Relaties
alle pijlers
mis mijn zoon
zondag 22 mei 2011 om 06:24
zondag 22 mei 2011 om 11:53
zondag 22 mei 2011 om 11:56
zondag 22 mei 2011 om 12:02
Wat mij betreft is er te alle tijden een belang namelijk dat van het kind.Kinderen worden altijd de dupe omdat zij meestal hun vader moeten missen. Maar al te vaak is het zo dat er moeders zijn die dwarsliggen, zodat de vader moeizaam het contact met zijn kind(eren) kan behouden. Maar helaas moet ik zeggen uit eigen ervaring, dat er ook heel veel vaders zijn die hun verantwoordelijkheid niet nemen ondanks hun rechten. De plichten willen ze uiteindelijk niet, want dat is ze teveel.
Maar dit en als dit, moeder doet dit en wilde dat niet. Kom voor je rechten op en doe je plicht!
Maar dit en als dit, moeder doet dit en wilde dat niet. Kom voor je rechten op en doe je plicht!
zondag 22 mei 2011 om 12:09
quote:Kikkerrr schreef op 22 mei 2011 @ 09:29:
[...]
Zelf zou het ook niet in mijn hoofd komen om zonder medeweten van een man zwanger te worden, maar goed, die vrouwen bestaan wel.
Ze bestaan. Natuurlijk. Het kan echter alleen lukken als de man gemakzuchtig is en het wel prima vindt dat het zonder condoom kan. En als hij daarna geconfronteerd wordt met een zwangerschap is het allemaal haar schuld en wil hij er niks mee te maken hebben. Dat vind ik zo 'lekker makkelijk'.
Het maakt me kwaad. Een man weet heus beter in deze kwestie.
Wil je geen kind, dan is het je eigen taak te zorgen dat deze er ook niet komt. Niet alleen de vrouw. De man net zo goed.
Tenslotte ben je daar met zijn tweeën in dat bed.
[...]
Zelf zou het ook niet in mijn hoofd komen om zonder medeweten van een man zwanger te worden, maar goed, die vrouwen bestaan wel.
Ze bestaan. Natuurlijk. Het kan echter alleen lukken als de man gemakzuchtig is en het wel prima vindt dat het zonder condoom kan. En als hij daarna geconfronteerd wordt met een zwangerschap is het allemaal haar schuld en wil hij er niks mee te maken hebben. Dat vind ik zo 'lekker makkelijk'.
Het maakt me kwaad. Een man weet heus beter in deze kwestie.
Wil je geen kind, dan is het je eigen taak te zorgen dat deze er ook niet komt. Niet alleen de vrouw. De man net zo goed.
Tenslotte ben je daar met zijn tweeën in dat bed.
Het is mij: shaHla 
(Iranian version)
(Iranian version)
zondag 22 mei 2011 om 12:13
quote:Kikkerrr schreef op 22 mei 2011 @ 09:29:
[...]
Maar wat ik niet begrijp, als je een relatie hebt dan is het toch niet meer dan normaal dat je met elkaar bespreekt hoe je erin staat mocht anti-conceptie niet zijn werk doen? Ben er altijd zelf erg duidelijk in geweest en mannen wisten dus waar ze aantoe waren. Maar gelukkig heb ik nooit voor een situatie als deze gestaan.
Lijkt mij ook, hoor. Het kan echter ook wel eens per ongeluk misgaan. (En per ongeluk is natuurlijk niet zonder de pil en zonder condoom) Dan kun je nog zo willen dat er geen kind kwam, maar dan sta je toch voor de kwestie hoe nu verder.
Dan vind ik niet dat je als man kan zeggen 'ja hoor eens, dit komt me niet uit, zoek het er maar mee uit'.
Gelukkig heb ik dat nooit meegemaakt dat een man dat tegen mij zei. Daar was hij ook niet zomaar mee weggekomen. Ik had het hem er dan zeker niet makkelijk mee gemaakt. Wie zich brandt, moet minstens geconfronteerd worden met de blaren. Dat gebeurt ook als je je letterlijk brandt.
[...]
Maar wat ik niet begrijp, als je een relatie hebt dan is het toch niet meer dan normaal dat je met elkaar bespreekt hoe je erin staat mocht anti-conceptie niet zijn werk doen? Ben er altijd zelf erg duidelijk in geweest en mannen wisten dus waar ze aantoe waren. Maar gelukkig heb ik nooit voor een situatie als deze gestaan.
