Psyche
alle pijlers
Hoe word je aardig?
dinsdag 16 augustus 2011 om 08:37
Ik had gisteren een gesprek met een vriendin. Ze merkte op dat ze zichzelf vaak zo scherp en hard vindt en ze zou graag wat aardiger willen zijn.
Ik herkende dat eigenlijk wel. Waar de een moet leren assertiever te zijn, zijn sommigen dat van zichzelf natuurlijk al meer. Of soms heel erg.
Ik sla mezelf soms ook wel voor mijn hoofd als ik weer te snel een opmerking terug heb gemaakt, niet goed geluisterd heb, te fel heb gereageerd en daarmee tegen de haren van mijn gesprekspartner in heb gestreken.
Maar... hoe kun je jezelf ander gedrag aanleren, zonder gelijk op cursus of in therapie te gaan. Hoe verander je het dat je achteraf weet wat je had (niet) moeten zeggen en doen, in een bewustwording vooraf?
Ik vond dat best moeilijk om hier een reactie op te geven.
Wie denkt er met me mee?
Ik herkende dat eigenlijk wel. Waar de een moet leren assertiever te zijn, zijn sommigen dat van zichzelf natuurlijk al meer. Of soms heel erg.
Ik sla mezelf soms ook wel voor mijn hoofd als ik weer te snel een opmerking terug heb gemaakt, niet goed geluisterd heb, te fel heb gereageerd en daarmee tegen de haren van mijn gesprekspartner in heb gestreken.
Maar... hoe kun je jezelf ander gedrag aanleren, zonder gelijk op cursus of in therapie te gaan. Hoe verander je het dat je achteraf weet wat je had (niet) moeten zeggen en doen, in een bewustwording vooraf?
Ik vond dat best moeilijk om hier een reactie op te geven.
Wie denkt er met me mee?
dinsdag 16 augustus 2011 om 16:00
quote:_minny schreef op 16 augustus 2011 @ 15:57:
[...]
Het kan inderdaad allebei, dat komt alleen naar mijn ervaring niet heel vaak voor. Bij mensen die altijd aardig doen vraag ik me toch automatisch af wat er allemaal onder de oppervlakte gaande is. Mensen zijn nou eenmaal menselijk en niemand kan écht altijd aardig zijn. Ik voel me eerder bij iemand op mijn gemak als ik af en toe ook mindere trekjes zie, dan weet ik waar ik aan toe ben en heb ik meer het idee dat ik iemand ook echt ken.Precies, altijd aardig geeft me de rillingen, maar altijd onaardig vind ik ook niet leuk. Ik ga het beste om met mensen die soms de boot even missen qua aardigheid en vaak gewoon heel lief en aardig zijn (en vooral doen!).
[...]
Het kan inderdaad allebei, dat komt alleen naar mijn ervaring niet heel vaak voor. Bij mensen die altijd aardig doen vraag ik me toch automatisch af wat er allemaal onder de oppervlakte gaande is. Mensen zijn nou eenmaal menselijk en niemand kan écht altijd aardig zijn. Ik voel me eerder bij iemand op mijn gemak als ik af en toe ook mindere trekjes zie, dan weet ik waar ik aan toe ben en heb ik meer het idee dat ik iemand ook echt ken.Precies, altijd aardig geeft me de rillingen, maar altijd onaardig vind ik ook niet leuk. Ik ga het beste om met mensen die soms de boot even missen qua aardigheid en vaak gewoon heel lief en aardig zijn (en vooral doen!).
dinsdag 16 augustus 2011 om 16:01
quote:_minny schreef op 16 augustus 2011 @ 15:57:
[...]
