Psyche
alle pijlers
Hoe word ik happier met mezelf?
maandag 5 september 2011 om 14:15
Hey allemaal,
ik weet niet zo goed hoe ik moet beginnen. Maar wellicht helpt het al om alleen eens van me af te schrijven.
Al een tijd heb ik het gevoel dat ik in een negatieve gedachtencirkel blijf hangen. Zowel qua werk als prive lopen dingen niet lekker en heb ik vaak weinig energie.
Ik heb er lang en hard voor geknokt (7 jaar) om mijn Hbo diploma te halen, wat gelukkig ook gelukt is. Toch lukt het niet om een leuke en goede baan te vinden en te houden. Het bedrijf waar ik sinds januari werk, gaat mijn contract niet verlengen vanwege te weinig werk en budget (is een werkervaringsplek). Sinds juli was er een 2de werkplek bijgekomen. Daar liep het na 2 maanden proberen helemaal mis omdat mijn bazin en ik elkaar niet lagen. Dus ook dat is per vorige week geeindigd. Betekent dat ik over 6 weken weer moet terugvallen op mijn (Wajong) uitkering. Ik probeer zoveel mogelijk te solliciteren maar kom daar niet veel verder mee.
Ook prive (liefde) loopt het niet lekker. Heb 4 maanden lang een knipperlichtrelatie gehad met een man die ik al jaren ken, een flink aantal jaar ouder dan ik. Door zijn moeite met relaties (bindingsangst?) is het vijf keer aan en uit geweest, en op dit moment dus ook weer uit. We zien elkaar nog met uitgaan, waar hij met een grote boog om me heen loopt. En hij weigert om persoonlijk een gesprek met me aan te gaan, want 'wat valt er dan te praten'?
Ook mis ik echte goede vrienden om me heen. Ik heb een aantal goede bekenden die ik af en toe zie, maar mis iemand om me heen als luisterend oor, die me echt begrijpt...
Herkent iemand dit? Hoe leer ik k om (weer) wat positiever tegen dingen aan te kijken?
ik weet niet zo goed hoe ik moet beginnen. Maar wellicht helpt het al om alleen eens van me af te schrijven.
Al een tijd heb ik het gevoel dat ik in een negatieve gedachtencirkel blijf hangen. Zowel qua werk als prive lopen dingen niet lekker en heb ik vaak weinig energie.
Ik heb er lang en hard voor geknokt (7 jaar) om mijn Hbo diploma te halen, wat gelukkig ook gelukt is. Toch lukt het niet om een leuke en goede baan te vinden en te houden. Het bedrijf waar ik sinds januari werk, gaat mijn contract niet verlengen vanwege te weinig werk en budget (is een werkervaringsplek). Sinds juli was er een 2de werkplek bijgekomen. Daar liep het na 2 maanden proberen helemaal mis omdat mijn bazin en ik elkaar niet lagen. Dus ook dat is per vorige week geeindigd. Betekent dat ik over 6 weken weer moet terugvallen op mijn (Wajong) uitkering. Ik probeer zoveel mogelijk te solliciteren maar kom daar niet veel verder mee.
Ook prive (liefde) loopt het niet lekker. Heb 4 maanden lang een knipperlichtrelatie gehad met een man die ik al jaren ken, een flink aantal jaar ouder dan ik. Door zijn moeite met relaties (bindingsangst?) is het vijf keer aan en uit geweest, en op dit moment dus ook weer uit. We zien elkaar nog met uitgaan, waar hij met een grote boog om me heen loopt. En hij weigert om persoonlijk een gesprek met me aan te gaan, want 'wat valt er dan te praten'?
Ook mis ik echte goede vrienden om me heen. Ik heb een aantal goede bekenden die ik af en toe zie, maar mis iemand om me heen als luisterend oor, die me echt begrijpt...
Herkent iemand dit? Hoe leer ik k om (weer) wat positiever tegen dingen aan te kijken?
maandag 5 september 2011 om 14:24
Het is een beetje een jaren 70 advies.
Maar ik voel me beter als ik weer eens "Niet morgen maar nu" van dr. Wayne Dyer heb gelezen.