Lijkt mij ook, hoor. Het kan echter ook wel eens per ongeluk misgaan. (En per ongeluk is natuurlijk niet zonder de pil en zonder condoom) Dan kun je nog zo willen dat er geen kind kwam, maar dan sta je toch voor de kwestie hoe nu verder.
Dan vind ik niet dat je als man kan zeggen 'ja hoor eens, dit komt me niet uit, zoek het er maar mee uit'.
Gelukkig heb ik dat nooit meegemaakt dat een man dat tegen mij zei. Daar was hij ook niet zomaar mee weggekomen. Ik had het hem er dan zeker niet makkelijk mee gemaakt. Wie zich brandt, moet minstens geconfronteerd worden met de blaren. Dat gebeurt ook als je je letterlijk brandt.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
zondag 22 mei 2011 om 12:19
quote:batwom schreef op 22 mei 2011 @ 11:53:
[...]
Je hebt dus niet echt twijfels. Het is voor jou een feit.
Als we het nu allemaal eens zouden zijn met de post van Frankie,
wat kan vader dan nog doen/zeggen?
Het oordeel is geveld.Vader wil niet dat het kind hem meer kost dan hij nu kwijt is. Dat standpunt huldigende, is er voor hem inderdaad weinig wat hij nog kan doen. Maar dat ligt niet aan ons oordeel. Dat ligt - evenals ons oordeel - aan de verwende consumentenhouding van TO.
[...]
Je hebt dus niet echt twijfels. Het is voor jou een feit.
Als we het nu allemaal eens zouden zijn met de post van Frankie,
wat kan vader dan nog doen/zeggen?
Het oordeel is geveld.Vader wil niet dat het kind hem meer kost dan hij nu kwijt is. Dat standpunt huldigende, is er voor hem inderdaad weinig wat hij nog kan doen. Maar dat ligt niet aan ons oordeel. Dat ligt - evenals ons oordeel - aan de verwende consumentenhouding van TO.
zondag 22 mei 2011 om 12:28
quote:Bianca40 schreef op 22 mei 2011 @ 10:43:
[...]
Er zijn ook mensen die door een halve dag minder werken in de financiele problemen komen
Dan is er dus geen keuze.Ik neem aan dat hij geen zeven dagen in de week werkt. Als hij zijn zoon vaker dan eens per twee weken wil zien, heeft hij altijd nog extra weekenden om dat te bewerkstelligen.
[...]
Er zijn ook mensen die door een halve dag minder werken in de financiele problemen komen
Dan is er dus geen keuze.Ik neem aan dat hij geen zeven dagen in de week werkt. Als hij zijn zoon vaker dan eens per twee weken wil zien, heeft hij altijd nog extra weekenden om dat te bewerkstelligen.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
zondag 22 mei 2011 om 12:31
quote:Turkooiss schreef op 22 mei 2011 @ 11:48:
@Julus,
Sommige vaders bewegen hemel en aarde om hun kind uberhaupt te mogen zien en zelfs dat mag niet baten. Het is altijd makkelijk om iets te zeggen, maar in de praktijk en echte wereld werkt het niet altijd zo.Er zijn meer vaders die hun kinderen de rug toekeren dan vaders die hemel en aarde bewegen.
@Julus,
Sommige vaders bewegen hemel en aarde om hun kind uberhaupt te mogen zien en zelfs dat mag niet baten. Het is altijd makkelijk om iets te zeggen, maar in de praktijk en echte wereld werkt het niet altijd zo.Er zijn meer vaders die hun kinderen de rug toekeren dan vaders die hemel en aarde bewegen.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
zondag 22 mei 2011 om 12:51
quote:shahla schreef op 22 mei 2011 @ 12:31:
[...]
Er zijn meer vaders die hun kinderen de rug toekeren dan vaders die hemel en aarde bewegen.
Yep. En de rug toekeren, dat heb je in alle soorten en maten.
Als een vader bij wijze van spreken moord en brand schreeuwt omdat hij zijn kinderen niet of te weinig te zien krijgt, wil dat helemaal niet zeggen dat hij 'dus' wel een liefhebbende vader zal zijn.
De meest vurige, meest dramatische vaders zijn in mijn ervaring steeds degenen met de grootste ego's, die als gevolg van precies datzelfde grote ego een puinzooi van hun relatie met de moeder hebben gemaakt. Het zijn vaders die vreselijk goed op de hoogte zijn van hun rechten, doch met hun plichten - vooral moreel maar ook juridisch als het ff kan - hun kont afvegen.
