Relaties
alle pijlers
relatie ouders
donderdag 1 september 2011 om 22:05
Waar moet ik beginnen....heb lange tijd samengewoond wat nu enkele maanden geleden verbroken is en sinds ik weer bij pa en ma woon. Heel lief en superfijn dat dat kan, maar hè, behandel me niet als een klein kind. Zo ervaar en voel ik het tenminste en daar is tevens ook onbegrip over. Waarom, waarom???? Na weken, maanden in de put te hebben gezeten lacht het leven me nu weer toe, maar waarom kunnen zij dat toch verpesten? Altijd kritiek, of slag om de arm.....waarom niet blij zijn voor me, waarom altijd de angst dat dingen in de toekomst mis kunnen gaan. Tuurlijk, ouderlijke bescherming, maar het leven is niet te voorspellen en kan je niet 100% sturen. Ik word hier zo verdrietig van en dit gevoel jaagt me alleen maar van hun vandaag....
Iemand tips om hier mee om te gaan?
Iemand tips om hier mee om te gaan?
donderdag 1 september 2011 om 22:16
I am working on that, maar is niet zo makkelijk omdat kopen niet mogelijk is en huurapp niet voor het oprapen liggen. Ziet er naar uit dat ik binnen maand of 2 wel iets voor mezelf heb, maar tot die tijd wil ik het graag gezellig houden en de relatie met hen niet "verpesten". Ik ben hun ontzettend dankbaar en stel me echt wel sociaal op. Ik weet gewoon niet goed hoe ik met sommige reacties om moet gaan....
donderdag 1 september 2011 om 22:16
Piekerlady, ik ben na een verbroken relatie ook weer bij mijn ouders terecht gekomen. De eerste paar maanden was het geweldig: Ik had hun steun en liefde heel hard nodig. Maar na een paar maanden was het echt op: Ik was te veel gewend mijn eigen leven te leiden om weer in het patroon van ouders-kind te vallen.
Dus mijn tip: Wees dankbaar voor de steun die je hebt gehad en ga zo snel mogelijk op zoek naar je eigenlijk ruimte.
En ouders zijn er om zich zorgen te maken. Daarom ga je uit huis, zodat jij je eigen leven kan gaan leiden.
Dus mijn tip: Wees dankbaar voor de steun die je hebt gehad en ga zo snel mogelijk op zoek naar je eigenlijk ruimte.
En ouders zijn er om zich zorgen te maken. Daarom ga je uit huis, zodat jij je eigen leven kan gaan leiden.
donderdag 1 september 2011 om 22:17
donderdag 1 september 2011 om 22:21
quote:isadoro schreef op 01 september 2011 @ 22:18:
O, en ik kwam op mijn 27e weer op een studentenkamer terecht. Vrijheid heeft een prijs. TO wil bij haar ouders kunnen wonen op háár voorwaarden. Dat gaat niet. Als je vrijheid en zelfstandigheid boven alles gaan, dan wordt het dus zoeken naar een kamer/caravan/vakantiehuisje.
O, en ik kwam op mijn 27e weer op een studentenkamer terecht. Vrijheid heeft een prijs. TO wil bij haar ouders kunnen wonen op háár voorwaarden. Dat gaat niet. Als je vrijheid en zelfstandigheid boven alles gaan, dan wordt het dus zoeken naar een kamer/caravan/vakantiehuisje.
donderdag 1 september 2011 om 22:25
@ Smormel, waar staat dat ik er zo over denk? Beetje kort door de bocht. Als je goed leest haal je uit mijn posts de dankbaarheid voor mijn ouders voor de opvang. Dat doet alleen niets af aan (wederzijdse?) irritaties. Ik maak geen misbruik van mijn ouders, ik wil juist een goede balans vinden met zaken om te gaan....
donderdag 1 september 2011 om 22:30
quote:piekerlady schreef op 01 september 2011 @ 22:25:
@ Smormel, waar staat dat ik er zo over denk? Beetje kort door de bocht. Als je goed leest haal je uit mijn posts de dankbaarheid voor mijn ouders voor de opvang. Dat doet alleen niets af aan (wederzijdse?) irritaties. Ik maak geen misbruik van mijn ouders, ik wil juist een goede balans vinden met zaken om te gaan....Na weken, maanden in de put te hebben gezeten lacht het leven me nu weer toe, maar waarom kunnen zij dat toch verpesten? Altijd kritiek, of slag om de arm.....waarom niet blij zijn voor me, waarom altijd de angst dat dingen in de toekomst mis kunnen gaan.