Het is een beetje Rationeel Emotieve Therapie in boekvorm. Het zijn niet de omstandigheden waardoor je je rot voelt, maar de manier waarop je er mee om gaat.
En overigens de soort vrienden uit tv-series, die er altijd voor je zijn, die je echt begrijpen en altijd een luisterend oor hebben... Volgens mij bestaan die niet echt. Ik begrijp mezelf niet eens en ga er dus niet vanuit dat ik ook vrienden zal krijgen die dat wel doen.
Maar ik voel me beter als ik weer eens "Niet morgen maar nu" van dr. Wayne Dyer heb gelezen.
Het is een beetje Rationeel Emotieve Therapie in boekvorm. Het zijn niet de omstandigheden waardoor je je rot voelt, maar de manier waarop je er mee om gaat.
En overigens de soort vrienden uit tv-series, die er altijd voor je zijn, die je echt begrijpen en altijd een luisterend oor hebben... Volgens mij bestaan die niet echt. Ik begrijp mezelf niet eens en ga er dus niet vanuit dat ik ook vrienden zal krijgen die dat wel doen.
maandag 5 september 2011 om 14:28
Een baan vinden is en blijft gewoon een kwestie van blijven solliciteren. Helaas, maar zo eenvoudig is het.
De liefde kun je niet afdwingen, als hij niet meer wilt, dan zit er niets anders op dan om je ogen een andere kant op te wenden en op zoek te gaan naar een man die wel goed bij je past.
Als je iemand mist die voor jou een luisterend oor kan zijn, dan lijkt het me een goed plan om eerst dat luisterend oor te worden.Sta open voor mensen en voor nieuwe relaties. Spreek eens iemand anders aan dan steeds dezelfde. Ga eens ergens anders uit en verbreed daarmee je horizon. Er lopen genoeg leuke mensen rond die ook bevriend kunnen worden met jou, maar je moet er natuurlijk wel wat voor doen. Het valt niet door de brievenbus.
Energie en een goed gevoel over jezelf krijg je vanzelf door het allemaal niet zo zwaar op te nemen, te blijven lachen en te weten dat alles steeds weer verandert in je leven, alles is maar tijdelijk, het is gewoon een kwestie van geduld.
De liefde kun je niet afdwingen, als hij niet meer wilt, dan zit er niets anders op dan om je ogen een andere kant op te wenden en op zoek te gaan naar een man die wel goed bij je past.
Als je iemand mist die voor jou een luisterend oor kan zijn, dan lijkt het me een goed plan om eerst dat luisterend oor te worden.Sta open voor mensen en voor nieuwe relaties. Spreek eens iemand anders aan dan steeds dezelfde. Ga eens ergens anders uit en verbreed daarmee je horizon. Er lopen genoeg leuke mensen rond die ook bevriend kunnen worden met jou, maar je moet er natuurlijk wel wat voor doen. Het valt niet door de brievenbus.
Energie en een goed gevoel over jezelf krijg je vanzelf door het allemaal niet zo zwaar op te nemen, te blijven lachen en te weten dat alles steeds weer verandert in je leven, alles is maar tijdelijk, het is gewoon een kwestie van geduld.
maandag 5 september 2011 om 14:40
@Cateautje, dat solliciteren valt niet mee. Ik werk in een branche waar maar heel weinig werk te vinden is, al helemaal in mijn regio (Zuid-Limburg). Daarnaast ben ik gedeeltelijk afgekeurd vanwege een autisme spectrum stoornis, vandaar ook de Wajong.
Ik moet die man ook loslaten...pijnlijke is wel dat het een jarenlange vriendschap kapot heeft gemaakt. De behoefte om meteen naar een andere man op zoek te gaan heb ik nu even niet.
Ik ben ook niet het typ dat zomaar in zijn eentje een vreemd cafe binnenstapt en dan makkelijk contact legt.
@StabiloBoss, ik ga eens opzoek naar het genoemde boek.
Ik moet die man ook loslaten...pijnlijke is wel dat het een jarenlange vriendschap kapot heeft gemaakt. De behoefte om meteen naar een andere man op zoek te gaan heb ik nu even niet.