Afwezige carrierevaders op grote afstand, die de liefde van hun kinderen kopen met geld en luxe goederen (daarmee de ogen van hun ex, die bijstandsmoeder is, uitstekend).
Vaders die door het vuuur! zeggen te gaan voor hun kinderen - maar pas nadat het huwelijk met de moeder is verwoest als gevolg van een veroordeling voor aanranding van een liftster (uiteraard krijgt de aangerande liftster de schuld; had ze maar geen korte rok aan moeten doen).
Onverantwoordelijke mannen, van twaalf ambachten dertien ongelukken, die tegen hun vijftigste zelf nog kind zijn en om de haverklap onaangekondigd bij de moeder de achterdeur binnenlopen (tot haar ergernis) om de kinderen te zien - maar aan Sinterklaascadeautjes voor hen denken, ho maar.
Een vurige vader is lang niet altijd een goede vader.
[...]
Er zijn meer vaders die hun kinderen de rug toekeren dan vaders die hemel en aarde bewegen.
Yep. En de rug toekeren, dat heb je in alle soorten en maten.
Als een vader bij wijze van spreken moord en brand schreeuwt omdat hij zijn kinderen niet of te weinig te zien krijgt, wil dat helemaal niet zeggen dat hij 'dus' wel een liefhebbende vader zal zijn.
De meest vurige, meest dramatische vaders zijn in mijn ervaring steeds degenen met de grootste ego's, die als gevolg van precies datzelfde grote ego een puinzooi van hun relatie met de moeder hebben gemaakt. Het zijn vaders die vreselijk goed op de hoogte zijn van hun rechten, doch met hun plichten - vooral moreel maar ook juridisch als het ff kan - hun kont afvegen.
Afwezige carrierevaders op grote afstand, die de liefde van hun kinderen kopen met geld en luxe goederen (daarmee de ogen van hun ex, die bijstandsmoeder is, uitstekend).
Vaders die door het vuuur! zeggen te gaan voor hun kinderen - maar pas nadat het huwelijk met de moeder is verwoest als gevolg van een veroordeling voor aanranding van een liftster (uiteraard krijgt de aangerande liftster de schuld; had ze maar geen korte rok aan moeten doen).
Onverantwoordelijke mannen, van twaalf ambachten dertien ongelukken, die tegen hun vijftigste zelf nog kind zijn en om de haverklap onaangekondigd bij de moeder de achterdeur binnenlopen (tot haar ergernis) om de kinderen te zien - maar aan Sinterklaascadeautjes voor hen denken, ho maar.
Een vurige vader is lang niet altijd een goede vader.
zondag 22 mei 2011 om 12:56
quote:nummerzoveel schreef op 22 mei 2011 @ 08:13:
Ik heb altijd begrepen dat partneralimentatie in minder gebracht wordt op de bijstand en kinderalimentatie niet.
Nee, maar ik denk dat TO bang is dat de moeder het geld van de kinderalimentatie aan zichzelf zal besteden en nu heeft hij daar zelf nog controle op door van zijn geld spullen voor zijn zoontje te kopen en te sparen voor hem.
Ik heb altijd begrepen dat partneralimentatie in minder gebracht wordt op de bijstand en kinderalimentatie niet.
Nee, maar ik denk dat TO bang is dat de moeder het geld van de kinderalimentatie aan zichzelf zal besteden en nu heeft hij daar zelf nog controle op door van zijn geld spullen voor zijn zoontje te kopen en te sparen voor hem.
zondag 22 mei 2011 om 12:56
quote:Frankie33 schreef op 22 mei 2011 @ 12:19:
[...]
Vader wil niet dat het kind hem meer kost dan hij nu kwijt is.
Vader zegt alleen maar dat alle alimentatie die hij betaalt direct verrekend wordt met de uitkering van moeder, en dat het dus voor zijn kind geen betere financiële positie oplevert. Verder ziet hij zo even geen opties om uit de situatie te komen waarin hij zich nu bevindt. Misschien omdat het echt niet gaat, misschien omdat hij niet durft, misschien omdat hij er de capaciteiten niet voor heeft. En daar is hij verdrietig om.
Dat standpunt huldigende, is er voor hem inderdaad weinig wat hij nog kan doen. Maar dat ligt niet aan ons oordeel. Dat ligt - evenals ons oordeel - aan de verwende consumentenhouding van TO.