Schuingedrukte tekst laat niet echt dankbaarheid zien, vind je wel?
@ Smormel, waar staat dat ik er zo over denk? Beetje kort door de bocht. Als je goed leest haal je uit mijn posts de dankbaarheid voor mijn ouders voor de opvang. Dat doet alleen niets af aan (wederzijdse?) irritaties. Ik maak geen misbruik van mijn ouders, ik wil juist een goede balans vinden met zaken om te gaan....Na weken, maanden in de put te hebben gezeten lacht het leven me nu weer toe, maar waarom kunnen zij dat toch verpesten? Altijd kritiek, of slag om de arm.....waarom niet blij zijn voor me, waarom altijd de angst dat dingen in de toekomst mis kunnen gaan.
Schuingedrukte tekst laat niet echt dankbaarheid zien, vind je wel?
donderdag 1 september 2011 om 22:32
quote:piekerlady schreef op 01 september 2011 @ 22:25:
Ik maak geen misbruik van mijn ouders, ik wil juist een goede balans vinden met zaken om te gaan....
Dat kan denk ik niet meer omdat jij weet wat het is om op jezelf te wonen. Jouw ouders hebben gewoon hun dochter weer in huis wonen die ze al meer dan twintig jaren in huis hadden wonen.
Jij wilt de vrijheid van wat je kent (toen je samenwoonde) zij hebben waarschijnljk nooit anders gereageerd dan dat ze momenteel doen. Zij kennen jou niet op die wijze want dat ben je geworden en gaan voelen juist omdat je bij hen weg bent gegaan.
De kans is groot dat jij bent veranderd en zij niet. Dat hoeven zij ook niet. Zorg dat je zelf accepteert dat zaken voorlopig zo lopen en zoek zsm eigen woonruimte. Jouw ouders zijn wie ze zijn en jij bent (door zelfstandig te gaan wonen) degene die anders is gaan denken.
Ik maak geen misbruik van mijn ouders, ik wil juist een goede balans vinden met zaken om te gaan....
Dat kan denk ik niet meer omdat jij weet wat het is om op jezelf te wonen. Jouw ouders hebben gewoon hun dochter weer in huis wonen die ze al meer dan twintig jaren in huis hadden wonen.
Jij wilt de vrijheid van wat je kent (toen je samenwoonde) zij hebben waarschijnljk nooit anders gereageerd dan dat ze momenteel doen. Zij kennen jou niet op die wijze want dat ben je geworden en gaan voelen juist omdat je bij hen weg bent gegaan.
De kans is groot dat jij bent veranderd en zij niet. Dat hoeven zij ook niet. Zorg dat je zelf accepteert dat zaken voorlopig zo lopen en zoek zsm eigen woonruimte. Jouw ouders zijn wie ze zijn en jij bent (door zelfstandig te gaan wonen) degene die anders is gaan denken.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 1 september 2011 om 22:41
Jij wil dat ze je niet als een klein kind behandelen, geen kritiek hebben, geen slagen om de arm houden, dat ze blij voor je zijn en niet je blijheid verpesten.
Dat zijn jouw voorwaarden, in je eigen woorden. Dat is kennelijk niet hoe jouw ouders zijn. Als je uit de ouder/kindverhouding wil stappen, moet je niet bij ze in huis wonen.
