Psyche
alle pijlers
Onrust
vrijdag 5 augustus 2011 om 13:07
Dag allen,
Ben nieuw op dit forum, maar wil graag wat met jullie delen en tips / ervaringen horen.
Eigenlijk al sinds mijn jonge jaren (ben nu 27) heb ik een onrust in me. Zo heb ik al veel wisselende banen gehad en lijkt het wel of 'nooit goed' is. Elke keer is er wel iets waardoor ik het op een gegeven moment zat ben. Ik denk erover na om iets echt totaal anders te gaan doen en hiervoor een studie te gaan doen. Maar wat dan precies?! En is dat het dan wel? En een paar jaar studeren, pfoeh, dat is wel erg lang (ja, heb ook nog last van vastleggen van dingen / plannen).
Maar ook met wonen heb ik het eigenlijk. Dan woon ik ergens een paar jaar en dan heb ik het eigenlijk wel gezien. Nieuwe prikkels, nieuwe mensen, nieuwe omgeving.... Daar hunker ik dan naar!
Het zal jullie ook niets verbazen dat ik al een aantal keer op reis ben geweest. Ik voel me dan zo heerlijk zorgeloos, relaxed en vrij! En je maakt zoveel mee.... Ik weet dat het niet realistisch is om altijd zo te kunnen leven, maar toch.... Verlang er elke keer weer naar.
Tenslotte heb ik een superlieve vriend. De eerste jongen van wie ik denk: he, ik vind het helemaal geen eng idee dat wij misschien nog wel heeel lang samen zijn! Dat wil ik zelfs! Dat is echt voor het eerst. We hebben het soms over samenwonen en hij ziet het als het begin van ons leven samen zeg maar. Koophuis, settelen.... Maar ik wil alle opties juist openhouden. Misschien nog in het buitenland wonen? Misschien nog reizen? Misschien nog andere stad in Nederland? Het voelt zo benauwend en vooral niet spannend. Dan heb ik een beeld hoe het er de komende jaren uit gaat zien en dat voelt zo saai! Normaal weet ik namelijk echt niet hoe m'n leven er over een jaar uit zal zien. (Dit is absoluut niet vervelend bedoeld tegen mensen die zo'n leven hebben. Integendeel; ik zou willen dat ik wat meer rust had!!).
Al met al zit ik met een superonrustig gevoel. Er moet weer iets gebeuren.... Dingen zijn alweer te lang hetzelfde.... Onrust... Op reis willen.... Wat wil ik nou?.... Spanning nodig....
Herkent iemand deze gevoelens?! Ik ben heel benieuwd naar jullie reacties!
Groetjes!
Ben nieuw op dit forum, maar wil graag wat met jullie delen en tips / ervaringen horen.
Eigenlijk al sinds mijn jonge jaren (ben nu 27) heb ik een onrust in me. Zo heb ik al veel wisselende banen gehad en lijkt het wel of 'nooit goed' is. Elke keer is er wel iets waardoor ik het op een gegeven moment zat ben. Ik denk erover na om iets echt totaal anders te gaan doen en hiervoor een studie te gaan doen. Maar wat dan precies?! En is dat het dan wel? En een paar jaar studeren, pfoeh, dat is wel erg lang (ja, heb ook nog last van vastleggen van dingen / plannen).
Maar ook met wonen heb ik het eigenlijk. Dan woon ik ergens een paar jaar en dan heb ik het eigenlijk wel gezien. Nieuwe prikkels, nieuwe mensen, nieuwe omgeving.... Daar hunker ik dan naar!
Het zal jullie ook niets verbazen dat ik al een aantal keer op reis ben geweest. Ik voel me dan zo heerlijk zorgeloos, relaxed en vrij! En je maakt zoveel mee.... Ik weet dat het niet realistisch is om altijd zo te kunnen leven, maar toch.... Verlang er elke keer weer naar.
