Psyche
alle pijlers
Geesten
dinsdag 31 mei 2011 om 15:24
Dag allemaal,
Ik loop al een tijdje in mijn hoofd met het bovenstaande onderwerp en besluit hierbij om dit stukje toch even te plaatsen.
Hierdoor begon ik er steeds meer over na te denken; Op mijn werk komt regelmatig een aardige schoonmaakster met wie ik vaak even een praatje maak. We praten over koetjes en kalfjes, gewoon dingetjes die je dagelijks meemaakt. Het is een heel nuchtere moeder van een aantal kinderen uit het oosten van het land. Een echte nuchtere Hollander, zal ik maar zeggen.
Nu was ze laatst in gesprek met mij en mijn collega en had ze het over haar zoon van 17 die op dat moment bezig was met zijn examens. Opeens zei ze dat hij zich niet goed kon concentreren op die examens, omdat hij overleden mensen zag, dus geesten. Volgens hem zweefden die zomaar de klaslokalen binnen "het zijn net engeltjes". En ze had het over haar moeder (zijn oma dus) die overleden was. Tijdens haar moeders begrafenis merkte de schoonmaakster dat haar zoon zich wat raar gedroeg. Hij hield bijvoorbeeld de kist niet vast terwijl hij die zou helpen dragen. Zijn simpele verklaring was; ik kon de kist niet dragen omdat ik oma's hand vast moest houden, want oma liep naast mij.
Hij schijnt overal geesten te kunnen zien en ze ook te horen; "Oma zegt dat je niet zo chagrijnig moet kijken, mam" Had hij onlangs nog tegen onze schoonmaakster gezegd. En op een verlaten kerkhof: "Wat is het hier druk!"
Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik tot voor kort niet echt in dit soort dingen geloofde, maar nu ik deze nuchtere vrouw er zo over hoor praten, ga ik er toch over twijfelen. Ook omdat er toch wel meer onverklaarbare dingen gebeuren af en toe.
Mijn vraag; geloof jij dat er geesten zijn en heb je zelf ook weleens zoiets (of iets anders wat niet echt te verklaren is) meegemaakt?
Alvast bedankt voor je reactie!
Ik loop al een tijdje in mijn hoofd met het bovenstaande onderwerp en besluit hierbij om dit stukje toch even te plaatsen.
Hierdoor begon ik er steeds meer over na te denken; Op mijn werk komt regelmatig een aardige schoonmaakster met wie ik vaak even een praatje maak. We praten over koetjes en kalfjes, gewoon dingetjes die je dagelijks meemaakt. Het is een heel nuchtere moeder van een aantal kinderen uit het oosten van het land. Een echte nuchtere Hollander, zal ik maar zeggen.
Nu was ze laatst in gesprek met mij en mijn collega en had ze het over haar zoon van 17 die op dat moment bezig was met zijn examens. Opeens zei ze dat hij zich niet goed kon concentreren op die examens, omdat hij overleden mensen zag, dus geesten. Volgens hem zweefden die zomaar de klaslokalen binnen "het zijn net engeltjes". En ze had het over haar moeder (zijn oma dus) die overleden was. Tijdens haar moeders begrafenis merkte de schoonmaakster dat haar zoon zich wat raar gedroeg. Hij hield bijvoorbeeld de kist niet vast terwijl hij die zou helpen dragen. Zijn simpele verklaring was; ik kon de kist niet dragen omdat ik oma's hand vast moest houden, want oma liep naast mij.
Hij schijnt overal geesten te kunnen zien en ze ook te horen; "Oma zegt dat je niet zo chagrijnig moet kijken, mam" Had hij onlangs nog tegen onze schoonmaakster gezegd. En op een verlaten kerkhof: "Wat is het hier druk!"
Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik tot voor kort niet echt in dit soort dingen geloofde, maar nu ik deze nuchtere vrouw er zo over hoor praten, ga ik er toch over twijfelen. Ook omdat er toch wel meer onverklaarbare dingen gebeuren af en toe.
