Relaties
alle pijlers
Calimero-gedrag
zaterdag 3 september 2011 om 10:23
Ik ga sinds een paar maanden om met een "nieuwe" man in mijn leven en ik loop meteen al tegen een heel irritante eigenschap aan. Ik noem het maar "Calimero-"gedrag. Ik bedoel daarmee: als ik een keer kritiek op hem heb, of als ik een keer iets niet wil en hij is daar teleurgesteld over, dan kruipt hij in een slachtoffer-rol die een Oscar-nominatie waard is zo groot. Gaat sip zitten kijken, pruilend praten, luistert niet meer naar wat ik zeg, begint een discussie in de trant van "ja maar jij begon". Een en al teleurstelling, verongelijktheid en kinderachtig drammen. Geloof me: ik ben niet iemand die meteen op ruzietoon praat of meteen aan het katten is, heb wel geleerd om dingen op een normale toon te zeggen.
Dit soort gedrag drukt bij mij echt op alle verkeerde knoppen. Hij is 39, kom op zeg...
Herkennen jullie dit?
En hoe ga ik ermee om:
* in zijn sop gaar laten koken en weggaan?
* troosten? (nee zeg alsjeblieft!)
* boos worden?
* .............???
Dit soort gedrag drukt bij mij echt op alle verkeerde knoppen. Hij is 39, kom op zeg...
Herkennen jullie dit?
En hoe ga ik ermee om:
* in zijn sop gaar laten koken en weggaan?
* troosten? (nee zeg alsjeblieft!)
* boos worden?
* .............???
zaterdag 3 september 2011 om 10:59
quote:bergkristal schreef op 03 september 2011 @ 10:56:
Misschien helpt het om hem een spiegel voor te houden door, sterk uitvergroot / overdreven, hetzelfde te doen? Wellicht zo overdreven dat het humoristisch wordt? Humor kan een hoop oplossen, en sommige mensen beseffen pas hoe ze overkomen als ze het zelf meemaken.Dan wel heeeeeeeul overdreven. Anders zou het gewoonweg heel, heel kinderachtig zijn.
Misschien helpt het om hem een spiegel voor te houden door, sterk uitvergroot / overdreven, hetzelfde te doen? Wellicht zo overdreven dat het humoristisch wordt? Humor kan een hoop oplossen, en sommige mensen beseffen pas hoe ze overkomen als ze het zelf meemaken.Dan wel heeeeeeeul overdreven. Anders zou het gewoonweg heel, heel kinderachtig zijn.
zaterdag 3 september 2011 om 11:01
zaterdag 3 september 2011 om 11:09
quote:makreel schreef op 03 september 2011 @ 11:01:
Dus als jij je mening geeft, voel je je een bitch? Hmm...
In elk geval hem erop aanspreken, zelfs als je twijfelt tussen houden of weggeven. Misschien weet hij niet dat je je zo stoort aan deze (belachelijke) eigenschap?
Ik zou het bij mezelf houden. IK heb er moeite mee... IK word er onzeker van... IK word kotsmisselijk...
Niet met die vinger gaan wijzen. TO beschrijft hier nu wel heel mooi zijn Calimerogedrag, maar... hoe is zij? Wat is haar interpretatie?
Beetje makkelijk dit bij hem te leggen. Misschien is zij wel een ongelofelijke zeurkous, who knows?
Dus als jij je mening geeft, voel je je een bitch? Hmm...
In elk geval hem erop aanspreken, zelfs als je twijfelt tussen houden of weggeven. Misschien weet hij niet dat je je zo stoort aan deze (belachelijke) eigenschap?
Ik zou het bij mezelf houden. IK heb er moeite mee... IK word er onzeker van... IK word kotsmisselijk...
Niet met die vinger gaan wijzen. TO beschrijft hier nu wel heel mooi zijn Calimerogedrag, maar... hoe is zij? Wat is haar interpretatie?
Beetje makkelijk dit bij hem te leggen. Misschien is zij wel een ongelofelijke zeurkous, who knows?
zaterdag 3 september 2011 om 11:22
Tuurlijk is het mijn interpretatie, dat lijkt me logisch. Geen idee of ik een zeurkous ben, niet dat ik weet, maar ik heb wel duidelijk een mening, behoeftes, grenzen en dergelijke en ik heb jarenlang aan mezelf "gesleuteld" om te leren al die dingen ook daadwerkelijk aan te voelen bij mezelf en aan te geven bij de ander. Het gaat niet om het dopje op de tandpasta draaien of dat soort kleine onzin. Als ik ergens iets over te "mekkeren" heb zijn het wel serieuzere zaken.
