Relaties
alle pijlers
wat te doen
donderdag 21 juli 2011 om 17:06
quote:rittel schreef op 20 juli 2011 @ 18:36:
relatietherapie wijst mijn man af.
ook al lekker he. hij denkt volgens mij dat het aan mij ligt.
als ik nou maar wil gaan wappen of es een keertje mee naar een parenclub, neeejoh, dat is niet ranzig, als je elkaar maar goed in de gaten houd en elkaars grenzen goed respecteertt! ik hoor het hem nog zeggen!
en ondertussen gaat meneer swingen.
ik snap trouwens niet dat er swingers zijn die dit accepteren een man alleen.
en relatietherapie, tja.
om er achter te komen waar ik nu achter ben?
en therapie in mijn eentje, volgens mij ben ik goed gezond psychisch.
hoewel dit echt wel een deuk voor mijn ego is.
Rittel, therapie voor jezelf, eventueel gericht op hoe jij in de relatie staat, niet om erin te blijven, maar om goed voor jezelf te kunnen kiezen?
Overigens mag jij een parenclub ranzig vinden, maar als je partner dat helemaal niet vindt (ik vind het bijvoorbeeld ook niet ranzig, want ik vind seks niet iets vies of smerigs en ook niet buiten een liefdesrelatie, mits beiden het daarover eens zijn), dan maakt dat verschil in beleving een gesprek over wensen wel lastig. Het hoeft jouw ding niet te zijn en ik kan me voorstellen dat je het nu ook smerig vindt dat hij met een ander seks heeft gehad, maar ik hoop dat je het niet smerig vindt dat hij die verlangens heeft, want het lijkt me heel naar om door je partner veroordeeld te worden op die manier als je je open en kwetsbaar opstelt op dit vlak.
relatietherapie wijst mijn man af.
ook al lekker he. hij denkt volgens mij dat het aan mij ligt.
als ik nou maar wil gaan wappen of es een keertje mee naar een parenclub, neeejoh, dat is niet ranzig, als je elkaar maar goed in de gaten houd en elkaars grenzen goed respecteertt! ik hoor het hem nog zeggen!
en ondertussen gaat meneer swingen.
ik snap trouwens niet dat er swingers zijn die dit accepteren een man alleen.
en relatietherapie, tja.
om er achter te komen waar ik nu achter ben?
en therapie in mijn eentje, volgens mij ben ik goed gezond psychisch.
hoewel dit echt wel een deuk voor mijn ego is.
Rittel, therapie voor jezelf, eventueel gericht op hoe jij in de relatie staat, niet om erin te blijven, maar om goed voor jezelf te kunnen kiezen?
Overigens mag jij een parenclub ranzig vinden, maar als je partner dat helemaal niet vindt (ik vind het bijvoorbeeld ook niet ranzig, want ik vind seks niet iets vies of smerigs en ook niet buiten een liefdesrelatie, mits beiden het daarover eens zijn), dan maakt dat verschil in beleving een gesprek over wensen wel lastig. Het hoeft jouw ding niet te zijn en ik kan me voorstellen dat je het nu ook smerig vindt dat hij met een ander seks heeft gehad, maar ik hoop dat je het niet smerig vindt dat hij die verlangens heeft, want het lijkt me heel naar om door je partner veroordeeld te worden op die manier als je je open en kwetsbaar opstelt op dit vlak.
donderdag 21 juli 2011 om 19:34
Lieve Rittel,
Ik vind het heel erg wat jij nu moet doormaken, vooral omdat je hier zelf absoluut niet om hebt gevraagd.
Mijn vader is ook in therapie gegaan toen het huwelijk tussen hem en mijn moeder slecht ging, om te ontdekken wat hij wilde. Dit heeft ertoe geleid dat mijn ouders nu gescheiden zijn. Verdrietig, maar voor alle partijen beter.
Wat ik je wil meegeven is dat je niet in een slecht huwelijk moet blijven voor je kinderen. Mijn ouders hebben dit vroeger gedaan en ik heb altijd geweten dat het tussen hen niet goed zat. Ook dit is niet goed voor je kinderen.
Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid toe. En neem pas een besluit als je eraan toe bent.
Ik vind het heel erg wat jij nu moet doormaken, vooral omdat je hier zelf absoluut niet om hebt gevraagd.
Mijn vader is ook in therapie gegaan toen het huwelijk tussen hem en mijn moeder slecht ging, om te ontdekken wat hij wilde. Dit heeft ertoe geleid dat mijn ouders nu gescheiden zijn. Verdrietig, maar voor alle partijen beter.
Wat ik je wil meegeven is dat je niet in een slecht huwelijk moet blijven voor je kinderen. Mijn ouders hebben dit vroeger gedaan en ik heb altijd geweten dat het tussen hen niet goed zat. Ook dit is niet goed voor je kinderen.
Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid toe. En neem pas een besluit als je eraan toe bent.
vrijdag 22 juli 2011 om 22:45
@stefje, dank voor je woord als kind van gescheiden ouders. Denk dat Rittel er veel aan heeft. Net als iedere ouder (ok de meesten) blijf je vaak toch langer bij elkaar voor de kinderen omdat je denkt dat dat voor de kinderen beter is. En ook als je eenmaal gescheiden bent, blijft er iets knagen...tenminste bij mij. Ook al weet ik dat het de beste keuze uit mijn leven is, komt er soms nog dat stemmetje langs, had ik niet dit of dat nog kunnen doen in het belang vd kinderen. Dank je!
Sorry rittel dat ik even je topic heb gekaapt maar wilde dit écht even kwijt aan Stefje. Jij heel veel sterkte met het maken van je keuzes.
Sorry rittel dat ik even je topic heb gekaapt maar wilde dit écht even kwijt aan Stefje. Jij heel veel sterkte met het maken van je keuzes.
zaterdag 23 juli 2011 om 00:10
Wat mij opvalt aan je eerste verhaal is de zin "Als we geen kind hadden dan was ik allang weggeweest".
Vraag bij jezelf waar je voor vreest als je wel bij hem weggaat omtrent je kind? Wordt je kind dan doodongelukkig en blijft dit zo voor altijd? Of alleen ben ik niet goed genoeg voor mijn kind? Zo zijn er wel meer dingen te bedenken ik gok maar wat. Maar als je je vrees kunt achterhalen, is deze ook te nuanceren... hoe raar je deze vrees misschien ook vindt klinken. Mens lijdt het meest, onder het lijden wat men vreest!
Vraag bij jezelf waar je voor vreest als je wel bij hem weggaat omtrent je kind? Wordt je kind dan doodongelukkig en blijft dit zo voor altijd? Of alleen ben ik niet goed genoeg voor mijn kind? Zo zijn er wel meer dingen te bedenken ik gok maar wat. Maar als je je vrees kunt achterhalen, is deze ook te nuanceren... hoe raar je deze vrees misschien ook vindt klinken. Mens lijdt het meest, onder het lijden wat men vreest!
zaterdag 23 juli 2011 om 00:25
zaterdag 23 juli 2011 om 11:45
De vragen die je stelt, of je dit moet accepteren voor je gezin, die kun je eigenlijk alleen zelf beantwoorden.
De vraag is gewoon of jij er mee kunt leven dat hij niet te vertrouwen is en dat hij seks heeft buiten jullie huwelijk.
Als je dat niet kunt, is het gewoon einde verhaal. En dan moet je niet jezelf de schuld geven dat je dit niet kunt op brengen. Het is namelijk zijn schuld dat hij over jouw grens gaat.
De vraag is gewoon of jij er mee kunt leven dat hij niet te vertrouwen is en dat hij seks heeft buiten jullie huwelijk.
Als je dat niet kunt, is het gewoon einde verhaal. En dan moet je niet jezelf de schuld geven dat je dit niet kunt op brengen. Het is namelijk zijn schuld dat hij over jouw grens gaat.
zaterdag 23 juli 2011 om 16:54
Eens met iones. Voor nu is alles alleen nog niet te bevatten.
Ook zal je hem in de gaten willen houden.
Hij zegt dat alles exit is, de swingvrienden en de drugs.