Mijn vraag; geloof jij dat er geesten zijn en heb je zelf ook weleens zoiets (of iets anders wat niet echt te verklaren is) meegemaakt?
Alvast bedankt voor je reactie!
woensdag 1 juni 2011 om 19:18
De grap is namelijk dat ik me er elke keer weer voor openstel, voor verhalen over geesten, een hiernamaals, paranormale en occulte zaken, etc. etc. Gewoon omdat ik bereid ben om ook onze wetenschappelijke kennis kritisch te bekijken en me niet blind te staren. Probleem is alleen dat er in de "alternatieve wereld" lukraak met allerlei stellingen, beweringen en geloof wordt gesmeten zonder ook maar de minste onderbouwing. Wie er al in gelooft slikt alles, maar als je gewoon graag overtuigd wil worden voordat je zomaar iets doet of gaat geloven dan krijg je bij de wetenschappers tenminste nog onderzoeksresultaten. En ik wil met graagte geloven dat geesten een afkeur hebben voor verbrande salie, maar hoe is men daar dan achter gekomen? Iemand is dat ooit als eerste gaan beweren, maar waarom? En hebben degenen die het na gingen zeggen het ook eerst onderzocht? Gezien dat verbrande bieslook geesten juist aantrekt en verbrande salie juist niet (naast dat het vast een penetrante stank afgeeft...)?
donderdag 2 juni 2011 om 00:20
quote:roosdezoveelste schreef op 01 juni 2011 @ 11:53:
als je geen geesten meer in je huis wilt , neem je gedroogde salie dat doe je in een kom of op een schaal en dat steek je aan , loop er mee door elke kamer neem elke hoek mee en zet dan de kom of schaal bij een open raam of deur zo "reinig je je huis" en zul je met rust worden gelaten
je kunt ook zeezout bij alle deuren leggen maar dat word zo`n bende
Geesten in huis en je dan druk maken dat zeezout een bende maakt!
Als iedereen standaard een bak salie in huis heeft, is er dan helemaal geen geestenprobleem meer?
als je geen geesten meer in je huis wilt , neem je gedroogde salie dat doe je in een kom of op een schaal en dat steek je aan , loop er mee door elke kamer neem elke hoek mee en zet dan de kom of schaal bij een open raam of deur zo "reinig je je huis" en zul je met rust worden gelaten
je kunt ook zeezout bij alle deuren leggen maar dat word zo`n bende
Geesten in huis en je dan druk maken dat zeezout een bende maakt!
Als iedereen standaard een bak salie in huis heeft, is er dan helemaal geen geestenprobleem meer?
donderdag 2 juni 2011 om 00:25
donderdag 2 juni 2011 om 01:08
donderdag 2 juni 2011 om 01:18
Ik ben er zeker van overtuigd. Het meest sluitende bewijs dat er meer is tussen hemel en aarde is voor mij bevestigd door het volgende:
In mijn puberjaren is mijn vader plotseling overleden door een ongeluk. We hadden een maand of 2 niet meer met elkaar gesproken ivm een geschil, terwijl we daarvoor elk weekend een dag bij hem waren en de andere week het hele weekend. We waren close, maar vlak voor het gebeurde hebben we een soort van radiostilte gehad. Ik heb me er erg lang schuldig en rot onder gevoeld (-wel een les uit getrokken door nooit met ruzie uit elkaar te gaan-).
Mijn oma. Daar kwam ik jarenlang dagelijks omdat we in 1 straat woonden en nadat ik uit huis was, me guitig stortte in het studentenleven, bezocht ik haar toch minimaal 1x per week. Toen ze overleed was ik al een tijdje klaar met studeren overigens, woonde ik samen en hadden we een kleine op komst. Hoe vaak oma en ik daar over gesproken hebben vroeger, hoe leuk het haar leek... En nu kon ze het niet meer meemaken na een kort en terminaal ziektebed.
