Relaties
alle pijlers
Hoe lang duurt liefdesverdriet?
maandag 22 augustus 2011 om 08:29
Hoi,
Pfff... na elf jaar een relatie te hebben, zijn we sinds ongeveer twee maanden uit elkaar. Hoe lang duurt het nog, voor ik me weer goed ga voelen? Ik weet het, elke situatie is anders, maar ik vraag me gewoon af hoe lang dit bij anderen heeft geduurd? Ik was verdorie nog maar 20 toen we elkaar leerden kennen en nu dus 31 . Heb aan de ene kant gewoon geen zin meer om weer iemand te 'zoeken', die onzekere periode wordt het wel of niet wat. Wie weet nog een heel aantal moeten 'verslijten' voor er terug een ware zeg maar langskomt... Aan de andere kant wil ik graag zo snel mogelijk iemand leren kennen om terug te kunnen gaan samenwonen . Triest he... Shit zeg, ik vind het allemaal zo klote gewoon....
Pfff... na elf jaar een relatie te hebben, zijn we sinds ongeveer twee maanden uit elkaar. Hoe lang duurt het nog, voor ik me weer goed ga voelen? Ik weet het, elke situatie is anders, maar ik vraag me gewoon af hoe lang dit bij anderen heeft geduurd? Ik was verdorie nog maar 20 toen we elkaar leerden kennen en nu dus 31 . Heb aan de ene kant gewoon geen zin meer om weer iemand te 'zoeken', die onzekere periode wordt het wel of niet wat. Wie weet nog een heel aantal moeten 'verslijten' voor er terug een ware zeg maar langskomt... Aan de andere kant wil ik graag zo snel mogelijk iemand leren kennen om terug te kunnen gaan samenwonen . Triest he... Shit zeg, ik vind het allemaal zo klote gewoon....
maandag 22 augustus 2011 om 08:35
He Sannelyn,
Ik zit momenteel in het zelfde schuitje! Voel precies wat jij schrijft. Bij mij is het nu anderhalve week uit en zit nog in de 'tussen hoop en vrees' fase.
Waarom is het bij jou spaak gelopen?
Ik denk dat de pijn omwille van de persoon eerst het heftigst is, daarna volgt het gemis van iemand te hebben.
Ik zit momenteel in het zelfde schuitje! Voel precies wat jij schrijft. Bij mij is het nu anderhalve week uit en zit nog in de 'tussen hoop en vrees' fase.
Waarom is het bij jou spaak gelopen?
Ik denk dat de pijn omwille van de persoon eerst het heftigst is, daarna volgt het gemis van iemand te hebben.
maandag 22 augustus 2011 om 08:38
Waarom? Pfff... moeilijk te zeggen. We maakten altijd al best veel ruzie, maar het laatste jaar ging het van kwaad naar erger. Hij maakte ruzie om belachelijke dingen en dan was het twee weken beeld zonder klank.. Uiteindelijk zegt hij nu dat hij mij dikwijls genoeg had 'gewaarschuwd' dat hij het niet zag zitten, terwijl dat ik het gevoel heb dat hij mij gewoon heeft willen wegduwen, want hij heeft nooit echt uitgesproken wat hij dan graag anders zou willen ofzo. Beetje gemakkelijk om dan maar gewoon ruzie te maken in mijn ogen. En om zeker te zijn dat ik hem ook niet meer zou willen heeft hij mij dan op het laatst ook nog maar bedrogen en met die sloerie heeft hij nu nog steeds min of meer iets...
En bij jou?
En bij jou?
maandag 22 augustus 2011 om 08:40
Hoe lang het duurt is moeilijk te zeggen dat ligt voor iedereen anders.
De 1 is er na een maand klaar mee en de ander na een jaar nog steeds niet,maar er komt een keer een einde aan...
Aangezien je het liefst direct weer met iemand gaat samenwonen betekent dat dus dat je niet alleen kan/wilt zijn.
Alleen zijn kun je leren,meteen weer in een nieuwe relatie duiken om maar vooral een relatie te hebben dat werkt bij de meesten niet.
De 1 is er na een maand klaar mee en de ander na een jaar nog steeds niet,maar er komt een keer een einde aan...
Aangezien je het liefst direct weer met iemand gaat samenwonen betekent dat dus dat je niet alleen kan/wilt zijn.
