Relaties
alle pijlers
Gevoel versus gedrag
maandag 15 augustus 2011 om 23:16
Mijn vriend en ik zijn nu een tijdje samen na eerst een jarenlange vriendschap te hebben gehad. Gedurende die vriendschap is hij al verliefd op mij geworden (ik had dit lange tijd niet door) en zag hij in mij al de partner waarmee hij een toekomst wil opbouwen. Inmiddels hebben we een relatie en nooit eerder heb ik bij een man zo het gevoel gehad dat ik met hem een toekomst wil opbouwen als met mijn huidige vriend. Het probleem is dat mijn vriend dit niet lijkt te geloven omdat het mij amper lukt om mijn gevoel in mijn gedrag te laten terugkomen. Hij ziet dat ik veel om hem geef en gelooft dat ik zelf denk dat ik dit met hem wil. Hij ziet alleen niet in mijn ogen dat hij het echt voor mij is. In het begin van de relatie ging hij helemaal voor ons en ik deed dat voor mijn gevoel ook. Hij heeft echter nooit het gevoel gehad dat ik helemaal voor hem gegaan ben. Omdat dit hem enorm frustreerde, is hij meer afstand van me gaan nemen. Ik weet nog steeds dat hij veel om me geeft, dat hij gek op me is, dat hij een toekomst wil met mij.. Ik weet dat het zo is maar hij laat het niet meer zien. Dit frustreert mij op dit moment dus ik loop momenteel met hetzelfde gevoel als wat hij voorheen had. Hij zegt dat hij er pas opnieuw helemaal voor wil gaan als we een oplossing hebben voor dit, anders zit hij opnieuw met frustratie. Gesprekken tussen ons gaan erg moeizaam vanuit mijn kant doordat ik vastloop als het om mijn gevoel gaat. Ik voel heel veel vanbinnen maar het lukt me nauwelijks om dit naar buiten te brengen. Het lukt me niet om erover te praten, het lukt me minimaal om het te laten zien. Voor hem is het heel belangrijk dat we op dat level wel kunnen praten en dat ik mezelf wel laat zien en dat gebeurt op dit moment niet. Het is niet zo dat ik het niet wil, het lukt me alleen op dit moment niet. Het is meer dat ik me vaak niet bewust ben van mijn gevoel en op momenten dat ik mezelf er wel bewust van ben, lukt het me niet om er woorden aan te geven. Ik hou bijna al mijn gevoel binnen en stel me niet open naar mijn vriend. In onze vriendschap lukte het voor mijn gevoel zelfs beter dan nu in deze relatie. Regelmatig word ik overvallen door gevoelens maar het komt vaak niet eens in me op om het naar buiten te brengen.
Natuurlijk zijn er genoeg mensen die dit niet doen maar ik wil dit wel leren. Ik loop hier namelijk niet alleen tegen aan in mijn relatie maar ook op andere punten in mijn leven.
Momenteel voel ik echt afstand tussen mij en mijn vriend. Mijn vriend geeft aan dit bewust te doen maar het pas te willen veranderen als we een oplossing hebben omdat hij anders weer tegen frustraties aan gaat lopen. Ik wil hier graag verder in komen maar ik zie op dit moment echt niet hoe deze situatie op korte termijn kan veranderen. Zijn er mensen die dit herkennen of hier ervaring mee hebben?
Natuurlijk zijn er genoeg mensen die dit niet doen maar ik wil dit wel leren. Ik loop hier namelijk niet alleen tegen aan in mijn relatie maar ook op andere punten in mijn leven.
Momenteel voel ik echt afstand tussen mij en mijn vriend. Mijn vriend geeft aan dit bewust te doen maar het pas te willen veranderen als we een oplossing hebben omdat hij anders weer tegen frustraties aan gaat lopen. Ik wil hier graag verder in komen maar ik zie op dit moment echt niet hoe deze situatie op korte termijn kan veranderen. Zijn er mensen die dit herkennen of hier ervaring mee hebben?
dinsdag 16 augustus 2011 om 07:08
Dus eigenlijk gooit hij zijn kont in de krib (zo noemen ze dat toch?) omdat jij bent wie je bent?
En gaat hij pas weer zijn wie hij eigenlijk is als jij beneden aan het balkon een serenade hebt staan zingen?
Mag ik zeggen dat ik dat behoorlijk kinderachtig van hem vind?
Lijkt me ook zo ontzettend niet constructief en de communicatie zal er ook niet makkelijker op worden op deze manier.
En gaat hij pas weer zijn wie hij eigenlijk is als jij beneden aan het balkon een serenade hebt staan zingen?
