ex manipuleert ons kind
maandag 27 juni 2011 om 09:01
Ik weet niet waar mijn ex mee bezig is, maar kennelijk is dit een nieuwe strategie.
Wij zijn verwikkeld in allerlei rechtzaken omtrent de afwikkeling van onze relatie in zowel de zakelijke kant als de kant tot betrekking van onze zoon.
Ik vecht voor de belangen van mijn kinderen.
Hij vecht voor alle bezittingen en geld.
En met dat laatste wordt de toon via mijn kind gezet.
Nu komt frum met uitspraken als o.a : "Als papa weer in het huis woont krijg ik een grote trampoline in de tuin" Papa is heel lief want die betaald het huis voor mama " De auto's zijn van papa want papa heeft alles betaald" "jij hebt geen centjes en papa wel" De bank is van papa want die heeft het betaald en die vond hem ook mooi, jij eigenlijk niet dus die krijgt papa straks toch?"
In het begin probeerde ik het wat te nuanceren, maar al snel bedacht ik dat ik indirect mee getrokken werd met zijn spelletje.
Dus reageer ik nu, dat zijn geen zaken voor jou lieve frum maar grote mensen zaken dus mama geeft daar geen antwoord op.
Inmiddels ben ik pissed want frum raakt steeds meer vergiftigd door zijn spelletje en materiele insteek.
Zo vraagt hij contstant bij alles, " wat kost dat en heb jij dat betaald? " Of als je iets hebt betaald dan blijft het van jou "
En nog wat van die uitspraken.
Ik heb frum al een keer uitgelegd dat dit soort dingen niet belangrijk zijn en dat het niet altijd uitmaakt wie betaalt.
( gaf een voorbeeld als ik voor jou een kado koop en het aan jou geef is het van jou, ook al heb ik het betaald)
Ik weet niet meer hoe ik hier mee om moet gaan.
Ik verlies de normen en waarden die ik mijn kind wil leren aan spelletjes en geld en hij raakt erdoor geobsedeerd.
Hoe kan ik dit tegengaan zonder frum ertussen te zetten, want daar ga ik niet aan meedoen.
Wij zijn verwikkeld in allerlei rechtzaken omtrent de afwikkeling van onze relatie in zowel de zakelijke kant als de kant tot betrekking van onze zoon.
Ik vecht voor de belangen van mijn kinderen.
Hij vecht voor alle bezittingen en geld.
En met dat laatste wordt de toon via mijn kind gezet.
Nu komt frum met uitspraken als o.a : "Als papa weer in het huis woont krijg ik een grote trampoline in de tuin" Papa is heel lief want die betaald het huis voor mama " De auto's zijn van papa want papa heeft alles betaald" "jij hebt geen centjes en papa wel" De bank is van papa want die heeft het betaald en die vond hem ook mooi, jij eigenlijk niet dus die krijgt papa straks toch?"
In het begin probeerde ik het wat te nuanceren, maar al snel bedacht ik dat ik indirect mee getrokken werd met zijn spelletje.
Dus reageer ik nu, dat zijn geen zaken voor jou lieve frum maar grote mensen zaken dus mama geeft daar geen antwoord op.
Inmiddels ben ik pissed want frum raakt steeds meer vergiftigd door zijn spelletje en materiele insteek.
Zo vraagt hij contstant bij alles, " wat kost dat en heb jij dat betaald? " Of als je iets hebt betaald dan blijft het van jou "
En nog wat van die uitspraken.
Ik heb frum al een keer uitgelegd dat dit soort dingen niet belangrijk zijn en dat het niet altijd uitmaakt wie betaalt.
( gaf een voorbeeld als ik voor jou een kado koop en het aan jou geef is het van jou, ook al heb ik het betaald)
Ik weet niet meer hoe ik hier mee om moet gaan.
Ik verlies de normen en waarden die ik mijn kind wil leren aan spelletjes en geld en hij raakt erdoor geobsedeerd.
Hoe kan ik dit tegengaan zonder frum ertussen te zetten, want daar ga ik niet aan meedoen.
maandag 27 juni 2011 om 10:03
Been there, done that (alleen is het verhaal omgekeerd, heeft mama al het geld en is papa arm).
Ik denk dat je het goed aanpakt door te stellen dat het grotemensenzaken zijn die hem niet aangaan. Zelf voeg ik daar altijd aan toe dat het niet netjes is van papa om daar met hen over te praten, omdat het zaken tussen papa en mama zijn en dat het vervelend is voor hem om daartussenin te zitten.
Ik heb zelf ook gevraagd wat ze ervan vonden als papa zulke dingen zei, om ze de gelegenheid te geven hun gevoel erover te uiten. Het is natuurlijk erg pijnlijk voor een kind als er zulke dingen tegen hem worden gezegd en hij daarbij wordt betrokken.
Je kan uitleggen dat bij een scheiding mensen vaak een tijdje ruziemaken over wie de spullen, het huis en het geld krijgt en dat dat komt omdat ze allebei verdrietig en boos zijn. Dat hoort nu eenmaal bij een scheiding en het gaat ook weer voorbij. Je kan uitleggen wat jij doet om de scheiding zo goed en snel mogelijk te laten verlopen en ook om de verstandhouding met je ex zo goed mogelijk te houden. Je kan nog eens benadrukken dat jullie weliswaar uit elkaar zijn, maar dat jullie altijd zijn papa en mama blijven en dat jij het daarom heel belangrijk vindt dat je goed kan blijven praten met papa.