Alleen zijn kun je leren,meteen weer in een nieuwe relatie duiken om maar vooral een relatie te hebben dat werkt bij de meesten niet.
maandag 22 augustus 2011 om 08:42
Nee, dat weet ik dat dat niet slim is. Het is niet eens een kwestie van niet willen/kunnen alleen zijn, maar je bent dat na elf jaar zó gewend om niet alleen te wonen, dat het gewoon zeer bizar lijkt om dat wel te doen. Ik zie daar echt wel tegenop, hoewel samenwonen ook niet altijd een feest is natuurlijk.
maandag 22 augustus 2011 om 08:45
Je gaan storten in een andere relatie heeft geen zin...
Ga eens genieten van het alleen wonen....je komt net uit een relatie met veel ruzie.
En dan zou je graag weer willen samen wonen?? Meid ga genieten..alleen wonen is zalig........
Je heb echt geen kerel nodig....je kan het alleen ook goed!
85% van het mannelijke geslacht is niet te vertrouwen........zeikers.....klagers.......en zijn niet monogaam?
Leef je leven......lekker alleen, ga leuke dingen doen.
Ga eens genieten van het alleen wonen....je komt net uit een relatie met veel ruzie.
En dan zou je graag weer willen samen wonen?? Meid ga genieten..alleen wonen is zalig........
Je heb echt geen kerel nodig....je kan het alleen ook goed!
85% van het mannelijke geslacht is niet te vertrouwen........zeikers.....klagers.......en zijn niet monogaam?
Leef je leven......lekker alleen, ga leuke dingen doen.
maandag 22 augustus 2011 om 08:50
maandag 22 augustus 2011 om 08:53
maandag 22 augustus 2011 om 09:00
quote:Sannelyn schreef op 22 augustus 2011 @ 08:53:
Ja, natuurlijk ga ik wel eerst alleen wonen he! Ik wil een fijn appartementje zoeken en ga me eens volledig laten gaan bij Ikea enzo, het inrichten zoals ik het wil en met niemand rekening houden
.
Maar vraag me toch gewoon af, hoelang het duurt om over zo'n breuk heen te komen.
Hoelang het duurt is voor iedereen verschillend.
Ligt er ook aan wat er allemaal is voorgevallen en hoe de breuk zelf is verlopen en dan bedoel ik met name de verdeling van de spullen etc.
Kunnen jullie nog normaal de dingen regelen die nog geregeld moeten worden of is het totale oorlog..
Ja, natuurlijk ga ik wel eerst alleen wonen he! Ik wil een fijn appartementje zoeken en ga me eens volledig laten gaan bij Ikea enzo, het inrichten zoals ik het wil en met niemand rekening houden
. Maar vraag me toch gewoon af, hoelang het duurt om over zo'n breuk heen te komen.
Hoelang het duurt is voor iedereen verschillend.
Ligt er ook aan wat er allemaal is voorgevallen en hoe de breuk zelf is verlopen en dan bedoel ik met name de verdeling van de spullen etc.
Kunnen jullie nog normaal de dingen regelen die nog geregeld moeten worden of is het totale oorlog..
maandag 22 augustus 2011 om 09:06
Ik wil je niet ontmoedigen, maar het heeft bij mij ca 2 jaar geduurd vooordat ik helemaal over hem heen was en weer open stond voor een andere relatie.
Ik ben (achteraf gehoord) bedrogen door m'n ex met een vrouw uit onze vriendengroep.
Ik had bijna 5 jaar een relatie met hem en ik was 25 toen het uit ging..
Ik ben (achteraf gehoord) bedrogen door m'n ex met een vrouw uit onze vriendengroep.
Ik had bijna 5 jaar een relatie met hem en ik was 25 toen het uit ging..
maandag 22 augustus 2011 om 09:07
Hmmm... we hebben nog een aantal weken fatsoenlijk met elkaar om kunnen gaan, maar de laatste twee weken ben ik zelf een paar keer volledig uitgebarsten tegen hem, over het feit dat hij mij heeft bedrogen. Nu zijn we heel kort tegen elkaar en zijn er zo van die kleine machtsspelletjes aan de gang (je kent dat wel, ik doe niks meer voor jou en jij doet niks meer voor mij). Verschrikkelijk!!
maandag 22 augustus 2011 om 09:13
Echt, het is verleidelijk om je direct weer in een relatie te storten, maar eerst een tijd alleen zijn is heel gezond. Zo kun je je je op jezelf richten. Onderneem dingen die je met hem nooit deed of zou doen. Toen mijn relatie uitging na 7 jaar (hij had een ander) heb ik flink uitgehuild en daarna mijn eigen huis gekocht, het roze geverfd en ben een eigen bedrijfje gestart. Zoveel tijd en energie over als je niet samenwoont. Ik ben gestopt met roken en veel gaan sporten, dat hielp echt bij de verwerking. Na 2 jaar kon ik zeggen dat ik er echt overheen was, het heeft 4 jaar geduurd voordat ik weer een echte relatie kreeg. Geloof me, het wordt beter!
