Het is over
donderdag 16 juni 2011 om 11:07
Na alle dingen die er waren tussen ons is nu paar dagen geleden de keuze gekomen. Het is beter als we zonder elkaar doorgaan.
Hij voelt zich beter met een meisje die het zelfde als hij is. Hij heeft ook lang gehoopt dat het nog wel naar boven zou komen dat het toch wel goed zit. Maar het is niet anders.
Allebei lang gehuild en afscheid genomen. Het is beter zo, en ook voor mij. Ik wil niet in een relatie zitten waar ik steeds in paniek ben.
We zijn goede vrienden gebleven en dat voelt goed.
Ik zit nu in een dip, denk dat ik nooit meer zo'n lieve man tegenkom. Ik hoop dat deze dagen snel voorbij gaan! Gelukkig ben ik niet alleen.
Dat wou ik even zeggen hier.
Hij voelt zich beter met een meisje die het zelfde als hij is. Hij heeft ook lang gehoopt dat het nog wel naar boven zou komen dat het toch wel goed zit. Maar het is niet anders.
Allebei lang gehuild en afscheid genomen. Het is beter zo, en ook voor mij. Ik wil niet in een relatie zitten waar ik steeds in paniek ben.
We zijn goede vrienden gebleven en dat voelt goed.
Ik zit nu in een dip, denk dat ik nooit meer zo'n lieve man tegenkom. Ik hoop dat deze dagen snel voorbij gaan! Gelukkig ben ik niet alleen.
Dat wou ik even zeggen hier.
donderdag 16 juni 2011 om 11:13
Ik voelde al dat het paar dagen niet goed zat. Maar hoopte toch dat er niks aan de hand was. Ik heb altijd alles voor ons gedaan en wou ook bij deze man blijven. Ondanks mijn twijfels die er soms waren, waarvan ik wist dat die altijd over gingen na een tijdje. Ik gun hem het allerbeste, en hij mij ook. Samen hebben we iets speciaals gedeeld, en dat zullen wij ook nooit vergeten.
donderdag 16 juni 2011 om 11:22
donderdag 16 juni 2011 om 11:22
We wouden ook allebei met een goed gevoel uit elkaar gaan. Dingen die zijn gebeurt tussen ons blijven ook tussen ons. En ik denk toch wel dat we samen specialen momenten hebben gedeeld, dit was de eerste serieuze relatie van ons allebei.
Op dit moment moet ik er niet aandenken om met iemand anders een relatie te hebben, maar ik ben ook bang voor het alleen zijn. Weten dat er niet meer iemand is die alles voor mij over heeft en er altijd voor mij zou zijn.
Op dit moment moet ik er niet aandenken om met iemand anders een relatie te hebben, maar ik ben ook bang voor het alleen zijn. Weten dat er niet meer iemand is die alles voor mij over heeft en er altijd voor mij zou zijn.
donderdag 16 juni 2011 om 12:01
Ben bang dat ik in de volgende relatie die ik ooit zou krijgen mezelf niet kan zijn. Deze man heeft zoveel in mij geopend. En ik ook in hem. Ben bang dat ik weer helemaal opnieuw moet beginnen te leren om contact te leggen. Ik ben er zo bang voor. En het doet hardstikke pijn dat ik deze geweldige man kwijt ben. Maar dit is beter.
donderdag 16 juni 2011 om 12:02
donderdag 16 juni 2011 om 12:07
Ik zorg voor afleiding, wou vandaag in huis blijven maar ik ga straks toch proberen om weg te gaan. Ik heb vriendinnen waar ik bij kan zijn. Mijn ouders die mij steunen. Alleen op de momenten dat ik even alleen ben vind ik het zo naar. Het gevoel dat er niemand meer voor mij is of iemand die aan mij denkt. Ik hoop dat ik ooit de ware vind.
donderdag 16 juni 2011 om 12:13
Sterkte meid
Mijn 2jarige relatie is ook over gegaan toen ik 18 was. Maar je relatie is toch goed verlopen. Jullie hadden alleen het punt dat je niet het zelfde was als hem. Hij vond dat misschien niet leuk, maar er zijn ook mannen die het leuk vinden als de vrouw wat anders is als hijzelf.
