Kinderen
alle pijlers
slecht luisteren
maandag 4 juli 2011 om 17:58
Hoi,
Ik word op het moment echt een beetje gek van mijn slecht luisterende kinderen.
Ik heb een zoon van zes en een dochter van drie en allebei luisteren ze zo slecht. Ik weet soms niet meer wat ik er aan kan doen om ze beter te laten luisteren.
Vaak als ik ze er op aanspreek is het "ja mama" en 5 minuten daarna begint het weer.
Aantal voorbeelden:
* in de tuin spelen, ze spelen leuk maar ook heel druk. Ze schreeuwen en slepen met alles wat ze kunnen vinden om er wat van te bouwen. Vooral het schreeuwen vind ik vervelend voor buren, dus ik probeer steeds om ze wat zachter te laten praten, maar dat werkt gewoon niet. Honderd keer waarschuwen en het geschreeuw gaat door. Daarna zit er dus ongetwijfeld een op de gang. Om vervolgens daarna het hele blok weer bij elkaar te schreeuwen.
* Waarschuwingen voor gevaar. Als ik bijvoorbeeld zeg "kijk uit, je slaat zo je zusje in haar gezicht/je valt zo/je krijgt zo iets op je tenen/dit gaat mis/je valt van de bank etc etc, dan wordt daar totaal niet naar geluisterd met als gevolg dat het dus gebeurd en er weer iemand huilt.
* iets niet mogen. Er wordt nog rustig vier vijf keer gevraagd of ze het mogen. Ook al zeg ik steeds van niet. Ik hou dan altijd wel voet bij stuk dus het is niet dat ze het dan toch krijgen.
Vaak doen ze het alsnog als ik me even omdraai. Vooral mijn dochter heeft daar een handje van. Pakt toch even een schaar terwijl ze dat niet mag (ook al opgeborgen maar dan maakt ze wel een constructie om er bij te kunnen) en knipt zo rustig haar kussens van haar bed stuk, puzzels stuk etc.
Op school en op het kinderdagverblijf zijn het overigens engeltjes en krijg ik altijd alleen maar positieve verhalen. (daar ben ik natuurlijk wel heel blij om)
* knuffels niet mee naar beneden, dit gebeurt steeds weer en weer. Als ze naar boven moeten is het strijd en vooral dochter kan daar in blijven hangen.
De straffen die wij nu voornamelijk geven zijn:
- op de trap na de tweede waarschuwing. Nog een keer waarschuwen is naar de kamer.
- zoontje kan ds tijd verdienen en verliezen, en dat vindt hij echt heel erg, toch werkt het niet.
Ik heb het idee dat ik het te lang laat aanmodderen voordat ik ingrijp maar ik vind het ook niet leuk als we de hele dag strijd hebben.
Wat wel werkt maar wat ik dan weer niet wil, is er de hele dag bij zitten. Dus als ze in de tuin zijn erbij blijven. Maar ik moet ook wel eens wat doen in huis. overigens zitten mijn man en ik redelijk op een lijn, al "schreeuwt" hij sneller om te laten merken dat het nu menens is. Wat overigens geen indruk maakt.
Wat ik ook aan mezelf merk is dat ik errug gevoelig ben voor commentaar van buren en of ouders over de opvoeding. Dus dat ze mij bijvoorbeeld te streng vinden.
Wie heeft er tips voor mij? Of wie herkent het en wil er ook gewoon even over praten.
Zo dit lucht op.
Ik word op het moment echt een beetje gek van mijn slecht luisterende kinderen.
Ik heb een zoon van zes en een dochter van drie en allebei luisteren ze zo slecht. Ik weet soms niet meer wat ik er aan kan doen om ze beter te laten luisteren.
Vaak als ik ze er op aanspreek is het "ja mama" en 5 minuten daarna begint het weer.