Tenslotte heb ik een superlieve vriend. De eerste jongen van wie ik denk: he, ik vind het helemaal geen eng idee dat wij misschien nog wel heeel lang samen zijn! Dat wil ik zelfs! Dat is echt voor het eerst. We hebben het soms over samenwonen en hij ziet het als het begin van ons leven samen zeg maar. Koophuis, settelen.... Maar ik wil alle opties juist openhouden. Misschien nog in het buitenland wonen? Misschien nog reizen? Misschien nog andere stad in Nederland? Het voelt zo benauwend en vooral niet spannend. Dan heb ik een beeld hoe het er de komende jaren uit gaat zien en dat voelt zo saai! Normaal weet ik namelijk echt niet hoe m'n leven er over een jaar uit zal zien. (Dit is absoluut niet vervelend bedoeld tegen mensen die zo'n leven hebben. Integendeel; ik zou willen dat ik wat meer rust had!!).
Al met al zit ik met een superonrustig gevoel. Er moet weer iets gebeuren.... Dingen zijn alweer te lang hetzelfde.... Onrust... Op reis willen.... Wat wil ik nou?.... Spanning nodig....
Herkent iemand deze gevoelens?! Ik ben heel benieuwd naar jullie reacties!
Groetjes!
vrijdag 5 augustus 2011 om 13:20
Hoi Gettingwise!
Ik ben even oud als jij en herken een deel bij mezelf en vrienden. Deels iets met leeftijd: het grote 'vastleggen' komt eraan, maar daar willen we nog niet aan. En waar ik op 23 nog dacht: ach, dat komt wel, denk ik nu: Maar voordat ik me vastleg (lees: aan een gezin begin), moet ik nog zoveel! Inderdaad van baan wisselen, reizen, verhuizen... ik zie dit bij veel vrienden in dezelfde fase.
Van de andere kant herken ik het rusteloze niet zo, want ik vind het heerlijk om jaren dezelfde baan te hebben of een heerlijk 'burgerlijk' huis. Herken het wel bij een vriend die steeds op zoek is naar actie, ook in de kleine dingen (kan geen avond thuiszitten), maar die heeft ADHD. Weet niet of dat bij jou past.
Ik vraag me af of je de spanning die je zoekt ook in kleinere dingen zou kunnen vinden? Dus niet in wisselende banen/reizen/woningen maar misschien in hobby's, activiteiten, uitdagingen opzoeken in je werk? Actieve sporten waarin je jezelf kunt uitdagen, bij een vereniging gaan waar steeds nieuwe dingen worden ondernomen?
En hoe reageert je vriend op jouw onrust? Is samen reizen iets? Kun je met hem bespreken dat het idee van een koophuis je nu nog te 'vast' is?
Ik ben even oud als jij en herken een deel bij mezelf en vrienden. Deels iets met leeftijd: het grote 'vastleggen' komt eraan, maar daar willen we nog niet aan. En waar ik op 23 nog dacht: ach, dat komt wel, denk ik nu: Maar voordat ik me vastleg (lees: aan een gezin begin), moet ik nog zoveel! Inderdaad van baan wisselen, reizen, verhuizen... ik zie dit bij veel vrienden in dezelfde fase.
Van de andere kant herken ik het rusteloze niet zo, want ik vind het heerlijk om jaren dezelfde baan te hebben of een heerlijk 'burgerlijk' huis. Herken het wel bij een vriend die steeds op zoek is naar actie, ook in de kleine dingen (kan geen avond thuiszitten), maar die heeft ADHD. Weet niet of dat bij jou past.
Ik vraag me af of je de spanning die je zoekt ook in kleinere dingen zou kunnen vinden? Dus niet in wisselende banen/reizen/woningen maar misschien in hobby's, activiteiten, uitdagingen opzoeken in je werk? Actieve sporten waarin je jezelf kunt uitdagen, bij een vereniging gaan waar steeds nieuwe dingen worden ondernomen?
En hoe reageert je vriend op jouw onrust? Is samen reizen iets? Kun je met hem bespreken dat het idee van een koophuis je nu nog te 'vast' is?
There are only two ways to live your life. One is like nothing is a miracle, the other is like everything is - Albert Einstein
vrijdag 5 augustus 2011 om 13:25
vrijdag 5 augustus 2011 om 13:29
Hoi..
