Relaties
alle pijlers
Relatiedip?
maandag 29 augustus 2011 om 13:10
Hallo allemaal!
Ik lees al een heel tijdje mee op het forum, maar plaatst nu zelf ook eens wat.. Ik weet niet precies wat ik hiermee wil, maar ik denk dat ik voornamelijk mijn verhaal even kwijt moet.
Ik ben bijna 22 jaar en heb nu al ruim 3,5 jaar een relatie met mijn vriend van bijna 24. Daarvan wonen we al ruim 2,5 jaar samen. Sinds een aantal maanden twijfel ik er aan of ik nog wel 'goed genoeg' ben voor hem en of hij nog wel met mij verder wil. Aangezien hij fulltime werkt (en ik nog studeer) betaalt hij het huis en de meeste rekeningen. Ik heb toendertijd gezegd dat ik het huishouden dan voor mijn rekening zou nemen. Het vervelende is dat ik hier gewoon zoooo slecht in ben! Hier hebben we dan ook regelmatig een discussie over. En iedere keer beloof ik weer beter mn best te doen (wat ik ook wel een paar weken volhoud!), maar daarna verval ik weer in mijn oude gewoonte..
Daarbij komt ook nog eens dat ik de laatste tijd gewoon geen zin meer heb in seks. Dit vind hij natuurlijk erg vervelend en dat kan ik mij ook echt wel voorstellen. Ik mis alleen de intimiteit er om heen (bijv. lekker met zn tweetjes op de bank hangen.. een keer een spontane zoen of een hele dikke knuffel). Ik heb gewoon het idee dat ik er ben voor de seks en voor het huishouden. Dit is natuurlijk niet zo, maar zo voelt het soms voor mij.
Een paar weken geleden hadden we het erover wat er zou gebeuren als ik onverwachts zwanger zou raken. Hij heeft toen aangegeven dat er een hele grote kans is dat ik dan een single moeder zou worden! Hier schrok ik enorm van! Als je van iemand houdt dan kun je daar toch uitkomen met zijn tweeen? Maar goed, ik ben niet zwanger en das misschien maar goed ook!
Nu zal iedereen misschien denken, wat moet je met zo'n kerel? Maar hij maakt mij wel aan het lachen, ik houd van hem en ik voel me gewoon heel erg veilig bij hem!
Ik heb het er onlangs ook met hem over gehad en hij heeft toen aangegeven dat hij echt nog verder met mij wil, maar dat hij gewoon niet weet hoe de toekomst er voor ons uitziet. Het was sowieso al heel wat dat hij er met mij over praatte, want normaal gesproken gaat hij in de 'negeer-stand' als er over gevoel/emotie gepraat moet worden. Sinds dat gesprek is hij al wel wat meer intiemer geworden buiten de slaapkamer zeg maar en dat doet mij wel goed. Ik krijg toch wel het idee dat hij wel van mij houdt. Maar toch blijven die twijfels..
Kan dit nog goed komen..? En zo ja, iemand ideeen hoe?
Ik lees al een heel tijdje mee op het forum, maar plaatst nu zelf ook eens wat.. Ik weet niet precies wat ik hiermee wil, maar ik denk dat ik voornamelijk mijn verhaal even kwijt moet.
Ik ben bijna 22 jaar en heb nu al ruim 3,5 jaar een relatie met mijn vriend van bijna 24. Daarvan wonen we al ruim 2,5 jaar samen. Sinds een aantal maanden twijfel ik er aan of ik nog wel 'goed genoeg' ben voor hem en of hij nog wel met mij verder wil. Aangezien hij fulltime werkt (en ik nog studeer) betaalt hij het huis en de meeste rekeningen. Ik heb toendertijd gezegd dat ik het huishouden dan voor mijn rekening zou nemen. Het vervelende is dat ik hier gewoon zoooo slecht in ben! Hier hebben we dan ook regelmatig een discussie over. En iedere keer beloof ik weer beter mn best te doen (wat ik ook wel een paar weken volhoud!), maar daarna verval ik weer in mijn oude gewoonte..
Daarbij komt ook nog eens dat ik de laatste tijd gewoon geen zin meer heb in seks. Dit vind hij natuurlijk erg vervelend en dat kan ik mij ook echt wel voorstellen. Ik mis alleen de intimiteit er om heen (bijv. lekker met zn tweetjes op de bank hangen.. een keer een spontane zoen of een hele dikke knuffel). Ik heb gewoon het idee dat ik er ben voor de seks en voor het huishouden. Dit is natuurlijk niet zo, maar zo voelt het soms voor mij.
Een paar weken geleden hadden we het erover wat er zou gebeuren als ik onverwachts zwanger zou raken. Hij heeft toen aangegeven dat er een hele grote kans is dat ik dan een single moeder zou worden! Hier schrok ik enorm van! Als je van iemand houdt dan kun je daar toch uitkomen met zijn tweeen? Maar goed, ik ben niet zwanger en das misschien maar goed ook!
Nu zal iedereen misschien denken, wat moet je met zo'n kerel? Maar hij maakt mij wel aan het lachen, ik houd van hem en ik voel me gewoon heel erg veilig bij hem!