Het kan inderdaad allebei, dat komt alleen naar mijn ervaring niet heel vaak voor. Bij mensen die altijd aardig doen vraag ik me toch automatisch af wat er allemaal onder de oppervlakte gaande is. Mensen zijn nou eenmaal menselijk en niemand kan écht altijd aardig zijn. Ik voel me eerder bij iemand op mijn gemak als ik af en toe ook mindere trekjes zie, dan weet ik waar ik aan toe ben en heb ik meer het idee dat ik iemand ook echt ken.
Ik weet niet wat je mindere trekjes vindt. In sommige opzichten ben ik een echte survivor en ga ik voor eigenbelang. Ben ik moe dan zorg ik dat ik zit in de trein en sta ik niet op voor een ander. Heb ik honger dan deel ik mijn brood niet.
Maar, als ik over heb, zal ik delen. Dat dan weer wel.
[...]
Het kan inderdaad allebei, dat komt alleen naar mijn ervaring niet heel vaak voor. Bij mensen die altijd aardig doen vraag ik me toch automatisch af wat er allemaal onder de oppervlakte gaande is. Mensen zijn nou eenmaal menselijk en niemand kan écht altijd aardig zijn. Ik voel me eerder bij iemand op mijn gemak als ik af en toe ook mindere trekjes zie, dan weet ik waar ik aan toe ben en heb ik meer het idee dat ik iemand ook echt ken.
Ik weet niet wat je mindere trekjes vindt. In sommige opzichten ben ik een echte survivor en ga ik voor eigenbelang. Ben ik moe dan zorg ik dat ik zit in de trein en sta ik niet op voor een ander. Heb ik honger dan deel ik mijn brood niet.
Maar, als ik over heb, zal ik delen. Dat dan weer wel.
dinsdag 16 augustus 2011 om 16:02
Qua kleding zeg ik niets over iemands smaak, alleen of het flatteert of niet bij iemand teint, haarkleur en lichaamsbouw.
En verder probeer ik er achter te komen wat diegene wil uitstralen, bijv. classy, jeugdig, sportief en dan probeer ik hoerig, puberaal of slonzig bij ze te voorkomen. Als ze dat ten minste op prijs stellen.
Zo leek mijn vroegere beste vriendin op Beatrix en dus hielp ik haar aan de mooiste Beatrix-look .
En verder probeer ik er achter te komen wat diegene wil uitstralen, bijv. classy, jeugdig, sportief en dan probeer ik hoerig, puberaal of slonzig bij ze te voorkomen. Als ze dat ten minste op prijs stellen.
Zo leek mijn vroegere beste vriendin op Beatrix en dus hielp ik haar aan de mooiste Beatrix-look .
dinsdag 16 augustus 2011 om 16:04
quote:hanke321 schreef op 16 augustus 2011 @ 16:01:
[...]
Ik weet niet wat je mindere trekjes vindt. In sommige opzichten ben ik een echte survivor en ga ik voor eigenbelang. Ben ik moe dan zorg ik dat ik zit in de trein en sta ik niet op voor een ander. Heb ik honger dan deel ik mijn brood niet.
Maar, als ik over heb, zal ik delen. Dat dan weer wel.
Je bent dus geen heilige. Wees blij, want dan worden er dingen van je verwacht die je hoogstwaarschijnlijk niet waar kunt maken.
Niets menselijks is ons vreemd, dat wordt nogal eens vergeten.
[...]
Ik weet niet wat je mindere trekjes vindt. In sommige opzichten ben ik een echte survivor en ga ik voor eigenbelang. Ben ik moe dan zorg ik dat ik zit in de trein en sta ik niet op voor een ander. Heb ik honger dan deel ik mijn brood niet.
Maar, als ik over heb, zal ik delen. Dat dan weer wel.
Je bent dus geen heilige. Wees blij, want dan worden er dingen van je verwacht die je hoogstwaarschijnlijk niet waar kunt maken.
Niets menselijks is ons vreemd, dat wordt nogal eens vergeten.
dinsdag 16 augustus 2011 om 16:05
quote:_minny schreef op 16 augustus 2011 @ 15:57:
[...]
