Relaties
alle pijlers
Uitstraling
zondag 7 augustus 2011 om 20:06
Beste mensen!
Gezien ik al jaren met een laag zelfbeeld e.d zit/worstel, ligt het liefdes gebeuren bij mij zo goed als stil. Probeer wel 's wat via datingsites, maar word nooit wat. Sterker nog, in de eerste 30 seconden van de eerste date bemerk ik al een desinteresse. Ook komt er niemand op me af, of bemerk ik oogcontact.
Heb niet het idee dat ik chagrijnig rondloop o.i.d, maar het laat zich al raden,... dit is niet best voor m'n zelfbeeld.
Nu mijn vraag; in hoeverre is te zien/merken hoe ik over mezelf denk? en in hoeverre is dat dan afstotend?
Ik lees er wel 's over dat vrouwen ver weg blijven van mannen die onzeker zijn, of met een laag zelfbeeld kampen, ..... maar werkt dit echt zo bij vrouwen??
Gezien ik al jaren met een laag zelfbeeld e.d zit/worstel, ligt het liefdes gebeuren bij mij zo goed als stil. Probeer wel 's wat via datingsites, maar word nooit wat. Sterker nog, in de eerste 30 seconden van de eerste date bemerk ik al een desinteresse. Ook komt er niemand op me af, of bemerk ik oogcontact.
Heb niet het idee dat ik chagrijnig rondloop o.i.d, maar het laat zich al raden,... dit is niet best voor m'n zelfbeeld.
Nu mijn vraag; in hoeverre is te zien/merken hoe ik over mezelf denk? en in hoeverre is dat dan afstotend?
Ik lees er wel 's over dat vrouwen ver weg blijven van mannen die onzeker zijn, of met een laag zelfbeeld kampen, ..... maar werkt dit echt zo bij vrouwen??
woensdag 10 augustus 2011 om 00:07
quote:VesperLynd schreef op 09 augustus 2011 @ 20:23:
ik snap gewoon niet wat jij zo gruwelijk aan je lichaam vind, behalve dat het irritant is dat je last hebt van je rug en slecht slaapt. maar er zijn aardig wat mensen die chronische pijn hebben en zich daar niet zo door laten beinvloeden als jij. nee, ik zie je hele probleem gewoon niet.
Dat is ook helemaal niet erg dat jij dat niet snapt. Als ik het maar snap. Ik denk dat je het misschien niet goed begrepen hebt, maar ik sliep slecht, en dan bedoel ik dat ik 2 jaar 3-5 uur per nacht geslapen heb, en niet perse achter elkaar. Je ligt dan geestelijk en lichamelijk kompleet aan diggelen. Je kunt echt helemaal niks meer. Alleen zorgen dat je niet gek word, en hopen dat je lichaam niet instort onder de enorme spanningen die ik had.
Ik zal mijn rugprobleem iets verder uitleggen. Ik heb een Scheuermann. Mijn bovenrug buigt wat naar voren, wat ervoor heeft gezorgd in de jaren dat ik niet kon sporten mijn sleutelbeen en bovenste ribben flink in mijn borstbeen drukken. En dat nu behoorlijk vast zit. Ik heb er niet zozeer pijn van, maar veel last met ademhalen. Mijn borstkast zet veel moeilijker uit bij het inademen. En dat werk heel erg vermoeiend. Zo erg dat ik na ruim een jaar goed slapen een 2-3 uur kan werken (Lees; alleen maar praten met mensen) en that's it! Kan dan dus niet gaan sporten, en werken aan mijn figuur. of het sterker maken/trainen van mijn rug. Dusja.... wat moet ik dan doen? allebei kan niet.
Wanneer je zulke dingen zegt zorg dan dat je wat meer weet van een lichaam, of iemands problemen ermee.
Dus dit alles plus hoe ik eruit zie maakt dat ik mijn lichaam verafschuw.
ik snap gewoon niet wat jij zo gruwelijk aan je lichaam vind, behalve dat het irritant is dat je last hebt van je rug en slecht slaapt. maar er zijn aardig wat mensen die chronische pijn hebben en zich daar niet zo door laten beinvloeden als jij. nee, ik zie je hele probleem gewoon niet.
Dat is ook helemaal niet erg dat jij dat niet snapt. Als ik het maar snap. Ik denk dat je het misschien niet goed begrepen hebt, maar ik sliep slecht, en dan bedoel ik dat ik 2 jaar 3-5 uur per nacht geslapen heb, en niet perse achter elkaar. Je ligt dan geestelijk en lichamelijk kompleet aan diggelen. Je kunt echt helemaal niks meer. Alleen zorgen dat je niet gek word, en hopen dat je lichaam niet instort onder de enorme spanningen die ik had.
Ik zal mijn rugprobleem iets verder uitleggen. Ik heb een Scheuermann. Mijn bovenrug buigt wat naar voren, wat ervoor heeft gezorgd in de jaren dat ik niet kon sporten mijn sleutelbeen en bovenste ribben flink in mijn borstbeen drukken. En dat nu behoorlijk vast zit. Ik heb er niet zozeer pijn van, maar veel last met ademhalen. Mijn borstkast zet veel moeilijker uit bij het inademen. En dat werk heel erg vermoeiend. Zo erg dat ik na ruim een jaar goed slapen een 2-3 uur kan werken (Lees; alleen maar praten met mensen) en that's it! Kan dan dus niet gaan sporten, en werken aan mijn figuur. of het sterker maken/trainen van mijn rug. Dusja.... wat moet ik dan doen? allebei kan niet.
Wanneer je zulke dingen zegt zorg dan dat je wat meer weet van een lichaam, of iemands problemen ermee.
Dus dit alles plus hoe ik eruit zie maakt dat ik mijn lichaam verafschuw.
woensdag 10 augustus 2011 om 00:14
woensdag 10 augustus 2011 om 00:21
Niek, iemand anders heeft het ook al gezegd, hoe kan het zijn dat je alles wat hier gezegd wordt meteen weer weerlegt? Het lijkt wel alsof blijven hangen in deze situatie je iets oplevert.
Wat me verder nog opvalt is dat je denkt dat al je problemen opgelost zijn als je lichaam is zoals je wilt dat het is. Je zult echter van een koude kermis thuiskomen als je zo blijft denken. Is je lichaam straks zoals je het wilt hebben nu, dan vind je tegen die tijd wel weer iets anders aan je lichaam om je rot over te voelen en begint het riedeltje weer van vooraf aan. Je zult jezelf uiteindelijk moeten leren accepteren met de goede en de slechte kanten die je hebt.
Wat me verder nog opvalt is dat je denkt dat al je problemen opgelost zijn als je lichaam is zoals je wilt dat het is. Je zult echter van een koude kermis thuiskomen als je zo blijft denken. Is je lichaam straks zoals je het wilt hebben nu, dan vind je tegen die tijd wel weer iets anders aan je lichaam om je rot over te voelen en begint het riedeltje weer van vooraf aan. Je zult jezelf uiteindelijk moeten leren accepteren met de goede en de slechte kanten die je hebt.
woensdag 10 augustus 2011 om 00:30
quote:noa_lynn schreef op 09 augustus 2011 @ 20:52:
Even zomaar een gedachte van mij:
Als je accepteert dat de situatie nu zo is zoals hij is en je voor jezelf een doel op papier zet (want uit je hoofd geeft rust) die je wilt bereiken.
Alles in kleine stapjes, ookal zie je nu niet hoe die te bereiken.