Mag ik zeggen dat ik dat behoorlijk kinderachtig van hem vind?
Lijkt me ook zo ontzettend niet constructief en de communicatie zal er ook niet makkelijker op worden op deze manier.
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 16 augustus 2011 om 07:16
quote:elvira87 schreef op 16 augustus 2011 @ 00:01:
Het is inderdaad niet de makkelijkste weg die we op deze manier gaan..
Ik heb nooit geleerd om mn gevoel te uiten of daar echt mee bezig te zijn, daarom loop ik er nu ook op meerdere gebieden in mijn leven tegen aan.
Misschien eens met psycholoog gaan praten?
Begrijp me niet verkeerd,je moet dit niet doen omdat je vriend dit wil maar als je zoals jij schrijft er op meerdere vlakken in je leven tegenaan loopt dan kan een psycholoog je misschien een eindje op weg helpen..
Het lijkt er wel op dat je vriend veel bevestiging nodig heeft,is dat ook zo?
Het is inderdaad niet de makkelijkste weg die we op deze manier gaan..
Ik heb nooit geleerd om mn gevoel te uiten of daar echt mee bezig te zijn, daarom loop ik er nu ook op meerdere gebieden in mijn leven tegen aan.
Misschien eens met psycholoog gaan praten?
Begrijp me niet verkeerd,je moet dit niet doen omdat je vriend dit wil maar als je zoals jij schrijft er op meerdere vlakken in je leven tegenaan loopt dan kan een psycholoog je misschien een eindje op weg helpen..
Het lijkt er wel op dat je vriend veel bevestiging nodig heeft,is dat ook zo?
dinsdag 16 augustus 2011 om 07:24
Ik zou idd eens met een psycholoog gaan praten (tegenwoordig geen verwijzing van de huisarts meer nodig), zeker als je niet alleen binnen je relatie maar op meerdere fronten in je leven aanloopt tegen het feit dat je je gevoelens niet goed kunt uiten. Ik denk dat het heel moeilijk is om dit zonder hulp te veranderen. Het zou toch zonde zijn als je relatie hier op stuk loopt.
dinsdag 16 augustus 2011 om 07:34
quote:elvira87 schreef op 15 augustus 2011 @ 23:16:
Mijn vriend en ik zijn nu een tijdje samen na eerst een jarenlange vriendschap te hebben gehad. Gedurende die vriendschap is hij al verliefd op mij geworden (ik had dit lange tijd niet door) en zag hij in mij al de partner waarmee hij een toekomst wil opbouwen. \
Wereldmeid, maar het is toch raar dat vriend eerst verliefd is op wie ze is, daar mee oud wil worden en dat ze dan nu ineens moet veranderen.
En dat hij dat ook op een ontzettende kinderachtige manier wil bereiken...
Praten met een psycholoog lijkt me zeker een goede stap, maar dan wel omdat TO het wil, niet omdat vriend weer normaal te laten doen
Mijn vriend en ik zijn nu een tijdje samen na eerst een jarenlange vriendschap te hebben gehad. Gedurende die vriendschap is hij al verliefd op mij geworden (ik had dit lange tijd niet door) en zag hij in mij al de partner waarmee hij een toekomst wil opbouwen. \
Wereldmeid, maar het is toch raar dat vriend eerst verliefd is op wie ze is, daar mee oud wil worden en dat ze dan nu ineens moet veranderen.
En dat hij dat ook op een ontzettende kinderachtige manier wil bereiken...
Praten met een psycholoog lijkt me zeker een goede stap, maar dan wel omdat TO het wil, niet omdat vriend weer normaal te laten doen
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 16 augustus 2011 om 07:46
Ik vind het belangrijkste in een relatie dat je jezelf kunt zijn. En zo te zien mag jij dat niet. Dit wordt nooit wat als hij je niet kan accepteren zoals je bent. En daarbij het vertrouwen heeft dat, ook al laat je het niet zo veel zien, dat het gevoel er wel is.
Ik ben getrouwd geweest met iemand die ook altijd vond dat ik het niet goed deed. Tot ik op een moment er achter kwam dat wat ik ook deed, het was nooit genoeg. Het was voor hem een manier om alle problemen op mijn bordje te leggen.
Daar heb ik heel veel van geleerd.
Kom op voor jezelf en hoe je bent. Dat je er aan wil werken staat overigens los van dat hij je zal moeten accepteren zoals je bent.
Ik ben getrouwd geweest met iemand die ook altijd vond dat ik het niet goed deed. Tot ik op een moment er achter kwam dat wat ik ook deed, het was nooit genoeg. Het was voor hem een manier om alle problemen op mijn bordje te leggen.
