Is 19 echt te jong?
maandag 6 juni 2011 om 19:42
Vorig jaar poste ik hier het onderstaande berichtje. Nu zijn we inmiddels ruim een jaar verder en wil ik jullie een update geven over wat er in de tussentijd gebeurt is. op 1 maart dit jaar zijn wij getrouwd, en vanaf die dag zijn we gestopt met de pil en drie weken geleden hadden we een positieve test in handen! Alleen onze ouders en broers en zussen weten het nu nog, en ik wil het wel van de daken schreeuwen, vandaar dat ik dit ook even met jullie wil delen!
Ik zou graag jullie mening willen horen..
Ik ben 19 jaar en 3,5 jaar samen met mijn vriend van 26, we wonen een half jaar samen.
Sinds een jaar ongeveer hebben wij het steeds vaker over trouwen, en kinderen krijgen.
We willen allebei graag jong kinderen.(als het mogelijk is natuurlijk!)
Als ik dit door laat schemeren bij mensen in mijn omgeving krijg ik veel afkeurende reacties, Maar is 19 en 26 nou echt te jong om aan kinderen te beginnen? Wat vinden jullie?
Ik zou graag jullie mening willen horen..
Ik ben 19 jaar en 3,5 jaar samen met mijn vriend van 26, we wonen een half jaar samen.
Sinds een jaar ongeveer hebben wij het steeds vaker over trouwen, en kinderen krijgen.
We willen allebei graag jong kinderen.(als het mogelijk is natuurlijk!)
Als ik dit door laat schemeren bij mensen in mijn omgeving krijg ik veel afkeurende reacties, Maar is 19 en 26 nou echt te jong om aan kinderen te beginnen? Wat vinden jullie?
anoniem_125246 wijzigde dit bericht op 19-08-2012 22:13
Reden: update
Reden: update
% gewijzigd
maandag 6 juni 2011 om 20:00
maandag 6 juni 2011 om 20:02
maandag 6 juni 2011 om 20:03
Ik ben ook 'jong' moeder geworden, op mijn 25e. En ik zie de voordelen wel, maar ik zou je toch als advies willen geven: geniet eerst nog van jullie samen zijn! Ga reizen, wat van de wereld zien. Straks komt dat er niet meer van. Bouw eerst samen wat op.
Kinderen zijn leuk hoor, en als je de kriebels hebt is dat moeilijk de kop te bieden, maar kinderen zijn een enorme inbreuk op jullie leven. Alles draait om de kinderen.
Kinderen zijn leuk hoor, en als je de kriebels hebt is dat moeilijk de kop te bieden, maar kinderen zijn een enorme inbreuk op jullie leven. Alles draait om de kinderen.
maandag 6 juni 2011 om 20:05
quote:googelplex schreef op 06 juni 2011 @ 20:02:
[...]
Diploma is op zak, baan is er maar nog niet erg veel werkervaring dat klopt. Vriend heeft een goed betaalde baan.Een diploma op je 19e? Je bedoelt voortgezet onderwijs? Probeer op zijn minst HBO eruit te slepen en investeer anders in werkervaring.
[...]
Diploma is op zak, baan is er maar nog niet erg veel werkervaring dat klopt. Vriend heeft een goed betaalde baan.Een diploma op je 19e? Je bedoelt voortgezet onderwijs? Probeer op zijn minst HBO eruit te slepen en investeer anders in werkervaring.
maandag 6 juni 2011 om 20:05
quote:ikbenikenbenertrotsop schreef op 06 juni 2011 @ 19:56:
ik vind mezelf te oud om nog aan kinderen te beginnen met een ander iemand dus ik accepteer dat ik nooit kinderen zal krijgen. Misschien ben ik ouderwets ofzo zou goed kunnen hoorMaar zou je dat nu niet vinden om de gehele situatie? Dat je er nu nog niet aan moet denken om eventueel kinderen met iemand anders te krijgen? Ik vind bijv. 32 ook nog echt niet oud voor je eerste kindje en dat is pas over 5 jaar! Wanneer je ietsje ouder bent, gaat het vaak ook wel sneller, dan ga je sneller samenwonen enzo, is het sneller serieus. Wie weet hoe het loopt... Maar 27 (28, 29, 30...) vind ik echt niet oud om aan kinderen te beginnen!
