Slecht slapen na bevalling, en ik ben zo MOE!

Probeer eerst de rust weer een beetje voor jezelf te vinden. Dus nog ff lezen voordat je gaat slapen, kopje thee drinken, warme melk en vooral rustig te worden. Denk dat je oververmoeid bent en dat is niet zo gek natuurlijk. Sterkte

Als je geen borstvoeding geeft zou ik melatonine aanraden. Ik heb en had hetzelfde, en bij mij werkt het als een trein. Gebruik wordt echter afgeraden in combinatie met borstvoeding (dus in dat geval zou ik je huisarts of eurolac raadplegen, die weten vast meer).

Loslaten, maar dat is makkelijker gezegd als gedaan. Je moet nog zo veel, moet het echt? Kan iemand anders het doen? En maak een lijstje van wat er nog moet. Dan zit het niet meer allemaal in je hoofd maar staat het op papier. Spreek het lijstje door met je man (heb je die?) en kijk wat echt moet en wat hij kan doen. Misschien geeft dat rust.

En op mentaal gebied: laat los. Opmerkingen als 'mijn kraamtijd is afgelopen' maken alles alleen maar zwaarder. Leef alsof je alle tijd van de wereld hebt en alsof je niets moet. Laat alle gedachten aan dingen die nog zouden moeten los: je moet helemaal niets. Je hebt verlof, je bent vrij om niets te moeten. (En alle gedachten die na deze opmerking bij je opkomen aan dingen die wel moeten, die schoffel je onderuit: je moet niets.)

Eerst een

Je hebt geen makkelijke tijd gehad en je zit nu nog vol op in de zorgen.



Een paar tips:



Schrijf alles wat in je hoofd zit, wat je nog 'moet' doen, op papier. Dan hoef je het niet meer te onthouden.

Bouw een ritueel voor jezelf in. Halfuurtje voor het slapen gaan, geen dingen meer doen maar rust. Hetzij met een boek, even oppervlakkig kletsen met je partner, kopje thee, warme melk, klein glaasje wijn oid.

Dan lekker naar bed.

Als je in bed ligt, niet afdwalen met gedachten. Lig en bed, doe je ogen dicht en ga dan in gedachten al je lichaamsdelen langs. Hoe is je ademhaling? Door je neus of je mond? Adem je via je borst of dieper, via je buik? Voel je hoe de lucht door je longen gaat? Probeer eens in te beelden doe dat eruit ziet. Lig je lekker? Voel je een kriebeltje ergens? Hoe ligt je lijf op je matras? Heb je ondersteuning in je rug/buik/zij? hoe liggen je armen eigenlijk? Enz enz



Door jezelf deze vragen te stellen, zorg je ervoor dat je met je gedachten niet afdwaalt naar wat je nog allemaal ' moet'



Mij heeft het heel erg geholpen. Ik hoop dat jij er ook iets mee kan.

Zo herkenbaar! Wat je moet proberen (ik heb het echt moeten leren want was er ook niet goed in) is echt te ontspannen.

Ik ben ook een kersverse moeder (7 weken). Ik heb me 's avonds als ik moest gaan slapen een paar keer met olie laten masseren door mijn vriend, daarna lekker warm met een kop thee en een boek/tijdschrift je bed in. Ga echt vroeg naar bed zodat het niet erg is om nog even wakker te liggen.

Ik weet niet of je een bad hebt maar in bad met een rustgevende olie is ook fijn.



Nu, een paar weken later, heb ik tussen 19 en 20 altijd een uur dat mijn vriend op onze dochter let en in dat uur doe ik alles wat mij ontspant. Soms ga ik een half uurtje hardlopen soms ga ik alleen met mijn ogen dicht en een lekker muziekje op bed liggen. Ik gebruik dat uur ook wel om me eens uitgebreid te douchen, nagels lakken enz.

Probeer iets te vinden waar jij echt rustig van wordt (geen televisie kijken! Dat is slecht voor je rust) Bepaalde yoga-achtige oefeningen kunnen ook ontspannend werken maar weet niet of je dat lichamelijk al aan kan.

Hoi Toffifee,



Ik heb niet gevolgd wat er met je zoontje is, alleen dat jij eerder in het ziekenhuis lag. Hoop dat alles toch nog goed is gegaan en gefeliciteerd natuurlijk! Lijkt me sowieso dat je vol staat van de stress + rennen en vliegen en dat dat de rede is voor je geen rust kunnen vinden. Maar zo slim zou je zelf ook wel zijn. Ik ging na mijn (niks aan de hand) bevalling de eerste weken om 19.30 uur naar bed. Beetje tv op bed kijken en slapen. Voor jou werken misschien ademhalingsoefeningen. Soort yoga goed relaxen in..... en uit........ ademen en elke gedachte die in je op komt ondrukken met in....... en uit....... ademen. De woorden in en uit hardop in je hoofd denken en verder niks.