Wat wel vreemd is dat hij geen schuldgevoel toont.
Dat hij 2 jaar zo makkelijk zijn gang kon gaan (want zo druk met eigen zaak). Door xtc kom je zo in je gevoel. Dat je dat gevoel voor jezelf kunt houden snap ik niet.
Ook zal je hem in de gaten willen houden.
Hij zegt dat alles exit is, de swingvrienden en de drugs.
Wat wel vreemd is dat hij geen schuldgevoel toont.
Dat hij 2 jaar zo makkelijk zijn gang kon gaan (want zo druk met eigen zaak). Door xtc kom je zo in je gevoel. Dat je dat gevoel voor jezelf kunt houden snap ik niet.
zondag 24 juli 2011 om 08:05
quote:rittel schreef op 22 juli 2011 @ 22:22:
[...]
dank je stefje.
relatietherapie zit er niet in, mijn man heeft voorgoed afscheid genomen van zijn swingvrienden en de xtc, voor hem is het over en uit en gaan we over tot de orde van de dag.
met een paar aanpassingen.
ik ga ook niet over 1 nacht ijs hoor, dank je voor je reaktie!
Mijn ouders zijn niet in relatietherapie gegaan, mijn vader is alleen in therapie geweest. Hij wilde aan de slag met zijn gevoelens / twijfels om te ontdekken wat hij wilde.
En ik hoop zo dat je gelijk hebt over dat hij voorgoed afscheid genomen heeft van dat deel van zijn leven. Maar geloof je hem? En denk je echt dat hij dit kan volhouden?
[...]
dank je stefje.
relatietherapie zit er niet in, mijn man heeft voorgoed afscheid genomen van zijn swingvrienden en de xtc, voor hem is het over en uit en gaan we over tot de orde van de dag.
met een paar aanpassingen.
ik ga ook niet over 1 nacht ijs hoor, dank je voor je reaktie!
Mijn ouders zijn niet in relatietherapie gegaan, mijn vader is alleen in therapie geweest. Hij wilde aan de slag met zijn gevoelens / twijfels om te ontdekken wat hij wilde.
En ik hoop zo dat je gelijk hebt over dat hij voorgoed afscheid genomen heeft van dat deel van zijn leven. Maar geloof je hem? En denk je echt dat hij dit kan volhouden?
zondag 28 augustus 2011 om 12:55
Tjee Rittel wat een nachtmerrie, een partner die vreemdgaat, paren/swingerclubs bezoekt en XTC gebruikt. En dan ben je N.B. 10 jaar jonger en hebben jullie een kind waar hij dol op is, je zou denken dat zo’n man in zijn handjes zou moeten knijpen met wat hij heeft!
Mijn man heeft ruim een half jaar een dubbelleven geleid. Ik twijfel nu wat te doen; scheiden of blijven, kan ik deze enorme misstap nog een plaatsje geven en met hem verder gaan. 1 ding weet ik wel geen enkele misstap zal ik meer accepteren (en zeker nu ik jouw verhaal heb gelezen: als het nog 1x gebeurt dan is het hek van de dam en zal het altijd zo blijven).
Volgens hem zou zijn misstap ook nooit gebeurd zijn als hij gewoon in NL had gewerkt, hij heeft zoals hij het noemt een buitenland-gevoel gekregen en vind opeens gekleurde vrouwen bijzonder aantrekkelijk en voelt zich helemaal thuis in het buitenland met mensen met een andere insteek van leven, die volgens hem met weinig gelukkig zijn.
Je zegt dat het sexueel niet meer botert tussen jullie. Maar is er op ander vlak nog wel affectie, knuffelen, arm om elkaar heen etc.?
Is hij nog steeds gestopt met XTC en swingen? (en paren/swingerclubs inderdaad hoe ranzig)
Heel veel sterkte
Mijn man heeft ruim een half jaar een dubbelleven geleid. Ik twijfel nu wat te doen; scheiden of blijven, kan ik deze enorme misstap nog een plaatsje geven en met hem verder gaan. 1 ding weet ik wel geen enkele misstap zal ik meer accepteren (en zeker nu ik jouw verhaal heb gelezen: als het nog 1x gebeurt dan is het hek van de dam en zal het altijd zo blijven).
