Werk & Studie
alle pijlers
Heimwee buitenlandse stage
dinsdag 30 april 2019 om 19:05
Ik zal me even voorstellen. Ik ben een student en doe momenteel een stage in het buitenland. De locatie is niet belangrijk, maar het is zo ver van huis dat ik niet op en neer kan. De stage duurt maar 10 weken, maar dit lijkt nog zooooo lang.
Ik ben momenteel bijna een week hier en dit is pas mijn 2e stage dag. De afgelopen week lijkt echter de ergste en langste week van mijn leven. Ik zit momenteel in huis met alleen maar mensen van 50+. Op mijn stage (aan universiteit) zitten ook mensen waarmee ik waarschijnlijk niet echt een klik ga hebben. Ik heb hun namelijk gevraagd of ze ooit wat samen deden, maar dat was niet het geval. Zelfs lunchen is eigenlijk ieder voor zichzelf.
Daarnaast is het hier bijna zomervakantie dus over 2 weken zullen de meeste studenten weg zijn. Ik heb al contact voor een andere veel mooiere kamer, maar hier zal ik waarschijnlijk wel helemaal geen huisgenootjes hebben, wat betekent dat ik meer tijd voor mezelf heb en nog meer kan gaan piekeren. Ik ben van plan om vanmiddag nog even te gaan kijken bij een sportvereniging hier om te kijken of ik daar bij zou kunnen gaan, maar ik vraag me af of dit nog veel verschil zou maken. Ik kan nu mijn huis nog gratis opzeggen, maar als ik naar dit andere huis zou gaan zou ik 1100 euro kwijt zijn sowieso.
Ik ben altijd eigenlijk wel iemand geweest die vertrouwde mensen om zich heen moet hebben. Hier heb ik op dit moment nog totaal niemand en ik denk zowat iedere seconde van de dag over hoe verschrikkelijk ik het wel niet vind en hoe graag ik naar huis wil. Daarnaast heb ik de laatste periode (laatste anderhalf jaar) wat minder goed in mijn vel gezeten (gesprekken psycholoog ook), maar dit ging wel de laatste tijd weer beter en ik ben bang dat ik straks weer half depressief thuis kom na deze stage.
Ik heb altijd naar het buitenland willen gaan, en het zou me ook heel veel vertrouwen opleveren als ik het af zou maken, maar ik vraag me op dit moment echt af of het het waard is of dat ik niet gewoon beter een stage in nederland kan doen. Daarnaast mis ik mijn vriendin en thuis het vertrouwde gewoon verschrikkelijk erg en ik zou op dit moment het liefste in het eerste vliegtuig terug stappen.
Ik vind het heel moeilijk om te beslissen wat ik het beste kan doen. Stel ik zou blijven en het wordt misschien wel nog leuk zou het mij heel veel zelfvertrouwen opleveren. Stel ik blijf nog een paar weken en ga dan toch naar huis ben ik sowieso heel veel extra geld kwijt en zijn het de kutste weken van mijn leven en ik loop ook het risico dat ik me straks thuis ook weer kut voel. Daarnaast heb ik ook echt het gevoel dat ik gefaald heb als ik nu terug zou gaan. Wat zouden jullie doen in mijn situatie??
Ik ben momenteel bijna een week hier en dit is pas mijn 2e stage dag. De afgelopen week lijkt echter de ergste en langste week van mijn leven. Ik zit momenteel in huis met alleen maar mensen van 50+. Op mijn stage (aan universiteit) zitten ook mensen waarmee ik waarschijnlijk niet echt een klik ga hebben. Ik heb hun namelijk gevraagd of ze ooit wat samen deden, maar dat was niet het geval. Zelfs lunchen is eigenlijk ieder voor zichzelf.
Daarnaast is het hier bijna zomervakantie dus over 2 weken zullen de meeste studenten weg zijn. Ik heb al contact voor een andere veel mooiere kamer, maar hier zal ik waarschijnlijk wel helemaal geen huisgenootjes hebben, wat betekent dat ik meer tijd voor mezelf heb en nog meer kan gaan piekeren. Ik ben van plan om vanmiddag nog even te gaan kijken bij een sportvereniging hier om te kijken of ik daar bij zou kunnen gaan, maar ik vraag me af of dit nog veel verschil zou maken. Ik kan nu mijn huis nog gratis opzeggen, maar als ik naar dit andere huis zou gaan zou ik 1100 euro kwijt zijn sowieso.
Ik ben altijd eigenlijk wel iemand geweest die vertrouwde mensen om zich heen moet hebben. Hier heb ik op dit moment nog totaal niemand en ik denk zowat iedere seconde van de dag over hoe verschrikkelijk ik het wel niet vind en hoe graag ik naar huis wil. Daarnaast heb ik de laatste periode (laatste anderhalf jaar) wat minder goed in mijn vel gezeten (gesprekken psycholoog ook), maar dit ging wel de laatste tijd weer beter en ik ben bang dat ik straks weer half depressief thuis kom na deze stage.
Ik heb altijd naar het buitenland willen gaan, en het zou me ook heel veel vertrouwen opleveren als ik het af zou maken, maar ik vraag me op dit moment echt af of het het waard is of dat ik niet gewoon beter een stage in nederland kan doen. Daarnaast mis ik mijn vriendin en thuis het vertrouwde gewoon verschrikkelijk erg en ik zou op dit moment het liefste in het eerste vliegtuig terug stappen.
Ik vind het heel moeilijk om te beslissen wat ik het beste kan doen. Stel ik zou blijven en het wordt misschien wel nog leuk zou het mij heel veel zelfvertrouwen opleveren. Stel ik blijf nog een paar weken en ga dan toch naar huis ben ik sowieso heel veel extra geld kwijt en zijn het de kutste weken van mijn leven en ik loop ook het risico dat ik me straks thuis ook weer kut voel. Daarnaast heb ik ook echt het gevoel dat ik gefaald heb als ik nu terug zou gaan. Wat zouden jullie doen in mijn situatie??
Zwetser
dinsdag 30 april 2019 om 20:12
Blijven en doorzetten. De eerste weken op een nieuwe plek zijn altijd zwaar en in het buitenland is dat nog veel meer, je bent ook nog bezig in een andere taal en met een andere cultuur. Het is echt zwaar en daar mag je moe van zijn en van balen. Maar je kunt het en het gaat je veel opleveren.
Ik zou sowieso jezelf opleggen om niet meer bezig te zijn met ik wil weg, ik mis thuis zo, ik kan dit niet. Daarmee maak je het voor jezelf extra zwaar namelijk. Zoek afleiding, koop een paar mooie boeken, kijk netflix en ga bij die sportclub. Als je weer gaat piekeren over thuis en je heimwee zeg je stop tegen jezelf en richt je je bewust op iets anders. En kijk wat je op je stageplek allemaal kunt doen en ontdekken. Maak een lijst en ga die dingen doen en zien.
Sterkte en succes. Je kunt het!
Ik zou sowieso jezelf opleggen om niet meer bezig te zijn met ik wil weg, ik mis thuis zo, ik kan dit niet. Daarmee maak je het voor jezelf extra zwaar namelijk. Zoek afleiding, koop een paar mooie boeken, kijk netflix en ga bij die sportclub. Als je weer gaat piekeren over thuis en je heimwee zeg je stop tegen jezelf en richt je je bewust op iets anders. En kijk wat je op je stageplek allemaal kunt doen en ontdekken. Maak een lijst en ga die dingen doen en zien.
Sterkte en succes. Je kunt het!
dinsdag 30 april 2019 om 20:17
Heel herkenbaar. En dan had ik (uiteindelijk) wel leuke huisgenoten en leuke collega's. Maar wat heb ik me in het begin eenzaam gevoeld. Maar echt, dat gaat over! Sport is een goed idee, zijn er nog meer buitenlandse studenten met wie je eens iets kunt doen (bij mij was er iemand die oa de huisvesting geregeld had, maar die ook zorgde dat wij buitenlanders eens samen in een kroeg belandden, wat hele leuke contacten en feestjes opleverde)? En zeg rustig eens tegen een collega dat je het wel gezellig zou vinden om eens samen te lunchen of na het werk even wat te gaan drinken omdat je de stad niet zo goed kent. Misschien denken ze er gewoon niet bij na!
Dus: BLIJVEN, echt, het zal je sterker maken. Ik voelde me na een week net zo als jij je nu voelt en na drie maanden wilde ik eigenlijk niet meer naar huis...
Dus: BLIJVEN, echt, het zal je sterker maken. Ik voelde me na een week net zo als jij je nu voelt en na drie maanden wilde ik eigenlijk niet meer naar huis...
Pluk de dag! - In loving memory A.C. ❤
dinsdag 30 april 2019 om 20:29
Ook al lijkt het dat je niks aan de anderen hebt, er zitten altijd leuke(re) mensen tussen. Ook het op jezelf zijn en jezelf tegenkomen is een enorme ervaring waaruit je enkel wijsheid, ervaring haalt en waarmee je achteraf zal lachen omdat je je zo alleen hebt gevoeld.
Je kan al met je thuisland op het forum, ik neem aan dat je ook met het thuisfront in contact staat, dus zo alleen ben je niet hoor. Echt waar!
Sterkte en volhouden, en om de tijd sneller te laten gaan, je echt op je stage storten.
Je kan al met je thuisland op het forum, ik neem aan dat je ook met het thuisfront in contact staat, dus zo alleen ben je niet hoor. Echt waar!