Verder is je zoontje nu blijkbaar aan het uittesten in hoeverre hij daadwerkelijk betrokken is bij jullie/jouw financiën door vragen te stellen over hoeveel dingen kosten. Je kan daarbij je eigen normen en waarden aanhouden en hem keer op keer vertellen dat dat niet zijn zaken zijn.
Ik zou niet zeggen dat het niet uitmaakt wie iets betaalt: dat is namelijk niet waar. Dat blijkt ook wel nu. Een cadeau is iets anders. Ik hou zelf het beleid aan dat als de kinderen iets zelf betalen, het van hen is, maar ik bepaal nog steeds of ze het mogen kopen en wanneer/hoelang ze het mogen gebruiken. Als kind hebben ze dus maar beperkte zeggenschap.
Misschien is het een idee hem zakgeld te geven, zodat hij de waarde van geld leert? Dit als positief tegenwicht tegen het verbale geweld van zijn vader.
Kort gezegd, hou één lijn aan: het zijn jouw zaken niet en papa moet niet met jou over zulke dingen praten. Als je het vervelend vindt, mag je dat ook gewoon zeggen tegen papa (hoeft niet, alleen als hij het wil).
Ik denk dat je het goed aanpakt door te stellen dat het grotemensenzaken zijn die hem niet aangaan. Zelf voeg ik daar altijd aan toe dat het niet netjes is van papa om daar met hen over te praten, omdat het zaken tussen papa en mama zijn en dat het vervelend is voor hem om daartussenin te zitten.
Ik heb zelf ook gevraagd wat ze ervan vonden als papa zulke dingen zei, om ze de gelegenheid te geven hun gevoel erover te uiten. Het is natuurlijk erg pijnlijk voor een kind als er zulke dingen tegen hem worden gezegd en hij daarbij wordt betrokken.
Je kan uitleggen dat bij een scheiding mensen vaak een tijdje ruziemaken over wie de spullen, het huis en het geld krijgt en dat dat komt omdat ze allebei verdrietig en boos zijn. Dat hoort nu eenmaal bij een scheiding en het gaat ook weer voorbij. Je kan uitleggen wat jij doet om de scheiding zo goed en snel mogelijk te laten verlopen en ook om de verstandhouding met je ex zo goed mogelijk te houden. Je kan nog eens benadrukken dat jullie weliswaar uit elkaar zijn, maar dat jullie altijd zijn papa en mama blijven en dat jij het daarom heel belangrijk vindt dat je goed kan blijven praten met papa.
Verder is je zoontje nu blijkbaar aan het uittesten in hoeverre hij daadwerkelijk betrokken is bij jullie/jouw financiën door vragen te stellen over hoeveel dingen kosten. Je kan daarbij je eigen normen en waarden aanhouden en hem keer op keer vertellen dat dat niet zijn zaken zijn.
Ik zou niet zeggen dat het niet uitmaakt wie iets betaalt: dat is namelijk niet waar. Dat blijkt ook wel nu. Een cadeau is iets anders. Ik hou zelf het beleid aan dat als de kinderen iets zelf betalen, het van hen is, maar ik bepaal nog steeds of ze het mogen kopen en wanneer/hoelang ze het mogen gebruiken. Als kind hebben ze dus maar beperkte zeggenschap.
Misschien is het een idee hem zakgeld te geven, zodat hij de waarde van geld leert? Dit als positief tegenwicht tegen het verbale geweld van zijn vader.
Kort gezegd, hou één lijn aan: het zijn jouw zaken niet en papa moet niet met jou over zulke dingen praten. Als je het vervelend vindt, mag je dat ook gewoon zeggen tegen papa (hoeft niet, alleen als hij het wil).
Ga in therapie!
maandag 27 juni 2011 om 10:04
Dat vind ik ook lastig Roos.
Frum is ook een slim ventje en neemt ook niet snel genoegen met ontwijkende antwoorden.
Maar de echte antwoorden wil ik niet op zijn bord leggen.
Hoe dan ook moet hij ruimte behouden zijn vader te zien zoals hij wil en gun ik het hem dat het een lieve vader is voor hem.
Misschien ziet hij het op latere leeftijd in een ander perspectief maar ik wil daar geen invloed op uit oefenen.
Frum is ook een slim ventje en neemt ook niet snel genoegen met ontwijkende antwoorden.
Maar de echte antwoorden wil ik niet op zijn bord leggen.
Hoe dan ook moet hij ruimte behouden zijn vader te zien zoals hij wil en gun ik het hem dat het een lieve vader is voor hem.
Misschien ziet hij het op latere leeftijd in een ander perspectief maar ik wil daar geen invloed op uit oefenen.
maandag 27 juni 2011 om 10:08
quote:iry schreef op 27 juni 2011 @ 09:54:
Als hij iedere keer vraagt, wat kost dat mama?
Reageer ik met, oh.. dat weet ik niet meer is niet zo belangrijk.
Ik weet niets anders te zeggen eigenlijk.Ik zou dan zeggen: "Lieverd, daar hoef jij je lekker helemaal geen zorgen over te maken".
Als hij iedere keer vraagt, wat kost dat mama?
