meningsverschil over pleegzoon

17-07-2011 09:46 212 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo,



Sinds 8 maanden hebben we een pleegzoon in huis, maar het gaat erg moeizaam. Het is een lieve, maar drukke jongen die alle aandacht opeist. We hebben ook nog een zoon van 11 jaar. Die twee samen maken samen een hoop ruzie. De jongste slaat veel en zoekt ruzies op. Hij heeft een hoop meegemaakt met zijn 3 jaar, wij zijn al het derde adres. Nu is het zo dat mijn man het at begint te worden. Hij keurt zijn gedrag af en wil de handdoek in de ring gooien. Ik heb al een relatie met mijn pleegzoon en moet er niet aan denken dat hij weg zou gaan. Hier ligt dus het probleem. Ik voel me voor het blok gezet. Ik heb het gevoel dat mijn man zijn best niet genoeg doet. Ik kan mijn pleegzoon niet laten gaan, hij heeft al zoveel meegemaakt. Ik heb steeds meer ruzies met mijn man hierover en ben bang dat het echt fout zal gaan. Wat kan ik doen?
Alle reacties Link kopieren
Krijg je geen begeleiding van pleegzorg Nederland waar je met je vraag naartoe kunt?
Alle reacties Link kopieren
Hoe sneu ook; kiezen voor je gezin; dat moet altijd nummer 1 zijn vind ik. Blijkbaar past je pleegzoon hier niet goed in en is er teveel strijd; je man gaat dit niet volhouden en je andere zoon denk ik ook niet. Je wilt toch je familie niet kapot maken ten koste van hem?
Alle reacties Link kopieren
Je kan zo'n kind echt niet wegdoen, zeker niet als je al zn derde adres bent. Daar rekent ie op. Mijn hemel, waarom een pleegkind nemen als je denkt dat ie weer retour kan?
Alle reacties Link kopieren
Is het al vanaf het begin zo dat je eigen zoon en je pleegkind op die manier ruzie maken? Dan begrijp ik niet dat je het zover hebt laten komen.

Sneu voor het pleegkind, maar je eigen gezin gaat toch echt voor.
Alle reacties Link kopieren
quote:feentje schreef op 17 juli 2011 @ 09:50:

Je kan zo'n kind echt niet wegdoen, zeker niet als je al zn derde adres bent. Daar rekent ie op. Mijn hemel, waarom een pleegkind nemen als je denkt dat ie weer retour kan?Wat zou er dan gebeurd zijn op de andere 2 adressen? Misschien konden zij ook wel niet met hem omgaan.
Alle reacties Link kopieren
Ja, ik heb aangegeven dat het niet gaat tussen mijn man en pleegzoon. De hechting is gewoon niet zo goed gegaan als die tussen pleegzoon en mij. Het probleem is dat mijn man er nual niet meer in gelooft. Ze kijken bij pleeg zorg nu wat ze kunnen doen om de hechting tussen mijn man en pleegzoon te bevorderen.

Maar het klagen over mijn pleegzoon tegen mij blijft, het voelt alsof we uit elkaar groeien. Ik sta achter mijn pleegzoon en mijn man staat tegenover ons. Het is nu erg moeilijk. Hij ziet alleen het negatieve, terwijl ik ook de mooie dingen zie.
Alle reacties Link kopieren
Lijkt me heel moeilijk; knap dat je voor je pleegzoon opkomt; vergeet je gezin niet. Veel sterkte
Persoonlijk vind ik het t.o.v. je eigen zoon niet kunnen om 'm nog langer in huis te houden. Hij lijdt er onder dat jullie 'n opvangertje in huis hebben gehaald gezien de ruzies. Steek de extra aandacht liever in je eigen kind.
Alle reacties Link kopieren
Lijkt mij voor het pleegkind ook niet een fijne situatie trouwens, in een gezin zitten waarvan hij door de helft niet gewenst is (zo lees ik het).

Ik denk dat je zelf ook wel weet wat je moet doen, als de laatste optie van pleegzorg (dat ze willen 'helpen' de hechting te bevorderen) ook niet lukt.
Alle reacties Link kopieren
Zoek hulp bij pleegzorg! Je kan niet je gezin hier aan onderdoor laten gaan!

