Relaties
alle pijlers
Uitmaken???
zondag 29 mei 2011 om 20:11
Beste allemaal,
Ik ben 27 jaar en heb nog nooit iets gehad wat ook maar enigzins in de buurt kwam van een relatie, tot voor kort. Via relatieplanet heb ik wat gekregen met een man van 34. Het is een hele lieve goeie man en ik heb zeker gevoelens voor hem. Bovendien heb ik een best zwaar psychiatrisch verleden wat hij helemaal accepteerd terwijl hij zelf helemaal stabiel is en zijn leven op de rit heeft. Klinkt allemaal goed dus.
Maar....
Ik word gék van de twijfel. En ik weet helemaal niet waarover, maar ik voel me echt verscheurd. Hij weet dit ook en geeft me daar de ruimte voor. Eigenlijk heb ik dit al vanaf het begin. Soms vind ik het ook geweldig, maar andere momenten heb ik echt het gevoel het uit te moeten maken.
Heeft iemand tips??? wat moet ik doen??? Gooi ik niet heel veel weg als ik het uitmaak?
Ik ben 27 jaar en heb nog nooit iets gehad wat ook maar enigzins in de buurt kwam van een relatie, tot voor kort. Via relatieplanet heb ik wat gekregen met een man van 34. Het is een hele lieve goeie man en ik heb zeker gevoelens voor hem. Bovendien heb ik een best zwaar psychiatrisch verleden wat hij helemaal accepteerd terwijl hij zelf helemaal stabiel is en zijn leven op de rit heeft. Klinkt allemaal goed dus.
Maar....
Ik word gék van de twijfel. En ik weet helemaal niet waarover, maar ik voel me echt verscheurd. Hij weet dit ook en geeft me daar de ruimte voor. Eigenlijk heb ik dit al vanaf het begin. Soms vind ik het ook geweldig, maar andere momenten heb ik echt het gevoel het uit te moeten maken.
Heeft iemand tips??? wat moet ik doen??? Gooi ik niet heel veel weg als ik het uitmaak?
zondag 29 mei 2011 om 20:16
een vriendin van me zat ook in zo`n relatie. En zij is doorgegaan met de relatie. Ze kijkt wat het haar oplevert en verteld dat ze er ook stabieler van word en het ook erg leuk vind ondanks de moeilijkheden. Ik herken wel wat van haar in wat jij beschrijft.
Zij heeft het dus een kans gegeven en is met therapie gaan kijken hoe zij de relatie een zo eerlijk mogelijke kans kon geven en hoe het werkte dat het zo moeilijk zit.
Uitmaken kan altijd nog.
Zij heeft het dus een kans gegeven en is met therapie gaan kijken hoe zij de relatie een zo eerlijk mogelijke kans kon geven en hoe het werkte dat het zo moeilijk zit.
Uitmaken kan altijd nog.
zondag 29 mei 2011 om 20:22
@beetjebl. Dat vraag ik mij ook vaak af. Misschien als je dat allemaal hebt meegemaakt dat het moeilijker is om je te binden. Ook de gedachte dat ik instabiel kan worden van een man vind ik eng. En ik kan me moeilijk voorstellen dat iemand alles wat nog gaat komen kan accepteren. Het maakt het niet makkelijker denk ik in elk geval!
@tjongejonge. Fijn dat je schrijft dat het bij je vriendin heeft geholpen om door te zetten. Ergens heb ik het gevoel dat ik dat moet doen. Maar ik heb echt 0 ervaring met mannen, dus fijn dit soort dingen te horen.
@tjongejonge. Fijn dat je schrijft dat het bij je vriendin heeft geholpen om door te zetten. Ergens heb ik het gevoel dat ik dat moet doen. Maar ik heb echt 0 ervaring met mannen, dus fijn dit soort dingen te horen.
zondag 29 mei 2011 om 20:34
@bommi. Ik ben bij hem omdat hij heel lief en vooral heel goed is. Er zijn in mijn optiek maar weinig zulke goede mannen. En als ik hem zie krijg ik een warm gevoel. Hij heeft bijvoorbeeld filmpjes op hyves en als ik hem dan zie word ik blij. Maar of het genoeg is, daar twijfel ik wel over. Ik ben overigens alleen ook heel gelukkig. Dat is zeker geen situatie waarvoor ik bang ben (ik verheerlijk dit juist). Dus ik denk toch voor hem...(denk ik, weet niet zeker)
zondag 29 mei 2011 om 20:46
@xalvadora. Waaraan ik twijfel weet ik niet goed. Het voelt soms alsof ik het niet aankan. Alsof het teveel voor me is. En dan denk ik dat ik gewoon alleen wil blijven omdat dat veel eenvoudiger is. Het is gewoon een algeheel gevoel van 'dit wil ik niet ik blijf wel alleen."
Die verscheurdheid heeft dus met mij te maken denk ik. We kunnen goed praten en lachen en hebben nooit problemen of irritatie. Behalve in bed dan, want we hebben allebei geen ervaring. Maar dat heeft denk ik ook gewoon zijn tijd nodig.
Wat ik wil, ja dat weet ik dus echt niet. Soms denk ik dat ik gewoon altijd alleen wil blijven. Maar het liefst wil ik gewoon een relatie waar ik rust van heb en niet elke keer zo overna moet denken (misschien komt dat nog hoop ik dan).
ik houd nog niet van hem. maar ik ken hem ook maar 2 maanden. Ik geef wel veel om hem. Hij zegt al wel van mij te houden wat ik erg vroeg vind.
Die verscheurdheid heeft dus met mij te maken denk ik. We kunnen goed praten en lachen en hebben nooit problemen of irritatie. Behalve in bed dan, want we hebben allebei geen ervaring. Maar dat heeft denk ik ook gewoon zijn tijd nodig.
Wat ik wil, ja dat weet ik dus echt niet. Soms denk ik dat ik gewoon altijd alleen wil blijven. Maar het liefst wil ik gewoon een relatie waar ik rust van heb en niet elke keer zo overna moet denken (misschien komt dat nog hoop ik dan).
ik houd nog niet van hem. maar ik ken hem ook maar 2 maanden. Ik geef wel veel om hem. Hij zegt al wel van mij te houden wat ik erg vroeg vind.
zondag 29 mei 2011 om 20:52
Lastig te zeggen; het hangt ervan af wat de reden is van je twijfel/onzekerheid.
De verschillende punten zijn al door anderen genoemd, maar je zou bij jezelf na moeten gaan waarom je bij hem bent en je twijfelt:
- wil je heel graag een relatie, maar is hij 'het' misschien niet en zorgt dat voor twijfel. Wat is je motief voor de relatie? Zal je hierna nog iemand vinden die van je houdt?
- Gaat hij wellicht te hard voor jou? Je geeft aan dat hij zegt van je te houden; ik kan me voorstellen dat dat ook een benauwd gevoel kan geven.
- of misschien wil je niet per se een relatie en is hij het ook niet
- je psychische verleden (en heden?) zorgt ervoor dat je moeite hebt je open te stellen; wie weet gaat het mis? wat als je je hart geeft aan de ander en het gaat toch mis? vindt hij je wel leuk genoeg? etc Kan me voorstellen dat dat soort twijfels spelen en je je daardoor (onbewust) afsluit voor 'de liefde'
- ????? iets anders
Ik herken zelf wel dingen en bij mij is het met name het voorlaatste; dat ik heel onzeker ben over mezelf en mezelf lange tijd niet de moiete waard heb gevonden van gehouden te worden. Dan bouw je een muurtje om je heen en wordt je angst uiteindelijk bevestigd. Bij mij helpt het om het even 'aan te kijken' en goed proberen te voelen (niet denken dus!) hoe ik erin sta.
Veel succes!
De verschillende punten zijn al door anderen genoemd, maar je zou bij jezelf na moeten gaan waarom je bij hem bent en je twijfelt:
- wil je heel graag een relatie, maar is hij 'het' misschien niet en zorgt dat voor twijfel. Wat is je motief voor de relatie? Zal je hierna nog iemand vinden die van je houdt?
- Gaat hij wellicht te hard voor jou? Je geeft aan dat hij zegt van je te houden; ik kan me voorstellen dat dat ook een benauwd gevoel kan geven.
- of misschien wil je niet per se een relatie en is hij het ook niet
- je psychische verleden (en heden?) zorgt ervoor dat je moeite hebt je open te stellen; wie weet gaat het mis? wat als je je hart geeft aan de ander en het gaat toch mis? vindt hij je wel leuk genoeg? etc Kan me voorstellen dat dat soort twijfels spelen en je je daardoor (onbewust) afsluit voor 'de liefde'
- ????? iets anders
Ik herken zelf wel dingen en bij mij is het met name het voorlaatste; dat ik heel onzeker ben over mezelf en mezelf lange tijd niet de moiete waard heb gevonden van gehouden te worden. Dan bouw je een muurtje om je heen en wordt je angst uiteindelijk bevestigd. Bij mij helpt het om het even 'aan te kijken' en goed proberen te voelen (niet denken dus!) hoe ik erin sta.