Aantal voorbeelden:
* in de tuin spelen, ze spelen leuk maar ook heel druk. Ze schreeuwen en slepen met alles wat ze kunnen vinden om er wat van te bouwen. Vooral het schreeuwen vind ik vervelend voor buren, dus ik probeer steeds om ze wat zachter te laten praten, maar dat werkt gewoon niet. Honderd keer waarschuwen en het geschreeuw gaat door. Daarna zit er dus ongetwijfeld een op de gang. Om vervolgens daarna het hele blok weer bij elkaar te schreeuwen.
* Waarschuwingen voor gevaar. Als ik bijvoorbeeld zeg "kijk uit, je slaat zo je zusje in haar gezicht/je valt zo/je krijgt zo iets op je tenen/dit gaat mis/je valt van de bank etc etc, dan wordt daar totaal niet naar geluisterd met als gevolg dat het dus gebeurd en er weer iemand huilt.
* iets niet mogen. Er wordt nog rustig vier vijf keer gevraagd of ze het mogen. Ook al zeg ik steeds van niet. Ik hou dan altijd wel voet bij stuk dus het is niet dat ze het dan toch krijgen.
Vaak doen ze het alsnog als ik me even omdraai. Vooral mijn dochter heeft daar een handje van. Pakt toch even een schaar terwijl ze dat niet mag (ook al opgeborgen maar dan maakt ze wel een constructie om er bij te kunnen) en knipt zo rustig haar kussens van haar bed stuk, puzzels stuk etc.
Op school en op het kinderdagverblijf zijn het overigens engeltjes en krijg ik altijd alleen maar positieve verhalen. (daar ben ik natuurlijk wel heel blij om)
* knuffels niet mee naar beneden, dit gebeurt steeds weer en weer. Als ze naar boven moeten is het strijd en vooral dochter kan daar in blijven hangen.
De straffen die wij nu voornamelijk geven zijn:
- op de trap na de tweede waarschuwing. Nog een keer waarschuwen is naar de kamer.
- zoontje kan ds tijd verdienen en verliezen, en dat vindt hij echt heel erg, toch werkt het niet.
Ik heb het idee dat ik het te lang laat aanmodderen voordat ik ingrijp maar ik vind het ook niet leuk als we de hele dag strijd hebben.
Wat wel werkt maar wat ik dan weer niet wil, is er de hele dag bij zitten. Dus als ze in de tuin zijn erbij blijven. Maar ik moet ook wel eens wat doen in huis. overigens zitten mijn man en ik redelijk op een lijn, al "schreeuwt" hij sneller om te laten merken dat het nu menens is. Wat overigens geen indruk maakt.
Wat ik ook aan mezelf merk is dat ik errug gevoelig ben voor commentaar van buren en of ouders over de opvoeding. Dus dat ze mij bijvoorbeeld te streng vinden.
Wie heeft er tips voor mij? Of wie herkent het en wil er ook gewoon even over praten.
Zo dit lucht op.
maandag 4 juli 2011 om 18:02
oja ik heb vooral ook moeite met de strijd onderling. Mijn zoontje kan zijn zusje niet altijd aan en schreeuwt snel naar haar, snauwt of slaat. Ik wil dit absoluut niet hebben dus zeg daar dan wat van. Dat hij het moet oplossen met zijn mond en op school heeft geleerd om stop hou ermee op te zeggen. Dit resulteert negen van de tien keer toch in een hoop geschreeuw tegen elkaar en ik kom er gewoon niet eens tussen.
maandag 4 juli 2011 om 18:02
maandag 4 juli 2011 om 18:05
En ik heb vier kinderen waarvan er 2 niet met elkaar door één deur kunnen. Die 'hoeven' dus ook niet met elkaar te spelen. Nu heb ik hier de mazzel dat we een groot erf hebben met 2 speelterreinen (boerderij, voor je denkt aan een villa ), dus die zijn eigenlijk alleen tijdens het eten in dezelfde ruimte. Ik dwing ze er ook niet toe om dingen samen te doen, ze hebben tenslotte niet voor elkaar gekozen, zolang de maaltijden goed gaan vind ik het best.
