Werk & Studie
alle pijlers
Ex collega baan perikelen
maandag 8 oktober 2012 om 19:57
Een x aantal jaar geleden zijn er bij ons in het bedrijf zo'n 20 mensen ontslagen op economische gronden. Ik zat daar zelf ook bij.
Vrij snel had ik een andere baan, deze viel me echter heel erg tegen en binnen een maand had ik weer een andere baan gevonden en heb ik nog in mijn proeftijd ontslag genomen.
Bij dat andere bedrijf ben ik uiteindelijk nooit begonnen omdat ik door het opstappen van een flinke club weer bij mijn oude werkgever terecht kon. Inmiddels werk ik hier ook alweer een aantal jaren.
In die tijd zijn al mijn excollega's weer redelijk snel aan een nieuwe baan gekomen, op 1 persoon na.
Op het moment dat ik weer bij mijn oude werkgever begon, heb ik nog contact met hem gezocht omdat er een hele reële kans was dat hij ook terug kon komen.
Hij is ook langs geweest, maar hij heeft het toen zo verpest dat onze werkgever hem niet meer terug aan wilde nemen.
Daarna is het redelijk bergafwaarts met hem gegaan. Blijkbaar is hij in een depressie terecht gekomen en hij is nu pas weer aan het solliciteren.
Na veel moeite heb ik bij onze baas geregeld dat hij op gesprek mag komen, nu heeft hij dat net afgewezen omdat hij vind dat die baan niet op zijn niveau is.
Hij heeft geen diploma's, zijn enige werkervaring is in een supermarkt en bij ons en bij ons kan hij solliciteren naar zijn oude functie (junior/assistent) functie.
Echter is hij dus op zoek naar een senior/leidinggevende functie.
Hij mag uiteraard zijn dromen hebben, maar dit is wel heel erg hooggegrepen na 3 jaar thuis zitten.
Ik heb het hem voorzichtig uitgelegd, dat het een beetje te veel is wat hij wil, dat hij in deze economie en zonder diploma's niet zo snel (zacht uitgedrukt) aan zo'n baan zou komen. Daarop kreeg ik een sneer dat ik mezelf gewoon weer naar binnengewurmpt heb en dat ik zwaar boven mijn niveau werk en dat ik min of meer zijn baan heb ingepikt. Dat het dus door mij kwam dat hij de eerste keer niet terug mocht komen.
Ben ik nou zo over de grens gegaan? Ik deed het namelijk alleen maar om te helpen en nu zit ik met een rot gevoel.
Vrij snel had ik een andere baan, deze viel me echter heel erg tegen en binnen een maand had ik weer een andere baan gevonden en heb ik nog in mijn proeftijd ontslag genomen.
Bij dat andere bedrijf ben ik uiteindelijk nooit begonnen omdat ik door het opstappen van een flinke club weer bij mijn oude werkgever terecht kon. Inmiddels werk ik hier ook alweer een aantal jaren.
In die tijd zijn al mijn excollega's weer redelijk snel aan een nieuwe baan gekomen, op 1 persoon na.
Op het moment dat ik weer bij mijn oude werkgever begon, heb ik nog contact met hem gezocht omdat er een hele reële kans was dat hij ook terug kon komen.
Hij is ook langs geweest, maar hij heeft het toen zo verpest dat onze werkgever hem niet meer terug aan wilde nemen.
Daarna is het redelijk bergafwaarts met hem gegaan. Blijkbaar is hij in een depressie terecht gekomen en hij is nu pas weer aan het solliciteren.
Na veel moeite heb ik bij onze baas geregeld dat hij op gesprek mag komen, nu heeft hij dat net afgewezen omdat hij vind dat die baan niet op zijn niveau is.
Hij heeft geen diploma's, zijn enige werkervaring is in een supermarkt en bij ons en bij ons kan hij solliciteren naar zijn oude functie (junior/assistent) functie.