Veel succes!
zondag 29 mei 2011 om 20:55
En waarom voelt het alsof je het niet aankan. Wat vind je lastig/moeilijk? Ben je ergens bang voor?
Waarom denk je zoveel na over je relatie, als het nog vrij pril is, geniet dan van elkaar en de leuke momenten en geef het anders even de tijd hoe het allemaal gaat. Misschien haalt dat wat de druk eraf voor jouzelf?
Als je bijv. het gevoel hebt dat je te weinig tijd hebt voor jezelf, geef dat aan en bouw tijd voor jezelf in. Zeker als je dat nodig hebt, gewoon doen. Als hij een goeie vent is zoals je zegt, heeft hij daar echt wel begrip voor.
Waarom denk je zoveel na over je relatie, als het nog vrij pril is, geniet dan van elkaar en de leuke momenten en geef het anders even de tijd hoe het allemaal gaat. Misschien haalt dat wat de druk eraf voor jouzelf?
Als je bijv. het gevoel hebt dat je te weinig tijd hebt voor jezelf, geef dat aan en bouw tijd voor jezelf in. Zeker als je dat nodig hebt, gewoon doen. Als hij een goeie vent is zoals je zegt, heeft hij daar echt wel begrip voor.
zondag 29 mei 2011 om 21:06
@ariadne. Het zou kunnen zijn dat hij het gewoon niet is. Maar hoe weet ik dat??? Ik kan het ook nergens mee vergelijken doordat ik geen ervaring heb met mannen. Ik heb niet het idee dat heel erg graag een relatie wil en dat het motief is.
Hij gaat op zich wel hard. Dat kan wellicht ook iets minder. Gelukkig legt hij op mij geen druk. We hebben alle tijd zegt hij dan. Dus dat kan ik wel aangeven.
Mijn psychiatrische verleden en inderdaad heden maken de zaken niet makkelijker. Ik zit niet te wachten op een vent die mij in de war gaat schoppen. En hij moet het ook allemaal maar accepteren. dat is nogal wat!
Vind het moeilijk om niet te denken. Ben een echt piekeraar. Denk er de HEEELE dag overna (word er gek van).
@xalvadora. Ik denk dat ik het aankan doordat ik psychisch erg kwetsbaar ben. En doordat ik dan denk dat een relatie gewoon niet bij mij past. Iedereen om mij heen ziet mij als vrijgezel en vrije vrouw. En ik ook. Het is zeker angst. Het altijd een soort van natuurlijke aversie tegen mannen en me daaraan overgeven.
Hoe stop je met over zoiets na te denken????
Ik heb hem al wel vaker afgezegd omdat het teveel werd. Daar heeft hij altijd begrip voor. Misschien moet ik inderdaad wat afstand nemen, al heb ik ergens daar ook geen zin in. Het is gewoon gezellig. Zodra ik bij hem ben heb ik bijna nooit last van twijfel het gaat vaak om de dag erna.
Hij gaat op zich wel hard. Dat kan wellicht ook iets minder. Gelukkig legt hij op mij geen druk. We hebben alle tijd zegt hij dan. Dus dat kan ik wel aangeven.
Mijn psychiatrische verleden en inderdaad heden maken de zaken niet makkelijker. Ik zit niet te wachten op een vent die mij in de war gaat schoppen. En hij moet het ook allemaal maar accepteren. dat is nogal wat!
Vind het moeilijk om niet te denken. Ben een echt piekeraar. Denk er de HEEELE dag overna (word er gek van).
@xalvadora. Ik denk dat ik het aankan doordat ik psychisch erg kwetsbaar ben. En doordat ik dan denk dat een relatie gewoon niet bij mij past. Iedereen om mij heen ziet mij als vrijgezel en vrije vrouw. En ik ook. Het is zeker angst. Het altijd een soort van natuurlijke aversie tegen mannen en me daaraan overgeven.
Hoe stop je met over zoiets na te denken????