Ik zal ook heus wel niet perfect zijn, maar het lijkt mij volwassener dat mijn partner me daar dan gewoon (of desnoods pissig, mag ook!) op aanspreekt in plaats van als spreekwoordelijk een geslagen hond in een hoek te kruipen en te gaan zitten slachtofferen. We zijn geen 17 meer...
Ik zal ook heus wel niet perfect zijn, maar het lijkt mij volwassener dat mijn partner me daar dan gewoon (of desnoods pissig, mag ook!) op aanspreekt in plaats van als spreekwoordelijk een geslagen hond in een hoek te kruipen en te gaan zitten slachtofferen. We zijn geen 17 meer...
zaterdag 3 september 2011 om 11:25
zaterdag 3 september 2011 om 11:32
Kan je met hem op een rustig moment bespreken welk gedrag je wel prettig vindt in zo'n situatie? En als hij zijn eigen gedrag herkent, het hem zeggen als hij het doet? Zo van, dit is het gedrag waar we het eerder over hebben gehad? Het vergt wel enig geduld denk ik en ik weet natuurlijk niet of je dat nog met deze man hebt..
zaterdag 3 september 2011 om 11:41
Heb ook n x zo'n vriendje gehad..... Drammen als n klein kind wanneer hij zijn zin niet kreeg en altijd de schuld bij een ander leggen, namelijk bij mij! Hij was 46...... De relatie heeft dan ook niet lang geduurd en natuurlijk lag dat ook aan mij volgens hem! Tuurlijk, keep on dreaming! Voor mij was het nog duidelijker dat ik de juiste beslissing nam!!
zaterdag 3 september 2011 om 12:08
Wat zijn de situaties waarin hij zo reageert? Eigenlijk maakt het niet uit, maar soms kan het wel een beetje begrijpelijk zijn.
Ik zou hem er eens op aanspreken. Of anders zijn gedrag kopieren. Mijn vriend heeft 1 rare eigenschap (weet niet eens of ik het zo moet noemen), maar hij roept altijd NADAT ik gestruikeld ben: PAS OP! Tja, lekker op tijd zeg.... Ik heb het drie keer bij hem gedaan en nu is het tijdelijk gestopt (helaas struikel ik vaker dan hem, maar nu snapt hij pas dat het erg nutteloze opmerkingen zijn).
Voor mij zou het wel een afknapper zijn als het zo erg is als hoe jij het beschrijft. Dat hij teleurgesteld is als jij iets afzegt, kan ik me dan wel voorstellen en ook dat hij het dan laat merken vind ik niet gek. Maar als hij zich zo kinderachtig gedraagd, en het zou niet veranderen, dan zou het voor mij wel een exit zijn.
Ik zou hem er eens op aanspreken. Of anders zijn gedrag kopieren. Mijn vriend heeft 1 rare eigenschap (weet niet eens of ik het zo moet noemen), maar hij roept altijd NADAT ik gestruikeld ben: PAS OP! Tja, lekker op tijd zeg.... Ik heb het drie keer bij hem gedaan en nu is het tijdelijk gestopt (helaas struikel ik vaker dan hem, maar nu snapt hij pas dat het erg nutteloze opmerkingen zijn).
Voor mij zou het wel een afknapper zijn als het zo erg is als hoe jij het beschrijft. Dat hij teleurgesteld is als jij iets afzegt, kan ik me dan wel voorstellen en ook dat hij het dan laat merken vind ik niet gek. Maar als hij zich zo kinderachtig gedraagd, en het zou niet veranderen, dan zou het voor mij wel een exit zijn.
zaterdag 3 september 2011 om 15:33
zaterdag 3 september 2011 om 16:30
Als man je gedragen als een groot zeurend kind... Beproefd recept om iedere aantrekkingskracht als sneeuw voor de zon te doen verdwijnen
@TO misschien je eens naar die "man" van je aangeven dat je het erg vervelend vindt, en hem aanraden om bijvoorbeeld dit boekje te lezen. En dat het jullie beiden goed zou doen als hij zich eens gaat gedragen als MAN in plaats van een verontwaardigde kleuter.
@TO misschien je eens naar die "man" van je aangeven dat je het erg vervelend vindt, en hem aanraden om bijvoorbeeld dit boekje te lezen. En dat het jullie beiden goed zou doen als hij zich eens gaat gedragen als MAN in plaats van een verontwaardigde kleuter.
zaterdag 3 september 2011 om 16:40
quote:teemuts schreef op 03 september 2011 @ 10:23:
als ik een keer kritiek op hem heb, of als ik een keer iets niet wil en hij is daar teleurgesteld over, dan kruipt hij in een slachtoffer-rol die een Oscar-nominatie waard is zo groot.