Aan de hand van die kleine stapjes en het gestelde doel kan je gaan werken.. zo heb ik een hoop gedaan, ik heb zelf een hoop hulp gehad van iemand die zelf in de psychische molen zit en mij tips vanuit haar therapie gaf.. wij overdachten wel zelf hoe en wat.
Als ik dacht dit wordt niets deed ik het niet..
Haha... je begint leuk zeg! 'Als je dat nu ff accepteert' en dan ga je.... Het hele accepteren kan ik dus niet
K'snap goed wat je bedoelt hoor, en heb het daar ook al vaak met m'n toenmalige therapeut over gehad. Ik denk dat ik je beter eerst 's kan zeggen hoe ik denk. Ik denk heer rationeel en feitelijk. Ik denk in termen van of iets mij werkelijk wat oplevert in het oplossen v/h probleem. Dus legt ik het langs mijn meetlat: Kan ik me dan meer inspannen? zie ik er dan anders uit? kan ik dan aan het werk? kan ik dan beter sporten? Dingen op papier zetten zie ik het nut niet van in, want het probleem is er nog steeds. Het probleem is dan ook niet uit mijn hoofd want ik loop er telkens tegenaan elke dag. Snappie?
Je zal het vast een rare gedachtegang vinden, of misschien wel moedwillig negatief denken, maar zo bedoel ik het echt niet. Doordat ik geen hulp had/heb moet ik zelf bepalen waar ik sta, hoe ik in het probleem sta, wat er moet gebeuren. En dan ga ik heel feitelijk denken of een bepaalde oplossing/hulp mij fysiek verder helpt, of geestelijk. En de meeste van mijn problemen zijn fysiek.
We hebben het ook echt wel gehad over kleine doelen stellen, en hoe die er dan uit moesten zien. Ik kon werkelijk niet trots zijn op kleinen overwinningen want het gaat me veel te langzaam. Er zit gewoon teveel woede in mij om blij te zijn met een kleine stap naar voren. Ik doe alle dingen die mij goed doen zoals sporten en werken met oogkleppen op. Vind het wel goed dat ik ze doe, maar kan er totaal niet van genieten.
quote:noa_lynn schreef op 09 augustus 2011 @ 20:52:Intussen ben ik een heel eind verder en ook nog lang niet klaar met mijn vooruitgang.. wel ben ik steeds weer opnieuw trots op de stap die ik nu weer zet, zo ook vandaag.Super goed van je man! Netjes. Lijkt mij ook fijn, 's trots te zijn op mezelf!
Even zomaar een gedachte van mij:
Als je accepteert dat de situatie nu zo is zoals hij is en je voor jezelf een doel op papier zet (want uit je hoofd geeft rust) die je wilt bereiken.
Alles in kleine stapjes, ookal zie je nu niet hoe die te bereiken.
Aan de hand van die kleine stapjes en het gestelde doel kan je gaan werken.. zo heb ik een hoop gedaan, ik heb zelf een hoop hulp gehad van iemand die zelf in de psychische molen zit en mij tips vanuit haar therapie gaf.. wij overdachten wel zelf hoe en wat.
Als ik dacht dit wordt niets deed ik het niet..
Haha... je begint leuk zeg! 'Als je dat nu ff accepteert' en dan ga je.... Het hele accepteren kan ik dus niet
K'snap goed wat je bedoelt hoor, en heb het daar ook al vaak met m'n toenmalige therapeut over gehad. Ik denk dat ik je beter eerst 's kan zeggen hoe ik denk. Ik denk heer rationeel en feitelijk. Ik denk in termen van of iets mij werkelijk wat oplevert in het oplossen v/h probleem. Dus legt ik het langs mijn meetlat: Kan ik me dan meer inspannen? zie ik er dan anders uit? kan ik dan aan het werk? kan ik dan beter sporten? Dingen op papier zetten zie ik het nut niet van in, want het probleem is er nog steeds. Het probleem is dan ook niet uit mijn hoofd want ik loop er telkens tegenaan elke dag. Snappie?
Je zal het vast een rare gedachtegang vinden, of misschien wel moedwillig negatief denken, maar zo bedoel ik het echt niet. Doordat ik geen hulp had/heb moet ik zelf bepalen waar ik sta, hoe ik in het probleem sta, wat er moet gebeuren. En dan ga ik heel feitelijk denken of een bepaalde oplossing/hulp mij fysiek verder helpt, of geestelijk. En de meeste van mijn problemen zijn fysiek.
We hebben het ook echt wel gehad over kleine doelen stellen, en hoe die er dan uit moesten zien. Ik kon werkelijk niet trots zijn op kleinen overwinningen want het gaat me veel te langzaam. Er zit gewoon teveel woede in mij om blij te zijn met een kleine stap naar voren. Ik doe alle dingen die mij goed doen zoals sporten en werken met oogkleppen op. Vind het wel goed dat ik ze doe, maar kan er totaal niet van genieten.
quote:noa_lynn schreef op 09 augustus 2011 @ 20:52:Intussen ben ik een heel eind verder en ook nog lang niet klaar met mijn vooruitgang.. wel ben ik steeds weer opnieuw trots op de stap die ik nu weer zet, zo ook vandaag.Super goed van je man! Netjes. Lijkt mij ook fijn, 's trots te zijn op mezelf!
woensdag 10 augustus 2011 om 00:34
quote:niekmh schreef op 10 augustus 2011 @ 00:32:
[...]
I know;-) ... probeer ik al 4 jaar te vinden.Probeer het hier eens...
http://www.psyq.nl/
[...]
I know;-) ... probeer ik al 4 jaar te vinden.Probeer het hier eens...
http://www.psyq.nl/
woensdag 10 augustus 2011 om 00:39
quote:Nelletje schreef op 10 augustus 2011 @ 00:21:
Niek, iemand anders heeft het ook al gezegd, hoe kan het zijn dat je alles wat hier gezegd wordt meteen weer weerlegt? Het lijkt wel alsof blijven hangen in deze situatie je iets oplevert.
.
Het is al eerder gezegd idd. Je moet wel weten dat ik hier niet sinds vorige week mee loop;-) ...maar met bepaalde dingen al mijn hele leven.
Het blijven hangen zoals jij zegt is ook zo, ik probeer de situatie juist te veranderen, maar gaat gewoon nog steeds niet.
Als het je opvalt wat ik dan meteen weerleg, zou je me daar eens een voorbeeld van kunnen geven? dan kan ik het beter uitleggen waarom ik dat antwoord geef.
quote:Nelletje schreef op 10 augustus 2011 @ 00:21:Wat me verder nog opvalt is dat je denkt dat al je problemen opgelost zijn als je lichaam is zoals je wilt dat het is. Je zult echter van een koude kermis thuiskomen als je zo blijft denken. Is je lichaam straks zoals je het wilt hebben nu, dan vind je tegen die tijd wel weer iets anders aan je lichaam om je rot over te voelen en begint het riedeltje weer van vooraf aan. Je zult jezelf uiteindelijk moeten leren accepteren met de goede en de slechte kanten die je hebt.Hier heb je ook absoluut gelijk in! Je zult het misschien niet geloven, maar dat zeg ik ook al jaren tegen therapeuten. Ik zal er niet komen als ik het zogenaamde perfecte lichaam heb, echt niet. En dat weet ik ook wel, ik heb zeer zeker ook problemen op het psychische vlak. Ik zeg altijd dat ik ze allebei op moet lossen voor zover dat gaat. een v/d twee problemen "oplossen" is geen oplossing. trust me,.. I know
Niek, iemand anders heeft het ook al gezegd, hoe kan het zijn dat je alles wat hier gezegd wordt meteen weer weerlegt? Het lijkt wel alsof blijven hangen in deze situatie je iets oplevert.