Ik denk niet dat mensen gelukkig worden als ze steeds van de ene naar de andere relatie gaan, zij kunnen de confrontatie met alleen zijn niet aan.
Ik denk niet dat mensen gelukkig worden als ze steeds van de ene naar de andere relatie gaan, zij kunnen de confrontatie met alleen zijn niet aan.
maandag 22 augustus 2011 om 09:18
Ik denk dat het voor iedereen anders is, maar misschien heb je er iets aan als ik zeg dat het bij mij veel korter duurde. De eerste maand vond ik echt heel zwaar, daarna ging het elke week wel een stuk beter. Ik denk dat het goed is om niet te lang te blijven piekeren over 'wat er was' en 'wat het had kunnen zijn'. Probeer berusting te vinden in de situatie. Het leven loopt niet altijd zoals je wil, dat geldt voor iedereen. Het enige wat je kan doen is proberen om daar vrede mee te hebben en erop vertrouwen dat voor jou het tij ook wel weer zal keren. Wat dat gaat het doen, dat weet ik zeker.
Sterkte!
Sterkte!
maandag 22 augustus 2011 om 09:19
Ik geloof dat ik het een beetje verkeerd heb uitgedrukt. Ik ben dus echt van plan om het een tijdje alleen te doen hoor, zolang als nodig is en dan nog.. eens dat je er klaar voor bent, moet je nog iemand vinden ook natuurlijk.
Maar wil me gewoon graag beter gaan voelen, want nu voelt alles zo rot gewoon.... En ik doe nu al dingen die ik met hem niet gemakkelijk of helemaal niet kon doen. Ik kook ook weer wat ik lekker vind en hij niet lust (en hij eet nu bv. spaghetti met ketchup, want kan zelf niet koken ). Heb mijn dochtertje ingeschreven voor lessen watergewenning (waarbij ook één van de ouders mee in het zwembad gaat), omdat ik dan zeker 10 zaterdagochtenden een goeie reden heb om op te staan en iets leuks met dochtertje te gaan doen. Ik hoop dat ons huis snel verkocht wordt, want eens ik in onze nieuwe woonplaats woon, heb ik wat meer redenen om tijd te investeren in sociale contacten, want dat is in ons huidige dorp best wel zinloos geworden jammer genoeg....
Maar wil me gewoon graag beter gaan voelen, want nu voelt alles zo rot gewoon.... En ik doe nu al dingen die ik met hem niet gemakkelijk of helemaal niet kon doen. Ik kook ook weer wat ik lekker vind en hij niet lust (en hij eet nu bv. spaghetti met ketchup, want kan zelf niet koken
). Heb mijn dochtertje ingeschreven voor lessen watergewenning (waarbij ook één van de ouders mee in het zwembad gaat), omdat ik dan zeker 10 zaterdagochtenden een goeie reden heb om op te staan en iets leuks met dochtertje te gaan doen. Ik hoop dat ons huis snel verkocht wordt, want eens ik in onze nieuwe woonplaats woon, heb ik wat meer redenen om tijd te investeren in sociale contacten, want dat is in ons huidige dorp best wel zinloos geworden jammer genoeg....
maandag 22 augustus 2011 om 09:29
maandag 22 augustus 2011 om 09:45
quote:Sannelyn schreef op 22 augustus 2011 @ 09:31:
Arghh... dat betekent 5,5 jaar?!! Dat kan toch niet waar zijn????Je verdriet hoeft geen 5,5 jaar te duren, maar voordat je iemand echt uit je systeem hebt duurt erg lang, zeker als je een fijne relatie had en het op een rotmanier uit is gegaan. Maak nieuwe toekomstplannen voor jezelf, als je iets rots denkt over hem probeer dan om ook iets goeds te zien aan hem of de jaren dat je samen was. Alle schuld bij hem leggen of heel negatief praten over hem maakt het alleen nog erger. Lijstje maken met +/- wil ook helpen, zeker als je het bewaard en over een tijdje terugleest. Je zult zien dat gedachten en gevoelens over nu veranderen. Neem de tijd!