Ja ik herken het helemaal, en ik heb het maar van mezelf geaccepteerd dat ik zo ben, wil niet zeggen dat ik het daar altijd makkelijk mee heb hoor.
Ik ben in de afgelopen 8 jaar tijd 7 keer verhuisd, van baan gehopt heb ik ook gedaan een paar keer , en heel veel op reis geweest en dan voel ik me net als jij heerlijk en zodra ik weer thuis ben kan ik dan ook niet wachten om weer weg te gaan .
ook heb ik inmiddels ( ben van mijn 24ste tot eind 28 vrijgezel geweest) nu een hele lieve vriend,en wij hebben wel samen een huis gekocht, maar eerlijk is eerlijk soms wil ik gewoon het liefste weg,ik heb spanning nodig ( en ja ik hou echt van hem) maar ik vind het soms zo benauwend ,zo rustig het gaat allemaal zo zijn gangetje .. en dat is niets voor mij
Hij weet dit,hij maakt er grapjes over over mijn altijd op zoek naar een prikkel/spanning enzv, maar hij snapt het niet en kan zich soms slecht in mijn gevoel verplaatsen en daar kan ik het wel eens moeilijk mee hebben.
Mm beetje warrig verhaal geloof ik zo,maar ik bergijp dus heel goed wat je bedoeld
Ja ik herken het helemaal, en ik heb het maar van mezelf geaccepteerd dat ik zo ben, wil niet zeggen dat ik het daar altijd makkelijk mee heb hoor.
Ik ben in de afgelopen 8 jaar tijd 7 keer verhuisd, van baan gehopt heb ik ook gedaan een paar keer , en heel veel op reis geweest en dan voel ik me net als jij heerlijk en zodra ik weer thuis ben kan ik dan ook niet wachten om weer weg te gaan .
ook heb ik inmiddels ( ben van mijn 24ste tot eind 28 vrijgezel geweest) nu een hele lieve vriend,en wij hebben wel samen een huis gekocht, maar eerlijk is eerlijk soms wil ik gewoon het liefste weg,ik heb spanning nodig ( en ja ik hou echt van hem) maar ik vind het soms zo benauwend ,zo rustig het gaat allemaal zo zijn gangetje .. en dat is niets voor mij
Hij weet dit,hij maakt er grapjes over over mijn altijd op zoek naar een prikkel/spanning enzv, maar hij snapt het niet en kan zich soms slecht in mijn gevoel verplaatsen en daar kan ik het wel eens moeilijk mee hebben.
Mm beetje warrig verhaal geloof ik zo,maar ik bergijp dus heel goed wat je bedoeld
vrijdag 5 augustus 2011 om 13:43
Wat veel reacties al, fijn en lief 
@Jufdoortje, heb je zeker gelijk in. Alleen word ik zelf soms zo moe van het onrustige gevoel, zou zelf graag wat meer rust voelen. Alsof het nooit goed is, zo voelt. Het moet altijd maar weer nieuw, anders.... Bah!
@Sunny mar. Klopt wel wat je zegt, het heeft zeker met de leeftijd te maken. Alleen het ik het gevoel al zo lang en keert het steeds terug, om gek van te worden! Uitdaging zoeken in wat kleinere dingen is wel een goede, zal eens rondkijken naar een leuke, creatieve cursus. Dank je, goede tip
Ja m'n vriend vind m'n onrust en 'vrijheidsgevoel' soms wel lastig. Niet per se om het nu, maar meer omdat onze toekomstbeelden en karakters op dat punt heel verschillend zijn.... Hij houdt van vastigheid en vertrouwelijke omgeving en ik van bijna het tegenovergestelde. Opposites attrack? We hebben het er gelukkig veel over en zijn open, maar tja, ik weet hoe hij is en soms weet ik niet hoe een toekomst samen waar we allebei gelukkig van worden, eruit zou kunnen zien. Maar misschien kom je daar door nog meer te praten en door het 'gewoon' te proberen (in een huurhuis dan wel te verstaan ) achter?