Ik heb hem al wel vaker afgezegd omdat het teveel werd. Daar heeft hij altijd begrip voor. Misschien moet ik inderdaad wat afstand nemen, al heb ik ergens daar ook geen zin in. Het is gewoon gezellig. Zodra ik bij hem ben heb ik bijna nooit last van twijfel het gaat vaak om de dag erna.
zondag 29 mei 2011 om 21:18
Je vraagt je af : Hoe stop je met over zoiets na te denken????
Je geeft ook aan: Zodra ik bij hem ben heb ik bijna nooit last van twijfel het gaat vaak om de dag erna.
het begint al bij het denken. Heb je geregeld last van doemdenken of zorgen maken/negatief denken in je hoofd?
Dan proberen positieve gedachten te denken. Bijvoorbeeld ik ben blij met deze beginnende relatie. Ik heb het gezellig met mijn vriend. En dan proberen te herhalen. Of op de momenten waarbij je misschien angst hebt. In jezelf denken: Ik ben rustig en kalm en dit ook weer meerdere keren herhalen.
Soort van Mantra's.
Onderschat niet hoe krachtig je geest is. Alleen het werkt ook zo dat als je negatieve dingen denkt slaan je hersenen dat ook op in je onbewuste en wordt dat een patroon.
Denk altijd aan dingen die je graag/wel wilt ipv aan dingen die je niet wilt.
Tuurlijk lukt dat niet altijd maar je kan jezelf er zoveel mogelijk in trainen.
Ik bedoel als ik het zo lees van je dan denk ik, nu gaat het veel beter met je en je verdient het toch om gelukkig te zijn met jezelf maar ook met een fijne relatie, toch?
Je geeft ook aan: Zodra ik bij hem ben heb ik bijna nooit last van twijfel het gaat vaak om de dag erna.
het begint al bij het denken. Heb je geregeld last van doemdenken of zorgen maken/negatief denken in je hoofd?
Dan proberen positieve gedachten te denken. Bijvoorbeeld ik ben blij met deze beginnende relatie. Ik heb het gezellig met mijn vriend. En dan proberen te herhalen. Of op de momenten waarbij je misschien angst hebt. In jezelf denken: Ik ben rustig en kalm en dit ook weer meerdere keren herhalen.
Soort van Mantra's.
Onderschat niet hoe krachtig je geest is. Alleen het werkt ook zo dat als je negatieve dingen denkt slaan je hersenen dat ook op in je onbewuste en wordt dat een patroon.
Denk altijd aan dingen die je graag/wel wilt ipv aan dingen die je niet wilt.
Tuurlijk lukt dat niet altijd maar je kan jezelf er zoveel mogelijk in trainen.
Ik bedoel als ik het zo lees van je dan denk ik, nu gaat het veel beter met je en je verdient het toch om gelukkig te zijn met jezelf maar ook met een fijne relatie, toch?
zondag 29 mei 2011 om 21:21
@Noumey: wat je als antwoord aan xalvadore schrijft herken ik goed. Ik heb mezelf ook nooit als 'vriendin' gezien, dacht altijd dat liefde niet voor mij bestemd was, dat ik de rest van mijn leven single zou blijven. Nu komt die gedachte nog steeds weleens op, maar probeer ik me ook open te stellen voor het feit dat ik het weleens fout kan hebben en dat ook ik liefde 'verdien'/'mag hebben'. Bij mij heeft het denk ik sterk te maken met mijn psychische problemen (kortgezegd: depressieve gevoelens vanuit een zeer laag zelfbeeld).
Hoe je weet of hij 'het' wel of niet is? Heel lastig natuurlijk. Ik heb een tijdje geleden een soort 'relatie' gehad; ik had echter niet het gevoel verliefd te zijn. Of beter gezegd, ik was niet verliefd. Maar met mijn verleden waarin ik bang ben me 'over te geven' vreesde ik dat ik mijn gevoelens zou tegenhouden uit angst. En dat wilde ik niet; het leek me heel erg als ik iemand af zou wijzen uit angst, mezelf die kans op liefde zou ontzeggen. Daarom heb ik het toen een extra kans gegeven. Na een paar weken echter bleef het gevoel niet komen. Ik had het voor mijn gevoel echt geprobeerd, maar er kwam geen emotionele klik. Toen heb ik het afgebroken, dat kon toen met een goed gevoel voor mij (hoewel ergens ook verdrietig dat het niet gelukt was). Nu zeg ik niet dat jij je relatie moet uitmaken, maar wat ik wil aangeven is dat ik ergens van binnen wel in contact met mijn gevoel kon komen of ik wel of niet meer voor hem voelde. Je moet proberen van dat rationele af te stappen en proberen je 'buikgevoel'/hart te volgen. Niet heel makkelijk, ook als je dat vaak níet gedaan hebt (zoals ik), maar je zal merken dat je dat wel kan.
