Affaire tips en ervaringen

@pubervrouw Maar is het dan eigenlijk zo dat je je zinnen op die ene man hebt gezet en alle alternatieven niet aan hem / verwachtingen kunnen voldoen?



Misschien heb ik het mis hoor

Pubervrouw: misschien een rare gedachtengang, maar is het wellicht mogelijk om met die betreffende man in een parenclub (waar dus ook alleengaande mannen welkom zijn) af te spreken?

Jouw man gaat daar dan op zoek naar een leuke single vrouw, jij met die man én dan wel met z'n vieren in 1 ruimte plezier hebben.



Ik weet dat jij het liefste zonder jouw man dit zou willen doen, maar misschien kan het op deze manier. En wie weet valt deze leuke man zo tegen dat het eens maar nooit weer is, nu blijf je hem maar idealiseren, wat ook niet goed is, natuurlijk.

Daar heb je helemaal gelijk in......

Ik heb die gevoelens nou eenmaal voor hem en niet voor een ander.

Dat kan ik natuurlijk wel proberen te krijgen, maar dan komt het op hetzelfde neer natuurlijk. Mijn man wil gewoon niet dat ik gevoelens voor een ander heb. Maar zonder die gevoelens/vlinders hoeft het voor mij eigenlijk niet. Die vlinders maken het juist zo spannend voor mij.

Ik probeer het nu maar gewoon los te laten, even rust nu. Het kost veel te veel energie op deze manier. En het raakt gerust steeds meer op de achtergrond.

Ik moet eigenlijk onderwerpen zoals dit op het forum niet meer lezen, want daardoor blijf ik ermee bezig. Maar ik vind het zo interessant om te lezen, ben gewoon verslaafd.

quote:Mayaelf schreef op 13 juli 2011 @ 13:31:

Pubervrouw: misschien een rare gedachtengang, maar is het wellicht mogelijk om met die betreffende man in een parenclub (waar dus ook alleengaande mannen welkom zijn) af te spreken?

Jouw man gaat daar dan op zoek naar een leuke single vrouw, jij met die man én dan wel met z'n vieren in 1 ruimte plezier hebben.



Ik weet dat jij het liefste zonder jouw man dit zou willen doen, maar misschien kan het op deze manier. En wie weet valt deze leuke man zo tegen dat het eens maar nooit weer is, nu blijf je hem maar idealiseren, wat ook niet goed is, natuurlijk.



Dat zal lastig worden, hij vond het juist heel vervelend om 's avonds weg te moeten, het heeft een half jaar geduurd voor we eindelijk een afspraak hadden. Bovendien weet mijn man dat ik gevoelens voor hem heb en dat wil hij niet.



Je hebt inderdaad gelijk dat ik hem idealiseer. Af en toe denk ik: Was ik maar gewoon vreemdgegaan, was ik van de spanning af en had een hoop ellende gescheeld. En nu nog denk ik: Als je me nou gewoon m'n gang laat gaan is het waarschijnlijk na 3 x over.

Maar dat is wel erg egoistisch he?

Is dat zo?



Ik vind het in ieder geval heel goed van je dat je het bespreekbaar hebt gemaakt én niet bent vreemdgegaan.

Het vervelende in jullie situatie is dat jullie zo recht tegen over elkaar staan, dat maakt het bij jullie zo lastig.



Mijn lief geeft ook de voorkeur aan samen swingen t.o.v. alleen daten, maar begrijpt gelukkig dat ik ook wel eens alleen met een man op pad wil gaan, hij heeft die behoefte een stuk minder; geeft aan dat het swingen voldoende is. Hij laat mij vrij daarin en dat is wel erg prettig!



En voor wat betreft die clubs: er zijn clubs die ook overdag open zijn, maar geen idee of het dan druk is of er dan iemand zal zijn van jouw man's gading; hij zou dan van tevoren contact met een leuke dame moeten gaan hebben en dat wil hij juist niet, toch?