Nu wil je daar natuurlijk niet aan denken, maar ook voor jou komt weer die tijd. En wees gewoon jezelf, je hebt een leuke tijd met je vriend gehad. Zonder ruzie uit elkaar gegaan, dat is toch hartstikke goed van je.
Sterkte in de dagen, en je komt er wel!
Huil lekker uit, doe wat leuke dingen met vriendinnen
Mijn 2jarige relatie is ook over gegaan toen ik 18 was. Maar je relatie is toch goed verlopen. Jullie hadden alleen het punt dat je niet het zelfde was als hem. Hij vond dat misschien niet leuk, maar er zijn ook mannen die het leuk vinden als de vrouw wat anders is als hijzelf.
Nu wil je daar natuurlijk niet aan denken, maar ook voor jou komt weer die tijd. En wees gewoon jezelf, je hebt een leuke tijd met je vriend gehad. Zonder ruzie uit elkaar gegaan, dat is toch hartstikke goed van je.
Sterkte in de dagen, en je komt er wel!
Huil lekker uit, doe wat leuke dingen met vriendinnen
donderdag 16 juni 2011 om 12:21
quote:bloem55 schreef op 16 juni 2011 @ 12:07:
Ik zorg voor afleiding, wou vandaag in huis blijven maar ik ga straks toch proberen om weg te gaan. Ik heb vriendinnen waar ik bij kan zijn. Mijn ouders die mij steunen. Alleen op de momenten dat ik even alleen ben vind ik het zo naar. Het gevoel dat er niemand meer voor mij is of iemand die aan mij denkt. Ik hoop dat ik ooit de ware vind.
Ik snap het, ik zit in ongeveer dezelfde situatie . Heb nog steeds ontzettend veel gevoelens voor hem (en op dit moment voelt het alsof ik die altijd zal blijven houden en noooooit meer hetzelfde voor iemand anders zal voelen), maar de relatie werkte niet en dus zijn we sinds 2 weken uit elkaar. Ik ben 1 week verschrikkelijk boos geweest, heb daarna een week lang alleen maar gehuild en begin het nu te accepteren.
Vooral het dikgedrukte stukje is heel herkenbaar! Ik voelde me zó alleen en in de steek gelaten (door de enige persoon die écht belangrijk was. Ik was nogal dramatisch, ja). Ja, vriendinnen en familie zat, maar het is toch niet hetzelfde. Maar ook dit gevoel wordt vanzelf minder, ook al voelt het nu niet zo.
Je bent niet alleen en er zijn altijd mensen die aan je denken! En jouw ex is dan niet de ware voor jou, maar je bent zo jong, je hebt nog alle tijd van de wereld. Er komt vanzelf iemand die je net zo speciaal en geliefd laat voelen, en probeer gewoon zo veel mogelijk jezelf gelukkig te maken tot die tijd.
Echt, zorg voor jezelf, huil als dat nodig is en de pijn gaat echt minder worden.
Ik zorg voor afleiding, wou vandaag in huis blijven maar ik ga straks toch proberen om weg te gaan. Ik heb vriendinnen waar ik bij kan zijn. Mijn ouders die mij steunen. Alleen op de momenten dat ik even alleen ben vind ik het zo naar. Het gevoel dat er niemand meer voor mij is of iemand die aan mij denkt. Ik hoop dat ik ooit de ware vind.
Ik snap het, ik zit in ongeveer dezelfde situatie . Heb nog steeds ontzettend veel gevoelens voor hem (en op dit moment voelt het alsof ik die altijd zal blijven houden en noooooit meer hetzelfde voor iemand anders zal voelen), maar de relatie werkte niet en dus zijn we sinds 2 weken uit elkaar. Ik ben 1 week verschrikkelijk boos geweest, heb daarna een week lang alleen maar gehuild en begin het nu te accepteren.