Wel mooi dat je een pleegkind een gezinsleven wil bieden als hij dat zelf niet meer heeft. Zoek hulp!
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat het (her)opvoeden en begeleiden van een kind dat al zoveel heeft meegemaakt veel meer tijd kost dan een paar maanden. Als iedereen het zo snel opgeeft voelt het kind zich voortdurend in de steek gelaten.



Kunnen jullie die ruzies niet begeleiden of voorkomen? Praten met beide kinderen, regels opstellen over spelen en conflicten en beide kinderen belonen als ze het goed doen. Er moet toch een oplossing zijn?

Onze buren hebben trouwens 3 eigen zoons van 6,8 en 12 jaar en die maken ook heel veel ruzie. Je moet ook oppassen om normaal kindergedrag niet te veel te problematiseren.
Alle reacties Link kopieren
Ik kan me voorstellen dat het moeilijk voor jullie is, maar je moet dit sámen doen, en als één van de twee het niet ziet zitten/er niet mee om kan gaan dan houdt het op lijkt me, hoe triest ook.
Alle reacties Link kopieren
quote:elninjoo schreef op 17 juli 2011 @ 09:55:

Persoonlijk vind ik het t.o.v. je eigen zoon niet kunnen om 'm nog langer in huis te houden. Hij lijdt er onder dat jullie 'n opvangertje in huis hebben gehaald gezien de ruzies. Steek de extra aandacht liever in je eigen kind.We hebben het hier over een kind, geen hond.
Alle reacties Link kopieren
*mosterd, dat heb je al gedaan*

Is het geen schreeuw om aandacht, dat ruziezoeken? Hij is 3 en heeft al zoveel meegemaakt en nu hebben jullie ook ruzie in het gezin. Als het niet gaat, gaat het niet. Hoe spijtig ook. Dit is voor niemand ideaal.
quote:sundream schreef op 17 juli 2011 @ 09:49:

Hoe sneu ook; kiezen voor je gezin; dat moet altijd nummer 1 zijn vind ik. Blijkbaar past je pleegzoon hier niet goed in en is er teveel strijd; je man gaat dit niet volhouden en je andere zoon denk ik ook niet. Je wilt toch je familie niet kapot maken ten koste van hem?

Geheel mee eens!



Laat ze 'm ergens plaatsen waar geen andere kinderen in 't gezin zijn.
Alle reacties Link kopieren
quote:wanda_p schreef op 17 juli 2011 @ 09:56:

Ik denk dat het (her)opvoeden en begeleiden van een kind dat al zoveel heeft meegemaakt veel meer tijd kost dan een paar maanden. Als iedereen het zo snel opgeeft voelt het kind zich voortdurend in de steek gelaten.



Kunnen jullie die ruzies niet begeleiden of voorkomen? Praten met beide kinderen, regels opstellen over spelen en conflicten en beide kinderen belonen als ze het goed doen. Er moet toch een oplossing zijn?

Onze buren hebben trouwens 3 eigen zoons van 6,8 en 12 jaar en die maken ook heel veel ruzie. Je moet ook oppassen om normaal kindergedrag niet te veel te problematiseren.



Precies, dit. Dat kindje weet niets anders dan steeds te moeten verkassen. Groeit op voor galg en rad.



Wij waren vroeger met zn drietjes en vochten er ook op los.
Alle reacties Link kopieren
Als je kiest voor een pleegkind, kies je daar onvoorwaardelijk voor, lijkt mij. En heropvoeden van een getraumatiseerd kind duurt idd langer dan een paar maanden. Blijf in gesprek met je man, evt samen met de begeleiders van jeugd-/pleegzorg.



