HBO Creatieve Therapie

Ik heb het 1e jaar gevolgd, maar vond de opleiding emotioneel veel te zwaar. Maar goed ik kan er wel wat over vertellen. De opleiding komt in ieder geval absoluut niet in de buurt van activiteitenbegeleiding. Een opleiding zoals SPH komt daar meer in de buurt, omdat je daar meer bezig bent met mensen op een creatieve manier te helpen/begeleiden.



Bij Creatieve Therapie word je echt opgeleid als behandelaar. Om een goede behandelaar te worden moet je jezelf ook heel erg goed kennen, dus tijdens de opleiding kijk je ook naar je zelf. De opleiding gaat heel diep, wat bij mij dus negatief werkte omdat er bij mij heel veel dingen uit mijn verleden werden opgerakeld. Op een gegeven moment werd voornamelijk door dat aspect de opleiding voor mij te zwaar en ben ik uiteindelijk SPH gaan doen.



Bij ons bestond het 1e jaar voornamelijk uit iedere week mediumlessen. (welk medium hangt er vanaf waar je voor hebt gekozen. Er zijn verschillende richitingen zoals beeldend, drama en dans). Verder hadden we daarnaast lessen in gespreksvoering, lessen waarin we over onszelf een levensboek moesten maken waarin we 3 belangrijke periodes beschreven die jou als persoon hebben gevormd en wat vervolgens geprestenteerd moest worden enz. Vooral de mediumlessen vond ik zwaar, omdat je daar veel bezig bent met diepgaand reflecteren. Dit is erg confronterend. Waardoor ik er ook moeite mee had is dat ik tijdens deze lessen tegen dingen aanliep, maar geen tijd kreeg om bepaalde dingen te verwerken. De ene week kwam ik er bijv. achter dat gebeurtenissen m.b.t mishandeling in mijn omgeving een grote impact op mij hadden gehad en de volgende week moest ik daar al weer klaar mee zijn, omdat de opleiding gewoon verder raast.



Wat ik nu van vroegere medestudenten hoor is dat de gehele opleiding zo zwaar is, maar dat je er wel enorm door groeit.

Kortom het is een heel interessant opleiding, maar wel een hele zware. De studielast is erg hoog en er word veel van je verwacht. Je moet er echt voor gaan, omdat de opleiding enorm veel energie, maar ook veel tijd kost. Het is en blijft een selectieopleiding Dus je werkt hard om op de opleiding te komen, maar je moet ook hard blijven werken om op de opleiding te blijven.



Maar ik denk dat de opleiding dat wel waard is. Niet alleen met het oog op het werkveld, maar ook met het oog op de eigen ontwikkeling.



Wat wel vaak een nadeel blijkt te zijn is dat er moeilijker werk te vinden is met deze opleiding, omdat veel taken van een creatief therapeut overgedragen worden naar SPH-ers (terwijl die daar niet voor zijn opgeleid...) en dat vaak creatief therapeuten als 1e wegbezuinigd worden, omdat ze duur(der) zijn.



Het is sowieso verstandig om naar open dagen te gaan, maar ook naar meeloopdagen. Het verschilt namelijk vaak per school hoe ze een bepaalde opleiding indelen.



Wanneer je verder nog vragen hebt wil ik deze gerust beantwoorden.

Ik heb die opleiding gedaan, komt bij lange na niet in de buurt van SPH of ab. Er is wel moeilijk werk in te vinden, realiseer je dat. Er is ook veel verschil tussen de opleidingen onderling. Wat wil je weten?

ik heb 2 jaar de opleiding gevolgd. Ik vond het emotioneel niet té zwaar. Maar dat kwam misschien omdat ik al veel gereflecteerd had in mijn leven.

Je wordt echt een therapeut, besef je dat het medium dat je kiest echt het middel is. (dat viel mij tegen). Je moet dus vele soorten therapieen/behandelmethoden kennen/kunnen, dat is best pittig.

Eenmaal afgestudeerd mag je hopen op een baan...weinig werk te vinden.

Een vrouw die ik ken is creatief therapeute en werkt ook als pedagogisch hulpverlener. Hierbij geeft ze zo'n 4 uur echte creatieve therapie in een week en de rest staat ze op de groep. Ook ken ik nog iemand die deze opleiding heeft gedaan en die werkt als dramatherapeute in een instelling. Deze banen hebben ze beide gevonden via hun oude stageplekken.

.

Ik heb de deeltijdopleiding in Nijmegen gedaan met drama als medium, maar bij die deeltijd heb je wel les in beeldend en muziek, de studenten zijn genengd, weet niet of dat in Leeuwarden ook zo is.

Ook ik vond de opleiding zwaar wat betreft het de diepte ingaan m.b.t jezelf, maar wel heel waardevol. Je verwacht straks tenslotte ook heel veel van de cliënten met wie je werkt.

De opleiding in Nijmegen was qua organisatie een rommeltje. Ik heb ook vakken in Amersfoort gevolgd, daar was het beter geregeld allemaal.

Je moet echt al wat kunnen voor wat betreft het medium dat je kiest, in jouw geval beeldend. Ik moest een soort toelating doen voordat ik mocht beginnen. Dat gold overigens voor iedereen.

Omdat ik de deeltijd deed had ik anderhalve dag les per week, maar wel heel veel zelfstudie en stages naast mijn werk. Ik snap nu niet meer hoe ik dat ooit voor elkaar heb gekregen.

Ik denk dat uiteindelijk de meeste mensen in de psychiatrie gaan werken, dat maak ik op uit de contacten die ik nog heb met oud-studenten.

Creatief therapeuten worden inmddels meestal vaktherapeuten genoemd, psychomotore therapie valt hier ook onder. Er is een vakvereniging, het is leuk om je hier tijdens je studie al bij aan te sluiten. Inmiddels ben ik bezig met de laatste loodjes van mijn registratie. Het is een vrij beroep helaas, maar door registratie in het beroepsregister van de vereniging wordt kwaliteit meer gewaarborgd.

Ik werk 12 uur als dramatherapeut binnen een kliniek voor forensische psychiatrie, ik werk daar ook 12 uur als maatschappelijk werker, hier ben ik vroeger in afgestudeerd. Ik vind de combi prettig, maar een fulltimebaan vinden is ook heel lastig.

Ik kreeg soms wat laconieke opmerkingen over de opleiding, beetje toneel spelen, beetje kleien, maar inhoudelijk moet je echt heel veel weten!

Nog meer vragen;-)?

Ik heb t ook gedaan ! Topopleiding, veel van geleerd. Werk af en aan in t werkveld

maar ook binnen andere beroepen heb ik er alleen maar profijt van.

Ik ben nog dagelijks blij met mijn keuze.

Tis zwaar ja, nou en...

Sukses ermee

(Forum mobiel dus ik hou t kort)

Ik heb de opleiding ook in Leeuwarden gevolgd Je kiest meteen in het 1e jaar de richting. De meeste lessen heb je met degenen die ook die richting hebben gekozen, maar over het algemeen zijn de meeste lessen in het 1e jaar voor alle richtingen hetzelfde behalve de mediumlessen. Ik weet niet hoe het met de richting beeldend zit qua lestijden, maar ik weet wel dat zowel voor de richting drama als beeldend voor de mediumlessen maar een beperkt aantal lokalen beschikbaar zijn, dus die lessen vallen vaak laat op de dag. De mediumlessen zijn sowieso 3 lesuren achter elkaar. Ik weet niet hoe het nu is, maar toen ik de opleiding volgde had ik op de andere dagen gem. 1,5 - 3 uren les. Op zich wel te doen dus Hoe het precies ingedeeld word hangt vooral af van de beschikbaarheid van lokalen. Ik heb nu met mijn opleiding niet zoveel les meer, maar de tijden wisselen enorm. Soms moet ik tot 19.00 naar school en soms van 08.00 - 10.00 o.i.d. Dat hangt volledig af van de beschikbaarheid van de lokalen helaas.. Het is dus moeilijk te zeggen hoe jouw rooster er uit zou kunnen komen te zien.



Qua toelating kijken ze niet perse naar wat voor vaardigheden je hebt als hulpverlener, maar meer of je genoeg vaardigheden/talent bezit voor het medium.



quote:Demie25 schreef op 09 mei 2011 @ 19:50:

Heel erg bedankt voor jullie snelle reacties!



In Leeuwarden wil ik de richting beeldend doen.



In eerste instantie dacht ik bij een Creatief Therapeut (of vaktherapeut) aan een Psycholoog die i.p.v. gesprekken een medium gebruikt. Het beroep Psycholoog heeft me altijd erg interessant geleken maar toch ben ik van mening dat er nog veel meer achter woorden en gesprekken kan zitten. Daarom denk ik dat Creatieve Therapie nog dieper gaat/ kan gaan.

Toch was ik na het lezen van de informatie op verschillende websites bang dat je met Creatieve Therapie mensen moet 'vermaken' die problemen hebben, zoals activiteitenbegeleiding. Ben daarom blij te lezen dat je wel echt wordt opgeleid tot behandelaar.



Leer je ook alles over verschillende ziekten, persoonlijkheidsstoornissen etc.?



Mi-Jo,



Ik kan me inderdaad voorstellen dat het heel zwaar was en dat zal het voor mij ook zijn. Bevalt SPH je beter? En wat vind je de grootste verschillen?



Punkiedunkie, wil alles weten! Vooral bovenstaande en kun je me vertellen hoeveel lesuren je ongeveer per week hebt? Hoeveel dagen school en korte of lange dagen?



Dorito,



Kun je uitleggen waarom het je tegenviel dat het medium het middel is? Las inderdaad dat er weinig werk in te vinden is. Toch wil ik het gaan doen omdat ik het zo graag wil. Misschien wat naief, maar dan later maar hopen dat het beter wordt met de werkgelegenheid.





SPH bevalt mij emotioneel gezien beter, maar mijn hart ligt nog steeds bij CT. Ik was vrij jong toen ik met CT begon (17), maar ik had in mijn verleden wel heel veel heftige dingen meegemaakt waar ik verder nooit mee aan de slag was geweest. Ik denk dat die combinatie het zo zwaar maakte. Maar wanneer ik klaar ben met deze opleiding wil ik alsnog CT er achteraan gaan doen, omdat ik nu wel heel veel gegroeid ben en ik het denk ik nu wel aan zou kunnen. Het grootste verschil tussen CT en SPH vind ik toch wel de diepgang. SPH is veel oppervlakkiger er word wel gekeken naar de achterliggende problemen, maar bij CT word daar veel dieper op in gegaan. Je word bij SPH echt als begeleider opgeleid en niet als behandelaar en dat verschil is duidelijk te merken. Verder ben je bij CT veel meer bezig met het medium. Bij SPH krijgen we ook wel lessen in bijv. beeldend werken of gebaar (=combinatie van spel, drama en bewegingsagogiek), maar dat stelt niet zoveel voor.



Wat ik in het 1e jaar heb ervaren is dat je zowel individueel gericht als groepsgericht werkt, dus je leert zowel individuele als groepstherapie te geven. Maar om eerlijk te zijn ben je in het 1e jaar vooral nog veel met jezelf bezig en komen de echte cliëntgerichte vaardigheden in die richting pas in het 2e jaar meer aan bod. Je leert sowieso veel over psychologische stromingen, methodieken en stoornissen.



En over je vraag wanneer de cliënt iets maakt en of jij het als therapeut dan moet analyseren.. Je stelt actviteiten op die bij de problematiek van de cliënt passen. Die activiteiten zijn bedoeld om de cliënt inzicht te geven in zichzelf, nodige vaardigheden aan te leren enz. Jij analyseert als therapeut het werk van de cliënt, maar je kijkt er ook samen met de cliënt op terug.

Hoe de selectie voor beeldend is weet ik natuurlijk niet, maar ik denk niet dat er verwacht word dat je alles al kunt of op het niveau van topkunst beeldend werk kunt maken. Het is niet voor niks een opleiding. Wanneer ze je helemaal niets meer hoefden te leren hoefde je er ook niet naartoe Wanneer je creatief bent en openstaat om met verschillende materialen te werken kom je al heel ver denk ik. Misschien zou je bij een open dag o.i.d. eens kunnen informeren hoe de selectieprocedure voor die richting er precies uitziet. Wat er van je word verwacht.



Verder is het op zich wel een goede school. Niet alles gaat altijd goed, maar goed aan alle scholen mankeert wel iets. Wanneer ik kijk naar de school waar mijn broertje een opleiding heeft gevolgd kan ik met 100% zekerheid zeggen dat dit een goede school is. De kwaliteit van de opleidingen is in ieder geval zeker wel goed en dat is het belangrijkste lijkt mij