Ik ben ook niet het typ dat zomaar in zijn eentje een vreemd cafe binnenstapt en dan makkelijk contact legt.
@StabiloBoss, ik ga eens opzoek naar het genoemde boek.
maandag 5 september 2011 om 14:41
quote:Cateautje schreef op 05 september 2011 @ 14:28:
Als je iemand mist die voor jou een luisterend oor kan zijn, dan lijkt het me een goed plan om eerst dat luisterend oor te worden.Sta open voor mensen en voor nieuwe relaties. Spreek eens iemand anders aan dan steeds dezelfde. Ga eens ergens anders uit en verbreed daarmee je horizon. Er lopen genoeg leuke mensen rond die ook bevriend kunnen worden met jou, maar je moet er natuurlijk wel wat voor doen. Het valt niet door de brievenbus.
Energie en een goed gevoel over jezelf krijg je vanzelf door het allemaal niet zo zwaar op te nemen, te blijven lachen en te weten dat alles steeds weer verandert in je leven, alles is maar tijdelijk, het is gewoon een kwestie van geduld.
Dit staat zo ongeveer in dat boek.
Je dan dus ook gewoon naar Cateautje luisteren. Scheelt weer een tripje naar de bieb.
Als je iemand mist die voor jou een luisterend oor kan zijn, dan lijkt het me een goed plan om eerst dat luisterend oor te worden.Sta open voor mensen en voor nieuwe relaties. Spreek eens iemand anders aan dan steeds dezelfde. Ga eens ergens anders uit en verbreed daarmee je horizon. Er lopen genoeg leuke mensen rond die ook bevriend kunnen worden met jou, maar je moet er natuurlijk wel wat voor doen. Het valt niet door de brievenbus.
Energie en een goed gevoel over jezelf krijg je vanzelf door het allemaal niet zo zwaar op te nemen, te blijven lachen en te weten dat alles steeds weer verandert in je leven, alles is maar tijdelijk, het is gewoon een kwestie van geduld.
Dit staat zo ongeveer in dat boek.
Je dan dus ook gewoon naar Cateautje luisteren. Scheelt weer een tripje naar de bieb.
maandag 5 september 2011 om 15:05
quote:Snoopy80 schreef op 05 september 2011 @ 14:48:
Oke, hoe kan ik nieuwe mensen aanspreken dan?
Door te beginnen met een vriendelijke glimlach, dat nodigt vaak uit tot meer.
Ooit in het verleden ben je zaken binnen gestapt die nieuw voor je waren, dat is in de eerste instantie een beetje eng, maar ik nodig je natuurlijk niet uit om in het hol van de hells angels binnen te stappen. Gewoon een leuk café, of waar je van houdt.Mensen van je eigen leeftijd. Je zou kunnen beginnen met een zaak waar het niet al te druk is, zodat er niet ineens vreselijk veel indrukken op je af komen. En doe het rustig aan, bestel een drankje en dan , als het goed is, raak je vanzelf met iemand aan de praat. Kwestie van proberen.Niet geschoten is altijd mis.Daar hoef je geen bepaald type voor te zijn, we zijn allemaal maar mensen.
Als het moeilijk is een baan te vinden in jouw specialisme in jouw omgeving, besef dan dat dat voor iedereen geldt, daar hoef je niet autistisch voor te zijn, dus geef de moed niet op. Ik kan wel van alles gaan vertellen nu, maar gewoon door blijven solliciteren is echt het enige dat je kunt doen.
Weg met het gevoel van zwaarmoedigheid, wees vrolijk, dat trekt mooie dingen aan.
Oke, hoe kan ik nieuwe mensen aanspreken dan?
Door te beginnen met een vriendelijke glimlach, dat nodigt vaak uit tot meer.
Ooit in het verleden ben je zaken binnen gestapt die nieuw voor je waren, dat is in de eerste instantie een beetje eng, maar ik nodig je natuurlijk niet uit om in het hol van de hells angels binnen te stappen. Gewoon een leuk café, of waar je van houdt.Mensen van je eigen leeftijd. Je zou kunnen beginnen met een zaak waar het niet al te druk is, zodat er niet ineens vreselijk veel indrukken op je af komen. En doe het rustig aan, bestel een drankje en dan , als het goed is, raak je vanzelf met iemand aan de praat. Kwestie van proberen.Niet geschoten is altijd mis.Daar hoef je geen bepaald type voor te zijn, we zijn allemaal maar mensen.