Vooral het dikgedrukte stukje is heel herkenbaar! Ik voelde me zó alleen en in de steek gelaten (door de enige persoon die écht belangrijk was. Ik was nogal dramatisch, ja). Ja, vriendinnen en familie zat, maar het is toch niet hetzelfde. Maar ook dit gevoel wordt vanzelf minder, ook al voelt het nu niet zo.
Je bent niet alleen en er zijn altijd mensen die aan je denken! En jouw ex is dan niet de ware voor jou, maar je bent zo jong, je hebt nog alle tijd van de wereld. Er komt vanzelf iemand die je net zo speciaal en geliefd laat voelen, en probeer gewoon zo veel mogelijk jezelf gelukkig te maken tot die tijd.
Echt, zorg voor jezelf, huil als dat nodig is en de pijn gaat echt minder worden.
donderdag 16 juni 2011 om 20:26
Bedankt voor alle lieve reacties
Toen ik vandaag druk bezig was dacht ik er wel aan maar ik voelde er niks bij, vond het wel goed. Maar als ik dan thuis kom en zijn spullen zie ( die mocht ik houden, en hij ook mijn spullen ) dan voelt het even heel erg. Soms voel ik even helemaal niks meer, maar soms komen er momenten dat ik ook inderdaad heel dramatisch doe.
Ik heb net een brief geschreven voor hem, ik ga hem volgende week opsturen.
Ik verwacht na deze brief niks, ik heb alleen nog duidelijk gemaakt dat hij alles voor mij heeft betekent en dat hij een speciaal plekje in mijn hart krijgt. En dat weet die want daar hebben wij ook over gepraat. Het is inderdaad beter zo, maar ik weet ook; als hij mij had geaccepteerd hoe ik was met mijn persoonlijkheid, dan kon ik gewoon verder gelukkig met hem leven! En nog steeds vind ik het hardstikke jammer.
Toen ik vandaag druk bezig was dacht ik er wel aan maar ik voelde er niks bij, vond het wel goed. Maar als ik dan thuis kom en zijn spullen zie ( die mocht ik houden, en hij ook mijn spullen ) dan voelt het even heel erg. Soms voel ik even helemaal niks meer, maar soms komen er momenten dat ik ook inderdaad heel dramatisch doe.
Ik heb net een brief geschreven voor hem, ik ga hem volgende week opsturen.
Ik verwacht na deze brief niks, ik heb alleen nog duidelijk gemaakt dat hij alles voor mij heeft betekent en dat hij een speciaal plekje in mijn hart krijgt. En dat weet die want daar hebben wij ook over gepraat. Het is inderdaad beter zo, maar ik weet ook; als hij mij had geaccepteerd hoe ik was met mijn persoonlijkheid, dan kon ik gewoon verder gelukkig met hem leven! En nog steeds vind ik het hardstikke jammer.
donderdag 16 juni 2011 om 21:23
Ik heb nog iets waar ik van baal, maar geen spijt van heb.
Zet het maar even hier neer omdat ik niet weer een nieuw topic wil openen omdat ik daar al commentaar op kreeg.
Dit was de eerste jongen met wie ik naar bed ben geweest.
Ik heb altijd tegen mezelf gezegt dat ik alleen het bed wil delen met de man waar ik zeker van ben! En dat wou hij ook.
We waren zeker van elkaar, echt heel zeker dus hebben we het gedaan.
Nu is het dus over en zitten we hiermee, totaal geen spijt van omdat hij geweldig is! Maar spijt als ik later terug denk dat ik het met meer mannen gedaan heb, voor mijn gevoel is dat apart.
Maar zeker geen spijt van de daad!
Zet het maar even hier neer omdat ik niet weer een nieuw topic wil openen omdat ik daar al commentaar op kreeg.
Dit was de eerste jongen met wie ik naar bed ben geweest.
