gezondheid en werken
zondag 22 mei 2011 om 18:20
op dit moment zit ik weer es in de ZW ivm longinfectie + astmatische bronchitis. mn leven lang loop ik al met longklachten,allergie voor alles en nog wat,eczeem,slaapproblemen(door jeuk etc) vaak erg moe, depressies,stress. door deze shit raak ik vaak in de ZW en uiteindelijk weer werkloos. ik word er moedeloos van. werken kost me zoveel energie en ik weet niet meer wat ik moet. kan ik me bijv af laten keuren?
zondag 22 mei 2011 om 18:43
zondag 22 mei 2011 om 19:05
En je rookt niet hoop ik?
Misschien heb je wat aan deze link:
http://www.astmafonds.nl/pdf/Factsheet_COPDenwerk.pdf
Misschien heb je wat aan deze link:
http://www.astmafonds.nl/pdf/Factsheet_COPDenwerk.pdf
zondag 22 mei 2011 om 19:14
Tja, moeilijk, een vriendin van mij heeft ook zo'n heel traject doorlopen, even kort werken, dan weer ziek, niet kunnen werken, weer werkloos, ze heeft COPD (nooit gerookt), zit nu in de bijstand en heeft geen sollicitatieplicht. In haar betere periodes probeert ze wat vrijwilligerswerk, maar moet dan ook weer afhaken omdat ze dan uit de running is door een stevige prednisonkuur(via infuus) in het ziekenhuis. Moeilijk hoor en het wordt alleen maar zwaarder naarmate ze ouder wordt.
Denken is zo buitengewoon moeilijk dat velen de voorkeur geven aan oordelen. Otto Weiss
zondag 22 mei 2011 om 19:16
TO, ik ken je gezondheidsproblemen. Heb zelf astma, eczeem, hooikoorts, de hele reutemeteut. En atrose. Maar ik zou er persoonlijk niet over peinzen me af te willen laten keuren.
Probeer werk te vinden in een sector waar men wat rekening houdt met je beperkingen. Ga bijvoorbeeld 4 dagen werken, zodat je ruimte hebt om eens een dag te wisselen als je je op een andere dag naar voelt.
En ja, ik weet dat dat niet zo gemakkelijk is, want mijn laatste baan ben ik ook kwijt geraakt omdat de werkgever het maar lastig vond dat ik ziek werd en thuis moest blijven met prednison en antibiotica. Maar kom op. je af laten keuren en aan de kant gaan staan is toch wel het laatste wat je zou moeten willen!
Probeer werk te vinden in een sector waar men wat rekening houdt met je beperkingen. Ga bijvoorbeeld 4 dagen werken, zodat je ruimte hebt om eens een dag te wisselen als je je op een andere dag naar voelt.
En ja, ik weet dat dat niet zo gemakkelijk is, want mijn laatste baan ben ik ook kwijt geraakt omdat de werkgever het maar lastig vond dat ik ziek werd en thuis moest blijven met prednison en antibiotica. Maar kom op. je af laten keuren en aan de kant gaan staan is toch wel het laatste wat je zou moeten willen!
zondag 22 mei 2011 om 19:46
thanks enigme.. ik ben 32 jr. opleiding management ass. hbo opleiding geprobeerd maar ja te vaak ziek dus was niet te doen voor me.. @ ikbenanoniem ik werk al minder
en welke sector houdt er rekening met mijn beperkingen? ik heb bijv al moeite met huishouden doen. stress is ook funest.. en ja steeds ontslagen worden wordt ik ook enorm onzeker van
zondag 22 mei 2011 om 20:01
Ik heb goede ervaringen in de welzijnswereld TO.
Kun je niet eens een afspraak met het UWV maken om je mogelijkheden en onmogelijkheden door te spreken? Thuiswerken misschien? Nog iets minder werken?
Nogmaals, ik begrijp je probleem. Mijn energieniveau is ook laag en ik ben relatief vaak ziek, maar ik ben al een tijd werkloos en haat dat. Voel me erg nutteloos, ondanks vrijwilligerswerk.
Heb je een relatie of moet je je eigen inkomen verdienen? Als je een partner hebt en hij is akkoord, dan zou je ander/minder werk kunnen zoeken.