Daar heb ik heel veel van geleerd.
Kom op voor jezelf en hoe je bent. Dat je er aan wil werken staat overigens los van dat hij je zal moeten accepteren zoals je bent.
dinsdag 16 augustus 2011 om 08:25
Wat een vreselijk ingewikkeld verhaal.
Hij ziet dat je veel om hem geeft, maar gelooft niet dat je veel om hem geeft? Je vertelt dat je veel om hem geeft, maar hij gelooft niet datj e het echt meent?
Het lijkt wel alsof híj heel onzeker is en niet echt er voor durft te gaan. Met jou lijkt me niet zo heel veel mis...
Hij ziet dat je veel om hem geeft, maar gelooft niet dat je veel om hem geeft? Je vertelt dat je veel om hem geeft, maar hij gelooft niet datj e het echt meent?
Het lijkt wel alsof híj heel onzeker is en niet echt er voor durft te gaan. Met jou lijkt me niet zo heel veel mis...
dinsdag 16 augustus 2011 om 08:40
quote:elvira87 schreef op 15 augustus 2011 @ 23:16:
Hij ziet dat ik veel om hem geef en gelooft dat ik zelf denk dat ik dit met hem wil. Hij ziet alleen niet in mijn ogen dat hij het echt voor mij is.
Hmm, HIJ ziet het niet in jouw ogen.
Tja, dan heeft hij een probleem (met zijn ogen?)
Waarom moet jij dan degene zijn die zijn probleem oplost?
Hij ziet dat ik veel om hem geef en gelooft dat ik zelf denk dat ik dit met hem wil. Hij ziet alleen niet in mijn ogen dat hij het echt voor mij is.
Hmm, HIJ ziet het niet in jouw ogen.
Tja, dan heeft hij een probleem (met zijn ogen?)
Waarom moet jij dan degene zijn die zijn probleem oplost?
Vergeet niet, een “Ja, maar..” is eigenlijk een “nee, want...”
dinsdag 16 augustus 2011 om 09:09
quote:elvira87 schreef op 15 augustus 2011 @ 23:16:
Inmiddels hebben we een relatie en nooit eerder heb ik bij een man zo het gevoel gehad dat ik met hem een toekomst wil opbouwen als met mijn huidige vriend. Het probleem is dat mijn vriend dit niet lijkt te geloven omdat het mij amper lukt om mijn gevoel in mijn gedrag te laten terugkomen. Hij ziet dat ik veel om hem geef en gelooft dat ik zelf denk dat ik dit met hem wil. Hij ziet alleen niet in mijn ogen dat hij het echt voor mij is. In het begin van de relatie ging hij helemaal voor ons en ik deed dat voor mijn gevoel ook. Hij heeft echter nooit het gevoel gehad dat ik helemaal voor hem gegaan ben. Omdat dit hem enorm frustreerde, is hij meer afstand van me gaan nemen. Ik weet nog steeds dat hij veel om me geeft, dat hij gek op me is, dat hij een toekomst wil met mij.. Ik weet dat het zo is maar hij laat het niet meer zien. Dit frustreert mij op dit moment dus ik loop momenteel met hetzelfde gevoel als wat hij voorheen had. Hij zegt dat hij er pas opnieuw helemaal voor wil gaan als we een oplossing hebben voor dit, anders zit hij opnieuw met frustratie. Gesprekken tussen ons gaan erg moeizaam vanuit mijn kant doordat ik vastloop als het om mijn gevoel gaat. Ik voel heel veel vanbinnen maar het lukt me nauwelijks om dit naar buiten te brengen. Het lukt me niet om erover te praten, het lukt me minimaal om het te laten zien. Voor hem is het heel belangrijk dat we op dat level wel kunnen praten en dat ik mezelf wel laat zien en dat gebeurt op dit moment niet. Het is niet zo dat ik het niet wil, het lukt me alleen op dit moment niet. Het is meer dat ik me vaak niet bewust ben van mijn gevoel en op momenten dat ik mezelf er wel bewust van ben, lukt het me niet om er woorden aan te geven. Ik hou bijna al mijn gevoel binnen en stel me niet open naar mijn vriend. In onze vriendschap lukte het voor mijn gevoel zelfs beter dan nu in deze relatie. Regelmatig word ik overvallen door gevoelens maar het komt vaak niet eens in me op om het naar buiten te brengen.
Ik vind je vriend een grote zeikerd, mag ik dat zeggen?
Hij ervaart een hele hoop problemen en hij legt deze 'problemen' kant en klaar op jouw bordje, heb je dat in de gaten? Jij moet het allemaal oplossen, hij hoeft niet te veranderen.
