Cognitieve gedragstherapie

Ik heb er heel veel aan gehad, maar er gaat wel een tijd overheen.... het is niet dat je vandaag dit denkt en morgen anders denkt. Dat komt door die patronen. Uiteindelijk heb ik nu die bevestiging niet meer nodig. Ik hou meer van mezelf (ben er nog lang niet hoor) en ga stapje voor stapje vooruit.

Ja, verwijzing moet via de huisarts. Hou er wel rekening mee dat je maar acht behandelingen vergoed krijgt, dus je moet er vanaf het begin wel voor open staan. Ik ben nu twee jaar verder en begin langzaam het gevoel kwijt te raken dat ik van de mensen van wie ik hou waardering, liefde en aandacht wil hebben, terwijl ik rationeel weet dat ik het toch niet krijg. Het is zoals het is, nu nog verwerken en een plekje geven....

Verwijzing is tegenwoordig voor een eerstelijns psych niet meer nodig. Kijk ook even naar je aanvullende verzekering, die vergoedt mss meer dan die 8.

Zie hier:

http://www.therapiehulp.nl/therapie/inf ... ut-soorten



Geen energie in je huisarts steken dus. Sommige zorgverzekeringen hebben contracten met psychologen dus bel wel je verzekering even.

Ik loop voor een soortgelijk iets ook bij een psycholoog. De dikke tranen bij mijn gesprek voor doorverwijzing (niet bewust, het kwam allemaal los ineens) waren blijkbaar erg overtuigend: ik kreeg meteen een verwijsbrief van mijn huisarts, die normaal erg van de zin 'kijk het maar even aan' is...



Ik was eerst een beetje sceptisch over de effectiviteit, maar begin steeds meer van mijn gedrag te begrijpen na enkele gesprekken met de psycholoog, en zelfs al verandering op te merken. Niet eens zozeer bewust, maar ik begin in te zien hoe ik normaal gesproken reageer in bepaalde situaties, en kan op de rem trappen voor de situatie uit de hand loopt. Ik kan deze therapie je zeer aanraden, al is het maar om zelfkennis op te doen en wat rust te vinden!

Ik vond cognitief niet zo prettig, maar dat komt omdat ik heel erg 'in mijn hoofd zit'. Ik weet precies hoe je wenselijk moet reageren op de situaties, maar daarmee verhelp ik de gedachtenpatronen niet die ten grondslag liggen aan mijn gedrag. Vriendinnen van mij hebben er wel veel aan gehad. Ik denk dat het heel persoonlijk is of cognitief bij je past of niet.

Hier middenin de cognitieve therapie!!

Ik verloor mezelf iedere keer in een relatie, deed uiteindelijk nooit meer wat ik zelf wilde, baalde dan aan het einde zo,maar durfde dan niks te zeggen en ging dan standaard vreemd. En tja, dan is het wel over! Probeer nu dmv de cogn. th. mijn gedachten te analiseren en objectiever te zien. Bijvoorbeeld : vriend belt niet :ipv te denken oe hij wil me niet meer te denken misschien is hij gewoon moe. Of bijvoorbeeld hij kijkt boos : niet direct op mezelf betrekken! Ook had ik moeite met te doen wat ik zelf wilde en leer nu om bijvoorbeeld bedenktijd te vragen als iemand me wat vraagt. Lijkt allemaal eenvoudig zoals ik het opschrijf ,maar o o o wat is dat moeilijk!! Ik had bijvoorbeeld nu net sinds 2 weken contact met een man.iemand die best beschadigd was ,en nu dus niks meer van zich laat horen ,nadat hij eerst cadootjes gaf, kaartjes stuurde,enz. Je wil dan ook niet weten hoe moeilijk dat nu is . rationeel kan ik de therapie zooo goed toepassen,maar zit helemaal aan de grond... het zal nog wel een poos duren voordat de cognitieve therapie goed aanslaat, ben ik bang

begin eens met het onderzoeken van de veronderstelling; ik heb veel bevestiging nodig, maarrrrr ik ben niet onzeker hoor!