Zit je al op en pleegzorgforum? Ik ben er zelf niet bekend, maar er zitten ongetwijfeld veel mensen die je problemen herkennen en tips uit eigen hand hebben.

link
gamuza wijzigde dit bericht op 17-07-2011 10:06
Reden: typfoutje
% gewijzigd
Je hoeft niet altijd te geloven wat je denkt.
Alle reacties Link kopieren
Of het nou bij jullie is of bij een ander gezin: pleegzoon moet leren dat hij niet mag slaan en vreselijke ruzie trappen. Kunnen je man en jij daar geen plan samen voor bedenken? En daarmee de beslissing: blijven of weggaan - nog wat uitstellen? Kunnen jullie samen randvoorwaarden verzinnen (die je natuurlijk niet met je pleegzoon gaat bespreken) waarbinnen het vertrek van pleegzoon kan worden uitgesteld of afgewend?
Wat eten we vanavond?
Alle reacties Link kopieren
Ik ga zeker eens kijken op het pleegzorgforum. Er moet wat gebeuren anders ben ik bang dat ik mijn man kwijt raak. Want ik laat die jongen niet gaan, dat kan ik gewoon niet.
Eerst dacht ik dat je pleegzoon een puber was, maar hij is 3. Dat kan ook een heel lastige leeftijd zijn, met een beetje vertraagd tweejarigen-gedrag, om zijn eigen 'ik' af te bakenen (wat al veel onzekerheid oproept voor kinderen in een gezonde situatie). Er zijn zoveel factoren die zijn gedrag kunnen beinvloeden, misschien helpt het je man als hij beter begrijpt waarom je pleegzoon zich zo gedraagt.



Het zou bijvoorbeeld zomaar kunnen dat dit jongetje veel komende/gaande mannen met zijn moeder heeft meegemaakt, en daardoor onbewust afstand en conflict zoekt met je man. Ik noem maar iets.



Voordeel van 3 is wel dat er echt nog veel mogelijkheid is tot gedragsverandering, ook bij een kind met hechtingsproblemen.



Misschien kan het je man dus helpen zijn gedrag verder te begrijpen. Daarnaast zouden jullie misschien samen een paar gesprekken met pleegzorg kunnen hebben, over hoe jullie als stel communiceren over jullie verschillende ideeen over hem?
quote:Gamuza schreef op 17 juli 2011 @ 10:05:

Als je kiest voor een pleegkind, kies je daar onvoorwaardelijk voor, lijkt mij.

Volgens mij is dat alleen zo bij adoptie. Pleegkinderen kunnen ook weer terug bij de eigen ouders geplaatst worden als die hun leven hebben gebeterd. Niemand zit aan elkaar vast en als het niet gaat dan gaat 't niet. Het gezin lijdt er in dit geval onder, dus TO kan beter geen pleegkind(eren) meer nemen en haar eigen kind de aandacht geven die 't verdient.
Waar ziet je man de problemen en waar ziet hij de mogelijkheden?



Als jullie pleegzoon ervoor zorgt dat jullie gezin uit elkaar gaat, dan is er of iets niet goed in jullie gezin of het pleegkind krijgt teveel macht/terroriseert het gezin.



Denk goed na waar het probleem ligt en ga vanuit dat probleem kijken wat er mogelijk is.



Er zijn pleegkinderen die meer zorg nodig hebben dan de meeste gezinnen kunnen bieden. Dat is geen falen, maar realiteit.
Alle reacties Link kopieren
Van dat forum, lijkt een beetje op jullie situatie:

Onze pleegzoon heeft er ook een periode last van gehad. De betrokken orthopedagoge vertelde dat dit heel normaal gedrag was bij pleegkinderen. Eerst zijn ze wel lief en leuk, en daarna komen er een soort van monstertjes boven. Dit is tijdelijk.

Dit gedrag komt volgens haar doordat de kinderen zich thuis gaan voelen en gaan uittesten of jullie liefde en warmte onvoorwaardelijk is.

Eigenlijk is dit gedrag dan dus ook gewoon een compliment voor jullie. Ze durft zich te uiten, ze durft zich aan jullie te geven.



Of dit bij jullie pleegkind ook opgaat weet ik niet, maar ik vond het een troostbiedende gedachte.
Je hoeft niet altijd te geloven wat je denkt.
Alle reacties Link kopieren
quote:Gamuza schreef op 17 juli 2011 @ 10:05:

Als je kiest voor een pleegkind, kies je daar onvoorwaardelijk voor, lijkt mij. En heropvoeden van een getraumatiseerd kind duurt idd langer dan een paar maanden.



Eens. Ik vind dat er hier heel erg vrijblijvend wordt gesproken over het pleegkind. Een hond mag je in de vakantie niet achterlaten aan een boom in het bos, maar een kind geef je na een beetje strijd gewoon weg?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven