Kinderen
alle pijlers
Temperamentje....
woensdag 10 augustus 2011 om 22:32
Je zou toch denken dat je bij een 2e niet echt onzeker bent, maar dus toch. Graag wil ik horen dat t allemaal goed komt
Nee hoor; zo erg is t niet, maar vraag me wel iets af:
Oudste dochter (nu 3 jaar) is altijd een rustig, braaf, wat afwachtend kind geweest. Wel lekker levendig maar had er nooit zoveel mee te stellen tot de peuterpuberteit en ook die valt eigenlijk wel mee...
Maar de jongste (14 mnd)....het is een ontzettend vrolijk en lief kind, maar wat een temperament; ze zit geen moment stil, wil alles zelf doen, weet heel goed wat ze wil en laat dit DUIDELIJK blijken, zit constant aan dingen waar ze niet aan mag komen en slaat de laatste tijd haar grote zus als die in de weg staat / ergens mee wil spelen, enz.
Dus....als ze hier zo vroeg mee begint hoe erg wordt t dan?
Begrijp me niet verkeerd; over het algemeen kan ze zich heerlijk vermaken, is ze erg lief en ik ben knettergek op d'r , maar ze is zo anders dan de oudste en ik moet er ook gewoon aan wennen denk ik. Ik denk ook dat ze wat relaxter is als ze kan lopen en beter kan praten (zit er nu echt 'tegenaan'), maar goed....ben nu al een beetje huiverig voor de komende jaren.
Dus....herkenbaar? En komt t nog goed ...
Nee hoor; zo erg is t niet, maar vraag me wel iets af:
Oudste dochter (nu 3 jaar) is altijd een rustig, braaf, wat afwachtend kind geweest. Wel lekker levendig maar had er nooit zoveel mee te stellen tot de peuterpuberteit en ook die valt eigenlijk wel mee...
Maar de jongste (14 mnd)....het is een ontzettend vrolijk en lief kind, maar wat een temperament; ze zit geen moment stil, wil alles zelf doen, weet heel goed wat ze wil en laat dit DUIDELIJK blijken, zit constant aan dingen waar ze niet aan mag komen en slaat de laatste tijd haar grote zus als die in de weg staat / ergens mee wil spelen, enz.
Dus....als ze hier zo vroeg mee begint hoe erg wordt t dan?
Begrijp me niet verkeerd; over het algemeen kan ze zich heerlijk vermaken, is ze erg lief en ik ben knettergek op d'r , maar ze is zo anders dan de oudste en ik moet er ook gewoon aan wennen denk ik. Ik denk ook dat ze wat relaxter is als ze kan lopen en beter kan praten (zit er nu echt 'tegenaan'), maar goed....ben nu al een beetje huiverig voor de komende jaren.
Dus....herkenbaar? En komt t nog goed ...
woensdag 10 augustus 2011 om 22:53
Ik zie op mijn werk (kinderopvang) vaak dat juist 'tweede' wat meer moeten vechten voor aandacht, een eigen plekje in het gezin, etc.
Dit klinkt natuurlijk erger dan het is, het is namelijk heel logisch! Maar hierdoor zijn tweede vaak wat mondiger dan eerste, ze moeten immers van zich laten horen om te krijgen waar ze ''recht op hebben'' (als ze ouder worden kan dat ook bijvoorbeeld net dat spekje zijn wat zus eigenlijk mocht hebben, op schoot willen zitten terwijl zus er zat, etc.).
Volgens mij is het vooral belangrijk te laten merken dat ze er ook mag zijn (hoe jong ze ook is) en duidelijk grenzen te stellen. Te vaak zie ik om me heen gebeuren dat jongste vrij worden gepleit (ook door oudere kinderen in het gezin). De jongste ''snapt het nog niet''/''is nog zo klein''/''etc.''
Inderdaad, lopen en praten kan zomaar het grote verschil maken... En alle kinderen zijn natuurlijk verschillend. Bovenstaande gaat bijvoorbeeld bij ons in het gezin niet op. Mijn broertje was de stille en juist de derde heeft altijd het gevoel gehad te moeten 'vechten' voor alles.
Dit klinkt natuurlijk erger dan het is, het is namelijk heel logisch! Maar hierdoor zijn tweede vaak wat mondiger dan eerste, ze moeten immers van zich laten horen om te krijgen waar ze ''recht op hebben'' (als ze ouder worden kan dat ook bijvoorbeeld net dat spekje zijn wat zus eigenlijk mocht hebben, op schoot willen zitten terwijl zus er zat, etc.).
Volgens mij is het vooral belangrijk te laten merken dat ze er ook mag zijn (hoe jong ze ook is) en duidelijk grenzen te stellen. Te vaak zie ik om me heen gebeuren dat jongste vrij worden gepleit (ook door oudere kinderen in het gezin). De jongste ''snapt het nog niet''/''is nog zo klein''/''etc.''