Volgens hem zou zijn misstap ook nooit gebeurd zijn als hij gewoon in NL had gewerkt, hij heeft zoals hij het noemt een buitenland-gevoel gekregen en vind opeens gekleurde vrouwen bijzonder aantrekkelijk en voelt zich helemaal thuis in het buitenland met mensen met een andere insteek van leven, die volgens hem met weinig gelukkig zijn.
Je zegt dat het sexueel niet meer botert tussen jullie. Maar is er op ander vlak nog wel affectie, knuffelen, arm om elkaar heen etc.?
Is hij nog steeds gestopt met XTC en swingen? (en paren/swingerclubs inderdaad hoe ranzig)
Heel veel sterkte
zondag 28 augustus 2011 om 13:12
Het belangrijkste is dat je nu aan jezelf denkt.
Ik weet uit ervaring dat je door je pijn heen moet en dat je een super moeilijke tijd gaat krijgen.
Maar bedenk je ook dat het allemaal voor jezelf weer goed komt met of zonder hem.
Bedenk of je hem ooit weer kan vertrouwen als je bij elkaar blijft en weer een gelukkig leven samen op kunt bouwen over een tijdje?
Als dat niet zo is wordt niet alleen jij maar ook je kind daar de dupe van.
Ga als het even kan er lekker een paar dagen tussen uit.
Even alleen tot jezelf komen.
Wat mij heeft geholpen is om lijstjes te maken met leuke en minder leuke dingen aan je partner en jullie relatie.
Neem mogelijk ook iemand in je omgeving in vertrouwen die jullie beide kent zodat je een klank bord hebt.
Ik weet uit ervaring dat je door je pijn heen moet en dat je een super moeilijke tijd gaat krijgen.
Maar bedenk je ook dat het allemaal voor jezelf weer goed komt met of zonder hem.
Bedenk of je hem ooit weer kan vertrouwen als je bij elkaar blijft en weer een gelukkig leven samen op kunt bouwen over een tijdje?
Als dat niet zo is wordt niet alleen jij maar ook je kind daar de dupe van.
Ga als het even kan er lekker een paar dagen tussen uit.
Even alleen tot jezelf komen.
Wat mij heeft geholpen is om lijstjes te maken met leuke en minder leuke dingen aan je partner en jullie relatie.
Neem mogelijk ook iemand in je omgeving in vertrouwen die jullie beide kent zodat je een klank bord hebt.
zondag 28 augustus 2011 om 17:07
Hallo Rittel,
Heel goed dat je het voor jezelf zo op een rij zet en bij jezelf blijft. Ik vind je dapper!!!! Wat moet dat een schok zijn geweest toen je erachter kwam dat hij naar swingeravonden ging!!!!
Ik heb zelf veel gehad aan een boek van Hannie van Reijsingen: Onzichtbare ontrouw.
Daarin is vooral een hoofdstuk voor mij belangrijke eyeopener geweest (naast de herkenbare verhalen van vrouwen die open vertellen over hun gevoelens bij vreemdgaande/seksverslaafde mannen): "Wat als hij zijn verantwoordelijkheid niet neemt" (allerlei afweermechanismen in gaat zetten om deze te ontlopen: waaronder kwaad worden OP JOU (=afleidingsmanoeuvre) en JOU de schuld geven): wegwezen. Dat is de enige optie die over blijft als hij 1) niet inziet dat hij jou pijn doet/zijn relatie op het spel zet 2) liegt en draait = jou zo weinig respect toont dat je in het duister tast. DAT is geen relatie. Je verdient een man die zijn verantwoordelijkheden kent en neemt, omdat hij 1) emotioneel volwassen is 2) van je/jullie houdt.
Ik heb veel gehad aan dat boek, het heeft me terug gebracht naar de hamvraag: waar liggen mijn grenzen (dit was ik door allerlei acties van ex al lang kwijt geraakt) - misschien is het ook een steun in de rug voor jou?
