Psyche
alle pijlers
Een slechte dag...
woensdag 22 juni 2011 om 23:32
Na een zware depressie was ik langzaam maar zeker weer op de weg naar boven. Tot vandaag...Na een lange tijd uit de running te zijn geweest had ik weer een leuke part-time baan. Op mijn werk heb ik een tijdelijk contract. Nu komt er binnenkort een vacature vrij op mijn afdeling. Er werd mij dringend verzocht hier niet op te solliciteren, ik zou toch geen kans maken.
Over mijn werkzaamheden zijn absoluut geen klachten maar ze durven het niet (vast) aan met mij vanwege mijn verleden. Ik heb me 1x ziek moeten melden in een half jaar tijd omdat ik een tijdelijke terugval had. Na 1 week was ik er weer...
Vanavond heb ik te horen gekregen dat mijn korte maar intense relatie op een heel laag pitje word gezet, voor de komende tijd. Het waarom is me niet helemaal duidelijk, maar ik ga nu verder geen vragen stellen, ik kan toch alleen maar huilen. Er vlogen dagelijks minstens 10 smsjes heen en weer (hij is veel in het buitenland vanwege werk) waarbij hij vaak het initiatief nam. Als hij thuis was spatten de vonken eraf, ik ben heel lang niet ZO gek op iemand geweest.
En nu opeens stilte.
Of het ooit nog goed komt weet ik niet...
Nu lijkt dit misschien niet zo heel erg allemaal, maar ik worstel nog met een aantal dingen uit het recente verleden, waaronder huis moeten verkopen waardoor ik mijn bejaarde katten ergens anders moest onderbrengen (dat doet pijn!) en een antal andere dingen die ik helaas niet kan vertellen i.v.m privacy.
Door dit alles bij elkaar heb ik weer het gevoel dat ik met mijn vingertoppen aan de rand van de afgrond hang... Ik ben zo bang dat het weer helemaal mis gaat. Ik jank de ogen uit mijn kop en kan niet stoppen met trillen en shaken.
Wie geeft me een zetje omhoog, ik ben zo bang dat ik val...
Over mijn werkzaamheden zijn absoluut geen klachten maar ze durven het niet (vast) aan met mij vanwege mijn verleden. Ik heb me 1x ziek moeten melden in een half jaar tijd omdat ik een tijdelijke terugval had. Na 1 week was ik er weer...
Vanavond heb ik te horen gekregen dat mijn korte maar intense relatie op een heel laag pitje word gezet, voor de komende tijd. Het waarom is me niet helemaal duidelijk, maar ik ga nu verder geen vragen stellen, ik kan toch alleen maar huilen. Er vlogen dagelijks minstens 10 smsjes heen en weer (hij is veel in het buitenland vanwege werk) waarbij hij vaak het initiatief nam. Als hij thuis was spatten de vonken eraf, ik ben heel lang niet ZO gek op iemand geweest.
En nu opeens stilte.
Of het ooit nog goed komt weet ik niet...
Nu lijkt dit misschien niet zo heel erg allemaal, maar ik worstel nog met een aantal dingen uit het recente verleden, waaronder huis moeten verkopen waardoor ik mijn bejaarde katten ergens anders moest onderbrengen (dat doet pijn!) en een antal andere dingen die ik helaas niet kan vertellen i.v.m privacy.
Door dit alles bij elkaar heb ik weer het gevoel dat ik met mijn vingertoppen aan de rand van de afgrond hang... Ik ben zo bang dat het weer helemaal mis gaat. Ik jank de ogen uit mijn kop en kan niet stoppen met trillen en shaken.
Wie geeft me een zetje omhoog, ik ben zo bang dat ik val...
woensdag 22 juni 2011 om 23:41
Probeer wat tot je positieven te komen en leer jezelf aan dat je geluk niet afhangt van anderen. Je moet eerst het gevoel hebben dat je de moeite waard bent, blij zijn met het leven. Al is dat soms heel moeilijk, zeker als je lief de relatie op een laag pitje wil zetten. Vraag jezelf af: Wat is nu het probleem? Voel je je aan de kant gezet?