.
Het is al eerder gezegd idd. Je moet wel weten dat ik hier niet sinds vorige week mee loop;-) ...maar met bepaalde dingen al mijn hele leven.
Het blijven hangen zoals jij zegt is ook zo, ik probeer de situatie juist te veranderen, maar gaat gewoon nog steeds niet.
Als het je opvalt wat ik dan meteen weerleg, zou je me daar eens een voorbeeld van kunnen geven? dan kan ik het beter uitleggen waarom ik dat antwoord geef.
quote:Nelletje schreef op 10 augustus 2011 @ 00:21:Wat me verder nog opvalt is dat je denkt dat al je problemen opgelost zijn als je lichaam is zoals je wilt dat het is. Je zult echter van een koude kermis thuiskomen als je zo blijft denken. Is je lichaam straks zoals je het wilt hebben nu, dan vind je tegen die tijd wel weer iets anders aan je lichaam om je rot over te voelen en begint het riedeltje weer van vooraf aan. Je zult jezelf uiteindelijk moeten leren accepteren met de goede en de slechte kanten die je hebt.Hier heb je ook absoluut gelijk in! Je zult het misschien niet geloven, maar dat zeg ik ook al jaren tegen therapeuten. Ik zal er niet komen als ik het zogenaamde perfecte lichaam heb, echt niet. En dat weet ik ook wel, ik heb zeer zeker ook problemen op het psychische vlak. Ik zeg altijd dat ik ze allebei op moet lossen voor zover dat gaat. een v/d twee problemen "oplossen" is geen oplossing. trust me,.. I know
woensdag 10 augustus 2011 om 00:46
quote:Iwannalive schreef op 10 augustus 2011 @ 00:34:
[...]
Probeer het hier eens...
http://www.psyq.nl/
Bedankt;-)
Het antwoord:
E7 Op basis van de door u gegeven antwoorden kunnen wij geen verband leggen met lichamelijke klachten, die u psychisch belasten. Wij adviseren u bij twijfel uw eigen huisarts te raadplegen. Kies een van de onderstaande mogelijkheden: *
Nie zo'n goede test;-) Misschien is het voor jullie niet zo goed te begrijpen waarom ik zoveel last van iets heb, het is ook lastig concreet neer te pennen hier moet ik zeggen. In een gesprek gaat dat weer makkelijker zonder er een ontzettend verhaal van te maken.
[...]
Probeer het hier eens...
http://www.psyq.nl/
Bedankt;-)
Het antwoord:
E7 Op basis van de door u gegeven antwoorden kunnen wij geen verband leggen met lichamelijke klachten, die u psychisch belasten. Wij adviseren u bij twijfel uw eigen huisarts te raadplegen. Kies een van de onderstaande mogelijkheden: *
Nie zo'n goede test;-) Misschien is het voor jullie niet zo goed te begrijpen waarom ik zoveel last van iets heb, het is ook lastig concreet neer te pennen hier moet ik zeggen. In een gesprek gaat dat weer makkelijker zonder er een ontzettend verhaal van te maken.
woensdag 10 augustus 2011 om 00:48
Trust me, I know, "alleen" je psychische probleem oplossen zal je al brengen waar je wilt zijn. Lichaamsbeeld en zelfbeeld horen niet hetzelfde te zijn. Je lichaamsbeeld hoort een heel klein deeltje van je totale zelfbeeld te zijn naast alle andere eigenschappen en dingen die je over jezelf denkt.
Als je een voorbeeld van het weerleggen wilt....lees als je posts nog eens terug. Bijna elke post heeft een ja, maar blablabla.
Als je een voorbeeld van het weerleggen wilt....lees als je posts nog eens terug. Bijna elke post heeft een ja, maar blablabla.
woensdag 10 augustus 2011 om 00:51
http://www.werkendlichaam ... ekte-van-scheuermann.html
Waarom laat je je niet opereren, Niek?
Lijkt me dat als je last hebt met ademen, dat dat een optie is.
Waarom laat je je niet opereren, Niek?
Lijkt me dat als je last hebt met ademen, dat dat een optie is.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
woensdag 10 augustus 2011 om 12:35
quote:Nelletje schreef op 10 augustus 2011 @ 00:48:
Trust me, I know, "alleen" je psychische probleem oplossen zal je al brengen waar je wilt zijn. Ohw? ... hoe dat zo dan? Hoe is dat voor jou zo gelopen dan?
Als vanzelf sprekend heb ik dat ook vaak overdacht in de afgelopen jaren, heb daar dus alleen niet echt een goed gevoel over voor nu.
quote:Nelletje schreef op 10 augustus 2011 @ 00:48:Lichaamsbeeld en zelfbeeld horen niet hetzelfde te zijn. Je lichaamsbeeld hoort een heel klein deeltje van je totale zelfbeeld te zijn naast alle andere eigenschappen en dingen die je over jezelf denkt.
Heb je gelijk in, alleen vind het deeltje veel belangrijker dan "normaal"? Tuurlijk heb ik wel positieve punten qua innerlijk, het doet me alleen zo weinig. Die zogenaamde positieve punten hebben met er niet van weerhouden zo'n lichaam/zelfbeeld op te bouwen, dus hecht ik daar weinig waarde aan. Ze hebben me gewoon niet echt verder geholpen.
quote:Nelletje schreef op 10 augustus 2011 @ 00:48:Als je een voorbeeld van het weerleggen wilt....lees als je posts nog eens terug. Bijna elke post heeft een ja, maar blablabla.
Ja, vind het vaak lastig een concreet antwoord te geven. Daarbij weet ik hoe ik ben, hoe ik bepaalde dingen voel en vind, en ook hoe dat zo is ontstaan. Zo ook waar mijn zwakke punten liggen, en daarmee dus ook wat een bepaalde keuze voor gevolgen heeft.
Kan me dus voorstellen dat het soms wat raar overkomt;-)
Trust me, I know, "alleen" je psychische probleem oplossen zal je al brengen waar je wilt zijn. Ohw? ... hoe dat zo dan? Hoe is dat voor jou zo gelopen dan?
Als vanzelf sprekend heb ik dat ook vaak overdacht in de afgelopen jaren, heb daar dus alleen niet echt een goed gevoel over voor nu.
quote:Nelletje schreef op 10 augustus 2011 @ 00:48:Lichaamsbeeld en zelfbeeld horen niet hetzelfde te zijn. Je lichaamsbeeld hoort een heel klein deeltje van je totale zelfbeeld te zijn naast alle andere eigenschappen en dingen die je over jezelf denkt.
Heb je gelijk in, alleen vind het deeltje veel belangrijker dan "normaal"? Tuurlijk heb ik wel positieve punten qua innerlijk, het doet me alleen zo weinig. Die zogenaamde positieve punten hebben met er niet van weerhouden zo'n lichaam/zelfbeeld op te bouwen, dus hecht ik daar weinig waarde aan. Ze hebben me gewoon niet echt verder geholpen.
quote:Nelletje schreef op 10 augustus 2011 @ 00:48:Als je een voorbeeld van het weerleggen wilt....lees als je posts nog eens terug. Bijna elke post heeft een ja, maar blablabla.
Ja, vind het vaak lastig een concreet antwoord te geven. Daarbij weet ik hoe ik ben, hoe ik bepaalde dingen voel en vind, en ook hoe dat zo is ontstaan. Zo ook waar mijn zwakke punten liggen, en daarmee dus ook wat een bepaalde keuze voor gevolgen heeft.