Ik vind het heel lief dat jullie zo met me meedenken, maar mijn man heeft het gewoon op dit moment helemaal gehad met mijn verlangens. Ik zie de ruzies die we hebben als normaal, iets dat er gewoon bijhoort als je in een verandering zit. Tussen de ruzies door zijn we echt weer elkaars beste maatje. Maar mijn man neemt het allemaal erg zwaar op en heeft het gevoel dat ik aan hem niet genoeg heb. Dat ik een relatie naast de onze wil hebben en dat hij dat nooit kan toestaan. Ik ben al een jaar bezig hem wijs te maken dat er nooit iemand tussen ons in komt te staan, alleen maar ernaast. En ik zou nooit met mijn sv uitgebreid willen "daten". Het moet een beetje in het geniep, in een uurtje ofzo. En dan een keer in de 2 maanden ofzo.

Nou ja, zoals ik al zei: Even een time out nu. Ik voel me schuldig. Af en toe heeft ie de neiging bij me weg te gaan, hij wil er niet op wachten tot dit me nog eens gebeurt zegt ie. Wat dat kan ie niet nog een keer aan. En schuldig tegenover de kinderen voel ik me ook. Hoewel ik denk dat ze niks merken, heb ik zelf het idee dat ik dit jaar met mijn gedachten meer met andere dingen bezig ben dan met hen. (Ze komen niks aan aandacht tekort hoor, maar ik voel het wel zo)

Ik denk inderdaad dat je moet proberen om afstand te nemen. Jij voelt veel meer voor die man dan geilheid en spanning. Als ik het zo lees en kan inschatten komen de gevoelens van jouw man niet geheel uit de lucht vallen. Wanneer die verlangens doorgang zouden vinden in dates dan kom je van de regen in de drup.



Ontzettend moedig om het met je man te bespreken. Ik denk echter dat jouw man precies weet hoe de vork in de steel zit. Richt je op je eigen man en probeer het (tijdelijk) los te laten, hoe moeilijk dat ook is.

Boeiend topic!

Blijft bij de fanatieke tegenstanders toch leiden tot emoties als er gesproken wordt over het hebben van een affaire (met of zonder toestemming van de partner)

Heb niet alle bladzijden hiervoor kunnen lezeen maar duidelijk dat de meningen verdeelt zijn.



Ben een vr van 44 jr, schat van een man thuis, geen kids en een druk leven en heb al 5 jaar een 'man erbij'. Schrik wel van de vele vooroordelen van .."dat doe je niet, het overkomt je niet, je hebt een keuze, kruip niet in de slachtofferrol als het fout gaat en bedrieg je partner niet zo etc"..

iedereen heeft altijd de keuze voor dingen en ja ik ben ook een vrouw die een affaire heeft. Ben overigens wel benieuwd naar de definitie van een affaire, maar dat er even los van.



de vraag vanTO of je (ik) er weer aan zou beginnen moest ik opnieuw de keuze maken. Ja en nee. Ja omdat het mij spontaan het gevoel heeft gegeven weer volop in het leven te staan, nee omdat ik het me niet kan voorstellen dat ik de band met deze persoon weer met iemand anders zou krijgen.

Ben fair genoeg toe te geven dat ik niet van plan was een emotionele band te krijgen met mijn fling, maar dat terugkijkend ik moet constateren dat ik opeens in een achtbaan-affaire ben beland. weet dat ik er zelf een punt achter zou kunnen zetten maar ben de enige die ik daarmee heb niet mezelf. voor mij is de spanning en de heerlijke sex nog steeds verslavend.

mijn thuis is niet op de hoogte overigens, wel lten we elkaar vrij op dit vlak als het gebeurt is het geen probleem, maar zeggen we het niet. Wat knaagt richting mijn partner is het dit geen eenmalig iets is maar ben de laatste die daarover in een slachtofferrol zal kruipen want het is mijn keuze!



ik vindt het openen van een nieuw topic helemaal niet verkeerd want heb zelf met veel interesse altijd het oude gelezen maar nooit het lef gehad mee te schrijven. bang voor herkenning.



geloof niet erin dat mannen en vrouwen maar met 1 persoon gelukkig kunnen-moeten zijn. Denk dat er een beetje ingegoten is in de loop van de tijd omdat het voor de economie, kerk enzo beter uitkwam.



dapper topic TO!

quote:pubervrouw schreef op 13 juli 2011 @ 13:44:

Daar heb je helemaal gelijk in......