@Jufdoortje, heb je zeker gelijk in. Alleen word ik zelf soms zo moe van het onrustige gevoel, zou zelf graag wat meer rust voelen. Alsof het nooit goed is, zo voelt. Het moet altijd maar weer nieuw, anders.... Bah!
@Sunny mar. Klopt wel wat je zegt, het heeft zeker met de leeftijd te maken. Alleen het ik het gevoel al zo lang en keert het steeds terug, om gek van te worden! Uitdaging zoeken in wat kleinere dingen is wel een goede, zal eens rondkijken naar een leuke, creatieve cursus. Dank je, goede tip
Ja m'n vriend vind m'n onrust en 'vrijheidsgevoel' soms wel lastig. Niet per se om het nu, maar meer omdat onze toekomstbeelden en karakters op dat punt heel verschillend zijn.... Hij houdt van vastigheid en vertrouwelijke omgeving en ik van bijna het tegenovergestelde. Opposites attrack? We hebben het er gelukkig veel over en zijn open, maar tja, ik weet hoe hij is en soms weet ik niet hoe een toekomst samen waar we allebei gelukkig van worden, eruit zou kunnen zien. Maar misschien kom je daar door nog meer te praten en door het 'gewoon' te proberen (in een huurhuis dan wel te verstaan ) achter?
vrijdag 5 augustus 2011 om 13:47
@stroller, wat ontzettend herkenbaar wat je zegt! Precies, het is zo rustig, het gaat maar z'n gangetje. Alsof je niet alles eruit haalt ofzoiets? Altijd op zoek naar nieuwe dingen, spanning, prikkels.... Tja, reizen heeft dat allemaal, vandaar dat we allebei het gevoel hebben altijd weg te willen waarschijnlijk.
Mag ik vragen wat voor werk je doet? En hoe je dat ervaart? Kun je daar wel de uitdaging in vinden? Ik werk nu sinds een half jaar ergens en nu al begint het te kriebelen om weer iets anders te gaan doen / ontdekken....
Mag ik vragen wat voor werk je doet? En hoe je dat ervaart? Kun je daar wel de uitdaging in vinden? Ik werk nu sinds een half jaar ergens en nu al begint het te kriebelen om weer iets anders te gaan doen / ontdekken....
vrijdag 5 augustus 2011 om 13:58
volgens mij heb ik nog niet gelezen wat voor soort werk je doet, maar is het werk waar je steeds andere dingen in kunt doen? Misschien is werk op projectbasis iets voor jou, zodat je steeds in een ander bedrijf zit en mogelijk zelfs op een andere plek (reizen voor je werk?) - heb je een vaste uitvalsbasis & inkomsten (fijn voor evt. samenwonen) maar ook afwisseling.
Komt jouw onrust voort uit het gevoel niet alles optimaal te doen (ofwel: alles gezien/gedaan moeten hebben), of is het leven ook daadwerkelijk saai zonder die dingen? 't Gaf mij veel rust toen ik besefte dat ik niet alles gedaan kan hebben, maar dat dat ook niet hoeft, om een leuk leven te hebben (voor mij). Maar ik ben dus niet van mezelf erg onrustig...
Komt jouw onrust voort uit het gevoel niet alles optimaal te doen (ofwel: alles gezien/gedaan moeten hebben), of is het leven ook daadwerkelijk saai zonder die dingen? 't Gaf mij veel rust toen ik besefte dat ik niet alles gedaan kan hebben, maar dat dat ook niet hoeft, om een leuk leven te hebben (voor mij). Maar ik ben dus niet van mezelf erg onrustig...
There are only two ways to live your life. One is like nothing is a miracle, the other is like everything is - Albert Einstein
vrijdag 5 augustus 2011 om 14:05
Ja ik herken het!
Ik heb een baan waarbij ik heel veel afwisseling heb, ook qua locatie, dus ik heb wel al lang dezelfde werkgever. Maar de rest van je verhaal herken ik.
Lastig he soms? Maar ook leuk, vind ik tenminste! Je doet superveel ervaringen op, leert veel mensen kennen, ik zou het niet willen missen.
Als ik jou was zou ik een baan zoeken waarbij je juist die onrust, die hang naar nieuwe dingen kan gebruiken ipv er tegen proberen te vechten.
