ADHD bij volwassen vrouw

Een korte tijd geleden is de diagnose ADHD bij mijn man gesteld.

Na veel ruzies tussen ons is hij toch naar de dokter gegaan en daarna naar de psychiater.

Daar een hoop vragen beantwoord over vroeger en nu en daar kwam toen toch uit wat ik allang al wist.



Maar nu, ben ik daar op gaan googlen en zo kwam ik ook bij ADHD bij vrouwen.

Mijn mond viel open van herkenning en ik dacht dat ik gewoon wat problemen had met concentreren, gewoon omdat ik nog nooit dé baan tegen was gekomen. En daarom alles saai vind.



De laatste tijd voel ik me echt op het randje lopen van vanalles, als hij thuis komt heb ik nooit genoeg gegaan, geef ik nooit genoeg aandacht, ben ik altijd moe, luister ik nooit in eenkeer als hij wat verteld en zeg ik altijd HÉ? Ik weet nooit waar dingen zijn, en als ik iets doe en iets anders schiet me te binnen ben ik weg en ga ik dat doen. Ik kom geregeld thuis en vraag ik me af waar was ik voor weg? Heb ik weer geen boodschappen gedaan. Ook ben ik zeer opvliegerig, en wéét ik dat ik slimmer ben en meer zou kunnen dan de vreselijke baan die ik nu heb. Maar als ik lekker aan het boekhouden ben en ik denk… laat ik eens iets opzoeken over ADHD dan ben ik zo weer een uur hier op het forum/wikipedia enz enz. En dit zijn nog maar kleine voorbeelden. Ik dacht altijd dat mijn man gek was en dat hij de gene was met een probleem, maar eigenlijk is hij lang niet de eerste die dit zegt.



Ook open ik hier regelmatig topics, en denk ik er vaak aan maar ga ik er niet meer naar terug. Sorry voor alle lieve dames die mij hebben geadviseerd over de voeding van onze zoon. Hij eet nu gewoon en alleen voor het slapen gaan 1 flesje.

Zo hebben wij ook een hyves voor alle Aug. Mama’s 2010, heb ik notabenen zelf aangemaakt, maar ik heb ga er nooit heen. Altijd denk ik eraan, maar ben ik op hyves is het altijd even daar kijken, even daar kijken. Vervolgens ben ik uren verder en is het alweer tijd om iets anders belangrijks te doen en ‘komt het wel een andere keer’ dus ook voor de dames aldaar… sorry.



Ik vergeet alles! Geen desinteresse, maar hoevaak ik naar de nacht apotheek ben gereden voor voeding voor onze zoon, snel voor sluitingstijd flessen heb gehaald als ik op visite ben en zo nog 10000 andere voorbeelden. Ik vergeet ook meer dan mij lief is, dat ik geen kaart stuur is tot daar aan toe maar ik heb nu zelfs al een keer gehad dat ik niet eens ben heen geweest. Terwijl het van iemand was waar ik echt gek op ben.



Soms denk ik dit zijn gewoon mijn eigenschappen, maar eigenlijk weet ik al dat ik dit ook heb.

Omdat mijn vader het ( zonder diagnose ) ook had, ik ben precies hem. Helaas is hij er niet meer. Maar ook hij begon aan vanalles, alleen hij had mensen die het dan weer af konden maken voor hem.



Ik wil ook zó graag mijn eigen bedrijf, maar dat gaat nu niet. De helft is nu af en gedaan. Toen was ik nog volledig gepassioneerd nu denk ik… morgen…. Morgen…. Vanavond…. Zo zonde ik zou er zo goed in zijn.



Ik wilde het gewoon even delen, ik wil heus niet alles op ADHD/ADD afschuiven maar als ik een diagnose zou hebben en misschien met therapie dit kunnen onderdrukken kan ik misschien wel mijn bedrijf starten. Het is zelfs een bedrijf in plannen ordenen en organiseren. Ik kan het wel, maar het moet niet van mezelf zijn, en steeds wat korte projecten.



Wat kan ik nu eigenlijk verwachten? Zeker als straks blijkt dat we het beide hebben? We hebben namelijk ook een kind.

Ja ik ben goed in mijn werk maar ik heb ook geen ambities om hoger op te komen. Ook omdat ik dan weeeer moeite moet doen om het allemaal te begrijpen, en dat lukt me zeker op dit moment écht niet.



Heb wel mijn zinnen gezet op een HR functie.

Weer eens iets anders.

Maja, zeer herkenbaar. Ik wil en kan meer.... maar kan het ook niet. Ik las ook ergens dat ADHD-ers vaker 'geniale' plannen hebben. Dat heb ik ook, tenminste dat zegt mijn gevoel.



Heb jij dat ook? met je B&B.



Ik kan ook écht hebben als iemand iets verteld... dat wil ik ook! En zoek ik alles uit, en ben ik er weer klaar mee.

O trouwen wat ook wel grappig is. Ik lees hier net over fotografisch (??) geheugen. Ik heb zoiets met muziek. Als ik een liedje 1 of 2 keer hoor ken ik het helemaal. Ook de meeste bizare en lastige rap liedjes. Veel mensen kijken hier vanop.

Ja ik heb ook mega veel hobbies gehad, of dan kopen mijn broer en ik weer een zeilboot... dat ding ligt nu voor pampus op de steiger. Toch geen tijd voor. Scouting heb ik wel heel lang volgehouden maar dat komt omdat het altijd anders is.



Hebben jullie ook dat je ergens lang mee kan zitten? Ik heb beijvoorbeeld: ik gaf zeilles en dat deed ik samen met een vriendin. Ze kon hoger aan de wind maar ik had zoiets van ach laat dat kind het gaat toch al goed? Terwijl ik minder goed kon zeilen dan mijn vriendin.Die was redelijk gepikeerd en ik denk er nog geregeld aan.

O dat is ook wel heftig, als iemand dat zomaar tegen je zegt.



Ik heb ook nog wel een studie management assistent liggen.

Vinden jullie het ook niet idioot dat je je ( waarschijnlijk ) als die tijd zo alleen hebt gevoelt. Ik dacht echt dat ik zelf gewoon labiel was dat ik niet alles zelf op de rit kon houden en krijgen.



Sinds gister ging er een lichtje branden.



Vorige week een zwaar gesprek gehad met mijn man, dat ik het gewoon niet trok, en echt minder wilde gaan werken anders zou ik helemaal in een dip raken. Nu lees ik dus op internet dat de meeste vrouwen er op die manier achterkomen,

quote:Maja82 schreef op 02 augustus 2011 @ 15:12:

Ik lees leter weer bij, als ik er aan denk.



Succes bij de dokter Mies.

Dankje! hetr is woensdag pas hoor, en als ik er aan denk ( ik was hem nu alweer vergeten ) meld ik me wel in jou topic!



Ciau! ( for now )

Ja ik zeg ook altijd maar alles, en schaam me ook nagenoeg nooit. Ik kan me dan weer wel schamen voor andere...



Nee ik ben geen trillseeker en ben ook nergens aan verslaafd.



Zoals wat voor dingen heb jij dan gedaan? Ik ben erg nieuwsgierig