Een maand of 3 na de geboorte van onze kleine, was er een paranormale beurs in onze woonplaats. Enkele vriendinnen wouden wel graag heen en mijn vriend ging mee, met de kleine in de draagzak, zodat ik me iets vrijer kon bewegen en hij eventueel tussendoor voedingen kon geven. Er was geen sprake van een inschrijving, het was een open toegang, je betaalde enkel een kleine prijs bij de ingang. Na met de entourage te hebben rondgekeken en sluitingstijd in beeld was, wou ik toch iets doen. Het voelde zo zinloos om zo weg te gaan. Niet geschoten is altijd mis, dacht ik.
Ik schoof aan bij een dame, die dus niets van mij wist, heb me alleen voorgesteld met mijn voornaam. "Wat wil je weten?" vroeg ze. Mijn antwoord was dat zíj mij iets mocht vertellen. Dat vond ze wel leuk en ze begon gelijk, zonder verdere vragen te stellen.
Ze wees naar mijn vriend en zei: 'Jij bent militair. jij bent *daar-en-daar* geweest, met *die-en-die*.' Mijn vriend wou er verder niet op ingaan en ze richtte zich tot mij. 'Ik zie bij jou twee mensen staan. Een man. Verongelukt, ik zie wielen. Jouw vader. En achter hem een vrouw, die is nog niet zo lang geleden heen gegaan. Ze had veel pijn. Jouw oma is dat hè, de moeder van jouw vader! Ze zijn weer samen. Je oma heeft rust. Je vader is nog heel veel bij jullie, hij is absoluut niet boos op je. En ze zijn allebei héél erg trots op je.'
Nou je kon me opdweilen! Ik had nog niets gezegd behalve mijn voornaam! Ze heeft zelfs nog een fysieke beschrijving gegeven en heeft de bloem getekend die ik heb uitgezocht voor de rouwkaart van mijn oma.
Ik vond het enorm mooi.
In mijn puberjaren is mijn vader plotseling overleden door een ongeluk. We hadden een maand of 2 niet meer met elkaar gesproken ivm een geschil, terwijl we daarvoor elk weekend een dag bij hem waren en de andere week het hele weekend. We waren close, maar vlak voor het gebeurde hebben we een soort van radiostilte gehad. Ik heb me er erg lang schuldig en rot onder gevoeld (-wel een les uit getrokken door nooit met ruzie uit elkaar te gaan-).
Mijn oma. Daar kwam ik jarenlang dagelijks omdat we in 1 straat woonden en nadat ik uit huis was, me guitig stortte in het studentenleven, bezocht ik haar toch minimaal 1x per week. Toen ze overleed was ik al een tijdje klaar met studeren overigens, woonde ik samen en hadden we een kleine op komst. Hoe vaak oma en ik daar over gesproken hebben vroeger, hoe leuk het haar leek... En nu kon ze het niet meer meemaken na een kort en terminaal ziektebed.
Een maand of 3 na de geboorte van onze kleine, was er een paranormale beurs in onze woonplaats. Enkele vriendinnen wouden wel graag heen en mijn vriend ging mee, met de kleine in de draagzak, zodat ik me iets vrijer kon bewegen en hij eventueel tussendoor voedingen kon geven. Er was geen sprake van een inschrijving, het was een open toegang, je betaalde enkel een kleine prijs bij de ingang. Na met de entourage te hebben rondgekeken en sluitingstijd in beeld was, wou ik toch iets doen. Het voelde zo zinloos om zo weg te gaan. Niet geschoten is altijd mis, dacht ik.
Ik schoof aan bij een dame, die dus niets van mij wist, heb me alleen voorgesteld met mijn voornaam. "Wat wil je weten?" vroeg ze. Mijn antwoord was dat zíj mij iets mocht vertellen. Dat vond ze wel leuk en ze begon gelijk, zonder verdere vragen te stellen.
