Relaties
alle pijlers
Ik ben vreselijk!
donderdag 25 augustus 2011 om 03:02
Ik kan wel wat tips en advies gebruiken. Ik heb een hele fijne vriend (al jaren) waar ik heel gelukkig mee ben. Hij is een heel zelfstandige man die altijd al zichzelf goed kon redden en zijn eigen leven heeft. In relaties is hij heel serieus, na een relatie van 20 jaar was hij 2 jaar single en toen kwamen wij elkaar tegen. Hij heeft een sterke persoonlijkheid, is gezellig en warm en intelligent en al deze dingen maken hem een heerlijke man waarmee het nooit saai is en we zijn zelfs na jaren nog niet uitgepraat en de sex is helemaal top. Maar we hebben steeds één groot punt van discussie en mijn verstand snapt het wel maar mijn gevoel niet en ik vind mezelf zo onderhand een vreselijk mens aan het worden op dit punt.
We hebben allebei onze eigen vriendenkring die soms wel eens 'mixt' Hij is een echt mannen-man, houdt van mannendingen, houdt van dingen doen met zijn vrienden en dat gebeurt niet wekelijks maar ze gaan regelmatig een nacht stappen of pokeren. Of op de motor weg, dat soort dingen. Ik had zelf vroeger altijd meer vrienden dan vriendinnen en vind zulke mannenavondjes hartstikke leuk en wil wel eens mee. Maar hij zegt dan dat niemand zijn vriendin meeneemt omdat het niet hetzelfde is met vrouwen erbij. Begrijp ik best maar het is ook zo leuk als je met een groep op stap bent. Niemand in mijn vriendenkring pokert, ik wel en die mannen dus ook. En het lijkt me hartstikke leuk om eens mee te spelen. Nou zijn die vrienden van hem ook van die mannen-mannen dus het gaat er soms behoorlijk ruig aan toe. En als dat gebeurt moet hij het hele weekend bijkomen en hoef ik ook niet bij hem aan te komen want hij moet eerst zijn kater wegslapen.
Nou vroeg ik aan hem om mij dan in elk geval een beetje op tijd te laten weten als hij weer op stap gaat met zijn vrienden, dan weet ik dat ik dat weekend niet op hem hoef te rekenen (we zijn de rest van de tijd meestal samen) maar dat vindt hij weer onzin. Hij vindt dat ik mijn eigen dingen moet plannen en dat ik geen rekening met hem hoef te houden, ik heb toch ook mijn eigen leven? Maar ik moet tegenwoordig wel plannen want veel van mijn vrienden hebben inmiddels kleine kinderen en een drukke agenda. En hij vind het beklemmend als ik wil weten of hij er is of niet. Want eerlijk is eerlijk, ik breng mijn tijd gewoon het liefst met hem door.
Een tijd geleden hadden we een flinke ruzie; hij had een feestje bij een vriend die jarig was en ik mocht waarschijnlijk mee. Op het laatste moment bleek dat de vrouwen toch niet meegingen dus hij ging alleen. Maar eenmaal daar bleek dat er toch een aantal dit even ‘gemist’ had en gewoon hun vriendin hadden meegenomen en dat het hartstikke leuk was geweest. Hij zat vol leuke verhalen en ik baalde. Hij had nog gezegd dat hij zou bellen en me op zou halen als de vrouwen toch meekwamen maar ik hoorde het pas achteraf. Hij had toen teveel gedronken om nog heen en weer te rijden zei hij later en degenen die de hele nacht door zijn gegaan (waaronder hij) zijn tegen de ochtend tussen de bierflessen in slaap gevallen. Toen hij weer wat ontnuchterd was kwam hij de volgende dag pas weer brak naar huis.
En nou hoorde ik gisteravond dat hij vrijdag weer iets heeft. En vanavond zei hij dat hij morgenavond ook nog even bij een vriend langsging en zaterdagmiddag wat met de jongens ging doen maar misschien was hij zaterdag avond wel op tijd terug zodat wij ook nog.... Ik ken hem, dat gebeurt dus niet want dan is het veel te gezellig. En van die 'goedmakertjes om het vrouwtje tevreden te houden' houd ik al helemaal niet. Nog geen week geleden hadden we hier een goed gesprek over waarin hij heel begripvol was en dat hij mij heel goed begreep en beloofde ook wat meer van ‘zulke dingen’ met mij te doen maar zijn vrienden hoeven maar te bellen en hij is al onderweg.
Hij heeft het ook regelmatig gepresteerd om te zeggen dat hij met het eten thuis zou zijn, had ik lekker gekookt, alles gezellig gemaakt en komt hij er om 10 uur ’s avonds aanzetten omdat hij de tijd even was vergeten... In ons laatste gesprek gaf hij toe dat hij ook vond dat hij dat niet kon maken en beloofde dat het niet weer zou gebeuren (ik moet het nog zien maar vooruit) en nu zegt hij: we spreken niets af dit weekend, we gaan gewoon onze eigen gang. En eerlijk is eerlijk, op die manier wil ik het ook wel, maar niet altijd ieder voor zich! Sommige van zijn vrienden slepen hun vriendin wel regelmatig mee, waarom hij dan niet eens een keertje? Zijn ex (inmiddels een goede vriendin van me) ging nooit mee, ik ben heel af en toe wel eens mee geweest dus wat dat betreft mag ik niet klagen.
Ik gun hem echt zijn avonden, maar het vreet aan me. Ik vind mezelf een vreselijk mens dat ik het zo voel, maar ik zie nu alweer heel erg op tegen het weekend. Ik ga maar dingen verzinnen om niet alleen thuis te zitten, niet dat ik me niet vermaak maar ik ga mezelf dan lopen opfokken. Waar komt dit nou vandaan en hoe los ik dat nou op? Vroeger was ik met mijn vrienden een beetje 'een van de jongens' maar doordat ik een tijd ergens anders heb gewoond en iedereen zijn eigen leven had is die groep uit elkaar gevallen. En bij mijn vriendinnen kom ik tegenwoordig altijd terecht in glaasjes rose en de verhalen over kinderen en dat hangt me mijn strot uit.
Aan de ene kant zegt hij dat zijn stapavonden met vrienden een mannen aangelegenheid is en aan de andere kant als we eens samen op stap zijn dan zegt hij altijd dat ik zo gek als een deur ben en dat hij het zo leuk vindt met mij en dat ik een halve vent ben. Maar ondertussen gaat hij 1-2x per maand met zijn vrienden op stap en mag ik mee uit eten en gaan we zelden nog samen stappen. Ik verzin van alles maar krijg hem de deur soms niet uit omdat hij 'het zo gezellig vind om samen thuis te zijn'. En als we dan eens samen op de motor weggaan, dan gaan we een ijsje eten! Dan denk ik wel eens: ken je me eigenlijk wel?
Hoe word ik nou een beetje relaxed hierin en kan ik hem gewoon zijn gang laten gaan zonder dat ik weer flip. Ik ben zelfstandig, heb een eigen bedrijf, veel vrienden en het verbaast me dat ik me dit zo aantrek. En geen idee waarom ik het zo voel. Ben ik jaloers op zijn vrienden? Dat zij die dingen met hem doen die ik met hem wil doen? Dat is het enige dat ik kan bedenken. Wat is er mis met mij? En wat kan ik hier aan doen?
We hebben allebei onze eigen vriendenkring die soms wel eens 'mixt' Hij is een echt mannen-man, houdt van mannendingen, houdt van dingen doen met zijn vrienden en dat gebeurt niet wekelijks maar ze gaan regelmatig een nacht stappen of pokeren. Of op de motor weg, dat soort dingen. Ik had zelf vroeger altijd meer vrienden dan vriendinnen en vind zulke mannenavondjes hartstikke leuk en wil wel eens mee. Maar hij zegt dan dat niemand zijn vriendin meeneemt omdat het niet hetzelfde is met vrouwen erbij. Begrijp ik best maar het is ook zo leuk als je met een groep op stap bent. Niemand in mijn vriendenkring pokert, ik wel en die mannen dus ook. En het lijkt me hartstikke leuk om eens mee te spelen. Nou zijn die vrienden van hem ook van die mannen-mannen dus het gaat er soms behoorlijk ruig aan toe. En als dat gebeurt moet hij het hele weekend bijkomen en hoef ik ook niet bij hem aan te komen want hij moet eerst zijn kater wegslapen.
Nou vroeg ik aan hem om mij dan in elk geval een beetje op tijd te laten weten als hij weer op stap gaat met zijn vrienden, dan weet ik dat ik dat weekend niet op hem hoef te rekenen (we zijn de rest van de tijd meestal samen) maar dat vindt hij weer onzin. Hij vindt dat ik mijn eigen dingen moet plannen en dat ik geen rekening met hem hoef te houden, ik heb toch ook mijn eigen leven? Maar ik moet tegenwoordig wel plannen want veel van mijn vrienden hebben inmiddels kleine kinderen en een drukke agenda. En hij vind het beklemmend als ik wil weten of hij er is of niet. Want eerlijk is eerlijk, ik breng mijn tijd gewoon het liefst met hem door.
Een tijd geleden hadden we een flinke ruzie; hij had een feestje bij een vriend die jarig was en ik mocht waarschijnlijk mee. Op het laatste moment bleek dat de vrouwen toch niet meegingen dus hij ging alleen. Maar eenmaal daar bleek dat er toch een aantal dit even ‘gemist’ had en gewoon hun vriendin hadden meegenomen en dat het hartstikke leuk was geweest. Hij zat vol leuke verhalen en ik baalde. Hij had nog gezegd dat hij zou bellen en me op zou halen als de vrouwen toch meekwamen maar ik hoorde het pas achteraf. Hij had toen teveel gedronken om nog heen en weer te rijden zei hij later en degenen die de hele nacht door zijn gegaan (waaronder hij) zijn tegen de ochtend tussen de bierflessen in slaap gevallen. Toen hij weer wat ontnuchterd was kwam hij de volgende dag pas weer brak naar huis.
En nou hoorde ik gisteravond dat hij vrijdag weer iets heeft. En vanavond zei hij dat hij morgenavond ook nog even bij een vriend langsging en zaterdagmiddag wat met de jongens ging doen maar misschien was hij zaterdag avond wel op tijd terug zodat wij ook nog.... Ik ken hem, dat gebeurt dus niet want dan is het veel te gezellig. En van die 'goedmakertjes om het vrouwtje tevreden te houden' houd ik al helemaal niet. Nog geen week geleden hadden we hier een goed gesprek over waarin hij heel begripvol was en dat hij mij heel goed begreep en beloofde ook wat meer van ‘zulke dingen’ met mij te doen maar zijn vrienden hoeven maar te bellen en hij is al onderweg.
Hij heeft het ook regelmatig gepresteerd om te zeggen dat hij met het eten thuis zou zijn, had ik lekker gekookt, alles gezellig gemaakt en komt hij er om 10 uur ’s avonds aanzetten omdat hij de tijd even was vergeten... In ons laatste gesprek gaf hij toe dat hij ook vond dat hij dat niet kon maken en beloofde dat het niet weer zou gebeuren (ik moet het nog zien maar vooruit) en nu zegt hij: we spreken niets af dit weekend, we gaan gewoon onze eigen gang. En eerlijk is eerlijk, op die manier wil ik het ook wel, maar niet altijd ieder voor zich! Sommige van zijn vrienden slepen hun vriendin wel regelmatig mee, waarom hij dan niet eens een keertje? Zijn ex (inmiddels een goede vriendin van me) ging nooit mee, ik ben heel af en toe wel eens mee geweest dus wat dat betreft mag ik niet klagen.
Ik gun hem echt zijn avonden, maar het vreet aan me. Ik vind mezelf een vreselijk mens dat ik het zo voel, maar ik zie nu alweer heel erg op tegen het weekend. Ik ga maar dingen verzinnen om niet alleen thuis te zitten, niet dat ik me niet vermaak maar ik ga mezelf dan lopen opfokken. Waar komt dit nou vandaan en hoe los ik dat nou op? Vroeger was ik met mijn vrienden een beetje 'een van de jongens' maar doordat ik een tijd ergens anders heb gewoond en iedereen zijn eigen leven had is die groep uit elkaar gevallen. En bij mijn vriendinnen kom ik tegenwoordig altijd terecht in glaasjes rose en de verhalen over kinderen en dat hangt me mijn strot uit.
Aan de ene kant zegt hij dat zijn stapavonden met vrienden een mannen aangelegenheid is en aan de andere kant als we eens samen op stap zijn dan zegt hij altijd dat ik zo gek als een deur ben en dat hij het zo leuk vindt met mij en dat ik een halve vent ben. Maar ondertussen gaat hij 1-2x per maand met zijn vrienden op stap en mag ik mee uit eten en gaan we zelden nog samen stappen. Ik verzin van alles maar krijg hem de deur soms niet uit omdat hij 'het zo gezellig vind om samen thuis te zijn'. En als we dan eens samen op de motor weggaan, dan gaan we een ijsje eten! Dan denk ik wel eens: ken je me eigenlijk wel?
Hoe word ik nou een beetje relaxed hierin en kan ik hem gewoon zijn gang laten gaan zonder dat ik weer flip. Ik ben zelfstandig, heb een eigen bedrijf, veel vrienden en het verbaast me dat ik me dit zo aantrek. En geen idee waarom ik het zo voel. Ben ik jaloers op zijn vrienden? Dat zij die dingen met hem doen die ik met hem wil doen? Dat is het enige dat ik kan bedenken. Wat is er mis met mij? En wat kan ik hier aan doen?
donderdag 25 augustus 2011 om 03:14
Altijd grappig hoe zo'n eerste alinea vaak heel lovend is, en dat de rest van het (meestal niet korte) verhaal linea recta de stront in draait 
Waarom wil je met hem en z'n vrienden iets doen? Lijkt het je oprecht leuk (om als vrouw tussen zo'n groep mannen-mannen te zitten) of is het zo dat je het gewoon niet leuk vindt dat je niet mee mag? Je afgunst sijpelt een beetje door, maar misschien wel terecht.
Nog belangrijker: waarom zou je rekening met hem houden als hij zelf zegt dat dat niet nodig is? Dan ga je toch ook gewoon iets doen wat je zelf leuk vindt?
En praat je wel met hem? Als jij nou niet dat ijsje wilt eten, en je stelt iets anders voor, wat krijg je dan als reactie?
Waarom wil je met hem en z'n vrienden iets doen? Lijkt het je oprecht leuk (om als vrouw tussen zo'n groep mannen-mannen te zitten) of is het zo dat je het gewoon niet leuk vindt dat je niet mee mag? Je afgunst sijpelt een beetje door, maar misschien wel terecht.
Nog belangrijker: waarom zou je rekening met hem houden als hij zelf zegt dat dat niet nodig is? Dan ga je toch ook gewoon iets doen wat je zelf leuk vindt?
En praat je wel met hem? Als jij nou niet dat ijsje wilt eten, en je stelt iets anders voor, wat krijg je dan als reactie?
donderdag 25 augustus 2011 om 03:18
Ik snap het wel, denk ik.
Hij gaat helemaal zijn eigen gang, vult zijn weekend met dingen waar jij niet bij mag zijn. En je weet nooit wanneer dat precies is.
Jij kunt heus wel iets voor jezelf gaan doen, maar als je compleet je eigen plannen maakt zie je elkaar het hele weekend misschien niet.
En je wilt elkaar in een relatie toch zien, zo af en toe.
Misschien moet je het op de spits drijven door eens een paar weekenden allemaal dingen voor jezelf te plannen, zodat je hem t hele weekend niet ziet. En dan hopen dat ie denkt: Oh dit is ook niet de bedoeling, ipv dat ie denkt: Dit is lekker handig!
Hij gaat helemaal zijn eigen gang, vult zijn weekend met dingen waar jij niet bij mag zijn. En je weet nooit wanneer dat precies is.
Jij kunt heus wel iets voor jezelf gaan doen, maar als je compleet je eigen plannen maakt zie je elkaar het hele weekend misschien niet.
En je wilt elkaar in een relatie toch zien, zo af en toe.
Misschien moet je het op de spits drijven door eens een paar weekenden allemaal dingen voor jezelf te plannen, zodat je hem t hele weekend niet ziet. En dan hopen dat ie denkt: Oh dit is ook niet de bedoeling, ipv dat ie denkt: Dit is lekker handig!
donderdag 25 augustus 2011 om 03:21
Pfff...lang verhaal, maar wel goed de situatie geschetst.
- hang jij teveel aan hem? Hij en zijn vriendengroep zijn nou eenmaal 'zonder de vrouwen' (min of meer). Heeft hij misschien het idee dat je dat hem niet gunt of telkens mee wilt?
- Hangt jij teveel aan zijn vriendengroep? Kater uitslapen? Jou laten zitten met een heerlijk bereide maaltijd?
Het komt op mij over alsof hij niet helemaal door heeft dat hij een relatie heeft en dat je voor een relatie ook dingen moet laten die hij wel deed toen hij vrijgezel was. Als hij dat aanpast en jij gunt hem zijn vriendenavonden ( dus ook niet gaat suggereren dat je er best bij wilt zijn) dan komen jullie best verder.
- hang jij teveel aan hem? Hij en zijn vriendengroep zijn nou eenmaal 'zonder de vrouwen' (min of meer). Heeft hij misschien het idee dat je dat hem niet gunt of telkens mee wilt?
- Hangt jij teveel aan zijn vriendengroep? Kater uitslapen? Jou laten zitten met een heerlijk bereide maaltijd?
Het komt op mij over alsof hij niet helemaal door heeft dat hij een relatie heeft en dat je voor een relatie ook dingen moet laten die hij wel deed toen hij vrijgezel was. Als hij dat aanpast en jij gunt hem zijn vriendenavonden ( dus ook niet gaat suggereren dat je er best bij wilt zijn) dan komen jullie best verder.
donderdag 25 augustus 2011 om 03:23
Vind je niet vreselijk maar je OP is wel wat aan de lange kant.
Ik meen er uit te kunnen opmaken dat jullie samenwonen? Dan is het toch niet raar om met elkaar rekening te houden? Trouwens ook als je niet samenwoont.
Klopt het dat je geen vriendengroep hebt om mee uit te gaan of dat je dat langer van te voren moet plannen?
*Sorry voor offtopic* Hoi Moonlight
Ik meen er uit te kunnen opmaken dat jullie samenwonen? Dan is het toch niet raar om met elkaar rekening te houden? Trouwens ook als je niet samenwoont.
Klopt het dat je geen vriendengroep hebt om mee uit te gaan of dat je dat langer van te voren moet plannen?
*Sorry voor offtopic* Hoi Moonlight
donderdag 25 augustus 2011 om 06:00
Quote
blokjekaas, 3 uur geleden
Altijd grappig hoe zo'n eerste alinea vaak heel lovend is, en dat de rest van het (meestal niet korte) verhaal linea recta de stront in draait
TO, aan de hand van de titel dacht ik dat je minstens een geluidsdichte telefooncel op de kop had getikt en enge plannen had. Maar dat blijkt heel erg mee te vallen
Als jullie samenwonen zou je misschien eens zijn vrienden kunnen uitnodigen voor een avondje borrelen + poker?
blokjekaas, 3 uur geleden
Altijd grappig hoe zo'n eerste alinea vaak heel lovend is, en dat de rest van het (meestal niet korte) verhaal linea recta de stront in draait
TO, aan de hand van de titel dacht ik dat je minstens een geluidsdichte telefooncel op de kop had getikt en enge plannen had. Maar dat blijkt heel erg mee te vallen
Als jullie samenwonen zou je misschien eens zijn vrienden kunnen uitnodigen voor een avondje borrelen + poker?
donderdag 25 augustus 2011 om 06:38
Zoek je eigen poker- en stapvrienden. Persoonlijk zou ik glaasjes rose en babypraat ook niet trekken dus ik kan het me goed voorstellen dat je liever andere dingen doet. En dat hoeft niet per se met de vrienden van jouw vriend. Bouw je eigen netwerkje op voor sociale contacten waar je wel voldoening uithaalt.
donderdag 25 augustus 2011 om 06:47
Ik vind je niet vreselijk.
Als je een relatie hebt verwacht je toch commitment, en kan je daarnaast je eigen dingen hebben.
De adviezen om dan zelf ook maar te doen waar je zin in hebt zijn voor mijn gevoel het geforceerde begin van het uit elkaar gaan groeien wanneer je geen interesse in de eigen dingen van elkaar hebt. Het gevaar dat alles lekker langs elkaar heen gaat lopen is groot dan.
Als je een relatie hebt verwacht je toch commitment, en kan je daarnaast je eigen dingen hebben.
De adviezen om dan zelf ook maar te doen waar je zin in hebt zijn voor mijn gevoel het geforceerde begin van het uit elkaar gaan groeien wanneer je geen interesse in de eigen dingen van elkaar hebt. Het gevaar dat alles lekker langs elkaar heen gaat lopen is groot dan.
donderdag 25 augustus 2011 om 08:16
Het is een hele leuke man maar ongrijpbaar. Een vrije vogel, iemand die zich niet vast laat leggen in een relatie.
Dat zal hem aantrekkelijk maken maar ook voor een hoop frustratie zorgen.
Tweede viool spelen is soms helemaal niet erg maar jij komt regelmatig helemaal niet voor in het orkest en dat vreet aan je.
Je bent niet vreselijk.
Je bent menselijk.
Denk je dat het ooit went, deze vent? ( )
Dat zal hem aantrekkelijk maken maar ook voor een hoop frustratie zorgen.
Tweede viool spelen is soms helemaal niet erg maar jij komt regelmatig helemaal niet voor in het orkest en dat vreet aan je.
Je bent niet vreselijk.
Je bent menselijk.
Denk je dat het ooit went, deze vent? ( )
donderdag 25 augustus 2011 om 09:14
Hoe oud is je vriend?
Lijkt mij niet zo piepjong meer.
Als ik dan lees over katers uitslapen, tussen de bierflessen in slaap vallen, lekker je eigen gang gaan onder het mom ik heb ook een eigen leven, klinkt in mijn ogen heel onvolwassen.
Ik snap best dat op zijn tijd met alleen mannen op stap gaan leuk is.
Maar come on zeg, moet dat zo'n issue zijn?
Lijkt mij niet zo piepjong meer.
Als ik dan lees over katers uitslapen, tussen de bierflessen in slaap vallen, lekker je eigen gang gaan onder het mom ik heb ook een eigen leven, klinkt in mijn ogen heel onvolwassen.
Ik snap best dat op zijn tijd met alleen mannen op stap gaan leuk is.
Maar come on zeg, moet dat zo'n issue zijn?
donderdag 25 augustus 2011 om 10:15
Ik kan me je gevoelens wel voorstellen. Hij zou dit soort avondjes / weekenden op zijn minst kunnen plannen. Heeft hij wel behoefte aan tijd met jou?
Misschien kun je zelf op zoek naar een (mannelijke) vriendengroep die ook pokernachten organiseert. Hoe zou hij het vinden als hij dan een keer thuis blijft, en jij dan daar de nacht tussen de bierflessen en dronken kerels doorbrengt?
Misschien kun je zelf op zoek naar een (mannelijke) vriendengroep die ook pokernachten organiseert. Hoe zou hij het vinden als hij dan een keer thuis blijft, en jij dan daar de nacht tussen de bierflessen en dronken kerels doorbrengt?
donderdag 25 augustus 2011 om 10:35
quote:eleonora schreef op 25 augustus 2011 @ 08:16:
Het is een hele leuke man maar ongrijpbaar. Een vrije vogel, iemand die zich niet vast laat leggen in een relatie.
Dat zal hem aantrekkelijk maken maar ook voor een hoop frustratie zorgen.
Tweede viool spelen is soms helemaal niet erg maar jij komt regelmatig helemaal niet voor in het orkest en dat vreet aan je.
Je bent niet vreselijk.
Je bent menselijk.
Denk je dat het ooit went, deze vent? ( )Super van je Leo!! En nog Gefeliciteerd he
Het is een hele leuke man maar ongrijpbaar. Een vrije vogel, iemand die zich niet vast laat leggen in een relatie.
Dat zal hem aantrekkelijk maken maar ook voor een hoop frustratie zorgen.
Tweede viool spelen is soms helemaal niet erg maar jij komt regelmatig helemaal niet voor in het orkest en dat vreet aan je.
Je bent niet vreselijk.
Je bent menselijk.
Denk je dat het ooit went, deze vent? ( )Super van je Leo!! En nog Gefeliciteerd he
donderdag 25 augustus 2011 om 10:59
Ik vind je helemaal niet vreselijk. Ik vind het mooi en lief van je dat je het bij jezelf houdt en je afvraagt wat jij kunt doen. Dus daar ga ik antwoord op geven: je kunt accepteren dat je vriend je niet mee wil hebben naar avonden met zijn vrienden. Je kunt accepteren dat je vriend je beloftes doet (zoals je komen ophalen als er meer vriendinnen van blijken te zijn) die hij niet nakomt. Je kunt accepteren dat hij regelmatig wil stappen en uitgaan en dan moet uitkateren en jij niet welkom bent en hij geen behoefte heeft om jou dan te zien. Je kunt accepteren dat je vriend niets wil plannen en je dus maar moet afwachten of jullie elkaar gaan zien. Je kunt accepteren dat jij hem liever wil zien en hij liever zijn vrienden. Je kunt accepteren dat jullie een goed gesprek hebben en hij begrip toont en beloftes doet die hij vervolgens niet nakomt. Dat zijn allemaal dingen die JIJ kunt doen. Als sommige van deze dingen voor jou niet mogelijk zijn, omdat het essentieel voor een relatie is dat deze zaken bespreekbaar zijn, dan heb je een probleem. Als hij dat niet wilt of vindt dan kun jij er niets anders aan doen dan de relatie verbreken. Hem veranderen kun je namelijk niet (maar dat heb je geloof ik al door en dat vind ik heel groots van je).
(Overigens denk ik bij deze lijst dat ik me nog eens achter de oren zou krabben. Hij is ongetwijfeld een hele leuke man, maar je mag eisen stellen aan wat je wilt in een relatie. Jezelf maar wegcijferen hoeft niet, het kan zelfs een uitstekende manier zijn om jezelf eens goed kwijt te raken. Ik vind er namelijk best wat heel essentiele zaken tussen staan, qua communicatie etc.)
Voor jezelf kun je concreet natuurlijk werken aan een nieuwe vriendenkring, met mensen die met jou willen stappen, pokeren en dingen doen die jij leuk vindt. Wie weet levert dat je zoveel dat je met je vriend in een nieuwe balans komt en jullie behoefte om elkaar te zien gelijk wordt, wie weet wil hij wel meer afspreken omdat jullie elkaar anders helemaal niet meer zien. Of misschien kom je er achter dat je beter af bent zonder hem, omdat zijn gedrag en houding je te veel stress en negativiteit opleveren. Hoe leuk iemand ook is, sommige slechte eigenschappen zijn niet te compenseren.
Mijn ex was ook een echt leuke man, maar zijn onbetrouwbaarheid in afspraken en zijn altijd in de contramine zijn waren voor mij zo zwaar wegend dat ik niet meer met hem verder wilde, na 7 jaren. En dat was een ontzettend goede beslissing!
(Overigens denk ik bij deze lijst dat ik me nog eens achter de oren zou krabben. Hij is ongetwijfeld een hele leuke man, maar je mag eisen stellen aan wat je wilt in een relatie. Jezelf maar wegcijferen hoeft niet, het kan zelfs een uitstekende manier zijn om jezelf eens goed kwijt te raken. Ik vind er namelijk best wat heel essentiele zaken tussen staan, qua communicatie etc.)
Voor jezelf kun je concreet natuurlijk werken aan een nieuwe vriendenkring, met mensen die met jou willen stappen, pokeren en dingen doen die jij leuk vindt. Wie weet levert dat je zoveel dat je met je vriend in een nieuwe balans komt en jullie behoefte om elkaar te zien gelijk wordt, wie weet wil hij wel meer afspreken omdat jullie elkaar anders helemaal niet meer zien. Of misschien kom je er achter dat je beter af bent zonder hem, omdat zijn gedrag en houding je te veel stress en negativiteit opleveren. Hoe leuk iemand ook is, sommige slechte eigenschappen zijn niet te compenseren.
Mijn ex was ook een echt leuke man, maar zijn onbetrouwbaarheid in afspraken en zijn altijd in de contramine zijn waren voor mij zo zwaar wegend dat ik niet meer met hem verder wilde, na 7 jaren. En dat was een ontzettend goede beslissing!
donderdag 25 augustus 2011 om 11:27
quote:StabiloBoss schreef op 25 augustus 2011 @ 09:37:
Jij wil een relatie, hij een vriendin.
Dit dus.
De enige manier om dit patroon te doorbreken is volledig je eigen plan gaan trekken en hem nergens meer bij te betrekken (koekje & deeg, je kent het wel). Alleen door je eigen radicaal gedrag te veranderen dwing je hem te reageren (of niet maar dan weet je ook waar je staat).
Wat er nu gebeurt is dat je aan hem trekt en loopt te zeuren. Hij trekt zich daarom meer terug en gaat nog meer zijn eigen gang. Jij gaat een goed gesprek met hem aan (loopt tegen hem te zeuren dat je dit niet leuk vindt), hij belooft beterschap (sust je) en gaat zijn eigen gang. Jij gaat nog meer trekken (goede gesprekken, beloftes, frustratie en tranen) en hij gaat nog meer zijn eigen gang.. Hij zal je na de zoveelste ruzie vast eens meenemen, niet omdat hij dat wil maar om van het gezeik af te zijn....
Zie je wat er gebeurt? Neem wat afstand, je huidige aanpak werkt niet, tijd voor iets nieuws.
Jij wil een relatie, hij een vriendin.
Dit dus.
De enige manier om dit patroon te doorbreken is volledig je eigen plan gaan trekken en hem nergens meer bij te betrekken (koekje & deeg, je kent het wel). Alleen door je eigen radicaal gedrag te veranderen dwing je hem te reageren (of niet maar dan weet je ook waar je staat).
Wat er nu gebeurt is dat je aan hem trekt en loopt te zeuren. Hij trekt zich daarom meer terug en gaat nog meer zijn eigen gang. Jij gaat een goed gesprek met hem aan (loopt tegen hem te zeuren dat je dit niet leuk vindt), hij belooft beterschap (sust je) en gaat zijn eigen gang. Jij gaat nog meer trekken (goede gesprekken, beloftes, frustratie en tranen) en hij gaat nog meer zijn eigen gang.. Hij zal je na de zoveelste ruzie vast eens meenemen, niet omdat hij dat wil maar om van het gezeik af te zijn....
Zie je wat er gebeurt? Neem wat afstand, je huidige aanpak werkt niet, tijd voor iets nieuws.
donderdag 25 augustus 2011 om 11:40
Ik denk dat het inderdaad het beste is om hem een koekje van eigen deeg te geven en te kijken hoe hij daar mee omgaat. Misschien gaat hij dan zien hoe leuk dat voor de andere partij is. Zo niet dan zou ik nog een x in gesprek gaan en aangeven dat jij het zo niet leuk vindt en als hij zich niet wil aanpassen je toch nog is goed over deze relatie gaat nadenken.
donderdag 25 augustus 2011 om 12:12
Het voormelde koekje lijkt me de beste oplossing.
Hier ook een vriend die - ok, zij het in mindere mate dan verhaal van TO - soms nogal geabsorbeerd wordt in zijn hobbies en dit lang niet altijd even helder communiceert.
Ben een aantal dagen op stap gegaan, waarbij ik niets van me liet horen of bewust mijn telefoon thuis heb gelaten zodat hij me niet kon bereiken en toen kreeg ìk ineens ip mijn dak dat ik geen rekening met hem zou houden.. Toen heb ik er maar even een grote spiegel bij gepakt .
Daarnaast kun je je afvragen of dit wel het leven is waar jij op zit te wachten. Wat StabiloBoss al aanhaalde, lijkt het erop dat jullie verwachtingen beheurlijk verschillen en dat is 'm waar de schoen wringt.
Hier ook een vriend die - ok, zij het in mindere mate dan verhaal van TO - soms nogal geabsorbeerd wordt in zijn hobbies en dit lang niet altijd even helder communiceert.
Ben een aantal dagen op stap gegaan, waarbij ik niets van me liet horen of bewust mijn telefoon thuis heb gelaten zodat hij me niet kon bereiken en toen kreeg ìk ineens ip mijn dak dat ik geen rekening met hem zou houden.. Toen heb ik er maar even een grote spiegel bij gepakt .
Daarnaast kun je je afvragen of dit wel het leven is waar jij op zit te wachten. Wat StabiloBoss al aanhaalde, lijkt het erop dat jullie verwachtingen beheurlijk verschillen en dat is 'm waar de schoen wringt.
donderdag 25 augustus 2011 om 12:48
Mooi helder verhaal, TO.
En lastige situatie. Ik herken veel van wat je schrijft, ik ben ook zo'n one of the guys type, maar wil in een relatie toch het liefst wel veel samen doen. De tip om je eigen 'mannen/ poker' vrienden te vinden gaat je -denk -ik- geen voldoening geven omdat je zelf al aangeeft het liefst bij je vriend te willen zijn.
De post van Dani vind ik erg goed, het blijven praten heeft blijkbaar geen zin. Ik zit momenteel een beetje in een zelfde soort situatie, ik lees even mee
En lastige situatie. Ik herken veel van wat je schrijft, ik ben ook zo'n one of the guys type, maar wil in een relatie toch het liefst wel veel samen doen. De tip om je eigen 'mannen/ poker' vrienden te vinden gaat je -denk -ik- geen voldoening geven omdat je zelf al aangeeft het liefst bij je vriend te willen zijn.
De post van Dani vind ik erg goed, het blijven praten heeft blijkbaar geen zin. Ik zit momenteel een beetje in een zelfde soort situatie, ik lees even mee
donderdag 25 augustus 2011 om 12:56
Wanneer een eigen netwerk met vrienden geen voldoening geeft omdat je liever bij je eigen vriend bent dan is het een kwestie van verwachtingen. Die zullen dan inderdaad uitgesproken moeten worden.
Ik kan me moeilijk voorstellen dat eigen vrienden geen voldoening zullen geven. Het is toch leuk om met anderen dingen te ondernemen. Het verruimt je leven. En de tijd die je dan doorbrengt met je vriend is dan des te leuker, omdat je de quality time waardeert en met elkaar kunt kletsen over wat je hebt gedaan.
Ik kan me moeilijk voorstellen dat eigen vrienden geen voldoening zullen geven. Het is toch leuk om met anderen dingen te ondernemen. Het verruimt je leven. En de tijd die je dan doorbrengt met je vriend is dan des te leuker, omdat je de quality time waardeert en met elkaar kunt kletsen over wat je hebt gedaan.