Er is ongetwijfeld genoeg wat hij kan doen, maar om ons onbekende redenen doet hij dat niet. Misschien heeft hij het geprobeerd, en is het niet gelukt, misschien is hij een makkelijke Harry en heeft hij het nooit geprobeerd.
De rest is invulwerk van ons allemaal bij elkaar.
[...]
Vader wil niet dat het kind hem meer kost dan hij nu kwijt is.
Vader zegt alleen maar dat alle alimentatie die hij betaalt direct verrekend wordt met de uitkering van moeder, en dat het dus voor zijn kind geen betere financiële positie oplevert. Verder ziet hij zo even geen opties om uit de situatie te komen waarin hij zich nu bevindt. Misschien omdat het echt niet gaat, misschien omdat hij niet durft, misschien omdat hij er de capaciteiten niet voor heeft. En daar is hij verdrietig om.
Dat standpunt huldigende, is er voor hem inderdaad weinig wat hij nog kan doen. Maar dat ligt niet aan ons oordeel. Dat ligt - evenals ons oordeel - aan de verwende consumentenhouding van TO.
Er is ongetwijfeld genoeg wat hij kan doen, maar om ons onbekende redenen doet hij dat niet. Misschien heeft hij het geprobeerd, en is het niet gelukt, misschien is hij een makkelijke Harry en heeft hij het nooit geprobeerd.
De rest is invulwerk van ons allemaal bij elkaar.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zondag 22 mei 2011 om 13:03
Baco, misschien helpt het als je eens op papier zou zetten wat je praktisch zou kunnen doen om de situatie te veranderen.
Gewoon punt voor punt en dan kijken wat er mogelijk is.
Maar het is wel belangrijk om je kind wettelijk te erkennen, want stel je voor dat er ooit eens problemen komen, dan heb je geen poot om op te staan en dus nog veel meer verdriet.
Gewoon punt voor punt en dan kijken wat er mogelijk is.
Maar het is wel belangrijk om je kind wettelijk te erkennen, want stel je voor dat er ooit eens problemen komen, dan heb je geen poot om op te staan en dus nog veel meer verdriet.
zondag 22 mei 2011 om 13:35
zondag 22 mei 2011 om 13:41
quote:Frankie33 schreef op 22 mei 2011 @ 12:51:
[...]
Yep. En de rug toekeren, dat heb je in alle soorten en maten.
Als een vader bij wijze van spreken moord en brand schreeuwt omdat hij zijn kinderen niet of te weinig te zien krijgt, wil dat helemaal niet zeggen dat hij 'dus' wel een liefhebbende vader zal zijn.
De meest vurige, meest dramatische vaders zijn in mijn ervaring steeds degenen met de grootste ego's, die als gevolg van precies datzelfde grote ego een puinzooi van hun relatie met de moeder hebben gemaakt. Het zijn vaders die vreselijk goed op de hoogte zijn van hun rechten, doch met hun plichten - vooral moreel maar ook juridisch als het ff kan - hun kont afvegen.
Afwezige carrierevaders op grote afstand, die de liefde van hun kinderen kopen met geld en luxe goederen (daarmee de ogen van hun ex, die bijstandsmoeder is, uitstekend).
Vaders die door het vuuur! zeggen te gaan voor hun kinderen - maar pas nadat het huwelijk met de moeder is verwoest als gevolg van een veroordeling voor aanranding van een liftster (uiteraard krijgt de aangerande liftster de schuld; had ze maar geen korte rok aan moeten doen).
Onverantwoordelijke mannen, van twaalf ambachten dertien ongelukken, die tegen hun vijftigste zelf nog kind zijn en om de haverklap onaangekondigd bij de moeder de achterdeur binnenlopen (tot haar ergernis) om de kinderen te zien - maar aan Sinterklaascadeautjes voor hen denken, ho maar.
Een vurige vader is lang niet altijd een goede vader.
Op het lijf van mijn huidige ex geschreven.
De echte vader is mijn eerste ex, die met stille trom gewoon zijn plichten nakomt en de relatie met mij in ere houdt.
En nog steeds zorgdraagt voor zijn kinderen, ook als dat betekent dat hij wat van zijn persoonlijk comfort moet inleveren.
[...]
Yep. En de rug toekeren, dat heb je in alle soorten en maten.
