Relaties
alle pijlers
Calimero-gedrag
zaterdag 3 september 2011 om 10:23
Ik ga sinds een paar maanden om met een "nieuwe" man in mijn leven en ik loop meteen al tegen een heel irritante eigenschap aan. Ik noem het maar "Calimero-"gedrag. Ik bedoel daarmee: als ik een keer kritiek op hem heb, of als ik een keer iets niet wil en hij is daar teleurgesteld over, dan kruipt hij in een slachtoffer-rol die een Oscar-nominatie waard is zo groot. Gaat sip zitten kijken, pruilend praten, luistert niet meer naar wat ik zeg, begint een discussie in de trant van "ja maar jij begon". Een en al teleurstelling, verongelijktheid en kinderachtig drammen. Geloof me: ik ben niet iemand die meteen op ruzietoon praat of meteen aan het katten is, heb wel geleerd om dingen op een normale toon te zeggen.
Dit soort gedrag drukt bij mij echt op alle verkeerde knoppen. Hij is 39, kom op zeg...
Herkennen jullie dit?
En hoe ga ik ermee om:
* in zijn sop gaar laten koken en weggaan?
* troosten? (nee zeg alsjeblieft!)
* boos worden?
* .............???
Dit soort gedrag drukt bij mij echt op alle verkeerde knoppen. Hij is 39, kom op zeg...
Herkennen jullie dit?
En hoe ga ik ermee om:
* in zijn sop gaar laten koken en weggaan?
* troosten? (nee zeg alsjeblieft!)
* boos worden?
* .............???
zaterdag 3 september 2011 om 10:26
De eerste paar maanden vind je toch nog alles leuk van elkaar? Als je verliefd bent, tenminste.
Hoe je er mee omgaat? Door normaal te communiceren, lijkt mij. Dus ook te benoemen hoe irritant je het vindt dat hij dat op zulke momenten niet doet.
Hoe je er mee omgaat? Door normaal te communiceren, lijkt mij. Dus ook te benoemen hoe irritant je het vindt dat hij dat op zulke momenten niet doet.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 3 september 2011 om 10:27
zaterdag 3 september 2011 om 10:35
Ik snap dat wel, dat je je daaraan ergert! Mijn zus kan er ook wat van, maar die kan ik niet ruilen 
Ik zou zeggen: praat erover met hem, mogelijk ziet hij dit van zichzelf niet in, dat kan heel goed. En probeer dan zelf hem niet te voeden in die rol. Als hij er al in zit en je wordt boos of gaat hem vertellen wat hij verkeerd doet, neemt hij dit erg snel op en ben je verder van huis.
Misschien eens tijdens het eten gewoon ter sprake brengen? Rustig, beheerst en met tips of handvatten? "Het valt mij op dat...", "Ik wil het graag eens hebben over...", "Ik erger me een beetje aan....". En geef hem de kans erover te praten. Mogelijk ben je zelf een "dominante" ruziepartner en kan hij daar slecht mee omgaan. Hand in eigen boezem, rustig blijven en proberen eruit te komen.
Ik vind de reacties dat je weg zou moeten gaan nogal overtrokken. Natuurlijk kun je (zeker in een volwassen en serieuze relatie) elkaar na een paar maanden op bepaalde punten gaan irriteren. Lijkt me niet meer dan normaal, misschien een beetje vroeg, meer niet.
Ik zou zeggen: praat erover met hem, mogelijk ziet hij dit van zichzelf niet in, dat kan heel goed. En probeer dan zelf hem niet te voeden in die rol. Als hij er al in zit en je wordt boos of gaat hem vertellen wat hij verkeerd doet, neemt hij dit erg snel op en ben je verder van huis.
Misschien eens tijdens het eten gewoon ter sprake brengen? Rustig, beheerst en met tips of handvatten? "Het valt mij op dat...", "Ik wil het graag eens hebben over...", "Ik erger me een beetje aan....". En geef hem de kans erover te praten. Mogelijk ben je zelf een "dominante" ruziepartner en kan hij daar slecht mee omgaan. Hand in eigen boezem, rustig blijven en proberen eruit te komen.
Ik vind de reacties dat je weg zou moeten gaan nogal overtrokken. Natuurlijk kun je (zeker in een volwassen en serieuze relatie) elkaar na een paar maanden op bepaalde punten gaan irriteren. Lijkt me niet meer dan normaal, misschien een beetje vroeg, meer niet.
zaterdag 3 september 2011 om 10:40
Wees blij dat deze voor jou nare en blijkbaar onacceptabele eigenschap nu al de kop opsteekt. Pluspunten voor hem, wat mij betreft.
Je zou ze de kost moeten geven die de eerste weken/maanden/wel hell jaaaaaren een picture perfect tevoorschijn toveren om op een later tijdstip (na huwelijk, kind 1, kind 2) tòch door de mand te vallen.
Ik zou 'm bedanken voor z'n eerlijkheid, je waardering daarvoor uitspreken en vervolgens koers zetten richting een èchte vent.
Je zou ze de kost moeten geven die de eerste weken/maanden/wel hell jaaaaaren een picture perfect tevoorschijn toveren om op een later tijdstip (na huwelijk, kind 1, kind 2) tòch door de mand te vallen.