Ik heb die gevoelens nou eenmaal voor hem en niet voor een ander.

Dat kan ik natuurlijk wel proberen te krijgen, maar dan komt het op hetzelfde neer natuurlijk. Mijn man wil gewoon niet dat ik gevoelens voor een ander heb. Maar zonder die gevoelens/vlinders hoeft het voor mij eigenlijk niet. Die vlinders maken het juist zo spannend voor mij.

Ik probeer het nu maar gewoon los te laten, even rust nu. Het kost veel te veel energie op deze manier. En het raakt gerust steeds meer op de achtergrond.

Ik moet eigenlijk onderwerpen zoals dit op het forum niet meer lezen, want daardoor blijf ik ermee bezig. Maar ik vind het zo interessant om te lezen, ben gewoon verslaafd.



Ik herken het wel. Ik kan ook niet met de eerste de beste seks hebben. Ik moet op z'n minst een klik hebben. En die heb ik niet na 1 (of een paar) avond(en).



Laten rusten is lastig als je er zo mee bezig blijft. Door er elke keer over te lezen, wakkert het vuurtje wel weer aan, lijkt mij.

@Zaritee, ben blij dat je het herkent. Ik begrijp dat anderen denken dat "er meer aan de hand is", maar zelf voel ik dat helemaal niet zo. Ik ben echt heel gelukkig met mijn man, ziet er goed uit, heeft hele leuke humor, ik vind hem sexy en niet te vergeten: Ik voel me altijd goed en geborgen bij hem. Mankeert echt helemaal niks aan!

En ik zou hem voor geen goud willen missen, dus ik peins er niet over om bij hem weg te gaan. Ik zou echt niet met mijn sv (die mijn sv niet is dus) een relatie willen en dat wil hij zelf ook helemaal niet, want hij wil bij z'n gezin blijven voor de kinderen.

quote:pubervrouw schreef op 13 juli 2011 @ 09:34:

Maar stel nou dat die parenclubs voor jou niks waren geweest en je net als ik toch liever de intimiteit had van het met z'n tweeen zijn. Hoe was het dan met jullie verder gegaan? Had je dan kunnen zeggen, prima, ik neem afstand van die verlangens? Je man had er misschien niet zo'n behoefte aan en jullie waren gewoon op de oude manier verder gegaan. Had dat gewerkt? Of blijft het verlangen sluimeren en was het later alsnog een keer misgegaan?



.





dat zijn natuurlijk vragen die je onmogelijk kunt beantwoorden omdat het "stel dat" vragen zijn, geen idee wat ik dan had gevoeld en gedaan en of ik dat had volgehouden.



waar het om gaat als je het bespreekt is te zien waar je mans grootste bezwaar zit. Is dat de persoon, het apart van elkaar. is het jaloezie of angst je te verliezen of vind die het een smerig idee?



Als je weet waar zijn gevoel vooral in zit kun je zien of je dat kunt oplossen.



Je vraagt hoe ik dan had gereageerd, als ik uitga van mijn mans bezwaar dan moet ik dus een oplossing zoeken in zijn gevoel er betrokken bij te zijn, dat het iets van ons samen is, zaritee is samen met haar man internet op gegaan en ze hebben samen die man gezocht, nu is dat voor jou al niets want je hebt die man al gevonden. Samen met je man iets doen wil je vriend weer niet want dan kan die het niet. Mijn man heeft niets met internet (Ook nu laat hij mij de contacten leggen en date;s regelen) dus zit daar dan ook voor ons de oplossing niet in.



Als ik zou willen wat jij wil met een man die er zo in stond als mijn man. had ik bv gedacht aan die man thuis of in een club waar ook single mannen komen uitnodigen, Je man erbij en dan in de club of thuis je afzonderen met hem voor stomende sex. Je man kan hem dan leren kennen, is er redelijk bij en houd toch wat controle en zit zich niet alleen thuis op te vreten. Daar zal dan een tijdslimiet aan zitten, maar een vluggertje als je de kans krijgt kan ook heel spannend zijn.