Reageer ik met, oh.. dat weet ik niet meer is niet zo belangrijk.
Ik weet niets anders te zeggen eigenlijk.Ik zou dan zeggen: "Lieverd, daar hoef jij je lekker helemaal geen zorgen over te maken".
Ga in therapie!
maandag 27 juni 2011 om 10:08
quote:dubiootje schreef op 27 juni 2011 @ 10:03:
Been there, done that (alleen is het verhaal omgekeerd, heeft mama al het geld en is papa arm).
Ik denk dat je het goed aanpakt door te stellen dat het grotemensenzaken zijn die hem niet aangaan. Zelf voeg ik daar altijd aan toe dat het niet netjes is van papa om daar met hen over te praten, omdat het zaken tussen papa en mama zijn en dat het vervelend is voor hem om daartussenin te zitten.
Ik heb zelf ook gevraagd wat ze ervan vonden als papa zulke dingen zei, om ze de gelegenheid te geven hun gevoel erover te uiten. Het is natuurlijk erg pijnlijk voor een kind als er zulke dingen tegen hem worden gezegd en hij daarbij wordt betrokken.
Je kan uitleggen dat bij een scheiding mensen vaak een tijdje ruziemaken over wie de spullen, het huis en het geld krijgt en dat dat komt omdat ze allebei verdrietig en boos zijn. Dat hoort nu eenmaal bij een scheiding en het gaat ook weer voorbij. Je kan uitleggen wat jij doet om de scheiding zo goed en snel mogelijk te laten verlopen en ook om de verstandhouding met je ex zo goed mogelijk te houden. Je kan nog eens benadrukken dat jullie weliswaar uit elkaar zijn, maar dat jullie altijd zijn papa en mama blijven en dat jij het daarom heel belangrijk vindt dat je goed kan blijven praten met papa.
Verder is je zoontje nu blijkbaar aan het uittesten in hoeverre hij daadwerkelijk betrokken is bij jullie/jouw financiën door vragen te stellen over hoeveel dingen kosten. Je kan daarbij je eigen normen en waarden aanhouden en hem keer op keer vertellen dat dat niet zijn zaken zijn.
Ik zou niet zeggen dat het niet uitmaakt wie iets betaalt: dat is namelijk niet waar. Dat blijkt ook wel nu. Een cadeau is iets anders. Ik hou zelf het beleid aan dat als de kinderen iets zelf betalen, het van hen is, maar ik bepaal nog steeds of ze het mogen kopen en wanneer/hoelang ze het mogen gebruiken. Als kind hebben ze dus maar beperkte zeggenschap.
Misschien is het een idee hem zakgeld te geven, zodat hij de waarde van geld leert? Dit als positief tegenwicht tegen het verbale geweld van zijn vader.
Kort gezegd, hou één lijn aan: het zijn jouw zaken niet en papa moet niet met jou over zulke dingen praten. Als je het vervelend vindt, mag je dat ook gewoon zeggen tegen papa (hoeft niet, alleen als hij het wil).Sowieso een goede post maar hier ben ik het helemaal mee eens.
Been there, done that (alleen is het verhaal omgekeerd, heeft mama al het geld en is papa arm).
Ik denk dat je het goed aanpakt door te stellen dat het grotemensenzaken zijn die hem niet aangaan. Zelf voeg ik daar altijd aan toe dat het niet netjes is van papa om daar met hen over te praten, omdat het zaken tussen papa en mama zijn en dat het vervelend is voor hem om daartussenin te zitten.
Ik heb zelf ook gevraagd wat ze ervan vonden als papa zulke dingen zei, om ze de gelegenheid te geven hun gevoel erover te uiten. Het is natuurlijk erg pijnlijk voor een kind als er zulke dingen tegen hem worden gezegd en hij daarbij wordt betrokken.
Je kan uitleggen dat bij een scheiding mensen vaak een tijdje ruziemaken over wie de spullen, het huis en het geld krijgt en dat dat komt omdat ze allebei verdrietig en boos zijn. Dat hoort nu eenmaal bij een scheiding en het gaat ook weer voorbij. Je kan uitleggen wat jij doet om de scheiding zo goed en snel mogelijk te laten verlopen en ook om de verstandhouding met je ex zo goed mogelijk te houden. Je kan nog eens benadrukken dat jullie weliswaar uit elkaar zijn, maar dat jullie altijd zijn papa en mama blijven en dat jij het daarom heel belangrijk vindt dat je goed kan blijven praten met papa.
Verder is je zoontje nu blijkbaar aan het uittesten in hoeverre hij daadwerkelijk betrokken is bij jullie/jouw financiën door vragen te stellen over hoeveel dingen kosten. Je kan daarbij je eigen normen en waarden aanhouden en hem keer op keer vertellen dat dat niet zijn zaken zijn.
Ik zou niet zeggen dat het niet uitmaakt wie iets betaalt: dat is namelijk niet waar. Dat blijkt ook wel nu. Een cadeau is iets anders. Ik hou zelf het beleid aan dat als de kinderen iets zelf betalen, het van hen is, maar ik bepaal nog steeds of ze het mogen kopen en wanneer/hoelang ze het mogen gebruiken. Als kind hebben ze dus maar beperkte zeggenschap.
Misschien is het een idee hem zakgeld te geven, zodat hij de waarde van geld leert? Dit als positief tegenwicht tegen het verbale geweld van zijn vader.