maandag 4 juli 2011 om 18:08
dat niet met elkaar kunnen spelen is iets wat ik ook probeer te doorbreken, om meer met zonder elkaar te doen. Alleen kan mijn zoontje slecht alleen spelen en speelt dan toch stiekem wel heel graag met zijn zusje. Als ik alleen thuis ben en er een apart neem om te lezen/puzzelen/knutselen is de ander snel jaloers en komt er dan toch bij. in de praktijk zitten ze dus wel vaak op elkaar lip. Ieder apart zijn super lief en heb ik totaal geen moeite om ze te laten luisteren, het is alleen als ze samen zijn.
Pick your battles is zeker iets wat ik altijd in mijn achterhoofd moet houden, omdat ik anders teveel strijd aan ga.
Pick your battles is zeker iets wat ik altijd in mijn achterhoofd moet houden, omdat ik anders teveel strijd aan ga.
anoniem_37169 wijzigde dit bericht op 04-07-2011 18:09
Reden: kromme zinnen
Reden: kromme zinnen
% gewijzigd
maandag 4 juli 2011 om 18:15
Wat hier helpt:
Op tijd naar bed. Op stip op nummer 1! Als ze moe zijn is het constant pesten en huilen.
Van te voren vertellen wat je wel verwacht.
Complimentjes geven, overdreven als het nodig is.
Als het voor de zoveelste keer op een dag misgaat, iets samen gaan ondernemen, een spelletje of knutselen of bouwen met de lego. Ze krijgen aandacht en ze worden afgeleid van het spel wat niet goed gaat.
Op tijd naar bed. Op stip op nummer 1! Als ze moe zijn is het constant pesten en huilen.
Van te voren vertellen wat je wel verwacht.
Complimentjes geven, overdreven als het nodig is.
Als het voor de zoveelste keer op een dag misgaat, iets samen gaan ondernemen, een spelletje of knutselen of bouwen met de lego. Ze krijgen aandacht en ze worden afgeleid van het spel wat niet goed gaat.
maandag 4 juli 2011 om 18:20
overigens nog een lastig puntje. Is dat mijn zoontje een vriendje heeft waar hij heel druk van wordt. Die twee samen is een slechte combinatie samen. Daarna is het dan ook erg lastig om mijn zoontje nog te laten luisteren. Ze vreten samen ook dingen uit die ik niet wil hebben en de vieze woorden vliegen dan om je oren. Ik vind dit stiekem niet zo'n leuk vriendje. Andere vriendjes heb ik overigens totaal geen moeite mee. Maar ik kan hem toch moeilijk verbieden om met dit vriendje te spelen?
maandag 4 juli 2011 om 18:43
kan zijn dat je te vaak waarschuwt.. ik waarschuw 2 keer en de 3e keer is het straf en ik ga NIET in discussie en ik ga zelf niet harder praten (en dat is soms heel moeilijk)..
Niet wenselijke vriendjes is altijd lastig.. ik geef wel heel duidelijk aan dat als je in mijn huis bent, mijn regels gelden. Hou je je daar neit aan, dan kan je gaan.. en dat doe ik dus ook.. Leren kinderen het snel genoeg af om zich niet te gedragen bij mij thuis.. En ja.. neit iedere moeder vind het leuk als ik het kind naar huis stuur, ik leg dan netjes uit waarom (en natuurlijk doe ik dit niet na 2 keer waarschuwen hoor.. daar gaat wel eea aan vooraf). Ik peins er niet over om gedrag toe te laten wat ik van mijn eigen kinderen ook niet accepteer..
Verder heel consequent blijven en je kinderen niet alleen maar aanspreken op slecht gedrag maar juist ook op goed gedrag.. steek er maar een hele bult veren in... werkt altijd goed !
