Relaties
alle pijlers
Verbroken relatie en verbroken date
vrijdag 13 mei 2011 om 19:36
Hallo allemaal,
Ik ben nieuw hier. Gelijk maar even een heel verhaal. Ik geloof dat mn vrienden me niet meer aan kunnen horen met mn gezeur.
Ik heb eind vorig jaar mn relatie verbroken.We waren 2 jaar samen en hadden het heel erg leuk. Met de nadruk op 'hadden', de laatste maanden waren een drama. 's Avonds als we naar bed gingen draaide ik hem onbewust de rug toe. Ik had echt geen zin meer in seks en het lukte van mijn kant daardoor vaak ook niet. Op het begin van de relatie deden we het 2 keer per dag, aan het einde met moeite 2 keer per maand. De seks is nooit je van het geweest. Ook buiten de seks om ging het moeizaam, erg veel ruzie enz.
Na het een paar gehad te hebben over breaks en hij weer thuis wonen is eind vorig jaar de beslissing gevallen om er maar mee te stoppen. Dit heeft tot tranen geleid, maar vooral van mijn kant was de acceptatie er vrij snel.
Iets meer dan een maand later was ik op een verjaardag van een vriendin waar ik aan de praat raakte met een vriend van haar. Het was gezellig en de volgende dag voegde hij me toe op FB en na wat heen en weer berichtjes sturen vroeg hij mn nummer. Een week later hadden we een date. Ik was niet super enthousiast van te voren, maar de date was gezellig. Ook gezoend en hij is blijven slapen (gewoon keurig, niks gebeurd;)) De twee weken erop wederom twee dates. Allemaal van zijn kant. Ik begon hem steeds leuker te vinden en we zagen elkaar steeds vaker.
Na ruim een maand, inmiddels wel seks gehad, kwam het gesprek: willen we wat, ja of nee. Hij zei dat hij het erg leuk had, maar dat hij nog niet echt toe was aan een nieuwe relatie. Op dat moment vond ik het jammer, maar ik was zelf helemaal niet toe aan iets nieuws. Dat naar elkaar uitgesproken te hebben gingen we vrolijk door met daten. Wil ik wel even bij zeggen dat het geen pure seks dates waren. We deden ook leuke dingen samen en liepen hand in hand enzo, echt beetje als verliefde pubers. De seks was in 1 woord geweldig. Hij was de eerste jongen met wie ik naar bed ging die ook voor mijn plezier ging en mij liet blijken dat het fijn was. Ik ben best onzeker op dat gebied, mede ook door de laatste slechte maanden met mn ex.
Een week na het gesprek opnieuw een kort gesprek, waarin ik hem vertelde dat ik zijn boodschap op het ene moment heel goed opvatte (ik wilde immers ook nog niks nieuws, doodeng) en op het andere moment er onzeker van werd (het is toch een soort 'afwijzing'). Hij zei toen dat we vast weer op het punt zouden komen van het vorige gesprek, een relatie, ja of nee. Dat gaf mij wel een goed gevoel.
Ondertussen was ik echt verliefd op hem geworden en zat elke keer af te tellen tot het weekend was. De hele dag naar mn telefoon kijken of ik nog wat gehoord had enz.
Na ruim twee en een halve maand daten kwam hij na zn werk mijn kant op en hebben we het super gezellig gehad. De dag erna was hij toevallig bij mij in de stad met vrienden en is hij daarna naar mij toegekomen (zonder vrienden). We hadden allebei aardig wat op. Op een gegeven moment kwam het gesprek bij 'toeval' weer op het relatie gebeuren. We hadden geen condooms en we waren het erover eens dat we toch wel echt iets moesten hebben om het zonder te doen.