Of ik had vanuit je aandacht en flirt behoefte die je ook verwoorde ervoor gekozen om samen dan naar erotische dansfeesten te gaan, sexy gekleed uitdagen en flirten met de aanwezige mannen bevestiging krijgen. maar dat is dan weer niet met die speciale vriend.

Ik had in ieder geval de boodschap dat mijn man er betrokken bij wil zijn serieus genomen hebben en vanuit die mogelijkheden gekeken.



Kijk dus waar het knelpunt bij jouw man zit en bekijk de mogelijkheden waarin jij dus met deze man iets kan doen en je je mans ideeen daarover respecteerd.



Mijn man hoefde nl ook niet zo nodig. die had ook de behoefte niet, hij wilde zich er echter wel goed bij voelen.



en door daar dus rekening mee te houden is het vertrouwen gegroeit.



komen jullie er niet uit heb je nog twee opties, of je zet die man uit je hoofd en gaat monogaam verder met het idee dat je echt niet meer zo snel een dergelijke man tegenkomt.



Of je zegt tegen je man dat je weet hoe hij er over denkt maar toch deze ervaring wil hebben, met alle consequenties die er aan vast zitten, het doe het dan maar, wat je man voorstelde. en dan zien hoe jullie daar uit komen.

quote:pubervrouw schreef op 13 juli 2011 @ 13:44:

Daar heb je helemaal gelijk in......

Ik heb die gevoelens nou eenmaal voor hem en niet voor een ander.

Dat kan ik natuurlijk wel proberen te krijgen, maar dan komt het op hetzelfde neer natuurlijk. Mijn man wil gewoon niet dat ik gevoelens voor een ander heb. Maar zonder die gevoelens/vlinders hoeft het voor mij eigenlijk niet. Die vlinders maken het juist zo spannend voor mij.

Ik probeer het nu maar gewoon los te laten, even rust nu. Het kost veel te veel energie op deze manier. En het raakt gerust steeds meer op de achtergrond.

Ik moet eigenlijk onderwerpen zoals dit op het forum niet meer lezen, want daardoor blijf ik ermee bezig. Maar ik vind het zo interessant om te lezen, ben gewoon verslaafd.





zoals ik al eerder zei, heb jij die gevoelens al lang. en die wakker je meer aan met sms en met aan hem denken dat dat je man je een avondje met een man alleen had gelaten of met je naar een club was gegaan. Je bent al zo met die man bezig dat het alleen maar meer kan worden of hopelijk gigantisch gaat tegenvallen met hem (en ik schat die kans redelijk groot in) jij maakt een ideaal beeld om hem en maakt het veel mooier dan het is. En wat er is losgemaakt in je koppel je aan hem. Ook je idee dat hij geen sex thuis heeft vind ik wat naief. vrijwel elke man die vreemdgaat beweerd dat zijn sexleven thuis waardeloos is, en stel dat het waar is, vraag je dan eens af hoe goed hij wel in bed is,. misschien heeft zijn vrouw wel alle reden dat ze daarmee gestopt is.



Je noemt je pubermeisje en zo kom je ook over, je loopt met je hoofd in de wolken over deze man, maar waar jij verliefd op bent is denk ik meer het gevoel dat hij in je wakker maakt en dat is ook heerlijk, het is romatisch, je voelt je weer vrouw. En dat maakt het zo lastig om weer gewoon verder te gaan en van dat gevoel afstand te nemen.

Puberv Het is niet dat ik twijfel aan de liefde die jij voor je man hebt. Wat ik zo inschat is dat jij er met je gevoel te ver in zit wat betreft verliefdheid voor de andere man. En die verliefdheid herkent jouw man en daarom is hij bang.



Wat doddie zegt over het idealiseren kan heel goed zo zijn. Maar wat als die date helemaal niet tegenvalt? Een avondje heerlijke sex met iemand waar je wellicht toch verliefd op bent gaat je niet in de koude klerenzitten. Ongeacht of je geen relatie met hem wilt.



Wat ik proef is dat het niet om sex met een andere man gaat maar om sex met deze man. Dat vind ik gevaarlijk. De bekende klik daargelaten, die moet er zijn!

