Relaties
alle pijlers
Hoofd vs Hart
donderdag 23 juni 2011 om 18:43
Na een lange relatie (ruim 9 jaar) heb ik nu enige tijd een break met mijn vriend. Ik woon bij mijn ouders, hij in ons huis. De eerste tijd ging het eigenlijk hartstikke goed met me en had ik echt het idee dat ik zo verder kon met mijn leven, klaar voor nieuwe stappen. Maar toen opeens....opeens pats-boem emoties/gevoelens.....gemis???? Mis ik hem? Mis ik mijn huisje? Mis ik de zelfstandigheid (want dat heb ik bij ouders natuurlijk stuk minder)? Mis ik het "zorgen voor"? Ik ben totaal de weg kwijt. Zou nu het liefste mijn oude, eigen, leven terug oppakken. Maar mijn hoofd weet dat er te veel ontbreekt in de relatie; vetrouwen, communicatie, niet zomaar dingetjes dus. En mijn hoofd weet ook hoe ik me de laatste tijd voelde in de relatie....verre van gelukkig. Of heb ik alles overdreven vraagt mijn hart zich dan af? Gewoonweg kut deze situatie, die ik zelf begonnen ben door weg te gaan (en natuurlijk niet voor niets, ook dat weet mijn hoofd....) Ben ik gewoon bang dingen af te sluiten? Verkeerde keuzes te maken? Wie heeft tips hier mee om te gaan en een goede (liefst de juiste) keuze te maken???
donderdag 23 juni 2011 om 18:54
beste piekerlady,
Allereerst een dikke knuffel, want die kun je vast wel goed gebruiken. Hoe lang ben je nu uit elkaar? dat kan ik namelijk niet uit je berichtje op maken. Ik heb zelf in een soort gelijke situatie gezeten vorig jaar. Ik heb toen na tien jaar samen wonen en een hoop getob over communicatie en ieder een eigen leven leiden, besloten om uit elkaar te gaan. Zo iets besluit je natuurlijk niet zomaar op een dag. Ik ben toen ook terug naar mijn ouders gegaan. En ik was ook helemaal van slag, in mijn hoofd wist ik dat mijn relatie niet goed zat met mijn vriend, maar in je hart doet het pijn. mijn hoofd was trouwens ook een chaos hoor toen. Omdat je op het punt staat om alles wat je hebt samen op te geven en tja voor wat? dat is het onbekende en beangstigende van alles. ik heb uiteindelijk besloten om de relatie te verbreken. omdat ik met mijn hart en hoofd wist dat ik niet gelukkig was in mijn relatie en ik de kans op verbetering en eraan werken samen niet meer zag en kon opbrengen. Ik heb een rot tijd gehad. Ik miste mijn huisje waar ik tien jaar gewoond heb, onze gezamelijke vrienden en het vertrouwde. Uiteindelijk ben ik nu een jaar verder, heb mijn eigen plekje gevonden en nieuwe mensen ontmoet en eigenlijk een heel nieuw leven opgebouwd. maar wel een leventje waar ik me nu in kan vinden. Ik weet niet hoe oud jij bent? En of je kinderen samen hebt of niet? Ik ben 31 en wij hebben geen kinderen samen. Weet je het is altijd lastig om hier beslissingen in te nemen. neem de tijd en maak geen overhaaste beslissingen, bespreek het ook met je vriend en vraag ook hoe hij er tegen aankijkt. wat vindt h van de situtatie en wat moet er veranderen dat het voor jullie allebei gaat werken? Ik weet natuurlijk niet precies wat er allemaal speelt, maar zorg dat je achter je keuze staat welke dat ook mag zijn. heel veel sterkte in iedergeval!!!
Allereerst een dikke knuffel, want die kun je vast wel goed gebruiken. Hoe lang ben je nu uit elkaar? dat kan ik namelijk niet uit je berichtje op maken. Ik heb zelf in een soort gelijke situatie gezeten vorig jaar. Ik heb toen na tien jaar samen wonen en een hoop getob over communicatie en ieder een eigen leven leiden, besloten om uit elkaar te gaan. Zo iets besluit je natuurlijk niet zomaar op een dag. Ik ben toen ook terug naar mijn ouders gegaan. En ik was ook helemaal van slag, in mijn hoofd wist ik dat mijn relatie niet goed zat met mijn vriend, maar in je hart doet het pijn. mijn hoofd was trouwens ook een chaos hoor toen. Omdat je op het punt staat om alles wat je hebt samen op te geven en tja voor wat? dat is het onbekende en beangstigende van alles. ik heb uiteindelijk besloten om de relatie te verbreken. omdat ik met mijn hart en hoofd wist dat ik niet gelukkig was in mijn relatie en ik de kans op verbetering en eraan werken samen niet meer zag en kon opbrengen. Ik heb een rot tijd gehad. Ik miste mijn huisje waar ik tien jaar gewoond heb, onze gezamelijke vrienden en het vertrouwde. Uiteindelijk ben ik nu een jaar verder, heb mijn eigen plekje gevonden en nieuwe mensen ontmoet en eigenlijk een heel nieuw leven opgebouwd. maar wel een leventje waar ik me nu in kan vinden. Ik weet niet hoe oud jij bent? En of je kinderen samen hebt of niet? Ik ben 31 en wij hebben geen kinderen samen. Weet je het is altijd lastig om hier beslissingen in te nemen. neem de tijd en maak geen overhaaste beslissingen, bespreek het ook met je vriend en vraag ook hoe hij er tegen aankijkt. wat vindt h van de situtatie en wat moet er veranderen dat het voor jullie allebei gaat werken? Ik weet natuurlijk niet precies wat er allemaal speelt, maar zorg dat je achter je keuze staat welke dat ook mag zijn. heel veel sterkte in iedergeval!!!
donderdag 23 juni 2011 om 19:24
Ik wil even zeggen dat ik het een dappere stap vind! Hoe moeilijk het nu ook is.
