Relaties
alle pijlers
Relatiedip?
maandag 29 augustus 2011 om 13:10
Hallo allemaal!
Ik lees al een heel tijdje mee op het forum, maar plaatst nu zelf ook eens wat.. Ik weet niet precies wat ik hiermee wil, maar ik denk dat ik voornamelijk mijn verhaal even kwijt moet.
Ik ben bijna 22 jaar en heb nu al ruim 3,5 jaar een relatie met mijn vriend van bijna 24. Daarvan wonen we al ruim 2,5 jaar samen. Sinds een aantal maanden twijfel ik er aan of ik nog wel 'goed genoeg' ben voor hem en of hij nog wel met mij verder wil. Aangezien hij fulltime werkt (en ik nog studeer) betaalt hij het huis en de meeste rekeningen. Ik heb toendertijd gezegd dat ik het huishouden dan voor mijn rekening zou nemen. Het vervelende is dat ik hier gewoon zoooo slecht in ben! Hier hebben we dan ook regelmatig een discussie over. En iedere keer beloof ik weer beter mn best te doen (wat ik ook wel een paar weken volhoud!), maar daarna verval ik weer in mijn oude gewoonte..
Daarbij komt ook nog eens dat ik de laatste tijd gewoon geen zin meer heb in seks. Dit vind hij natuurlijk erg vervelend en dat kan ik mij ook echt wel voorstellen. Ik mis alleen de intimiteit er om heen (bijv. lekker met zn tweetjes op de bank hangen.. een keer een spontane zoen of een hele dikke knuffel). Ik heb gewoon het idee dat ik er ben voor de seks en voor het huishouden. Dit is natuurlijk niet zo, maar zo voelt het soms voor mij.
Een paar weken geleden hadden we het erover wat er zou gebeuren als ik onverwachts zwanger zou raken. Hij heeft toen aangegeven dat er een hele grote kans is dat ik dan een single moeder zou worden! Hier schrok ik enorm van! Als je van iemand houdt dan kun je daar toch uitkomen met zijn tweeen? Maar goed, ik ben niet zwanger en das misschien maar goed ook!
Nu zal iedereen misschien denken, wat moet je met zo'n kerel? Maar hij maakt mij wel aan het lachen, ik houd van hem en ik voel me gewoon heel erg veilig bij hem!
Ik heb het er onlangs ook met hem over gehad en hij heeft toen aangegeven dat hij echt nog verder met mij wil, maar dat hij gewoon niet weet hoe de toekomst er voor ons uitziet. Het was sowieso al heel wat dat hij er met mij over praatte, want normaal gesproken gaat hij in de 'negeer-stand' als er over gevoel/emotie gepraat moet worden. Sinds dat gesprek is hij al wel wat meer intiemer geworden buiten de slaapkamer zeg maar en dat doet mij wel goed. Ik krijg toch wel het idee dat hij wel van mij houdt. Maar toch blijven die twijfels..
Kan dit nog goed komen..? En zo ja, iemand ideeen hoe?
Ik lees al een heel tijdje mee op het forum, maar plaatst nu zelf ook eens wat.. Ik weet niet precies wat ik hiermee wil, maar ik denk dat ik voornamelijk mijn verhaal even kwijt moet.
Ik ben bijna 22 jaar en heb nu al ruim 3,5 jaar een relatie met mijn vriend van bijna 24. Daarvan wonen we al ruim 2,5 jaar samen. Sinds een aantal maanden twijfel ik er aan of ik nog wel 'goed genoeg' ben voor hem en of hij nog wel met mij verder wil. Aangezien hij fulltime werkt (en ik nog studeer) betaalt hij het huis en de meeste rekeningen. Ik heb toendertijd gezegd dat ik het huishouden dan voor mijn rekening zou nemen. Het vervelende is dat ik hier gewoon zoooo slecht in ben! Hier hebben we dan ook regelmatig een discussie over. En iedere keer beloof ik weer beter mn best te doen (wat ik ook wel een paar weken volhoud!), maar daarna verval ik weer in mijn oude gewoonte..
Daarbij komt ook nog eens dat ik de laatste tijd gewoon geen zin meer heb in seks. Dit vind hij natuurlijk erg vervelend en dat kan ik mij ook echt wel voorstellen. Ik mis alleen de intimiteit er om heen (bijv. lekker met zn tweetjes op de bank hangen.. een keer een spontane zoen of een hele dikke knuffel). Ik heb gewoon het idee dat ik er ben voor de seks en voor het huishouden. Dit is natuurlijk niet zo, maar zo voelt het soms voor mij.