Arghh... dat betekent 5,5 jaar?!! Dat kan toch niet waar zijn????Je verdriet hoeft geen 5,5 jaar te duren, maar voordat je iemand echt uit je systeem hebt duurt erg lang, zeker als je een fijne relatie had en het op een rotmanier uit is gegaan. Maak nieuwe toekomstplannen voor jezelf, als je iets rots denkt over hem probeer dan om ook iets goeds te zien aan hem of de jaren dat je samen was. Alle schuld bij hem leggen of heel negatief praten over hem maakt het alleen nog erger. Lijstje maken met +/- wil ook helpen, zeker als je het bewaard en over een tijdje terugleest. Je zult zien dat gedachten en gevoelens over nu veranderen. Neem de tijd!
maandag 22 augustus 2011 om 09:47
klote voor je Sannelyn.
Ik denk dat het ligt aan vele factoren. Hoe je bent als mens, hoe je relatie was, in welke fase je jezelf bevind en bevond (was jij er klaar mee/ of kwam het als verassing?) was je relatie sterk, hoe waren jullie samen?
Met mijn eerste relatie van 2,5 jaar was ik helemaal klaar. heb daar nooit echt verdriet om gehad. Bij de tweede lagen zaken gecompliceerd, een ex die geen afscheid kon en wilde nemen, manipulatie, zelfs fysiek geweld. Ik heb daar meer dan een jaar over gedaan om eroverheen te komen, ook al was ik degene die de stekker eruit trok. Het verdriet zat hem vooral in frustratie, boosheid, lage eigenwaarde, grenzen die overschreden waren... een vorm van verderwerken, maar geen ordinaire luddevudde.
sterkte ermee en onthoud, er is geen 1 manier of periode om overeen te komen. Iedere situatie is anders dus kijk vooral naar waar jij je goed van gaat voelen.
Ik denk dat het ligt aan vele factoren. Hoe je bent als mens, hoe je relatie was, in welke fase je jezelf bevind en bevond (was jij er klaar mee/ of kwam het als verassing?) was je relatie sterk, hoe waren jullie samen?
Met mijn eerste relatie van 2,5 jaar was ik helemaal klaar. heb daar nooit echt verdriet om gehad. Bij de tweede lagen zaken gecompliceerd, een ex die geen afscheid kon en wilde nemen, manipulatie, zelfs fysiek geweld. Ik heb daar meer dan een jaar over gedaan om eroverheen te komen, ook al was ik degene die de stekker eruit trok. Het verdriet zat hem vooral in frustratie, boosheid, lage eigenwaarde, grenzen die overschreden waren... een vorm van verderwerken, maar geen ordinaire luddevudde.
sterkte ermee en onthoud, er is geen 1 manier of periode om overeen te komen. Iedere situatie is anders dus kijk vooral naar waar jij je goed van gaat voelen.
maandag 22 augustus 2011 om 09:51
Hi Sannelyn,
Je stelt de vraag die ik ook zo lang gesteld heb toen mijn ex en ik uit elkaar gingen. Zo intens verdrietig was ik! De eerste twee weken heb ik in foetushouding in bed gelegen. Ik miste hem zo ontzettend en dacht steeds dat het maar voor even zou zijn. Steeds wanneer ik me dan realiseerde dat het echt voorbij was, kreeg ik een nog hardere klap dan die ervoor. Toen bedacht ik me dat ik er echt aan onderdoor zou gaan als dat te lang zou gaan duren.
Mezelf in een nieuwe relatie storten kon ik niet, want ik vertrouwde niemand meer. Ik moest dus een andere manier zoeken. Wat mij erg heeft geholpen is te beseffen dat de relatie in de kern al niet goed meer was en dat ik op lange termijn nog veel ongelukkiger zou zijn. Toen ik me dat ging realiseren werd het opeens veel makkelijker om te accepteren. Dat neemt niet weg dat ik daarna nog vaak tranen heb gelaten omdat ik hem miste of omdat ik terug dacht aan de leuke dingen die we samen hebben gedaan, maar... het wordt echt makkelijker.
Onze relatie heeft 5 jaar geduurd en ik hield zielsveel van hem. Met hem heb ik de meest moeilijke momenten uit mijn leven gedeeld, dus hij was voor mij echt de stabiele factor. Toch moest ik loslaten.
Het constante verdriet en de bewuste pijn, het huilen en de slapeloze nachten hebben bij mij ongeveer drie maanden geduurd. Daarna nog maar sporadisch.
