Psyche
alle pijlers
Onbegrip ADD
donderdag 8 september 2011 om 20:00
Hallo allemaal,
Ik ben hier nieuw maar lees al een tijdje mee.
Zou wat willen vertellen over een probleem waar ik tegen aan loop.
Na vele etiketjes te hebben gehad, is er nu sinds kort duidelijk dat ik ADD heb.
Ik heb vooral moeite met ordenen, meerdere dingen tegelijk doen, en mezelf aanzetten tot taken.
Ook ben ik dagelijks snel moe, en moet dan rust nemen/even slapenn om weer op te laden.
Het valt mij op dat de meeste mensen dit niet kennen en heb het gevoel dat ik mij constant moet verdedigen omdat mensen niets aan mij zien.
Vooral dat er niet veel uit mijn handen komt, zaken die erg simpel lijken.
En dat ik smiddags vaak een uurtje ga liggen.
Omdat ik op onbegrip stuit voel ik mij schuldig en dat frustreert mij enorm. Het is niet zo dat ik mij aanstel, ik heb gewoon veel rust nodig.
Ik ben benieuwd of er meer mensen zijn op het forum die dit herkennen en zou wel willen weten hoe zij hiermee omgaan.
Groetjes Janna
Ik ben hier nieuw maar lees al een tijdje mee.
Zou wat willen vertellen over een probleem waar ik tegen aan loop.
Na vele etiketjes te hebben gehad, is er nu sinds kort duidelijk dat ik ADD heb.
Ik heb vooral moeite met ordenen, meerdere dingen tegelijk doen, en mezelf aanzetten tot taken.
Ook ben ik dagelijks snel moe, en moet dan rust nemen/even slapenn om weer op te laden.
Het valt mij op dat de meeste mensen dit niet kennen en heb het gevoel dat ik mij constant moet verdedigen omdat mensen niets aan mij zien.
Vooral dat er niet veel uit mijn handen komt, zaken die erg simpel lijken.
En dat ik smiddags vaak een uurtje ga liggen.
Omdat ik op onbegrip stuit voel ik mij schuldig en dat frustreert mij enorm. Het is niet zo dat ik mij aanstel, ik heb gewoon veel rust nodig.
Ik ben benieuwd of er meer mensen zijn op het forum die dit herkennen en zou wel willen weten hoe zij hiermee omgaan.
Groetjes Janna
donderdag 8 september 2011 om 20:37
Begin dit jaar bleek dat mijn zoon ADD heeft. Ik heb het afgelopen jaar, vanaf het ging spelen, alles wat los en vast zit gelezen over ADD. Ik dacht dat wij er thuis weinig van merkten, maar het blijkt wel dat wij er onbewust op ingespeeld zijn. Dat geeft ook niets, wij varen er wel bij. Op school is dit wel iets anders. Vorig jaar heeft hij, en daarmee ik ook, het ontzettend zwaar gehad.
Mijn zoon is ook moe naar een schooldag. Het is niet zo dat hij 's middags een uur moet liggen, maar soms doet hij wel rustig aan. Daarentegen is hij natuurlijk niet volwassen, en hoeft hij zich geen zorgen te maken over wat we eten, koken, opruimen, enz.
Het op bed liggen overdag, daar heb ik inderdaad weinig over gelezen en gehoord, maar het zou goed kunnen dat dit jouw manier is om de dag goed aan te kunnen en door te komen. Als dit voor jou en de mensen om je heen uit kan, dus dat niemand er last van heeft, dan is het prima, toch? Je bent een ander dan geen verantwoording schuldig. Ik houd er bij mijn zoon in elk geval rekening mee. Hoe dat later zal gaan, weet ik niet. Op dit moment wordt hij goed begeleid, en binnenkort zal hij met medicatie starten.
Ik zou niet goed weten wat voor jou de beste raad zou zijn, puur omdat ik met een kind met ADD te maken heb. Ik kan me wel voorstellen dat het heel moeilijk uit te leggen valt. Dat is ook een angst van mij voor later. Mijn zoon wordt momenteel wel goed begeleid. Zijn begeleider (orthopedagoog), begeleid ook volwassenen. Is dit misschien een idee voor je? Ze kunnen je helpen met het omzeilen van je valkuilen en misschien ook met een stukje acceptatie. ADD is er nu eenmaal en je bent bezig met het vinden van een manier waarop jij de dag het beste doorkomt. Dat doet iedereen, alleen kost het jou meer moeite.