Als het moeilijk is een baan te vinden in jouw specialisme in jouw omgeving, besef dan dat dat voor iedereen geldt, daar hoef je niet autistisch voor te zijn, dus geef de moed niet op. Ik kan wel van alles gaan vertellen nu, maar gewoon door blijven solliciteren is echt het enige dat je kunt doen.
Weg met het gevoel van zwaarmoedigheid, wees vrolijk, dat trekt mooie dingen aan.
maandag 5 september 2011 om 15:34
Kun je niet een leuke cursus gaan doen?
Toneel, tekenen, zingen, een taal of een nieuwe sport.
Iets wat je leuk vindt. Dan kom je daar vanzelf mensen tegen met dezelfde interesses. Als je samen een opdracht moet doen, moet je wel praten. Et voila, je spreekt nieuwe mensen aan.
En je doet iets wat je leuk vindt, waardoor je vrolijker in het leven staat en makkelijker aangesproken wordt door mensen.
Toneel, tekenen, zingen, een taal of een nieuwe sport.
Iets wat je leuk vindt. Dan kom je daar vanzelf mensen tegen met dezelfde interesses. Als je samen een opdracht moet doen, moet je wel praten. Et voila, je spreekt nieuwe mensen aan.
En je doet iets wat je leuk vindt, waardoor je vrolijker in het leven staat en makkelijker aangesproken wordt door mensen.
maandag 5 september 2011 om 15:41
quote:StabiloBoss schreef op 05 september 2011 @ 15:34:
Kun je niet een leuke cursus gaan doen?
Toneel, tekenen, zingen, een taal of een nieuwe sport.
Iets wat je leuk vindt. Dan kom je daar vanzelf mensen tegen met dezelfde interesses. Als je samen een opdracht moet doen, moet je wel praten. Et voila, je spreekt nieuwe mensen aan.
En je doet iets wat je leuk vindt, waardoor je vrolijker in het leven staat en makkelijker aangesproken wordt door mensen.Is ook een goed plan. Een leuke hobby.
Kun je niet een leuke cursus gaan doen?
Toneel, tekenen, zingen, een taal of een nieuwe sport.
Iets wat je leuk vindt. Dan kom je daar vanzelf mensen tegen met dezelfde interesses. Als je samen een opdracht moet doen, moet je wel praten. Et voila, je spreekt nieuwe mensen aan.
En je doet iets wat je leuk vindt, waardoor je vrolijker in het leven staat en makkelijker aangesproken wordt door mensen.Is ook een goed plan. Een leuke hobby.
maandag 5 september 2011 om 15:58
quote:Snoopy80 schreef op 05 september 2011 @ 14:40:
dat solliciteren valt niet mee. Ik werk in een branche waar maar heel weinig werk te vinden is, al helemaal in mijn regio (Zuid-Limburg). Daarnaast ben ik gedeeltelijk afgekeurd vanwege een autisme spectrum stoornis, vandaar ook de Wajong.
Zou Stichting MEE niets kunnen doen?
Zij begeleiden mensen met een beperking op meerdere vlakken.
Die man kan je beter uit je hoofd zetten.
Beter rust in je hoofd en geen vriend, dan onrust in je hoofd en wel een vriend.
Vind het overigens heel knap dat je je HBO studie hebt afgerondt.
Dat is heel positief toch?
Iets of iemand komt meestal op je pad wanneer je het niet verwacht, dus ga niet te krampachtig op zoek.
dat solliciteren valt niet mee. Ik werk in een branche waar maar heel weinig werk te vinden is, al helemaal in mijn regio (Zuid-Limburg). Daarnaast ben ik gedeeltelijk afgekeurd vanwege een autisme spectrum stoornis, vandaar ook de Wajong.
Zou Stichting MEE niets kunnen doen?
Zij begeleiden mensen met een beperking op meerdere vlakken.
Die man kan je beter uit je hoofd zetten.
