the choice.

Mijn naam is Steve en ik ben nieuw hier. Ik ben verbaasd over de wijze reacties die worden gegeven op elke post dus ik wilde graag mijn probleem aan het daglicht brengen. Voorop gesteld niemand hoeft mij ervan te verdenken dat ik in deze van plan heb iemand te gebruiken of kwaad aan te doen.



Sinds kort woon ik samen met mijn vriend in Utrecht. Het leek mij een snelle stap maar onze relatie ging enigzins bergafwaarts en ik dacht dat dit een positieve boost eraan zou geven. Dit bleek niet echt het geval te zijn. Mijn dromen en ambities zijn totaal anders dan de zijne. Ik wil in het kort in de toekomst een hele andere kant op dan hem. Met werkelijk alles! Dit heeft ertoe geleid dat we al gauw een beetje uit elkaar aan het groeien zijn. Ik doe mijn ding.. Ga veel uit en leer andere mensen kennen terwijl hij veel liever thuis zit. Uiteraard heeft het vele uitgaan ertoe geleid dat ik iemand anders heb leren kennen. Een jongen die wellicht extreem gevoelig is maar waarmee ik mij qua innerlijk perfect verbonden voel. Wij vullen elkaar perfect aan en willen en denken overal hetzelfde over. Qua uiterlijk voel ik me niet zo tot hem aangetrokken maar zoals ik al zei, hij geeft me wel precies wat ik nodig heb. Ik ben niet van plan om hem te kwetsen en hoewel ik zelf niet weet wat ik moet doen vind ik het niet leuk om hem aan het lijntje te houden, want dat is namelijk wat ik nu doe hoewel dat absoluut mijn bedoeling niet is. En ik weet dat hij er enorm onder lijdt.



Aan de ene kant voel ik me alsof de liefde tussen mij en mijn huidige vriend over is. Het voelt gewoon niet meer zoals het was. We lachen niet meer en hebben het niet echt meer leuk samen. Dit komt wellicht grotendeels door mij maar ook heel erg door zijn stugge en lompe houding ten opzichte van mijn ideeën. Ik wil erover praten maar ik ben bang dat dat niet echt tot een oplossing zal lijden. Aan de andere kant heb ik nog hoop dat het wel goed kan komen maar dan wil ik in de tuussentijd de andere jongen niet zgn. in de wacht zetten. Ik weet dat nummer 2 zeg maar heel veel om mij geeft en niet kan wachten tot ik voor hem kies.



Ik ben echt ten einde raad. De ene dag voel ik me alsof ik alles aan de kant wil zetten en ervoor wil kiezen voor het echte geluk te gaan. Aan de andere kant wil ik ook niet kwijt wat ik tot nu toe heb opgebouwd. Met name omdat ik me relatief weinig aangetrokken voel tot deze nieuwe jongen als het om uiterlijk gaat. Hij is knap maar niet echt het type waar ik in eerste instantie op zou vallen. Iedereen zegt dat ik voor mezelf moet kiezen en mij niet teveel moet laten beinvloeden door hoe anderen zich erdoor zullen voelen maar het probleem is juist dat ik zelf absoluut niet weet wat ik wil.



Alvast bedankt allen!

Eigenlijk is het inderdaad onzinnig om te vragen wat ik moet doen, maar ik ben wel erg op zoek naar meer een advies erover..

Achteraf denk ik ook dat gaan samenwonen een grote fout is geweest. Maar ik heb me daarin heel erg laten meeslepen. Even voor niemand kiezen zou inderdaad top zijn maar wel ook een grote stap om te nemen. Ik dank jullie in ieder geval voor de snelle reacties..

@helene. Mijn viend is ervan bewust dat ik mijn horizon enorm wil verbreden en het niet bij Utrecht wil houden. Hij weet dat ik hier heel erg mee zit. En voornamelijk dat hij daar niet echt voor open staat.. Dus de twijfels waren wel bekend. En hij weet absoluut niet dat ik momenteel ook gevoelens heb voor een ander.. Ik ben ook niet vreemd gegaan en niets. Maar die relatie voelt wel heel duidelijk als iets in opkomst.