Ik heb het er onlangs ook met hem over gehad en hij heeft toen aangegeven dat hij echt nog verder met mij wil, maar dat hij gewoon niet weet hoe de toekomst er voor ons uitziet. Het was sowieso al heel wat dat hij er met mij over praatte, want normaal gesproken gaat hij in de 'negeer-stand' als er over gevoel/emotie gepraat moet worden. Sinds dat gesprek is hij al wel wat meer intiemer geworden buiten de slaapkamer zeg maar en dat doet mij wel goed. Ik krijg toch wel het idee dat hij wel van mij houdt. Maar toch blijven die twijfels..
Kan dit nog goed komen..? En zo ja, iemand ideeen hoe?
maandag 29 augustus 2011 om 13:15
Jij zegt :
"Nu zal iedereen misschien denken, wat moet je met zo'n kerel? Maar hij maakt mij wel aan het lachen, ik houd van hem en ik voel me gewoon heel erg veilig bij hem!"
Maar ik denk: wat moet zo'n kerel met jou?! Jij bent de minst binnenbrengende, verzaakt daarnaast dan in je belofte om het huishouden op je te nemen en praat over zwanger worden... Ik kan mij voorstellen dat hij schrikt.
Het enige dat helpt, imho, is om je verantwoordelijheden weer te nemen. Werk hard, studeer hard, doe je huishouden en zorg dat je je zaakjes op orde hebt. Dan wordt je ws meteen ook wat aantrekkelijker voor hem. En jezelf beschouwen als "aanwezig voor seks en huishouden" vind ik ontzettend LULLIG voor je vriend. Die doet niets om dat te verdienen...
"Nu zal iedereen misschien denken, wat moet je met zo'n kerel? Maar hij maakt mij wel aan het lachen, ik houd van hem en ik voel me gewoon heel erg veilig bij hem!"
Maar ik denk: wat moet zo'n kerel met jou?! Jij bent de minst binnenbrengende, verzaakt daarnaast dan in je belofte om het huishouden op je te nemen en praat over zwanger worden... Ik kan mij voorstellen dat hij schrikt.
Het enige dat helpt, imho, is om je verantwoordelijheden weer te nemen. Werk hard, studeer hard, doe je huishouden en zorg dat je je zaakjes op orde hebt. Dan wordt je ws meteen ook wat aantrekkelijker voor hem. En jezelf beschouwen als "aanwezig voor seks en huishouden" vind ik ontzettend LULLIG voor je vriend. Die doet niets om dat te verdienen...
maandag 29 augustus 2011 om 13:16
maandag 29 augustus 2011 om 13:17
quote:Nu zal iedereen misschien denken, wat moet je met zo'n kerel?
Eerlijk gezegd vraag ik me af wat die kerel met zo'n vriendin moet...
Je komt afspraken (over huishouden) niet na, geeft wel aan wat je mist qua intimiteit maar ik lees niet wat je daar zèlf aan doet en "er met z'n tweeën uitkomen" is niet hetzelfde als tegen elke prijs bij elkaar blijven vanwege 'n ongeplande zwangerschap.
Je weet heel goed aan te geven wat je niet zint wat je vriend betreft. Maar welke actie onderneem JIJ om uit deze relatiedip te komen?
Eerlijk gezegd vraag ik me af wat die kerel met zo'n vriendin moet...
Je komt afspraken (over huishouden) niet na, geeft wel aan wat je mist qua intimiteit maar ik lees niet wat je daar zèlf aan doet en "er met z'n tweeën uitkomen" is niet hetzelfde als tegen elke prijs bij elkaar blijven vanwege 'n ongeplande zwangerschap.
Je weet heel goed aan te geven wat je niet zint wat je vriend betreft. Maar welke actie onderneem JIJ om uit deze relatiedip te komen?
maandag 29 augustus 2011 om 13:20
Ik heb wel een parttime baantje.. maar dat brengt natuurlijk niet zo veel binnen als zijn fulltime baantje. Van het geld dat ik verdien doen we leuke dingen (uit eten gaan, naar de kroeg, uitjes dat soort dingen).
En over het zwanger raken was ik zelf niet eens begonnen (maar kan me uiteraard goed voorstellen dat mannen schrikken van de vraag 'wat zou je doen als..').
En ja, je hebt gelijk dat ik verzaak mijn beloften na te komen wat betreft huishouden. Natuurlijk doe ik wel wat. Ik stofzuig twee keer per week, dweil minstens 1x per week, doe regelmatig de was, maar alleen maar omdat hij dat van mij verwacht. Op de een of andere manier zie ik gewoon niet dat het tijd is om te stofzuigen (ja als het drie weken niet gedaan is zie ik dat natuurlijk wel
).
En over het zwanger raken was ik zelf niet eens begonnen (maar kan me uiteraard goed voorstellen dat mannen schrikken van de vraag 'wat zou je doen als..').
En ja, je hebt gelijk dat ik verzaak mijn beloften na te komen wat betreft huishouden. Natuurlijk doe ik wel wat. Ik stofzuig twee keer per week, dweil minstens 1x per week, doe regelmatig de was, maar alleen maar omdat hij dat van mij verwacht. Op de een of andere manier zie ik gewoon niet dat het tijd is om te stofzuigen (ja als het drie weken niet gedaan is zie ik dat natuurlijk wel
).
maandag 29 augustus 2011 om 13:25
@ Veronicas:
Wat ik doe om uit deze dip te komen, is erover te praten. Wat ik heel moeilijk vind, omdat hij daar echt niet van houdt! Gelukkig kan ik de laatste tijd wat beter met hem praten en uit hij eindelijk ook eens hoe hij er over denkt.
