Elkaars mail lezen
donderdag 15 september 2011 om 11:35
Vorige week stuurde ik een vriendin een mailtje. Hierin stond ook een flauw ons-kent-ons-meiden-onder-elkaar-grapje. Nu heeft haar man die mail geopend en is heel boos geworden. Los van het feit dat hij een droogkloot is, stond ik ervan te kijken dat hij zomaar haar mail opent. Rondje bij mijn vriendinnen leert dat dat helemaal niet zo ongebruikelijk is. Man en ik openen elkaars mail niet. Niet omdat we iets voor elkaar te verbergen hebben, maar omdat sommige dingen gewoon niet voor elkaar bedoeld zijn. Hoe werkt het bij jullie?
donderdag 15 september 2011 om 11:39
donderdag 15 september 2011 om 11:41
Dat je in elkaars mail kan is 1 ding. Maar deze man komt nogal achterdochtig over. Ik sta er helemaal van te kijken dat hij iets gaat lezen, boos wordt, dan zijn vriendin aanspreekt, die jou dan weer aanspreekt. Pffff.
Ontopic: ik kijk niet in mijn vriends mail tenzij hij er om vraagt. Hij kijkt ook niet in de mijne. Ik ga ook geen post van hem openmaken, dat voelt hetzelfde.
Ontopic: ik kijk niet in mijn vriends mail tenzij hij er om vraagt. Hij kijkt ook niet in de mijne. Ik ga ook geen post van hem openmaken, dat voelt hetzelfde.
donderdag 15 september 2011 om 11:41
quote:dwarsmaarnietlazy schreef op 15 september 2011 @ 11:38:
Wij lezen niet elkaars mail en niet omdat we iets te verbergen zouden hebben maar juist voor de privacy vd afzender.Nou dat dus ook. Vorig jaar ging het soms even niet zo lekker met me en heb ik ook via mail mijn hart uitgestort bij een vriendin. Nu hoor ik dus van haar dat zij en haar man ook elkaars mail openen. Als ik dat geweten had, had ik het niet op mail gezet. (En dan niet omdat het geheim is, haar man wist ervan, maar omdat het persoonlijk is).
Wij lezen niet elkaars mail en niet omdat we iets te verbergen zouden hebben maar juist voor de privacy vd afzender.Nou dat dus ook. Vorig jaar ging het soms even niet zo lekker met me en heb ik ook via mail mijn hart uitgestort bij een vriendin. Nu hoor ik dus van haar dat zij en haar man ook elkaars mail openen. Als ik dat geweten had, had ik het niet op mail gezet. (En dan niet omdat het geheim is, haar man wist ervan, maar omdat het persoonlijk is).
donderdag 15 september 2011 om 11:42
Wij lezen elkaars mail niet. Mijn man heeft er ook geen behoefte aan om te lezen dat die vriendin dat paar schoenen heeft gekocht, voor die prijs, in die ene winkel.
Net als dat ik er geen behoefte aan heb om te lezen welk bandje, waar heeft opgetreden en dat en dat liedje heeft uitgebracht.
Ik maak de aan hem gerichte post ook niet open. En hij die van mij niet. Wij hebben niet zo'n spannend leven.
Net als dat ik er geen behoefte aan heb om te lezen welk bandje, waar heeft opgetreden en dat en dat liedje heeft uitgebracht.
Ik maak de aan hem gerichte post ook niet open. En hij die van mij niet. Wij hebben niet zo'n spannend leven.
donderdag 15 september 2011 om 11:45
donderdag 15 september 2011 om 11:50
niet. Ik heb zijn wachtwoord niet eens. Dat kan ook niet want die is versleuteld en elke keer als hij de boel opstart geeft zijn sleutelhanger een nieuwe code. Policy van 't ziekenhuis. Een prive e-mail adres heeft hij geloof ik ook maar geen flauw idee wat daarop binnenkomt en of hij dat gebruikt. Hij zit nooit achter de PC thuis.
Ook is het niet nodig om zijn mail te lezen (of hij de mijne). Ik kan overal ter wereld via mijn telefoon bij mijn e-mail en in al die jaren samen is het werkelijk nog nooit voorgekomen dat ik hem dat heb moeten vragen of hij mij. E-mail kan in geval van uiterste nood ook altijd even een dag wachten. Vind dat argument dus kul. Kortom, ik heb zijn wachtwoorden niet en hij de mijne ook niet. Ook nooit om gevraagd van beide kanten omdat blijkbaar de behoefte niet bestaat om in elkaars e-mail te neuzen.
Wat ik met mijn zusjes/vriendinnen bespreek blijft tussen mijn zusjes/vriendinnen en mij. Net als naar mijn partner heb ik met hen ook een vertrouwensband. Het feit dat ik een partner heb veranderd daar niks aan.
Ook is het niet nodig om zijn mail te lezen (of hij de mijne). Ik kan overal ter wereld via mijn telefoon bij mijn e-mail en in al die jaren samen is het werkelijk nog nooit voorgekomen dat ik hem dat heb moeten vragen of hij mij. E-mail kan in geval van uiterste nood ook altijd even een dag wachten. Vind dat argument dus kul. Kortom, ik heb zijn wachtwoorden niet en hij de mijne ook niet. Ook nooit om gevraagd van beide kanten omdat blijkbaar de behoefte niet bestaat om in elkaars e-mail te neuzen.
Wat ik met mijn zusjes/vriendinnen bespreek blijft tussen mijn zusjes/vriendinnen en mij. Net als naar mijn partner heb ik met hen ook een vertrouwensband. Het feit dat ik een partner heb veranderd daar niks aan.
donderdag 15 september 2011 om 11:52
Dat is raar Bezzzz. Ik lees de mail van mefsman niet en hij leest (denk ik) de mijne niet. Sterker nog, we werken nauwelijks op elkaars computers. Hij stuurt wel eens een cc naar mij toe of een stuurt een mail naar mij toe door. Dat doe ik niet, maar ik heb, volgens hem, alleen vrouwetjespraatjes , erg oninteressant dus.