Dat zijn jouw voorwaarden, in je eigen woorden. Dat is kennelijk niet hoe jouw ouders zijn. Als je uit de ouder/kindverhouding wil stappen, moet je niet bij ze in huis wonen.
donderdag 1 september 2011 om 22:44
Herkenbaar...
Toen ik 25 was liep mijn relatie op de klippen, ik woonde al sinds mijn 17de niet meer thuis
Ik was dolblij dat ik terug mocht komen want ik had gewoon geen huis meer
Alleen....na een paar maanden (3 of zo) ben ik echt weer op mezelf gaan wonen.
Het lukte gewoon niet, en ik wilde de goeie band die ik heb met mijn ouders niet op het spel zetten dus ik ben weer heel snel op mezelf gegaan...
Toen ik 25 was liep mijn relatie op de klippen, ik woonde al sinds mijn 17de niet meer thuis
Ik was dolblij dat ik terug mocht komen want ik had gewoon geen huis meer
Alleen....na een paar maanden (3 of zo) ben ik echt weer op mezelf gaan wonen.
Het lukte gewoon niet, en ik wilde de goeie band die ik heb met mijn ouders niet op het spel zetten dus ik ben weer heel snel op mezelf gegaan...
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
donderdag 1 september 2011 om 22:50
quote:Summerdance schreef op 01 september 2011 @ 22:44:
Herkenbaar...
Toen ik 25 was liep mijn relatie op de klippen, ik woonde al sinds mijn 17de niet meer thuis
Ik was dolblij dat ik terug mocht komen want ik had gewoon geen huis meer
Alleen....na een paar maanden (3 of zo) ben ik echt weer op mezelf gaan wonen.
Het lukte gewoon niet, en ik wilde de goeie band die ik heb met mijn ouders niet op het spel zetten dus ik ben weer heel snel op mezelf gegaan...Yep
Herkenbaar...
Toen ik 25 was liep mijn relatie op de klippen, ik woonde al sinds mijn 17de niet meer thuis
Ik was dolblij dat ik terug mocht komen want ik had gewoon geen huis meer
Alleen....na een paar maanden (3 of zo) ben ik echt weer op mezelf gaan wonen.
Het lukte gewoon niet, en ik wilde de goeie band die ik heb met mijn ouders niet op het spel zetten dus ik ben weer heel snel op mezelf gegaan...Yep
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 1 september 2011 om 23:07
quote:Tickel schreef op 01 september 2011 @ 23:04:
Vergeet niet dat je ouders ook hun privacy inleveren door jou weer in hun huis te laten wonen.
Precies!
Jaren later hadden mijn ouders en ik het er nog eens over
Ze vonden het vreselijk me zo verdrietig te zien, zo vonden het heerlijk dat ze er echt voor me konden zijn, maar het heeft er wel ingehakt bij ze.
Want net op het moment dat alle kinderen het huis uit waren, kwam nummer 1 weer terug.
Vergeet niet dat je ouders ook hun privacy inleveren door jou weer in hun huis te laten wonen.
Precies!
Jaren later hadden mijn ouders en ik het er nog eens over
Ze vonden het vreselijk me zo verdrietig te zien, zo vonden het heerlijk dat ze er echt voor me konden zijn, maar het heeft er wel ingehakt bij ze.
Want net op het moment dat alle kinderen het huis uit waren, kwam nummer 1 weer terug.
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
donderdag 1 september 2011 om 23:12
quote:Summerdance schreef op 01 september 2011 @ 23:07:
[...]
Precies!
Jaren later hadden mijn ouders en ik het er nog eens over
Ze vonden het vreselijk me zo verdrietig te zien, zo vonden het heerlijk dat ze er echt voor me konden zijn, maar het heeft er wel ingehakt bij ze.
Want net op het moment dat alle kinderen het huis uit waren, kwam nummer 1 weer terug.
Ik ben ook wel eens terug geweest, maar we moesten allemaal enorm wennen. Voor mij was het niet meer "thuis", ik was te lang weg geweest, en mijn moeder ging direct weer in de zorgmodus.