Kan me dus voorstellen dat het soms wat raar overkomt;-)
woensdag 10 augustus 2011 om 12:42
quote:Nelletje schreef op 10 augustus 2011 @ 00:50:
Niet lullig bedoeld, maar ik denk dat je psychische problemen groter zijn dan je voor jezelf wilt toegeven. Het focussen op je lichaam neemt de aandacht weg van waar eigenlijk de kern van het probleem en dus ook de oplossing ligt.
Hmm ..hoezo denk jij dat? Ik ben de laatste die zal zeggen dat ik geen psychische problemen heb, maar om nou alles op het psyche te gooien ben ik het zeer zeker niet mee eens. Vind het zelfs "lekker makkelijk" gezegd. Het is toch niet zo dat als je b.v veel te dik bent, en daardoor een laag zelfbeeld hebt doordat je walgt van je spiegelbeeld, niet in kleren past, mensen kijken je raar aan enz enz, dat dat komt omdat je geestelijk uit balans bent. Nee, je bent te zwaar, en dat brengt fysieke "tastbare" problemen met zich mee. En da's een lichamelijk probleem, niet een psychisch.
Of zie ik het nou helemaal verkeerd? Ik redeneer dan zo, dat ik dingen meet aan de werkelijkheid, en daar dus ook het meeste bewijs vandaan haal. En zo worden tig vrijzel dezelfde ervaringen bijna zo goed als feiten.
Niet lullig bedoeld, maar ik denk dat je psychische problemen groter zijn dan je voor jezelf wilt toegeven. Het focussen op je lichaam neemt de aandacht weg van waar eigenlijk de kern van het probleem en dus ook de oplossing ligt.
Hmm ..hoezo denk jij dat? Ik ben de laatste die zal zeggen dat ik geen psychische problemen heb, maar om nou alles op het psyche te gooien ben ik het zeer zeker niet mee eens. Vind het zelfs "lekker makkelijk" gezegd. Het is toch niet zo dat als je b.v veel te dik bent, en daardoor een laag zelfbeeld hebt doordat je walgt van je spiegelbeeld, niet in kleren past, mensen kijken je raar aan enz enz, dat dat komt omdat je geestelijk uit balans bent. Nee, je bent te zwaar, en dat brengt fysieke "tastbare" problemen met zich mee. En da's een lichamelijk probleem, niet een psychisch.
Of zie ik het nou helemaal verkeerd? Ik redeneer dan zo, dat ik dingen meet aan de werkelijkheid, en daar dus ook het meeste bewijs vandaan haal. En zo worden tig vrijzel dezelfde ervaringen bijna zo goed als feiten.
woensdag 10 augustus 2011 om 12:52
quote:blijfgewoonbianca schreef op 10 augustus 2011 @ 00:51:
http://www.werkendlichaam ... ekte-van-scheuermann.html
Waarom laat je je niet opereren, Niek?
Lijkt me dat als je last hebt met ademen, dat dat een optie is.Wel een goed idee;-) ..had ik het al in de planning zitten dit volgende week ook voor te stellen bij de huisarts.
http://www.werkendlichaam ... ekte-van-scheuermann.html
Waarom laat je je niet opereren, Niek?
Lijkt me dat als je last hebt met ademen, dat dat een optie is.Wel een goed idee;-) ..had ik het al in de planning zitten dit volgende week ook voor te stellen bij de huisarts.
woensdag 10 augustus 2011 om 13:21
quote:niekmh schreef op 10 augustus 2011 @ 00:30:
[...]
Haha... je begint leuk zeg! 'Als je dat nu ff accepteert' en dan ga je.... Het hele accepteren kan ik dus niet K'snap goed wat je bedoelt hoor, en heb het daar ook al vaak met m'n toenmalige therapeut over gehad. Ik denk dat ik je beter eerst 's kan zeggen hoe ik denk. Ik denk heer rationeel en feitelijk. Ik denk in termen van of iets mij werkelijk wat oplevert in het oplossen v/h probleem. Dus legt ik het langs mijn meetlat: Kan ik me dan meer inspannen? zie ik er dan anders uit? kan ik dan aan het werk? kan ik dan beter sporten? Dingen op papier zetten zie ik het nut niet van in, want het probleem is er nog steeds. Het probleem is dan ook niet uit mijn hoofd want ik loop er telkens tegenaan elke dag. Snappie?
Ik zeg toch nergens dat die acceptatie vandaag meteen om is, je kan het weglachen.. als dat voor jou de oplossing is.
Ik vind je juist niet rationeel denken, of zie je wel alleen maar de problemen.
Soms duurt het even voor je resultaat bereikt hebt.
quote:niekmh schreef op 10 augustus 2011 @ 00:30:
Je zal het vast een rare gedachtegang vinden, of misschien wel moedwillig negatief denken, maar zo bedoel ik het echt niet. Doordat ik geen hulp had/heb moet ik zelf bepalen waar ik sta, hoe ik in het probleem sta, wat er moet gebeuren. En dan ga ik heel feitelijk denken of een bepaalde oplossing/hulp mij fysiek verder helpt, of geestelijk. En de meeste van mijn problemen zijn fysiek.
Je gedachtegang snap ik tot een bepaald punt, vind dat je jezelf belemmert in welke vooruitgang dan ook.
Wie weet heb je daar hulp bij nodig maar waarom al 4 jaar zoekende naar de juiste begeleiding of heb je intussen wel al begeleiding gehad?
Wat jij schrijft heb ik dus zelf moeten uitdokteren en nergens een beetje hulp bij gehad, jezelf of het slachtofferbankje plaatsen kan altijd nog.
Ook jij kan dit bereiken maar je moet wel het risico durven nemen dat het niet allemaal gaat zoals jij wilt!
Als je nadenkt over een assertiviteitscursus kan je misschien ook eens lezen wat RET is..
Daar ben ik pas na een paar maanden echt mee verder kunnen werken, in het begin kon ik het niet toepassen of werkte het averechts.
[...]
Haha... je begint leuk zeg! 'Als je dat nu ff accepteert' en dan ga je.... Het hele accepteren kan ik dus niet K'snap goed wat je bedoelt hoor, en heb het daar ook al vaak met m'n toenmalige therapeut over gehad. Ik denk dat ik je beter eerst 's kan zeggen hoe ik denk. Ik denk heer rationeel en feitelijk. Ik denk in termen van of iets mij werkelijk wat oplevert in het oplossen v/h probleem. Dus legt ik het langs mijn meetlat: Kan ik me dan meer inspannen? zie ik er dan anders uit? kan ik dan aan het werk? kan ik dan beter sporten? Dingen op papier zetten zie ik het nut niet van in, want het probleem is er nog steeds. Het probleem is dan ook niet uit mijn hoofd want ik loop er telkens tegenaan elke dag. Snappie?
Ik zeg toch nergens dat die acceptatie vandaag meteen om is, je kan het weglachen.. als dat voor jou de oplossing is.
Ik vind je juist niet rationeel denken, of zie je wel alleen maar de problemen.
Soms duurt het even voor je resultaat bereikt hebt.
quote:niekmh schreef op 10 augustus 2011 @ 00:30:
Je zal het vast een rare gedachtegang vinden, of misschien wel moedwillig negatief denken, maar zo bedoel ik het echt niet. Doordat ik geen hulp had/heb moet ik zelf bepalen waar ik sta, hoe ik in het probleem sta, wat er moet gebeuren. En dan ga ik heel feitelijk denken of een bepaalde oplossing/hulp mij fysiek verder helpt, of geestelijk. En de meeste van mijn problemen zijn fysiek.
Je gedachtegang snap ik tot een bepaald punt, vind dat je jezelf belemmert in welke vooruitgang dan ook.