Kun je niet eens een afspraak met het UWV maken om je mogelijkheden en onmogelijkheden door te spreken? Thuiswerken misschien? Nog iets minder werken?
Nogmaals, ik begrijp je probleem. Mijn energieniveau is ook laag en ik ben relatief vaak ziek, maar ik ben al een tijd werkloos en haat dat. Voel me erg nutteloos, ondanks vrijwilligerswerk.
Heb je een relatie of moet je je eigen inkomen verdienen? Als je een partner hebt en hij is akkoord, dan zou je ander/minder werk kunnen zoeken.
zondag 22 mei 2011 om 20:25
@ anoniem uwv is optie idd..moet ze morgen toch bellen. ik begrijp ook dat werkloos zijn kut is. herken het. ik werk op t moment 20 uur. mn baas zit me op de hielen en verwacht dat ik er dinsdag weer ben,ondanks mn benauwdheid. mn partner zegt ook dat ik beter kan stoppen met werken omdat ik ook enorme druk ervaar en dit niet bevordelijk is voor mn herstel. en wellicht thuiswerk maar ja als ik daar op google kom ik uit bij thuiswerk in de sexbranche :S..
zondag 22 mei 2011 om 21:06
Wat voor werk doe je op kantoor? Er zijn tegenwoordig behoorlijk wat secretaresses/PA's die freelancen of een klein kantoor zijn begonnen en die daarbij vanuit huis diensten verlenen aan zelfstandigen/kleine bedrijven als de telefoon aannemen, notulen uitwerken, mail afhandelen, etc. Misschien zou je voor een aantal van die bureaus kunnen werken als extra hulp voor als zij het te druk hebben?
zondag 22 mei 2011 om 21:08
neeee ik stap zeker niet zelf op. referenties zal ook moeilijk worden. mn vorige baas heeft een referentie opgegeven met de mededeling dat ik goed werk afgeleverd heb maar te vaak ziek ben geweest. en dat zal deze baas dus ook doen,indien ik ontslagen wordt;) gelukkig geen gezin maar wil ook niet afhankelijk zijn van mn partner. pfff
zondag 22 mei 2011 om 21:10
Trolletje, het valt me op dat je vooral denkt in onmogelijkheden, of zo kom je in het topic in elk geval over. Dat is jouw goed recht natuurlijk, maar je maakt met zo'n denkwijze het jezelf al snel lastiger i.p.v. makkelijker.
Je hebt beperkingen. Vervelend, maar een feit waar je het mee moet doen. Daarnaast heb je ook een hoop mogelijkheden, capaciteiten, talenten en wat al niet meer. Zet daar de spotlight op. Focus op datgene wat je wél kunt. Maak een inventarisatie van jouw mogelijkheden. Hoe 'klein' of 'onbelangrijk' ze wellicht ook mogen lijken; neem ze mee. Je weet immers nu nog niet waar je uiteindelijk uit zult komen. Ook dingen die op eerste oog niet belangrijk lijken, kunnen je op een later moment helpen de puzzelstukjes te plaatsen.
Kijk dan naar wat je zou willen. Wie ben je, wat past bij je, welke doelen heb je? In hoeverre passen de dingen op de lijst met jouw capaciteiten, mogelijkheden en talenten bij ieder doel? Sluit het totaal niet aan of is het erg complimentair? Welke drempels zijn er om dat doel te bereiken? Mis je bijv. bepaalde kennis, vaardigheden etc.? Dat soort drempels kun je slechten en op die wijze stap voor stap richting doel werken. Andere drempels kun je niet slechten zoals bijv. de wetenschap dat voor jou een job als bomenknuffelaar wellicht een erg onhandige move is qua gezondheid. Onhaalbare doelen; hoe belangrijk zijn die? Te belangrijke doelen kunnen aangepast worden tot het een haalbare vorm wordt. Minder belangrijke doelen; is dat de energie wel waard?