Edit: en dat vond ze best zwaar, hoewel ze het niet hoefde te doen.
[...]
Precies!
Jaren later hadden mijn ouders en ik het er nog eens over
Ze vonden het vreselijk me zo verdrietig te zien, zo vonden het heerlijk dat ze er echt voor me konden zijn, maar het heeft er wel ingehakt bij ze.
Want net op het moment dat alle kinderen het huis uit waren, kwam nummer 1 weer terug.
Ik ben ook wel eens terug geweest, maar we moesten allemaal enorm wennen. Voor mij was het niet meer "thuis", ik was te lang weg geweest, en mijn moeder ging direct weer in de zorgmodus.
Edit: en dat vond ze best zwaar, hoewel ze het niet hoefde te doen.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
donderdag 1 september 2011 om 23:15
quote:Tickel schreef op 01 september 2011 @ 23:12:
Ik ben ook wel eens terug geweest, maar we moesten allemaal enorm wennen. Voor mij was het niet meer "thuis", ik was te lang weg geweest, en mijn moeder ging direct weer in de zorgmodus.
Edit: en dat vond ze best zwaar, hoewel ze het niet hoefde te doen.
Wederom heel herkenbaar
Maar niet alleen mijn ouders vonden het zwaar, ik vond het zelf ook zwaar.
En dat bedoel ik echt niet ondankbaar
Maar het is heel gek om je ineens na 8 jaar weer aan regeltjes te moeten houden die niet de jouwe zijn
Ik ben ook wel eens terug geweest, maar we moesten allemaal enorm wennen. Voor mij was het niet meer "thuis", ik was te lang weg geweest, en mijn moeder ging direct weer in de zorgmodus.
Edit: en dat vond ze best zwaar, hoewel ze het niet hoefde te doen.
Wederom heel herkenbaar
Maar niet alleen mijn ouders vonden het zwaar, ik vond het zelf ook zwaar.
En dat bedoel ik echt niet ondankbaar
Maar het is heel gek om je ineens na 8 jaar weer aan regeltjes te moeten houden die niet de jouwe zijn
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
donderdag 1 september 2011 om 23:17
quote:Summerdance schreef op 01 september 2011 @ 23:15:
[...]
Wederom heel herkenbaar
Maar niet alleen mijn ouders vonden het zwaar, ik vond het zelf ook zwaar.
En dat bedoel ik echt niet ondankbaar
Maar het is heel gek om je ineens na 8 jaar weer aan regeltjes te moeten houden die niet de jouwe zijnNet of je langdurig op visite bent bij je ouders
[...]
Wederom heel herkenbaar
Maar niet alleen mijn ouders vonden het zwaar, ik vond het zelf ook zwaar.
En dat bedoel ik echt niet ondankbaar
Maar het is heel gek om je ineens na 8 jaar weer aan regeltjes te moeten houden die niet de jouwe zijnNet of je langdurig op visite bent bij je ouders
“Don’t look back – you’re not going that way.”
donderdag 1 september 2011 om 23:22
quote:Tickel schreef op 01 september 2011 @ 23:17:
[...]
Net of je langdurig op visite bent bij je ouders
precies
Het was zo grappig (zeg ik nu) het ging weer wat beter met me na weken dikke ogen van het huilen, ik had een avondje uit gepland met vriendinnen
Om 3 uur snachts belt mijn moeder, wanneer ik thuis zou zijn
Maham...niet doen!!!
IK ben 25 dan ga je niet meer bellen hoe laat ik thuis ben!
[...]
Net of je langdurig op visite bent bij je ouders
precies
Het was zo grappig (zeg ik nu) het ging weer wat beter met me na weken dikke ogen van het huilen, ik had een avondje uit gepland met vriendinnen
Om 3 uur snachts belt mijn moeder, wanneer ik thuis zou zijn
Maham...niet doen!!!
IK ben 25 dan ga je niet meer bellen hoe laat ik thuis ben!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
donderdag 1 september 2011 om 23:33