Een paar weken geleden hadden we het erover wat er zou gebeuren als ik onverwachts zwanger zou raken. Hij heeft toen aangegeven dat er een hele grote kans is dat ik dan een single moeder zou worden! Hier schrok ik enorm van! Als je van iemand houdt dan kun je daar toch uitkomen met zijn tweeen? Maar goed, ik ben niet zwanger en das misschien maar goed ook!
Nu zal iedereen misschien denken, wat moet je met zo'n kerel? Maar hij maakt mij wel aan het lachen, ik houd van hem en ik voel me gewoon heel erg veilig bij hem!
Ik heb het er onlangs ook met hem over gehad en hij heeft toen aangegeven dat hij echt nog verder met mij wil, maar dat hij gewoon niet weet hoe de toekomst er voor ons uitziet. Het was sowieso al heel wat dat hij er met mij over praatte, want normaal gesproken gaat hij in de 'negeer-stand' als er over gevoel/emotie gepraat moet worden. Sinds dat gesprek is hij al wel wat meer intiemer geworden buiten de slaapkamer zeg maar en dat doet mij wel goed. Ik krijg toch wel het idee dat hij wel van mij houdt. Maar toch blijven die twijfels..
Kan dit nog goed komen..? En zo ja, iemand ideeen hoe?
maandag 29 augustus 2011 om 21:12
1. Ga bijdragen aan de vaste lasten:
- betaal mee aan de huur
- betaal mee aan de dagelijkse boodschappen
... kijk dan of je ook nog de extra dingen kan betalen. Zo niet, vertel dit hem duidelijk en laat het aan hem of hij je eens verrast met het één of ander.
2. Ga een gesprek aan over het huishouden en vertel dat jij net zo goed je verplichtingen hebt met je studie en je parttime baan. Je werkt zéker zoveel uren als hij, dus de taken in huis kunnen ook eerlijk verdeeld worden. Ga concreet bespreken wie wat doet en hou je daaraan!
3. Geef aan dat je de intimiteit mist buiten de slaapkamer. Begin bij jezelf, geef aandacht besteden aan de kleine dingen, kook eens een keer een bijzondere maaltijd voor hem, steek kaarsjes aan, doe die mooie jurk voor hem aan, zet mooie rustige muziek aan etc.Geef hem een kus als hij thuiskomt. Laat hem weten dat je nog steeds om hem geeft, van hem houdt en opgewonden van hem raakt. (niet persé door dat tegen hem te zeggen, maar het hem te laten merken), kruip tegen hem aan op de bank.
4. Wacht nog even met kinderen. Ga je eerst focussen op jullie saampjes en je eigen ontwikkeling hierin. Wees zelfstandig, neem beslissingen, dop je eigen boontjes etc.
- betaal mee aan de huur
- betaal mee aan de dagelijkse boodschappen
... kijk dan of je ook nog de extra dingen kan betalen. Zo niet, vertel dit hem duidelijk en laat het aan hem of hij je eens verrast met het één of ander.
2. Ga een gesprek aan over het huishouden en vertel dat jij net zo goed je verplichtingen hebt met je studie en je parttime baan. Je werkt zéker zoveel uren als hij, dus de taken in huis kunnen ook eerlijk verdeeld worden. Ga concreet bespreken wie wat doet en hou je daaraan!
3. Geef aan dat je de intimiteit mist buiten de slaapkamer. Begin bij jezelf, geef aandacht besteden aan de kleine dingen, kook eens een keer een bijzondere maaltijd voor hem, steek kaarsjes aan, doe die mooie jurk voor hem aan, zet mooie rustige muziek aan etc.Geef hem een kus als hij thuiskomt. Laat hem weten dat je nog steeds om hem geeft, van hem houdt en opgewonden van hem raakt. (niet persé door dat tegen hem te zeggen, maar het hem te laten merken), kruip tegen hem aan op de bank.
4. Wacht nog even met kinderen. Ga je eerst focussen op jullie saampjes en je eigen ontwikkeling hierin. Wees zelfstandig, neem beslissingen, dop je eigen boontjes etc.