Veel sterkte en nog iets over je kind/je twijfel wat je hem aandoet: jullie kind heeft veel meer aan een gelukkige en sterke moeder, dan aan een onevenwichtige thuissituatie waarin jij over jouw grenzen laat gaan en je man over je grenzen gaat en drugs gebruikt. Ik weet dat het moeilijk is om jouw gevoel daarin serieus te nemen als je er midden in zit en hij je dingen verwijt, maar zoals iemand al schreef: jouw gevoelens zijn net zo legitiem als de zijne!
KNUFFEL
Heel goed dat je het voor jezelf zo op een rij zet en bij jezelf blijft. Ik vind je dapper!!!! Wat moet dat een schok zijn geweest toen je erachter kwam dat hij naar swingeravonden ging!!!!
Ik heb zelf veel gehad aan een boek van Hannie van Reijsingen: Onzichtbare ontrouw.
Daarin is vooral een hoofdstuk voor mij belangrijke eyeopener geweest (naast de herkenbare verhalen van vrouwen die open vertellen over hun gevoelens bij vreemdgaande/seksverslaafde mannen): "Wat als hij zijn verantwoordelijkheid niet neemt" (allerlei afweermechanismen in gaat zetten om deze te ontlopen: waaronder kwaad worden OP JOU (=afleidingsmanoeuvre) en JOU de schuld geven): wegwezen. Dat is de enige optie die over blijft als hij 1) niet inziet dat hij jou pijn doet/zijn relatie op het spel zet 2) liegt en draait = jou zo weinig respect toont dat je in het duister tast. DAT is geen relatie. Je verdient een man die zijn verantwoordelijkheden kent en neemt, omdat hij 1) emotioneel volwassen is 2) van je/jullie houdt.
Ik heb veel gehad aan dat boek, het heeft me terug gebracht naar de hamvraag: waar liggen mijn grenzen (dit was ik door allerlei acties van ex al lang kwijt geraakt) - misschien is het ook een steun in de rug voor jou?
Veel sterkte en nog iets over je kind/je twijfel wat je hem aandoet: jullie kind heeft veel meer aan een gelukkige en sterke moeder, dan aan een onevenwichtige thuissituatie waarin jij over jouw grenzen laat gaan en je man over je grenzen gaat en drugs gebruikt. Ik weet dat het moeilijk is om jouw gevoel daarin serieus te nemen als je er midden in zit en hij je dingen verwijt, maar zoals iemand al schreef: jouw gevoelens zijn net zo legitiem als de zijne!
KNUFFEL
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
zondag 4 september 2011 om 23:30
Lieve Rittel,
Fijn.....ik ben heel blij dat je er wat aan hebt. Bij mij begon het toen pas. Ik was ZO onder de indruk van vanalles wat zij schreef: vooral die herkenning die ik voelde bij die citaten van die vrouwen....hoe je je ongemerkt gaat "plooien" naar hem. Ik was in shock. Echt. Ik las het voor het eerst bij een goede vriendin. Die deed er niks mee, had het in huis vanwege haar werk, en ik bleef daar slapen na een zoveelste nare situatie met ex. Toen ik niet kon slapen ben ik in de boekenkast op dat boek gestuit. En ik deed helemaal geen oog meer dicht, nachten lang. Het was aan de ene kant een geruststelling, maar ook een schok voor me, want ik had me ZO veel niet bewust gerealiseerd. Ik voelde me rot, maar het beestje had GEEN naam, ik wist gewoon weg niet goed wat er aan de hand was. Mede (niet alleen daardoor!!) het boek kreeg ik steeds meer handen en voeten aan wat een langdurige rollercoaster-ride was......maar het was niet zo makkelijk.......
Dus als je ook tot bepaalde conclusies komt of gewoon wilt delen wat je bij het boek voelde en wat je verdere stappen zullen zijn, blijf gewoon schrijven. Er zijn naast mij vast meer vrouwen ook die je situatie herkennen.
Ik ben benieuwd hoe je er in staat en welke je verdere weg je kiest. Je staat in ieder geval niet alleen.
