Psyche
alle pijlers
Naar de psycholoog en dan?
dinsdag 23 augustus 2011 om 17:04
Dit afgelopen jaar heb ik veel meegemaakt.
Ziekbed van 8 maanden en overlijden van mijn moeder....eigen gezondheid die niet zo goed is, stoppen met studie vanwege mijn eigen gezondheid etc.
Niet echt koek en ei dit jaar dus.
Nu is na het overlijden van mijn moeder mijn gezondheid weer achteruit gegaan en ik was vandaag bij één van mijn specialisten die me nu doorverwezen heeft naar de psycholoog.
Nu heb ik het dus niet zo op psychologen....ik doe mijn verhaal en dan? Mijn verhaal kan ik ook wel kwijt bij iemand anders en ik kan er gewoon niets mee om elke week Te gaan praten met een psycholoog. Ik heb ze niet zoveel te vertellen.
Maar goed ik wil het wel proberen..
Ik vraag me nu heel erg af wat ik dan kan hebben aan een psycholoog? Praten tegen een vreemde lucht mij niet op en ik zal me echt niet blootgeven aan haar want zo ben ik sowieso al niet.
Dus ja of het voor mij werkt?
Kan je meer met een psycholoog dan alleen praten?
Ik ben wel benieuwd....want nou ik heb er eigenlijk weinig behoefte aan op het moment dus misschien kunnen jullie me positiever stemmen, haha.
Ziekbed van 8 maanden en overlijden van mijn moeder....eigen gezondheid die niet zo goed is, stoppen met studie vanwege mijn eigen gezondheid etc.
Niet echt koek en ei dit jaar dus.
Nu is na het overlijden van mijn moeder mijn gezondheid weer achteruit gegaan en ik was vandaag bij één van mijn specialisten die me nu doorverwezen heeft naar de psycholoog.
Nu heb ik het dus niet zo op psychologen....ik doe mijn verhaal en dan? Mijn verhaal kan ik ook wel kwijt bij iemand anders en ik kan er gewoon niets mee om elke week Te gaan praten met een psycholoog. Ik heb ze niet zoveel te vertellen.
Maar goed ik wil het wel proberen..
Ik vraag me nu heel erg af wat ik dan kan hebben aan een psycholoog? Praten tegen een vreemde lucht mij niet op en ik zal me echt niet blootgeven aan haar want zo ben ik sowieso al niet.
Dus ja of het voor mij werkt?
Kan je meer met een psycholoog dan alleen praten?
Ik ben wel benieuwd....want nou ik heb er eigenlijk weinig behoefte aan op het moment dus misschien kunnen jullie me positiever stemmen, haha.
dinsdag 23 augustus 2011 om 17:11
Als je er niet voor open staat werkt het sowieso niet. Dat ten eerste. Ten tweede ga je niet alleen maar naar de psycholoog om te praten. Een psycholoog is er bijvoorbeeld om je handvaten te geven (concreet) hoe je met de in jouw leven ontstane situatie kan omgaan en hoe je dingen kunt verwerken. Ook kan er bijvoorbeeld gekeken worden naar wat voor gedachtenpatronen je hebt en of die je vooruit of juist achteruit helpen. Een psycholoog kan en doet zoveel meer dan alleen praten.
dinsdag 23 augustus 2011 om 17:13
Ben je bang om met een vreemde te praten? Het is sws heel belangrijk om een klik te hebben met je psycholoog. Iemand die je aardig vindt.
En iemand die je vertrouwd. Jij denkt dan misschien dat je niks te vertellen hebt, een psycholoog weet de goede vragen te stellen waardoor je wel praat. Vaak rollen de woorden er zo uit en sta je versteld van jezelf, van wat je allemaal gezegd hebt. Kom je achter dingen van jezelf, leer je jezelf beter kennen, en vaak lucht het wel degelijk op. En wat betreft de juiste vragen stellen/op een juiste manier aanmoedigen te vertellen/goede respons te geven op de dingen die jij zegt: dat is dan dus het grote verschil tussen praten tegen een goede vriend en een psycholoog. En op die manier kan een psycholoog je beter helpen.