Kort gezegd, hou één lijn aan: het zijn jouw zaken niet en papa moet niet met jou over zulke dingen praten. Als je het vervelend vindt, mag je dat ook gewoon zeggen tegen papa (hoeft niet, alleen als hij het wil).Sowieso een goede post maar hier ben ik het helemaal mee eens.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
maandag 27 juni 2011 om 10:12
Iry, zoals jij het nu aanpakt is m.i. de beste manier. Niet meegaan in de emotionele chantage die je ex bezigt.. Je kind is pas 6 en snapt dit soort dingen echt nog niet , hij zal niet doorhebben dat zijn vader dit soort nare dingen doet om jou in een kwaad daglicht te zetten.. Gewoon blijven doen wat je nu doet en laat je idd niet kennen..
Dikke knuffel !
Dikke knuffel !
maandag 27 juni 2011 om 10:13
Die drang om te ontkrachten: dat is de manipulatie Iry. Dat is waar je ex (bewust of onbewust) op uit is. Jou uit je tent lokken zodat hij vat op je krijgt. Daarom moet je vooral niet naar hem reageren. Misschien weer als je goed met hem kan communiceren, maar nu lijkt me niet het moment. En als je goed kan communiceren, is het waarschijnlijk niet meer nodig...
Wees je ervan bewust dat dat het is. Hoe minder je reageert, hoe sneller het gedrag zal stoppen. Hoe minder interessant jouw antwoord aan Frum steeds is (dat zijn grotemensenzaken, schat), hoe sneller hij zal stoppen met jou dingen te vragen, en hoe minder hij ermee bezig zal zijn.
Als je ex merkt dat zijn manipulatieve gedrag niets oplevert, zal hij er uiteindelijk mee stoppen. Bij mijn ex duurt het helaas nogal lang voordat dat kwartje valt, maar gelukkig worden mijn kinderen inmiddels wat ouder en weerbaarder. Weerbaarheid is dus essentieel.
Wees je ervan bewust dat dat het is. Hoe minder je reageert, hoe sneller het gedrag zal stoppen. Hoe minder interessant jouw antwoord aan Frum steeds is (dat zijn grotemensenzaken, schat), hoe sneller hij zal stoppen met jou dingen te vragen, en hoe minder hij ermee bezig zal zijn.
Als je ex merkt dat zijn manipulatieve gedrag niets oplevert, zal hij er uiteindelijk mee stoppen. Bij mijn ex duurt het helaas nogal lang voordat dat kwartje valt, maar gelukkig worden mijn kinderen inmiddels wat ouder en weerbaarder. Weerbaarheid is dus essentieel.
Ga in therapie!
maandag 27 juni 2011 om 10:17
Iry jouw ex-man vertoont narcistische trekjes en misschien helpt het als je daar eens wat over leest. Met zo'n man gaan praten heeft totaal geen zin en het beste is om dit richting hem te negeren. Ik vind ook dat je het richting je kind goed aanpakt en probeer vol te houden door hem zo min mogelijk te belasten. Het tast zijn loyaliteit aan en daar heeft hij het al moeilijk genoeg mee. Wellicht dat het ook helpt om hierover eens met een professional te praten en begeleiding te zoeken hoe je het beste met zo'n ex om kunt gaan. Narcisten kunnen gevaarlijke mensen zijn en het is dan goed als je het tijdig onderkent en er handig mee om leert gaan. Sterkte en vooral veel wijsheid!
maandag 27 juni 2011 om 10:28
Iry, ook hier gezeik met ex, weliswaar nog in gesprek met mediator, maar maak ook regelmatig rare dingen mee. Blijft moeilijk en alle respect voor jou.
Hier ook de situatie dat papa meer geld heeft dan mama, maar dat zijn eigen ikke en zijn vriendin's ikke blijkbaar belangrijker zijn dan kindlief. Kindlief had doodleuk nog een jaar op zijn sandaaltjes (te klein!!) mogen rondwandelen, ik afgelopen weekend dan toch maar weer wat nieuws gekocht, ze waren kapot gegaan en bij controle bleek dat ze ook nog te klein waren. Maar dat ik dan de helft van dat bedrag ga terugkrijgen? Denk het niet...
Kindlief wordt daarentegen wel geconfronteerd dat er een nieuwe motor wordt gekocht en geld voor schoenen is er dan niet?
Ook gezeur dat ik afspraken niet zou nakomen, terwijl hij zelf zijn afspraken ook niet nakomt.
Ik hou het jochie hier zoveel mogelijk buiten, maar hij ziet wel mijn verdriet hierover en hoe ik dan (na het afrekenen van de o zo noodzakelijke schoenen) moeite doen om met de restant van het geld rond te komen.
Hij zegt dan wel dingen als: papa heeft dit gekocht, dat gekocht, zus gekocht, maar daar ga ik dan maar niet op in...
Sterkte meis, ik weet in ieder geval dat jij net als ik een heerlijke vriend hebt (sekspijler), we komen er (samen met hun) vast sterker uit!
En: vooral van Frum blijven houden en dat laten merken, dat doe ik ook!!