Wie weet heb je daar hulp bij nodig maar waarom al 4 jaar zoekende naar de juiste begeleiding of heb je intussen wel al begeleiding gehad?
Wat jij schrijft heb ik dus zelf moeten uitdokteren en nergens een beetje hulp bij gehad, jezelf of het slachtofferbankje plaatsen kan altijd nog.
Ook jij kan dit bereiken maar je moet wel het risico durven nemen dat het niet allemaal gaat zoals jij wilt!
Als je nadenkt over een assertiviteitscursus kan je misschien ook eens lezen wat RET is..
Daar ben ik pas na een paar maanden echt mee verder kunnen werken, in het begin kon ik het niet toepassen of werkte het averechts.
woensdag 10 augustus 2011 om 14:04
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 13:21:
[...]
Ik zeg toch nergens dat die acceptatie vandaag meteen om is, je kan het weglachen.. als dat voor jou de oplossing is.
Ik vind je juist niet rationeel denken, of zie je wel alleen maar de problemen.
Soms duurt het even voor je resultaat bereikt hebt.. Ik snap 'm hoor
Het hele accepteren gedoe zal heel erg veel tijd vergen, wat moet ik ondertussen dan doen is mijn gedachte?
Ik zie inderdaad veel problemen. Er zijn ook wel wat positieve dingen,.. want anders was ik er heel anders aan toe denk ik.
Maar hoezo die vraag? ...Wat kan volgens jou anders?
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 13:21:Je gedachtegang snap ik tot een bepaald punt, vind dat je jezelf belemmert in welke vooruitgang dan ook..
Ik weet dat ik m'n eventuele vooruitgang dwarsboom. Dat is het 'm nou juist, dat komt door teveel woede over mezelf als geheel. Daarom ben ik met van alles bezig die punten zo goed mogelijk op te lossen.
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 13:21:[/bWie weet heb je daar hulp bij nodig maar waarom al 4 jaar zoekende naar de juiste begeleiding of heb je intussen wel al begeleiding gehad?. Heb idd wel wat begeleiding gehad. Het was of te zwaar, of te licht omdat het dan "overgang's gesprekken" waren. Ben 4 maand geleden gestopt met psychotherapie omdat die totaal niks uithaalde. Dat zei ik bij het 3e gesprek al. Was veel te vrijblijvend, er werd niks aangepakt. Diegene gaf mij ook totaal geen vertrouwen wanneer ik met grote confrontaties te maken zou krijgen.
Heb in die tijd ook andere therapie gevolgd (op mijn eigen initiatief) zoals Psychomotorische therapie, psychosomatisch fysiotherapie. Deze kwamen op hetzelfde neer, en boden totaal geen resultaat. Het was eigenlijk alleen maar mijn verwachting's patroon omlaag halen.
Ook op zijn we even overstapt op de R.E.T naar mijn aandringen, leek mij een hele goeie. Maar op de punten waarom ik vastliep konden we verder niks doen. Heb ook al veel vaker naar de R.E.T gekeken, maar kwam er achter dat dat vaak alleen maar werkt bij situaties met een andere persoon.
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 13:21:[/Wat jij schrijft heb ik dus zelf moeten uitdokteren en nergens een beetje hulp bij gehad, jezelf of het slachtofferbankje plaatsen kan altijd nog.
Alles wat ik weet en bereikt heb, heb ik ook helemaal zelf gedaan. Heb echt totaal niks aan de eventuele gesprekken gehad. Heb in de afgelopen jaren ontzettend veel gepraat met mensen, veel gelezen/op gezocht.
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 13:21:Ook jij kan dit bereiken maar je moet wel het risico durven nemen dat het niet allemaal gaat zoals jij wilt!
.Dat durf ik dus nie echt
[...]
Ik zeg toch nergens dat die acceptatie vandaag meteen om is, je kan het weglachen.. als dat voor jou de oplossing is.
Ik vind je juist niet rationeel denken, of zie je wel alleen maar de problemen.
Soms duurt het even voor je resultaat bereikt hebt.. Ik snap 'm hoor
Het hele accepteren gedoe zal heel erg veel tijd vergen, wat moet ik ondertussen dan doen is mijn gedachte?
Ik zie inderdaad veel problemen. Er zijn ook wel wat positieve dingen,.. want anders was ik er heel anders aan toe denk ik.
Maar hoezo die vraag? ...Wat kan volgens jou anders?
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 13:21:Je gedachtegang snap ik tot een bepaald punt, vind dat je jezelf belemmert in welke vooruitgang dan ook..
Ik weet dat ik m'n eventuele vooruitgang dwarsboom. Dat is het 'm nou juist, dat komt door teveel woede over mezelf als geheel. Daarom ben ik met van alles bezig die punten zo goed mogelijk op te lossen.
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 13:21:[/bWie weet heb je daar hulp bij nodig maar waarom al 4 jaar zoekende naar de juiste begeleiding of heb je intussen wel al begeleiding gehad?. Heb idd wel wat begeleiding gehad. Het was of te zwaar, of te licht omdat het dan "overgang's gesprekken" waren. Ben 4 maand geleden gestopt met psychotherapie omdat die totaal niks uithaalde. Dat zei ik bij het 3e gesprek al. Was veel te vrijblijvend, er werd niks aangepakt. Diegene gaf mij ook totaal geen vertrouwen wanneer ik met grote confrontaties te maken zou krijgen.
Heb in die tijd ook andere therapie gevolgd (op mijn eigen initiatief) zoals Psychomotorische therapie, psychosomatisch fysiotherapie. Deze kwamen op hetzelfde neer, en boden totaal geen resultaat. Het was eigenlijk alleen maar mijn verwachting's patroon omlaag halen.
Ook op zijn we even overstapt op de R.E.T naar mijn aandringen, leek mij een hele goeie. Maar op de punten waarom ik vastliep konden we verder niks doen. Heb ook al veel vaker naar de R.E.T gekeken, maar kwam er achter dat dat vaak alleen maar werkt bij situaties met een andere persoon.
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 13:21:[/Wat jij schrijft heb ik dus zelf moeten uitdokteren en nergens een beetje hulp bij gehad, jezelf of het slachtofferbankje plaatsen kan altijd nog.
Alles wat ik weet en bereikt heb, heb ik ook helemaal zelf gedaan. Heb echt totaal niks aan de eventuele gesprekken gehad. Heb in de afgelopen jaren ontzettend veel gepraat met mensen, veel gelezen/op gezocht.
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 13:21:Ook jij kan dit bereiken maar je moet wel het risico durven nemen dat het niet allemaal gaat zoals jij wilt!
.Dat durf ik dus nie echt
woensdag 10 augustus 2011 om 15:08
quote:niekmh schreef op 09 augustus 2011 @ 15:19:
[...]
Op mezelf als lichaam ben ik erg kwaad geworden tijdens mijn slapeloze periode. Verschrikkelijk moe zijn, maar niet kunnen slapen!
Nu ben er nog steeds woest omdat ik nog steeds niet veel kan vanwege mijn rugprobleem, en misschien nog een nasleep van mijn lichamelijk en psychische overbelasting. Eigenlijk merk ik bij elke ademhaling dat ik nog steeds niet veel kan. Dus lekker weer 's werken en effectief sporten gaat maar heel erg mondjesmaat. Op dat niveau zit ik al dik een jaar nu.
.
dit is zoooo herkenbaar.. Ik loop al jaren met fysieke klachten, heb in het verleden mijn lijf echt gehaat.. ben het gaan accepteren maar zit nu weer in een periode dat ik geen vertrouwen in mijn lijf heb en de hoop dat het ooit beter wordt aan het vervliegen is (ook omdat het nooit beter zal gaan) maar meer de hoop dat ik blijf zoals ik nu ben..