Ik heb altijd tegen mezelf gezegt dat ik alleen het bed wil delen met de man waar ik zeker van ben! En dat wou hij ook.
We waren zeker van elkaar, echt heel zeker dus hebben we het gedaan.
Nu is het dus over en zitten we hiermee, totaal geen spijt van omdat hij geweldig is! Maar spijt als ik later terug denk dat ik het met meer mannen gedaan heb, voor mijn gevoel is dat apart.
Maar zeker geen spijt van de daad!
vrijdag 17 juni 2011 om 14:44
Ik heb nu iets heel raars.
Ik dacht dat ik hem heel erg lang zou missen en dat ik weken lang zou blijven huilen, net zoals ik dat toen heb gedaan.
Maar ik mis hem overdag niet, alleen als ik naar bed ga en wakker worden is moeilijk omdat ik nog niet helemaal kan beseffen dat het voorbij is, dan komen er tranen.
Maar als ik nu hier zo zit, mis ik hem niet.
Ik denk wel aan hem, maar heb het gevoel dat het goed is zo.
Voelt apart omdat ik toch nog van hem hou en ik wil juist aan hem blijven denken, omdat hij een goed persoon is.
Misschien is het gewoon dat ik weet dat dit beter is en omdat ik hem niet echt spreek. gisteren even wel.
Is het raar dat ik nu al niet meer dagen lang zit te huilen?
Gisteren had ik wel momenten overdag dat ik niet meer kon, maar vandaag totaal geen last van.
Ik dacht dat ik hem heel erg lang zou missen en dat ik weken lang zou blijven huilen, net zoals ik dat toen heb gedaan.
Maar ik mis hem overdag niet, alleen als ik naar bed ga en wakker worden is moeilijk omdat ik nog niet helemaal kan beseffen dat het voorbij is, dan komen er tranen.
Maar als ik nu hier zo zit, mis ik hem niet.
Ik denk wel aan hem, maar heb het gevoel dat het goed is zo.
Voelt apart omdat ik toch nog van hem hou en ik wil juist aan hem blijven denken, omdat hij een goed persoon is.
Misschien is het gewoon dat ik weet dat dit beter is en omdat ik hem niet echt spreek. gisteren even wel.
Is het raar dat ik nu al niet meer dagen lang zit te huilen?
Gisteren had ik wel momenten overdag dat ik niet meer kon, maar vandaag totaal geen last van.
vrijdag 17 juni 2011 om 15:28
Juist goed, toch? Je hoeft ook echt niet dagenlang te huilen. Zolang je het maar niet expres weg gaat stoppen en doet alsof er niets aan de hand is, is het helemaal niet erg als je niet huilt.
Met mij gaat het trouwens prima, ik weet ook dat het beter is zo en hoe meer afstand ik heb, hoe meer ik kan inzien dat de relatie heel slecht voor me was. Opstaan is over het algemeen wel moeilijk, want dan wordt ik er inderdaad weer aan herinnerd, maar verder valt het ondertussen reuze mee. Ik ben wel nog steeds bang dat ik niemand anders meer tegenkom op wie ik verliefd ga worden, maar ik weet ook wel dat dat onzin is. Ik kan wel zien dat wat wij hadden helemaal niet zo bijzonder is als dat ik dacht dat het was. Als het namelijk wel zo was, zou hij me niet zo'n pijn hebben gedaan. Als het ware liefde was, waren we nu nog wel bij elkaar.
Sterkte, ik hoop dat je een goed weekend hebt!
Met mij gaat het trouwens prima, ik weet ook dat het beter is zo en hoe meer afstand ik heb, hoe meer ik kan inzien dat de relatie heel slecht voor me was. Opstaan is over het algemeen wel moeilijk, want dan wordt ik er inderdaad weer aan herinnerd, maar verder valt het ondertussen reuze mee. Ik ben wel nog steeds bang dat ik niemand anders meer tegenkom op wie ik verliefd ga worden, maar ik weet ook wel dat dat onzin is. Ik kan wel zien dat wat wij hadden helemaal niet zo bijzonder is als dat ik dacht dat het was. Als het namelijk wel zo was, zou hij me niet zo'n pijn hebben gedaan. Als het ware liefde was, waren we nu nog wel bij elkaar.