Bij mij scheelde het trouwens dat ik in het verleden wel echt verliefd ben geweest (hoewel nooit uigedraaid op een relatie); daarom wist ik dat dat gevoel er was, en voor minder dan dat wilde ik het ook niet doen. Ben jij in het verleden weleens verliefd geweest? En kan je het gevoel van nu ermee vergelijken?
Hoe je weet of hij 'het' wel of niet is? Heel lastig natuurlijk. Ik heb een tijdje geleden een soort 'relatie' gehad; ik had echter niet het gevoel verliefd te zijn. Of beter gezegd, ik was niet verliefd. Maar met mijn verleden waarin ik bang ben me 'over te geven' vreesde ik dat ik mijn gevoelens zou tegenhouden uit angst. En dat wilde ik niet; het leek me heel erg als ik iemand af zou wijzen uit angst, mezelf die kans op liefde zou ontzeggen. Daarom heb ik het toen een extra kans gegeven. Na een paar weken echter bleef het gevoel niet komen. Ik had het voor mijn gevoel echt geprobeerd, maar er kwam geen emotionele klik. Toen heb ik het afgebroken, dat kon toen met een goed gevoel voor mij (hoewel ergens ook verdrietig dat het niet gelukt was). Nu zeg ik niet dat jij je relatie moet uitmaken, maar wat ik wil aangeven is dat ik ergens van binnen wel in contact met mijn gevoel kon komen of ik wel of niet meer voor hem voelde. Je moet proberen van dat rationele af te stappen en proberen je 'buikgevoel'/hart te volgen. Niet heel makkelijk, ook als je dat vaak níet gedaan hebt (zoals ik), maar je zal merken dat je dat wel kan.
Bij mij scheelde het trouwens dat ik in het verleden wel echt verliefd ben geweest (hoewel nooit uigedraaid op een relatie); daarom wist ik dat dat gevoel er was, en voor minder dan dat wilde ik het ook niet doen. Ben jij in het verleden weleens verliefd geweest? En kan je het gevoel van nu ermee vergelijken?
zondag 29 mei 2011 om 21:32
Hoihoi, je kent hem net 2 maanden, of hij de ware voor je is, merk je vanzelf wel. Niet gelijk zo 'zwaar' denken, joh. Het hoeft niet gelijk voor de rest van je leven te zijn. Geniet er gewoon van en zie wat er van komt. Doe leuke dingen met elkaar en kijk wat je op kunt bouwen. Mijn vriendin zegt altijd: zo lang de lusten opwegen tegen de lasten, gewoon doorgaan.
zondag 29 mei 2011 om 21:40
@liesse. Dat zou zeker kunnen. Dat is ook voornamelijk mijn grootste punt waar ik overna denk. Is het koudwatervrees of is hij het gewoon niet of ben ik niet in staat tot een relatie..
@xsalvadora. Je hebt gelijk. Ik zou meer nadruk moeten leggenop het positieve denken. Zo weet ik ook dat als ik foto's van ons bekijk of filmpjes van hem op hyves ik weer positiever word. Als ik met mijn vriendin praat die op het punt staat het uit te maken word ik negatiever. Zo gaat dat ook met gedachten. Ik vind het alleen heel moeilijk. Dank je voor het advies.
@Ariadne. Ik ben in het verleden een paar keer op iemand verliefd geweest. Maar ik ben ervan overtuigd dat heimelijke verliefdheden op iemand die je niet kan krijgen anders zijn dan verliefdheden op iemand die er helemaal voor je is. Maar volgens mij ben ik nu wel verliefd. Mijn huisgenoten zeggen dat ik straal als hij er is. En op fotos zie ik dat ook. En ik vind het goed advies om mijn gevoel te volgen. Maar ik vind het ook moeilijk te weten wat nu mijn gevoel en wat mijn verstand is. Mijn gevoel zegt dat als ik hem zie ik veel om mij geef. Maar mijn gevoel zegt ook dat ik ervan af wil en geen gedoe meer wil. Mijn verstand zegt dat het een goede jongen is waar je er niet veel van hebt. Mijn verstand zegt dat als ik teveel twijfel ik gewoon niet genoeg om hem geef. Kortom ik word heen en weer geslingerd.