Ken genoeg mensen die hun oude schoenen pas weg (durven te) gooien als er nieuwe schoenen klaar staan. Mijn ex (ook 10 jaar relatie) durfde/kon pas onze relatie uitmaken toen hij verliefd werd op iemand anders.
Jij hebt nu vanuit jezelf gekozen dat het beter is om de relatie te stoppen. Schrijf op waarom je dat gedaan hebt. Onthoud de redenen waarom. Vraag vriendinnen en familie om reminders.
Ik heb het na 'lange' ex ook uitgemaakt met iemand van wie ik wel hield maar met wie het gewoon niet werkte. Ik zat maanden later nog in dubio; of ik wel goede keuze had gemaakt. Vooral omdat je op sommige momenten eigenlijk alleen nog maar de positieve dingen ziet.
Vroeg dan aan vriendinnen (met goed geheugen) waarom ik het ook alweer had uitgemaakt. En zij wisten dan gelijk m'n hele verhaal (klaagzang
) te herhalen op het moment dat ik dus wel achter die keuze stond.
Sterkte!
Ken genoeg mensen die hun oude schoenen pas weg (durven te) gooien als er nieuwe schoenen klaar staan. Mijn ex (ook 10 jaar relatie) durfde/kon pas onze relatie uitmaken toen hij verliefd werd op iemand anders.
Jij hebt nu vanuit jezelf gekozen dat het beter is om de relatie te stoppen. Schrijf op waarom je dat gedaan hebt. Onthoud de redenen waarom. Vraag vriendinnen en familie om reminders.
Ik heb het na 'lange' ex ook uitgemaakt met iemand van wie ik wel hield maar met wie het gewoon niet werkte. Ik zat maanden later nog in dubio; of ik wel goede keuze had gemaakt. Vooral omdat je op sommige momenten eigenlijk alleen nog maar de positieve dingen ziet.
Vroeg dan aan vriendinnen (met goed geheugen) waarom ik het ook alweer had uitgemaakt. En zij wisten dan gelijk m'n hele verhaal (klaagzang
) te herhalen op het moment dat ik dus wel achter die keuze stond. Sterkte!
donderdag 23 juni 2011 om 22:29
Dankjullie wel voor jullie fijne berichtjes. We hebben nu 2 1/2 maand een break. Hij wil niets liever dan me terug, dat maakt het ook niet makkelijk. Maar in de relatie was het ook meerdere keren zijn way or the highway. Nu ik op het punt sta nieuwe stappen te zetten in mijn leven (baan) is zijn my way or the highway een struikelblok. Zeker omdat er niet over gepraat kan worden. Communicatie kan zo veel oplossen. Ik heb hem ook, toen ik weg ging, duidelijk aangegeven wat de dingen zijn waar ik tegen aan loop in de relatie en heb hem ook om zijn visie gevraagd. Toen ik er laatst naar vroeg hoe hij over die dingen dacht was er weinig veranderd. Hij ziet het nu mn als "gewoon" bij mij terugkomen. En één ding is zeker, dat werkt zeker niet.
Btw, hebben jullie nog contact met je exen waar je zo moeilijk afscheid van kon nemen? Het lijkt me zo naar en raar om geen contact meer met hem te hebben. Iemand die 10 jaar in je leven is geweest niet meer te zien/spreken etc. We zijn natuurlijk op veel vlakken ook maatjes geworden en eigenlijk zou ik dat helemaal niet kwijt willen...
Btw, hebben jullie nog contact met je exen waar je zo moeilijk afscheid van kon nemen? Het lijkt me zo naar en raar om geen contact meer met hem te hebben. Iemand die 10 jaar in je leven is geweest niet meer te zien/spreken etc. We zijn natuurlijk op veel vlakken ook maatjes geworden en eigenlijk zou ik dat helemaal niet kwijt willen...
donderdag 23 juni 2011 om 22:31
donderdag 23 juni 2011 om 23:09
quote:Kier_V schreef op 23 juni 2011 @ 22:31:
[...]
Na 9 jaar??
Nee ik denk dat de koek gewoon op is en dat het 'gewone' gemis zich aandient en dat is helemaal niet zo gek wanneer je 9 jaar samen bent geweest met iemandJa, duh...dat bedoel ik dus: koudwatervrees voor de onzekere tijd die nu aanbreekt, maar onvermijdelijk is!
[...]
Na 9 jaar??
Nee ik denk dat de koek gewoon op is en dat het 'gewone' gemis zich aandient en dat is helemaal niet zo gek wanneer je 9 jaar samen bent geweest met iemandJa, duh...dat bedoel ik dus: koudwatervrees voor de onzekere tijd die nu aanbreekt, maar onvermijdelijk is!