Ik zou 'm bedanken voor z'n eerlijkheid, je waardering daarvoor uitspreken en vervolgens koers zetten richting een èchte vent.
zaterdag 3 september 2011 om 10:40
Doet hij het elke keer? Misschien heeft hij nooit geleerd normaal te reageren. Bedenk dan of je er in wilt investeren hem dit 'aan te leren' en hoeveel tijd je hem hiervoor gunt. Misschien helpt een open en eerlijk gesprek al, maar als het patroon er 39-jaar in zit, kan het wel eens langer gaan duren. Is hij in andere dingen wel volwassen? (ken het klein beetje van mijn vriend, maar die was minder extreem. Wel geleerd dat als man op 1 punt niet volwassen is, er meerdere punten kunnen zijn. Zijn echter inmiddels 6 jaar samen.)
zaterdag 3 september 2011 om 10:42
Mattho wat een zinnige bijdrage .
Ik zou er de kriebels van krijgen. Is hij verder wel leuk genoeg om mee verder te gaan? Mijn vriend heeft ook zijn irritante trekjes soms haha maar is toch leuk genoeg voor een relatie. Iedereen heeft wel irritante trekjes en dingetjes waar je je aan ergert.
Maar heeft hij genoeg leuke karaktereigenschappen? Ik zou iig wel over zijn Calimero gedrag praten. Misschien heeft hij niet door dat hij zo doet? Hoe is de band met zijn moeder? Daar moest ik gelijk aan denken dat het daardoor is ontstaan . Als jeroentje ging huilen was zijn mammie niet meer boos op hem, zoiets.
Ik zou hem er op aan spreken dat het een grote afknapper is en hij zo erg kinderachtig overkomt en je juist van hem afduwt inplaats van dat je medelijden met hem krijgt.
Ik zou er de kriebels van krijgen. Is hij verder wel leuk genoeg om mee verder te gaan? Mijn vriend heeft ook zijn irritante trekjes soms haha maar is toch leuk genoeg voor een relatie. Iedereen heeft wel irritante trekjes en dingetjes waar je je aan ergert.
Maar heeft hij genoeg leuke karaktereigenschappen? Ik zou iig wel over zijn Calimero gedrag praten. Misschien heeft hij niet door dat hij zo doet? Hoe is de band met zijn moeder? Daar moest ik gelijk aan denken dat het daardoor is ontstaan . Als jeroentje ging huilen was zijn mammie niet meer boos op hem, zoiets.
Ik zou hem er op aan spreken dat het een grote afknapper is en hij zo erg kinderachtig overkomt en je juist van hem afduwt inplaats van dat je medelijden met hem krijgt.
zaterdag 3 september 2011 om 10:54
Ik denk dat als je nog hoop ziet voor deze man, je eens zou kunnen bekijken hoe jullie communiceren, en in welke rol jullie schieten.
Als hij zich gaat gedragen als een klein kind, dan het logisch dat jij je als ouder gaat gedragen
Maar misschien gedraag jij je ook wel als ouder, waardoor hij zich als kind gaat gedragen.
Hier een inzichtelijk voorbeeld: http://webserver.kempel.n ... t%20ouders/theorie-5.html
Zoek maar eens op drama driehoek en transactionele analyse
Als hij zich gaat gedragen als een klein kind, dan het logisch dat jij je als ouder gaat gedragen
Maar misschien gedraag jij je ook wel als ouder, waardoor hij zich als kind gaat gedragen.
Hier een inzichtelijk voorbeeld: http://webserver.kempel.n ... t%20ouders/theorie-5.html
Zoek maar eens op drama driehoek en transactionele analyse
Vergeet niet, een “Ja, maar..” is eigenlijk een “nee, want...”
zaterdag 3 september 2011 om 10:56
Ha, wat snel al veel reacties en herkenning. Bedankt!
Tot nu toe als zoiets gebeurt voel ik me vooral schuldig omdat IK kennelijk weer "de bitch" ben die WEL een eigen mening heeft en die ook durft te zeggen. Maar inderdaad: misschien een kwestie van hem erop aanspreken en verder vooral niet te veel op ingaan want dat houdt zulk gedrag alleen maar in stand misschien.
(Goddank komt hij tot nu toe na een tijdje wel zelf op het idee dat het een kinderachtige reactie was.)
Voor het overige: ja, ik twijfel heel erg tussen "meteen ermee kappen" of "even de tijd geven en niet meteen opgeven". Maar dat zal vanzelf wel een keer duidelijk worden in de loop der tijd... (?)
Tot nu toe als zoiets gebeurt voel ik me vooral schuldig omdat IK kennelijk weer "de bitch" ben die WEL een eigen mening heeft en die ook durft te zeggen. Maar inderdaad: misschien een kwestie van hem erop aanspreken en verder vooral niet te veel op ingaan want dat houdt zulk gedrag alleen maar in stand misschien.
(Goddank komt hij tot nu toe na een tijdje wel zelf op het idee dat het een kinderachtige reactie was.)
Voor het overige: ja, ik twijfel heel erg tussen "meteen ermee kappen" of "even de tijd geven en niet meteen opgeven". Maar dat zal vanzelf wel een keer duidelijk worden in de loop der tijd... (?)
zaterdag 3 september 2011 om 10:56