Beter rust in je hoofd en geen vriend, dan onrust in je hoofd en wel een vriend.
Vind het overigens heel knap dat je je HBO studie hebt afgerondt.
Dat is heel positief toch?
Iets of iemand komt meestal op je pad wanneer je het niet verwacht, dus ga niet te krampachtig op zoek.
Elke les, waar je van leert, maakt het pad vrij voor nog waardevollere lessen. Elke les, die je negeert, komt steeds weer terug.
maandag 5 september 2011 om 16:03
quote:Cateautje schreef op 05 september 2011 @ 15:41:
[...]
Is ook een goed plan. Een leuke hobby.Bij mijn zoon helpt muziek luisteren goed, hij heeft ook een autisme spectrum stoornis. Dit (de muziek) is iets van de laatste maanden, maar ik merk dat het hem sindsdien een stuk beter gaat.
[...]
Is ook een goed plan. Een leuke hobby.Bij mijn zoon helpt muziek luisteren goed, hij heeft ook een autisme spectrum stoornis. Dit (de muziek) is iets van de laatste maanden, maar ik merk dat het hem sindsdien een stuk beter gaat.
Elke les, waar je van leert, maakt het pad vrij voor nog waardevollere lessen. Elke les, die je negeert, komt steeds weer terug.
maandag 5 september 2011 om 16:12
quote:Dropje70 schreef op 05 september 2011 @ 16:03:
[...]
Bij mijn zoon helpt muziek luisteren goed, hij heeft ook een autisme spectrum stoornis. Dit (de muziek) is iets van de laatste maanden, maar ik merk dat het hem sindsdien een stuk beter gaat.
Zelfde hier met mijn zoon. Ik heb hem op zijn 13de op gitaarles gedaan. Ondertussen, hij is nu 29, is hij een echte gitaavirtuoos. Ik ben heel erg trots op hem.
Het is goed voor een autist om iets vast te hebben waar ze zich op kunnen richten, dat geeft rust.
[...]
Bij mijn zoon helpt muziek luisteren goed, hij heeft ook een autisme spectrum stoornis. Dit (de muziek) is iets van de laatste maanden, maar ik merk dat het hem sindsdien een stuk beter gaat.
Zelfde hier met mijn zoon. Ik heb hem op zijn 13de op gitaarles gedaan. Ondertussen, hij is nu 29, is hij een echte gitaavirtuoos. Ik ben heel erg trots op hem.
Het is goed voor een autist om iets vast te hebben waar ze zich op kunnen richten, dat geeft rust.
maandag 5 september 2011 om 16:34
quote:Cateautje schreef op 05 september 2011 @ 16:12:
[...]
Zelfde hier met mijn zoon. Ik heb hem op zijn 13de op gitaarles gedaan. Ondertussen, hij is nu 29, is hij een echte gitaavirtuoos. Ik ben heel erg trots op hem.
Het is goed voor een autist om iets vast te hebben waar ze zich op kunnen richten, dat geeft rust.
Ik snap dat je trots bent!
En verder ben ik het helemaal met je eens..
Het viel me al op dat je TO zulke goede adviezen gaf, nu begrijp ik hoe dat komt
[...]
Zelfde hier met mijn zoon. Ik heb hem op zijn 13de op gitaarles gedaan. Ondertussen, hij is nu 29, is hij een echte gitaavirtuoos. Ik ben heel erg trots op hem.
Het is goed voor een autist om iets vast te hebben waar ze zich op kunnen richten, dat geeft rust.
Ik snap dat je trots bent!
En verder ben ik het helemaal met je eens..
Het viel me al op dat je TO zulke goede adviezen gaf, nu begrijp ik hoe dat komt
Elke les, waar je van leert, maakt het pad vrij voor nog waardevollere lessen. Elke les, die je negeert, komt steeds weer terug.
maandag 5 september 2011 om 17:27
Je klinkt wel als iemand die de problemen vooral bij de ander neerlegt.
Je relatie loopt niet dus je vriend heeft bindingsangst.
Ook komt je verhaal over je werk over alsof het probleem niet bij jou ligt. Toch noem je een ruIe met je bazin op en dat het werk hoppen je niet vreemd is.