Heb je therapie? Hoe oud ben je?
Heb je therapie? Hoe oud ben je?
woensdag 22 juni 2011 om 23:42
ga nog ff op de bank hangen met een drankje of een reep chocolade.. Dan gewoon lekker op bed gaan en proberen te slapen.. Eventeel een valeriaan of melatonine.. misschien dat je nog ff een vriendin kan bereiken waar je even bij kan huilen en/of kletsen..
Ik herken je gevoel, zelf meerdere jaren depressief geweest en heb hetzelfde gevoel soms nog.. Vaak is het al stukken beter na een nacht slaap..
Nu eerst van mij een dikke knuffel! (forum mobiel dus geen smileys!=( )
Ik herken je gevoel, zelf meerdere jaren depressief geweest en heb hetzelfde gevoel soms nog.. Vaak is het al stukken beter na een nacht slaap..
Nu eerst van mij een dikke knuffel! (forum mobiel dus geen smileys!=( )
donderdag 23 juni 2011 om 00:11
donderdag 23 juni 2011 om 00:18
donderdag 23 juni 2011 om 00:23
Maar met zulke k*tberichten mag je toch gewoon verdrietig zijn? Sta dat jezelf toe, huil lekker uit. Wees lief voor jezelf, verwen jezelf en..... zorg daarna voor wat afleiding zodat je ook af en toe aan andere dingen kan denken. Ik las een keer van een vrouw die als ze ergens erg mee zat, een probleem of zorgen ergens om, dat ze zich dan helemaal ging storten op een nieuwe hobby/ passie om daar haar aandacht op te richten.
Ik vond het eigenlijk wel een creatieve oplossing.
Maar ik vind het heel normaal dat je verdriet hebt om deze dingen hoor, dat betekent niet dat je depressief bent/ wordt, maar gewoon dat je je emoties goed voelt en uit.
Ik vond het eigenlijk wel een creatieve oplossing.
Maar ik vind het heel normaal dat je verdriet hebt om deze dingen hoor, dat betekent niet dat je depressief bent/ wordt, maar gewoon dat je je emoties goed voelt en uit.
donderdag 23 juni 2011 om 00:44
Allereerst bedankt voor de lieve reacties. Ik had het niet verwacht maar het helpt toch wel een beetje.
Zonnestraaltje, heb het aangepast, het stond er inderdaad raar..
Chatterly, ik voel me eigenlijk dubbel aan de kant gezet. Op het werk ben ik eerlijk geweest tegen het afdelingshoofd over mijn verleden. Alles ging prima en nu ineens, volledig out of the blue dit.
Lief deed daar nog een schepje bovenop, heeft niks met mijn verleden te maken, maar toch..
Ik weet dat ik mijn geluk niet moet laten afhangen van anderen, daar heb je helemaal gelijk in. Maar dit alles op 1 dag... Het voelt gewoon zo enorm k*t.
En tja, dan komen de spoken van vroeger ook weer boven..
Ik heb geen therapie, maar ben hard aan het denken om toch maar naar de huisarts te gaan binnenkort, zo gaat het gewoon niet langer.
En mijn leeftijd, Ik ben ondertussen aan de verkeerde kant van de dertig (is nog wel 40-)
Zonnestraaltje, heb het aangepast, het stond er inderdaad raar..
Chatterly, ik voel me eigenlijk dubbel aan de kant gezet. Op het werk ben ik eerlijk geweest tegen het afdelingshoofd over mijn verleden. Alles ging prima en nu ineens, volledig out of the blue dit.
Lief deed daar nog een schepje bovenop, heeft niks met mijn verleden te maken, maar toch..
Ik weet dat ik mijn geluk niet moet laten afhangen van anderen, daar heb je helemaal gelijk in. Maar dit alles op 1 dag... Het voelt gewoon zo enorm k*t.
En tja, dan komen de spoken van vroeger ook weer boven..