@xsalvadora. Je hebt gelijk. Ik zou meer nadruk moeten leggenop het positieve denken. Zo weet ik ook dat als ik foto's van ons bekijk of filmpjes van hem op hyves ik weer positiever word. Als ik met mijn vriendin praat die op het punt staat het uit te maken word ik negatiever. Zo gaat dat ook met gedachten. Ik vind het alleen heel moeilijk. Dank je voor het advies.
@Ariadne. Ik ben in het verleden een paar keer op iemand verliefd geweest. Maar ik ben ervan overtuigd dat heimelijke verliefdheden op iemand die je niet kan krijgen anders zijn dan verliefdheden op iemand die er helemaal voor je is. Maar volgens mij ben ik nu wel verliefd. Mijn huisgenoten zeggen dat ik straal als hij er is. En op fotos zie ik dat ook. En ik vind het goed advies om mijn gevoel te volgen. Maar ik vind het ook moeilijk te weten wat nu mijn gevoel en wat mijn verstand is. Mijn gevoel zegt dat als ik hem zie ik veel om mij geef. Maar mijn gevoel zegt ook dat ik ervan af wil en geen gedoe meer wil. Mijn verstand zegt dat het een goede jongen is waar je er niet veel van hebt. Mijn verstand zegt dat als ik teveel twijfel ik gewoon niet genoeg om hem geef. Kortom ik word heen en weer geslingerd.
zondag 29 mei 2011 om 22:23
maandag 30 mei 2011 om 12:25
Kan het zijn dat je gewoon tijd nodig hebt om de relatie op je in te laten werken en te wennen? Ik vind 2 maanden nog niet zo lang, hoor. Zien jullie elkaar bijvoorbeeld nu elke dag? Of een paa keer per week?
Je MAG gewoon rustig aan doen, hoor. Je kan er ook voor kiezen om elkaar eens per week nu te zien, zodat je even kan bijkomen van de intensiteit, die jij beleeft op relatievlak.
En nee, het is niet direct alleen maar geweldig voor iedereen. Verliefdheid/ beginnende relatie kan ook juist je gevoelswereld overhoop gooien en je een beetje instabiel gevoel geven. Alleen is de een zich daar prettiger bewust van dan de ander.
Het is niet gezegd dat het met de man te maken heeft, waarmee je nu een beginnende relatie hebt, maar het kan ook bij jezelf horen.
Heb je nog steeds hulp t.a.v. psychische problemen? Praat je in therapievorm nu over wat je beleeft ten aanzien van je beginnende relatie?
Je MAG gewoon rustig aan doen, hoor. Je kan er ook voor kiezen om elkaar eens per week nu te zien, zodat je even kan bijkomen van de intensiteit, die jij beleeft op relatievlak.
En nee, het is niet direct alleen maar geweldig voor iedereen. Verliefdheid/ beginnende relatie kan ook juist je gevoelswereld overhoop gooien en je een beetje instabiel gevoel geven. Alleen is de een zich daar prettiger bewust van dan de ander.
Het is niet gezegd dat het met de man te maken heeft, waarmee je nu een beginnende relatie hebt, maar het kan ook bij jezelf horen.
Heb je nog steeds hulp t.a.v. psychische problemen? Praat je in therapievorm nu over wat je beleeft ten aanzien van je beginnende relatie?
Only dead fish go with the flow
maandag 30 mei 2011 om 12:28
maandag 30 mei 2011 om 16:06
Vanavond zie ik hem weer, dan gaan we van het mooie weer genieten 
.
@xalvadora. Ja ik denk ook dat het angst is. En ik dénk dat het komt omdat ik bang ben om min vrijheid te verliezen en mijn stabiliteit. Wanneer ik mijn stabiliteit kwijt ben is het namelijk goed mis.
@Liesse. Ja, koudwatervrees is er wel een mooi woord voor denk ik. Het kan dan gebeuren dat e ten onrechte iemand laat lopen, dat wil ik niet laten gebeuren! Bedankt voor je tip! En ben jij er uiteindelijk overheen gekomen?.