Het kan inderdaad allebei, dat komt alleen naar mijn ervaring niet heel vaak voor. Bij mensen die altijd aardig doen vraag ik me toch automatisch af wat er allemaal onder de oppervlakte gaande is. Mensen zijn nou eenmaal menselijk en niemand kan écht altijd aardig zijn. Ik voel me eerder bij iemand op mijn gemak als ik af en toe ook mindere trekjes zie, dan weet ik waar ik aan toe ben en heb ik meer het idee dat ik iemand ook echt ken.
Niemand kan altijd aardig zijn. Klopt helemaal.
Ik ken dus ook niemand die áltijd aardig is.
[...]
Het kan inderdaad allebei, dat komt alleen naar mijn ervaring niet heel vaak voor. Bij mensen die altijd aardig doen vraag ik me toch automatisch af wat er allemaal onder de oppervlakte gaande is. Mensen zijn nou eenmaal menselijk en niemand kan écht altijd aardig zijn. Ik voel me eerder bij iemand op mijn gemak als ik af en toe ook mindere trekjes zie, dan weet ik waar ik aan toe ben en heb ik meer het idee dat ik iemand ook echt ken.
Niemand kan altijd aardig zijn. Klopt helemaal.
Ik ken dus ook niemand die áltijd aardig is.
dinsdag 16 augustus 2011 om 16:06
quote:iris1969 schreef op 16 augustus 2011 @ 16:00:
[...]
Precies, altijd aardig geeft me de rillingen, maar altijd onaardig vind ik ook niet leuk. Ik ga het beste om met mensen die soms de boot even missen qua aardigheid en vaak gewoon heel lief en aardig zijn (en vooral doen!).Ja, dat maakt ze menselijker voor mij. Mensen die altijd onaardig zijn vind ik ook maar niks. Het moet een goede balans zijn waarbij de schaal naar aardig uitslaat. Altijd aardig, het is zo onnatuurlijk, ik krijg dan het gevoel dat er iets niet klopt aan die persoon.
[...]
Precies, altijd aardig geeft me de rillingen, maar altijd onaardig vind ik ook niet leuk. Ik ga het beste om met mensen die soms de boot even missen qua aardigheid en vaak gewoon heel lief en aardig zijn (en vooral doen!).Ja, dat maakt ze menselijker voor mij. Mensen die altijd onaardig zijn vind ik ook maar niks. Het moet een goede balans zijn waarbij de schaal naar aardig uitslaat. Altijd aardig, het is zo onnatuurlijk, ik krijg dan het gevoel dat er iets niet klopt aan die persoon.
dinsdag 16 augustus 2011 om 16:08
dinsdag 16 augustus 2011 om 16:09
Ik ben een stuk aardiger geworden, sinds ik besef dat iedereen zijn eigen weg volgt. Dat alles wat iemand (anders) doet het gevolg is van zijn of haar beleving en zijn of haar achtergrond. Het is nooit tegen mij persoonlijk. Daardoor stoort gedrag van anderen me eigenlijk nooit meer. En kan ik dus altijd vriendelijk en 'zachter' reageren.
Ik wil ook niet oordelen. Daar slaag ik niet altijd in, maar ik kom steeds verder in de goede richting.
Ik wil ook niet oordelen. Daar slaag ik niet altijd in, maar ik kom steeds verder in de goede richting.
dinsdag 16 augustus 2011 om 16:12
quote:Melpomene schreef op 16 augustus 2011 @ 16:09:
Ik ben een stuk aardiger geworden, sinds ik besef dat iedereen zijn eigen weg volgt. Dat alles wat iemand (anders) doet het gevolg is van zijn of haar beleving en zijn of haar achtergrond. Het is nooit tegen mij persoonlijk. Daardoor stoort gedrag van anderen me eigenlijk nooit meer. En kan ik dus altijd vriendelijk en 'zachter' reageren.
