herkenbaar. Het gaat mij er om, dat je heus wel gelijk een nieuwe relatie aan kan gaan. Waarom vindt iedereen het toch zo belangrijk dat je eerst op jezelf moet? Het komt er vaak op neer, dat je nieuwe liefde en jij toch de hele tijd bij elkaar zijn en de één uiteindelijk bij de ander intrekt. Dan kan je dat imo net zo goed gelijk doen.
dinsdag 10 mei 2011 om 14:55
quote:Mundy schreef op 10 mei 2011 @ 14:34:
[...]
Wie zegt dat mijn relatie net drie dagen uit was? Ik zet hier even als voorbeeld de verkorte versie neer. Lekker om gelijk zo te oordelen hè... Verdere uitleg vind ik niet nodig, dan wordt het te herkenbaar. Het gaat mij er om, dat je heus wel gelijk een nieuwe relatie aan kan gaan. Waarom vindt iedereen het toch zo belangrijk dat je eerst op jezelf moet? Het komt er vaak op neer, dat je nieuwe liefde en jij toch de hele tijd bij elkaar zijn en de één uiteindelijk bij de ander intrekt. Dan kan je dat imo net zo goed gelijk doen.Iedereen moet dat voor zichzelf weten natuurlijk. Maar met gelijk intrekken loop je het risico dat de "heerlijke vent" wat sneller verandert in de saaie passieve man. waardoor je weer op zoek moet gaan naar iets anders heerlijks.
[...]
Wie zegt dat mijn relatie net drie dagen uit was? Ik zet hier even als voorbeeld de verkorte versie neer. Lekker om gelijk zo te oordelen hè... Verdere uitleg vind ik niet nodig, dan wordt het te herkenbaar. Het gaat mij er om, dat je heus wel gelijk een nieuwe relatie aan kan gaan. Waarom vindt iedereen het toch zo belangrijk dat je eerst op jezelf moet? Het komt er vaak op neer, dat je nieuwe liefde en jij toch de hele tijd bij elkaar zijn en de één uiteindelijk bij de ander intrekt. Dan kan je dat imo net zo goed gelijk doen.Iedereen moet dat voor zichzelf weten natuurlijk. Maar met gelijk intrekken loop je het risico dat de "heerlijke vent" wat sneller verandert in de saaie passieve man. waardoor je weer op zoek moet gaan naar iets anders heerlijks.
dinsdag 10 mei 2011 om 15:06
Ja helaas, ik ga vreemd...
Nu komt wel een hele fijne opmerking, maar zo ben ik helemáál niet! Altijd erg trouw geweest naar mijn huidige partner terwijl hij dit mss niet altijd is geweest.
Waarom dit de laatste jaren dingen zijn veranderd? Ik denk dat dit mede komt door een grote verantwoordelijkheid voor bijvoorbeeld het onderhoud van eigen huis en de verzorging van de beesten. Dit geeft hem een gevoel dat hij het te druk heeft, terwijl hij in wezen niks aan het onderhoud doet. Dit regel ik allemaal zelf, vanaf de start van onze relatie (hij is bij mij in komen wonen).
Waarom ik dit allemaal toe laat? Anders gebeurt het helemaal niet en daar pas ik voor. Als ik er niet voor zorg dat de was gedaan is (boodschappen gedaan worden, beesten worden verzorgd, boekhouding wordt gedaan, ...), dan gebeurt het simpelweg niet. Als ik niet kook, dan haalt hij wel wat. Daar heb ik geen zin in. Ook al zeg ik hier regelmatig wat van, het gebeurt gewoon niet. Misschien de eerste week wel, maar daarna gewoon weer in het oude ritme.
En ja in de eerste jaren was er wel de waardering over en weer, maar de laatste tijd niet meer. En tuurlijk ligt dit niet alleen aan hem alleen. Ik ben altijd al iemand geweest die goed zelf de zaakjes kan regelen. Waarschijnlijk schiet ik hier te ver in door waardoor ik dit zelf ook uitlok. Ik zit heel erg lekker in mijn vel en mss vindt hij dit wel wat beangstigend. Ik weet het niet.
Nu komt wel een hele fijne opmerking, maar zo ben ik helemáál niet! Altijd erg trouw geweest naar mijn huidige partner terwijl hij dit mss niet altijd is geweest.
Waarom dit de laatste jaren dingen zijn veranderd? Ik denk dat dit mede komt door een grote verantwoordelijkheid voor bijvoorbeeld het onderhoud van eigen huis en de verzorging van de beesten. Dit geeft hem een gevoel dat hij het te druk heeft, terwijl hij in wezen niks aan het onderhoud doet. Dit regel ik allemaal zelf, vanaf de start van onze relatie (hij is bij mij in komen wonen).