Ik heb een baan waarbij ik heel veel afwisseling heb, ook qua locatie, dus ik heb wel al lang dezelfde werkgever. Maar de rest van je verhaal herken ik.
Lastig he soms? Maar ook leuk, vind ik tenminste! Je doet superveel ervaringen op, leert veel mensen kennen, ik zou het niet willen missen.
Als ik jou was zou ik een baan zoeken waarbij je juist die onrust, die hang naar nieuwe dingen kan gebruiken ipv er tegen proberen te vechten.
vrijdag 5 augustus 2011 om 14:12
@angel, ja ik maak dingen eigenlijk wel af. School / studie allemaal afgerond.
@sunny_mar. Ik heb een projectondersteunende functie nu. Op zich een diverse functie, maar niet echt moeilijk / uitdagend. + een bedrijf waar een sterk 'wij met z'n allen gevoel' hangt, brrrr!
Goede vraag, waar komt het precies vandaan.... Ik hoef niet per se alles gezien/gedaan te hebben. bijv. tijdens reizen genoot ik van de verschillende mensen en omgevingen, maar ik hoefte bijv. niet in stad alles te zien / doen wat er kon. Denk dat ik de prikkels, spanning en het onverwachte toch 'nodig' heb. Ik probeer mezelf wel aan te leren meer tevreden te zijn (ik heb echt wel een leuk leven namelijk en vind eigenlijk dat ik niet zo moet klagen en tevreden moet zijn met wat ik heb, maar dat kriebelige binnen in is moeilijk te negeren, erg hardnekkig
)
@sunny_mar. Ik heb een projectondersteunende functie nu. Op zich een diverse functie, maar niet echt moeilijk / uitdagend. + een bedrijf waar een sterk 'wij met z'n allen gevoel' hangt, brrrr!
Goede vraag, waar komt het precies vandaan.... Ik hoef niet per se alles gezien/gedaan te hebben. bijv. tijdens reizen genoot ik van de verschillende mensen en omgevingen, maar ik hoefte bijv. niet in stad alles te zien / doen wat er kon. Denk dat ik de prikkels, spanning en het onverwachte toch 'nodig' heb. Ik probeer mezelf wel aan te leren meer tevreden te zijn (ik heb echt wel een leuk leven namelijk en vind eigenlijk dat ik niet zo moet klagen en tevreden moet zijn met wat ik heb, maar dat kriebelige binnen in is moeilijk te negeren, erg hardnekkig
)
vrijdag 5 augustus 2011 om 14:17
@primabella, ja zeker, er zitten ook leuke kanten aan absoluut! Never a dull moment haha! Tja, zit wel wat in wat jij en sunny_mar zeggen. Wat meer zoeken naar een baan waarin het juist tot z'n recht komt zeg maar. Al ben ik wel erg zoekende naar wat ik nou echt wil, werkinhoudelijk zeg maar. Maar op project/detacheringsbasis is wel een goede om te onthouden!
Wat een uitvinding dit forum Fijn om het even kwijt te kunnen en dan ook nog goede tips krijgen thanks!
Wat een uitvinding dit forum
Fijn om het even kwijt te kunnen en dan ook nog goede tips krijgen thanks!
vrijdag 5 augustus 2011 om 14:30
Ha, grappig, ik kom net terug van een afspraak en terwijl ik voor m'n huis m'n fiets op slot zette, bedacht ik me hoe fijn het is dat ik zoveel verschillends doe, omdat ik dan van alles wat ik doe en wat er gebeurt zoveel meer kan genieten.