Ik wil ook niet oordelen. Daar slaag ik niet altijd in, maar ik kom steeds verder in de goede richting.Mooi gezegd. Ik begin dat besef ook steeds meer te krijgen en merk dat ik daardoor milder word en dat bevalt me heel goed.
Ik ben een stuk aardiger geworden, sinds ik besef dat iedereen zijn eigen weg volgt. Dat alles wat iemand (anders) doet het gevolg is van zijn of haar beleving en zijn of haar achtergrond. Het is nooit tegen mij persoonlijk. Daardoor stoort gedrag van anderen me eigenlijk nooit meer. En kan ik dus altijd vriendelijk en 'zachter' reageren.
Ik wil ook niet oordelen. Daar slaag ik niet altijd in, maar ik kom steeds verder in de goede richting.Mooi gezegd. Ik begin dat besef ook steeds meer te krijgen en merk dat ik daardoor milder word en dat bevalt me heel goed.
dinsdag 16 augustus 2011 om 16:18
quote:Melpomene schreef op 16 augustus 2011 @ 16:09:
Ik ben een stuk aardiger geworden, sinds ik besef dat iedereen zijn eigen weg volgt. Dat alles wat iemand (anders) doet het gevolg is van zijn of haar beleving en zijn of haar achtergrond. Het is nooit tegen mij persoonlijk. Daardoor stoort gedrag van anderen me eigenlijk nooit meer. En kan ik dus altijd vriendelijk en 'zachter' reageren.
Ik wil ook niet oordelen. Daar slaag ik niet altijd in, maar ik kom steeds verder in de goede richting.Ja, het meeste is toch alleen maar projectie In de loop van de jaren heb ik daar regelmatig mijn hoofd over gebroken. Toen ik er achter kwam dat dat het moest zijn, ging ik er een stuk rustiger mee om.
Ik ben een stuk aardiger geworden, sinds ik besef dat iedereen zijn eigen weg volgt. Dat alles wat iemand (anders) doet het gevolg is van zijn of haar beleving en zijn of haar achtergrond. Het is nooit tegen mij persoonlijk. Daardoor stoort gedrag van anderen me eigenlijk nooit meer. En kan ik dus altijd vriendelijk en 'zachter' reageren.
Ik wil ook niet oordelen. Daar slaag ik niet altijd in, maar ik kom steeds verder in de goede richting.Ja, het meeste is toch alleen maar projectie In de loop van de jaren heb ik daar regelmatig mijn hoofd over gebroken. Toen ik er achter kwam dat dat het moest zijn, ging ik er een stuk rustiger mee om.
dinsdag 16 augustus 2011 om 16:19
Milder, dat was nou het woord dat ik zoch!
Mij bevalt het ook goed. Ik was vroeger altijd erg direct, en dacht daar goed aan te doen. Ik besef steeds meer, dat ik alles kan zeggen wat ik wil wanneer ik de ander respecteer in zijn of haar 'zijn', zal ik maar zeggen. Ik draai nog steeds nergens omheen, maar ik realiseer me, dat het anders kan. Veel van de behoefte om iets te zeggen, vloeit alleen maar voort uit je eigen behoefte aan bevestiging. Wie geen mening heeft, telt niet mee, is vaak de gedachte, en 'ik zal ze weleens even laten weten, hoe ik erover denk!
Ik had zondag een familiebijeenkomst, en daar was nogal wat ouder zeer. Vroeger kon ik me daar vreselijk over opwinden. Nu realiseer ik me, dat dat bijna helemaal voortvloeit uit onvermogen. En laat ik het van me afglijden. Ieder zijn probleem, ik maak er het mijne niet meer van.