Hier ook de situatie dat papa meer geld heeft dan mama, maar dat zijn eigen ikke en zijn vriendin's ikke blijkbaar belangrijker zijn dan kindlief. Kindlief had doodleuk nog een jaar op zijn sandaaltjes (te klein!!) mogen rondwandelen, ik afgelopen weekend dan toch maar weer wat nieuws gekocht, ze waren kapot gegaan en bij controle bleek dat ze ook nog te klein waren. Maar dat ik dan de helft van dat bedrag ga terugkrijgen? Denk het niet...
Kindlief wordt daarentegen wel geconfronteerd dat er een nieuwe motor wordt gekocht en geld voor schoenen is er dan niet?
Ook gezeur dat ik afspraken niet zou nakomen, terwijl hij zelf zijn afspraken ook niet nakomt.
Ik hou het jochie hier zoveel mogelijk buiten, maar hij ziet wel mijn verdriet hierover en hoe ik dan (na het afrekenen van de o zo noodzakelijke schoenen) moeite doen om met de restant van het geld rond te komen.
Hij zegt dan wel dingen als: papa heeft dit gekocht, dat gekocht, zus gekocht, maar daar ga ik dan maar niet op in...
Sterkte meis, ik weet in ieder geval dat jij net als ik een heerlijke vriend hebt (sekspijler), we komen er (samen met hun) vast sterker uit!
En: vooral van Frum blijven houden en dat laten merken, dat doe ik ook!!
maandag 27 juni 2011 om 10:31
quote:marianko schreef op 27 juni 2011 @ 10:17:
Iry jouw ex-man vertoont narcistische trekjes en misschien helpt het als je daar eens wat over leest.Waar leid je dat uit af (een ander topic misschien)? Ik zie hier niks narcistisch in, het is helaas veel voorkomend gedrag bij een scheiding.
Iry jouw ex-man vertoont narcistische trekjes en misschien helpt het als je daar eens wat over leest.Waar leid je dat uit af (een ander topic misschien)? Ik zie hier niks narcistisch in, het is helaas veel voorkomend gedrag bij een scheiding.
Ga in therapie!
maandag 27 juni 2011 om 10:52
Het is idd manipuleren Dubio
Daar is hij ijzersterk in en in ons relatie heb ik daar ook erg onder geleden en pluk ik nog steeds de vruchten van.
Marianko, ik heb al langer het vermoeden dat ik te maken heb met een narcist.
Dat vermoeden kan helaas niet bevestigd worden omdat een officiele diagnose nooit gegeven gaat worden ( immers zijn zij niet gek en de rest van de wereld wel).
Ik durf toch haast te zeggen dat ik mij schoen opvreet als het niet zo is.
Praten heeft idd geen zin, ik ben al zo vaak van een koude kermis thuisgekomen.
Ik denk ook dat het beste is wat jij stelt en Dubio ook, er niet op ingaan, Het zal uiteindelijk stoppen ( probleem is, als hij geen grip krijgt verzint hij weer wat anders)
Dubio er speelt veel meer dan enkel dit probleem en niet alleen na de scheiding.
Er is een hoop te verwerken en ik ben echt aan het opkrabbelen van deze relatie.
maar dat is een ander verhaal, ik probeer mij zoveel mogelijk te richten op het welzijn van de kids.
Daar is hij ijzersterk in en in ons relatie heb ik daar ook erg onder geleden en pluk ik nog steeds de vruchten van.
Marianko, ik heb al langer het vermoeden dat ik te maken heb met een narcist.
Dat vermoeden kan helaas niet bevestigd worden omdat een officiele diagnose nooit gegeven gaat worden ( immers zijn zij niet gek en de rest van de wereld wel).
Ik durf toch haast te zeggen dat ik mij schoen opvreet als het niet zo is.
Praten heeft idd geen zin, ik ben al zo vaak van een koude kermis thuisgekomen.
Ik denk ook dat het beste is wat jij stelt en Dubio ook, er niet op ingaan, Het zal uiteindelijk stoppen ( probleem is, als hij geen grip krijgt verzint hij weer wat anders)
Dubio er speelt veel meer dan enkel dit probleem en niet alleen na de scheiding.
Er is een hoop te verwerken en ik ben echt aan het opkrabbelen van deze relatie.
maar dat is een ander verhaal, ik probeer mij zoveel mogelijk te richten op het welzijn van de kids.
maandag 27 juni 2011 om 12:02
Weer te triest voor woorden.
Haal ik frum uit school( is dit weekend bij zijn vader geweest)
En de lange spijkerbroek die ik hem vrijdag aantrok, heeft hij nu weer aan, maar dan afgeknipt als korte broek.
Hij heeft daar korte broeken, maar die mogen niet naar mij ( heeft hij betaald dus van hem)
Zo kwam frum vorige keer ook al met een plastic tasje met ene leeg boterham zakje en leeg pakje drinken, de rugtas met trommel en beker mogen ook niet mee naar mij.
Ik vertik het om mee te doen. Frum mag alles meenemen naar zijn vader wat bij hem hoort, of van hem is.
Ik weiger plastic tasje mee te geven naar school, al blijven er 10 rugzakken daar.
Maar goed, zijn spijkerboek is nu dus afgeknipt die hij prima paste
Haal ik frum uit school( is dit weekend bij zijn vader geweest)
En de lange spijkerbroek die ik hem vrijdag aantrok, heeft hij nu weer aan, maar dan afgeknipt als korte broek.