Sterkte!

Het lijkt mij een goed idee om met je verloskundige/gynaecoloog/huisarts te overleggen.

Als je zo doorgaat, red je het niet. Je lijf moet herstellen, maar klaarblijkelijk heb je niet genoeg rust om ook echt uit te rusten. Ik zou advies vragen aan professionals.

quote:toffifee schreef op 02 juli 2011 @ 08:30:

Ik geef borstvoeding, dus melatonine valt af...

Ik zat al te denken om beter te letten op de ademhaling omdat je daar ook rustiger van schijnt te worden. Iemand tips waar ik dan op moet letten, of wat ik moet doen?



Inderdaad, papier + pen naast bed leggen.



Ik vind het verschrikkelijk zo afhankelijk te zijn van andere mensen. Kan niet eens zelf naar het ziekenhuis toe. Daarom heb ik denk ik ook geen rust in mijn hoofd, omdat ik wanneer ik wel thuis ben nog van alles zelf wil doen.



Nee, want ik zie je al zitten, in bed, voor het slapen gaan... Even lekker alles opschrijven.

Dat doe je beneden, op de bank, voor dat halfuurtje 'ontspannen niksdoen'

Hi,



Ik weet precies hoe je je voelt.

Zit op dit moment in exact dezelfde situatie.

Dus ik lees even met je mee.

Oh echt meid, dat is zo erg! Ik heb dat zelf ook gehad, zo uitgeput, maar een continu opgejaagd gevoel.

Geen idee wat je eraan kan doen, maar ik hoop dat je snel een manier vindt!

Sterkte!

Pfff, heftig hoor. Kan me ook zo voorstellen dat je niet na het einde van je zwangerschap hebt toe kunnen leven omdat het ander liep dan hoe het eigenlijk had moeten gaan.



Praat er over met je verloskundige of huisarts, misschien dat zij toch aanleiding zien om hulp in te schakelen; hetzij kraamhulp, hetzij maatschappelijk werk.



Ondanks dat het met een pasgeboren baby heel lastig is, is het misschien toch een idee om een schema op te stellen van de gewone dagelijkse dingen; huishouden, activiteiten van je oudste enz.



Heel veel sterkte! Ik hoop dat je er snel bovenop komt. Vergeet jezelf nu en dan niet te verwennen met wat dan ook; een boek, tijdschrift, DVD-tje. Gun jezelf dat!!!!

Valt niet mee, zware bevalling, baby nog in ziekenhuis, thuis nog een kindje . . . . .

Geen tips om nog toe te voegen, wens je veel sterkte toe, hoop dat je ergens je slaap/rust kunt halen!!!

quote:toffifee schreef op 02 juli 2011 @ 08:30:

Ik zat al te denken om beter te letten op de ademhaling omdat je daar ook rustiger van schijnt te worden. Iemand tips waar ik dan op moet letten, of wat ik moet doen?





Ik heb 2 technieken geleerd die voor mij allebei werken, kijk maar of 1 van de 2 jou misschien helpt.



1) Zo goed mogelijk ademhalen, dus eerst je buik vol, dan je borst uitzetten, voor uitademen je borst weer laten zakken en daarna je buik pas laten zakken. Klinkt heel tegennatuurlijk en vergt een keer of 3 voelen/proberen, maar werkt heel ontspannend.



2) Ademhalen in een cirkel. Ik beeld me een cirkel in die via mijn neus/mond door mijn luchtpijp naar mijn buik loopt en in een boog over me heen weer terug naar neus/mond. Als ik inadem, draait de cirkel via de luchtpijp richting mijn buik, uitademen draait hij in tegengestelde richting. Hierdoor ga je heel bewust rustig in je buik ademen.



Succes en van harte gefeliciteerd met je zoontje!

Zo naar, als je zelf al thuis bent en je kindje nog in het ziekenhuis ligt! Ik kan me indenken dat je weinig rust voelt dan, zeker met nog een tweede kindje om je heen.



Qua ademhalingsoefeningen, ik heb meer 'ontspanningsoefeningen' geleerd ooit.

Zal hier opschrijven, kan je kijken of het wat voor je is.