Ze wees naar mijn vriend en zei: 'Jij bent militair. jij bent *daar-en-daar* geweest, met *die-en-die*.' Mijn vriend wou er verder niet op ingaan en ze richtte zich tot mij. 'Ik zie bij jou twee mensen staan. Een man. Verongelukt, ik zie wielen. Jouw vader. En achter hem een vrouw, die is nog niet zo lang geleden heen gegaan. Ze had veel pijn. Jouw oma is dat hè, de moeder van jouw vader! Ze zijn weer samen. Je oma heeft rust. Je vader is nog heel veel bij jullie, hij is absoluut niet boos op je. En ze zijn allebei héél erg trots op je.'
Nou je kon me opdweilen! Ik had nog niets gezegd behalve mijn voornaam! Ze heeft zelfs nog een fysieke beschrijving gegeven en heeft de bloem getekend die ik heb uitgezocht voor de rouwkaart van mijn oma.
Ik vond het enorm mooi.
anoniem_110709 wijzigde dit bericht op 02-06-2011 01:19
Reden: typfoutje :)
Reden: typfoutje :)
% gewijzigd
donderdag 2 juni 2011 om 01:36
quote:mrsstanleywalker schreef op 02 juni 2011 @ 01:08:
Lijkt me niet, batwom. Als je zeezout bij de deur strooit, kwamen ze toch niet binnen? Volgens mij zijn ze in de war met slakken, die kunnen niet over zout heen. Maar dan voldoet jozo ook wel, kan je het zeezout bewaren voor je salade caprese.
Bij nader inzien.. is zout of salie helemaal niet nodig. Als je zegt dat ze weg moeten gaan, gaan ze ook weg las ik.
Ook raar, niemand wil toch geesten ongevraagd binnen? Dat snapt toch zelfs een geest wel? Waarom komen ze dan toch? Zijn ze een beetje dom ofzo? Vragen, vragen, vragen..
Lijkt me niet, batwom. Als je zeezout bij de deur strooit, kwamen ze toch niet binnen? Volgens mij zijn ze in de war met slakken, die kunnen niet over zout heen. Maar dan voldoet jozo ook wel, kan je het zeezout bewaren voor je salade caprese.
Bij nader inzien.. is zout of salie helemaal niet nodig. Als je zegt dat ze weg moeten gaan, gaan ze ook weg las ik.
Ook raar, niemand wil toch geesten ongevraagd binnen? Dat snapt toch zelfs een geest wel? Waarom komen ze dan toch? Zijn ze een beetje dom ofzo? Vragen, vragen, vragen..
donderdag 2 juni 2011 om 01:55
donderdag 2 juni 2011 om 02:07
Geloven in geesten heeft een zelfversterkend effect. Er zijn perioden in mijn leven geweest dat ik heel erg bezig was met geloof en paranormale zaken, en toen leken er ook meer 'onverklaarbare' dingen te gebeuren. Achteraf gezien denk ik dat het vooral te maken heeft gehad met het feit dat ik het wilde zien en het daarom zag.
Ik weet niet of er meer is tussen hemel en aarde, maar ik vind het een fijn idee dat dierbaren niet zomaar weg zijn op het moment dat ze hun laatste adem uitgeblazen hebben.
Ik weet niet of er meer is tussen hemel en aarde, maar ik vind het een fijn idee dat dierbaren niet zomaar weg zijn op het moment dat ze hun laatste adem uitgeblazen hebben.
donderdag 2 juni 2011 om 02:16
quote:Eclair schreef op 02 juni 2011 @ 02:07:
Geloven in geesten heeft een zelfversterkend effect. Er zijn perioden in mijn leven geweest dat ik heel erg bezig was met geloof en paranormale zaken, en toen leken er ook meer 'onverklaarbare' dingen te gebeuren. Achteraf gezien denk ik dat het vooral te maken heeft gehad met het feit dat ik het wilde zien en het daarom zag.
Ik weet niet of er meer is tussen hemel en aarde, maar ik vind het een fijn idee dat dierbaren niet zomaar weg zijn op het moment dat ze hun laatste adem uitgeblazen hebben.