Ook laat ik hem zoveel mogelijk zijn eigen ding doen, omdat hij er niet van houdt dat er alleen een 'wij' bestaat en geen 'ik' meer. (in het begin wilde ik alles met hem samen doen en wilde ik dat hij overal bij was. Wat natuurlijk niet goed van mij was). Nu doe ik mijn ding en hoeft hij natuurlijk niet mee als hij dat niet wilt. Ook blijf ik wat vaker thuis als hij met vrienden op stap gaat. Hij vindt dit wel fijn, omdat ik er dan niet aan vast geplakt zit
. Er zijn avonden dat we samen uit zijn en elkaar eigenlijk de hele avond niet zien!
Wat ik doe om uit deze dip te komen, is erover te praten. Wat ik heel moeilijk vind, omdat hij daar echt niet van houdt! Gelukkig kan ik de laatste tijd wat beter met hem praten en uit hij eindelijk ook eens hoe hij er over denkt.
Ook laat ik hem zoveel mogelijk zijn eigen ding doen, omdat hij er niet van houdt dat er alleen een 'wij' bestaat en geen 'ik' meer. (in het begin wilde ik alles met hem samen doen en wilde ik dat hij overal bij was. Wat natuurlijk niet goed van mij was). Nu doe ik mijn ding en hoeft hij natuurlijk niet mee als hij dat niet wilt. Ook blijf ik wat vaker thuis als hij met vrienden op stap gaat. Hij vindt dit wel fijn, omdat ik er dan niet aan vast geplakt zit
. Er zijn avonden dat we samen uit zijn en elkaar eigenlijk de hele avond niet zien!
maandag 29 augustus 2011 om 13:28
Als ik man zou zijn, en mijn vriendin zou zwanger raken zou ze er ook alleen voor komen te staan. Ik wil geen kinderen, zo gek vind ik dat dus niet. Al zou ik d'r best financieel bij willen staan, ik zou geen kind in m'n huis willen en ook geen verzorgende rol hierbij willen hebben.
Daarnaast, kun je financieel niet een steentje bijdragen?
Daarnaast, kun je financieel niet een steentje bijdragen?
maandag 29 augustus 2011 om 13:30
Je zegt dat je het idee hebt dat je er alleen bent voor de seks en het huishouden. Ik kan me voorstellen dat je daar niet ontzettend hitsig van wordt... En ook al weet je wel dat het niet zo is, toch voelt het zo. Kunnen jullie de taken in het huishouden niet een beetje verdelen? Als jij er meer tijd voor hebt is het prima dat je meer doet op dat gebied, maar hij kan toch ook wel iets doen? Dan heb jij hopelijk ook meer het idee echt samen te zijn en minder het gevoel de huishoudster te zijn.
maandag 29 augustus 2011 om 13:31
Fincancieel probeer ik mijn steentje bij te dragen, maar dat lukt soms gewoon niet. Vaak betaal ik wel de weekendjes weg en leuke dingen die we doen voor hem. En ik betaal soms ook wel eens een aantal rekeningen (als mijn portemonee het toe laat dan natuurlijk!)
En het is niet dat hij geen kinderen wil, die wil hij juist wel. Alleen nu nog niet. En dat snap ik. Maar hij begon zelf het gesprek van 'als we later kinderen hebben, dan..' en toen vroeg ik mij af hoe het zou zijn als ik nu zwanger zou zijn. (zo gek lijkt me dat ook weer niet)..
En het is niet dat hij geen kinderen wil, die wil hij juist wel. Alleen nu nog niet. En dat snap ik. Maar hij begon zelf het gesprek van 'als we later kinderen hebben, dan..' en toen vroeg ik mij af hoe het zou zijn als ik nu zwanger zou zijn. (zo gek lijkt me dat ook weer niet)..
maandag 29 augustus 2011 om 13:35
@ LeMair: 'Gelukkig is er wel iets dat hij doet in het huishouden.. de wc Daar heb ik namelijk echt een hekel aan Maar wat ik soms gewoon erg naar vind, is dat als we weer een discussie gehad hebben over het huishouden en ik doe zo hard mijn best, dat hij zijn vuile sokken op de bank uittrekt en daar laat liggen, de vaatwasser niet inruimt als ik daar geen tijd voor heb (als ik 's avonds moet werken)
Misschien komt dit heel lomp over, omdat ik toch 'zeeen van tijd heb', maar ondanks dat ik maar een studentje ben heb ik het stiekem ook wel een beetje druk.
Misschien komt dit heel lomp over, omdat ik toch 'zeeen van tijd heb', maar ondanks dat ik maar een studentje ben heb ik het stiekem ook wel een beetje druk.
maandag 29 augustus 2011 om 13:35
quote:ericoss schreef op 29 augustus 2011 @ 13:25:
@ Veronicas:
Wat ik doe om uit deze dip te komen, is erover te praten. Wat ik heel moeilijk vind, omdat hij daar echt niet van houdt! Gelukkig kan ik de laatste tijd wat beter met hem praten en uit hij eindelijk ook eens hoe hij er over denkt.
Ook laat ik hem zoveel mogelijk zijn eigen ding doen, omdat hij er niet van houdt dat er alleen een 'wij' bestaat en geen 'ik' meer. (in het begin wilde ik alles met hem samen doen en wilde ik dat hij overal bij was. Wat natuurlijk niet goed van mij was). Nu doe ik mijn ding en hoeft hij natuurlijk niet mee als hij dat niet wilt. Ook blijf ik wat vaker thuis als hij met vrienden op stap gaat. Hij vindt dit wel fijn, omdat ik er dan niet aan vast geplakt zit. Er zijn avonden dat we samen uit zijn en elkaar eigenlijk de hele avond niet zien!
Klinkt goed. Maar wat ik mis is wat jij doet om het gemis aan intimiteit dat jij zegt te ervaren, te verbeteren.
Het "zou misschien niet moeten mogen" dat een slordig huis er voor zorgt dat er niet geknuffeld wordt. Maar in de praktijk werkt het wel vaak zo: lange dag gewerkt, thuis komen en er nog net zo'n puinzooi aantreffen als je die ochtend hebt achter gelaten en je vriendin, die met jou afgesproken heeft het grootste deel van het huishouden te doen, wil geknuffeld worden ondanks dat je in de baalstand schiet. Mensen krijgen om minder een kuthumeur. En met 'n kuthumeur knuffelt het nou eenmaal niet zo lekker.
Daarnaast: als jij je aan jóuw deel van de afspraken houdt, is het ook makkelijker om de ander aan te spreken op zijn deel van de afspraken.
Je kunt zelf 'n heleboel veranderen aan de omstandigheden. Je hebt zelf 'n grote invloed op het humeur van de ander. Die ander is en blijft zelf verantwoordelijk voor z'n eigen humeur en hoe dat geuit wordt, maar je kunt wel zelf 'n klimaat scheppen waarin 'n goed humeur veel beter gedijt.
@ Veronicas:
Wat ik doe om uit deze dip te komen, is erover te praten. Wat ik heel moeilijk vind, omdat hij daar echt niet van houdt! Gelukkig kan ik de laatste tijd wat beter met hem praten en uit hij eindelijk ook eens hoe hij er over denkt.
Ook laat ik hem zoveel mogelijk zijn eigen ding doen, omdat hij er niet van houdt dat er alleen een 'wij' bestaat en geen 'ik' meer. (in het begin wilde ik alles met hem samen doen en wilde ik dat hij overal bij was. Wat natuurlijk niet goed van mij was). Nu doe ik mijn ding en hoeft hij natuurlijk niet mee als hij dat niet wilt. Ook blijf ik wat vaker thuis als hij met vrienden op stap gaat. Hij vindt dit wel fijn, omdat ik er dan niet aan vast geplakt zit
. Er zijn avonden dat we samen uit zijn en elkaar eigenlijk de hele avond niet zien!Klinkt goed. Maar wat ik mis is wat jij doet om het gemis aan intimiteit dat jij zegt te ervaren, te verbeteren.
Het "zou misschien niet moeten mogen" dat een slordig huis er voor zorgt dat er niet geknuffeld wordt. Maar in de praktijk werkt het wel vaak zo: lange dag gewerkt, thuis komen en er nog net zo'n puinzooi aantreffen als je die ochtend hebt achter gelaten en je vriendin, die met jou afgesproken heeft het grootste deel van het huishouden te doen, wil geknuffeld worden ondanks dat je in de baalstand schiet. Mensen krijgen om minder een kuthumeur. En met 'n kuthumeur knuffelt het nou eenmaal niet zo lekker.
Daarnaast: als jij je aan jóuw deel van de afspraken houdt, is het ook makkelijker om de ander aan te spreken op zijn deel van de afspraken.
Je kunt zelf 'n heleboel veranderen aan de omstandigheden. Je hebt zelf 'n grote invloed op het humeur van de ander. Die ander is en blijft zelf verantwoordelijk voor z'n eigen humeur en hoe dat geuit wordt, maar je kunt wel zelf 'n klimaat scheppen waarin 'n goed humeur veel beter gedijt.
maandag 29 augustus 2011 om 13:38
quote:ericoss schreef op 29 augustus 2011 @ 13:35:
@ LeMair: 'Gelukkig is er wel iets dat hij doet in het huishouden.. de wc Daar heb ik namelijk echt een hekel aan Maar wat ik soms gewoon erg naar vind, is dat als we weer een discussie gehad hebben over het huishouden en ik doe zo hard mijn best, dat hij zijn vuile sokken op de bank uittrekt en daar laat liggen, de vaatwasser niet inruimt als ik daar geen tijd voor heb (als ik 's avonds moet werken)
Misschien komt dit heel lomp over, omdat ik toch 'zeeen van tijd heb', maar ondanks dat ik maar een studentje ben heb ik het stiekem ook wel een beetje druk.Hoeveel uur per week ben je kwijt aan je parttime baan, studie en reizen van en naar school/werk en jouw vriend aan zijn werk incl. reistijd?
@ LeMair: 'Gelukkig is er wel iets dat hij doet in het huishouden.. de wc Daar heb ik namelijk echt een hekel aan Maar wat ik soms gewoon erg naar vind, is dat als we weer een discussie gehad hebben over het huishouden en ik doe zo hard mijn best, dat hij zijn vuile sokken op de bank uittrekt en daar laat liggen, de vaatwasser niet inruimt als ik daar geen tijd voor heb (als ik 's avonds moet werken)
Misschien komt dit heel lomp over, omdat ik toch 'zeeen van tijd heb', maar ondanks dat ik maar een studentje ben heb ik het stiekem ook wel een beetje druk.Hoeveel uur per week ben je kwijt aan je parttime baan, studie en reizen van en naar school/werk en jouw vriend aan zijn werk incl. reistijd?
maandag 29 augustus 2011 om 13:41
aan mijn partime baan +reizen ben ik zo'n 20 uur per week kwijt. Studie is even afwachten. Ik ga over twee weken aan mijn Bachelorproject beginnen en verwacht daar ook wel zo'n 30 uur mee bezig te zijn per week (zo niet langer). Hij werkt 40 uur per week en met reizen een uurtje per dag ongeveer erbij. Dus laten we het op 45 uur per week houden..
maandag 29 augustus 2011 om 13:44
@ Veronicas: Het is zeker zo dat het met een kuthumeur niet zo fijn knuffelen is! Ben ik zeker met je eens.
Heb nu met hem afgesproken dat het voor mij dinsdag en vrijdag 'poetsdag' is. Of ik het nu nodig vind of niet. Hij is daar wel heel blij mee. Gelukkig maar
En wat ik op het intieme vlak doe.. ik wil altijd kusjes geven, knuffelen en als we in bed liggen lig ik altijd lekker veilig tegen hem aan en dat vind ik heel fijn. Ik vind ook niet dat er altijd seks moet zijn na het knuffelen terwijl je in bed ligt. Gelukkig denkt hij daar nu ook wel zo over
Heb nu met hem afgesproken dat het voor mij dinsdag en vrijdag 'poetsdag' is. Of ik het nu nodig vind of niet. Hij is daar wel heel blij mee. Gelukkig maar
En wat ik op het intieme vlak doe.. ik wil altijd kusjes geven, knuffelen en als we in bed liggen lig ik altijd lekker veilig tegen hem aan en dat vind ik heel fijn. Ik vind ook niet dat er altijd seks moet zijn na het knuffelen terwijl je in bed ligt. Gelukkig denkt hij daar nu ook wel zo over
maandag 29 augustus 2011 om 13:47
Zou het niet veel constructiever zijn om structureel financieel bij te dragen?
Ik kan me voorstellen dat de uitjes, etentjes, etc betalen heel wat is voor iemand met een kleine portomonee. Voor iemand met een baan hoort dat er gewoon bij en zou je dat ook uitgeven wanneer je niet samen bent.
Ik zou als "kostwinner" liever zien dat je een financiële bijdrage levert in de huishoudpot zodat je daar in verhouding hetzelfde aandeel hebt.
De extraatjes kun je splitten en dan kan hij trakteren wanneer HIJ dat wil.
Verder ben ik ook niet goed in het spotten van huishoudelijke taken. Daar heb ik een lijst voor nodig. Kinderachtig misschien, maar het helpt.
Verder vroeg ik me af wat de inkomsten te maken hebben met het huishouden. Het huishouden zou ik namelijk indelen op basis van beschikbare tijd. Wanneer jij studeert EN een bijbaan hebt EN het hele huishouden doet, terwijl hij alleen "maar" werkt, zou ik dat niet eerlijk vinden.
Maak samen eens een overzicht van de taken. Wat moet er gebeuren? Wat vinden jullie belangrijk en wat vinden jullie stomme en leuke taken? Op basis daarvan kun je een oplossing vinden en een evenwichtig werkend huishouden creeeren.
Ik kan me voorstellen dat de uitjes, etentjes, etc betalen heel wat is voor iemand met een kleine portomonee. Voor iemand met een baan hoort dat er gewoon bij en zou je dat ook uitgeven wanneer je niet samen bent.
Ik zou als "kostwinner" liever zien dat je een financiële bijdrage levert in de huishoudpot zodat je daar in verhouding hetzelfde aandeel hebt.
De extraatjes kun je splitten en dan kan hij trakteren wanneer HIJ dat wil.
Verder ben ik ook niet goed in het spotten van huishoudelijke taken. Daar heb ik een lijst voor nodig. Kinderachtig misschien, maar het helpt.
Verder vroeg ik me af wat de inkomsten te maken hebben met het huishouden. Het huishouden zou ik namelijk indelen op basis van beschikbare tijd. Wanneer jij studeert EN een bijbaan hebt EN het hele huishouden doet, terwijl hij alleen "maar" werkt, zou ik dat niet eerlijk vinden.
Maak samen eens een overzicht van de taken. Wat moet er gebeuren? Wat vinden jullie belangrijk en wat vinden jullie stomme en leuke taken? Op basis daarvan kun je een oplossing vinden en een evenwichtig werkend huishouden creeeren.
maandag 29 augustus 2011 om 13:58
Een lijstje! Daar ben ik onlangs ook mee begonnen! Heb van de week zelfs de ramen gezeemd.. alleen jammer dat er nu alleen maar strepen op het raam te zien zijn
En ja, misschien zal ik wat meer in de huishoudpot moeten doen.. dat is absoluut het overwegen waard.. dan maar wat minder leuke dingen doen..
Ik had toen we samen gingen wonen gezegd dat ik het huishouden zou doen, omdat ik toen alleen maar op zaterdag werkte en een aantal vrije dagen had tijdens mijn studie. Tijd zat dus. Nu ben ik van baan veranderd, ben ik leiding bij de scouting, zit ik in het bestuur van een popcentrum en neem ik weer veel te veel hooi op mijn vork
Bedankt voor de adviezen! Hoop dat ik hem gelukkig(er) kan maken, dat hij blij met mij is en dat we nog lang en gelukkig samen zullen zijn
En ja, misschien zal ik wat meer in de huishoudpot moeten doen.. dat is absoluut het overwegen waard.. dan maar wat minder leuke dingen doen..
Ik had toen we samen gingen wonen gezegd dat ik het huishouden zou doen, omdat ik toen alleen maar op zaterdag werkte en een aantal vrije dagen had tijdens mijn studie. Tijd zat dus. Nu ben ik van baan veranderd, ben ik leiding bij de scouting, zit ik in het bestuur van een popcentrum en neem ik weer veel te veel hooi op mijn vork
Bedankt voor de adviezen! Hoop dat ik hem gelukkig(er) kan maken, dat hij blij met mij is en dat we nog lang en gelukkig samen zullen zijn
maandag 29 augustus 2011 om 14:02
Ik vind het verhaal nu wel heel anders worden, TO, met de info die je nu geeft. Je allereerste post kwam nogal, ehm, verwend? over...
Maar ik denk inderdaad dat als jullie ongeveer evenveel tijd spenderen aan werk of studie/bijbaan, dat de taken dan eerlijker verdeeld zouden moeten worden. Misschien is het voor jou wel veel makkelijker om inkopen/boodschappen te doen dan voor hem omdat jij vaker overdag thuis of vrij bent en is het voor hem makkelijker om de was te doen omdat je die kunt plannen, bijv?
Ook zou ik een overzicht maken van kosten en inkomsten om inzicht te hebben in de verhoudingen. Als je naar rato bijdraagt aan het huishouden, is er toch niets mis mee? Of gooi het in 1 pot en geef ieder een bedrag naar rato om zelf als "zakgeld" te besteden. Dan weet de ander tenminste waar het geld blijft en hoeft niemand te zeuren over oneerlijkheid.
Verder denk ik dat het inderdaad moeilijk is om positief te blijven als het niet lekker loopt en bij hem uit zich dat in intimiteit en bij jou in geen zin in sex. Komt, lijkt mij, vanzelf goed, als jullie werken aan de relatie. Wat denk jij?
Maar ik denk inderdaad dat als jullie ongeveer evenveel tijd spenderen aan werk of studie/bijbaan, dat de taken dan eerlijker verdeeld zouden moeten worden. Misschien is het voor jou wel veel makkelijker om inkopen/boodschappen te doen dan voor hem omdat jij vaker overdag thuis of vrij bent en is het voor hem makkelijker om de was te doen omdat je die kunt plannen, bijv?
Ook zou ik een overzicht maken van kosten en inkomsten om inzicht te hebben in de verhoudingen. Als je naar rato bijdraagt aan het huishouden, is er toch niets mis mee? Of gooi het in 1 pot en geef ieder een bedrag naar rato om zelf als "zakgeld" te besteden. Dan weet de ander tenminste waar het geld blijft en hoeft niemand te zeuren over oneerlijkheid.
Verder denk ik dat het inderdaad moeilijk is om positief te blijven als het niet lekker loopt en bij hem uit zich dat in intimiteit en bij jou in geen zin in sex. Komt, lijkt mij, vanzelf goed, als jullie werken aan de relatie. Wat denk jij?
maandag 29 augustus 2011 om 14:03
maandag 29 augustus 2011 om 14:04
quote:ericoss schreef op 29 augustus 2011 @ 13:41:
aan mijn partime baan +reizen ben ik zo'n 20 uur per week kwijt. Studie is even afwachten. Ik ga over twee weken aan mijn Bachelorproject beginnen en verwacht daar ook wel zo'n 30 uur mee bezig te zijn per week (zo niet langer). Hij werkt 40 uur per week en met reizen een uurtje per dag ongeveer erbij. Dus laten we het op 45 uur per week houden..
Ik zag dat een andere forummer het ook al zei, maar ik zou het ook eerlijker vinden om naar tijd bij te dragen in het huishouden en zeker niet qua inkomen.
Daarnaast zeg je in een volgende post dat je erover denkt om ook structureel bij te dragen aan de huishoudpot en dan wat minder leuke dingen doen. Dat hoeft natuurlijk helemaal niet, doordat jij meer bijdraagt aan de noodzakelijke dingen, houdt vriend weer wat over voor waarvan jullie leuke dingen kunnen doen.
aan mijn partime baan +reizen ben ik zo'n 20 uur per week kwijt. Studie is even afwachten. Ik ga over twee weken aan mijn Bachelorproject beginnen en verwacht daar ook wel zo'n 30 uur mee bezig te zijn per week (zo niet langer). Hij werkt 40 uur per week en met reizen een uurtje per dag ongeveer erbij. Dus laten we het op 45 uur per week houden..
