Relaties
alle pijlers
nog steeds boos
zondag 26 juni 2011 om 17:00
Ik ben nu bijna 3 maanden verder. Ik probeer hem zoveel mogelijk te ontwijken. Mocht ik hem tegenkomen draai ik mijn gezicht zo snel mogelijk om.
Ik wil hem niet zien, ik wil dat hij weg is, verdwenen, dood of weet ik veel. Maar ik wil dat we elkaar niet tegenkomen.
na een periode van 1 jaar heb ik de knoop kunnen doorhakken. Na leugens, bedreigingen, scheldwoorden, chantages e.d van hem.
Het is me gelukt om overeind te kunnen staan.
Maar dan , ik kwam hem tegen , enige wat hij dan doet is, mij aankijken met zijn smerige lach, alsof hij geen spijt heeft van niks.
Ik wil dat ik niks meer voel, dat het over is.... Zal dat ooit nog komen?
Ik wil hem niet zien, ik wil dat hij weg is, verdwenen, dood of weet ik veel. Maar ik wil dat we elkaar niet tegenkomen.
na een periode van 1 jaar heb ik de knoop kunnen doorhakken. Na leugens, bedreigingen, scheldwoorden, chantages e.d van hem.
Het is me gelukt om overeind te kunnen staan.
Maar dan , ik kwam hem tegen , enige wat hij dan doet is, mij aankijken met zijn smerige lach, alsof hij geen spijt heeft van niks.
Ik wil dat ik niks meer voel, dat het over is.... Zal dat ooit nog komen?
zondag 26 juni 2011 om 17:11
Het komt echt. Ik ben zelf ooit geestelijk mishandeld in een relatie. Eerst kon ik die persoon niet meer luchten of zien. Maar als ik hem nu tegen kom doet het me niks meer. Ik wilde niet langer dat zijn aanwezigheid op feestjes mij nog langer van mijn stuk brachten. Hij had mij al genoeg leed aan gedaan. En vanaf dat moment ben ik er boven gaan staan. Ik zeg hem zelfs gewoon gedag als ik hem zie en maak eventueel een kort babbeltje. Ik ben niet meer bang voor hem. Hij is de sukkel, niet ik.
zondag 26 juni 2011 om 17:15
quote:Chardonnay schreef op 26 juni 2011 @ 17:11:
Het komt echt. Ik ben zelf ooit geestelijk mishandeld in een relatie. Eerst kon ik die persoon niet meer luchten of zien. Maar als ik hem nu tegen kom doet het me niks meer. Ik wilde niet langer dat zijn aanwezigheid op feestjes mij nog langer van mijn stuk brachten. Hij had mij al genoeg leed aan gedaan. En vanaf dat moment ben ik er boven gaan staan. Ik zeg hem zelfs gewoon gedag als ik hem zie en maak eventueel een kort babbeltje. Ik ben niet meer bang voor hem. Hij is de sukkel, niet ik.
Ow maar ik ben absoluut niet bang van die sukkel. Ik walg gewoon van hem,moet overgeven als ik aan hem denk e.d. Dat heb ik ook persoonlijk gezegd tegen hem.
Het is gewoon een kutvent, vol met leugens e.d. En dan kan hij ook nog op dating sites teksten plaatsen met: ' Ik stel eerlijkheid een prioriteit e.d. Leugen om een bestwil kan nog wel. '' Terwijl hij in onze relatie de grootste leugenaar was.
Ik ben gewoon boos op alles wat hij bij mij heeft geflikt en boos dat hij daar geen spijt van heeft. Hij accepteert zijn fouten niet...
Het komt echt. Ik ben zelf ooit geestelijk mishandeld in een relatie. Eerst kon ik die persoon niet meer luchten of zien. Maar als ik hem nu tegen kom doet het me niks meer. Ik wilde niet langer dat zijn aanwezigheid op feestjes mij nog langer van mijn stuk brachten. Hij had mij al genoeg leed aan gedaan. En vanaf dat moment ben ik er boven gaan staan. Ik zeg hem zelfs gewoon gedag als ik hem zie en maak eventueel een kort babbeltje. Ik ben niet meer bang voor hem. Hij is de sukkel, niet ik.
Ow maar ik ben absoluut niet bang van die sukkel. Ik walg gewoon van hem,moet overgeven als ik aan hem denk e.d. Dat heb ik ook persoonlijk gezegd tegen hem.
Het is gewoon een kutvent, vol met leugens e.d. En dan kan hij ook nog op dating sites teksten plaatsen met: ' Ik stel eerlijkheid een prioriteit e.d. Leugen om een bestwil kan nog wel. '' Terwijl hij in onze relatie de grootste leugenaar was.