Hij heeft daar korte broeken, maar die mogen niet naar mij ( heeft hij betaald dus van hem)
Zo kwam frum vorige keer ook al met een plastic tasje met ene leeg boterham zakje en leeg pakje drinken, de rugtas met trommel en beker mogen ook niet mee naar mij.
Ik vertik het om mee te doen. Frum mag alles meenemen naar zijn vader wat bij hem hoort, of van hem is.
Ik weiger plastic tasje mee te geven naar school, al blijven er 10 rugzakken daar.
Maar goed, zijn spijkerboek is nu dus afgeknipt die hij prima paste
maandag 27 juni 2011 om 12:24
Wat ontzettend verdrietig voor Frum dit. Gelukkig reageer jij er niet op, dan zou het drama helemaal compleet zijn. Het trieste is dat je ex daar duidelijk wel op uit is en jullie zoon inzet als wapen.
Hij zal inderdaad iets anders verzinnen als dit niet werkt. Mijn ex heeft nu nog als enige wapen zijn zwijgen. Aangezien niets anders meer werkt, probeert hij mij te 'pakken' door me geen woord meer waardig te gunnen en alleen via de kinderen te communiceren. Dat zou dus ook nog kunnen gebeuren.
Hij zal inderdaad iets anders verzinnen als dit niet werkt. Mijn ex heeft nu nog als enige wapen zijn zwijgen. Aangezien niets anders meer werkt, probeert hij mij te 'pakken' door me geen woord meer waardig te gunnen en alleen via de kinderen te communiceren. Dat zou dus ook nog kunnen gebeuren.
Ga in therapie!
maandag 27 juni 2011 om 12:29
Oh wat een ellende ook bij jou Duub.
Ik begrijp echt niet waarom, waarom moet het zo en in het belang van wie?
Want vroeg of laat werkt het ook tegen zichzelf.
Ik heb er idd niet echt op gerageerd.
Frum kwam aan en zei, kijk eens wat ik aan heb! dat was heen korte broek maar nu wel.
Waarop ik zei, had papa geen korte broek dan?
Dat wist hij niet en heb ik alleen oh oke, gezegd.
Het is gewoon allemaal zo kinderachtig.
Ik begrijp echt niet waarom, waarom moet het zo en in het belang van wie?
Want vroeg of laat werkt het ook tegen zichzelf.
Ik heb er idd niet echt op gerageerd.
Frum kwam aan en zei, kijk eens wat ik aan heb! dat was heen korte broek maar nu wel.
Waarop ik zei, had papa geen korte broek dan?
Dat wist hij niet en heb ik alleen oh oke, gezegd.
Het is gewoon allemaal zo kinderachtig.
maandag 27 juni 2011 om 15:51
Iry, probeer wat betreft de financien zo dicht mogelijk bij de waarheid te blijven, maar geef er een positieve draai aan voor je zoon.
Bv: Als je samenwoont zijn de centjes ook samen. Dat spreek je af. Nu moeten we delen en dat doe IK zo eerlijk mogelijk. Geloof me maar en maak je niet druk.
of
Het huis en de bank zijn inderdaad van pappa. Maar jij bent zijn zoon, daarom staat de bank hier.Pietje (naam vriendje ) zit toch ook op de bank van zijn vader. En nu gaan we fijn op pappa's bank zitten en (voorlezen, tv kijken, wat lekkers eten.)
En;hem inprenten; over centen praten is stom, voetballen cool.
Bv: Als je samenwoont zijn de centjes ook samen. Dat spreek je af. Nu moeten we delen en dat doe IK zo eerlijk mogelijk. Geloof me maar en maak je niet druk.
of
Het huis en de bank zijn inderdaad van pappa. Maar jij bent zijn zoon, daarom staat de bank hier.Pietje (naam vriendje ) zit toch ook op de bank van zijn vader. En nu gaan we fijn op pappa's bank zitten en (voorlezen, tv kijken, wat lekkers eten.)
En;hem inprenten; over centen praten is stom, voetballen cool.
maandag 27 juni 2011 om 17:07
Dat zou ik kunnen zeggen als het de waarheid is Fontein.
Echter liegt hij zijn kind voor.
Het huis is net zo goed van mij, er zit 40.000 vermogen in van mij, maar dat "vergeet" ex gemakshalve erbij te zeggen als hij dan toch zo nodig toch grote mensen zaken moet vertellen.
De bank IS niet alleen van hem
Ah ja daar gaat de rechtzaak nu o.a net over. Ex denkt dat hij Bassie is en profileert zich ook zo naar frum.De waarheid ligt echter anders.
Maar dat ga ik dus niet verdedigen tegen frum.
Het zijn grote mensen zaken, punt.
( maar pissed word ik er wel van)
Het zou kunnen voornu dat hij er onzeker van wordt.
Misschien moet ik 1 keer uitleggen dan niet alles van papa is.
En wij ook spulletjes hebben en anders komt het ook wel goed.
Echter liegt hij zijn kind voor.
Het huis is net zo goed van mij, er zit 40.000 vermogen in van mij, maar dat "vergeet" ex gemakshalve erbij te zeggen als hij dan toch zo nodig toch grote mensen zaken moet vertellen.
De bank IS niet alleen van hem
Ah ja daar gaat de rechtzaak nu o.a net over. Ex denkt dat hij Bassie is en profileert zich ook zo naar frum.De waarheid ligt echter anders.
Maar dat ga ik dus niet verdedigen tegen frum.