Mij bevalt het ook goed. Ik was vroeger altijd erg direct, en dacht daar goed aan te doen. Ik besef steeds meer, dat ik alles kan zeggen wat ik wil wanneer ik de ander respecteer in zijn of haar 'zijn', zal ik maar zeggen. Ik draai nog steeds nergens omheen, maar ik realiseer me, dat het anders kan. Veel van de behoefte om iets te zeggen, vloeit alleen maar voort uit je eigen behoefte aan bevestiging. Wie geen mening heeft, telt niet mee, is vaak de gedachte, en 'ik zal ze weleens even laten weten, hoe ik erover denk!
Ik had zondag een familiebijeenkomst, en daar was nogal wat ouder zeer. Vroeger kon ik me daar vreselijk over opwinden. Nu realiseer ik me, dat dat bijna helemaal voortvloeit uit onvermogen. En laat ik het van me afglijden. Ieder zijn probleem, ik maak er het mijne niet meer van.
dinsdag 16 augustus 2011 om 16:19
quote:_minny schreef op 16 augustus 2011 @ 16:06:
[...]
Ja, dat maakt ze menselijker voor mij. Mensen die altijd onaardig zijn vind ik ook maar niks. Het moet een goede balans zijn waarbij de schaal naar aardig uitslaat. Altijd aardig, het is zo onnatuurlijk, ik krijg dan het gevoel dat er iets niet klopt aan die persoon.Dit vind ik nu weer een verwarring met 'vrolijk'. Ik vind aardig niet hetzelfde als vrolijk. Als ik met vriendinnen aan het borrelen ben en als iemand aan het zeuren is over - laten we zeggen - de belastingdienst, dan is dat niet vrolijk maar heeft niets met aardig te maken. Iedereen moet zijn/haar ei kwijt.
[...]
Ja, dat maakt ze menselijker voor mij. Mensen die altijd onaardig zijn vind ik ook maar niks. Het moet een goede balans zijn waarbij de schaal naar aardig uitslaat. Altijd aardig, het is zo onnatuurlijk, ik krijg dan het gevoel dat er iets niet klopt aan die persoon.Dit vind ik nu weer een verwarring met 'vrolijk'. Ik vind aardig niet hetzelfde als vrolijk. Als ik met vriendinnen aan het borrelen ben en als iemand aan het zeuren is over - laten we zeggen - de belastingdienst, dan is dat niet vrolijk maar heeft niets met aardig te maken. Iedereen moet zijn/haar ei kwijt.
dinsdag 16 augustus 2011 om 16:51
quote:Melpomene schreef op 16 augustus 2011 @ 16:19:Ik had zondag een familiebijeenkomst, en daar was nogal wat ouder zeer. Vroeger kon ik me daar vreselijk over opwinden. Nu realiseer ik me, dat dat bijna helemaal voortvloeit uit onvermogen. En laat ik het van me afglijden. Ieder zijn probleem, ik maak er het mijne niet meer van.
dinsdag 16 augustus 2011 om 18:39
quote:Amygdala schreef op 16 augustus 2011 @ 12:36:
[...]
Ik heb je een vriendschapsverzoek gestuurd.
Ik heb 'm niet ontvangen Amygdala. Je kan ook mailen naar mijn nick op Gmail.
Ik heb de rest nog niet gelezen, ga ik zo doen.
Ier, ja ik lijk wel een mens! Ik laat me idd niet gauw zo zien, dat weet ik en dat doe ik zelf.
We ploeteren lekker voorts. Je moet toch verder. De een is aardig en de ander niet. En ik ben wel aardig, alhoewel ik soms niet aardig doe. Ik heb ooit iemand ontslagen.... dan vind niemand je aardig. Jaren later hoorde ik van die persoon dat dat het beste was wat haar was overkomen. Dat was even slikken. Ik ben dus aardig geweest door niet aardig te doen. Zomaar een voorbeeld. Ik heb jaren lang op m'n donder gehad van anderen voor iets wat niet aardig leek, maar wel aardig was.
Ik word hierdoor wel voorzichtiger. En zelf vind ik dat jammer.
