vriendschap verbreken?
dinsdag 28 juni 2011 om 21:17
Hopelijk kunnen jullie mij advies geven.
Twee jaar geleden heb ik iemand via via leren kennen. Er ontstond een vriendschap, maar ik heb altijd het gevoel gehad dat deze vriendschap voor haar belangrijker is dan voor mij.
Een jaar geleden kreeg ze last van verschillende psychische klachten, paniekaanvallen enz. Uiteindelijk werd ze depressief en nu zit ze een klein jaar thuis. In het begin van deze ellende heb ik haar gesteund, stuurde soms een sms of ging langs. Ze stelde zich erg afhankelijk op. Ze zocht wel hulp, maar deed -vind ik- niets met de adviezen die ze kreeg.
Ik merk dat wanneer ik haar opzoek het mij veel energie kost. Eigenlijk heb ik geen zin meer om af te spreken.
Dit is anders met andere vriendinnen die wel eens in een dipje zitten. Die komen er altijd wel uit. Wanneer ze het moeilijk hebben ben ik er.
Maar bij haar weet ik niet of ze hier ooit uitkomt. Ze plaatst zichzelf steeds maar terug in een slachtofferrol en maakt steeds dezelfde fouten. I.v.m. de herkenbaarheid wil ik niet te veel kwijt over haar situatie.
Wat moet ik doen? Ik ga al minder vaak langs. Het voelt voor mij meer als een patiëntenbezoek dan als een vriendenbezoek. Het klinkt hard en ik vind het ook moeilijk.
Twee jaar geleden heb ik iemand via via leren kennen. Er ontstond een vriendschap, maar ik heb altijd het gevoel gehad dat deze vriendschap voor haar belangrijker is dan voor mij.
Een jaar geleden kreeg ze last van verschillende psychische klachten, paniekaanvallen enz. Uiteindelijk werd ze depressief en nu zit ze een klein jaar thuis. In het begin van deze ellende heb ik haar gesteund, stuurde soms een sms of ging langs. Ze stelde zich erg afhankelijk op. Ze zocht wel hulp, maar deed -vind ik- niets met de adviezen die ze kreeg.
Ik merk dat wanneer ik haar opzoek het mij veel energie kost. Eigenlijk heb ik geen zin meer om af te spreken.
Dit is anders met andere vriendinnen die wel eens in een dipje zitten. Die komen er altijd wel uit. Wanneer ze het moeilijk hebben ben ik er.
Maar bij haar weet ik niet of ze hier ooit uitkomt. Ze plaatst zichzelf steeds maar terug in een slachtofferrol en maakt steeds dezelfde fouten. I.v.m. de herkenbaarheid wil ik niet te veel kwijt over haar situatie.
Wat moet ik doen? Ik ga al minder vaak langs. Het voelt voor mij meer als een patiëntenbezoek dan als een vriendenbezoek. Het klinkt hard en ik vind het ook moeilijk.
dinsdag 28 juni 2011 om 21:32
Ik geloof in een zekere mate van evenwicht in een vriendschap, waarbij je heus een tijd meer kunt geven dan nemen, maar hier is het evenwicht al tijden zoek en is er waarschijnlijk zelfs nooit geweest.
Dit is dus geen vriendschap in mijn ogen, maar een contact uit medelijden en schuldgevoel. Ik zou dat niet lang volhouden en dit contact verbreken (met opgave van redenen).
Dit is dus geen vriendschap in mijn ogen, maar een contact uit medelijden en schuldgevoel. Ik zou dat niet lang volhouden en dit contact verbreken (met opgave van redenen).
dinsdag 28 juni 2011 om 21:35
Je moet haar uiteraard laten weten hoe je hier tegenaan kijkt. Mogelijk kijkt ze ervan op en is het vriendschap-af. Waarmee het probleem is opgelost.
