Psyche
alle pijlers
Ik voel mezelf wegglijden
zaterdag 4 juni 2011 om 17:07
Sinds 2 maanden is m'n relatie over met m'n ex. Bij mij zijn er twijfels gekomen,die niet meer weggingen en toen hebben we samen besloten om ermee te stoppen.Maar wat voelt dat ontzettend rot aan zeg! Toen het net uit was ging het nog wel
redelijk allemaal, toen wist ik nog goed waar ik over twijfelde
in onze relatie. Maar hoe meer tijd erover heen gaat,hoe meer ik
dat vergeet. Ik kan alleen nog maar aan de leuke dingen denken van ons samen, en hem lukt hem wel om z'n leven weer op te pakken. Ik ben ook degene die steeds weer contact zoekt met hem. Maar hij neemt bijna nooit de telefoon op. Ik ben altijd al
gevoelig geweest voor een depressie. En ik voel mezelf nu ook
al wegglijden. Zie echt overal tegenop, niks lijkt er meer leuk. En als ik aan de toekomst denk, word ik zo bang....En dan kan ik mezelf wel voor m'n kop slaan dat ik ben gaan twijfelen over onze relatie. Er waren ook zoveel leuke momenten. Dit is helemaal niks zo. Ik voel me zo ontzettend alleen. Ze zeggen dat je veel moet gaan doen, maar heb niet veel goeie vrienden. En in gezelschap voel ik me soms nog meer alleen. Ik ben ook altijd al iemand geweest die steeds maar in het verleden blijft hangen.
Ik vind het zo moeilijk om het los te laten en verder te gaan.
Het zou een goed plan zijn om een hobby te vinden voor afleiding,
maar weet echt niet wat.
Herkent iemand m'n verhaal of heeft er iemand tips?
redelijk allemaal, toen wist ik nog goed waar ik over twijfelde
in onze relatie. Maar hoe meer tijd erover heen gaat,hoe meer ik
dat vergeet. Ik kan alleen nog maar aan de leuke dingen denken van ons samen, en hem lukt hem wel om z'n leven weer op te pakken. Ik ben ook degene die steeds weer contact zoekt met hem. Maar hij neemt bijna nooit de telefoon op. Ik ben altijd al
gevoelig geweest voor een depressie. En ik voel mezelf nu ook
al wegglijden. Zie echt overal tegenop, niks lijkt er meer leuk. En als ik aan de toekomst denk, word ik zo bang....En dan kan ik mezelf wel voor m'n kop slaan dat ik ben gaan twijfelen over onze relatie. Er waren ook zoveel leuke momenten. Dit is helemaal niks zo. Ik voel me zo ontzettend alleen. Ze zeggen dat je veel moet gaan doen, maar heb niet veel goeie vrienden. En in gezelschap voel ik me soms nog meer alleen. Ik ben ook altijd al iemand geweest die steeds maar in het verleden blijft hangen.
Ik vind het zo moeilijk om het los te laten en verder te gaan.
Het zou een goed plan zijn om een hobby te vinden voor afleiding,
maar weet echt niet wat.
Herkent iemand m'n verhaal of heeft er iemand tips?
zaterdag 4 juni 2011 om 17:24
Wanneer je twijfels hebt in een relatie zal het niet voor niets zijn dat het over is gegaan.
Er zit dus blijkbaar toch iets niet goed.
Wanneer je de relatie weer zult voortzetten, verval je weer in hetzelfde patroon.
Ik zou zeggen: Schouders eronder, sterk zijn en je eigen plan trekken.
Neem een abbo op een sportschool, dan leer je snel genoeg nieuwe mensen kennen.
Of volg een cursus/nieuwe studie.
'Spreek' desnoods mensen aan op FB, toon interesse, wie weet leidt het tot iets leuks.
Succes.
Er zit dus blijkbaar toch iets niet goed.
Wanneer je de relatie weer zult voortzetten, verval je weer in hetzelfde patroon.
Ik zou zeggen: Schouders eronder, sterk zijn en je eigen plan trekken.
Neem een abbo op een sportschool, dan leer je snel genoeg nieuwe mensen kennen.
Of volg een cursus/nieuwe studie.
'Spreek' desnoods mensen aan op FB, toon interesse, wie weet leidt het tot iets leuks.
Succes.
zaterdag 4 juni 2011 om 17:29
Als een relatie uitgaat herinner je altijd de mooiste momenten, de negatieve dingen vergeten we op de een of andere manier.. Ik zou zeggen: zet een advertentie hier op de site voor nieuwe vriendschappen, ga sporten, doe een cursus. Ga bij jezelf na wat je nu altijd wilde gaan doen: kan dus van alles zijn, cursus, breien, fotograferen whatever..
Succes!!!
Succes!!!
zaterdag 4 juni 2011 om 21:12
Als je eerder depressies gehad hebt: Heb je 'tools' gekregen wat te doen als je het aan voelt komen?
Bijvoorbeeld wandelen, onder de mensen blijven, etc etc. Dat is per persoon verschillend.
Dat je je nu depressief voelt worden moet je denk ik los zien van je relatie.