En elke week moeten.. Zou het (in eerste instantie) niet eens in de 2 weken kunnen?
En iemand die je vertrouwd. Jij denkt dan misschien dat je niks te vertellen hebt, een psycholoog weet de goede vragen te stellen waardoor je wel praat. Vaak rollen de woorden er zo uit en sta je versteld van jezelf, van wat je allemaal gezegd hebt. Kom je achter dingen van jezelf, leer je jezelf beter kennen, en vaak lucht het wel degelijk op. En wat betreft de juiste vragen stellen/op een juiste manier aanmoedigen te vertellen/goede respons te geven op de dingen die jij zegt: dat is dan dus het grote verschil tussen praten tegen een goede vriend en een psycholoog. En op die manier kan een psycholoog je beter helpen.
En elke week moeten.. Zou het (in eerste instantie) niet eens in de 2 weken kunnen?
dinsdag 23 augustus 2011 om 17:14
Allereerst:
Er zijn verschillende soorten therapie. Zelf heb ik ook niets met die sessies waarbij je over je emoties en trauma's moet gaan praten. Dat doe ik dus ook gewoon niet. Mijn psycholoog zelf zegt ook: "Als je je daar niet prettig bij voelt en er niet achterstaat, zal het waarschijnlijk ook niet effectief zijn."
Aan de andere kant zeg je dat je het wel wil proberen. Waarom is dat? Wil je toch graag iets van hulp?
Ik denk dat je sowieso moet proberen om eerst te kijken wat je met eventuele therapie zou willen bereiken; wat jouw (concrete) doel is. Dan kan je kijken of iets is wat hierin kan voorzien en of het bij jou past.
Er zijn verschillende soorten therapie. Zelf heb ik ook niets met die sessies waarbij je over je emoties en trauma's moet gaan praten. Dat doe ik dus ook gewoon niet. Mijn psycholoog zelf zegt ook: "Als je je daar niet prettig bij voelt en er niet achterstaat, zal het waarschijnlijk ook niet effectief zijn."
Aan de andere kant zeg je dat je het wel wil proberen. Waarom is dat? Wil je toch graag iets van hulp?
Ik denk dat je sowieso moet proberen om eerst te kijken wat je met eventuele therapie zou willen bereiken; wat jouw (concrete) doel is. Dan kan je kijken of iets is wat hierin kan voorzien en of het bij jou past.
Liever elitair dan een pauper!
dinsdag 23 augustus 2011 om 17:20
@Kalliope: Nou omdat waarschijnlijk door de stress en alles nu mijn gezondheid ook slechter reageert zou dat voor mij toch een reden zijn om het te proberen. Gewoon om te kijken of het lichamelijk iets zou opleveren.
Enkel kan ik er zelf nog niet zoveel mee....
Ik heb wel een tijdje PMT gehad en dat was voor mij opzich effectiever omdat je doormiddel van dingen doen er achterkomt wat je nou eigenlijk "echt" doet.
Misschien moet ik zoiets maar voorstellen dan...Ik ga gewoon naar de intake en zie dan wel wat ik er mee ga doen.
Enkel kan ik er zelf nog niet zoveel mee....
Ik heb wel een tijdje PMT gehad en dat was voor mij opzich effectiever omdat je doormiddel van dingen doen er achterkomt wat je nou eigenlijk "echt" doet.
Misschien moet ik zoiets maar voorstellen dan...Ik ga gewoon naar de intake en zie dan wel wat ik er mee ga doen.
dinsdag 23 augustus 2011 om 17:24
@Nelletje: Ja, ik heb twee chronische ziektes waarvan wel bekend is dat ze negatief reageren op stress. Dus ja deze periode is niet echt lekker geweest qua stress en emoties natuurlijk.
Tijdens de ziekte periode had ik nog een soort van extra kracht waardoor het dan nog redelijk ging maar nu het een soort van achter de rug is komen mijn lichamelijke klachten wel weer meer op de voorgrond te staan.
Daarvoor krijg ik uiteraard extra medicatie maar misschien dat een stukje geestelijke hulp zou kunnen helpen...Al heb ik dan nog beetje mijn twijfels over hoe dat dan zou moeten, haha...