Vraag jezelf eens af wat jij kunt veranderen om het beter te maken, vloeiender te laten lopen .
Kom op! Wilskracht heb je. Dat is duidelijk.
Je relatie loopt niet dus je vriend heeft bindingsangst.
Ook komt je verhaal over je werk over alsof het probleem niet bij jou ligt. Toch noem je een ruIe met je bazin op en dat het werk hoppen je niet vreemd is.
Vraag jezelf eens af wat jij kunt veranderen om het beter te maken, vloeiender te laten lopen .
Kom op! Wilskracht heb je. Dat is duidelijk.
maandag 5 september 2011 om 17:55
Begeleiding vanuit MEE heb ik al. De begeleiding op werkgebied gebeurt door het reintegratiebureau.
Ik heb overigens Asperger (diagnose is 2 jaren geleden pas gesteld, ben nu 30).
@liebling: ik was bij die laatste werkgever begonnen in de communicatie. Elke 2 weken was er een 'evaluatiegesprek' samen met de jobcoach. Die eerste 2 weken bleek mijn bazin niet helemaal tevreden over me. I.p.v. dat eerst met mijzelf te bespreken, is ze rechtstreeks naar het reintegratieburo gestapt. Tijdens het eerste gezamenlijke gesprek maakte ze een aantal zeer ongenuanceerde opmerkingen, die verkeerd vielen. Ook daarover is uitgebreid gepraat. Ik heb voor die bazin een aantal rotklusjes opgeknapt - waar zij eigenlijk bij zou helpen- en er kon niet eens een 'fijne avond' vanaf. Ik merkte dat zij mij de laatste weken steeds minder betrok bij de interne communicatiewerkzaamheden, en mij klusjes liet doen voor een andere afdeling. Terwijl duidelijk te zien en te merken was dat er genoeg werk bij communicatie lag. Ook had zij geen zin / tijd om mij fatsoenlijk in te werken en te begeleiden.
Wat mijn ex betreft: deze man is 57 en al 11 jaren gescheiden. Door zijn grote drang naar vrijheid, zijn alle 5 relaties die hij sindsdien heeft gehad knipperlichtrelaties geweest. Hij geeft zelf ook aan zich niet te kunnen binden. Ik vind dat iemand dan ook duidelijk moet zijn en afstand moet houden, maar het werd een spelletje van steeds aantrekken en weer afstoten.
Ik heb overigens Asperger (diagnose is 2 jaren geleden pas gesteld, ben nu 30).
@liebling: ik was bij die laatste werkgever begonnen in de communicatie. Elke 2 weken was er een 'evaluatiegesprek' samen met de jobcoach. Die eerste 2 weken bleek mijn bazin niet helemaal tevreden over me. I.p.v. dat eerst met mijzelf te bespreken, is ze rechtstreeks naar het reintegratieburo gestapt. Tijdens het eerste gezamenlijke gesprek maakte ze een aantal zeer ongenuanceerde opmerkingen, die verkeerd vielen. Ook daarover is uitgebreid gepraat. Ik heb voor die bazin een aantal rotklusjes opgeknapt - waar zij eigenlijk bij zou helpen- en er kon niet eens een 'fijne avond' vanaf. Ik merkte dat zij mij de laatste weken steeds minder betrok bij de interne communicatiewerkzaamheden, en mij klusjes liet doen voor een andere afdeling. Terwijl duidelijk te zien en te merken was dat er genoeg werk bij communicatie lag. Ook had zij geen zin / tijd om mij fatsoenlijk in te werken en te begeleiden.
Wat mijn ex betreft: deze man is 57 en al 11 jaren gescheiden. Door zijn grote drang naar vrijheid, zijn alle 5 relaties die hij sindsdien heeft gehad knipperlichtrelaties geweest. Hij geeft zelf ook aan zich niet te kunnen binden. Ik vind dat iemand dan ook duidelijk moet zijn en afstand moet houden, maar het werd een spelletje van steeds aantrekken en weer afstoten.
maandag 5 september 2011 om 20:11
quote:Cateautje schreef op 05 september 2011 @ 18:35:
[...]
Ik vond Liebling wat al te kort door de bocht.