Waarom ik dit allemaal toe laat? Anders gebeurt het helemaal niet en daar pas ik voor. Als ik er niet voor zorg dat de was gedaan is (boodschappen gedaan worden, beesten worden verzorgd, boekhouding wordt gedaan, ...), dan gebeurt het simpelweg niet. Als ik niet kook, dan haalt hij wel wat. Daar heb ik geen zin in. Ook al zeg ik hier regelmatig wat van, het gebeurt gewoon niet. Misschien de eerste week wel, maar daarna gewoon weer in het oude ritme.
En ja in de eerste jaren was er wel de waardering over en weer, maar de laatste tijd niet meer. En tuurlijk ligt dit niet alleen aan hem alleen. Ik ben altijd al iemand geweest die goed zelf de zaakjes kan regelen. Waarschijnlijk schiet ik hier te ver in door waardoor ik dit zelf ook uitlok. Ik zit heel erg lekker in mijn vel en mss vindt hij dit wel wat beangstigend. Ik weet het niet.
dinsdag 10 mei 2011 om 15:10
quote:marije1979 schreef op 10 mei 2011 @ 15:06:
Ja helaas, ik ga vreemd...
Nu komt wel een hele fijne opmerking, maar zo ben ik helemáál niet! Altijd erg trouw geweest naar mijn huidige partner terwijl hij dit mss niet altijd is geweest.
Waarom dit de laatste jaren dingen zijn veranderd? Ik denk dat dit mede komt door een grote verantwoordelijkheid voor bijvoorbeeld het onderhoud van eigen huis en de verzorging van de beesten. Dit geeft hem een gevoel dat hij het te druk heeft, terwijl hij in wezen niks aan het onderhoud doet. Dit regel ik allemaal zelf, vanaf de start van onze relatie (hij is bij mij in komen wonen).
Waarom ik dit allemaal toe laat? Anders gebeurt het helemaal niet en daar pas ik voor. Als ik er niet voor zorg dat de was gedaan is (boodschappen gedaan worden, beesten worden verzorgd, boekhouding wordt gedaan, ...), dan gebeurt het simpelweg niet. Als ik niet kook, dan haalt hij wel wat. Daar heb ik geen zin in. Ook al zeg ik hier regelmatig wat van, het gebeurt gewoon niet. Misschien de eerste week wel, maar daarna gewoon weer in het oude ritme.
En ja in de eerste jaren was er wel de waardering over en weer, maar de laatste tijd niet meer. En tuurlijk ligt dit niet alleen aan hem alleen. Ik ben altijd al iemand geweest die goed zelf de zaakjes kan regelen. Waarschijnlijk schiet ik hier te ver in door waardoor ik dit zelf ook uitlok. Ik zit heel erg lekker in mijn vel en mss vindt hij dit wel wat beangstigend. Ik weet het niet.Als je echt iemand bent die sterk en zelfstandig is, dan had je de relatie verbroken en geen ander nodig gehad om jou te geven wat je graag wil.
Ja helaas, ik ga vreemd...
Nu komt wel een hele fijne opmerking, maar zo ben ik helemáál niet! Altijd erg trouw geweest naar mijn huidige partner terwijl hij dit mss niet altijd is geweest.
Waarom dit de laatste jaren dingen zijn veranderd? Ik denk dat dit mede komt door een grote verantwoordelijkheid voor bijvoorbeeld het onderhoud van eigen huis en de verzorging van de beesten. Dit geeft hem een gevoel dat hij het te druk heeft, terwijl hij in wezen niks aan het onderhoud doet. Dit regel ik allemaal zelf, vanaf de start van onze relatie (hij is bij mij in komen wonen).
Waarom ik dit allemaal toe laat? Anders gebeurt het helemaal niet en daar pas ik voor. Als ik er niet voor zorg dat de was gedaan is (boodschappen gedaan worden, beesten worden verzorgd, boekhouding wordt gedaan, ...), dan gebeurt het simpelweg niet. Als ik niet kook, dan haalt hij wel wat. Daar heb ik geen zin in. Ook al zeg ik hier regelmatig wat van, het gebeurt gewoon niet. Misschien de eerste week wel, maar daarna gewoon weer in het oude ritme.
En ja in de eerste jaren was er wel de waardering over en weer, maar de laatste tijd niet meer. En tuurlijk ligt dit niet alleen aan hem alleen. Ik ben altijd al iemand geweest die goed zelf de zaakjes kan regelen. Waarschijnlijk schiet ik hier te ver in door waardoor ik dit zelf ook uitlok. Ik zit heel erg lekker in mijn vel en mss vindt hij dit wel wat beangstigend. Ik weet het niet.Als je echt iemand bent die sterk en zelfstandig is, dan had je de relatie verbroken en geen ander nodig gehad om jou te geven wat je graag wil.