Sterkte, ik hoop dat je een goed weekend hebt!
vrijdag 17 juni 2011 om 15:35
Nee dat is niet raar. Misschien gaat jouw lichaam en ziel er sneller mee om!
Ik heb een beetje hetzelfde.. Ik heb eerst 2 jaar met mijn oude geliefde gehad en dat 5 maanden uit geweest waarnaar hij mij weer al te graag terug wilde. Dit heeft maar 2 maanden standgehouden. Zijn gevoel is minder geworden, voor mij natuurlijk heel hard als je weer op iemand gaat bouwen en er zo snel weer een punt achter zet. Aan de ene kant kan ik het niet geloven wat z'n gevoel zegt omdat hij dagen ervoor mij nog helemaal het hof maakte
Ik heb het wel heel erg naar mijn zin gehad met hem en we hebben eigenlijk weinig tot geen ruzie gehad. We zijn ook goed uit elkaar gegaan ookal was er ook veel verdriet.
Ik heb steeds dezelfde gevoelens van jullie. Overdag als ik bezig ben denk ik er veel minder aan dan dat als ik alleen thuis ben en/of in bed lig.
Hoe gaan jullie hiermee om? Ik zou ook graag een brief naar hem willen schrijven, en in andere blogs word dit mij afgeraden maar waarom doe jij het precies?
Ik wil hem graag laten weten dat alles erg fijn was en dat ik het nooit voor geen goud had willen missen etc.
Ik ben overigens 20 en mijn vriend bijna 22, ik vind het fijn om met jullie te praten!
Ik heb een beetje hetzelfde.. Ik heb eerst 2 jaar met mijn oude geliefde gehad en dat 5 maanden uit geweest waarnaar hij mij weer al te graag terug wilde. Dit heeft maar 2 maanden standgehouden. Zijn gevoel is minder geworden, voor mij natuurlijk heel hard als je weer op iemand gaat bouwen en er zo snel weer een punt achter zet. Aan de ene kant kan ik het niet geloven wat z'n gevoel zegt omdat hij dagen ervoor mij nog helemaal het hof maakte
Ik heb het wel heel erg naar mijn zin gehad met hem en we hebben eigenlijk weinig tot geen ruzie gehad. We zijn ook goed uit elkaar gegaan ookal was er ook veel verdriet.
Ik heb steeds dezelfde gevoelens van jullie. Overdag als ik bezig ben denk ik er veel minder aan dan dat als ik alleen thuis ben en/of in bed lig.
Hoe gaan jullie hiermee om? Ik zou ook graag een brief naar hem willen schrijven, en in andere blogs word dit mij afgeraden maar waarom doe jij het precies?
Ik wil hem graag laten weten dat alles erg fijn was en dat ik het nooit voor geen goud had willen missen etc.
Ik ben overigens 20 en mijn vriend bijna 22, ik vind het fijn om met jullie te praten!
vrijdag 17 juni 2011 om 16:00
Ik wou mijn gevoelens ergens kwijt en op dat moment kon dat aan niemand. Toen kwam ik op het idee om het in een brief te zetten.
Ik heb in de brief de reden gezet waarom ik hem schrijf ( om te helpen met verwerken ).
En verder heel veel dingen dat ik de tijden samen nooit zou vergeten, en dat ik het jammer vind dat het zo is gegaan. Dat ik hem het allerbeste gun en dat hij een speciaal plekje in mijn hart krijgt, omdat we veel gedeeld hebben en het was vallen en opstaan voor ons.
Hij heeft mij ook vertelt dat die altijd iets voor mij zou voelen, en ik vergeet hem ook zeker nooit.