Toen kwam de aap uit de mouw. Met tranen in zn ogen vertelde hij dat hij toch geen relatie wilde. Ik had dit totaal NIET aan zien komen. Ik had een paar dagen ervoor nog hardop naar vrienden uitgesproken dat ik echt het gevoel had dat het wat ging worden en dat ik er echt voor wilde gaan. Ik voelde me best wel dom dat ik dit niet had gezien. Hij zei dat ik het niet had kunnen merken omdat hij pas een paar dagen aan het twijfelen geslagen was en dat hij me niet aan het lijntje wilde houden door het toch te proberen. Op zich erg lief natuurlijk. Uiteindelijk ook in in tranen. Hij is wel blijven slapen en heeft wel 100x sorry gezegd.
Vanaf dat moment voelde ik me zo leeg! Ik ben echt in een soort gat gevallen. Ook al kende ik hem maar een paar maanden, het was zo vertrouwd. We hebben elkaar heel veel persoonlijke dingen verteld. Ik weet ook zeker dat hij me niet gebruikt heeft, klinkt misschien naïef, maar het is echt zo. Ook mijn vriendin die hem goed kent zegt dat hij absoluut niet zo'n type is.
Ik denk dat ik me er gewoon te diep ingestort heb, misschien door de break met mn ex. Dat ik echt op een roze wolk zat en hem als perfect nieuw vriendje zag. Ook mn vriendinnen waren helemaal enthousiast en ik heb me mee laten slepen. Ik hoefde zo natuurlijk ook niet aan mijn stukgelopen relatie te denken.
Nu we een paar weken verder zijn heb ik er wel een soort vrede mee. Maar het liefst zou ik naar hem toegaan en praten, ik voelde me zo fijn bij hem. En de seks, ja die mis ik ook wel.
Aan de ene kant hoop ik dat hij me belt en zegt 'sorry, ik zat fout, ik wil je wel', maar aan de andere kant hoop ik van niet. Als ie eenmaal twijfelt gaan die twijfels heus niet in ene weg.
Wat ik van jullie wil horen? Ik heb werkelijk geen idee! Misschien tips? Ervaringen? Opbeurende woorden? Nou ja, ik ben het in ieder geval kwijt.
Ik ben nieuw hier. Gelijk maar even een heel verhaal. Ik geloof dat mn vrienden me niet meer aan kunnen horen met mn gezeur.
Ik heb eind vorig jaar mn relatie verbroken.We waren 2 jaar samen en hadden het heel erg leuk. Met de nadruk op 'hadden', de laatste maanden waren een drama. 's Avonds als we naar bed gingen draaide ik hem onbewust de rug toe. Ik had echt geen zin meer in seks en het lukte van mijn kant daardoor vaak ook niet. Op het begin van de relatie deden we het 2 keer per dag, aan het einde met moeite 2 keer per maand. De seks is nooit je van het geweest. Ook buiten de seks om ging het moeizaam, erg veel ruzie enz.
Na het een paar gehad te hebben over breaks en hij weer thuis wonen is eind vorig jaar de beslissing gevallen om er maar mee te stoppen. Dit heeft tot tranen geleid, maar vooral van mijn kant was de acceptatie er vrij snel.
Iets meer dan een maand later was ik op een verjaardag van een vriendin waar ik aan de praat raakte met een vriend van haar. Het was gezellig en de volgende dag voegde hij me toe op FB en na wat heen en weer berichtjes sturen vroeg hij mn nummer. Een week later hadden we een date. Ik was niet super enthousiast van te voren, maar de date was gezellig. Ook gezoend en hij is blijven slapen (gewoon keurig, niks gebeurd;)) De twee weken erop wederom twee dates. Allemaal van zijn kant. Ik begon hem steeds leuker te vinden en we zagen elkaar steeds vaker.