@dreamglasses. Gelukkig zien we elkaar niet elke dag hoor! Daar zou ik gek van worden! Maar op zich wel veel. Vorige week hebben we elkaar drie keer gezien, dat mag wel wat minder. Deze week zie ik hem dus vanavond maar heb dan ook verder pas in het weekend weer eventjes tijd. Heb gelukkig goede vriendinnen die veel tijd opeisen! Hij heeft echter bijna áltijd tijd. Dus ik moet echt op de rem staan. Soms ook wel moeilijk, maar je hebt gelijk ik moet dat wel doen.
Ik heb een casemanager waaarmee ik praat. Ik zit op een hele goede afdeling waar altijd naar toe kan bellen/eten/koffie drinken en als het echt nodig is slapen (maar ik woon wel op mezelf, dat trouwens ook met enige (weinig!) begeleiding). Genoeg hulpverlening dus. Verder heb ik nog een klootzak van een psychiater. Mijn casemanager vind het heel belangrijk dat ik goed op mezelf let. Mijn 'vriend' en ik hebben nogal de neiging nachten nagenoeg door te halen met veel alcohol wat ook niet goed is voor me! (maar wel heel leuk is ). Mijn casemanager is daar nogal op tegen. Ze heeft daar wel gelijk in want het maakt alles nog intenser waardoor ik ook weer ga twijfelen door het gevoel te hebben het niet aan te kunnen. Maar meer dan 1 nacht in de week bij hem (of hij bij mij) slapen trek ik dus echt niet!
Verder is het ook vervelend dat ik momenteel soort van overspannen ben van mijn studie waardoor ik minder om handen heb. Veel denk tijd dus!!! Gelukkig doe ik wel veel vrijwilligerswerk en ga ik over een poosje weer stage lopen.
Heb vooralsnog wel zin hem vanavond te zien!! Fijn dat jullie allemaal zo reageren dat helpt me echt erover na te denken. Handig dat je via dit forum in contact kan komen met mensen die allemaal wat meer ervaring hebben op mannen gebied!
.@xalvadora. Ja ik denk ook dat het angst is. En ik dénk dat het komt omdat ik bang ben om min vrijheid te verliezen en mijn stabiliteit. Wanneer ik mijn stabiliteit kwijt ben is het namelijk goed mis.
@Liesse. Ja, koudwatervrees is er wel een mooi woord voor denk ik. Het kan dan gebeuren dat e ten onrechte iemand laat lopen, dat wil ik niet laten gebeuren! Bedankt voor je tip! En ben jij er uiteindelijk overheen gekomen?.
@dreamglasses. Gelukkig zien we elkaar niet elke dag hoor! Daar zou ik gek van worden! Maar op zich wel veel. Vorige week hebben we elkaar drie keer gezien, dat mag wel wat minder. Deze week zie ik hem dus vanavond maar heb dan ook verder pas in het weekend weer eventjes tijd. Heb gelukkig goede vriendinnen die veel tijd opeisen! Hij heeft echter bijna áltijd tijd. Dus ik moet echt op de rem staan. Soms ook wel moeilijk, maar je hebt gelijk ik moet dat wel doen.
Ik heb een casemanager waaarmee ik praat. Ik zit op een hele goede afdeling waar altijd naar toe kan bellen/eten/koffie drinken en als het echt nodig is slapen (maar ik woon wel op mezelf, dat trouwens ook met enige (weinig!) begeleiding). Genoeg hulpverlening dus. Verder heb ik nog een klootzak van een psychiater
. Mijn casemanager vind het heel belangrijk dat ik goed op mezelf let. Mijn 'vriend' en ik hebben nogal de neiging nachten nagenoeg door te halen met veel alcohol wat ook niet goed is voor me! (maar wel heel leuk is ). Mijn casemanager is daar nogal op tegen. Ze heeft daar wel gelijk in want het maakt alles nog intenser waardoor ik ook weer ga twijfelen door het gevoel te hebben het niet aan te kunnen. Maar meer dan 1 nacht in de week bij hem (of hij bij mij) slapen trek ik dus echt niet!Verder is het ook vervelend dat ik momenteel soort van overspannen ben van mijn studie waardoor ik minder om handen heb. Veel denk tijd dus!!! Gelukkig doe ik wel veel vrijwilligerswerk en ga ik over een poosje weer stage lopen.
Heb vooralsnog wel zin hem vanavond te zien!! Fijn dat jullie allemaal zo reageren dat helpt me echt erover na te denken. Handig dat je via dit forum in contact kan komen met mensen die allemaal wat meer ervaring hebben op mannen gebied!
donderdag 2 juni 2011 om 21:36