Zoals anderen al hebben gezegd, verschilt het per persoon. Misschien heb je wel wat aan de manier waarop ik ermee ben omgegaan.
Je stelt de vraag die ik ook zo lang gesteld heb toen mijn ex en ik uit elkaar gingen. Zo intens verdrietig was ik! De eerste twee weken heb ik in foetushouding in bed gelegen. Ik miste hem zo ontzettend en dacht steeds dat het maar voor even zou zijn. Steeds wanneer ik me dan realiseerde dat het echt voorbij was, kreeg ik een nog hardere klap dan die ervoor. Toen bedacht ik me dat ik er echt aan onderdoor zou gaan als dat te lang zou gaan duren.
Mezelf in een nieuwe relatie storten kon ik niet, want ik vertrouwde niemand meer. Ik moest dus een andere manier zoeken. Wat mij erg heeft geholpen is te beseffen dat de relatie in de kern al niet goed meer was en dat ik op lange termijn nog veel ongelukkiger zou zijn. Toen ik me dat ging realiseren werd het opeens veel makkelijker om te accepteren. Dat neemt niet weg dat ik daarna nog vaak tranen heb gelaten omdat ik hem miste of omdat ik terug dacht aan de leuke dingen die we samen hebben gedaan, maar... het wordt echt makkelijker.
Onze relatie heeft 5 jaar geduurd en ik hield zielsveel van hem. Met hem heb ik de meest moeilijke momenten uit mijn leven gedeeld, dus hij was voor mij echt de stabiele factor. Toch moest ik loslaten.
Het constante verdriet en de bewuste pijn, het huilen en de slapeloze nachten hebben bij mij ongeveer drie maanden geduurd. Daarna nog maar sporadisch.
Zoals anderen al hebben gezegd, verschilt het per persoon. Misschien heb je wel wat aan de manier waarop ik ermee ben omgegaan.
maandag 22 augustus 2011 om 09:56
Moeilijk te zeggen. Oke het echte verdriet heeft bij mij kort geduurd maar dat kwam omdat het een half jaar al niet lekker liep. Toen het definitief uit was heeft 3 maanden geduurd. Ik kon niet geloven dat ik sterker was zonder die eikel en het voelde echt perfect. Ik voelde gewoon dat ik weer energie kreeg, niemand uit mn omgeving geloofde het eerst.. want ik was altijd de gene die bleef terug gaan bij hem. Maar eindelijk de zwak is weg. Tijd terug sprak hij mij wanhopig seks te kort in zn relatie mij aan , maar helaas voor hem ben ik over hem heen en krijgt hij bij mij geen aandacht meer.
maandag 22 augustus 2011 om 09:56
Hoi Sannelyn,
Ze zeggen ook wel eens dat liefdesverdriet een maand duurt voor elk jaar dat je relatie geduurd heeft. Ik weet niet of dat klopt. Ik heb zelf een relatie van 12 jaar gehad die ruim een half jaar geleden uit is gegaan, omdat ik erachter kwam dat hij een ander had. (Het ging het laatste jaar al niet zo goed meer, maar ivm bepaalde omstandigheden weet ik dat eerder aan die omstandigheden dan aan onze relatie). Inmiddels heb ik 2,5 maand geleden een lieve man leren kennen waarmee ik nu voorzichtig een relatie aan het opbouwen ben. Mijn ex heeft nog een speciale plek in mijn hart, maar dat vind ik niet zo gek na al die tijd. Wel kan ik zeggen dat ik over het liefdesverdriet heen ben, al zijn er soms moeilijke dagen/momenten. Bijvoorbeeld eerste keer jarig zijn zonder hem enzo... Heel veel sterkte, meid... De zon gaat ook voor jou weer schijnen...
Ze zeggen ook wel eens dat liefdesverdriet een maand duurt voor elk jaar dat je relatie geduurd heeft. Ik weet niet of dat klopt. Ik heb zelf een relatie van 12 jaar gehad die ruim een half jaar geleden uit is gegaan, omdat ik erachter kwam dat hij een ander had. (Het ging het laatste jaar al niet zo goed meer, maar ivm bepaalde omstandigheden weet ik dat eerder aan die omstandigheden dan aan onze relatie). Inmiddels heb ik 2,5 maand geleden een lieve man leren kennen waarmee ik nu voorzichtig een relatie aan het opbouwen ben. Mijn ex heeft nog een speciale plek in mijn hart, maar dat vind ik niet zo gek na al die tijd. Wel kan ik zeggen dat ik over het liefdesverdriet heen ben, al zijn er soms moeilijke dagen/momenten. Bijvoorbeeld eerste keer jarig zijn zonder hem enzo... Heel veel sterkte, meid... De zon gaat ook voor jou weer schijnen...
maandag 22 augustus 2011 om 10:02
quote:Sannelyn schreef op 22 augustus 2011 @ 09:31:
Arghh... dat betekent 5,5 jaar?!! Dat kan toch niet waar zijn????