Voor de buitenwereld straal ik juist wel uit dat ik gelukkig ben, vol in het leven sta en dat alles goed gaat.. echter is dit allesbehalve en heb ik er afgelopen week bij een goede vriend uitgegooid dat ik niet weet of ik nog wel verder wil en kan leven..ik weet dat dit heel heftig is maar als je weer eens een nacht niet kan slapen of weer een fysieke terugslag hebt dan is het gewoon zo lastig..
Ik moet nu weer het proces in dat ik het toch weer ga accepteren en ook weer echt kan gaan genieten en de persoon ben die ik uitstraal.. want om me heen hoor ik juist dat ik zo'n levenslustige uitstraling heb.. Merk wel dat ik hierdoor toch wel geregeld aandacht van de mannen heb.. maar durf geen relatie aan te gaan omdat ik toch vind dat die mannen beter verdienen..
Nu eerst maar eens weer wat lief voor mezelf gaan zijn..en dingen doen die ik echt leuk vind en dat helpt mij vaak ook om mijn negatieve gedachten weer om te zetten naar mijn positieve ik.. en ik denk dat het me dit keer ook wel weer gaat lukken maar het heeft tijd nodig..
en denk dat het lief zijn voor jezelf je al een stukje op weg kan helpen,. ik hoop ook dat jij toch deels kunt accepteren hoe je bent en kunt werken aan de dingen die verbeterd kunnen worden zodat je jezelf en vooral je lijf weer lief gaat vinden.. want dan gaat de wereld er toch vaak wel iets anders uit zien..
[...]
Op mezelf als lichaam ben ik erg kwaad geworden tijdens mijn slapeloze periode. Verschrikkelijk moe zijn, maar niet kunnen slapen!
Nu ben er nog steeds woest omdat ik nog steeds niet veel kan vanwege mijn rugprobleem, en misschien nog een nasleep van mijn lichamelijk en psychische overbelasting. Eigenlijk merk ik bij elke ademhaling dat ik nog steeds niet veel kan. Dus lekker weer 's werken en effectief sporten gaat maar heel erg mondjesmaat. Op dat niveau zit ik al dik een jaar nu.
.
dit is zoooo herkenbaar.. Ik loop al jaren met fysieke klachten, heb in het verleden mijn lijf echt gehaat.. ben het gaan accepteren maar zit nu weer in een periode dat ik geen vertrouwen in mijn lijf heb en de hoop dat het ooit beter wordt aan het vervliegen is (ook omdat het nooit beter zal gaan) maar meer de hoop dat ik blijf zoals ik nu ben..
Voor de buitenwereld straal ik juist wel uit dat ik gelukkig ben, vol in het leven sta en dat alles goed gaat.. echter is dit allesbehalve en heb ik er afgelopen week bij een goede vriend uitgegooid dat ik niet weet of ik nog wel verder wil en kan leven..ik weet dat dit heel heftig is maar als je weer eens een nacht niet kan slapen of weer een fysieke terugslag hebt dan is het gewoon zo lastig..
Ik moet nu weer het proces in dat ik het toch weer ga accepteren en ook weer echt kan gaan genieten en de persoon ben die ik uitstraal.. want om me heen hoor ik juist dat ik zo'n levenslustige uitstraling heb.. Merk wel dat ik hierdoor toch wel geregeld aandacht van de mannen heb.. maar durf geen relatie aan te gaan omdat ik toch vind dat die mannen beter verdienen..
Nu eerst maar eens weer wat lief voor mezelf gaan zijn..en dingen doen die ik echt leuk vind en dat helpt mij vaak ook om mijn negatieve gedachten weer om te zetten naar mijn positieve ik.. en ik denk dat het me dit keer ook wel weer gaat lukken maar het heeft tijd nodig..
en denk dat het lief zijn voor jezelf je al een stukje op weg kan helpen,. ik hoop ook dat jij toch deels kunt accepteren hoe je bent en kunt werken aan de dingen die verbeterd kunnen worden zodat je jezelf en vooral je lijf weer lief gaat vinden.. want dan gaat de wereld er toch vaak wel iets anders uit zien..
woensdag 10 augustus 2011 om 20:00
quote:phyra schreef op 10 augustus 2011 @ 15:08:
[...]
dit is zoooo herkenbaar.. Ik loop al jaren met fysieke klachten, heb in het verleden mijn lijf echt gehaat.. ben het gaan accepteren maar zit nu weer in een periode dat ik geen vertrouwen in mijn lijf heb en de hoop dat het ooit beter wordt aan het vervliegen is (ook omdat het nooit beter zal gaan) maar meer de hoop dat ik blijf zoals ik nu ben..
Jeetje, da's ook wel heftig zeg! Wat heb je dan gehad dat je er zo slecht aan toe was? Ik merk dat je er helemaal gek van word wanneer je moeite doet om weer wat beter te worden, maar er niks van merkt Misschien heb jij dan ook wel gehad dat je je op een bepaalde manier voelt, en dan iets ging doen en je daarna wel okee voelde, maar wanneer je je een andere keer op diezelfde bepaalde manier voelde, en je ging wat doen en je daarna kapot was! En je dus weer de nodige tijd moet gunnen er weer bovenop te komen qua energie en state of mind. Dit heb ik heel erg. Die onzekerheid van wat kan ik nou dan....?? Ik heb b.v een jaar lang op een laag niveau wat gesport, en het een paar maanden terug wat opgevoerd naar meerdere dagen. En dat ging best goed! Ikke helemaal blij, want was mijn harde werken niet voor niets. Niet voor niets gaan sporten terwijl ik totaal geen zin had, er vaak totaal geen energie voor had. Maar kreeg weken geleden ineens een energie dip,.. die ik nog steeds heb. Dus weg progressie!
quote:phyra schreef op 10 augustus 2011 @ 15:08:Voor de buitenwereld straal ik juist wel uit dat ik gelukkig ben, vol in het leven sta en dat alles goed gaat.. echter is dit allesbehalve en heb ik er afgelopen week bij een goede vriend uitgegooid dat ik niet weet of ik nog wel verder wil en kan leven..ik weet dat dit heel heftig is maar als je weer eens een nacht niet kan slapen of weer een fysieke terugslag hebt dan is het gewoon zo lastig.. .
Pfff.... da's ook wat zeg! Ben je dan zo aan het toneel spelen? Of gaat dat vanzelf? Soms doe ik dat ook wel hoor, maar krijg geen reacties dat ik een super uitstraling heb. Die enge kant wat jij zegt spookt ook wel 's door mijn hoofd. Heel naar! Je hebt dan zoveel woede in je. Je wilt je er 100% voor inzetten je situatie te verbeteren,.. maar daar steekt je lichaam dan mooi het spreekwoordelijke stokje voor. Ik word daar dus ook woest van! Dan is er niks van ook maar enige acceptatie te bekennen.
quote:phyra schreef op 10 augustus 2011 @ 15:08:Ik moet nu weer het proces in dat ik het toch weer ga accepteren en ook weer echt kan gaan genieten en de persoon ben die ik uitstraal.. want om me heen hoor ik juist dat ik zo'n levenslustige uitstraling heb.. Merk wel dat ik hierdoor toch wel geregeld aandacht van de mannen heb.. maar durf geen relatie aan te gaan omdat ik toch vind dat die mannen beter verdienen...
Nou,. heb je dan toch nog een geluk bij een ongeluk dat je toch zo'n goeie en leuke uitstraling hebt dat je je toch geliefd voelt! Want die positieve aandacht doet toch echt wel wat denk ik.