Btw, Hannie van Reijsingen kun je ook mailen, ze was begin dit jaar bezig een VIRTUELE hulpgroep op te richten voor lotgenotes en ze leidt ook groepen ter plekke (ik geloof in Overijssel?? maar dat weet ik niet).........misschien iets voor je?
Hoe dan ook: blijf bij jezelf, en take it 1 step at a time. Jij bepaalt waar je naartoe gaat (bv of je bij hem wilt blijven of niet), en hoe snel en met welke dromen en doelen...............Ik weet dat mij heel erg "genekt" heeft dat ik er alleen mee ben blijven zitten, dus doorbreek het (eventuele) isolement en praat erover. Jij hebt niks gedaan om je voor te schamen..........
Veel liefs, Mies
Fijn.....ik ben heel blij dat je er wat aan hebt. Bij mij begon het toen pas. Ik was ZO onder de indruk van vanalles wat zij schreef: vooral die herkenning die ik voelde bij die citaten van die vrouwen....hoe je je ongemerkt gaat "plooien" naar hem. Ik was in shock. Echt. Ik las het voor het eerst bij een goede vriendin. Die deed er niks mee, had het in huis vanwege haar werk, en ik bleef daar slapen na een zoveelste nare situatie met ex. Toen ik niet kon slapen ben ik in de boekenkast op dat boek gestuit. En ik deed helemaal geen oog meer dicht, nachten lang. Het was aan de ene kant een geruststelling, maar ook een schok voor me, want ik had me ZO veel niet bewust gerealiseerd. Ik voelde me rot, maar het beestje had GEEN naam, ik wist gewoon weg niet goed wat er aan de hand was. Mede (niet alleen daardoor!!) het boek kreeg ik steeds meer handen en voeten aan wat een langdurige rollercoaster-ride was......maar het was niet zo makkelijk.......
Dus als je ook tot bepaalde conclusies komt of gewoon wilt delen wat je bij het boek voelde en wat je verdere stappen zullen zijn, blijf gewoon schrijven. Er zijn naast mij vast meer vrouwen ook die je situatie herkennen.
Ik ben benieuwd hoe je er in staat en welke je verdere weg je kiest. Je staat in ieder geval niet alleen.
Btw, Hannie van Reijsingen kun je ook mailen, ze was begin dit jaar bezig een VIRTUELE hulpgroep op te richten voor lotgenotes en ze leidt ook groepen ter plekke (ik geloof in Overijssel?? maar dat weet ik niet).........misschien iets voor je?
Hoe dan ook: blijf bij jezelf, en take it 1 step at a time. Jij bepaalt waar je naartoe gaat (bv of je bij hem wilt blijven of niet), en hoe snel en met welke dromen en doelen...............Ik weet dat mij heel erg "genekt" heeft dat ik er alleen mee ben blijven zitten, dus doorbreek het (eventuele) isolement en praat erover. Jij hebt niks gedaan om je voor te schamen..........
Veel liefs, Mies
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
vrijdag 9 september 2011 om 21:05
quote:rittel schreef op 19 juli 2011 @ 21:42:
hij zegt dat hij spijt heeft
Geloof hem niet. Mannen (zoals ik) kunnen net zo goed toneel spelen. Het klopt wel dat hij meer wil. Maar meer uitdagingen is normaal voor een man. Hij kan alleen niet doseren. Hij beseft niet waar de grens ligt.
Het zal moeilijk zijn, maar je huwelijk zal stranden.
note Misschien verrast dat een man op dit forum zit. Ook ik zit in een proces vol diverse emoties die ik (nog) nergens anders kwijt kan.
hij zegt dat hij spijt heeft
Geloof hem niet. Mannen (zoals ik) kunnen net zo goed toneel spelen. Het klopt wel dat hij meer wil. Maar meer uitdagingen is normaal voor een man. Hij kan alleen niet doseren. Hij beseft niet waar de grens ligt.
Het zal moeilijk zijn, maar je huwelijk zal stranden.
note Misschien verrast dat een man op dit forum zit. Ook ik zit in een proces vol diverse emoties die ik (nog) nergens anders kwijt kan.