Ik zag dat een andere forummer het ook al zei, maar ik zou het ook eerlijker vinden om naar tijd bij te dragen in het huishouden en zeker niet qua inkomen.
Daarnaast zeg je in een volgende post dat je erover denkt om ook structureel bij te dragen aan de huishoudpot en dan wat minder leuke dingen doen. Dat hoeft natuurlijk helemaal niet, doordat jij meer bijdraagt aan de noodzakelijke dingen, houdt vriend weer wat over voor waarvan jullie leuke dingen kunnen doen.
maandag 29 augustus 2011 om 14:24
maandag 29 augustus 2011 om 14:35
Serieus 2 keer per week stofzuigen? Je vriend zou echt een hele slechte aan mij hebben.....
Ik denk dat je vriend andere verwachtingen had van "ericoss doet het huishouden". Misschien moet je hem eens expliciet vragen wat hij dan verwacht wat je doet.
Overigens als ik zie hoeveel uur je werkt en studeert zie ik geen enkele reden om het huishouden op jouw schouders te laten rusten. Jij bent wat flexibeler, maar bent zeker zoveel tijd kwijt aan werken en studeren als hij aan werken.
Ik snap wel dat hij niet zo in de knuffelstemming is als hij verwacht dat het huis op een bepaalde manier schoon is en jij daar niet aan kunt voldoen, wat dat betreft zou het ook helpen als hij duidelijk maakt wat zijn verwachting is en JIJ als je verteld wat een realistische verwachting is.
Overigens lijkt het me goed dat jij hem verteld dat jij van hem verwacht dat hij gaat oefenen met praten over zijn gevoelens en het uitspreken van zijn verwachtingen, gewoon omdat dat de kans op het slagen van de relatie een stuk groter maakt.
Ik denk dat je vriend andere verwachtingen had van "ericoss doet het huishouden". Misschien moet je hem eens expliciet vragen wat hij dan verwacht wat je doet.
Overigens als ik zie hoeveel uur je werkt en studeert zie ik geen enkele reden om het huishouden op jouw schouders te laten rusten. Jij bent wat flexibeler, maar bent zeker zoveel tijd kwijt aan werken en studeren als hij aan werken.
Ik snap wel dat hij niet zo in de knuffelstemming is als hij verwacht dat het huis op een bepaalde manier schoon is en jij daar niet aan kunt voldoen, wat dat betreft zou het ook helpen als hij duidelijk maakt wat zijn verwachting is en JIJ als je verteld wat een realistische verwachting is.
Overigens lijkt het me goed dat jij hem verteld dat jij van hem verwacht dat hij gaat oefenen met praten over zijn gevoelens en het uitspreken van zijn verwachtingen, gewoon omdat dat de kans op het slagen van de relatie een stuk groter maakt.
maandag 29 augustus 2011 om 14:42
@ Kaatje: Ik heb hem onlangs inderdaad gezegd dat ik het heel naar vind dat, als ik ergens over wilde praten, hij op slot ging, om het zo maar even te noemen. Als ik wilde praten liep hij letterlijk weg of reageerde hij gewoon niet.
Ik snap wel dat hij dat lastig vind, omdat hij nooit gepraat heeft en er niemand is geweest met wie hij wilde praten. Maar ik wil dat wel en ik vind dat belangrijk. De laatste tijd merk ik wel aan hem dat hij heel erg zijn best doen en hij gaat wat minder vaak in de negeer-stand gelukkig! Dus de eerste stap is absoluut al gezet, hoewel hij (voorlopig) nog niet uit zichzelf zal beginnen met praten over gevoelens. Maar goed, ik zie ook wel in dat we allebei dingen aan moeten passen en, als ik heel eerlijk bent, vind ik dat moeilijk. Ik ben bij mijn ouders echt verwend (1x per week je kamer opruimen en 1x per week de vaatwasser inruimen was alles). Nu moet ik ineens veel meer doen en dat is voor mij wel een hele grote stap geweest en nog weet ik niet zo goed hoe je ''het huishouden moet doen''. Was daar maar een goede handleiding voor
Ik snap wel dat hij dat lastig vind, omdat hij nooit gepraat heeft en er niemand is geweest met wie hij wilde praten. Maar ik wil dat wel en ik vind dat belangrijk. De laatste tijd merk ik wel aan hem dat hij heel erg zijn best doen en hij gaat wat minder vaak in de negeer-stand gelukkig! Dus de eerste stap is absoluut al gezet, hoewel hij (voorlopig) nog niet uit zichzelf zal beginnen met praten over gevoelens. Maar goed, ik zie ook wel in dat we allebei dingen aan moeten passen en, als ik heel eerlijk bent, vind ik dat moeilijk. Ik ben bij mijn ouders echt verwend (1x per week je kamer opruimen en 1x per week de vaatwasser inruimen was alles). Nu moet ik ineens veel meer doen en dat is voor mij wel een hele grote stap geweest en nog weet ik niet zo goed hoe je ''het huishouden moet doen''. Was daar maar een goede handleiding voor
maandag 29 augustus 2011 om 16:36
ericoss, je huishouden doen moet je echt zelf uitvinden. En als je met een ander samenwoont moet je uitvinden wat werkt voor jullie. Er is geen hoe het hoort die algemeen geldt, als je daar voorbeelden van wilt zien moet je hier op het Viva forum maar eens zoeken naar oudere onderwerpen over hoeveel wassen men draait per week en hoe vaak men de wc schoonmaakt. Dat varieert echt ontzettend. Het gaat erom dat jullie je prettig voelen in jullie huis. Dat kan betekenen dat jullie de normen aanhouden van 1 persoon, als die alle schoonmaak doet en dat de ander accepteert dat het schoner of viezer is dan wat hij of zij zelf zou willen, maar dat hij/zij zo wel vrijgesteld is van de taak. Het kan betekenen dat jullie een compromis zoeken. Wat ook kan, en ik nu een beetje in jouw berichten lees, is dat jij alles doet, naar de normen van je vriend en dat hij kritiek kan leveren en je vertelt wat je anders moet doen. Dan ben je dus inderdaad een schoonmaakster en dat zou ik in een partnerrelatie niet accepteren. In gesprek dus, over hoe jullie dit voor beiden beter kunnen oplossen.