Als je kijkt hoeveel vrouwen en mannen in deze fase van hun leven en relatie dit overkomt geloof ik trouwens helemaal niet dat het die persoon is maar iets in jezelf. Van mij part die midlife crisis, je staat er ineens voor open en/of bent er gevoelig voor.



en daarom denk ik ook niet dat het die ander is omdat je al die jaren alle verleiding weerstond en dat hij het nu kan losmaken, nee ik denk eerder de hormonen in jou het gevoel dat er meer moet zijn waardoor je ineens bevattelijker bent



Ik denk dus dat er ook andere mannen die hadden los kunnen maken die die flirt waren aan gegaan en ik denk dat er ook andere kunnen komen die dat doen.



Omdat zoals ik al zei het mij te veel mensen gebeurd in deze levensfase en in een lange relatie.



Zijn die allemaal ineens die man of vrouw tegengekomen of is het zoals ik denk iets in jezelf, hormonen, onrust een gevoel nog te willen leven?



lees de verhalen hier, allemaal vrouwen van die leeftijd, ik was excact net zo lang getrouwd als pubervrouw, allemaal vrouwen die er nooit behoefte aan hadden en het veroordeelde en nooit van zich zelf verwacht hadden, en allemaal komen ze dan net die man tegen die ze raakt?

Fijn eens een totaal ander geluid te lezen op dit topic dan op de rest van het forum, waar monogamie het hoogste goed is en de rest onbespreekbaar lijkt.



Als single heb ik deze dilemma's nu niet, maar ik ken ze wel van vroeger en ook van andere mensen om me heen en uiteraard van de topics op dit forum en ik ben blij te lezen dat jullie dat ook herkennen.



Ik blijf geïnteresseerd meelezen.

quote:pubervrouw schreef op 13 juli 2011 @ 17:24:

@Zaritee, ben blij dat je het herkent. Ik begrijp dat anderen denken dat "er meer aan de hand is", maar zelf voel ik dat helemaal niet zo. Ik ben echt heel gelukkig met mijn man, ziet er goed uit, heeft hele leuke humor, ik vind hem sexy en niet te vergeten: Ik voel me altijd goed en geborgen bij hem. Mankeert echt helemaal niks aan!

En ik zou hem voor geen goud willen missen, dus ik peins er niet over om bij hem weg te gaan. Ik zou echt niet met mijn sv (die mijn sv niet is dus) een relatie willen en dat wil hij zelf ook helemaal niet, want hij wil bij z'n gezin blijven voor de kinderen.Ik ken het omdat ik ook maar met 1 persoon wilde, en niet met een total stranger. Ik had al een aantal jaren, met medeweten van mijn partner, met iemand gechat. Met hem had ik een klik, ik vertrouwde hem, hij wist wat ik wilde. Maar dat had niks met verliefdheid te maken. En ongetwijfeld had een andere man dit ook los kunnen maken, maar het duurt bij mij gewoon een tijd voordat ik iemand voldoende vertrouw. En na een paar jaar wilde ik dat wat we gefantaseerd hadden meemaken. En in werkelijkheid was die klik er ook en was het net zo goed als op de chat. En dus doen we het nu al een aantal jaar met elkaar. En is er nog steeds geen sprake van verliefdheid of liefde. Mijn partner is inmiddels van alles op de hoogte, heeft hem ook gezien en weet ook dat er niks meer is tussen mijn minnaar en mij en is er helemaal ok mee.

Zaritee. Bij mij precies hetzelfde. 1 man waarmee ik dat extra's kan en mag delen. Even een tijdje time out gehad aangezien ik toch teveel gevoelens begon te krijgen. Ik ga proberen dit nu wat beter in de hand te houden, want ik merk dat ik het heel moeilijk vind de extra spanning te missen.



Zal wel een vraag zijn Zaritee die al eens aan je gesteld is, sorry daarvoor, maar ik wil toch graag weten of jou man aan zijn kant ook een sv heeft en jullie zo dus ook apart van elkaar daten (zoals dat bij ons is).