Vriendschappen uit medelijden werken niet. Ze zijn een arrogante leugen. Iemand denkt dat hij moet veinzen omdat hij in feite de ander zielig vindt. Dit is geen fraaie basis voor een vriendschap.
Vriendschappen uit medelijden werken niet. Ze zijn een arrogante leugen. Iemand denkt dat hij moet veinzen omdat hij in feite de ander zielig vindt. Dit is geen fraaie basis voor een vriendschap.
dinsdag 28 juni 2011 om 21:36
Tja ligt eraan hoeveel je om haar geeft als vriendin. Ik heb het gevoel dat het niet bepaald een gelijkwaardige vriendschap is?
Ik heb zelf vorig jaar een vriendschap van 26 jaar beeindigd, omdat de ene keer dat ik haar steun echt nodig had ik al die jaren, ze niet thuis gaf. Terwijl ik haar zo vaak gesteund had met al haar downs door de jaren heen. Deed me destijds verdriet maar jee wat een opluchting is het acheraf!!
Ik heb zelf vorig jaar een vriendschap van 26 jaar beeindigd, omdat de ene keer dat ik haar steun echt nodig had ik al die jaren, ze niet thuis gaf. Terwijl ik haar zo vaak gesteund had met al haar downs door de jaren heen. Deed me destijds verdriet maar jee wat een opluchting is het acheraf!!
dinsdag 28 juni 2011 om 21:38
@Lilalinda Ze bespreekt haar problemen met een psychiater. Ze heeft twee andere vrienden. En verder heeft ze een goede band met haar vader.
@Iris Er was eerst (kort) sprake van vriendschap. Ze had mij toen nog niets over haar problemen verteld. Dat durfde ze pas later. Nu ben ik op een punt dat ik merk dat er geen evenwicht is.
Iets wat ik erg moeilijk vind. Ik ben niet iemand die vrienden laat vallen...maar dit voelt niet meer als vriendschap. Daar heb je gelijk in.
@Iris Er was eerst (kort) sprake van vriendschap. Ze had mij toen nog niets over haar problemen verteld. Dat durfde ze pas later. Nu ben ik op een punt dat ik merk dat er geen evenwicht is.
Iets wat ik erg moeilijk vind. Ik ben niet iemand die vrienden laat vallen...maar dit voelt niet meer als vriendschap. Daar heb je gelijk in.
dinsdag 28 juni 2011 om 21:40
Is er niks meer wat jou gelukkig maakt in de relatie (bijvoorbeeld goed gesprek,zelfde humor, gezamenlijke activiteiten, dat ze voor jou klaar staat in lastige tijden?)
Een goede vriendin van me is ook al jaren psychisch aan het klooien (om het zo maar even te noemen). Soms hang ik ook even de hulpverlener uit met dringende adviezen en tips als er weer iets gaande is in haar leven. Ze is echter nogal eigenwijs en trekt toch altijd haar eigen plan. Dat weet ik inmiddels, dus ik verwacht ook niet meer dat ze mijn advies (laat staan in welke tempo) opvolgt.
Af en toe frustrerend, maar het staat de vriendschap totaal niet in de weg. Ik deel m'n hele leven met haar, moet met haar lachen en als ik midden in de nacht bel in nood zal ze als eerste voor m'n deur staan to the rescue.
Als jij er echter geen brood meer inziet, zou ik inderdaad de boel afkappen of laten verwateren. Want op deze (ongelijkwaardige) manier heeft je vriendin ook niks aan de vriendschap.
Een goede vriendin van me is ook al jaren psychisch aan het klooien (om het zo maar even te noemen). Soms hang ik ook even de hulpverlener uit met dringende adviezen en tips als er weer iets gaande is in haar leven. Ze is echter nogal eigenwijs en trekt toch altijd haar eigen plan. Dat weet ik inmiddels, dus ik verwacht ook niet meer dat ze mijn advies (laat staan in welke tempo) opvolgt.