Maar waarom ben jij die mannen niet waard dan? Fysiek te gehandicapt? Of is dan iets met je eigen persoontje wat je niet bevalt?
quote:phyra schreef op 10 augustus 2011 @ 15:08:Nu eerst maar eens weer wat lief voor mezelf gaan zijn..en dingen doen die ik echt leuk vind en dat helpt mij vaak ook om mijn negatieve gedachten weer om te zetten naar mijn positieve ik.. en ik denk dat het me dit keer ook wel weer gaat lukken maar het heeft tijd nodig..
en denk dat het lief zijn voor jezelf je al een stukje op weg kan helpen,. ik hoop ook dat jij toch deels kunt accepteren hoe je bent en kunt werken aan de dingen die verbeterd kunnen worden zodat je jezelf en vooral je lijf weer lief gaat vinden.. want dan gaat de wereld er toch vaak wel iets anders uit zien..
Super dat je iets gevonden hebt om jezelf dan bij elkaar te rapen als je in de shit zit! Mag je wel blij mee zijn! Want dan kun je ook weer wat hoopvoller naar je toekomst kijken.
Ik heb dat toch een beetje anders. Ik scheid die dingen juist. Ik wil juist niet hebben dat mijn emotionele toestand in verband staat met de basis van mijn problemen. Dan word het veel te onduidelijk vind ik. Niet dat ik me niet goed kan voelen wanneer ik iets leuks doe hoor
[...]
dit is zoooo herkenbaar.. Ik loop al jaren met fysieke klachten, heb in het verleden mijn lijf echt gehaat.. ben het gaan accepteren maar zit nu weer in een periode dat ik geen vertrouwen in mijn lijf heb en de hoop dat het ooit beter wordt aan het vervliegen is (ook omdat het nooit beter zal gaan) maar meer de hoop dat ik blijf zoals ik nu ben..
Jeetje, da's ook wel heftig zeg! Wat heb je dan gehad dat je er zo slecht aan toe was? Ik merk dat je er helemaal gek van word wanneer je moeite doet om weer wat beter te worden, maar er niks van merkt Misschien heb jij dan ook wel gehad dat je je op een bepaalde manier voelt, en dan iets ging doen en je daarna wel okee voelde, maar wanneer je je een andere keer op diezelfde bepaalde manier voelde, en je ging wat doen en je daarna kapot was! En je dus weer de nodige tijd moet gunnen er weer bovenop te komen qua energie en state of mind. Dit heb ik heel erg. Die onzekerheid van wat kan ik nou dan....?? Ik heb b.v een jaar lang op een laag niveau wat gesport, en het een paar maanden terug wat opgevoerd naar meerdere dagen. En dat ging best goed! Ikke helemaal blij, want was mijn harde werken niet voor niets. Niet voor niets gaan sporten terwijl ik totaal geen zin had, er vaak totaal geen energie voor had. Maar kreeg weken geleden ineens een energie dip,.. die ik nog steeds heb. Dus weg progressie!
quote:phyra schreef op 10 augustus 2011 @ 15:08:Voor de buitenwereld straal ik juist wel uit dat ik gelukkig ben, vol in het leven sta en dat alles goed gaat.. echter is dit allesbehalve en heb ik er afgelopen week bij een goede vriend uitgegooid dat ik niet weet of ik nog wel verder wil en kan leven..ik weet dat dit heel heftig is maar als je weer eens een nacht niet kan slapen of weer een fysieke terugslag hebt dan is het gewoon zo lastig.. .
Pfff.... da's ook wat zeg! Ben je dan zo aan het toneel spelen? Of gaat dat vanzelf? Soms doe ik dat ook wel hoor, maar krijg geen reacties dat ik een super uitstraling heb. Die enge kant wat jij zegt spookt ook wel 's door mijn hoofd. Heel naar! Je hebt dan zoveel woede in je. Je wilt je er 100% voor inzetten je situatie te verbeteren,.. maar daar steekt je lichaam dan mooi het spreekwoordelijke stokje voor. Ik word daar dus ook woest van! Dan is er niks van ook maar enige acceptatie te bekennen.
quote:phyra schreef op 10 augustus 2011 @ 15:08:Ik moet nu weer het proces in dat ik het toch weer ga accepteren en ook weer echt kan gaan genieten en de persoon ben die ik uitstraal.. want om me heen hoor ik juist dat ik zo'n levenslustige uitstraling heb.. Merk wel dat ik hierdoor toch wel geregeld aandacht van de mannen heb.. maar durf geen relatie aan te gaan omdat ik toch vind dat die mannen beter verdienen...
Nou,. heb je dan toch nog een geluk bij een ongeluk dat je toch zo'n goeie en leuke uitstraling hebt dat je je toch geliefd voelt! Want die positieve aandacht doet toch echt wel wat denk ik.
Maar waarom ben jij die mannen niet waard dan? Fysiek te gehandicapt? Of is dan iets met je eigen persoontje wat je niet bevalt?
quote:phyra schreef op 10 augustus 2011 @ 15:08:Nu eerst maar eens weer wat lief voor mezelf gaan zijn..en dingen doen die ik echt leuk vind en dat helpt mij vaak ook om mijn negatieve gedachten weer om te zetten naar mijn positieve ik.. en ik denk dat het me dit keer ook wel weer gaat lukken maar het heeft tijd nodig..
en denk dat het lief zijn voor jezelf je al een stukje op weg kan helpen,. ik hoop ook dat jij toch deels kunt accepteren hoe je bent en kunt werken aan de dingen die verbeterd kunnen worden zodat je jezelf en vooral je lijf weer lief gaat vinden.. want dan gaat de wereld er toch vaak wel iets anders uit zien..
Super dat je iets gevonden hebt om jezelf dan bij elkaar te rapen als je in de shit zit! Mag je wel blij mee zijn! Want dan kun je ook weer wat hoopvoller naar je toekomst kijken.
Ik heb dat toch een beetje anders. Ik scheid die dingen juist. Ik wil juist niet hebben dat mijn emotionele toestand in verband staat met de basis van mijn problemen. Dan word het veel te onduidelijk vind ik. Niet dat ik me niet goed kan voelen wanneer ik iets leuks doe hoor
woensdag 10 augustus 2011 om 20:39
Ik lees nu een paar posts van mensen die jou adviezen geven en die komen allemaal op hetzelfde neer als ik bedoel te zeggen.
Waarom durf je niet die stap te nemen zoals je in een reactie op mijn bericht schrijft, wat heb je te verliezen.
Die ret kon ik ook pas later op mijn eigen situatie toepassen en zeker niet in het begin, ik vroeg me af wat heb ik hier gedaan dan al die slopende avonden.
In ooktober die cursus gedaan en begin januari was de knop om, hoe? geen idee maar het was zo.
Stap die grens over en durf!
Echt doodeng.. maar het helpt je wel verder dan waar je nu bent.
Waarom durf je niet die stap te nemen zoals je in een reactie op mijn bericht schrijft, wat heb je te verliezen.
Die ret kon ik ook pas later op mijn eigen situatie toepassen en zeker niet in het begin, ik vroeg me af wat heb ik hier gedaan dan al die slopende avonden.
In ooktober die cursus gedaan en begin januari was de knop om, hoe? geen idee maar het was zo.
Stap die grens over en durf!
Echt doodeng.. maar het helpt je wel verder dan waar je nu bent.
woensdag 10 augustus 2011 om 20:40
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 20:39:
Stap die grens over en durf!
Echt doodeng.. maar het helpt je wel verder dan waar je nu bent.