Leuk zijn de gezondheidsproblemen niet waar je mee te maken hebt, maar een focus op wat je wel kunt binnen dat feit is vaak succesvoller om daadwerkelijk er verder mee te komen dan richten op wat niet is. Ongetwijfeld zal je ook dan nog wel eens uitvallen, c'est la vie. Ook daarin zul je feiten onder ogen moeten zien; welke kun je zelf beïnvloeden en welke niet? Hoe ga je daar zelf mee om, in hoeverre bereik je daarmee wat je wilde bereiken en ga zo maar door.
Loop je daar zelf in vast, dan kun je ook begeleiding inschakelen van een coach, loopbaanbegeleider en noem het allemaal maar op.
Je hebt beperkingen. Vervelend, maar een feit waar je het mee moet doen. Daarnaast heb je ook een hoop mogelijkheden, capaciteiten, talenten en wat al niet meer. Zet daar de spotlight op. Focus op datgene wat je wél kunt. Maak een inventarisatie van jouw mogelijkheden. Hoe 'klein' of 'onbelangrijk' ze wellicht ook mogen lijken; neem ze mee. Je weet immers nu nog niet waar je uiteindelijk uit zult komen. Ook dingen die op eerste oog niet belangrijk lijken, kunnen je op een later moment helpen de puzzelstukjes te plaatsen.
Kijk dan naar wat je zou willen. Wie ben je, wat past bij je, welke doelen heb je? In hoeverre passen de dingen op de lijst met jouw capaciteiten, mogelijkheden en talenten bij ieder doel? Sluit het totaal niet aan of is het erg complimentair? Welke drempels zijn er om dat doel te bereiken? Mis je bijv. bepaalde kennis, vaardigheden etc.? Dat soort drempels kun je slechten en op die wijze stap voor stap richting doel werken. Andere drempels kun je niet slechten zoals bijv. de wetenschap dat voor jou een job als bomenknuffelaar wellicht een erg onhandige move is qua gezondheid. Onhaalbare doelen; hoe belangrijk zijn die? Te belangrijke doelen kunnen aangepast worden tot het een haalbare vorm wordt. Minder belangrijke doelen; is dat de energie wel waard?
Leuk zijn de gezondheidsproblemen niet waar je mee te maken hebt, maar een focus op wat je wel kunt binnen dat feit is vaak succesvoller om daadwerkelijk er verder mee te komen dan richten op wat niet is. Ongetwijfeld zal je ook dan nog wel eens uitvallen, c'est la vie. Ook daarin zul je feiten onder ogen moeten zien; welke kun je zelf beïnvloeden en welke niet? Hoe ga je daar zelf mee om, in hoeverre bereik je daarmee wat je wilde bereiken en ga zo maar door.
Loop je daar zelf in vast, dan kun je ook begeleiding inschakelen van een coach, loopbaanbegeleider en noem het allemaal maar op.
when you wish upon a star...
zondag 22 mei 2011 om 21:15
quote:Ikbenanoniem schreef op 22 mei 2011 @ 19:16:
je af laten keuren en aan de kant gaan staan is toch wel het laatste wat je zou moeten willen!
Je bedoelt het wellicht niet zo, maar arbeidsongeschikt zijn staat niet gelijk aan aan de kant gaan staan. Alles valt en staat met de eigen beleving en invulling van zaken, het verrichten van betaalde arbeid is niet de enige manier om onderdeel te zijn van de maatschappij.
Ik ben het helemaal met je eens dat in deze situatie -voor zover de informatie die wij hier nu hebben- het nastreven van een arbeidsongeschiktheidsstatus niet mijn insteek zou zijn, maar de denkwijze "dat betekent aan de zijlijn gaan staan" is daarin voor mij geen logisch gevolg.
je af laten keuren en aan de kant gaan staan is toch wel het laatste wat je zou moeten willen!
Je bedoelt het wellicht niet zo, maar arbeidsongeschikt zijn staat niet gelijk aan aan de kant gaan staan. Alles valt en staat met de eigen beleving en invulling van zaken, het verrichten van betaalde arbeid is niet de enige manier om onderdeel te zijn van de maatschappij.