Niet wenselijke vriendjes is altijd lastig.. ik geef wel heel duidelijk aan dat als je in mijn huis bent, mijn regels gelden. Hou je je daar neit aan, dan kan je gaan.. en dat doe ik dus ook.. Leren kinderen het snel genoeg af om zich niet te gedragen bij mij thuis.. En ja.. neit iedere moeder vind het leuk als ik het kind naar huis stuur, ik leg dan netjes uit waarom (en natuurlijk doe ik dit niet na 2 keer waarschuwen hoor.. daar gaat wel eea aan vooraf). Ik peins er niet over om gedrag toe te laten wat ik van mijn eigen kinderen ook niet accepteer..
Verder heel consequent blijven en je kinderen niet alleen maar aanspreken op slecht gedrag maar juist ook op goed gedrag.. steek er maar een hele bult veren in... werkt altijd goed !
maandag 4 juli 2011 om 19:00
Vooral veel complimentjes geven over dingen die ze juist wel goed doen. Duurt even voordat je daar resultaat van ziet, maar 't werkt echt.
Schreeuwen met buiten spelen heb ik ook een bloedhekel aan. 2 x waarschuwen, bij de 3e keer naar binnen (en dus ook de rest van de dag niet meer naar buiten).
Slaapkamer niet gebruiken als 'strafkamer'. Dat moet een vertrouwd plekje zijn. En buiten dat, daar is speelgoed voorradig, dus een echte straf is het niet.
Schreeuwen met buiten spelen heb ik ook een bloedhekel aan. 2 x waarschuwen, bij de 3e keer naar binnen (en dus ook de rest van de dag niet meer naar buiten).
Slaapkamer niet gebruiken als 'strafkamer'. Dat moet een vertrouwd plekje zijn. En buiten dat, daar is speelgoed voorradig, dus een echte straf is het niet.
maandag 4 juli 2011 om 19:30
Verwacht je niet te veel van je kinderen?
Je hebt geen zin/tijd om bij ze te blijven zitten terwijl je weet dat ze gedrag gaan vertonen dat jij niet wilt zien. Maar een kind van 3 heeft echt het besef nog niet om de hele dag te denken aan wat niet mag, en een 6-jarige kan niet op zn zusje passen (en zal makkelijk meegaan in het gedrag van die 3-jarige).
Dus: als jij bepaald gedrag van ze verwacht als ze samen zijn, zul je meer in de buurt moeten blijven.
En dat jongentje waarvan je liever niet hebt dat er mee gespeeld wordt: stimuleer het spelen met andere kinderen, zorg voor speelafspraken met anderen. En bij toch spelen met dat kindje: streng zijn (zoals je normaal ook bent) -> duidelijke regels
Je hebt geen zin/tijd om bij ze te blijven zitten terwijl je weet dat ze gedrag gaan vertonen dat jij niet wilt zien. Maar een kind van 3 heeft echt het besef nog niet om de hele dag te denken aan wat niet mag, en een 6-jarige kan niet op zn zusje passen (en zal makkelijk meegaan in het gedrag van die 3-jarige).
Dus: als jij bepaald gedrag van ze verwacht als ze samen zijn, zul je meer in de buurt moeten blijven.
En dat jongentje waarvan je liever niet hebt dat er mee gespeeld wordt: stimuleer het spelen met andere kinderen, zorg voor speelafspraken met anderen. En bij toch spelen met dat kindje: streng zijn (zoals je normaal ook bent) -> duidelijke regels
maandag 4 juli 2011 om 19:37
Ik vind niet dat ik teveel van mijn kinderen verwacht maar ik verwacht wel dat ze luisteren.
Het er niet bij willen zitten, daar bedoel ik mee dat ik dus echt niets kan doen in huis. Niet koken, niet de vaatwasser uitruimen, even naar de wasmachine. Dat gaat dan bijna dus niet, maar goed misschien moet ik dan niet willen dat ze dan niet gillen, daar heb je een punt.