Welnee, alleen als je dat zelf toelaat.
Maar waarom zou je dat doen?
Ga genieten van vandaag. Het is prachtig weer, trek je mooiste jurk aan en begin aan een leuke dag.
Blijf niet malen over wat geweest is, je kan het toch niet veranderen. Ga niet piekeren over je ex, wat hij anders had moeten doen, wat hij nu anders zou moeten doen etc.
Ga bedenken wat je zelf wil.
Wat vind je leuk? Wat maakt jou blij?
Ga dat doen.
Arghh... dat betekent 5,5 jaar?!! Dat kan toch niet waar zijn????
Welnee, alleen als je dat zelf toelaat.
Maar waarom zou je dat doen?
Ga genieten van vandaag. Het is prachtig weer, trek je mooiste jurk aan en begin aan een leuke dag.
Blijf niet malen over wat geweest is, je kan het toch niet veranderen. Ga niet piekeren over je ex, wat hij anders had moeten doen, wat hij nu anders zou moeten doen etc.
Ga bedenken wat je zelf wil.
Wat vind je leuk? Wat maakt jou blij?
Ga dat doen.
maandag 22 augustus 2011 om 10:07
quote:GiB schreef op 22 augustus 2011 @ 09:29:
Ik heb ooit gehoord dat het gemiddeld de helft van de relatie duurt voordat je het verwerkt hebt. Bij mij klopt dat aardig als ik terug kijk naar mijn verleden (de langste relatie die ik hiervoor heb gehad duurde 3 jaar). Ik hoop voor TO dat ze onder het gemiddelde zit.
Knap van degene die dit verzonnen heeft dat mensen dit nog steeds geloven. Natuurlijk is dit totale onzin. Het ligt helemaal aan het soort relatie, je eigen karakter, externe omstandigheden etc. Je kunt na een maand over een relatie van 12 jaar heen zijn omdat je er al heel lang klaar mee was, en je kan een jaar lang ziek zijn van een relatie van een half jaar omdat het zo intensief was en je nog helemaal verliefd was. Er zijn geen regels/tijden voor, het ligt aan heel veel dingen. Mijn ervaring is dat vrouwen over het algemeen langer doen over de verwerking dan mannen, maar dat vrouwen er daarna ook echt helemaal klaar mee zijn. Mannen krabbelen soms toch terug na een (relatief lange) tijd terwijl de vrouw het boek dan al lang definitief heeft dicht geslagen. Althans, dat is mijn ervaring.
Mijn advies: geef het de tijd. Een cliché, maar: de tijd heelt (vrijwel) alle wonden. Opeens merk je bv dat je er minder mee bezig bent.
Sterkte!
Ik heb ooit gehoord dat het gemiddeld de helft van de relatie duurt voordat je het verwerkt hebt. Bij mij klopt dat aardig als ik terug kijk naar mijn verleden (de langste relatie die ik hiervoor heb gehad duurde 3 jaar). Ik hoop voor TO dat ze onder het gemiddelde zit.
Knap van degene die dit verzonnen heeft dat mensen dit nog steeds geloven. Natuurlijk is dit totale onzin. Het ligt helemaal aan het soort relatie, je eigen karakter, externe omstandigheden etc. Je kunt na een maand over een relatie van 12 jaar heen zijn omdat je er al heel lang klaar mee was, en je kan een jaar lang ziek zijn van een relatie van een half jaar omdat het zo intensief was en je nog helemaal verliefd was. Er zijn geen regels/tijden voor, het ligt aan heel veel dingen. Mijn ervaring is dat vrouwen over het algemeen langer doen over de verwerking dan mannen, maar dat vrouwen er daarna ook echt helemaal klaar mee zijn. Mannen krabbelen soms toch terug na een (relatief lange) tijd terwijl de vrouw het boek dan al lang definitief heeft dicht geslagen. Althans, dat is mijn ervaring.
Mijn advies: geef het de tijd. Een cliché, maar: de tijd heelt (vrijwel) alle wonden. Opeens merk je bv dat je er minder mee bezig bent.
Sterkte!