Ik ben gewoon boos op alles wat hij bij mij heeft geflikt en boos dat hij daar geen spijt van heeft. Hij accepteert zijn fouten niet...
zondag 26 juni 2011 om 17:22
Meid, het klinkt vast stom wat ik nu zeg maar ik heb het, omwille van mezelf, mijn ex vergeven. Het was zijn probleem, zijn onvermogen tot normaal communiceren, zijn opvliegendheid. Ik heb eigenlijk een beetje medelijden met hem. Ik leef nu een gelukkig leven en hij zit nog altijd in zijn eigen verrotte wereld. Triest toch?
zondag 26 juni 2011 om 17:27
quote:Chardonnay schreef op 26 juni 2011 @ 17:22:
Meid, het klinkt vast stom wat ik nu zeg maar ik heb het, omwille van mezelf, mijn ex vergeven. Het was zijn probleem, zijn onvermogen tot normaal communiceren, zijn opvliegendheid. Ik heb eigenlijk een beetje medelijden met hem. Ik leef nu een gelukkig leven en hij zit nog altijd in zijn eigen verrotte wereld. Triest toch?
Nou dat is precies bij hem ook van toepassing. Zijn eigen bloedverwante moeder heeft hem zelfs verlaten door zijn gedragingen. Ik heb hem geholpen ( door aandacht, liefde na een zelfmoordpoging van hem), maar zelfs dat heeft hij niet gewaardeerd. Een relatie vol met scheldwoorden, chantages en bedreigingen was het. Terwijl ik zelfs mijn eigen cultuur opzij heb gezet. We hadden allebei een ander cultuur.
Heb je dan een tip voor mij? ik wil hem absoluut niet terug. Enige wat ik zou willen is, dat hij er ooit spijt van krijgt. Maar zelfs daarover heb ik mijn twijfels.
Moet ik hem gewoon negeren? of denk je kijk hem sterk in zijn ogen aan? wat kan ik het beste doen?
Meid, het klinkt vast stom wat ik nu zeg maar ik heb het, omwille van mezelf, mijn ex vergeven. Het was zijn probleem, zijn onvermogen tot normaal communiceren, zijn opvliegendheid. Ik heb eigenlijk een beetje medelijden met hem. Ik leef nu een gelukkig leven en hij zit nog altijd in zijn eigen verrotte wereld. Triest toch?
Nou dat is precies bij hem ook van toepassing. Zijn eigen bloedverwante moeder heeft hem zelfs verlaten door zijn gedragingen. Ik heb hem geholpen ( door aandacht, liefde na een zelfmoordpoging van hem), maar zelfs dat heeft hij niet gewaardeerd. Een relatie vol met scheldwoorden, chantages en bedreigingen was het. Terwijl ik zelfs mijn eigen cultuur opzij heb gezet. We hadden allebei een ander cultuur.
Heb je dan een tip voor mij? ik wil hem absoluut niet terug. Enige wat ik zou willen is, dat hij er ooit spijt van krijgt. Maar zelfs daarover heb ik mijn twijfels.
Moet ik hem gewoon negeren? of denk je kijk hem sterk in zijn ogen aan? wat kan ik het beste doen?
zondag 26 juni 2011 om 17:40
Ik weet niet of hij ooit spijt krijgt. Vast niet, hij ziet waarschijnlijk niet eens in dat hij fout is. Daar moet je je ook niet op richten. Richt je op jezelf. Ik heb best lang in therapie gezeten om te komen waar ik nu ben. Moest mijn eigenwaarde weer zien terug te vinden. Maar ook mijn beoordelingsvermogen. En daar heb ik zelf therapie voor nodig gehad. En ben nog altijd blij dat ik die stap ooit heb genomen. Ik ben weer mezelf en ik vind mezelf echt ontzettend leuk.
zondag 26 juni 2011 om 17:45
quote:Chardonnay schreef op 26 juni 2011 @ 17:43:
Mijn ex was ook door zijn eigen moeder verstoten door zijn eigen toedoen. Mijn ex is gewoon een psychiatrisch geval. Nou, zo iemand laat ik mijn gemoedstoestand niet bepalen. Toen wel maar nu nooit meer.Misschien moet ik ook op therapie gaan. Hij heeft mij enorm onzeker gemaakt.
Mijn ex was ook door zijn eigen moeder verstoten door zijn eigen toedoen. Mijn ex is gewoon een psychiatrisch geval. Nou, zo iemand laat ik mijn gemoedstoestand niet bepalen. Toen wel maar nu nooit meer.Misschien moet ik ook op therapie gaan. Hij heeft mij enorm onzeker gemaakt.
zondag 26 juni 2011 om 17:52