Waarschuwen doe ik denk ik teveel en doorpakken te weinig. Dus ook daar ga ik op letten.
Vriendje ben ik best wel streng voor maar zijn moeder wuift alles weg.
Het er niet bij willen zitten, daar bedoel ik mee dat ik dus echt niets kan doen in huis. Niet koken, niet de vaatwasser uitruimen, even naar de wasmachine. Dat gaat dan bijna dus niet, maar goed misschien moet ik dan niet willen dat ze dan niet gillen, daar heb je een punt.
Waarschuwen doe ik denk ik teveel en doorpakken te weinig. Dus ook daar ga ik op letten.
Vriendje ben ik best wel streng voor maar zijn moeder wuift alles weg.
maandag 4 juli 2011 om 19:41
quote:kikkie1 schreef op 04 juli 2011 @ 19:37:
Ik vind niet dat ik teveel van mijn kinderen verwacht maar ik verwacht wel dat ze luisteren. Het er niet bij willen zitten, daar bedoel ik mee dat ik dus echt niets kan doen in huis. Niet koken, niet de vaatwasser uitruimen, even naar de wasmachine. Dat gaat dan bijna dus niet, maar goed misschien moet ik dan niet willen dat ze dan niet gillen, daar heb je een punt.
Waarschuwen doe ik denk ik teveel en doorpakken te weinig. Dus ook daar ga ik op letten.
Vriendje ben ik best wel streng voor maar zijn moeder wuift alles weg.Nee zo bedoel ik het ook niet. Tuurlijk mag je verwachten dat jouw kinderen luisteren! Ik bedoel meer dat je niet van 2 kinderen van 3 en 6 kunt verwachten dat ze een hele ochtend muisstil spelen in de tuin terwijl jij daar niet bij bent om ze te corrigeren (extreem voorbeeld).
Ik vind niet dat ik teveel van mijn kinderen verwacht maar ik verwacht wel dat ze luisteren. Het er niet bij willen zitten, daar bedoel ik mee dat ik dus echt niets kan doen in huis. Niet koken, niet de vaatwasser uitruimen, even naar de wasmachine. Dat gaat dan bijna dus niet, maar goed misschien moet ik dan niet willen dat ze dan niet gillen, daar heb je een punt.
Waarschuwen doe ik denk ik teveel en doorpakken te weinig. Dus ook daar ga ik op letten.
Vriendje ben ik best wel streng voor maar zijn moeder wuift alles weg.Nee zo bedoel ik het ook niet. Tuurlijk mag je verwachten dat jouw kinderen luisteren! Ik bedoel meer dat je niet van 2 kinderen van 3 en 6 kunt verwachten dat ze een hele ochtend muisstil spelen in de tuin terwijl jij daar niet bij bent om ze te corrigeren (extreem voorbeeld).
maandag 4 juli 2011 om 20:00
Dit zeg je in je OP:
Aantal voorbeelden:
* in de tuin spelen, ze spelen leuk maar ook heel druk. Ze schreeuwen en slepen met alles wat ze kunnen vinden om er wat van te bouwen. Vooral het schreeuwen vind ik vervelend voor buren, dus ik probeer steeds om ze wat zachter te laten praten, maar dat werkt gewoon niet. Honderd keer waarschuwen en het geschreeuw gaat door. Daarna zit er dus ongetwijfeld een op de gang. Om vervolgens daarna het hele blok weer bij elkaar te schreeuwen.
En daarna zeg je dat je na 2 keer waarschuwen de kinderen op de trap zet.
Ik snap heus de nuance in je verhaal wel, maar ben je echt zo consequent als je denkt/zegt? Want als je wilt dat het echt goed gaat, moet je heeeel consequent zijn. Erg lastig en je wilt niet de boze moeder zijn. Maar kijk eens kritisch naar je eigen gedrag en misschien vind je iets wat je nog consequenter kan aanpakken.