Mijn zoon is ook moe naar een schooldag. Het is niet zo dat hij 's middags een uur moet liggen, maar soms doet hij wel rustig aan. Daarentegen is hij natuurlijk niet volwassen, en hoeft hij zich geen zorgen te maken over wat we eten, koken, opruimen, enz.
Het op bed liggen overdag, daar heb ik inderdaad weinig over gelezen en gehoord, maar het zou goed kunnen dat dit jouw manier is om de dag goed aan te kunnen en door te komen. Als dit voor jou en de mensen om je heen uit kan, dus dat niemand er last van heeft, dan is het prima, toch? Je bent een ander dan geen verantwoording schuldig. Ik houd er bij mijn zoon in elk geval rekening mee. Hoe dat later zal gaan, weet ik niet. Op dit moment wordt hij goed begeleid, en binnenkort zal hij met medicatie starten.
Ik zou niet goed weten wat voor jou de beste raad zou zijn, puur omdat ik met een kind met ADD te maken heb. Ik kan me wel voorstellen dat het heel moeilijk uit te leggen valt. Dat is ook een angst van mij voor later. Mijn zoon wordt momenteel wel goed begeleid. Zijn begeleider (orthopedagoog), begeleid ook volwassenen. Is dit misschien een idee voor je? Ze kunnen je helpen met het omzeilen van je valkuilen en misschien ook met een stukje acceptatie. ADD is er nu eenmaal en je bent bezig met het vinden van een manier waarop jij de dag het beste doorkomt. Dat doet iedereen, alleen kost het jou meer moeite.
donderdag 8 september 2011 om 21:45
Hoi Hatseklats,
Dat lijkt mij ook moeilijk hoor, je wil je kind van alle kanten beschermen natuurlijk. En sommige dingen liggen nu eenmaal buiten je macht. Ik vraag mij ook af in hoever leraren.leraressen hierin bijgeschoold worden.
Ik ben zelf 25 en een moeilijke jeugd gehad waardoor het niet opviel dat ik add had omdat andere zaken veel op de voorgrond stonden en dus leek het op een psychische stoornis.
Dit valt onder een neurologische stoornis heb ik begrepen.
Misschien is het slapen ook wel niet goed, maar ik vind het erg moeilijk om er niet aan toe te geven, al probeer ik het wel.
Ik ben voor 50% afgekeurd en werk halve dagen, dus in die zin kan ik het wel maken om even te gaan liggen.
Het komt denk ik ook dat ik zo moe ben omdat mijn add de kant van depressie op neigt, als ik teveel prikkels krijg en te weinig rust neem word ik angstig en somber.
Hiervoor heb ik venlafaxine gekregen wat het wel beter maakt.
Ik ga jou advies eens onderzoekn van die orthopedagoog.
Heb er nog niet van gehoord, heb wel gesprekken bij een sociaal psychiatrisch verpleegkundige, maar hier komt niet zoveel uit. Hij legt me elke afspraak uit hoe het bij mij werkt, en ik doe mijn verhaal, maar dat is het wel.
Hoe oud is jouw zoon, en lukt het wel met leren dan op school?
Bij mij ging het leren niet zo goed, maar ik ben wel juist leergierig alleen het komt er niet goed uit.
Ik wens jou veel succes en ook voor je zoon.
Ik ben wel benieuwd wat de orthopedagoog allemaal doet dan, zou je mij daar meer over kunnen vertellen?
Groetjes
Dat lijkt mij ook moeilijk hoor, je wil je kind van alle kanten beschermen natuurlijk. En sommige dingen liggen nu eenmaal buiten je macht. Ik vraag mij ook af in hoever leraren.leraressen hierin bijgeschoold worden.
Ik ben zelf 25 en een moeilijke jeugd gehad waardoor het niet opviel dat ik add had omdat andere zaken veel op de voorgrond stonden en dus leek het op een psychische stoornis.
Dit valt onder een neurologische stoornis heb ik begrepen.
Misschien is het slapen ook wel niet goed, maar ik vind het erg moeilijk om er niet aan toe te geven, al probeer ik het wel.
Ik ben voor 50% afgekeurd en werk halve dagen, dus in die zin kan ik het wel maken om even te gaan liggen.
Het komt denk ik ook dat ik zo moe ben omdat mijn add de kant van depressie op neigt, als ik teveel prikkels krijg en te weinig rust neem word ik angstig en somber.
Hiervoor heb ik venlafaxine gekregen wat het wel beter maakt.
Ik ga jou advies eens onderzoekn van die orthopedagoog.