Echter is hij dus op zoek naar een senior/leidinggevende functie.
Hij mag uiteraard zijn dromen hebben, maar dit is wel heel erg hooggegrepen na 3 jaar thuis zitten.
Ik heb het hem voorzichtig uitgelegd, dat het een beetje te veel is wat hij wil, dat hij in deze economie en zonder diploma's niet zo snel (zacht uitgedrukt) aan zo'n baan zou komen. Daarop kreeg ik een sneer dat ik mezelf gewoon weer naar binnengewurmpt heb en dat ik zwaar boven mijn niveau werk en dat ik min of meer zijn baan heb ingepikt. Dat het dus door mij kwam dat hij de eerste keer niet terug mocht komen.
Ben ik nou zo over de grens gegaan? Ik deed het namelijk alleen maar om te helpen en nu zit ik met een rot gevoel.
maandag 8 oktober 2012 om 20:10
maandag 8 oktober 2012 om 20:18
Je hebt je best gedaan, ik vind het heel aardig en lief dat je dit allemaal voor hem hebt gedaan. Maar hij wil het niet zien en bovendien krijg je nog een sneer na. Jammer dan voor hem!
Wat ik nog wel even wil zeggen, is dat over het algemeen men niet kan waarderen als je zegt dat ie iets "boven zijn pet" doet. Hoe voorzichtig je het ook brengt. Helaas. Dat stukje moeten ze dus zelf maar achterkomen..
Wat ik nog wel even wil zeggen, is dat over het algemeen men niet kan waarderen als je zegt dat ie iets "boven zijn pet" doet. Hoe voorzichtig je het ook brengt. Helaas. Dat stukje moeten ze dus zelf maar achterkomen..
maandag 8 oktober 2012 om 20:42
quote:qupida schreef op 08 oktober 2012 @ 20:40:
Ik ben eigenlijk een beetje bang dat ik niet genoeg gedaan heb. Dat ik niet genoeg heb geprobeerd. Ik heb zelf BPS waarbij ik terugkerend last heb van depressies, dus ik weet hoe moeilijk het kan zijn.Maar ja, iemand moet het zelf ook willen en zien toch?
Ik ben eigenlijk een beetje bang dat ik niet genoeg gedaan heb. Dat ik niet genoeg heb geprobeerd. Ik heb zelf BPS waarbij ik terugkerend last heb van depressies, dus ik weet hoe moeilijk het kan zijn.Maar ja, iemand moet het zelf ook willen en zien toch?
maandag 8 oktober 2012 om 21:12
Jij hebt toch ook zelf moeten leren hoe je daarmee om moet gaan.
Mensen leren niet van de ervaringen van anderen.
Hij moet er zelf achter komen wat zijn mogelijkheden zijn, dat is niet jouw taak.
Jij ben niet verantwoordelijk voor zijn leven.
Hij is depressief geweest maar dat betekend niet dat hij achterlijk is.
Laat hem zelf zijn boontjes doppen.
Hij kan zich niet eens normaal naar jou gedragen en probeert zijn falen op jou af te schuiven.
Klinkt als Een eng manipulerend mannetje die je een schuldgevoel aan probeert te praten en blijkbaar werkt dat nog ook.
Alle contact verbreken. Je bent aardig genoeg geweest.
Mensen leren niet van de ervaringen van anderen.
Hij moet er zelf achter komen wat zijn mogelijkheden zijn, dat is niet jouw taak.
Jij ben niet verantwoordelijk voor zijn leven.
Hij is depressief geweest maar dat betekend niet dat hij achterlijk is.
Laat hem zelf zijn boontjes doppen.
Hij kan zich niet eens normaal naar jou gedragen en probeert zijn falen op jou af te schuiven.
Klinkt als Een eng manipulerend mannetje die je een schuldgevoel aan probeert te praten en blijkbaar werkt dat nog ook.
Alle contact verbreken. Je bent aardig genoeg geweest.
