Wel goed bezig? AD

26-05-2011 09:11 33 berichten
Alle reacties Link kopieren
Mijn partner heeft al sinds ruim een jaar AD. (venlafaxine)



Nu had hij eerst 1 tablet van 75 per dag maar nu heeft de dokter hem tabletten van 150 gegeven.



Ik maak me eigenlijk wel zorgen. Hij heeft geen verdere behandeling. Alleen dat rotspul.



Is 150 niet heel erg veel?



Verder weet ik eigenlijk niet wat ik wil met dit topic maar ik weet ook niet waar ik verder heen kan met mijn onderbuikgevoel.
Alle reacties Link kopieren
Moest hij plots van 75 naar 150 gaan? Want het lijkt mij dat je dat voorzichtig moet opbouwen. Ik kan me nog herinneren wat een verhoging van 10 mg met me deed.

Op zich is 150 mg niet extreem veel, maar ineens de dosering verdubbelen is wel heftig.
Alle reacties Link kopieren
Waarom geen behandeling?? Juist de behandeling in combi met AD zorgt ervoor dat het effect sterker is..
Alle reacties Link kopieren
Hij zei laatst wel dat hij het idee had dat het minder werkte / dat hij er aan aan het wennen was. Ik merk dat ook wel aan zijn doen en laten enzo.
Alle reacties Link kopieren
Overigens slik ik dezelfde AD 75mg, als hulpsteuntje voor de therapie omdat ik mezelf in de weg zat..
Alle reacties Link kopieren
quote:_waterlelie schreef op 26 mei 2011 @ 09:16:

Waarom geen behandeling?? Juist de behandeling in combi met AD zorgt ervoor dat het effect sterker is..



Hij heeft eerder wel bij een psych gelopen ivm burn-out maar daar was hij klaar. Toen heeft hij een tijd geen AD gehad maar nu sinds vorig jaar dus weer wel.



Hij kan heel negatief /zwart denken en onrealistische 'angsten' hebben en achterdochtig zijn als hij geen AD slikt. (gelukkig achterdochtig tegenover mij)
Waarom geen behandeling?? AD is in mijn ogen een ondersteunend medicijn en niet DE oplossing. Is het de bedoeling dat hij dit de rest van zijn leven slikt of dat hij er weer mee gaat stoppen? Als hij er weer mee gaat stoppen in de toekomst, dan zal er echt iets meer gedaan moeten worden omdat anders de kans dat je terugvalt in het oude erg groot is.
Alle reacties Link kopieren
quote:plops schreef op 26 mei 2011 @ 09:20:

Waarom geen behandeling?? AD is in mijn ogen een ondersteunend medicijn en niet DE oplossing. Is het de bedoeling dat hij dit de rest van zijn leven slikt of dat hij er weer mee gaat stoppen? Als hij er weer mee gaat stoppen in de toekomst, dan zal er echt iets meer gedaan moeten worden omdat anders de kans dat je terugvalt in het oude erg groot is. ik weet het niet. Ik heb wel het idee dat hij zich er voor schaamt want echt open er over praten waarom hebben we nooit echt gedaan.
Dan lijkt het me helemaal nodig dat hij niet alleen AD slikt maar ook professionele hulp krijgt!
Alle reacties Link kopieren
Punt is hij kan zo goed praten. Hij kan bij een psych oid prima voorspiegelen dat het allemaal wel goed gaat en zo. Alleen heeft die psych waar hij een paar jaar geleden was echt niet door dat masker heen gekeken./ niet gezien dat het een masker was.



Zelfs ik kom er amper door. Maar ik weet dat het er is.
Dan wordt het tijd voor een goede psych en ook voor een verandering in zijn instelling. Door dat masker op te blijven trekken zal er niks veranderen. Hij moet uiteindelijk beseffen dat je je kwetsbaar op moet stellen om vooruit te komen.
Alle reacties Link kopieren
Zolang de huisarts hem niet doorverwijst zie ik hem er niet snel (lees helemaal niet) om vragen. Ik wil er ook geen ruzie om ofzo.



Nu is het eigenlijk zo dat ik de therapie heb gehad en hij de medicatie. (dus...............)
De pillen alleen gaan je partner niet van zijn depressie afhelpen. Deze pillen worden gebruikt om iemands stemming (somber/negatief, angst) af te vlakken (minder hoge pieken en minder diepe dalen).



Venlafaxine vermindert de depressieve klachten bij ongeveer de helft van de mensen. Bij jouw vriend verhoogt de huisarts nu de dosering omdat het middel zijn werk niet naar verwachting van je vriend en de huisarts doet. Helaas is het maar de vraag of dit middel wel geschikt is voor je vriend en of hij niet tot die 50% mensen behoort bij het middel niets of veel te weinig doet. In dat geval heeft het verhogen van de dosering weinig nut.



Het is op zijn zachtst gezegd vreemd dat de huisarts dit medicijn blijft voorschrijven en de dosis zelfs verhoogt, zonder dat er sprake is van psychische begeleiding van je partner!



Over hoe lang iemand dit middel 'moet' gebruiken, staat op de apothekerssite:



Hoe lang?