Af en toe frustrerend, maar het staat de vriendschap totaal niet in de weg. Ik deel m'n hele leven met haar, moet met haar lachen en als ik midden in de nacht bel in nood zal ze als eerste voor m'n deur staan to the rescue.
Als jij er echter geen brood meer inziet, zou ik inderdaad de boel afkappen of laten verwateren. Want op deze (ongelijkwaardige) manier heeft je vriendin ook niks aan de vriendschap.
dinsdag 28 juni 2011 om 21:57
quote:iris1969 schreef op 28 juni 2011 @ 21:52:
Ja dat klopt wel, want bijv. tijdens een depressie kun je ook tijdenlang niets met alle adviezen die je krijgt en ben je ook niet op je leukst.
Toch moet TO ook aan zichzelf denken. Wordt ze leeggezogen of niet?
Vrienden hoeven niet altijd maar op z'n leukst te zijn inderdaad.
Maar als ik thuiskom ben ik doodmoe
Ja dat klopt wel, want bijv. tijdens een depressie kun je ook tijdenlang niets met alle adviezen die je krijgt en ben je ook niet op je leukst.
Toch moet TO ook aan zichzelf denken. Wordt ze leeggezogen of niet?
Vrienden hoeven niet altijd maar op z'n leukst te zijn inderdaad.
Maar als ik thuiskom ben ik doodmoe
dinsdag 28 juni 2011 om 22:03
quote:hekje schreef op 28 juni 2011 @ 22:00:
Ik herhaal mezelf dan maar even:
Is er niks meer wat jou gelukkig maakt in de relatie (bijvoorbeeld goed gesprek,zelfde humor, gezamenlijke activiteiten, dat ze voor jou klaar staat in lastige tijden?)
(Sorry Hekje) Helemaal niks meer niet, maar of er voldoende is weet ik niet
Ik herhaal mezelf dan maar even:
Is er niks meer wat jou gelukkig maakt in de relatie (bijvoorbeeld goed gesprek,zelfde humor, gezamenlijke activiteiten, dat ze voor jou klaar staat in lastige tijden?)
(Sorry Hekje) Helemaal niks meer niet, maar of er voldoende is weet ik niet
dinsdag 28 juni 2011 om 22:05
quote:makreel schreef op 28 juni 2011 @ 22:00:
Kun je iets anders verzinnen dan bezoekjes waarbij zij praat en jij luistert en jij bekaf naar huis gaat? Misschien kunnen jullie samen naar de film, samen koken, samen buiten de deur lunchen, samen winkelen, samen...Ze zit al een jaar thuis en heeft daardoor niet veel om uit te geven aan dit soort dingen. Haar elke keer trakteren willen we allebei niet.
Kun je iets anders verzinnen dan bezoekjes waarbij zij praat en jij luistert en jij bekaf naar huis gaat? Misschien kunnen jullie samen naar de film, samen koken, samen buiten de deur lunchen, samen winkelen, samen...Ze zit al een jaar thuis en heeft daardoor niet veel om uit te geven aan dit soort dingen. Haar elke keer trakteren willen we allebei niet.
dinsdag 28 juni 2011 om 22:09
Nouja, ik bedoel niet dat je geld moet gaan uitgeven, maar meer: samen iets doen in plaats van thuis zitten en praten praten praten, want volgens mij word je van die gesprekken over haar problemen zo moe, of heb ik dat mis?
Voor weinig geld kun je ook van alles: wandelen door het bos, samen hardlopen, naar de bibliotheek, samen klussen...
Voor weinig geld kun je ook van alles: wandelen door het bos, samen hardlopen, naar de bibliotheek, samen klussen...
Wat eten we vanavond?
dinsdag 28 juni 2011 om 22:16
quote:makreel schreef op 28 juni 2011 @ 22:09:
Nouja, ik bedoel niet dat je geld moet gaan uitgeven, maar meer: samen iets doen in plaats van thuis zitten en praten praten praten, want volgens mij word je van die gesprekken over haar problemen zo moe, of heb ik dat mis?