Tijdens de ziekte periode had ik nog een soort van extra kracht waardoor het dan nog redelijk ging maar nu het een soort van achter de rug is komen mijn lichamelijke klachten wel weer meer op de voorgrond te staan.
Daarvoor krijg ik uiteraard extra medicatie maar misschien dat een stukje geestelijke hulp zou kunnen helpen...Al heb ik dan nog beetje mijn twijfels over hoe dat dan zou moeten, haha...
dinsdag 23 augustus 2011 om 17:30
Die twijfels over hoe dat dan zou moeten zijn helemaal niet erg Het is juist heel belangrjik dat je bewust kiest voor een begeleidingsvorm die goed bij jou past.
Waar ben je trouwens naar doorverwezen? Een eerstelijnspsycholoog of naar de tweedelijn/ggz? Een eerstelijnspsycholoog mag je namelijk helemaal zelf kiezen. Je kan wat verschillende psychologen bellen en vragen naar hun methode. Op basis daarvan kun je dan kijken wie je als eerste zou willen uitproberen.
Waar ben je trouwens naar doorverwezen? Een eerstelijnspsycholoog of naar de tweedelijn/ggz? Een eerstelijnspsycholoog mag je namelijk helemaal zelf kiezen. Je kan wat verschillende psychologen bellen en vragen naar hun methode. Op basis daarvan kun je dan kijken wie je als eerste zou willen uitproberen.
dinsdag 23 augustus 2011 om 17:34
Tja het hoeft natuurlijk niet bij iedereen te helpen. Ik heb vanaf mijn 6e ongeveer ook elke keer moeten praten met mensen door thuis situaties. Maatschappelijk werk, ziekenhuizen, bah had er een hekel aan was nooit fijn en ben er nooit iets mee opgeschoten. Toen ik 17 was ben ik er mee gekapt. Ouders konde me niet meer dwingen want ik kreeg een afspraak alleen opgezadeld toen. Maar ben niet meer gegaan, ik was het gewoon spuugzat.
Maar dat kan bij jou natuurlijk anders zijn.
Wat naar van je gezondheid en alles. Sterkte
Maar dat kan bij jou natuurlijk anders zijn.
Wat naar van je gezondheid en alles. Sterkte
dinsdag 23 augustus 2011 om 17:38
Ah, dat is klinkt heel goed. Een medisch psycholoog heeft veel verstand van de link tussen lichamelijke problemen en de uitwerking daarvan op je geest en andersom. Ze zijn er om je te begeleiden bij je ziekte. Handvaten geven om er mee om te kunnen gaan maar ook wat er voor kan zorgen dat je je beter gaat voelen.
dinsdag 23 augustus 2011 om 17:52
Vergis je niet in de relatie tussen stress en ziekte. Bij de leidse psychologiebachelor is daar zelfs een apart vak voor.
Daarnaast heb je dus al een vorm van therapie gevolgd die wel hielp. Het blijkt dus zeker nuttig te kunnen zijn voor je. Naar de eerste afspraak gaan en kijken wat de mogelijkheden zijn klinkt inderdaad als een goed idee.
En probeer je niet blind te staren op het idee van therapie als diepe gesprekken. Ook voor niet-praters is er therapie.
Daarnaast heb je dus al een vorm van therapie gevolgd die wel hielp. Het blijkt dus zeker nuttig te kunnen zijn voor je. Naar de eerste afspraak gaan en kijken wat de mogelijkheden zijn klinkt inderdaad als een goed idee.
En probeer je niet blind te staren op het idee van therapie als diepe gesprekken. Ook voor niet-praters is er therapie.
Liever elitair dan een pauper!
dinsdag 23 augustus 2011 om 18:40
quote:Nelletje schreef op 23 augustus 2011 @ 17:11:
Als je er niet voor open staat werkt het sowieso niet. Dat ten eerste. Ten tweede ga je niet alleen maar naar de psycholoog om te praten. Een psycholoog is er bijvoorbeeld om je handvaten te geven (concreet) hoe je met de in jouw leven ontstane situatie kan omgaan en hoe je dingen kunt verwerken. Ook kan er bijvoorbeeld gekeken worden naar wat voor gedachtenpatronen je hebt en of die je vooruit of juist achteruit helpen. Een psycholoog kan en doet zoveel meer dan alleen praten.
Mijn persoonlijke ervaring is helaas dat er erg veel gepraat wordt over het "waarom", maar dat men nauwelijks tot niet toekomt aan het "hoe nu verder" met concrete tips en adviezen. En dit hoor ik ook van andere mensen die ik ken.
Ik heb dus niet meer zo'n hoge pet op van deze vorm van hulpverlening.
Als je er niet voor open staat werkt het sowieso niet. Dat ten eerste. Ten tweede ga je niet alleen maar naar de psycholoog om te praten. Een psycholoog is er bijvoorbeeld om je handvaten te geven (concreet) hoe je met de in jouw leven ontstane situatie kan omgaan en hoe je dingen kunt verwerken. Ook kan er bijvoorbeeld gekeken worden naar wat voor gedachtenpatronen je hebt en of die je vooruit of juist achteruit helpen. Een psycholoog kan en doet zoveel meer dan alleen praten.
Mijn persoonlijke ervaring is helaas dat er erg veel gepraat wordt over het "waarom", maar dat men nauwelijks tot niet toekomt aan het "hoe nu verder" met concrete tips en adviezen. En dit hoor ik ook van andere mensen die ik ken.
Ik heb dus niet meer zo'n hoge pet op van deze vorm van hulpverlening.
dinsdag 23 augustus 2011 om 18:44
Iris, heb je nog iets van speciale ADHD-centra kunnen vinden? Waren die sites die je had gekregen van iemand nog nuttig?
Hier heb ik toch echt niet die ervaring. Het ging ongeveer zo:
"Ik heb last van onrustige gedachten die me belemmeren in het dagelijkse leven."
'Je kan cognitieve gedragstherapie gaan doen, daar ga je dieper in op die gedachten.'
"Nou, daar heb ik eigenlijk niet zo'n zin in."
'Okeejh, dan zoeken we wat anders.'
Hier heb ik toch echt niet die ervaring. Het ging ongeveer zo:
"Ik heb last van onrustige gedachten die me belemmeren in het dagelijkse leven."
'Je kan cognitieve gedragstherapie gaan doen, daar ga je dieper in op die gedachten.'
"Nou, daar heb ik eigenlijk niet zo'n zin in."
'Okeejh, dan zoeken we wat anders.'
Liever elitair dan een pauper!
dinsdag 23 augustus 2011 om 18:56
Naar jaar TO, heel veel sterkte na zulke heftige gebeurtenissen gewenst! Over de psycholoog. Je topic geeft de uitstraling dat je geen vertrouwen hebt in hulpverlening bij een psycholoog (praten, ed.). Als je er zo in zou stappen dan gaat het niet werken. Blijkbaar heb je zo te lezen al een indruk van hoe het zal zijn bij de psycholoog. Probeer er gewoon een beetje luchtig en open in te stappen en rustig aan te kijken of en hoe het werkt. Kappen kan altijd nog.
Goed trouwens van je dat je het iig probeert!!! Sterkte en zet 'm op!
Hier trouwens een heel extravert type die het liefst iedere week bij de psycholoog op de bank zit. Heerlijk toch gewoon alles delen wat er in je omgaat (en dat is hier heeeeeel veeeel) en gewoon ongeleid/ ongebreideld je gang gaan. Ik zie het echt als luxe.... (terwijl ik toch ook al behoorlijke dingen heb meegemaakt)! Het voordeel is echt dat zij overal heel objectief in staan en je ook kunnen confronteren met bepaalde dingen die je aan het denken zetten (daar waar vriendinnen dat niet gauw doen)/
Goed trouwens van je dat je het iig probeert!!! Sterkte en zet 'm op!
Hier trouwens een heel extravert type die het liefst iedere week bij de psycholoog op de bank zit. Heerlijk toch gewoon alles delen wat er in je omgaat (en dat is hier heeeeeel veeeel) en gewoon ongeleid/ ongebreideld je gang gaan. Ik zie het echt als luxe.... (terwijl ik toch ook al behoorlijke dingen heb meegemaakt)! Het voordeel is echt dat zij overal heel objectief in staan en je ook kunnen confronteren met bepaalde dingen die je aan het denken zetten (daar waar vriendinnen dat niet gauw doen)/
dinsdag 23 augustus 2011 om 19:21
quote:iris1969 schreef op 23 augustus 2011 @ 18:40:
[...]