Bedoel je dat je toen bv een knipperende lamp zag als een "teken" inplaats van een stroomstoring ofzo?
En sta je daar nu nuchterder tegenover?
Geloven in geesten heeft een zelfversterkend effect. Er zijn perioden in mijn leven geweest dat ik heel erg bezig was met geloof en paranormale zaken, en toen leken er ook meer 'onverklaarbare' dingen te gebeuren. Achteraf gezien denk ik dat het vooral te maken heeft gehad met het feit dat ik het wilde zien en het daarom zag.
Ik weet niet of er meer is tussen hemel en aarde, maar ik vind het een fijn idee dat dierbaren niet zomaar weg zijn op het moment dat ze hun laatste adem uitgeblazen hebben.
Bedoel je dat je toen bv een knipperende lamp zag als een "teken" inplaats van een stroomstoring ofzo?
En sta je daar nu nuchterder tegenover?
donderdag 2 juni 2011 om 02:33
quote:batwom schreef op 02 juni 2011 @ 02:16:
Bedoel je dat je toen bv een knipperende lamp zag als een "teken" inplaats van een stroomstoring ofzo?
En sta je daar nu nuchterder tegenover? je moet het ongeveer zo zien; als je ergens de hele dag mee bezig bent, ga je alles daaraan verbinden. Als de lamp flikkert terwijl je nadenkt over wat er gisteren gebeurde tijdens het werk, krijgt het een hele andere betekenis dan wanneer je de hele dag denkt aan je overleden oma en hoopt op een teken. Snap je?
Ik sta er nu nuchterder tegenover, en ben ook gestopt met het lezen van religieuze teksten. Het was voor mij wel duidelijk dat ik 'getriggerd' werd door de dingen die ik las. Ik heb perioden gehad dat ik iedere nacht droomde over dode familieleden en over heftige religieuze gebeurtenissen.
Overigens wil ik absoluut niet zeggen dat er niemand is die paranormaal begaafd is of geesten ziet, ik vertel over mijn beleving.
Bedoel je dat je toen bv een knipperende lamp zag als een "teken" inplaats van een stroomstoring ofzo?
En sta je daar nu nuchterder tegenover? je moet het ongeveer zo zien; als je ergens de hele dag mee bezig bent, ga je alles daaraan verbinden. Als de lamp flikkert terwijl je nadenkt over wat er gisteren gebeurde tijdens het werk, krijgt het een hele andere betekenis dan wanneer je de hele dag denkt aan je overleden oma en hoopt op een teken. Snap je?
Ik sta er nu nuchterder tegenover, en ben ook gestopt met het lezen van religieuze teksten. Het was voor mij wel duidelijk dat ik 'getriggerd' werd door de dingen die ik las. Ik heb perioden gehad dat ik iedere nacht droomde over dode familieleden en over heftige religieuze gebeurtenissen.
Overigens wil ik absoluut niet zeggen dat er niemand is die paranormaal begaafd is of geesten ziet, ik vertel over mijn beleving.
donderdag 2 juni 2011 om 02:46
Ik ben heel nuchter, geloof ontzettend in het gemanipuleer en cold reading van Char e.d. Ga niet naar paranormale beurzen want dat trekt me totaal niet. Geloof ook niet in geesten maar wel in een bepaald soort intuitie die mensen kunnen hebben. Waarschijnlijk is die het sterkst als je kwetsbaar bent (dus bij sterfgevallen of zwangerschap want dat is een soort oergevoel). Dus ik geloof wel in bepaalde ervaringen van mensen omdat ze dan er voor openstaan.
Wat ik heb meegemaakt: Ik fietste eens langs een water en in een flits voelde ik 'er ligt wat in het water, heel snel omkeren en naar huis fietsen' . Dit was in een flits, ik voelde dat maar 1 seconde maar het was een zeer onbehaaglijk gevoel. Een jaar later kwam ik erachter dat daar iemand is gevonden.