Ik ben het helemaal met je eens dat in deze situatie -voor zover de informatie die wij hier nu hebben- het nastreven van een arbeidsongeschiktheidsstatus niet mijn insteek zou zijn, maar de denkwijze "dat betekent aan de zijlijn gaan staan" is daarin voor mij geen logisch gevolg.
when you wish upon a star...
zondag 22 mei 2011 om 21:20
zondag 22 mei 2011 om 21:22
quote:trolletje schreef op 22 mei 2011 @ 21:11:
@nummerzoveel zou kunnen maar heb de ruimte niet echt daarvoor.
Laten we eens praktisch zijn; wélke ruimte heb je niet, waar ontbreekt het aan en in hoeverre is dat niet alsnog te bereiken?
quote:en ja dan nog ben ik veel ziek en niet altijd de kracht om te werken.
thanks voor het meedenken:)
Dus? Er zijn vele, vele mensen met een niet optimale gezondheid die een uitval hebben die hoger ligt dan ze zelf optimaal zouden vinden. Je kunt -en moet in bepaalde mate, imho- streven naar een werkomgeving en -situatie die niet onnodig jouw gezondheid extra van de rails af brengt. Voor de meeste mensen met een gezondheidsprobleem geldt dan nog steeds dat ze niet altijd aan uitval ontkomen. Vervelend, maar een feit. Er even voor het gemak vanuit gaande dat dit geen uitval van 11+maanden per jaar is, zou dat geen reden moeten zijn om het werk als geen optie te zien.
Je valt uit, heel vervelend. In hoeverre kun jij dat eigenlijk van jezelf accepteren? Je zou bijv. juist in het voorbeeld wat NZ aanstipt al een heel deel om uitval heen kunnen werken. Gezondheid valt nooit volledig te voorspellen, maar je hebt vaak wel enig inzicht opgebouwd uit het verleden om te weten hoe vaak je gemiddeld ongeveer uitvalt. Juist als je zelf meer controle hebt over de werkzaamheden (zoals in bijv. het voorbeeld van NZ), kun je makkelijker uitvallen zonder dat het direct pittige gevolgen heeft op de job. Je kunt makkelijker momenten inbouwen om onverhoopt uit te vallen, aan te moeten sterken etc.
Er zijn natuurlijk meer factoren dan alleen dit, maar ik probeer een beetje af te tasten hoe je hier zelf in staat en te laten zien hoe je ook anders tegen dingen aan zou kunnen kijken.
@nummerzoveel zou kunnen maar heb de ruimte niet echt daarvoor.
Laten we eens praktisch zijn; wélke ruimte heb je niet, waar ontbreekt het aan en in hoeverre is dat niet alsnog te bereiken?
quote:en ja dan nog ben ik veel ziek en niet altijd de kracht om te werken.
Dus? Er zijn vele, vele mensen met een niet optimale gezondheid die een uitval hebben die hoger ligt dan ze zelf optimaal zouden vinden. Je kunt -en moet in bepaalde mate, imho- streven naar een werkomgeving en -situatie die niet onnodig jouw gezondheid extra van de rails af brengt. Voor de meeste mensen met een gezondheidsprobleem geldt dan nog steeds dat ze niet altijd aan uitval ontkomen. Vervelend, maar een feit. Er even voor het gemak vanuit gaande dat dit geen uitval van 11+maanden per jaar is, zou dat geen reden moeten zijn om het werk als geen optie te zien.
Je valt uit, heel vervelend. In hoeverre kun jij dat eigenlijk van jezelf accepteren? Je zou bijv. juist in het voorbeeld wat NZ aanstipt al een heel deel om uitval heen kunnen werken. Gezondheid valt nooit volledig te voorspellen, maar je hebt vaak wel enig inzicht opgebouwd uit het verleden om te weten hoe vaak je gemiddeld ongeveer uitvalt. Juist als je zelf meer controle hebt over de werkzaamheden (zoals in bijv. het voorbeeld van NZ), kun je makkelijker uitvallen zonder dat het direct pittige gevolgen heeft op de job. Je kunt makkelijker momenten inbouwen om onverhoopt uit te vallen, aan te moeten sterken etc.
Er zijn natuurlijk meer factoren dan alleen dit, maar ik probeer een beetje af te tasten hoe je hier zelf in staat en te laten zien hoe je ook anders tegen dingen aan zou kunnen kijken.
when you wish upon a star...