Ben ik nieuwsgierig naar.

xxas, ja mijn partner heeft inmiddels zelf ook een sv. Ik weet hoe ze eruit ziet, ken haar achtergrond. Hij zit ook gewoon naast mij op de bank met haar te mailen/smsen. Maar we swingen niet. Ik moet er niet aan denken om hem actief bezig te zien met haar. En gelukkig is dat wederzijds. Zijn date frequentie ligt de laatste maanden hoger dan de mijne. Niets zo veranderlijk als een mens.

Ik ben 1 x wat nieuwsgierig geweest naar sm. mijn man had er minder moeite mee dat ik daar een keer heen ging dan dat er veel gebeld en ge sms't werd, toen hij op vakantie ging gaf hij mij de ruimte omdat hij niet wilde dat ik het stiekum zou doen.



Hij had een rot vakantie. was er veel mee bezig, erna bedacht hij dat hij dan maar eens met een therapeut moest praten om dit een plek te geven, het was voor mij het heldere licht. met hem was niets mis, als hij die behoefte kreeg was er met mijn wens wat mis.



Ik heb dat contact toen verbroken ik wilde niet iets doen waar mijn partner aan onderdoor ging. Maar hij heeft me nooit iets verboden, hij zei dat ik kon doen en laten wat ik wilde omdat ik zijn bezit niet was, maar wat ik deed kon wel consequentie;s hebben, hij kon boos worden vanuit frustratie of verdrietig, of kon besluiten dat hij dan me los zou laten om ieder een eigen weg te gaan.



daarom haal ik dat ook zo vaak aan, want hij heeft zo gelijk daarmee. Hij zei dat ik moest zien of het me zoveel waard was, als dat zo was was het ook goed, dan moest ik het doen, maar ik bepaalde zelf de grens en het omslagpunt.



we hebben beide in onze relatie ervaren dat we die grens trokken zonder dat de ander daarom vroegen, omdat we zelf inzagen dat het niet goed was voor de ander en het ons dat niet waard was.

En zo zie je maar weer dat het voor iedereen anders werkt Doddie. Wij hebben samen een relatie en bespreken dus wel samen wat we willen en kunnen. En als de een iets niet trekt, dan kan hij/zij dat aangeven. En dan is het aan de ander om een pas op de plaats te maken. Je bent misschien niet elkaars bezit maar je hebt wel samen een relatie. En daarmee bepaal je ook samen hoe je daar mee omgaat.

ja maar zo zien wij dat ook. Alleen dan vanuit jezelf waar je de grens legt ipv waar de partner die legt. Hoever wil je ervoor gaan?



Dat is ook hoe mijn man er in staat hoor, vanaf begin heeft hij erg die vrijheid belangrijk gevonden, maar dus ook de vrijheid om voor elkaar te kiezen of te beseffen dat wat er over blijft voor jou niet meer aan der basis voorwaarde voor een relatie voldoet.



maar 9 van de 10 zullen het doen zoals jullie hoor, ik promoot niets ik vertel mijn verhaal en wie er wat mee kan door het zo te zien die kan er wel of niet wat mee doen.

Obsession. Deze vraag heb ik mezelf ook zo vaak gesteld. Openheid is goed, maar je kwetst je partner door het met iemand anders te doen. Stiekum daarentegen lijkt een stuk makkelijker. Je legt geen verantwoording af en de pijn van dit alles draag jezelf. Je hebt geen eindeloze gesprekken over je je open relatie invult.

Al zou je kunnen omgaan met het bedrog, denk ik dat het altijd ooit uitkomt en dan je relatie voorgoed kapot is. Openheid is moeilijk en zwaar maar met die eerlijkheid toon je wel respect naar je man toe.



Ik weet precies wat je bedoelt want hoe ideaal het ook allemaal klinkt, je kwetst en wordt gekwetst, dat is de keerzijde hiervan.

Bovendien, ik vraag me altijd af waar mensen die al zo lang een geheime relatie erop na houden al hun alibies vandaan halen.

Ik heb een strikt monogame vriendenkring waar ik dus niemand van als alibi voor zou kunnen gebruiken. Ik zou heel snel door de mand vallen.



Mijn sv echter heeft een flinke backup van allemaal vrienden die hezelfde doen. Altijd een alibi dus.