Als een vader bij wijze van spreken moord en brand schreeuwt omdat hij zijn kinderen niet of te weinig te zien krijgt, wil dat helemaal niet zeggen dat hij 'dus' wel een liefhebbende vader zal zijn.
De meest vurige, meest dramatische vaders zijn in mijn ervaring steeds degenen met de grootste ego's, die als gevolg van precies datzelfde grote ego een puinzooi van hun relatie met de moeder hebben gemaakt. Het zijn vaders die vreselijk goed op de hoogte zijn van hun rechten, doch met hun plichten - vooral moreel maar ook juridisch als het ff kan - hun kont afvegen.
Afwezige carrierevaders op grote afstand, die de liefde van hun kinderen kopen met geld en luxe goederen (daarmee de ogen van hun ex, die bijstandsmoeder is, uitstekend).
Vaders die door het vuuur! zeggen te gaan voor hun kinderen - maar pas nadat het huwelijk met de moeder is verwoest als gevolg van een veroordeling voor aanranding van een liftster (uiteraard krijgt de aangerande liftster de schuld; had ze maar geen korte rok aan moeten doen).
Onverantwoordelijke mannen, van twaalf ambachten dertien ongelukken, die tegen hun vijftigste zelf nog kind zijn en om de haverklap onaangekondigd bij de moeder de achterdeur binnenlopen (tot haar ergernis) om de kinderen te zien - maar aan Sinterklaascadeautjes voor hen denken, ho maar.
Een vurige vader is lang niet altijd een goede vader.
Op het lijf van mijn huidige ex geschreven.
De echte vader is mijn eerste ex, die met stille trom gewoon zijn plichten nakomt en de relatie met mij in ere houdt.
En nog steeds zorgdraagt voor zijn kinderen, ook als dat betekent dat hij wat van zijn persoonlijk comfort moet inleveren.
zondag 22 mei 2011 om 13:54
Ik vind jullie ook wel hard naar TO. Ik kan me ook voorstellen dat hij zich goed genaaid voelt in verband met die schuld. Daarbij, jullie hebben het maar steeds over het iets inleveren van wat comfort, maar wat nu als TO werkelijk een baan heeft waarmee hij erg weinig verdient? (vanwege opleiding, etc.) Er zijn genoeg mensen die hard werken en niet veel hoger dan bijstandsniveau verdienen, hoor. En die auto is wel belangrijk, lijkt me. VOor zijn werk en zijn zoontje.
Ik vind het nog helemaal niet zo onverstandig om te kiezen voor het opbouwen van een spaarrekening ipv bijdragen aan het levensonderhoud van zijn ex (waardoor haar bijstand gekort wordt). Want wat als zijn zoon straks een studie wil volgen? (die steeds duurder worden) Of ergens anders eens wat geld voor nodig heeft? Van zijn moeder met bijstand en schulden kan hij dat niet verwachten.
Ik zou TO echter wel adviseren om misschien toch te kijken ergens een paar uur minder te werken of de ene dag ietsje langer te werken. Bijv. om op woensdagmiddag tijd te hebben voor zijn zoontje. Al is het maar een paar uur. En waarom niet wat vaker een weekend samen? Of een nachtje blijven slapen door de weeks. Daar moet vast iets aan te schuiven zijn als de moeder ook akkoord gaat.
Ik vind het nog helemaal niet zo onverstandig om te kiezen voor het opbouwen van een spaarrekening ipv bijdragen aan het levensonderhoud van zijn ex (waardoor haar bijstand gekort wordt). Want wat als zijn zoon straks een studie wil volgen? (die steeds duurder worden) Of ergens anders eens wat geld voor nodig heeft? Van zijn moeder met bijstand en schulden kan hij dat niet verwachten.
Ik zou TO echter wel adviseren om misschien toch te kijken ergens een paar uur minder te werken of de ene dag ietsje langer te werken. Bijv. om op woensdagmiddag tijd te hebben voor zijn zoontje. Al is het maar een paar uur. En waarom niet wat vaker een weekend samen? Of een nachtje blijven slapen door de weeks. Daar moet vast iets aan te schuiven zijn als de moeder ook akkoord gaat.
zondag 22 mei 2011 om 13:59
@Eurydice
Wat als moeder onder een auto komt en het kind in het pleegzorgcircuit terecht komt? Hoe verstandig is die spaarrekening dan?