Ik merk nu niet dat de relatie slecht voor mij was, ik merk alleen wel dat het helemaal niet zo speciaal was hoe ik het eerst wel voelde. We hadden niks gemeen en dat hoorde wel volgens hem. Ik heb altijd het gevoel gehad dat hij de juiste is voor mij en dat gevoel word nu ook steeds minder, doordat die gevoelens weg glijden word ik er een beetje bang van.
Waar ik ook heel erg mee zit is dat ik een verlegen persoon ben, het heeft lang geduurd voordat ik open kon zijn tegen mijn ex en over van alles kon praten. ( Dit was nog voordat wij een relatie kregen )
Nu ben ik bang dat het weer heel lang moet gaan duren voordat ik mij kan openen tegen over een andere man.
Vanavond heb ik een feestje waar mijn vriendinnen komen met hun vriend, ik zou anders ook niet alleen zijn. Nu dus wel. Ik heb er ook totaal geen zin in nu, maar hopelijk word het leuk.
Jullie ook nog sterkte en een goed weekend En vind het ook fijn om met jullie te praten!
Ik heb in de brief de reden gezet waarom ik hem schrijf ( om te helpen met verwerken ).
En verder heel veel dingen dat ik de tijden samen nooit zou vergeten, en dat ik het jammer vind dat het zo is gegaan. Dat ik hem het allerbeste gun en dat hij een speciaal plekje in mijn hart krijgt, omdat we veel gedeeld hebben en het was vallen en opstaan voor ons.
Hij heeft mij ook vertelt dat die altijd iets voor mij zou voelen, en ik vergeet hem ook zeker nooit.
Ik merk nu niet dat de relatie slecht voor mij was, ik merk alleen wel dat het helemaal niet zo speciaal was hoe ik het eerst wel voelde. We hadden niks gemeen en dat hoorde wel volgens hem. Ik heb altijd het gevoel gehad dat hij de juiste is voor mij en dat gevoel word nu ook steeds minder, doordat die gevoelens weg glijden word ik er een beetje bang van.
Waar ik ook heel erg mee zit is dat ik een verlegen persoon ben, het heeft lang geduurd voordat ik open kon zijn tegen mijn ex en over van alles kon praten. ( Dit was nog voordat wij een relatie kregen )
Nu ben ik bang dat het weer heel lang moet gaan duren voordat ik mij kan openen tegen over een andere man.
Vanavond heb ik een feestje waar mijn vriendinnen komen met hun vriend, ik zou anders ook niet alleen zijn. Nu dus wel. Ik heb er ook totaal geen zin in nu, maar hopelijk word het leuk.
Jullie ook nog sterkte en een goed weekend En vind het ook fijn om met jullie te praten!
vrijdag 17 juni 2011 om 16:06
Oja en Fashiongirl19, je kunt gerust een brief schrijven Ik denk dat je na best een lange tijd samen dat mag doen. Hij heeft er vast veel respect voor En dan heeft die later ook nog iets om terug te lezen als herinnering aan jou!
Hoe ik met de gevoelens om ga..
Als ik ergens ben is het oké, maar zodra ik naar huis moet krijg ik een leegte.
Ik word regelmatig wakker 's nachts en 's morgens ook vroeg.
Heb dan nog soms het gevoel alsof het heel nep is, en als ik dan helemaal wakker ben ontploft er altijd iets; zo van. Het is echt, ik ben hem kwijt!
Dat doet even heel veel pijn, gelukkig probeer ik dan snel uit mijn kamer te komen om niet alleen te zijn
Hoe ik met de gevoelens om ga..
Als ik ergens ben is het oké, maar zodra ik naar huis moet krijg ik een leegte.
Ik word regelmatig wakker 's nachts en 's morgens ook vroeg.
Heb dan nog soms het gevoel alsof het heel nep is, en als ik dan helemaal wakker ben ontploft er altijd iets; zo van. Het is echt, ik ben hem kwijt!
Dat doet even heel veel pijn, gelukkig probeer ik dan snel uit mijn kamer te komen om niet alleen te zijn