Al je lichaamsdelen afgaan en 'voelen':

beginnend bij je tenen, probeer ze te voelen. Raken ze elkaar? Raken ze de dekens/lakens? Ontspan ze bewust, laat ze maar los. Even rustig ademen, en door naar de voeten. Voel je die?

hoe liggen ze? Rechtop, of juist omgevallen? gestrekt of gehoekt? Ontspan ze maar. Laat maar los. Adem in, adem uit.

Je onderbenen. Tot waar raken ze de lakens? etc.



Al je lichaamsdelen afgaan en aanspannen en ontspannen:

Werkt bijna hetzelfde, alleen ipv te voelen span je ze even heel hard aan.

Begin bij je voeten:Voel ze. krom je tenen, maak een vuist met je voet. Houd even vast.. en... laat maar weer los. En ontspan.

Voelen ze nu anders dan hiervoor?

Door naar je onderbenen: voel ze even bewust. Span ze aan door je tenen naar je knieen op te trekken. Voel de spanning in je benen. en.... laat maar los. Ontspan ze.

enz. vergeet bij deze je rug, schouders, kaak en 'gezicht' (fronsen) niet. Daar zit vaak heel veel spanning in.



Luisteren:

Luister een tijdje heel intensief naar wat je om je heen hoort. Welk geluid overheerst? Welk geluid vindt je het prettigst?



Zo zijn er nog een aantal, maar deze drie vind ik zelf prettig als ik in bed lig te piekeren/hyperen.



Is het overigens een optie om te besluiten dat je nog een maand in de kraamtijd zit, punt. ?

Als je dat besluit, kan je er ook proberen naar te gedragen, en in je kraamtijd is het heel normaal dat je geregeld je oudste even meegeeft aan je moeder/zus/vriendin/buurvrouw/extra creche etc.

Dat je je huishouden laat versloppen: alleen doen wat echt noodzakelijk is. Van een maandje wat meer zand over de vloer wordt niemand ziek.

Dat je extra hulp accepteert.



Je zit echt in een loeizware situatie!

Alleen het heen en weer pendelen is -met een gezond lichaam, zonder oudste kind dat je nodig heeft, en zonder al die hormonen en zorgen om je jongste- al uitputtend op zich.

Tijd om ook gewoon streng te zijn voor jezelf, en jezelf naar bed te sturen / verbieden bepaalde dingen te doen, hoe graag je ook wilt?



sterkte!

Ik nam in die periode een of twee paracetamol een half uur voor ik ging slapen. Dat mag in combinatie met borstvoeding en daardoor ontspande ik net voldoende om in slaap te vallen.

Mijn zoontje was wel thuis maar ik kon ook niet slapen. Mijn hoofd zat zo vol en ik wist dat ik steeds maar kort kon slapen. Wat hielp was alles bijhouden op mijn laptop. Ik had een lijst van dingen die gedaan moesten worden een boodschappenlijst en een lijst met dingen die ik niet moest vergeten. Die hebben 3 maanden lang in Word open gestaan en steeds vulde ik aan of kon ik dingen weghalen die gedaan waren of niet belangrijk meer waren. En dat deed ik ook 's nachts of vlak voor het slapen. Anders heeft het weinig zin want juist als ik in bed lag kwam er ineens vanalles opzetten en zodra ik het in mijn lijstjes had gezet hoefde ik het niet meer te onthouden. Als ik het niet opschreef bleef het maar rondgaan in mijn hoofd.



Wat ook hielp: apart slapen. Maar dat was vooral omdat mijn zoontje naast me lag en ik echt niet kon slapen van al zijn geluidjes. Man is toen naast hem gaan liggen. Maar een groot bijkomend voordeel: ik kon toen lekker in bed een lampje aan hebben en mijn boek lezen. Gewoon een simpel boek (Harry Potter) wat ik al tig keer gelezen had. Ik nam me steeds voor om lekker ontspannen te gaan lezen en dat ook als rust te zien.



En wat ook hielp: af en toe tijd voor jezelf in plaats van meteen onmiddelijk NU naar bed moeten. Even in bad, even Grey's Anatomy kijken of even forummen is ook een rustmoment hoewel het geen slapen is.



Mijn ouders hebben ontzettend veel geholpen. De boodschappenlijst mailde ik dagelijks naar mijn vader en zij gingen voor mij naar de AH, de Etos en de Kruidvat. En desnoods de halve stad door voor iets. (kraamverband was bijvoorbeeld steeds uitverkocht dus moesten ze soms wel naar 5 drogisterijen.