Kort door de bocht misschien maar jij moet de stappen zetten een ander doet het niet.
De problemen lossen zichzelf niet op dus is het over een jaar nog zoals nu en over 5 jaar en over 10 jaar ook.
Wil je dat.. prima maar je schrijft hier om verandering/verbetering te vinden.
Stap die grens over en durf!
Echt doodeng.. maar het helpt je wel verder dan waar je nu bent.
Kort door de bocht misschien maar jij moet de stappen zetten een ander doet het niet.
De problemen lossen zichzelf niet op dus is het over een jaar nog zoals nu en over 5 jaar en over 10 jaar ook.
Wil je dat.. prima maar je schrijft hier om verandering/verbetering te vinden.
woensdag 10 augustus 2011 om 22:01
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 20:39:
Ik lees nu een paar posts van mensen die jou adviezen geven en die komen allemaal op hetzelfde neer als ik bedoel te zeggen..
Wat is dat dan concreet? Ik zie vooral losse uitspraken die ergens in een richting wijzen,.. maar niet concreet.
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 20:39:Waarom durf je niet die stap te nemen zoals je in een reactie op mijn bericht schrijft, wat heb je te verliezen.
Uhm... ik weet niet precies welke stap je bedoelt eigenlijk. Maar als je bedoelt mezelf accepteren zoals ik nu ben, kan/wil ik dat simpelweg niet. Zoals ik nu ben, ..eruit zie, alleen maar staat voor ellende. Dan is mijn leven zoals ie nu is, en is geweest., That's it.
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 20:39:Stap die grens over en durf!
Echt doodeng.. maar het helpt je wel verder dan waar je nu bent.Dat doe ik denk ik pas wanneer ik zeker weet dat ik er niet nog meer ellende van krijg. En niemand heeft me er nog van overtuigd dat ik dat wel kan.....
Ik lees nu een paar posts van mensen die jou adviezen geven en die komen allemaal op hetzelfde neer als ik bedoel te zeggen..
Wat is dat dan concreet? Ik zie vooral losse uitspraken die ergens in een richting wijzen,.. maar niet concreet.
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 20:39:Waarom durf je niet die stap te nemen zoals je in een reactie op mijn bericht schrijft, wat heb je te verliezen.
Uhm... ik weet niet precies welke stap je bedoelt eigenlijk. Maar als je bedoelt mezelf accepteren zoals ik nu ben, kan/wil ik dat simpelweg niet. Zoals ik nu ben, ..eruit zie, alleen maar staat voor ellende. Dan is mijn leven zoals ie nu is, en is geweest., That's it.
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 20:39:Stap die grens over en durf!
Echt doodeng.. maar het helpt je wel verder dan waar je nu bent.Dat doe ik denk ik pas wanneer ik zeker weet dat ik er niet nog meer ellende van krijg. En niemand heeft me er nog van overtuigd dat ik dat wel kan.....
woensdag 10 augustus 2011 om 22:06
quote:noa_lynn schreef op 10 augustus 2011 @ 20:40:
[...]
Kort door de bocht misschien maar jij moet de stappen zetten een ander doet het niet.
De problemen lossen zichzelf niet op dus is het over een jaar nog zoals nu en over 5 jaar en over 10 jaar ook.
Wil je dat.. prima maar je schrijft hier om verandering/verbetering te vinden.Ik weet dat een ander dat niet kan doen , Om verder te komen, ben ik nog steeds elke dag bezig hoor. Maar het wel kunnen... en dat kan niet alleen maar door zomaar een aantal dingen te accepteren. Zo werkt dat niet.
[...]
Kort door de bocht misschien maar jij moet de stappen zetten een ander doet het niet.
De problemen lossen zichzelf niet op dus is het over een jaar nog zoals nu en over 5 jaar en over 10 jaar ook.
Wil je dat.. prima maar je schrijft hier om verandering/verbetering te vinden.Ik weet dat een ander dat niet kan doen , Om verder te komen, ben ik nog steeds elke dag bezig hoor. Maar het wel kunnen... en dat kan niet alleen maar door zomaar een aantal dingen te accepteren. Zo werkt dat niet.
donderdag 11 augustus 2011 om 11:56
Ik heb net iets bedacht om een beetje meer duidelijkheid te krijgen over hoe ik mijn situatie nu ervaar, of wat er in de basis moet gebeuren qua fysiek. Gezien ik echt woest ben op mijn lichaam moet ik "iets" terugkrijgen van mijn lichaam in de vorm van, meer bewegingsvrijheid op bepaalde vlakken d.m.v een sterker/beter fysiek.
Denk dat ik dan pas wat meer acceptatie kan teruggeven, en zodoende meer rust heb.
Maar misschien klinkt dit wel heel gek...?
Denk dat ik dan pas wat meer acceptatie kan teruggeven, en zodoende meer rust heb.
Maar misschien klinkt dit wel heel gek...?
vrijdag 12 augustus 2011 om 18:59
Acceptatie brengt je juist verder op weg naar de oplossing van het probleem.
Dat boos zijn op je lichaam is te begrijpen maar moet je loslaten om verder te gaan, doe je dat niet dan blokkeer je zelf de weg naar een oplossing in veel gevallen.
Ik denk dat je het in een tegenovergestelde volgorde wilt doen maar je kan de boodschappen niet eerst afrekenen voordat je weet wat je gaat kopen.
Dat boos zijn op je lichaam is te begrijpen maar moet je loslaten om verder te gaan, doe je dat niet dan blokkeer je zelf de weg naar een oplossing in veel gevallen.
Ik denk dat je het in een tegenovergestelde volgorde wilt doen maar je kan de boodschappen niet eerst afrekenen voordat je weet wat je gaat kopen.
vrijdag 12 augustus 2011 om 19:13
quote:noa_lynn schreef op 12 augustus 2011 @ 18:59:
Acceptatie brengt je juist verder op weg naar de oplossing van het probleem.
Dat boos zijn op je lichaam is te begrijpen maar moet je loslaten om verder te gaan, doe je dat niet dan blokkeer je zelf de weg naar een oplossing in veel gevallen.
Ik denk dat je het in een tegenovergestelde volgorde wilt doen maar je kan de boodschappen niet eerst afrekenen voordat je weet wat je gaat kopen.
Ja, 'Acceptatie"... dat hoor/lees ik overal idd. Ik denk dat ik niet eens weer wat die Acceptatie precies inhoud....
Hoe accepteer ik mijn situatie, of bepaalde onderdelen ervan...? Zou je , of iemand me dat 's kunnen uitleggen?
Je had het in je eerdere berichten ook over een grens over durven stappen,.... welke grens? ..wat bedoel je daar mee?
Hoe heb jij dat dan gedaan destijds?
Acceptatie brengt je juist verder op weg naar de oplossing van het probleem.
Dat boos zijn op je lichaam is te begrijpen maar moet je loslaten om verder te gaan, doe je dat niet dan blokkeer je zelf de weg naar een oplossing in veel gevallen.
Ik denk dat je het in een tegenovergestelde volgorde wilt doen maar je kan de boodschappen niet eerst afrekenen voordat je weet wat je gaat kopen.
Ja, 'Acceptatie"... dat hoor/lees ik overal idd. Ik denk dat ik niet eens weer wat die Acceptatie precies inhoud....
Hoe accepteer ik mijn situatie, of bepaalde onderdelen ervan...? Zou je , of iemand me dat 's kunnen uitleggen?
Je had het in je eerdere berichten ook over een grens over durven stappen,.... welke grens? ..wat bedoel je daar mee?
Hoe heb jij dat dan gedaan destijds?