Wat was dit nou? Geesten? Andere wereld? Nee dat geloof ik niet maar ik kan dat plotselinge onbehaaglijke gevoel ook niet verklaren.
Wat ik heb meegemaakt: Ik fietste eens langs een water en in een flits voelde ik 'er ligt wat in het water, heel snel omkeren en naar huis fietsen' . Dit was in een flits, ik voelde dat maar 1 seconde maar het was een zeer onbehaaglijk gevoel. Een jaar later kwam ik erachter dat daar iemand is gevonden.
Wat was dit nou? Geesten? Andere wereld? Nee dat geloof ik niet maar ik kan dat plotselinge onbehaaglijke gevoel ook niet verklaren.
donderdag 2 juni 2011 om 02:48
donderdag 2 juni 2011 om 03:47
quote:satsuma schreef op 02 juni 2011 @ 02:46:
Wat ik heb meegemaakt: Ik fietste eens langs een water en in een flits voelde ik 'er ligt wat in het water, heel snel omkeren en naar huis fietsen' . Dit was in een flits, ik voelde dat maar 1 seconde maar het was een zeer onbehaaglijk gevoel. Een jaar later kwam ik erachter dat daar iemand is gevonden.
Wat was dit nou? Geesten? Andere wereld? Nee dat geloof ik niet maar ik kan dat plotselinge onbehaaglijke gevoel ook niet verklaren.
Dat onderbuikgevoel is meestal het deel van onze hersenen waarvan we ons niet bewust zijn. We denken namelijk dat we rationele mensen zijn die alles kunnen berederen, maar in feite zien en denken onze hersenen heel veel waar ze onze 'bewuste' ik niet mee lastigvallen. Als jij daar fietste, heb jij misschien iets vanuit een ooghoek gezien of wat dan ook, wat in jouw hoofd alarmbellen deed afgaan.
Hetzelfde geldt voor beslissingen nemen - wij denken dat we alle opties goed afwegen, maar zelfs op het moment dat we in volle overtuiging zeggen dat we het nog níet weten, kunnen hersenonderzoekers al zeggen wat we gaan doen. Ons onderbewuste neemt zo'n beslissing in een fractie van een seconde, het duurt alleen even voordat dat doorvertaald is naar het bewuste deel van ons brein.
En hoe je ergens instaat, verklaart ook hoe je ergens mee omgaat. Ik heb regelmatig in mijn slaap momenten gehad dat ik mijn lichaam niet kon bewegen en gekke dingen zag, maar ik realiseerde me op zo'n moment dat ik droomde, dat dat nep was. Ik heb het diverse keren meegemaakt dat ik als het ware boven mijn lichaam zweefde (zowel tijdens slaap als tijdens flauwvallen) maar ik denk op zo'n moment al dat dat een kortsluitinkje in mijn hoofd is. Iemand die bijvoorbeeld in buitenaards leven gelooft, ziet in zoiets een kidnapping door aliens.
Nu wil ik ook niet zeggen dat er níets is tussen hemel en aarde - ik kan me het niet voorstellen dat er iets is, maar in werkelijkheid weten we het gewoon niet, we hebben geen flauw idee - maar het is zeker dat onze hersenen veel meer kunnen dan we zelf door hebben.
Wat ik heb meegemaakt: Ik fietste eens langs een water en in een flits voelde ik 'er ligt wat in het water, heel snel omkeren en naar huis fietsen' . Dit was in een flits, ik voelde dat maar 1 seconde maar het was een zeer onbehaaglijk gevoel. Een jaar later kwam ik erachter dat daar iemand is gevonden.
Wat was dit nou? Geesten? Andere wereld? Nee dat geloof ik niet maar ik kan dat plotselinge onbehaaglijke gevoel ook niet verklaren.
Dat onderbuikgevoel is meestal het deel van onze hersenen waarvan we ons niet bewust zijn. We denken namelijk dat we rationele mensen zijn die alles kunnen berederen, maar in feite zien en denken onze hersenen heel veel waar ze onze 'bewuste' ik niet mee lastigvallen. Als jij daar fietste, heb jij misschien iets vanuit een ooghoek gezien of wat dan ook, wat in jouw hoofd alarmbellen deed afgaan.