Depressiviteit.

Als het medicijn na zes weken geen effect heeft, is het waarschijnlijk niet zinvol ermee door te gaan. Spreek hierover met uw arts. Na verbetering van de klachten moet u het meestal zes maanden blijven gebruiken. Anders heeft u kans dat de depressiviteit terugkomt.



Angstgevoelens en gespannenheid.

Als het medicijn na zes weken geen effect heeft, is het waarschijnlijk niet zinvol ermee door te gaan. Spreek hierover met uw arts. Na verbetering van de klachten moet u het meestal een half jaar tot een jaar blijven gebruiken.



Sociale fobie.

Als het medicijn na vier maanden nog geen effect heeft, is het waarschijnlijk niet zinvol ermee door te gaan. Spreek hierover met uw arts. Na verbetering van de klachten moet u het meestal nog een half jaar tot een jaar blijven gebruiken.



Paniekstoornis.

Als het medicijn na zes weken nog geen effect heeft, is het waarschijnlijk niet zinvol ermee door te gaan. Spreek hierover met uw arts. Na verbetering van de klachten moet u het meestal nog een jaar blijven gebruiken.



Posttraumatische stressstoornis.

Als het medicijn na drie maanden nog geen effect heeft, is het waarschijnlijk niet zinvol ermee door te gaan. Spreek hierover met uw arts. Na verbetering van de klachten moet u het meestal nog minstens een jaar blijven gebruiken.



Nogmaals: van pillen alléén raakt iemand een depressie niet kwijt. Het kan helpen om negatieve stemmingen af te vlakken, maar een daadwerkelijke verandering zie je meestal pas wanneer iemand meer inzicht krijgt in eigen gedrag en eigen denken en vervolgens opnieuw met 'het leven' om leert gaan. Dat gaan die pillen niet voor hem doen. Begeleiding kan daarin wel handvatten bieden.
quote:Maja82 schreef op 26 mei 2011 @ 09:32:

Punt is hij kan zo goed praten. Hij kan bij een psych oid prima voorspiegelen dat het allemaal wel goed gaat en zo. Alleen heeft die psych waar hij een paar jaar geleden was echt niet door dat masker heen gekeken./ niet gezien dat het een masker was.



Zelfs ik kom er amper door. Maar ik weet dat het er is.



In feite heeft je man dus vrede met de huidige toestand van depressieve klachten en onderdrukking daarvan door medicijnen, zonder verder constructief iets te gaan doen aan zijn klachten?



Of is hij wel zelf op zoek (dmv zich inlezen, zelfonderzoek) naar wat de oorzaken kunnen zijn van zijn klachten en wat hij hier aan kan doen?
quote:Maja82 schreef op 26 mei 2011 @ 09:41:

Zolang de huisarts hem niet doorverwijst zie ik hem er niet snel (lees helemaal niet) om vragen. Ik wil er ook geen ruzie om ofzo.



Nu is het eigenlijk zo dat ik de therapie heb gehad en hij de medicatie. (dus...............)



Dan ben jij het beste af! En de enige die aan het knokken is geslagen.



Het lijkt me verschrikkelijk om aan te moeten zien dat een partner in zo'n passieve rol duikt en daar niet uit wenst te komen. Ik weet niet of ik dan toch niet liever ruzie erover zou maken.
Alle reacties Link kopieren
quote:waranaka schreef op 26 mei 2011 @ 09:57:

Of is hij wel zelf op zoek (dmv zich inlezen, zelfonderzoek) naar wat de oorzaken kunnen zijn van zijn klachten en wat hij hier aan kan doen?Nee.
Alle reacties Link kopieren
quote:waranaka schreef op 26 mei 2011 @ 10:01:

[...]





Dan ben jij het beste af! En de enige die aan het knokken is geslagen.



Het lijkt me verschrikkelijk om aan te moeten zien dat een partner in zo'n passieve rol duikt en daar niet uit wenst te komen. Ik weet niet of ik dan toch niet liever ruzie erover zou maken.



Ik begrijp wel waarom hij niet verder wil graven. Te pijnlijk. Wat hij loslaat over wat uik denk dat de oorzaal ik zou ik ook wegstoppen en nooit meer bovenhalen.



Ik hou te veel van hem om hem te dwingen.
quote:Maja82 schreef op 26 mei 2011 @ 10:06:

[...]

Ik begrijp wel waarom hij niet verder wil graven. Te pijnlijk. Wat hij loslaat over wat uik denk dat de oorzaal ik zou ik ook wegstoppen en nooit meer bovenhalen.



Ik hou te veel van hem om hem te dwingen.



Nee, of je nu wel of niet van hem houdt, dwingen is zinloos.



Een depressie aanpakken heeft niet zoveel te maken met graven. Het heeft te maken met nieuwe inzichten opdoen over hoe je vandaag de dag problemen aanpakt, oude negatieve overtuigen loslaat en nieuwe manieren leert om met het leven om te gaan. Dat kan voor een groot deel ook wel zonder graven of oude ervaringen tot in alle pijnlijke details nog eens te gaan herbeleven.