Het zijn grote mensen zaken, punt.
( maar pissed word ik er wel van)
Het zou kunnen voornu dat hij er onzeker van wordt.
Misschien moet ik 1 keer uitleggen dan niet alles van papa is.
En wij ook spulletjes hebben en anders komt het ook wel goed.
maandag 27 juni 2011 om 17:12
Fontein, ik denk dat wat jij schrijft een kind nog meer in de war gaan brengen. Hoezo papa's bank? Hoezo zijn ze nu nog centjes (ik zou gewoon geld zeggen trouwens, maar dat ben ik ) aan het verdelen? En hoe kan één persoon dat eerlijk doen, dat moet je toch samen doen? Bovendien insinueer je dat zijn vader dat niet eerlijk doet.
Ik zou gewoon uitleggen dat er bij een scheiding spullen en geld moeten worden verdeeld en dat je probeert om dat zo goed, snel en eerlijk mogelijk te regelen. En over geld praten is niet stom, het zijn alleen zijn zaken niet. Hij kan best praten over wat hij wil doen met de 5 euro die hij van opa kreeg voor zijn rapport.
Voornu, het zou best kunnen dat hij daar bang voor is. Het is ook angstig voor een kind dat er van alles gebeurt bij een scheiding waar hij geen controle over heeft (vandaar misschien zijn vele vragen). Daarom is het zaak voor Iry de scheiding zo snel mogelijk te regelen en ook te zorgen dat ze financieel haar eigen boontjes kan doppen - en dus gewoon zelf een bank kan kopen als het moet
Ik zou gewoon uitleggen dat er bij een scheiding spullen en geld moeten worden verdeeld en dat je probeert om dat zo goed, snel en eerlijk mogelijk te regelen. En over geld praten is niet stom, het zijn alleen zijn zaken niet. Hij kan best praten over wat hij wil doen met de 5 euro die hij van opa kreeg voor zijn rapport.
Voornu, het zou best kunnen dat hij daar bang voor is. Het is ook angstig voor een kind dat er van alles gebeurt bij een scheiding waar hij geen controle over heeft (vandaar misschien zijn vele vragen). Daarom is het zaak voor Iry de scheiding zo snel mogelijk te regelen en ook te zorgen dat ze financieel haar eigen boontjes kan doppen - en dus gewoon zelf een bank kan kopen als het moet
Ga in therapie!
maandag 27 juni 2011 om 19:59
Duub met alle beste wil van de wereld is de scheiding niet snel te regelen.
Er spelen meer zaken dat dit omtrent frum.
Zaken die niet op waarheid berusten,bovendien ben ik aan alle kanten opgelicht.
De waarheid boven tafel krijgen is heel ingewikkeld maar nodig om tot een eerlijke zaak te komen.
En helaas kan ik mijn boontjes niet alleen doppen( en echt dat is vreselijk frustrerend)
Als ik gezond was van lijf en leden zat ik allang met mijn ass op de arbeidsmarkt.Ik ben alleen volledig afgekeurd dus moet het doen met een karig Waotje ( waar ik wel dankbaar voor ben).
Het moeilijke is dat ik mij eigen vermogen kwijt ben, hij schulden in mijn schoenen wil schruiven die niet van mij zijn en er nog een extra schuld van 20.000 bovenop wil gooien om zelf in het huis te kunnen komen.
Papa betaalt alles? my ass! Naast dat ik ook geld heb geinvesteerd heb ik ook nog mij al die jaren drie keer in de rondte gezorgd zodat mijnheer zakenreisjes naar het buitenland kon maken etc.
En liever had ik gezien dat ik niet in het ouderwetse gezinsmodel zat, maar ik had geen keuze.
En dan is het verdomd zuur dat je kind zo geindoctrineerd wordt.
Ik doe er niet aan mee, het belang van Frum gaat boven mijn gevoel.
Zoo, die boosheid moest er even uit ( niet naar jou hoor Duub
Gelukkig heb ik ook een goede ex. De vader van mijn andere kids die mij aan alle kanten steunt.
Niet alle mannen zijn eikels, echter trof ik een hele verkeerde.
Er spelen meer zaken dat dit omtrent frum.
Zaken die niet op waarheid berusten,bovendien ben ik aan alle kanten opgelicht.
De waarheid boven tafel krijgen is heel ingewikkeld maar nodig om tot een eerlijke zaak te komen.
En helaas kan ik mijn boontjes niet alleen doppen( en echt dat is vreselijk frustrerend)
Als ik gezond was van lijf en leden zat ik allang met mijn ass op de arbeidsmarkt.Ik ben alleen volledig afgekeurd dus moet het doen met een karig Waotje ( waar ik wel dankbaar voor ben).
Het moeilijke is dat ik mij eigen vermogen kwijt ben, hij schulden in mijn schoenen wil schruiven die niet van mij zijn en er nog een extra schuld van 20.000 bovenop wil gooien om zelf in het huis te kunnen komen.
Papa betaalt alles? my ass! Naast dat ik ook geld heb geinvesteerd heb ik ook nog mij al die jaren drie keer in de rondte gezorgd zodat mijnheer zakenreisjes naar het buitenland kon maken etc.
En liever had ik gezien dat ik niet in het ouderwetse gezinsmodel zat, maar ik had geen keuze.