Die is uit, je moet nu kijken hoe je kunt voorkomen dat je depressief wordt.
Probeer wat sociale contacten te vinden. Bij sommige mensen voel je je alleen, maar misschien zijn er ook mensen bij wie je je goed voelt.
Heb je een therapeut met wie je kunt praten?
Bijvoorbeeld wandelen, onder de mensen blijven, etc etc. Dat is per persoon verschillend.
Dat je je nu depressief voelt worden moet je denk ik los zien van je relatie.
Die is uit, je moet nu kijken hoe je kunt voorkomen dat je depressief wordt.
Probeer wat sociale contacten te vinden. Bij sommige mensen voel je je alleen, maar misschien zijn er ook mensen bij wie je je goed voelt.
Heb je een therapeut met wie je kunt praten?
zaterdag 4 juni 2011 om 21:18
Hoi,
Ik lees net je bericht en herken het helemaal... verschil met mijn verhaal is - ik kan het niet helemaal uit de doeken doen, ivm met mogelijke herkenning - dat ik nog maar net aan het daten was met iemand. Die heb ik heb ik ruw van me afgeduwd.. en nu.. spijt als haren op mijn hoofd.. Maar terug kan niet meer, daarvoor heb ik hem te veel gekwetst. Ook ik glij steeds verder weg. Ik weet niet zo goed wat te zeggen tegen je, alleen dat ik je helemaal begrijp....
Heb je een therapeut? Ik sinds kort weer, mede hierdoor, maar ook omdat ik aanleg voor depressies heb. Dit gaat nl de verkeerde kant op. En bij jou? Kun je er tegen vechten? Of voel je dat dat niet meer werkt?
Ik lees net je bericht en herken het helemaal... verschil met mijn verhaal is - ik kan het niet helemaal uit de doeken doen, ivm met mogelijke herkenning - dat ik nog maar net aan het daten was met iemand. Die heb ik heb ik ruw van me afgeduwd.. en nu.. spijt als haren op mijn hoofd.. Maar terug kan niet meer, daarvoor heb ik hem te veel gekwetst. Ook ik glij steeds verder weg. Ik weet niet zo goed wat te zeggen tegen je, alleen dat ik je helemaal begrijp....
Heb je een therapeut? Ik sinds kort weer, mede hierdoor, maar ook omdat ik aanleg voor depressies heb. Dit gaat nl de verkeerde kant op. En bij jou? Kun je er tegen vechten? Of voel je dat dat niet meer werkt?
zaterdag 4 juni 2011 om 21:32
kijk eens bij topics op relatie. zo veel vrouwen gaan door hetzelfde proces. hier ook een, ook gepaard met depressie. therapeut, ad en veel leuke dingen doen. het moet slijten. tijd doet ook veel! heel klote maar een gebroken hart geeft je vaak ook veel inzicht in jezelf en daar leer je van... verder is het alleen maar ontzettend Kl....
zaterdag 4 juni 2011 om 23:04
@sproet35,
Wat klote voor je... gaat het beter met ad? En heb je ook echt zín in leuke dingen? Ik krijg het niet meer voorelkaar, ben nu echt aan het kluizenaren en ik WEET dat het er alleen maar slechter op wordt zo, maar damn, voel ik me leeg.
Ik weet niet of ik bij relatie-topic iets kan vinden, het was namelijk nog geen relatie. En ik ben vooral aan het uitrafelen waar die ontzettende pijn vandaan komt.
En jij? Wat is jouw verhaal? (als je daar zin in hebt..)
Wat klote voor je... gaat het beter met ad? En heb je ook echt zín in leuke dingen? Ik krijg het niet meer voorelkaar, ben nu echt aan het kluizenaren en ik WEET dat het er alleen maar slechter op wordt zo, maar damn, voel ik me leeg.
Ik weet niet of ik bij relatie-topic iets kan vinden, het was namelijk nog geen relatie. En ik ben vooral aan het uitrafelen waar die ontzettende pijn vandaan komt.
En jij? Wat is jouw verhaal? (als je daar zin in hebt..)
zondag 5 juni 2011 om 15:16
Is er iets wat je echt leuk vindt om te doen? Waar je blij van wordt?
Of misschien iets heel nieuws, wat je altijd al hebt willen doen, maar wat er nooit van gekomen is. Gewoon om iets te hebben om naar uit te kijken en lekker mee bezig te zijn. Of iets ondernemen met vriendinnen, nieuwe contacten opbouwen.
En niet te ver in de toekomst kijken, het is NU!
Heel veel sterkte, misschien is het goed om eens met iemand te gaan praten als je het gevoel hebt echt depressief te worden. Voor nu lijkt het erop dat je gewoon in een soort rouwfase zit en het verdriet over je verbroken relatie moet verwerken.
Of misschien iets heel nieuws, wat je altijd al hebt willen doen, maar wat er nooit van gekomen is. Gewoon om iets te hebben om naar uit te kijken en lekker mee bezig te zijn. Of iets ondernemen met vriendinnen, nieuwe contacten opbouwen.
En niet te ver in de toekomst kijken, het is NU!