Is het geen optie om met hem te bespreken dat hij op zoek kan gaan - eventueel met hulp - naar een therapievorm die meer aansluit bij zijn wensen? (Dus bijvoorbeeld niet te gaan graven in het verleden, maar aan de slag te gaan met het heden?)



Of is alleen al praten erover ruzie maken?
Alle reacties Link kopieren
quote:waranaka schreef op 26 mei 2011 @ 10:15:

[...]

Of is alleen al praten erover ruzie maken?



hij zegt dat hij al psychologische hulp gehad. Daar issie klaar mee dus het hoeft niet meer van de dokter en van hem dus ook niet. (dok heeft altijd gelijk)



Ik weet niet hoe ik hem kan overtuigen. Hij moet het zelf willen en het nut er van inzien anders werkt het niet.
Alle reacties Link kopieren
de doc zegt dat 150 per dag weinig is............



Hij snapt wel dat ik het raar vind zonder coaching / begeleiding en dat ik niet wil dat ie er zijn hele leven aan vast zit. (gelukkig, vanavond maar eens verder over hebben)
quote:Maja82 schreef op 26 mei 2011 @ 10:18:

[...]

hij zegt dat hij al psychologische hulp gehad. Daar issie klaar mee dus het hoeft niet meer van de dokter en van hem dus ook niet. (dok heeft altijd gelijk)



Ik weet niet hoe ik hem kan overtuigen. Hij moet het zelf willen en het nut er van inzien anders werkt het niet.Is het mogelijk dat je eens met de huisarts overlegt? Je kunt met hem praten over jouw twijfels omtrent het verhogen van de medicatie en het ontbreken van begeleiding. Misschien heeft je huisarts argumenten waar je iets aan hebt?
Alle reacties Link kopieren
Wat betreft de verhoging van 75 mg naar 150 mg. Dat is niet vreemd bij effexor. Ik ben begonnen met 37,5 mg. Enkele weken daarna 75 mg en weer enkele weken daarna 150 mg. Dat gebruik ik nu al een tijdje vanwege paniekaanvallen. Ik ben drie keer bij een psycholoog onder behandeling geweest. Volgende week de laatste afspraak, maar die paniekaanvallen blijven. AD is beter samen met een behandeling, maar als hij daar nu even klaar mee is, dan is dat zo. Wie weet in de toekomst?
Alle reacties Link kopieren
is 150 nu veel of weinig?



Volgens de doc is eerder 3x 150 op een dag normaal.
quote:oki07 schreef op 26 mei 2011 @ 11:49:

Wat betreft de verhoging van 75 mg naar 150 mg. Dat is niet vreemd bij efexor. Ik ben begonnen met 37,5 mg. Enkele weken daarna 75 mg en weer enkele weken daarna 150 mg. Dat gebruik ik nu al een tijdje vanwege paniekaanvallen. Ik ben drie keer bij een psycholoog onder behandeling geweest. Volgende week de laatste afspraak, maar die paniekaanvallen blijven. [...]



Jouw situatie verschilt met die van de partner van TO omdat jullie om verschillende redenen hetzelfde medicijn gebruiken. Bovendien was de opbouw bij jou veel sneller.



Wat jullie gemeen hebben, is dat jullie niet van jullie klachten af zijn.
Alle reacties Link kopieren
Het farmaceutisch kompas:



Dosering



Doseer de preparaten met gereguleerde afgifte eenmaal per dag, zoveel mogelijk op het zelfde tijdstip en neem tijdens een maaltijd met wat vloeistof in. De gewone tablet is alleen voor depressie geregistreerd en de dosering is twee- tot driemaal per dag.



Depressie: aanbevolen dosering 75–375 mg per dag. Dosisverhogingen met een interval van eens per 2 weken of meer; bij ernstige depressie kunnen dosisverhogingen met kortere intervallen plaatsvinden, minimaal per 4 dagen. De behandelduur is gewoonlijk enkele maanden tot langer; na remissie de medicatie nog minstens 6 maanden handhaven. De dosering voor preventie is gelijk aan die voor behandeling van de depressieve episode.



Gegeneraliseerde angststoornis: 75–225 mg 1×/dag. Dosisverhogingen met een interval van eens per 2 weken of meer. De behandelduur is gewoonlijk enkele maanden tot langer.



Sociale angststoornis: 75–225 mg 1×/dag. Dosisverhogingen met een interval van eens per 2 weken. De behandelduur is gewoonlijk enkele maanden tot langer.



Paniekstoornis: begindosering 37,5 mg 1×/dag gedurende 7 dagen, vervolgens verhogen tot onderhoudsdosering van 75 mg 1×/dag; indien nodig in stappen van 75 mg met een interval van 2 weken of meer verhogen tot max. 225 mg per dag. De behandelduur is gewoonlijk enkele maanden tot langer.





Bij nierfunctiestoornissen: glomerulaire filtratiesnelheid < 30 ml/min en bij hemodialyse de dosering met 50% verlagen; ook bij mild tot matig verstoorde leverfunctie: dosering halveren. Bij ernstige leverfunctiestoornis een grotere reductie dan 50% overwegen.
Je bent zelf een theepot

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven