Relaties
alle pijlers
Mijn vader
donderdag 25 augustus 2011 om 15:35
Mijn vader,
Een leuke spontane man. Ziet er nog erg jong uit voor zijn leeftijd.
Veel mensen kennen hem ook.
Ik, zijn dochter. Vind mijn relatie met mijn vader erg moeilijk en raar. Ook mijn ander zusje (nu 16 jaar) kan niet normaal met mijn vader overweg en komt daar bijna nooit.
Op mijn 10de zijn mijn ouders uit elkaar gegaan.
Ze gaan "gelukkig!" nu wel goed met elkaar om. Geen ruzie. Niks aan het handje.
Mijn vader heeft een nieuwe vrouw (aardig mens) en met haar heeft hij ook een aantal nieuwe dochters. Waarvan er zelfs 1tje op dit moment nog in de buik zit.
De band die ik met mijn vader heb is heel raar.. Ik kan het niet beschrijven. Ik vind dat mijn vader mij en mijn zusje een beetje laten zitten. Hij heeft het erg druk met zijn dochters. Zijn nieuwe familie.
Hij beloofd dingen zoals, op bezoek komen, mee naar een (voor mij) belangrijk gesprek, met ons naar London etc. etc.
Hiervan weet ik van tevoren dat hij toch gaat afzeggen of het gaat vergeten. Dit gebeurd telkens weer.
Soms krijg ik een belletje of een berichtje dat hij veel aan me denkt en als er iets is ik altijd kan bellen.
Maar ik heb het gevoel dat hij er niet veel van meent.
hij steekt geen/weinig energy in mij en mijn zusje.
Mijn vader is een man die altijd "cool" moet doen.
Met hem valt dan ook geen fatsoenlijk en serieus gesprek aan te gaan.
Ik mis mijn vader wel een beetje.. Maar het word toch nooit meer zoals eerst. We hebben het allebei druk. Ik probeer zo vaak mogelijk daar op visite te komen. Vind het ook leuk om mijn nieuwe zusjes te zien.
Maar zou ook graag mijn vader een keertje voor mezelf willen.
Maar ik heb het gevoel dat hij daar geen tijd/zin in heeft.
Een leuke spontane man. Ziet er nog erg jong uit voor zijn leeftijd.
Veel mensen kennen hem ook.
Ik, zijn dochter. Vind mijn relatie met mijn vader erg moeilijk en raar. Ook mijn ander zusje (nu 16 jaar) kan niet normaal met mijn vader overweg en komt daar bijna nooit.
Op mijn 10de zijn mijn ouders uit elkaar gegaan.
Ze gaan "gelukkig!" nu wel goed met elkaar om. Geen ruzie. Niks aan het handje.
Mijn vader heeft een nieuwe vrouw (aardig mens) en met haar heeft hij ook een aantal nieuwe dochters. Waarvan er zelfs 1tje op dit moment nog in de buik zit.
De band die ik met mijn vader heb is heel raar.. Ik kan het niet beschrijven. Ik vind dat mijn vader mij en mijn zusje een beetje laten zitten. Hij heeft het erg druk met zijn dochters. Zijn nieuwe familie.
Hij beloofd dingen zoals, op bezoek komen, mee naar een (voor mij) belangrijk gesprek, met ons naar London etc. etc.
Hiervan weet ik van tevoren dat hij toch gaat afzeggen of het gaat vergeten. Dit gebeurd telkens weer.
Soms krijg ik een belletje of een berichtje dat hij veel aan me denkt en als er iets is ik altijd kan bellen.
Maar ik heb het gevoel dat hij er niet veel van meent.
hij steekt geen/weinig energy in mij en mijn zusje.
Mijn vader is een man die altijd "cool" moet doen.
Met hem valt dan ook geen fatsoenlijk en serieus gesprek aan te gaan.
Ik mis mijn vader wel een beetje.. Maar het word toch nooit meer zoals eerst. We hebben het allebei druk. Ik probeer zo vaak mogelijk daar op visite te komen. Vind het ook leuk om mijn nieuwe zusjes te zien.
Maar zou ook graag mijn vader een keertje voor mezelf willen.
Maar ik heb het gevoel dat hij daar geen tijd/zin in heeft.
donderdag 25 augustus 2011 om 15:48
Ik herken je verhaal....helaas.
Bij mij is er alleen de bijkomstigheid dat stiefmoeder en ik elkaar totaal niet liggen en mijn halfzusje mij niet eens kent.
mijn vader steekt ook veel meer tijd in zijn jongste aanwinst dan in zijn (klein) kinderen, ik heb het daar wel eens overgehad en toen kreeg ik te horen dat wij gesetteld waren en dat zij hem nog zo hard nodig had.........tja wat moet je daar mee?????
Bij mij is er alleen de bijkomstigheid dat stiefmoeder en ik elkaar totaal niet liggen en mijn halfzusje mij niet eens kent.
mijn vader steekt ook veel meer tijd in zijn jongste aanwinst dan in zijn (klein) kinderen, ik heb het daar wel eens overgehad en toen kreeg ik te horen dat wij gesetteld waren en dat zij hem nog zo hard nodig had.........tja wat moet je daar mee?????
donderdag 25 augustus 2011 om 15:51
donderdag 25 augustus 2011 om 15:51
Ja daar zat ik ook aan te denken Cateautje!
Misschien dat ik dat maar eens moet gaan doen.
@stabiloboss is dat zo ja???
Ik heb vanavond een (voor mij) belangrijk gesprek.
En ik zou het geweldig vinden als mijn vader daar bij zou zijn.
Ik stond er al van te kijken dat hij gister avond nog niet had afgebeld. Maar hij begint nu wel terug te krabbelen..
Dit was voor mij de zoveelste teleurstelling dat ik het graag even hier kwijt wou.
Ben benieuwd of hij uiteindelijk misschien dan toch mee gaat?
Ik hoop het maar ben bang van niet...
Misschien dat ik dat maar eens moet gaan doen.
@stabiloboss is dat zo ja???
Ik heb vanavond een (voor mij) belangrijk gesprek.
En ik zou het geweldig vinden als mijn vader daar bij zou zijn.
Ik stond er al van te kijken dat hij gister avond nog niet had afgebeld. Maar hij begint nu wel terug te krabbelen..
Dit was voor mij de zoveelste teleurstelling dat ik het graag even hier kwijt wou.
Ben benieuwd of hij uiteindelijk misschien dan toch mee gaat?
Ik hoop het maar ben bang van niet...
donderdag 25 augustus 2011 om 15:54
quote:siepje1 schreef op 25 augustus 2011 @ 15:48:
Ik herken je verhaal....helaas.
Bij mij is er alleen de bijkomstigheid dat stiefmoeder en ik elkaar totaal niet liggen en mijn halfzusje mij niet eens kent.
mijn vader steekt ook veel meer tijd in zijn jongste aanwinst dan in zijn (klein) kinderen, ik heb het daar wel eens overgehad en toen kreeg ik te horen dat wij gesetteld waren en dat zij hem nog zo hard nodig had.........tja wat moet je daar mee?????
Jeetje dat is ook lekker kort door de bocht.
Alsof je aan de kant gezet word.
Zo voel ik me tenminste wel.
Ik herken je verhaal....helaas.
Bij mij is er alleen de bijkomstigheid dat stiefmoeder en ik elkaar totaal niet liggen en mijn halfzusje mij niet eens kent.
mijn vader steekt ook veel meer tijd in zijn jongste aanwinst dan in zijn (klein) kinderen, ik heb het daar wel eens overgehad en toen kreeg ik te horen dat wij gesetteld waren en dat zij hem nog zo hard nodig had.........tja wat moet je daar mee?????
Jeetje dat is ook lekker kort door de bocht.
Alsof je aan de kant gezet word.
Zo voel ik me tenminste wel.
donderdag 25 augustus 2011 om 15:58
Ik kan me voorstellen dat je graag eens iets alleen met je vader zou doen.
En dan hoeven jullie geen hele gesprekken te voeren over gevoelens (wat met de meeste vaders moeilijk schijnt te zijn, volgens dit topic ) maar gewoon een activiteit die jullie allebei leuk vinden.
Misschien een leuke film.
Dat is niet zo beladen maar dan ben je wel even met zijn tweeën.
En dan hoeven jullie geen hele gesprekken te voeren over gevoelens (wat met de meeste vaders moeilijk schijnt te zijn, volgens dit topic ) maar gewoon een activiteit die jullie allebei leuk vinden.
Misschien een leuke film.
Dat is niet zo beladen maar dan ben je wel even met zijn tweeën.
donderdag 25 augustus 2011 om 16:03
donderdag 25 augustus 2011 om 21:10
Ik vind het vreemd dat je eigenlijk nog moeite steekt in je vader, die je elke keer weer laat zitten...
Van mij zou hij die brief kunnen krijgen en een "tot nooit meer ziens" als afsluiter.
Mijn relatie met mijn vader is ook veranderd. 2 jaar geleden zijn mijn ouders gescheiden, en sindsdien heeft mijn vader een relatie met de oude schoolliefde die hij toentertijd had verlaten voor mijn moeder. Zij heeft 3 kinderen (16, 18, 22 ofzoiets) die bij haar wonen en bij hun vader, en het is net alsof hij nu een nieuw gezinnetje heeft. Ik ben wel blij voor hem dat hij gelukkig is, maar het wordt zo in mijn gezicht geduwd bij wijze van spreken. Met haar 3 kinderen zijn ze rond de tafel gaan zitten om over de nieuwe situatie te spreken. Met mij en mijn broer heeft hij dat nooit gedaan. Ik vind het ook zo vreemd dat die kinderen van haar dit zo makkelijk accepteren, ik vraag me dan af wat voor man hun vader dan is. Is mijn vader zo veel toffer dan die van hen? In feite zijn mijn ouders en hun ouders uit elkaar gegaan, omdat mijn vader en zij elkaar weer hadden gezien na al die jaren.
Maar goed, ondanks dit alles staat mijn vader wel voor me klaar als ik hem nodig heb en daar ben ik blij om.
Van mij zou hij die brief kunnen krijgen en een "tot nooit meer ziens" als afsluiter.
Mijn relatie met mijn vader is ook veranderd. 2 jaar geleden zijn mijn ouders gescheiden, en sindsdien heeft mijn vader een relatie met de oude schoolliefde die hij toentertijd had verlaten voor mijn moeder. Zij heeft 3 kinderen (16, 18, 22 ofzoiets) die bij haar wonen en bij hun vader, en het is net alsof hij nu een nieuw gezinnetje heeft. Ik ben wel blij voor hem dat hij gelukkig is, maar het wordt zo in mijn gezicht geduwd bij wijze van spreken. Met haar 3 kinderen zijn ze rond de tafel gaan zitten om over de nieuwe situatie te spreken. Met mij en mijn broer heeft hij dat nooit gedaan. Ik vind het ook zo vreemd dat die kinderen van haar dit zo makkelijk accepteren, ik vraag me dan af wat voor man hun vader dan is. Is mijn vader zo veel toffer dan die van hen? In feite zijn mijn ouders en hun ouders uit elkaar gegaan, omdat mijn vader en zij elkaar weer hadden gezien na al die jaren.
Maar goed, ondanks dit alles staat mijn vader wel voor me klaar als ik hem nodig heb en daar ben ik blij om.
donderdag 25 augustus 2011 om 22:59
quote:Bammetjebam schreef op 25 augustus 2011 @ 21:10:
Ik vind het ook zo vreemd dat die kinderen van haar dit zo makkelijk accepteren, ik vraag me dan af wat voor man hun vader dan is. Is mijn vader zo veel toffer dan die van hen? .
Ik kan me vergissen maar ik heb sterk de indruk dat kinderen van hun moeder veel makkelijke accepteren dat ze vreemdgaat en haar man dumpt voor een ander, dan van hun vader. Ook als hun eigen vader een hele lieve man/vader is. Ik zie het bijvoorbeeld bij mijn stiefkinderen (hun moeder heeft hun vader gedumpt voor een ander maar zij lijken daar helemaal geen moeite mee (gehad) te hebben) en ik lees hier dikwijls verhalen van kinderen die hun vader zijn vreemdgaan kwalijk nemen, maar zelden verhalen van kinderen die hun moeder haar vreemdgaan kwalijk nemen.
Ik vraag me af hoe dat komt.
Ik vind het ook zo vreemd dat die kinderen van haar dit zo makkelijk accepteren, ik vraag me dan af wat voor man hun vader dan is. Is mijn vader zo veel toffer dan die van hen? .
Ik kan me vergissen maar ik heb sterk de indruk dat kinderen van hun moeder veel makkelijke accepteren dat ze vreemdgaat en haar man dumpt voor een ander, dan van hun vader. Ook als hun eigen vader een hele lieve man/vader is. Ik zie het bijvoorbeeld bij mijn stiefkinderen (hun moeder heeft hun vader gedumpt voor een ander maar zij lijken daar helemaal geen moeite mee (gehad) te hebben) en ik lees hier dikwijls verhalen van kinderen die hun vader zijn vreemdgaan kwalijk nemen, maar zelden verhalen van kinderen die hun moeder haar vreemdgaan kwalijk nemen.
Ik vraag me af hoe dat komt.
donderdag 25 augustus 2011 om 23:45
quote:ladyw schreef op 25 augustus 2011 @ 15:54:
[...]
Jeetje dat is ook lekker kort door de bocht.
Alsof je aan de kant gezet word.
Zo voel ik me tenminste wel.
Zo voelt het ook.........ben al negen jaar niet bij hem geweest met feestdagen (vaderdag, kerst, enz) omdat zij anders niet komt....
Het is heel hard om dat te moeten horen juist omdat ik het al jong (16) zonder moeder moest doen.....maar ik heb me erbij neergelegd en ben blij met de bliksem bezoekjes die hij brengt....
[...]
Jeetje dat is ook lekker kort door de bocht.
Alsof je aan de kant gezet word.
Zo voel ik me tenminste wel.
Zo voelt het ook.........ben al negen jaar niet bij hem geweest met feestdagen (vaderdag, kerst, enz) omdat zij anders niet komt....
Het is heel hard om dat te moeten horen juist omdat ik het al jong (16) zonder moeder moest doen.....maar ik heb me erbij neergelegd en ben blij met de bliksem bezoekjes die hij brengt....
vrijdag 26 augustus 2011 om 00:22
quote:StabiloBoss schreef op 25 augustus 2011 @ 15:45:
Misschien een schrale troost, maar ik ken weinig tot geen mensen met een normale relatie met hun vader.
Of hij nou gewoon nog met moeder getrouwd is, of niet.
Misschien is niet kunnen communiceren met een vader wel normaal.
Hoho, dat wou ik al zeggen!
Met de nodige spijt kan ik het citaat bevestigen, hoewel ik weet dat het kan: een vader die gewoon babbelt met zijn dochter, haar overhoort zonder stress en die leert hoe ze haar fietsband moet plakken. Bij de ene dochter lukt het wel, bij de andere helemaal niet.
Ladyw, je doet je naam eer aan. Je post is die van een dame, van iemand met gevoel voor stijl en verhoudingen. De suggestie om de tekst op mooi briefpapier over te schrijven en op te sturen vind ik heel zinnig - mss met hier en daar wat aanpassingen. Je bent eerlijk en glashelder. Hulde. Je vader mag echt heel trots op je zijn!
Dimpf
Misschien een schrale troost, maar ik ken weinig tot geen mensen met een normale relatie met hun vader.
Of hij nou gewoon nog met moeder getrouwd is, of niet.
Misschien is niet kunnen communiceren met een vader wel normaal.
Hoho, dat wou ik al zeggen!
Met de nodige spijt kan ik het citaat bevestigen, hoewel ik weet dat het kan: een vader die gewoon babbelt met zijn dochter, haar overhoort zonder stress en die leert hoe ze haar fietsband moet plakken. Bij de ene dochter lukt het wel, bij de andere helemaal niet.
Ladyw, je doet je naam eer aan. Je post is die van een dame, van iemand met gevoel voor stijl en verhoudingen. De suggestie om de tekst op mooi briefpapier over te schrijven en op te sturen vind ik heel zinnig - mss met hier en daar wat aanpassingen. Je bent eerlijk en glashelder. Hulde. Je vader mag echt heel trots op je zijn!
Dimpf