Inderdaad een mooi topic, ik ga het verder lezen Ier.
[...]
Ik heb je een vriendschapsverzoek gestuurd.
Ik heb 'm niet ontvangen Amygdala. Je kan ook mailen naar mijn nick op Gmail.
Ik heb de rest nog niet gelezen, ga ik zo doen.
Ier, ja ik lijk wel een mens! Ik laat me idd niet gauw zo zien, dat weet ik en dat doe ik zelf.
We ploeteren lekker voorts. Je moet toch verder. De een is aardig en de ander niet. En ik ben wel aardig, alhoewel ik soms niet aardig doe. Ik heb ooit iemand ontslagen.... dan vind niemand je aardig. Jaren later hoorde ik van die persoon dat dat het beste was wat haar was overkomen. Dat was even slikken. Ik ben dus aardig geweest door niet aardig te doen. Zomaar een voorbeeld. Ik heb jaren lang op m'n donder gehad van anderen voor iets wat niet aardig leek, maar wel aardig was.
Ik word hierdoor wel voorzichtiger. En zelf vind ik dat jammer.
Inderdaad een mooi topic, ik ga het verder lezen Ier.
dinsdag 16 augustus 2011 om 19:10
dinsdag 16 augustus 2011 om 19:25
Alleen de OP gelezen en zat even te denken, wat is aardig?
De vriendinnen die ik heb hebben niet "aardig" Als opvallendste eigenschap.
Het zijn eigenlijk allemaal best krengen .
Heel direct, soms wat bot. Maar stuk voor stuk topwijven.
Staan altijd klaar, we kunnen elkaar midden in de nacht bellen en we laten elkaar nooit vallen.
Ook als het even wat minder gaat niet, ook als er door omstandigheden even wat minder aandacht is voor elkaar en als we dat zat zijn, grijpen we elkaar gewoon even in de kraag.
Ik denk dat ik het beste om kan gaan met mensen die direct zijn, ook al is het niet altijd even leuk wat er te zeggen is.
Het afgelopen jaar heb ik flinke deuken in het vertrouwen in mensen opgelopen.
Ik merkte ook dat ik niet meer om kon gaan met de mensen die met alle winden meewaaien en maar tegen iedereen aardig bleven. Ook tegen mij wanneer ik het niet verdiende.
Nah.. geef mij maar mijn "trutten" van vriendinnen.
Ik heb meer aan mensen die mij vertellen dat ik niet zo stom moet doen, maar wel een bak thee voor mij zetten als ik zit te snotteren.
Ik heb wel respect hoog staan, maar dat is niet hetzelfde als aardig. Kwestie van Fatsoen.
De vriendinnen die ik heb hebben niet "aardig" Als opvallendste eigenschap.
Het zijn eigenlijk allemaal best krengen .
Heel direct, soms wat bot. Maar stuk voor stuk topwijven.
Staan altijd klaar, we kunnen elkaar midden in de nacht bellen en we laten elkaar nooit vallen.
Ook als het even wat minder gaat niet, ook als er door omstandigheden even wat minder aandacht is voor elkaar en als we dat zat zijn, grijpen we elkaar gewoon even in de kraag.
Ik denk dat ik het beste om kan gaan met mensen die direct zijn, ook al is het niet altijd even leuk wat er te zeggen is.
Het afgelopen jaar heb ik flinke deuken in het vertrouwen in mensen opgelopen.
Ik merkte ook dat ik niet meer om kon gaan met de mensen die met alle winden meewaaien en maar tegen iedereen aardig bleven. Ook tegen mij wanneer ik het niet verdiende.
Nah.. geef mij maar mijn "trutten" van vriendinnen.
Ik heb meer aan mensen die mij vertellen dat ik niet zo stom moet doen, maar wel een bak thee voor mij zetten als ik zit te snotteren.