Misschien een overbodige tip: Dreig nooit met iets dat je niet kan nakomen. En voer consequenties meteen uit, niet een dag later oid.
(Bijv. Als jullie nu braaf spelen, krijgen jullie morgen een ijsje.)
Geen idee of je dat doet, maar deze tip krijg je gratis, haha!
Aantal voorbeelden:
* in de tuin spelen, ze spelen leuk maar ook heel druk. Ze schreeuwen en slepen met alles wat ze kunnen vinden om er wat van te bouwen. Vooral het schreeuwen vind ik vervelend voor buren, dus ik probeer steeds om ze wat zachter te laten praten, maar dat werkt gewoon niet. Honderd keer waarschuwen en het geschreeuw gaat door. Daarna zit er dus ongetwijfeld een op de gang. Om vervolgens daarna het hele blok weer bij elkaar te schreeuwen.
En daarna zeg je dat je na 2 keer waarschuwen de kinderen op de trap zet.
Ik snap heus de nuance in je verhaal wel, maar ben je echt zo consequent als je denkt/zegt? Want als je wilt dat het echt goed gaat, moet je heeeel consequent zijn. Erg lastig en je wilt niet de boze moeder zijn. Maar kijk eens kritisch naar je eigen gedrag en misschien vind je iets wat je nog consequenter kan aanpakken.
Misschien een overbodige tip: Dreig nooit met iets dat je niet kan nakomen. En voer consequenties meteen uit, niet een dag later oid.
(Bijv. Als jullie nu braaf spelen, krijgen jullie morgen een ijsje.)
Geen idee of je dat doet, maar deze tip krijg je gratis, haha!
maandag 4 juli 2011 om 20:01
Van een kind van drie kun je niet verwachten dat die zich aan jouw regels houdt wanneer jij niet zichtbaar aanwezig bent voor het kind. Gezien het ontwikkelingsniveau van het kind snapt het wel wat wel en niet mag van jou, maar is dit snel weer 'vergeten' (ze kunnen het dan wel benoemen, maar toepassen terwijl ze afgeleid zijn lukt niet). Wanneer jij oogcontact hebt met je kind kun je ze nonverbaal goed corrigeren, maar zodra jij weg bent is het pret. Een schreeuwende peuter in de tuin kun je echt alleen jezelf kwalijk nemen en niet de peuter in kwestie.
Een kind van zes kan dit al veel beter. Wanneer hij of zij samenspeelt met een peuter is het wel veel moeilijker om vol te houden dan wanneer hij samenspeelt met leeftijdsgenoten. Immers wanneer de peuter gaat schreeuwen is meedoen erg verleidelijk.
Pick your battles, probeer complimentjes te geven wanneer het wel goed gaat en kijk of je gedrag kunt ombuigen door het kind af te leiden in plaats van te corrigeren. Wees realistisch in je verwachtingen: kinderen maken nou eenmaal geluid tijdens het spelen. Waarschuw niet voor dingen die niet echt gevaarlijk zijn als het mis gaat. Kinderen leren door van een bank te vallen vele malen sneller dan door een waarschuwende moeder. Is voor alle partijen veel prettiger!
Succes, de theorie is nou eenmaal een stuk makkelijker dan de praktijk
Een kind van zes kan dit al veel beter. Wanneer hij of zij samenspeelt met een peuter is het wel veel moeilijker om vol te houden dan wanneer hij samenspeelt met leeftijdsgenoten. Immers wanneer de peuter gaat schreeuwen is meedoen erg verleidelijk.