Zo heb ik na een periode van veel buitenshuis werken (en ook vaak een week of meer aaneengesloten van huis weg zijn) de afgelopen 2,5 week heel rustig thuis kunnen werken, en veel tijd met m'n lief doorgebracht, en ik vond het heerlijk. Maar ik begon ook net weer onrustig te worden van alle avondjes thuis, en nu begint er net weer een project waarvoor ik veel weg ben (maar nog wel lekker thuis kan slapen, da's nog wel effies fijn)
Ofwel, ja, ik heb dat ook. Maar ik ben eigen baas en doe een keur aan verschillende projecten en dingen waarbij ik op veel verschillende locaties werk en met veel verschillende mensen, en dat werkt heel goed. Hoewel het dan in drukke periodes ook wel omslaat in dat ik snak naar een paar dagen thuis en een paar avonden rust. Maar gelukkig zijn die periodes er ook (en moet ik er ook gewoon voor zorgen dat ze er zijn)
Overigens is het wel zo dat ik die onrust ook wel een ongezond randje vindt hebben, in de zin van bang zijn om dingen te missen, terwijl je nou eenmaal niet alles kunt doen in je leven. Maar ik moet zeggen dat de scherpe randjes daar steeds meer af gaan naar mate ik ouder wordt (ik ben 32). Zo heb ik sinds anderhalf jaar bijvoorbeeld een stabiele relatie, en ik vind de rust die dat geeft echt heerlijk. Voor mijn 30ste had ik dat echt niet aangekund
Zo heb ik na een periode van veel buitenshuis werken (en ook vaak een week of meer aaneengesloten van huis weg zijn) de afgelopen 2,5 week heel rustig thuis kunnen werken, en veel tijd met m'n lief doorgebracht, en ik vond het heerlijk. Maar ik begon ook net weer onrustig te worden van alle avondjes thuis, en nu begint er net weer een project waarvoor ik veel weg ben (maar nog wel lekker thuis kan slapen, da's nog wel effies fijn)
Ofwel, ja, ik heb dat ook. Maar ik ben eigen baas en doe een keur aan verschillende projecten en dingen waarbij ik op veel verschillende locaties werk en met veel verschillende mensen, en dat werkt heel goed. Hoewel het dan in drukke periodes ook wel omslaat in dat ik snak naar een paar dagen thuis en een paar avonden rust. Maar gelukkig zijn die periodes er ook (en moet ik er ook gewoon voor zorgen dat ze er zijn)
Overigens is het wel zo dat ik die onrust ook wel een ongezond randje vindt hebben, in de zin van bang zijn om dingen te missen, terwijl je nou eenmaal niet alles kunt doen in je leven. Maar ik moet zeggen dat de scherpe randjes daar steeds meer af gaan naar mate ik ouder wordt (ik ben 32). Zo heb ik sinds anderhalf jaar bijvoorbeeld een stabiele relatie, en ik vind de rust die dat geeft echt heerlijk. Voor mijn 30ste had ik dat echt niet aangekund
vrijdag 5 augustus 2011 om 14:33
Project/detachering kun je zeker over nadenken, maar je kunt ook verder denken wat er nog meer kan. Bijvoorbeeld in een organisatie waar je steeds nieuwe concepten kunt bedenken. Misschien ben je wel heel goed in brainstormsessies.
Ga dus op zoek naar je kwaliteiten die je hebt en die je uit je onrust kunt halen, en ga je vervolgens eens op banen orienteren. Er is zoveel meer.
Ga dus op zoek naar je kwaliteiten die je hebt en die je uit je onrust kunt halen, en ga je vervolgens eens op banen orienteren. Er is zoveel meer.
vrijdag 5 augustus 2011 om 14:46
Gewoon, lekker blijven reizen en je vooral niet settelen. Waarom zou je tegen je natuur ingaan? Je bent nu eenmaal een onrustig persoon en structuur en voorspelbaarheid is niks voor jou. Ik zou ook geen huis kopen, want dan zit je eraan vast.
Laat vooral een vriendje je toekomst niet bepalen. Uiteindelijk is het super belangrijk dat je vriend dezelfde toekomst ideeën heeft, anders gaat de relatie sowieso stuk. En er zijn meerdere ware liefdes hoor.
"Het zal jullie ook niets verbazen dat ik al een aantal keer op reis ben geweest. Ik voel me dan zo heerlijk zorgeloos, relaxed en vrij! En je maakt zoveel mee.... Ik weet dat het niet realistisch is om altijd zo te kunnen leven, maar toch.... Verlang er elke keer weer naar."