En daarbij komt dat alimentatie naar draagkracht wordt vastgesteld. Als TO een minimum inkomen heeft, dan draagt hij ook minimaal bij. Dat gezegd hebbende, heeft TO hier zelf aangegeven 'een heel normaal' salaris te hebben. Dat lijkt mij geen minimum, of wel?
Wat als moeder onder een auto komt en het kind in het pleegzorgcircuit terecht komt? Hoe verstandig is die spaarrekening dan?
En daarbij komt dat alimentatie naar draagkracht wordt vastgesteld. Als TO een minimum inkomen heeft, dan draagt hij ook minimaal bij. Dat gezegd hebbende, heeft TO hier zelf aangegeven 'een heel normaal' salaris te hebben. Dat lijkt mij geen minimum, of wel?
zondag 22 mei 2011 om 14:06
hmm, dat is waar, nummerzoveel. Maar wat het eerste punt betreft, dan zou hij misschien ook voogd kunnen zijn?
Als hij inderdaad geen minimum salaris heeft, verandert dat de zaak wel enigszins. Het is wel zuur voor TO dat hij in deze situatie is beland, maar verantwoordelijkheid voor zijn zoontje moet hij in ieder geval nemen. Alleen: als hij het kind erkent, betekent dat dan automatisch dat hij het ook vaker zal zien?
Als hij inderdaad geen minimum salaris heeft, verandert dat de zaak wel enigszins. Het is wel zuur voor TO dat hij in deze situatie is beland, maar verantwoordelijkheid voor zijn zoontje moet hij in ieder geval nemen. Alleen: als hij het kind erkent, betekent dat dan automatisch dat hij het ook vaker zal zien?
zondag 22 mei 2011 om 14:08
[quote]Frankie33 schreef op 22 mei 2011 @ 12:51:
[...]
Yep. En de rug toekeren, dat heb je in alle soorten en maten.
quote:Als een vader bij wijze van spreken moord en brand schreeuwt omdat hij zijn kinderen niet of te weinig te zien krijgt, wil dat helemaal niet zeggen dat hij 'dus' wel een liefhebbende vader zal zijn.
Dat zegt inderdaad nog niks. Woorden zijn alleen maar woorden als er geen actie op volgt. Je kind missen is één ding maar niet handelen en dan (eventueel) doen alsof dat al heel wat is, heeft 0,0% waarde. Wat ga je als vader je kind later vertellen?
'Ja, ik miste je heel erg hoor máár..' (Gevolgd door een reeks excuses die allemaal zogenaamd buiten hemzelf lagen waardoor hij zijn kind niet of veel te weinig zag.)
Daar heeft een kind niks aan en zal zeker bij je terug komen.
Dan moet je niet raar opkijken als je kinderen jou later je de rug toekeren. Wil je voorkomen dat dit gebeurt, handel dan nú. Hoe langer je wacht, hoe groter de kans dat het straks te laat is en het kind tegen jou zegt: ik mis jou niet, ik heb geen belang meer bij jou.
En het ergste is dat zo'n vader niet alleen zichzelf daarmee heeft want hij mist essentiële ontwikkelingen van zijn kind maar je hebt vooral je kinderen ermee.
[...]
Yep. En de rug toekeren, dat heb je in alle soorten en maten.
quote:Als een vader bij wijze van spreken moord en brand schreeuwt omdat hij zijn kinderen niet of te weinig te zien krijgt, wil dat helemaal niet zeggen dat hij 'dus' wel een liefhebbende vader zal zijn.
Dat zegt inderdaad nog niks. Woorden zijn alleen maar woorden als er geen actie op volgt. Je kind missen is één ding maar niet handelen en dan (eventueel) doen alsof dat al heel wat is, heeft 0,0% waarde. Wat ga je als vader je kind later vertellen?
'Ja, ik miste je heel erg hoor máár..' (Gevolgd door een reeks excuses die allemaal zogenaamd buiten hemzelf lagen waardoor hij zijn kind niet of veel te weinig zag.)
Daar heeft een kind niks aan en zal zeker bij je terug komen.
Dan moet je niet raar opkijken als je kinderen jou later je de rug toekeren. Wil je voorkomen dat dit gebeurt, handel dan nú. Hoe langer je wacht, hoe groter de kans dat het straks te laat is en het kind tegen jou zegt: ik mis jou niet, ik heb geen belang meer bij jou.
En het ergste is dat zo'n vader niet alleen zichzelf daarmee heeft want hij mist essentiële ontwikkelingen van zijn kind maar je hebt vooral je kinderen ermee.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