Ik heb geen therapie, maar ben hard aan het denken om toch maar naar de huisarts te gaan binnenkort, zo gaat het gewoon niet langer.
En mijn leeftijd, Ik ben ondertussen aan de verkeerde kant van de dertig (is nog wel 40-)
donderdag 23 juni 2011 om 00:50
lila01, dat was een van de allermoeilijkste dingen die ik ooit heb moeten doen. Een van de 2, een rooie meneer was al 15 jaar bij me...
Verder ben ik op rock bottem geweest, en wil daar never nooit niet meer terugkomen. Maar ik voelde vanavond dat het zo niet goed ging, dat ik het van me af wilde schrijven, hopend hier een paar wijze woorden en misschien een beetje troost te vinden.
En dat doet het wel.
voor jullie reacties
Verder ben ik op rock bottem geweest, en wil daar never nooit niet meer terugkomen. Maar ik voelde vanavond dat het zo niet goed ging, dat ik het van me af wilde schrijven, hopend hier een paar wijze woorden en misschien een beetje troost te vinden.
En dat doet het wel.
voor jullie reacties
donderdag 23 juni 2011 om 01:16
Wees lief voor jezelf, vecht niet tegen je negatieve emoties maar omarm ze en bedenk een strategie om er weer goed uit te komen.. Vooral niet te moeilijke dingen willen nu, laat het op zn beloop en dan komt het goed! Stapje voor stapje en voor nu: pak een chcoladereep (of waar je blij van wordt) en zap naar net 5 (lekker sex&the city kijken )
Dikke knuffel!
Dikke knuffel!
donderdag 23 juni 2011 om 08:09
donderdag 23 juni 2011 om 08:56
Ik hoop dat je vannacht goed hebt geslapen en de wereld er vandaag weer een stukje beter uit ziet?
Ik kan me goed voorstellen dat je even flink in een dip schoot. Als het zo tegen zit, dan wordt ieder normaal mens verdrietig. En zoals iemand al schreef, dan is het heel goed om juist ook even aan die emoties toe te geven en jezelf gewoon toe staan om verdrietig te zijn.
Maar vandaag is een nieuwe dag vol nieuwe kansen.
Als je werk bang is om jou een contract aan te bieden, dan is dat hun verlies en niet het jouwe. Er is vast een leukere werkgever die jouw kwaliteiten wel op waarde weet te schatten! En als dit contract afloopt, dan biedt dat jou de mogelijkheid om naar die werkgever te zoeken.
Als jouw vriend de relatie op een laag pitje wil zetten, dan stel jij je prioriteiten bij. Plan leuke dingen voor jezelf en zorg dat je niet alleen met hem bezig bent.
Je bent door een diep dal gegaan en daaruit klimmen gaat niet met een rechte lijn omhoog. Soms kom je wat hobbels tegen onderweg of moet je een ommetje maken. Maar je bent al een flink end op weg, verlied de top van die berg niet uit het oog!
Ik kan me goed voorstellen dat je even flink in een dip schoot. Als het zo tegen zit, dan wordt ieder normaal mens verdrietig. En zoals iemand al schreef, dan is het heel goed om juist ook even aan die emoties toe te geven en jezelf gewoon toe staan om verdrietig te zijn.
Maar vandaag is een nieuwe dag vol nieuwe kansen.
Als je werk bang is om jou een contract aan te bieden, dan is dat hun verlies en niet het jouwe. Er is vast een leukere werkgever die jouw kwaliteiten wel op waarde weet te schatten! En als dit contract afloopt, dan biedt dat jou de mogelijkheid om naar die werkgever te zoeken.
Als jouw vriend de relatie op een laag pitje wil zetten, dan stel jij je prioriteiten bij. Plan leuke dingen voor jezelf en zorg dat je niet alleen met hem bezig bent.
Je bent door een diep dal gegaan en daaruit klimmen gaat niet met een rechte lijn omhoog. Soms kom je wat hobbels tegen onderweg of moet je een ommetje maken. Maar je bent al een flink end op weg, verlied de top van die berg niet uit het oog!