Het lijkt mij ook verstandig om jullie taakverdeling weer eens onder de loep te nemen en wellicht wat bij te stellen. Dus dat jij financieel meer gaat bijdragen aan de huishoudpot en hij ook een deel van het huishouden gaat doen?
Ik lees ook dat jij de laatste tijd heel veel extra dingen bent gaan doen. Dat is natuurlijk allemaal heel leuk en goed voor je ontwikkeling en juich ik in je studententijd alleen maar toe. Maar, jij hebt ook verplichtingen naar je huisgenoot toe (in dit geval je partner) dat je jouw taken gewoon doet naar afspraak. Ik kan me zo voorstellen als jij allerlei extra dingen gaat doen zonder te overleggen, maar daardoor thuis niet je taken doet, dat je partner zich dan ook buitenspel gezet voelt. Als je bij nieuwe verplichtingen de boel thuis even bespreekt en aangeeft wat de consequenties zijn kun je samen bekijken of het haalbaar is. Zo werkt een relatie en dat is nog wat sterker zo als je samenwoont, vind ik.
Het lijkt mij ook verstandig om jullie taakverdeling weer eens onder de loep te nemen en wellicht wat bij te stellen. Dus dat jij financieel meer gaat bijdragen aan de huishoudpot en hij ook een deel van het huishouden gaat doen?
Ik lees ook dat jij de laatste tijd heel veel extra dingen bent gaan doen. Dat is natuurlijk allemaal heel leuk en goed voor je ontwikkeling en juich ik in je studententijd alleen maar toe. Maar, jij hebt ook verplichtingen naar je huisgenoot toe (in dit geval je partner) dat je jouw taken gewoon doet naar afspraak. Ik kan me zo voorstellen als jij allerlei extra dingen gaat doen zonder te overleggen, maar daardoor thuis niet je taken doet, dat je partner zich dan ook buitenspel gezet voelt. Als je bij nieuwe verplichtingen de boel thuis even bespreekt en aangeeft wat de consequenties zijn kun je samen bekijken of het haalbaar is. Zo werkt een relatie en dat is nog wat sterker zo als je samenwoont, vind ik.
maandag 29 augustus 2011 om 16:48
Ooo en als hij zijn vuile sokken op de bank uittrekt wil dat niet zeggen dat het jouw taak is om deze op te ruimen.
Vriend kan ook overdrijven.
Jullie wisten toen jullie gingen samenwonen hoe de situatie financieël er voor stond dus hij heeft met zijn volle verstand er toch voor gekozen om met jou samen te gaan wonen.
Jij kunt niet meer bijdragen als dat het kan maar dat wil niet zeggen dat jij het huishouden naast jouw studie en werk kunt blijven doen als de studieuren fors omhoog gaan
Ik kan mij voorstellen dat jij je soms een huishoudster voelt ipv vriendin en dat de sex dan minder wordt is logisch.
Kortom een gesprek is wel heel hard nodig en ik zou mijn gedachten hebben als hij het niet wilt aangaan. Iemand die niet openstaat voor een goed gesprek is bij mij gauw exit als het meerdere malen gebeurd.
Vriend kan ook overdrijven.
Jullie wisten toen jullie gingen samenwonen hoe de situatie financieël er voor stond dus hij heeft met zijn volle verstand er toch voor gekozen om met jou samen te gaan wonen.
Jij kunt niet meer bijdragen als dat het kan maar dat wil niet zeggen dat jij het huishouden naast jouw studie en werk kunt blijven doen als de studieuren fors omhoog gaan
Ik kan mij voorstellen dat jij je soms een huishoudster voelt ipv vriendin en dat de sex dan minder wordt is logisch.
Kortom een gesprek is wel heel hard nodig en ik zou mijn gedachten hebben als hij het niet wilt aangaan. Iemand die niet openstaat voor een goed gesprek is bij mij gauw exit als het meerdere malen gebeurd.