Is ook zo. Komt heel wat harder over nu ik het terug lees.
Zo bedoelde ik het echt niet.
Wat ik probeerde te zeggen was dat je vaak al heel wat obstakels kunt verminderen of minder erg maken wanneer je er zelf actiever aan gaat werken. Zoals anderen al opperden; naar anderen luisteren, goede gesprekken, je hart luchten (zonder iemand te kwetsen), etc..
Wanneer je zelf lacht kun je makkelijker een lach 'afdwingen'. Snap je wat ik bedoel?
Als iemand zegt dat ze al vaak van baan zijn gewisseld in een korte periode kan dat zijn omdat ze gewoon steeds pech hebben, maar het kan ook aan andere dingen liggen. Soms zie je die zelf niet, omdat je je alleen maar gepasseerd of kwaad voelt. 'ik doe alles en die **** doet niets. Toch krijg ik altijd de schuld'. Je kunt er dan zo over denken ; of je denkt; hoe kan het dat ik altijd de schuld krijg? Wat doe ik anders? Hoe kan ik dat oplossen?
Verder las ik net alleen je OP. Ik zag dus later pas dat de man in kwestie wat lastiger was als je in je OP liet merken.
En als laatste punt; autisme hoeft echt geen beperking te zijn.
Ik meen het nog steeds; kom op. je kan het!
Als jij je ergens tot toe zet kun je bergen verzetten. Kijk maar eens naar je HBO diploma. Dat ging niet zonder slag of stoot en toch is het je gelukt. Who cares dat je er langer over gedaan hebt. Je HEBT het gedaan en dat is wat telt.
Echt hoor. Als ik een fractie van jouw wilskracht zou hebben.. wow
[...]
Ik vond Liebling wat al te kort door de bocht.
Is ook zo. Komt heel wat harder over nu ik het terug lees.
Zo bedoelde ik het echt niet.
Wat ik probeerde te zeggen was dat je vaak al heel wat obstakels kunt verminderen of minder erg maken wanneer je er zelf actiever aan gaat werken. Zoals anderen al opperden; naar anderen luisteren, goede gesprekken, je hart luchten (zonder iemand te kwetsen), etc..
Wanneer je zelf lacht kun je makkelijker een lach 'afdwingen'. Snap je wat ik bedoel?
Als iemand zegt dat ze al vaak van baan zijn gewisseld in een korte periode kan dat zijn omdat ze gewoon steeds pech hebben, maar het kan ook aan andere dingen liggen. Soms zie je die zelf niet, omdat je je alleen maar gepasseerd of kwaad voelt. 'ik doe alles en die **** doet niets. Toch krijg ik altijd de schuld'. Je kunt er dan zo over denken ; of je denkt; hoe kan het dat ik altijd de schuld krijg? Wat doe ik anders? Hoe kan ik dat oplossen?
Verder las ik net alleen je OP. Ik zag dus later pas dat de man in kwestie wat lastiger was als je in je OP liet merken.
En als laatste punt; autisme hoeft echt geen beperking te zijn.
Ik meen het nog steeds; kom op. je kan het!
Als jij je ergens tot toe zet kun je bergen verzetten. Kijk maar eens naar je HBO diploma. Dat ging niet zonder slag of stoot en toch is het je gelukt. Who cares dat je er langer over gedaan hebt. Je HEBT het gedaan en dat is wat telt.
Echt hoor. Als ik een fractie van jouw wilskracht zou hebben.. wow
maandag 5 september 2011 om 20:39
Thanks dat laatste vind k een heel mooi compliment. Ik werk al sinds januari bij dit bedrijf en sinds juli is die 2de locatie erbij gekomen, dus het 'jobhoppen' valt wel mee. Daarvoor 9 maanden werkzoekend geweest (waarvan nog 2 maanden gewerkt aan afstuderen) en daarvoor heb ik 9 maanden gewerkt, was ook een werkervaringsplek.
Heb vanmiddag een uurtje gesport en even de sauna in geweest, lekker om even je hoofd leeg te maken.
Heb vanmiddag een uurtje gesport en even de sauna in geweest, lekker om even je hoofd leeg te maken.