Je zou ook gewoon achterover kunnen leunen, proberen het gezellig samen te hebben in plaats van de hele tijd hele analyses over (het uiten van) gevoelens te hebben.
Als jouw liefde misschien niet blijkt uit je woorden, dan kun je het toch ook op een andere manier laten zien?
Hij stelt wel hele hoge eisen aan de vrouw van wie hij zo zeker was dat hij met haar een toekomst op ging bouwen. Het is toch geen Nederlands Kampioenschap Emoties Tonen?
Inmiddels hebben we een relatie en nooit eerder heb ik bij een man zo het gevoel gehad dat ik met hem een toekomst wil opbouwen als met mijn huidige vriend. Het probleem is dat mijn vriend dit niet lijkt te geloven omdat het mij amper lukt om mijn gevoel in mijn gedrag te laten terugkomen. Hij ziet dat ik veel om hem geef en gelooft dat ik zelf denk dat ik dit met hem wil. Hij ziet alleen niet in mijn ogen dat hij het echt voor mij is. In het begin van de relatie ging hij helemaal voor ons en ik deed dat voor mijn gevoel ook. Hij heeft echter nooit het gevoel gehad dat ik helemaal voor hem gegaan ben. Omdat dit hem enorm frustreerde, is hij meer afstand van me gaan nemen. Ik weet nog steeds dat hij veel om me geeft, dat hij gek op me is, dat hij een toekomst wil met mij.. Ik weet dat het zo is maar hij laat het niet meer zien. Dit frustreert mij op dit moment dus ik loop momenteel met hetzelfde gevoel als wat hij voorheen had. Hij zegt dat hij er pas opnieuw helemaal voor wil gaan als we een oplossing hebben voor dit, anders zit hij opnieuw met frustratie. Gesprekken tussen ons gaan erg moeizaam vanuit mijn kant doordat ik vastloop als het om mijn gevoel gaat. Ik voel heel veel vanbinnen maar het lukt me nauwelijks om dit naar buiten te brengen. Het lukt me niet om erover te praten, het lukt me minimaal om het te laten zien. Voor hem is het heel belangrijk dat we op dat level wel kunnen praten en dat ik mezelf wel laat zien en dat gebeurt op dit moment niet. Het is niet zo dat ik het niet wil, het lukt me alleen op dit moment niet. Het is meer dat ik me vaak niet bewust ben van mijn gevoel en op momenten dat ik mezelf er wel bewust van ben, lukt het me niet om er woorden aan te geven. Ik hou bijna al mijn gevoel binnen en stel me niet open naar mijn vriend. In onze vriendschap lukte het voor mijn gevoel zelfs beter dan nu in deze relatie. Regelmatig word ik overvallen door gevoelens maar het komt vaak niet eens in me op om het naar buiten te brengen.
Ik vind je vriend een grote zeikerd, mag ik dat zeggen?
Hij ervaart een hele hoop problemen en hij legt deze 'problemen' kant en klaar op jouw bordje, heb je dat in de gaten? Jij moet het allemaal oplossen, hij hoeft niet te veranderen.
Je zou ook gewoon achterover kunnen leunen, proberen het gezellig samen te hebben in plaats van de hele tijd hele analyses over (het uiten van) gevoelens te hebben.
Als jouw liefde misschien niet blijkt uit je woorden, dan kun je het toch ook op een andere manier laten zien?
Hij stelt wel hele hoge eisen aan de vrouw van wie hij zo zeker was dat hij met haar een toekomst op ging bouwen. Het is toch geen Nederlands Kampioenschap Emoties Tonen?
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
dinsdag 16 augustus 2011 om 09:26
Jeetje! Ik herken mijzelf in jou verhaal!
Ik snap precies wat je bedoelt als je zegt dat je heel veel van binnen voelt, maar het niet naar buiten kunt brengen. Niet kunnen verwoorden wat je voelt, zo ervaar ik het altijd.....
Ik klap letterlijk dicht....het is iets bizars....en heel erg lastig.
Het is heel gek..als ik bijvoorbeeld ergens mee zit en ik ga iets doen, zoals het huishouden, dan komen de woorden allemaal vanzelf in mijn hoofd....en krijg ik mijn gevoelens op een rijtje, maar op het moment dat ik denk 'ja dit is het, zó ga ik het zeggen!' op het moment dus dat ik er bewúst over na ga denken...glippen de woorden tussen m'n vingers door...en ben ik het kwijt....