Pick your battles, probeer complimentjes te geven wanneer het wel goed gaat en kijk of je gedrag kunt ombuigen door het kind af te leiden in plaats van te corrigeren. Wees realistisch in je verwachtingen: kinderen maken nou eenmaal geluid tijdens het spelen. Waarschuw niet voor dingen die niet echt gevaarlijk zijn als het mis gaat. Kinderen leren door van een bank te vallen vele malen sneller dan door een waarschuwende moeder. Is voor alle partijen veel prettiger!
Succes, de theorie is nou eenmaal een stuk makkelijker dan de praktijk
maandag 4 juli 2011 om 20:03
Ach, heel herkenbaar hoor, ik heb dochters van 4 en 5. Ik merkte wel aan mezelf dat ik vooral inging op "verkeerd' gedrag. Ik probeer me bewust ook vaker aandacht te geven als het juist goed gaat: "wat zijn jullie leuk samen aan het spelen", wat zit je lekker te tekenen, wat heb je goed geluisterd, ik hoefde het maar 1x te vragen. Etc.
Ken je de boeken How2talk2kids ? Dl. 2 heb ik vorige week gelezen, over broertjes/zusjes. Lezen lekker weg en je hebt er echt wel wat aan.
Ken je de boeken How2talk2kids ? Dl. 2 heb ik vorige week gelezen, over broertjes/zusjes. Lezen lekker weg en je hebt er echt wel wat aan.
maandag 4 juli 2011 om 20:56
bedankt voor alle tips, ik kan er echt wat mee en weet ook zeker dat ik vaker kan doorpakken en niet alleen moet waarschuwen.
De kleinste doet voornamelijk haar broer na, dus als je die in toom houdt dan heb je al heel wat gewonnen haha.
Het is goed om te zien dat ik wellicht teveel verwacht als ze samen buiten spelen en ik wel even denk naar boven te kunnen naar de was. Wellicht moet ik dat op andere tijdstippen gaan doen.
De kleinste doet voornamelijk haar broer na, dus als je die in toom houdt dan heb je al heel wat gewonnen haha.
Het is goed om te zien dat ik wellicht teveel verwacht als ze samen buiten spelen en ik wel even denk naar boven te kunnen naar de was. Wellicht moet ik dat op andere tijdstippen gaan doen.
dinsdag 5 juli 2011 om 10:33
Kikkie, je kan de kinderen ook leren om beter met elkaar te spelen.
Door met zn drieen te spelen en constant de regels uit te leggen, zonder boos te worden. Ook zijn er cooperatieve spelletjes, waarbij de kinderen moet samenwerken om het spel tot een einde te brengen.
Misschien zijn je kinderen daar nog iets te jong voor (je dochter eigenlijk), maar het kan zeker helpen om ze te leren samenspelen.
Kijk je wel eens naar EHBO: Eerste hulp bij opvoeden? Nanny Jo leert de kinderen daar ook samenspelen, misschien kan je wat uitzendingen kijken voor tips? (Hiermee wil ik niet zeggen dat Nanny Jo alle wijsheid in pacht heeft, hoor).
Haba heeft het cooperatieve spel Boomgaard (vanaf 3 jaar!)
En hier staan er nog meer:
http://www.blueberryfores ... mes-cooperative-games.htm
Door met zn drieen te spelen en constant de regels uit te leggen, zonder boos te worden. Ook zijn er cooperatieve spelletjes, waarbij de kinderen moet samenwerken om het spel tot een einde te brengen.
Misschien zijn je kinderen daar nog iets te jong voor (je dochter eigenlijk), maar het kan zeker helpen om ze te leren samenspelen.
Kijk je wel eens naar EHBO: Eerste hulp bij opvoeden? Nanny Jo leert de kinderen daar ook samenspelen, misschien kan je wat uitzendingen kijken voor tips? (Hiermee wil ik niet zeggen dat Nanny Jo alle wijsheid in pacht heeft, hoor).
Haba heeft het cooperatieve spel Boomgaard (vanaf 3 jaar!)
En hier staan er nog meer:
http://www.blueberryfores ... mes-cooperative-games.htm