En dan is het verdomd zuur dat je kind zo geindoctrineerd wordt.
Ik doe er niet aan mee, het belang van Frum gaat boven mijn gevoel.
Zoo, die boosheid moest er even uit ( niet naar jou hoor Duub
Gelukkig heb ik ook een goede ex. De vader van mijn andere kids die mij aan alle kanten steunt.
Niet alle mannen zijn eikels, echter trof ik een hele verkeerde.
maandag 27 juni 2011 om 20:57
Bezoekregeling onder toezicht is simpelweg geen (langdurige) optie, ik vermoed dat je hiervoor een OTS nodig hebt. Bovendien is het ronduit niet leuk als kinderen met een gefrustreerde vader in een vreemde ruimte verblijven waar iemand anders bij is. Aangezien deze ex niet gevaarlijk is, alleen vervelend, lijkt me bezoek onder toezicht helemaal niet aan de orde (de eerste insteek van zo'n project is ouders weer met elkaar verzoenen over een omgangsregeling).
Wat is'ie gemeen. Dat met die broek is ronduit zieken en helaas kun je daar helemaal niks aan doen. Het zit je niet mee, Iry.
Maar laat hem maar liegen. Hij kan alleen op de korte termijn winnen.
Wat is'ie gemeen. Dat met die broek is ronduit zieken en helaas kun je daar helemaal niks aan doen. Het zit je niet mee, Iry.
Maar laat hem maar liegen. Hij kan alleen op de korte termijn winnen.
maandag 27 juni 2011 om 21:03
Iry, wat een nare situatie.
Als jij geen invloed op ex kunt uitoefenen, is het enige wat je volgens mij kunt doen het juiste voorbeeld aan frum geven. Ook al wordt hij aan de andere kant 'vergiftigd', hij hoort van jou dan jouw kant. Die kant kan volgens mij het beste zijn:
- jij hoeft je geen zorgen te maken, dit zijn grote-mensen-zaken die papa en ik gaan regelen
- ik hoor dat papa hier met jou over praat. Ik praat hier niet met jou over, want ik vind dit grote-mensen-zaken.
- etc.
Hoe lastig dan ook, want dat realiseer ik me terdege....
Op welke wijze proberen jullie afspraken te maken over jullie zoon? Mediator? Advocaat?
Als jij geen invloed op ex kunt uitoefenen, is het enige wat je volgens mij kunt doen het juiste voorbeeld aan frum geven. Ook al wordt hij aan de andere kant 'vergiftigd', hij hoort van jou dan jouw kant. Die kant kan volgens mij het beste zijn:
- jij hoeft je geen zorgen te maken, dit zijn grote-mensen-zaken die papa en ik gaan regelen
- ik hoor dat papa hier met jou over praat. Ik praat hier niet met jou over, want ik vind dit grote-mensen-zaken.
- etc.
Hoe lastig dan ook, want dat realiseer ik me terdege....
Op welke wijze proberen jullie afspraken te maken over jullie zoon? Mediator? Advocaat?
maandag 27 juni 2011 om 21:10
maandag 27 juni 2011 om 21:30
Misschien doe het al, maar kan je niet kijken of je door kan vragen bij je zoontje zodat je erachter komt wat het voor hem betekent, of wat hij er mogelijk voor gedachtes bij heeft?
Ik proef ( aansluitend bij wat Dubio schrijft in reactie op mij) in wat je schrijft, dat hij onder het geld verhaal vooral bezig is met het zoeken van stabiliteit en weten waar hij aan toe is. Dus komt papa dan wel of niet (terug) in huis als het van hem is? Als hij toch lief is omdat hij van alles betaalt, komen jullie dan weer samen? Moeten nu ook alle spullen weg omdat ze van papa zijn?
Moeilijk hoor, en schrijnend dat je zoontje er zo mee belast wordt door je ex.
Ik proef ( aansluitend bij wat Dubio schrijft in reactie op mij) in wat je schrijft, dat hij onder het geld verhaal vooral bezig is met het zoeken van stabiliteit en weten waar hij aan toe is. Dus komt papa dan wel of niet (terug) in huis als het van hem is? Als hij toch lief is omdat hij van alles betaalt, komen jullie dan weer samen? Moeten nu ook alle spullen weg omdat ze van papa zijn?
Moeilijk hoor, en schrijnend dat je zoontje er zo mee belast wordt door je ex.
maandag 27 juni 2011 om 23:57
Inderdaad Voornu, dat zou heel goed kunnen. Het is belangrijk om af en toe te blijven herhalen (op geschikte momenten) dat papa en mama uit elkaar zijn en blijven, uitleggen wat er nu gebeurt en gaat gebeuren (ook als de uitkomst nog niet zeker is) en benadrukken welke dingen wél zeker zijn.
Iry, gooi het er maar uit hoor Het klinkt alsof je nog een lange weg te gaan hebt. Waarschijnlijk gebruikt je ex je zoon om jou te "breken", zodat je toegeeft. Ik ken hem niet, maar het kan zijn dat hij bereid is om ver te gaan.
Iry, gooi het er maar uit hoor Het klinkt alsof je nog een lange weg te gaan hebt. Waarschijnlijk gebruikt je ex je zoon om jou te "breken", zodat je toegeeft. Ik ken hem niet, maar het kan zijn dat hij bereid is om ver te gaan.
Ga in therapie!