Voor weinig geld kun je ook van alles: wandelen door het bos, samen hardlopen, naar de bibliotheek, samen klussen...Je hebt gelijk, ik word moe van de gesprekken. Door de depressie heeft ze ook vaak geen zin om de deur uit te gaan (wandelen bijvoorbeeld). We kijken soms een film, maar ik merk dat ik dan twijfel of ik niet film met haar ga kijken om maar van die gesprekken af te zijn voor die keer.
Nouja, ik bedoel niet dat je geld moet gaan uitgeven, maar meer: samen iets doen in plaats van thuis zitten en praten praten praten, want volgens mij word je van die gesprekken over haar problemen zo moe, of heb ik dat mis?
Voor weinig geld kun je ook van alles: wandelen door het bos, samen hardlopen, naar de bibliotheek, samen klussen...Je hebt gelijk, ik word moe van de gesprekken. Door de depressie heeft ze ook vaak geen zin om de deur uit te gaan (wandelen bijvoorbeeld). We kijken soms een film, maar ik merk dat ik dan twijfel of ik niet film met haar ga kijken om maar van die gesprekken af te zijn voor die keer.
dinsdag 28 juni 2011 om 22:20
Is dat een typisch vrouwending, een vriendschap opzeggen?
Volgens mij is het vrij normaal dat vriendschappen soms gewoon doodbloeden of minder intensief worden. Daar kunnen allerlei redenen voor zijn. Neem gewoon wat afstand, reageer niet direct op emails en telefoontjes en spreek een tijdje niet af.
Een formele opzegging van een vriendschap is nogal confronterend en het ligt voor de hand dat de vriendin in kwestie beledigd en gekwetst zal zijn. Doe haar en jezelf een plezier en bespaar je deze scene.
Volgens mij is het vrij normaal dat vriendschappen soms gewoon doodbloeden of minder intensief worden. Daar kunnen allerlei redenen voor zijn. Neem gewoon wat afstand, reageer niet direct op emails en telefoontjes en spreek een tijdje niet af.
Een formele opzegging van een vriendschap is nogal confronterend en het ligt voor de hand dat de vriendin in kwestie beledigd en gekwetst zal zijn. Doe haar en jezelf een plezier en bespaar je deze scene.
dinsdag 28 juni 2011 om 22:36
quote:ondernemer schreef op 28 juni 2011 @ 22:20:
Is dat een typisch vrouwending, een vriendschap opzeggen?
Volgens mij is het vrij normaal dat vriendschappen soms gewoon doodbloeden of minder intensief worden. Daar kunnen allerlei redenen voor zijn. Neem gewoon wat afstand, reageer niet direct op emails en telefoontjes en spreek een tijdje niet af.
Een formele opzegging van een vriendschap is nogal confronterend en het ligt voor de hand dat de vriendin in kwestie beledigd en gekwetst zal zijn. Doe haar en jezelf een plezier en bespaar je deze scene.Dat is ook weer waar. Maar zal die vriendin de hint oppakken of juist blijven trekken aan een dood paard?
Is dat een typisch vrouwending, een vriendschap opzeggen?
Volgens mij is het vrij normaal dat vriendschappen soms gewoon doodbloeden of minder intensief worden. Daar kunnen allerlei redenen voor zijn. Neem gewoon wat afstand, reageer niet direct op emails en telefoontjes en spreek een tijdje niet af.
Een formele opzegging van een vriendschap is nogal confronterend en het ligt voor de hand dat de vriendin in kwestie beledigd en gekwetst zal zijn. Doe haar en jezelf een plezier en bespaar je deze scene.Dat is ook weer waar. Maar zal die vriendin de hint oppakken of juist blijven trekken aan een dood paard?