Heb er nog niet van gehoord, heb wel gesprekken bij een sociaal psychiatrisch verpleegkundige, maar hier komt niet zoveel uit. Hij legt me elke afspraak uit hoe het bij mij werkt, en ik doe mijn verhaal, maar dat is het wel.
Hoe oud is jouw zoon, en lukt het wel met leren dan op school?
Bij mij ging het leren niet zo goed, maar ik ben wel juist leergierig alleen het komt er niet goed uit.
Ik wens jou veel succes en ook voor je zoon.
Ik ben wel benieuwd wat de orthopedagoog allemaal doet dan, zou je mij daar meer over kunnen vertellen?
Groetjes
vrijdag 9 september 2011 om 11:49
Hoi Janna,
Mijn zoon is nu 9 en begin dit jaar bleek dus dat hij ADD had. Hij zit nu in groep 6, en hoewel hij toch elke keer gewoon over gaat naar de volgende klas, heeft hij het in groep 4 en 5 erg moeilijk gehad. Vanaf begin dit jaar wordt hij dus begeleid door de orthopedagoog. Zij leert hem zijn valkuilen te omzeilen, door met hem methoden te zoeken die bij hem passen, waardoor hij zijn taakjes (op school) toch redelijk goed/op tijd af krijgt. Ook leert ze hem (en hij doet daar dus zelf goed aan mee) methoden om zichzelf qua concentratie te herpakken. Nu blijkt dat de begeleiding niet voldoende werkt voor mijn zoon, daarom gaat hij vanaf volgende week starten met Ritalin. Ik vind dit erg spannend en heb ook wel flink moeten slikken, maar ik hoop eigenlijk alleen maar dat mijn zoon er gelukkiger van wordt. Het afgelopen jaar (maar ook in groep 4 al) kwam hij geregeld (sowieso wel 2x per week, soms vaker) als een geslagen hond uit school. Hij wordt niet gepest en juf was ook wel ok (al kon ik niks met het mens), maar hij was gewoon niet gelukkig. Als je je werk steeds maar niet af krijgt, terwijl dat het anderen wel lukt, als alles je zoveel moeite kost, terwijl dat anderen om je heen alles met het knippen van hun vingers (lijkt het) voor elkaar krijgen, dan moet dat ook frustrerend zijn. Dit is de reden waarom we hebben besloten om toch te starten met Ritalin.
In jouw geval zou het best wel eens goed kunnen zijn je aan te melden bij een instantie als Molendrift, waar mijn zoon heen gaat. Molendrift zit in Groningen, maar zulke instanties zitten uiteraard door heel het land.
Groetjes!
Mijn zoon is nu 9 en begin dit jaar bleek dus dat hij ADD had. Hij zit nu in groep 6, en hoewel hij toch elke keer gewoon over gaat naar de volgende klas, heeft hij het in groep 4 en 5 erg moeilijk gehad. Vanaf begin dit jaar wordt hij dus begeleid door de orthopedagoog. Zij leert hem zijn valkuilen te omzeilen, door met hem methoden te zoeken die bij hem passen, waardoor hij zijn taakjes (op school) toch redelijk goed/op tijd af krijgt. Ook leert ze hem (en hij doet daar dus zelf goed aan mee) methoden om zichzelf qua concentratie te herpakken. Nu blijkt dat de begeleiding niet voldoende werkt voor mijn zoon, daarom gaat hij vanaf volgende week starten met Ritalin. Ik vind dit erg spannend en heb ook wel flink moeten slikken, maar ik hoop eigenlijk alleen maar dat mijn zoon er gelukkiger van wordt. Het afgelopen jaar (maar ook in groep 4 al) kwam hij geregeld (sowieso wel 2x per week, soms vaker) als een geslagen hond uit school. Hij wordt niet gepest en juf was ook wel ok (al kon ik niks met het mens), maar hij was gewoon niet gelukkig. Als je je werk steeds maar niet af krijgt, terwijl dat het anderen wel lukt, als alles je zoveel moeite kost, terwijl dat anderen om je heen alles met het knippen van hun vingers (lijkt het) voor elkaar krijgen, dan moet dat ook frustrerend zijn. Dit is de reden waarom we hebben besloten om toch te starten met Ritalin.
In jouw geval zou het best wel eens goed kunnen zijn je aan te melden bij een instantie als Molendrift, waar mijn zoon heen gaat. Molendrift zit in Groningen, maar zulke instanties zitten uiteraard door heel het land.
Groetjes!