Inderdaad, lopen en praten kan zomaar het grote verschil maken... En alle kinderen zijn natuurlijk verschillend. Bovenstaande gaat bijvoorbeeld bij ons in het gezin niet op. Mijn broertje was de stille en juist de derde heeft altijd het gevoel gehad te moeten 'vechten' voor alles.
woensdag 10 augustus 2011 om 23:00
woensdag 10 augustus 2011 om 23:07
Ja, maar de oudste begrijpt waarschijnlijk dat de jongste het niet expres doet om haar pijn te doen zeg maar... zoals ik al zei ''ze is nog zo klein''. Als ze dit blijft doen gaat de oudste waarschijnlijk vanzelf iets terug doen.
Uit de situatie halen lijkt me sowieso goed, en juist ''belonen'' (enxtra aandacht, gezelligheid, complimentjes) als ze lief samen speelt... Juist oudste kinderen zie ik vaak veel accepteren van jongere broertjes/zusjes, vaak doen ouders dit ook (onbewust) voor door an het jongere kind meer te accepteren. (Voorbeeld: van oudste wordt verwacht dat hij/zij geen speelgoed af pakt, maar als de jongste iets pakt waar de oudste mee aan het spelen is en de oudste klaagt hier over/pakt het terug hebben ouders vaak de neiging om te zeggen ''ach, jullie kunnen toch samen spelen?!'' terwijl de oudste het meteen terug moet geven als hij/zij iets af pakt).
Uit de situatie halen lijkt me sowieso goed, en juist ''belonen'' (enxtra aandacht, gezelligheid, complimentjes) als ze lief samen speelt... Juist oudste kinderen zie ik vaak veel accepteren van jongere broertjes/zusjes, vaak doen ouders dit ook (onbewust) voor door an het jongere kind meer te accepteren. (Voorbeeld: van oudste wordt verwacht dat hij/zij geen speelgoed af pakt, maar als de jongste iets pakt waar de oudste mee aan het spelen is en de oudste klaagt hier over/pakt het terug hebben ouders vaak de neiging om te zeggen ''ach, jullie kunnen toch samen spelen?!'' terwijl de oudste het meteen terug moet geven als hij/zij iets af pakt).
woensdag 10 augustus 2011 om 23:09
woensdag 10 augustus 2011 om 23:16
Hier is de oudste bijna 3 en had echt driftbuien, zwaar gefrustreerd....tot ie ging praten, toen kon hij zich beter uiten. Nu is hij weer gewoon voor rede vatbaar.
Zijn broertje is nu net een jaar en die begint ook al, krijsen als hij niet het speeltje krijgt, bijt de oudste als ie boos wordt, pakt inderdaad speelgoed af.
Het zal best een fase zijn, maar leuk zijn die driftbuien niet.
Hier doe ik dan inderdaad vaak ze even uitelkaar halen, even 1 op 1 een boekje lezen ofzo en dan weer laten spelen.
Zijn broertje is nu net een jaar en die begint ook al, krijsen als hij niet het speeltje krijgt, bijt de oudste als ie boos wordt, pakt inderdaad speelgoed af.
Het zal best een fase zijn, maar leuk zijn die driftbuien niet.
Hier doe ik dan inderdaad vaak ze even uitelkaar halen, even 1 op 1 een boekje lezen ofzo en dan weer laten spelen.
woensdag 10 augustus 2011 om 23:17
Herkenbaar hoor. Hier is onze jongste ook echt een dame die weet wat ze wil en erg pittig. Het is een heerlijk kind, hangt enorm aan mij qua knuffelen enzo, maar kan me soms ook echt tot wanhoop drijven met haar gedrag. 'Nee' is een woord dat niet in haar vocabulaire voorkomt. Ze wil alles zelluf doen en ook altijd het liefst datgene doen wat haar grote zus doet en dat leidt vaak tot conflicten. Ik probeer me er niet te veel mee te bemoeien maar als het tot slaan of bijten leidt moet ik wel ingrijpen. Als ik een dag thuis ben met de kinderen heb ik vaak het gevoel dat ik de hele dag scheidsrechtertje aan het spelen ben. Daarentegen kunnen ze ook wel enorm lief voor elkaar zijn. Vandaag zei mijn oudste nog dat ze haar zusje een lieverd vond
woensdag 10 augustus 2011 om 23:19
Het is zelfs al zo erg dat de jongste pas de oudste echt hard sloeg en de oudste doet dan gewoon niks. Toen heb ik haar gezegd dat ze de jongste best dan weg mag duwen. "Oké" zei ze..maar dan maar een klein duwtje...
Het zit er bij de oudste gewoon echt niet in, opzich wel fijn maar de jongste moet ook van haar leren dat t niet kan, dus mag ze wat mij betreft wel eens wat terugdoen.
Hoe bizar; je kind leren het andere kind terug te duwen....
Het zit er bij de oudste gewoon echt niet in, opzich wel fijn maar de jongste moet ook van haar leren dat t niet kan, dus mag ze wat mij betreft wel eens wat terugdoen.
Hoe bizar; je kind leren het andere kind terug te duwen....
woensdag 10 augustus 2011 om 23:36
donderdag 11 augustus 2011 om 00:15