Na ruim een maand, inmiddels wel seks gehad, kwam het gesprek: willen we wat, ja of nee. Hij zei dat hij het erg leuk had, maar dat hij nog niet echt toe was aan een nieuwe relatie. Op dat moment vond ik het jammer, maar ik was zelf helemaal niet toe aan iets nieuws. Dat naar elkaar uitgesproken te hebben gingen we vrolijk door met daten. Wil ik wel even bij zeggen dat het geen pure seks dates waren. We deden ook leuke dingen samen en liepen hand in hand enzo, echt beetje als verliefde pubers. De seks was in 1 woord geweldig. Hij was de eerste jongen met wie ik naar bed ging die ook voor mijn plezier ging en mij liet blijken dat het fijn was. Ik ben best onzeker op dat gebied, mede ook door de laatste slechte maanden met mn ex.
Een week na het gesprek opnieuw een kort gesprek, waarin ik hem vertelde dat ik zijn boodschap op het ene moment heel goed opvatte (ik wilde immers ook nog niks nieuws, doodeng) en op het andere moment er onzeker van werd (het is toch een soort 'afwijzing'). Hij zei toen dat we vast weer op het punt zouden komen van het vorige gesprek, een relatie, ja of nee. Dat gaf mij wel een goed gevoel.
Ondertussen was ik echt verliefd op hem geworden en zat elke keer af te tellen tot het weekend was. De hele dag naar mn telefoon kijken of ik nog wat gehoord had enz.
Na ruim twee en een halve maand daten kwam hij na zn werk mijn kant op en hebben we het super gezellig gehad. De dag erna was hij toevallig bij mij in de stad met vrienden en is hij daarna naar mij toegekomen (zonder vrienden). We hadden allebei aardig wat op. Op een gegeven moment kwam het gesprek bij 'toeval' weer op het relatie gebeuren. We hadden geen condooms en we waren het erover eens dat we toch wel echt iets moesten hebben om het zonder te doen.
Toen kwam de aap uit de mouw. Met tranen in zn ogen vertelde hij dat hij toch geen relatie wilde. Ik had dit totaal NIET aan zien komen. Ik had een paar dagen ervoor nog hardop naar vrienden uitgesproken dat ik echt het gevoel had dat het wat ging worden en dat ik er echt voor wilde gaan. Ik voelde me best wel dom dat ik dit niet had gezien. Hij zei dat ik het niet had kunnen merken omdat hij pas een paar dagen aan het twijfelen geslagen was en dat hij me niet aan het lijntje wilde houden door het toch te proberen. Op zich erg lief natuurlijk. Uiteindelijk ook in in tranen. Hij is wel blijven slapen en heeft wel 100x sorry gezegd.
Vanaf dat moment voelde ik me zo leeg! Ik ben echt in een soort gat gevallen. Ook al kende ik hem maar een paar maanden, het was zo vertrouwd. We hebben elkaar heel veel persoonlijke dingen verteld. Ik weet ook zeker dat hij me niet gebruikt heeft, klinkt misschien naïef, maar het is echt zo. Ook mijn vriendin die hem goed kent zegt dat hij absoluut niet zo'n type is.
Ik denk dat ik me er gewoon te diep ingestort heb, misschien door de break met mn ex. Dat ik echt op een roze wolk zat en hem als perfect nieuw vriendje zag. Ook mn vriendinnen waren helemaal enthousiast en ik heb me mee laten slepen. Ik hoefde zo natuurlijk ook niet aan mijn stukgelopen relatie te denken.
Nu we een paar weken verder zijn heb ik er wel een soort vrede mee. Maar het liefst zou ik naar hem toegaan en praten, ik voelde me zo fijn bij hem. En de seks, ja die mis ik ook wel.
Aan de ene kant hoop ik dat hij me belt en zegt 'sorry, ik zat fout, ik wil je wel', maar aan de andere kant hoop ik van niet. Als ie eenmaal twijfelt gaan die twijfels heus niet in ene weg.
Wat ik van jullie wil horen? Ik heb werkelijk geen idee! Misschien tips? Ervaringen? Opbeurende woorden? Nou ja, ik ben het in ieder geval kwijt.
vrijdag 13 mei 2011 om 19:43
een ?
Helpt dat?
Maar het is wel logisch dat je nu verdrietiger bent dan bij je vorige relatie.