Ik heb wel respect hoog staan, maar dat is niet hetzelfde als aardig. Kwestie van Fatsoen.
dinsdag 16 augustus 2011 om 22:08
Ik val in gezelschap soms uit de toon, maar ik word door niemand onaardig gevonden. Soms lijkt het dat anderen mij accepteren, hoewel ik in het verleden in de gaten kreeg dat veel mensen aardig overkwamen, sociaal wenselijk gedrag vertoonden, en achter mijn rug om feitelijk verachten. Het is moeilijk daartussen het verschil te zien.
Met volwassenen gaat het een stuk gemakkelijker. Dat merkte ik ook in een recent reisgezelschap. Ze zijn in de meeste gevallen aardig. Dat dat echt zo is, had ik in de gaten toen ze over mij praatten, terwijl ze niet wisten dat ik vlak bij hen stond. "Het is een leuke kerel," zo werd ik omschreven.
In gezelschap kan ik dusdanig sociaal en extravert worden, zodat de meesten mogelijk niet zullen denken dat ik een vorm van autisme heb. Mijn kleine foutjes op sociaal gebied lijken gemakkelijk te worden geaccepteerd, net zoals de foutjes van anderen geaccepteerd worden.
Ik zat naast een vrouw (in mijn reisgezelschap) aan tafel en ze zei tegen me: "Zullen we naar het buffet te lopen, en wat pakken?" Zo'n vraag verwacht je van iemand die je aardig vindt, of jou als vriend(in) ziet, maar niet van iemand die je niet aardig vindt.
Met volwassenen gaat het een stuk gemakkelijker. Dat merkte ik ook in een recent reisgezelschap. Ze zijn in de meeste gevallen aardig. Dat dat echt zo is, had ik in de gaten toen ze over mij praatten, terwijl ze niet wisten dat ik vlak bij hen stond. "Het is een leuke kerel," zo werd ik omschreven.
In gezelschap kan ik dusdanig sociaal en extravert worden, zodat de meesten mogelijk niet zullen denken dat ik een vorm van autisme heb. Mijn kleine foutjes op sociaal gebied lijken gemakkelijk te worden geaccepteerd, net zoals de foutjes van anderen geaccepteerd worden.
Ik zat naast een vrouw (in mijn reisgezelschap) aan tafel en ze zei tegen me: "Zullen we naar het buffet te lopen, en wat pakken?" Zo'n vraag verwacht je van iemand die je aardig vindt, of jou als vriend(in) ziet, maar niet van iemand die je niet aardig vindt.
World of Warcraft: Legion
woensdag 17 augustus 2011 om 21:03
Ik denk dat het helpt als je t benoemd op t moment dat je doorhebt dat t verkeerd over komt.
Tot mijn grote ergenis heb je nog al eens mensen die dingen zeggen alsof t een feit is terwijl het gewoon een mening is..
Zeg altijd. Ik vind... Daar kunnen andere je namelijk niet op afrekenen.
BTW> je bent je er nu bewust van dus je kan er op letten. Dat is alleen maar goed
Tot mijn grote ergenis heb je nog al eens mensen die dingen zeggen alsof t een feit is terwijl het gewoon een mening is..
Zeg altijd. Ik vind... Daar kunnen andere je namelijk niet op afrekenen.
BTW> je bent je er nu bewust van dus je kan er op letten. Dat is alleen maar goed
donderdag 18 augustus 2011 om 21:17
Aan de andere kant is het moeilijk om aardig gevonden te worden. Er zal altijd geroddel zijn, waar ik erg veel last van kan hebben. Daar is helaas weinig tegen te doen. Het zorgt ervoor dat ik soms introvert ben, dat ik voorzichtig ben met contact zoeken, en er een reden voor mij is om verlegen te zijn. Ik durf het ook niet altijd. Als ik me open stel voor anderen, kan er soms misbruik worden gemaakt van mijn goedheid. Dat stoort me dikwijls.
World of Warcraft: Legion