Wie zegt dat dat niet realistisch is om zo te leven? De maatschappij? Je ouders? Je vrienden? Jij bepaalt zelf hoe je leeft hoor. Ik ken genoeg mensen die werken om lang op reis te kunnen en dat al jaren zo doen. Niks mis mee...
Laat vooral een vriendje je toekomst niet bepalen. Uiteindelijk is het super belangrijk dat je vriend dezelfde toekomst ideeën heeft, anders gaat de relatie sowieso stuk. En er zijn meerdere ware liefdes hoor.
"Het zal jullie ook niets verbazen dat ik al een aantal keer op reis ben geweest. Ik voel me dan zo heerlijk zorgeloos, relaxed en vrij! En je maakt zoveel mee.... Ik weet dat het niet realistisch is om altijd zo te kunnen leven, maar toch.... Verlang er elke keer weer naar."
Wie zegt dat dat niet realistisch is om zo te leven? De maatschappij? Je ouders? Je vrienden? Jij bepaalt zelf hoe je leeft hoor. Ik ken genoeg mensen die werken om lang op reis te kunnen en dat al jaren zo doen. Niks mis mee...
vrijdag 5 augustus 2011 om 14:49
quote:gettingwise schreef op 05 augustus 2011 @ 14:12:
Ik probeer mezelf wel aan te leren meer tevreden te zijn (ik heb echt wel een leuk leven namelijk en vind eigenlijk dat ik niet zo moet klagen en tevreden moet zijn met wat ik heb, maar dat kriebelige binnen in is moeilijk te negeren, erg hardnekkig)
Vooral stoppen met proberen aan te leren meer tevreden te zijn!!!! Dat is toch idioot!
Als je niet tevreden bent, ben je niet tevreden. En als je van een verre reis wel tevreden word, moet je dat vooral heel veel gaan doen... Volgens mij ben jij heel goed in staat om te genieten van de kleine dingen des levens, maar ben je enorm aan het vechten tegen het ideaalplaatje van de maatschappij...
Ik probeer mezelf wel aan te leren meer tevreden te zijn (ik heb echt wel een leuk leven namelijk en vind eigenlijk dat ik niet zo moet klagen en tevreden moet zijn met wat ik heb, maar dat kriebelige binnen in is moeilijk te negeren, erg hardnekkig
)Vooral stoppen met proberen aan te leren meer tevreden te zijn!!!! Dat is toch idioot!
Als je niet tevreden bent, ben je niet tevreden. En als je van een verre reis wel tevreden word, moet je dat vooral heel veel gaan doen... Volgens mij ben jij heel goed in staat om te genieten van de kleine dingen des levens, maar ben je enorm aan het vechten tegen het ideaalplaatje van de maatschappij...
vrijdag 5 augustus 2011 om 14:50
Ik denk dat ik vooral veel moet uitproberen om uit te vinden waar m'n hart ligt. Misschien wordt de onrust vanzelf minder als goed is. Bijv. nooit de rust gehad in relaties, terwijl ik nu echt zeker van m'n vriend ben en hem volledig toe laat in alles (hoofd - hart - vrienden - familie).
Sinds enkele weken heb ik een coach op m'n werk, met wie ik ga kijken naar wat ik belangrijk vind, wat ik wil, wat ik kan, etc. Ik hoop dat dit me helpt en dat een stukje onrust verdwijnt wanneer ik beter weet wat ik wil & kan!
Een beetje onrust wil ik wel houden hoor, het hoort bij mij en soms is het heerlijk. Maar soms is het zo sterk aanwezig, dat is echt niet fijn!
Het is trouwens niet zozeer dat ik bang ben wat te missen, maar meer dat ik bang ben niet genoeg te genieten? Klinkt dat logisch? Ik heb veel meegemaakt en wil misschien te graag dat alles leuk & goed is?
Mijn vriend zegt wel eens: Ik vind m'n baan wel oke. Niet super, niet stom. Gewoon prima. Ik heb geaccepteerd dat je altijd tegen dingen aan loopt en dat het niet altijd leuk is. (meer soort berusting zeg maar).