Je zat er nu voor je gevoel nog middenin (of voorin) terwijl je met je andere ex al aan het einde van de relatie was..waar het al niet meer leuk was enzo.
Met deze leek het veelbelovend en dacht je wat op te bouwen.
...hij dacht toch van niet..
Tja niet zo raar dat je daar verdrietig over bent en het moet verwerken.
Gun jezelf dat...kost even tijd.
Helpt dat?
Maar het is wel logisch dat je nu verdrietiger bent dan bij je vorige relatie.
Je zat er nu voor je gevoel nog middenin (of voorin) terwijl je met je andere ex al aan het einde van de relatie was..waar het al niet meer leuk was enzo.
Met deze leek het veelbelovend en dacht je wat op te bouwen.
...hij dacht toch van niet..
Tja niet zo raar dat je daar verdrietig over bent en het moet verwerken.
Gun jezelf dat...kost even tijd.
vrijdag 13 mei 2011 om 19:52
vrijdag 13 mei 2011 om 20:05
Idd een herkenbaar verhaal..Wat is dat toch met mannen these days? Ze zoeken contact met je, vinden je helemaal leuk, je gaat gezellig daten en op het moment dat het wat lijkt te worden of dat je verliefd word haken ze af.. 'ik kan je gevoelens niet beantwoorden' of 'ik ben er niet aan toe..' 'ik wil liever vrienden zijn (maar dan wel met seks erbij..) Pfff.. echt waar..
Sorry TO maar het is zoals je ziet erg herkenbaar! Ook ik wil je een dikke knuffel geven want de periode waar je doorheen gaat is erg rot, maar geloof me, het gaat weer over! Dat klinkt nu moeilijk te geloven maar het is zo! ik hoop dat je hiet steun vind en dat je je beter voelt nu je je verhaal hebt verteld
Sorry TO maar het is zoals je ziet erg herkenbaar! Ook ik wil je een dikke knuffel geven want de periode waar je doorheen gaat is erg rot, maar geloof me, het gaat weer over! Dat klinkt nu moeilijk te geloven maar het is zo! ik hoop dat je hiet steun vind en dat je je beter voelt nu je je verhaal hebt verteld
vrijdag 13 mei 2011 om 20:28
Bedankt voor de lieve reacties!
Wat gewoon zo stom is, is dat het echt geen liefde op t eerste gezicht was. Ik was helemaal niet enthousiast. Ik wilde helemaal niet afspreken, maar dacht, wat kan me gebeuren, ik ga gewoon. En dan stort ik me er zo in.
Toen het net uit was met mn ex, eigenlijk toen het nog aan was zei ik al 'ik wil een man van tegen de 30', gewoon een beetje een serieuze. Zelf ben k 25. Mn ex en mn ex-date zijn allebei jaar jonger dan ik.
Misschien was, ben ik gewoon teveel opzoek naar het perfecte plaatje. Huisje, boompje beestje. En dacht ik dat gevonden te hebben. Ik heb dit trouwens nooit hardop uitgesproken, niet dat ie daarom bij me weg is gehold.
Aaaah, ik kan gewoon niet alleen zijn:P
Wat gewoon zo stom is, is dat het echt geen liefde op t eerste gezicht was. Ik was helemaal niet enthousiast. Ik wilde helemaal niet afspreken, maar dacht, wat kan me gebeuren, ik ga gewoon. En dan stort ik me er zo in.
Toen het net uit was met mn ex, eigenlijk toen het nog aan was zei ik al 'ik wil een man van tegen de 30', gewoon een beetje een serieuze. Zelf ben k 25. Mn ex en mn ex-date zijn allebei jaar jonger dan ik.
Misschien was, ben ik gewoon teveel opzoek naar het perfecte plaatje. Huisje, boompje beestje. En dacht ik dat gevonden te hebben. Ik heb dit trouwens nooit hardop uitgesproken, niet dat ie daarom bij me weg is gehold.