Mijn persoonlijke ervaring is helaas dat er erg veel gepraat wordt over het "waarom", maar dat men nauwelijks tot niet toekomt aan het "hoe nu verder" met concrete tips en adviezen. En dit hoor ik ook van andere mensen die ik ken.
Ik heb dus niet meer zo'n hoge pet op van deze vorm van hulpverlening.Er zijn inderdaad psychologen die zo werken, maar er zijn er nog veel meer die dat niet doen. Om bij voorbaat er maar vanuit te gaan dat er alleen maar gepraat gaat worden is nutteloos. Het is gewoon belangrijk dat je vantevoren, voor het 1e gesprek, aan de psycholoog vraag wat zijn werkwijze is en je af te vragen of jij daar iets aan gaat hebben.
[...]
Mijn persoonlijke ervaring is helaas dat er erg veel gepraat wordt over het "waarom", maar dat men nauwelijks tot niet toekomt aan het "hoe nu verder" met concrete tips en adviezen. En dit hoor ik ook van andere mensen die ik ken.
Ik heb dus niet meer zo'n hoge pet op van deze vorm van hulpverlening.Er zijn inderdaad psychologen die zo werken, maar er zijn er nog veel meer die dat niet doen. Om bij voorbaat er maar vanuit te gaan dat er alleen maar gepraat gaat worden is nutteloos. Het is gewoon belangrijk dat je vantevoren, voor het 1e gesprek, aan de psycholoog vraag wat zijn werkwijze is en je af te vragen of jij daar iets aan gaat hebben.
woensdag 24 augustus 2011 om 17:39
Ik praat al een tijdje bij PsyQ. Dit was in eerste instantie voor verwerking en ptss. Hiermee ben ik niet verder gekomen.
Wel met een diagnose ADD.
Ervoor uitkomen dat ik wel degelijk een probleem heb en niet alles alleen maar lichamelijk is.
Ik heb ook fibromyalgie en CVS/ME + chronische rugklachten (discopathie) + chronische verstopping van de darmen, migraine, slaapproblemen.
Het verband tussen lichaam en geest is er wel degelijk. Als je niets aan "jezelf" doet dan worden de lichamelijke klachten alleen maar erger. Dat is mijn ervaring.
Ik slik sinds kort ook medicatie. Een lichte antidepressiva (hier reageren veel ADHD/ADD-ers erg positief op), Welbutrin.
Ik voel me beter, wat minder moe en heb wat meer energie!
Mijn beperkingen blijven maar ik voel me wel iets beter.
Het is goed dat je erkend dat je problemen hebt. Het zal misschien even kunnen duren voordat je bij een juiste psych zit maar het zal zijn vruchten afwerpen.
Niet opgeven. Doen!
Sterkte!
Groetjes en liefs, Kimm
Wel met een diagnose ADD.
Ervoor uitkomen dat ik wel degelijk een probleem heb en niet alles alleen maar lichamelijk is.
Ik heb ook fibromyalgie en CVS/ME + chronische rugklachten (discopathie) + chronische verstopping van de darmen, migraine, slaapproblemen.
Het verband tussen lichaam en geest is er wel degelijk. Als je niets aan "jezelf" doet dan worden de lichamelijke klachten alleen maar erger. Dat is mijn ervaring.
Ik slik sinds kort ook medicatie. Een lichte antidepressiva (hier reageren veel ADHD/ADD-ers erg positief op), Welbutrin.
Ik voel me beter, wat minder moe en heb wat meer energie!
Mijn beperkingen blijven maar ik voel me wel iets beter.
Het is goed dat je erkend dat je problemen hebt. Het zal misschien even kunnen duren voordat je bij een juiste psych zit maar het zal zijn vruchten afwerpen.
Niet opgeven. Doen!
Sterkte!
Groetjes en liefs, Kimm
Happiness lies in your own hands