En terwijl ik zeg: Ja kom op, daar leg je je toch niet bij neer. Misschien is het wel zo, maar misschien is er wel iets waar je heel erg gelukkig van wordt? Ik ga me er niet bij neerleggen en door met m'n zoektocht om iets te vinden waar ik echt gelukkig van word en wat echt goed voelt.
Verklaart dit voorbeeld wat?!
Graag jullie analyses
Sinds enkele weken heb ik een coach op m'n werk, met wie ik ga kijken naar wat ik belangrijk vind, wat ik wil, wat ik kan, etc. Ik hoop dat dit me helpt en dat een stukje onrust verdwijnt wanneer ik beter weet wat ik wil & kan!
Een beetje onrust wil ik wel houden hoor, het hoort bij mij en soms is het heerlijk. Maar soms is het zo sterk aanwezig, dat is echt niet fijn!
Het is trouwens niet zozeer dat ik bang ben wat te missen, maar meer dat ik bang ben niet genoeg te genieten? Klinkt dat logisch? Ik heb veel meegemaakt en wil misschien te graag dat alles leuk & goed is?
Mijn vriend zegt wel eens: Ik vind m'n baan wel oke. Niet super, niet stom. Gewoon prima. Ik heb geaccepteerd dat je altijd tegen dingen aan loopt en dat het niet altijd leuk is. (meer soort berusting zeg maar).
En terwijl ik zeg: Ja kom op, daar leg je je toch niet bij neer. Misschien is het wel zo, maar misschien is er wel iets waar je heel erg gelukkig van wordt? Ik ga me er niet bij neerleggen en door met m'n zoektocht om iets te vinden waar ik echt gelukkig van word en wat echt goed voelt.
Verklaart dit voorbeeld wat?!
Graag jullie analyses
vrijdag 5 augustus 2011 om 14:52
vrijdag 5 augustus 2011 om 14:56
Dat heb ik ook sterk hoor gettingwise, altijd maar bezig met of ik wel de dingen aan het doen ben waar ik het allermeest gelukkig van word. En ook altijd nog 100 andere opties aan het overwegen om te bedenken of ik daar niet misschien NOG gelukkiger van zou worden. En ergens vind ik dat wel goed, om heel bewust te zijn van waar ik wel en niet gelukkig van word, en aan de andere kant word ik er doodmoe van. Zeker als een klus even niet lekker loopt, dan ga ik meteen malen of ik niet toch beter een baan zou hebben, maar wat voor een dan, etcetc. Dus ik probeer ook wel wat tevredener te zijn, en zeker op momenten dat het lekker gaat (en eigenlijk is dat meestal) gaat dat prima.
Ik zou ook niet kunnen gaan voor iets wat 'wel prima' is qua baan nee, terwijl bijvoorbeeld mijn lief dat volgens mij wel kan.
Ik zou ook niet kunnen gaan voor iets wat 'wel prima' is qua baan nee, terwijl bijvoorbeeld mijn lief dat volgens mij wel kan.
vrijdag 5 augustus 2011 om 14:58
Mm ik werk op een kantoor met totaal geen uitdaging en vaak ook saai helemaal nu in de vakantie periode,
Maargoed ik "moet"dit van mezelf blijven doen want hey we hebben een huis,een auto vaste lasten zat dus ,en aangezien ik ook een kindje wil zal ik keuzes moeten maken,
En dat bedenk ik me dan altijd heel rationeel,maar ik voel het soms heel heel anders en vlucht ik een soort van het liefste weg uit dit leven,maarja en dan ? Ik ben nu 30 dus ik had een soort van gehoopt dat ik dit stukje van mijn karakter wat meer onder "controle"had maar niet dus .
Maargoed ik "moet"dit van mezelf blijven doen want hey we hebben een huis,een auto vaste lasten zat dus ,en aangezien ik ook een kindje wil zal ik keuzes moeten maken,
En dat bedenk ik me dan altijd heel rationeel,maar ik voel het soms heel heel anders en vlucht ik een soort van het liefste weg uit dit leven,maarja en dan ? Ik ben nu 30 dus ik had een soort van gehoopt dat ik dit stukje van mijn karakter wat meer onder "controle"had maar niet dus .