Heel veel sterkte, misschien is het goed om eens met iemand te gaan praten als je het gevoel hebt echt depressief te worden. Voor nu lijkt het erop dat je gewoon in een soort rouwfase zit en het verdriet over je verbroken relatie moet verwerken.
zaterdag 11 juni 2011 om 22:50
quote:Moonlight82 schreef op 04 juni 2011 @ 21:12:
Dat je je nu depressief voelt worden moet je denk ik los zien van je relatie.
Die is uit, je moet nu kijken hoe je kunt voorkomen dat je depressief wordt.
Mee eens.
Verder krijg ik de indruk dat er een klein kind in jou zit dat chronisch liefde te kort komt. En dat dit eigenlijk haar verhaal is. Er moet iemand voor haar gaan zorgen.
Vaag. Nou ja, het is gewoon mijn gevoel hierbij.
Dat je je nu depressief voelt worden moet je denk ik los zien van je relatie.
Die is uit, je moet nu kijken hoe je kunt voorkomen dat je depressief wordt.
Mee eens.
Verder krijg ik de indruk dat er een klein kind in jou zit dat chronisch liefde te kort komt. En dat dit eigenlijk haar verhaal is. Er moet iemand voor haar gaan zorgen.
Vaag. Nou ja, het is gewoon mijn gevoel hierbij.
zaterdag 11 juni 2011 om 23:05
Hey Margo.
Heb hetzelfde 'probleem' gehad, zo'n twee en half jaar geleden. Twijfels in relatie, samen besloten uit elkaar te gaan en toen de eenzaamheid.
Het alles weer opnieuw moeten opbouwen, was voor mij een grote uitdaging! Het heeft me geholpen om me kop er bij te houden. Ik heb zelf ook niet echt goede vrienden om afleiding bij te zoeken. Probeer iets te vinden wat je leuk lijkt. Iets compleet nieuws!
Bij mij was dat yoga, Kundalini. Ademhalings oefeningen en meditatie, maar ook lessen om bewust te worden van het heden ipv verleden! Werkte goed bij mij. Kan het zeker aanraden!
Je kan het altijd proberen.
Knuff!
Heb hetzelfde 'probleem' gehad, zo'n twee en half jaar geleden. Twijfels in relatie, samen besloten uit elkaar te gaan en toen de eenzaamheid.
Het alles weer opnieuw moeten opbouwen, was voor mij een grote uitdaging! Het heeft me geholpen om me kop er bij te houden. Ik heb zelf ook niet echt goede vrienden om afleiding bij te zoeken. Probeer iets te vinden wat je leuk lijkt. Iets compleet nieuws!
Bij mij was dat yoga, Kundalini. Ademhalings oefeningen en meditatie, maar ook lessen om bewust te worden van het heden ipv verleden! Werkte goed bij mij. Kan het zeker aanraden!
Je kan het altijd proberen.
Knuff!
maandag 13 juni 2011 om 00:12
Hey Margo.
Moeilijke situatie hoor.
Als je gevoelig bent voor depressies zou ik zeker contact opnemen met de huisarts .
Mogelijkerwijs kan- tijdelijke - medicamenteuze ondersteuning voorkomen dat je verder afglijdt en je je ook wat beter voelt om de oorzaak van je probleem aan te pakken.
Sterkte ermee.
Moeilijke situatie hoor.
Als je gevoelig bent voor depressies zou ik zeker contact opnemen met de huisarts .
Mogelijkerwijs kan- tijdelijke - medicamenteuze ondersteuning voorkomen dat je verder afglijdt en je je ook wat beter voelt om de oorzaak van je probleem aan te pakken.
Sterkte ermee.
maandag 13 juni 2011 om 03:40
Ik kan alleen nog maar aan de leuke dingen denken van ons samen,
Heel goed
en hem lukt hem wel om z'n leven weer op te pakken
Dat is toch ook schitterend
Ik ben ook degene die steeds weer contact zoekt met hem. Maar hij neemt bijna nooit de telefoon op.
Ik dacht dat de relatie over was, dan zou ik ook denken "daar heb je haar weer"
Ik ben ook altijd al iemand geweest die steeds maar in het verleden blijft hangen.
Blijkbaar geeft je dat enige voldoening.
Herkent iemand m'n verhaal of heeft er iemand tips?
Zegt mijn vrouw ook altijd. Ik ben soms ten einde raad.
Ik geef haar tips en zei zegt nee.
Heel goed
en hem lukt hem wel om z'n leven weer op te pakken
Dat is toch ook schitterend
Ik ben ook degene die steeds weer contact zoekt met hem. Maar hij neemt bijna nooit de telefoon op.
Ik dacht dat de relatie over was, dan zou ik ook denken "daar heb je haar weer"
Ik ben ook altijd al iemand geweest die steeds maar in het verleden blijft hangen.
Blijkbaar geeft je dat enige voldoening.
Herkent iemand m'n verhaal of heeft er iemand tips?
Zegt mijn vrouw ook altijd. Ik ben soms ten einde raad.
Ik geef haar tips en zei zegt nee.