Iemand stelt een pscyh voor....is geen gek idee...ik loop o.a. om deze reden ook al een paar maanden bij een psych, omdat het mijn relatie belemmert en ik ook graag wil leren om over gevoelens te praten.
En met hele kleine stapjes lukt dat. 'Grote' gevoelens durft ik nog niet te uiten, maar de kleinere dingen lukken nu iets beter. Ik moet mezelf er wel toe dwingen én het lukt vaak beter via SMS of mail (óók de diepere gevoelens!). Op schrift kan ik mijn gevoelens namelijk wél heel erg goed onder woorden brengen, maar dat wil ik mezelf niet aanleren omdat op schrift dingen vaak ook anders overkomen dan face tot face, waardoor weer misverstanden kunnen ontstaan.
Ik snap precies wat je bedoelt als je zegt dat je heel veel van binnen voelt, maar het niet naar buiten kunt brengen. Niet kunnen verwoorden wat je voelt, zo ervaar ik het altijd.....
Ik klap letterlijk dicht....het is iets bizars....en heel erg lastig.
Het is heel gek..als ik bijvoorbeeld ergens mee zit en ik ga iets doen, zoals het huishouden, dan komen de woorden allemaal vanzelf in mijn hoofd....en krijg ik mijn gevoelens op een rijtje, maar op het moment dat ik denk 'ja dit is het, zó ga ik het zeggen!' op het moment dus dat ik er bewúst over na ga denken...glippen de woorden tussen m'n vingers door...en ben ik het kwijt....
Iemand stelt een pscyh voor....is geen gek idee...ik loop o.a. om deze reden ook al een paar maanden bij een psych, omdat het mijn relatie belemmert en ik ook graag wil leren om over gevoelens te praten.
En met hele kleine stapjes lukt dat. 'Grote' gevoelens durft ik nog niet te uiten, maar de kleinere dingen lukken nu iets beter. Ik moet mezelf er wel toe dwingen én het lukt vaak beter via SMS of mail (óók de diepere gevoelens!). Op schrift kan ik mijn gevoelens namelijk wél heel erg goed onder woorden brengen, maar dat wil ik mezelf niet aanleren omdat op schrift dingen vaak ook anders overkomen dan face tot face, waardoor weer misverstanden kunnen ontstaan.
dinsdag 16 augustus 2011 om 10:03
quote:Summerdance schreef op 16 augustus 2011 @ 07:34:
[...]
\
Wereldmeid, maar het is toch raar dat vriend eerst verliefd is op wie ze is, daar mee oud wil worden en dat ze dan nu ineens moet veranderen.
En dat hij dat ook op een ontzettende kinderachtige manier wil bereiken...
Praten met een psycholoog lijkt me zeker een goede stap, maar dan wel omdat TO het wil, niet omdat vriend weer normaal te laten doen
Eens Summerdance. Ik heb een psycholoog geadviseerd omdat TO aangeeft dat ze niet alleen in haar relatie, maar ook op andere vlakken tegen het feit aanloopt dat ze haar gevoelens niet goed kan uiten. De rol van vriend heb ik even buiten beschouwing gelaten.
Vlgs mij zie je in de periode van verliefdheid de mindere kanten van een persoon niet goed. Na verloop van tijd komen verschillen en mindere kanten naar voren. Het is de kunst om daar mee om te gaan en om af te wegen hoe belangrijk iets voor je is. Maar als het je helemaal niet lukt om gevoelens te benoemen, dan zou ik daar hulp voor zoeken. TO doet daarmee vooral zichzelf een plezier.
[...]
\
Wereldmeid, maar het is toch raar dat vriend eerst verliefd is op wie ze is, daar mee oud wil worden en dat ze dan nu ineens moet veranderen.
En dat hij dat ook op een ontzettende kinderachtige manier wil bereiken...
Praten met een psycholoog lijkt me zeker een goede stap, maar dan wel omdat TO het wil, niet omdat vriend weer normaal te laten doen
Eens Summerdance. Ik heb een psycholoog geadviseerd omdat TO aangeeft dat ze niet alleen in haar relatie, maar ook op andere vlakken tegen het feit aanloopt dat ze haar gevoelens niet goed kan uiten. De rol van vriend heb ik even buiten beschouwing gelaten.
Vlgs mij zie je in de periode van verliefdheid de mindere kanten van een persoon niet goed. Na verloop van tijd komen verschillen en mindere kanten naar voren. Het is de kunst om daar mee om te gaan en om af te wegen hoe belangrijk iets voor je is. Maar als het je helemaal niet lukt om gevoelens te benoemen, dan zou ik daar hulp voor zoeken. TO doet daarmee vooral zichzelf een plezier.