ik vind mezelf te oud om nog aan kinderen te beginnen met een ander iemand dus ik accepteer dat ik nooit kinderen zal krijgen. Misschien ben ik ouderwets ofzo zou goed kunnen hoorMaar zou je dat nu niet vinden om de gehele situatie? Dat je er nu nog niet aan moet denken om eventueel kinderen met iemand anders te krijgen? Ik vind bijv. 32 ook nog echt niet oud voor je eerste kindje en dat is pas over 5 jaar! Wanneer je ietsje ouder bent, gaat het vaak ook wel sneller, dan ga je sneller samenwonen enzo, is het sneller serieus. Wie weet hoe het loopt... Maar 27 (28, 29, 30...) vind ik echt niet oud om aan kinderen te beginnen!
maandag 6 juni 2011 om 20:07
maandag 6 juni 2011 om 20:10
maandag 6 juni 2011 om 20:12
maandag 6 juni 2011 om 20:12
Het lijkt mij in elk geval beter als je je zelfstandige, volwassen leven meer op de rit hebt: je werk, je vrienden, je hobby's. Inderdaad ook reizen, uitvogelen wie je bent en waar je voor staat, mogelijk eens een crisis met je vriend hebben en daar weer overheen komen...
Al met al dus wat ouder en (in mijn ogen) completer mens zijn en dan aan die kinderen beginnen. Vanwaar de haast?
Al met al dus wat ouder en (in mijn ogen) completer mens zijn en dan aan die kinderen beginnen. Vanwaar de haast?
maandag 6 juni 2011 om 20:12
quote:malu3 schreef op 06 juni 2011 @ 20:03:
Ik vind 19 jaar veeeeel te jong om een burgerlijk leven te gaan leiden en zou als ik jou was eerst maar eens genieten van het leven en zorgen dat je zelfstandig bent. Die roze wolk valt vaak genoeg (te vaak) enorm tegen.
Ik had het er toevallig nog deze week met mijn zus over:
zodra je kinderen krijgt, ga je pas echt merken dat de relatie met je partner "werken" wordt. De kans om langs elkaar heen te gaan leven, druk, druk, druk te zijn en alles en je hele leven die om je kinderen, huishouden en baan draait, maakt dat er van romantiek al snel niets meer overblijft als je er niet beiden in blijft investeren.
Vaak komen de kindertjes vanuit romantische gevoelens. Maar romantiek heeft na de kindjes wel degelijk stevig onderhoud nodig. En dat wordt vanuit die romantiek nog wel eens vergeten denk ik.
En daarnaast ben ik het eens met de stelling dat je moet zorgen voor een goede opleiding/baan. Over drie jaar ben je nog steeds harstikke jong, maar heb je al wel meer kunnen proeven aan een langduriger relatie en samenwonen. Samen de lasten delen, ook de niet leuke momenten samen, etc.
Wat ken je elkaar nu helemaal na een half jaartje samenwonen?
Ik vind 19 jaar veeeeel te jong om een burgerlijk leven te gaan leiden en zou als ik jou was eerst maar eens genieten van het leven en zorgen dat je zelfstandig bent. Die roze wolk valt vaak genoeg (te vaak) enorm tegen.
Ik had het er toevallig nog deze week met mijn zus over:
zodra je kinderen krijgt, ga je pas echt merken dat de relatie met je partner "werken" wordt. De kans om langs elkaar heen te gaan leven, druk, druk, druk te zijn en alles en je hele leven die om je kinderen, huishouden en baan draait, maakt dat er van romantiek al snel niets meer overblijft als je er niet beiden in blijft investeren.
Vaak komen de kindertjes vanuit romantische gevoelens. Maar romantiek heeft na de kindjes wel degelijk stevig onderhoud nodig. En dat wordt vanuit die romantiek nog wel eens vergeten denk ik.
En daarnaast ben ik het eens met de stelling dat je moet zorgen voor een goede opleiding/baan. Over drie jaar ben je nog steeds harstikke jong, maar heb je al wel meer kunnen proeven aan een langduriger relatie en samenwonen. Samen de lasten delen, ook de niet leuke momenten samen, etc.
Wat ken je elkaar nu helemaal na een half jaartje samenwonen?