Ook kookten mijn ouders en schoonouders voor ons. Vaak een ovenschotel die ze zelf thuis konden voorbereiden. Zij aten dan met ons mee en konden Kootje dan ook even zien maar in jullie geval kan ik me indenken dat het handiger is als ze het klaar zetten in de koelkast en als jullie kunnen eten als jullie het er aan toe hebben.

Mijn moeder kwam elke dag een was ophangen en een was opvouwen. Ik hoefde dan alleen maar de was in de machine te doen.

Voel je niet schuldig over dit soort dingen! Jij zou hetzelfde doen voor jouw familie/buren/vrienden als je ze daarmee goed kon helpen. En nu vraag je deze mensen om eventjes voor jullie te zorgen. Dat is helemaal niet erg en er zijn vast mensen die het graag voor jullie doen.



Ik weet niet wat er met je kindje is maar ik hoop dat hij heel snel naar huis mag. Dat zal ook ontzettend veel schelen. Ik denk dat het ontzettend stressvol is, een kindje in het ziekenhuis en een kindje thuis. Als je in het ziekenhuis bent denk je dat je thuis moet zijn en als je thuis bent denk je dat je in het ziekenhuis moet zijn. Je doet wat je kan, ik hoop dat je je daar ook niet schuldig over voelt. Je kan maar op 1 plek tegelijk zijn en je zorgt er vast en zeker voor dat beide kindjes goed verzorgd worden als jij even bij de ander bent.



Heel veel sterkte en hopelijk welterusten voor vanmiddag/vanavond.

Kun je je zorgen delen? "Geef"je andere kind een poosje mee aan partner en ga liggen, hangen op de bank en probeer je hoofd zo te programmeren dat je accepteert dat er nog van alles gedaan moet worden. Het huis valt echt niet uit elkaar van troep en van een beetje afwas gaat niemand dood. Rommel even accepteren en praten!! Zoek hulp bij de huisarts of verloskundige, dit ga je namelijk niet lang volhouden...en uit ervaring weet ik dat je door het te vertellen al heel wat druk van de ketel haalt. Strekte



Even off topic: Hoe is het met de andere klachten? Al beter?

al heel veel goede tips gelezen hier. En daarbij nog: als het te lang duurt; laat je schildklier checken!

Ik had ook last van maar blijven malen. Daarom op advies van VK vitamine B6 geslikt. (En een half uur voor het slapengaan een borreltje, maar ik lees dat jij borstvoeding geeft). En als je erin gelooft, misschien iets homeopatisch rustgevends? Thee voor een goede nachtrust?

Trek tijdig aan de bel bij deskundigen, HA of VK, niet te lang blijven doortobben, daar help je niemand mee!

Sterkte ermee, het komt echt goed hoor!

Als je kindje nog in het ziekenhuis ligt, zou je op de afdeling waar je ligt kunnen aangeven dat je het zwaar hebt door ziekenhuisopname/bevalling die zwaar was/het niet tot rust kunnen komen. Je kunt vragen of je een keer contact kunt hebben met bijvoorbeeld een maatschappelijk werkster. Klinkt misschien zwaar, maar ze nemen de tijd om naar je te luisteren, en je kunt tips krijgen om wat meer rust in je hoofd te krijgen, maar ook om bijvoorbeeld beter naar je eigen lichaam te luisteren (vind je het bijvoorbeeld moeilijk om hulp te vragen, ben je perfectionistisch etc?).



Accepteer dat thuis niet alles perfect is: je bent pas bevallen, hebt een kindje thuis dat zorg en aandacht nodig heeft, en je hebt een kindje in het ziekenhuis wat betekent dat je waarschijnlijk 2 x per dag een stuk(je) moet reizen om bij hem/haar te kunnen zijn (en waarbij je rekening moet houden met je andere kindje), en warover je waarschijnlijk ook je zorgen hebt. Dat is heel erg zwaar. Is het een idee om je oudste kindje een paar dagen/aantal uren per dag naar bv opa en oma te laten gaan, zodat jij in die uren tijd aan jezelf kunt besteden? Je moet dan niets: je mag slapen, maar je mag ook lekker in de tuin gaan liggen met een muziekje of een tijdschrift. Of misschien vind je het lekker om even naar de kapper te gaan etc etc. Maakt niet uit wat, als je maar het gevoel hebt dat je even aan jezelf toekomt.



Succes, en hopelijk is je kindje gauw weer thuis!

Toffifee, hoe gaat het nu? Heeft het iets geholpen?