Aaaah, ik kan gewoon niet alleen zijn:P
vrijdag 13 mei 2011 om 21:08
inderdaad herkenbaar!! Maarja,je kunt er helaas weinig aan doen..
opzich vind ik het wel eerlijk van hem dat hij vanaf het begin aangaf onzeker te zyn over een eventuele relatie en ook vertelde dat hij het niet zag zitten toen hij dat voor zichzelf duidelijk had..
hier ook een keer zoiets gehad, paar leuke dates,op een gegeven moment ga je wat verder en opeens krijg je te horen dat hij je toch niet leuk genoeg vind..
ik zeg maar zo, geen hand vol maar een land vol..op naar de volgende (maar eerst door deze zure appel heen bijten...)
opzich vind ik het wel eerlijk van hem dat hij vanaf het begin aangaf onzeker te zyn over een eventuele relatie en ook vertelde dat hij het niet zag zitten toen hij dat voor zichzelf duidelijk had..
hier ook een keer zoiets gehad, paar leuke dates,op een gegeven moment ga je wat verder en opeens krijg je te horen dat hij je toch niet leuk genoeg vind..
ik zeg maar zo, geen hand vol maar een land vol..op naar de volgende (maar eerst door deze zure appel heen bijten...)
vrijdag 13 mei 2011 om 22:08
vrijdag 13 mei 2011 om 22:13
We zitten in hetzelfde schuitje, gezellig;) Precies wat je zegt, ik mis iemand om mn leven mee te delen.
We hadden veel contact, elke dag zeker 10 smsjes per persoon, af en toe bellen en we zagen elkaar 2 dagen in het weekend.
Nu is dat bijna weg. We smsen nog een beetje. Het eerste weekend nadat het over was had ik hem gesmst dat ik het best gek vond om niet meer te smsen en dat het zo'n gewoonte was geworden om ff dat smsje te sturen na het werk. Hij smste heel lief terug dat hij dat ook had en dat het voor hem ook wennen was.
We hebben elkaar ook alweer gezien bij gemeenschappelijke vriendin. Was best gek, maar hij deed heel normaal tegen me. Er waren vrienden van mijn kant bij (hadden hem nog nooit ontmoet) en die zeiden dat hij was ongemakkelijk was. Heb ik niet echt gemerkt, maar wel dat hij steeds oogcontact zocht.
Zn vriend deed wel heel dom tegen me, maar dat is nogal een botte boer. Toen hij weg was smste hij nog ff om te excuseren voor die vriend.
Het is gewoon een lieve jongen, dat is aan de ene kant fijn, maar aan de andere kant is het misschien makkelijker om boos te zijn. Dan heb ik die drang tenminste niet om m te smsen.
We hadden veel contact, elke dag zeker 10 smsjes per persoon, af en toe bellen en we zagen elkaar 2 dagen in het weekend.
Nu is dat bijna weg. We smsen nog een beetje. Het eerste weekend nadat het over was had ik hem gesmst dat ik het best gek vond om niet meer te smsen en dat het zo'n gewoonte was geworden om ff dat smsje te sturen na het werk. Hij smste heel lief terug dat hij dat ook had en dat het voor hem ook wennen was.
We hebben elkaar ook alweer gezien bij gemeenschappelijke vriendin. Was best gek, maar hij deed heel normaal tegen me. Er waren vrienden van mijn kant bij (hadden hem nog nooit ontmoet) en die zeiden dat hij was ongemakkelijk was. Heb ik niet echt gemerkt, maar wel dat hij steeds oogcontact zocht.
Zn vriend deed wel heel dom tegen me, maar dat is nogal een botte boer. Toen hij weg was smste hij nog ff om te excuseren voor die vriend.
Het is gewoon een lieve jongen, dat is aan de ene kant fijn, maar aan de andere kant is het misschien makkelijker om boos te zijn. Dan heb ik die drang tenminste niet om m te smsen.