Herkenbaar. Mijn man had hier een handje van, een jaar of tig geleden (we zijn 17 jaar samen). Als ik 's kritiek had of boos was, dan ging hij dingen zeggen als: ik weet het wel, ik ben de grootste klootzak van de wereld. Bla bla bla, etcetera. De eerste keer dacht ik: wat is dit dan voor dramaqueen? Ik was gewoon overrompeld.
Achteraf was dat precies waar hij op hoopte.
Boos worden werkte ook niet, merkte ik later...
Toen ben ik eens hetzelfde gaan doen. Helemaal hysterisch en dramatisch gillen dat ik vast het grootste kutwijf op aarde was...
Zijn reactie: nee ik vind je de liefste op aarde. Hij heeft het nooit weer gedaan.
als ik een keer kritiek op hem heb, of als ik een keer iets niet wil en hij is daar teleurgesteld over, dan kruipt hij in een slachtoffer-rol die een Oscar-nominatie waard is zo groot.
Herkenbaar. Mijn man had hier een handje van, een jaar of tig geleden (we zijn 17 jaar samen). Als ik 's kritiek had of boos was, dan ging hij dingen zeggen als: ik weet het wel, ik ben de grootste klootzak van de wereld. Bla bla bla, etcetera. De eerste keer dacht ik: wat is dit dan voor dramaqueen? Ik was gewoon overrompeld.
Achteraf was dat precies waar hij op hoopte.
Boos worden werkte ook niet, merkte ik later...
Toen ben ik eens hetzelfde gaan doen. Helemaal hysterisch en dramatisch gillen dat ik vast het grootste kutwijf op aarde was...
Zijn reactie: nee ik vind je de liefste op aarde. Hij heeft het nooit weer gedaan.
zaterdag 3 september 2011 om 17:22
quote:matth0 schreef op 03 september 2011 @ 16:28:
[...]
Soms lees je een reactie, waarop je dingen wilt zeggen die je beter niet kunt zeggen.dan is het misschien naast zwijgen, beter om ook niet te reageren. Aan zo'n reactie heeft niemand wat. Het maakt niet uit of je het met elkaar eens bent of niet, daar dient een discussie voor. Maar reageer dan niet, door te zwijgen.
[...]
Soms lees je een reactie, waarop je dingen wilt zeggen die je beter niet kunt zeggen.dan is het misschien naast zwijgen, beter om ook niet te reageren. Aan zo'n reactie heeft niemand wat. Het maakt niet uit of je het met elkaar eens bent of niet, daar dient een discussie voor. Maar reageer dan niet, door te zwijgen.
zaterdag 3 september 2011 om 17:26
quote:celine2906 schreef op 03 september 2011 @ 17:22:
[...]
dan is het misschien naast zwijgen, beter om ook niet te reageren. Aan zo'n reactie heeft niemand wat. Het maakt niet uit of je het met elkaar eens bent of niet, daar dient een discussie voor. Maar reageer dan niet, door te zwijgen.Hé pssssst. Hij wil aandacht... iets met topicnaarzichtoetrekkers enzo.
[...]
dan is het misschien naast zwijgen, beter om ook niet te reageren. Aan zo'n reactie heeft niemand wat. Het maakt niet uit of je het met elkaar eens bent of niet, daar dient een discussie voor. Maar reageer dan niet, door te zwijgen.Hé pssssst. Hij wil aandacht... iets met topicnaarzichtoetrekkers enzo.
zaterdag 3 september 2011 om 17:35
Lijkt erop dat hij inderdaad zijn infantiele gewoonten niet heeft overwonnen; waarschijnlijk te maken met zijn jeugd/opvoeding, is niet lekker uitgekristalliseerd.
Mocht je het nog een kans waard achten, zou ik de eerste optie doen. =In zijn sop laten gaarkoken, negeren, als hij weer eens begint. Dan kun je zien of hij de boodschap heeft begrepen en zich 'normaal' volwassen kan gedragen. Zo niet, dan zou ik zeggen kansloos, en kappen ermee. Of in stappen, naar een doel werken, het is maar wat jij wilt uiteindelijk
Sterkte!
Mocht je het nog een kans waard achten, zou ik de eerste optie doen. =In zijn sop laten gaarkoken, negeren, als hij weer eens begint. Dan kun je zien of hij de boodschap heeft begrepen en zich 'normaal' volwassen kan gedragen. Zo niet, dan zou ik zeggen kansloos, en kappen ermee. Of in stappen, naar een doel werken, het is maar wat jij wilt uiteindelijk
Sterkte!