Hetzelfde geldt voor beslissingen nemen - wij denken dat we alle opties goed afwegen, maar zelfs op het moment dat we in volle overtuiging zeggen dat we het nog níet weten, kunnen hersenonderzoekers al zeggen wat we gaan doen. Ons onderbewuste neemt zo'n beslissing in een fractie van een seconde, het duurt alleen even voordat dat doorvertaald is naar het bewuste deel van ons brein.
En hoe je ergens instaat, verklaart ook hoe je ergens mee omgaat. Ik heb regelmatig in mijn slaap momenten gehad dat ik mijn lichaam niet kon bewegen en gekke dingen zag, maar ik realiseerde me op zo'n moment dat ik droomde, dat dat nep was. Ik heb het diverse keren meegemaakt dat ik als het ware boven mijn lichaam zweefde (zowel tijdens slaap als tijdens flauwvallen) maar ik denk op zo'n moment al dat dat een kortsluitinkje in mijn hoofd is. Iemand die bijvoorbeeld in buitenaards leven gelooft, ziet in zoiets een kidnapping door aliens.
Nu wil ik ook niet zeggen dat er níets is tussen hemel en aarde - ik kan me het niet voorstellen dat er iets is, maar in werkelijkheid weten we het gewoon niet, we hebben geen flauw idee - maar het is zeker dat onze hersenen veel meer kunnen dan we zelf door hebben.
donderdag 2 juni 2011 om 13:06
Ik denk ook zeker dat er meer is dan we in eerste instantie kunnen zien of waarnemen.
Persoonlijk heb ik deze ervaringen niet gehad, maar mijn moeder in haar verleden wel meerdere malen. Zij is met het paranormale in het verleden actief bezig geweest. Nou is mijn moeder echt niet van het zweverige soort, dus mag ik aannemen dat mijn moeder niet aan hersenspinsels lijdt, wanneer zij aangeeft geesten te hebben gezien en te hebben begeleidt.
Toch blijft het lastig. Ik heb altijd zelf gezegd dat ik het niet wil zien omdat ik er angst voor heb. Geloof dus ook dat je je er voor kunt afsluiten en je het dus ook niet ziet.
Geesten ben ik van overtuigd dat deze bestaan, maar hoe het zit met al het andere? Hemel ? Reincarnatie? Ik mag hopen van wel, dat maakt het bestaan hier op aarde toch iets logischer voor mijn gevoel,
Ben wel blij dat ik hier lees dat meerdere mensen denken dat er meer is en hier ook ervaring mee hebben. Soms ga je twijfelen. Vooral wanneer het leven niet zo gaat zoals je zou willen is t fijn om toch te mogen denken dat er meer is
Persoonlijk heb ik deze ervaringen niet gehad, maar mijn moeder in haar verleden wel meerdere malen. Zij is met het paranormale in het verleden actief bezig geweest. Nou is mijn moeder echt niet van het zweverige soort, dus mag ik aannemen dat mijn moeder niet aan hersenspinsels lijdt, wanneer zij aangeeft geesten te hebben gezien en te hebben begeleidt.
Toch blijft het lastig. Ik heb altijd zelf gezegd dat ik het niet wil zien omdat ik er angst voor heb. Geloof dus ook dat je je er voor kunt afsluiten en je het dus ook niet ziet.
Geesten ben ik van overtuigd dat deze bestaan, maar hoe het zit met al het andere? Hemel ? Reincarnatie? Ik mag hopen van wel, dat maakt het bestaan hier op aarde toch iets logischer voor mijn gevoel,
Ben wel blij dat ik hier lees dat meerdere mensen denken dat er meer is en hier ook ervaring mee hebben. Soms ga je twijfelen. Vooral wanneer het leven niet zo gaat zoals je zou willen is t fijn om toch te mogen denken dat er meer is