Sterkte en volhouden, en om de tijd sneller te laten gaan, je echt op je stage storten.
dinsdag 30 april 2019 om 20:40
Blijven. Tot het einde.
Soms in zo'n situatie vind je toch nog aansluiting, en word het alsnog heel tof. Soms ook niet, en dan leer je wat je aan jezelf hebt en hoe zelfredzaam je wel niet kunt zijn als het moet!
Word wel lid van die sportclub als je daarvan houdt. Of ga dingen doen die je normaal nooit doet. Richt je op waar je bent. Ga door de omgeving wandelen. Geniet van kleine interacties met vreemden. Maak iets leuks van je stage. Hou een dagboek bij. Als het offline leven echt niet leuk is, zoek dan een online community om te leren kennen.
Je kunt via social media en skype ook nu heel makkelijk in contact blijven met thuis. Maar doe dat vooral ook niet teveel.
Zelfs al wordt het niet beter en blijken het 10 lange en eenzame weken, dan nog zul je er meer aan hebben om nu door te zetten dan op te geven. Een beetje leren omgaan met eenzaamheid en merken dat je dat ook overleeft is ook heel goed voor je.
Soms in zo'n situatie vind je toch nog aansluiting, en word het alsnog heel tof. Soms ook niet, en dan leer je wat je aan jezelf hebt en hoe zelfredzaam je wel niet kunt zijn als het moet!
Word wel lid van die sportclub als je daarvan houdt. Of ga dingen doen die je normaal nooit doet. Richt je op waar je bent. Ga door de omgeving wandelen. Geniet van kleine interacties met vreemden. Maak iets leuks van je stage. Hou een dagboek bij. Als het offline leven echt niet leuk is, zoek dan een online community om te leren kennen.
Je kunt via social media en skype ook nu heel makkelijk in contact blijven met thuis. Maar doe dat vooral ook niet teveel.
Zelfs al wordt het niet beter en blijken het 10 lange en eenzame weken, dan nog zul je er meer aan hebben om nu door te zetten dan op te geven. Een beetje leren omgaan met eenzaamheid en merken dat je dat ook overleeft is ook heel goed voor je.
dinsdag 30 april 2019 om 20:51
dinsdag 30 april 2019 om 20:58
Gewoon blijven. Je heimwee neemt waarschijnlijk wel af, een nieuwe stage is sowieso wennen en al helemaal in het buitenland.
Je gaat hier vast veel leren en probeer je ergens bij aan te sluiten, sport, buitenlandse studenten, misschien is er een taalcafe waar je elkaars taal kunt leren? Zit je in een Europese studentenstad? Kijk dan eens of ESN daar zit.
Je gaat hier vast veel leren en probeer je ergens bij aan te sluiten, sport, buitenlandse studenten, misschien is er een taalcafe waar je elkaars taal kunt leren? Zit je in een Europese studentenstad? Kijk dan eens of ESN daar zit.
dinsdag 30 april 2019 om 22:14
Ik heb ook een paar keer voor een langere periode in het buitenland gezeten en herken de ervaring dat het in het begin helemaal geen goed idee lijkt om zo lang zo ver weg te zitten. Mijn strategie was om gewoon te accepteren dat het even rottig/onwennig voelde en met mezelf af te spreken dat als ik het na een x aantal weken nog niet zag zitten dat ik dan verdere actie mocht ondernemen. En dan gewoon even afwachten tot je nieuwe omgeving wat went. Dit heeft voor mij altijd gewerkt en ik kan terug kijken op een aantal hele mooie ervaringen die ik nooit had willen missen.
Geef jezelf gewoon even tijd en ruimte, maar onderneem ook dingen die je daar gaan helpen wat binding te krijgen. Zoek andere studenten op, ga bij een sport, stort je op je stage en voor je het week zijn die 10 weken ook weer voorbij.
Veel plezier daar!
Geef jezelf gewoon even tijd en ruimte, maar onderneem ook dingen die je daar gaan helpen wat binding te krijgen. Zoek andere studenten op, ga bij een sport, stort je op je stage en voor je het week zijn die 10 weken ook weer voorbij.
Veel plezier daar!
dinsdag 30 april 2019 om 22:25
Als ik het zo lees, zou ik zeggen: probeer door te zetten. Niet om wat anderen zouden vinden, maar omdat ik denk dat je anders zelf ook blijft denken ‘misschien had ik toch maar...’. En neem het dan in stapjes. Je kunt altijd nog naar huis. Dan kost het maar 1100 euro, dat jammer en een hoop geld, maar ook weer niet het absolute einde van de wereld.
Voor nu zou ik voor jezelf wat dingen proberen te plannen. Een sportvereniging is een goed idee. Zit je op een plek waar bv ook veel backpackers zijn? Dan kun je ook bij hostels kijken of die wat activiteiten aanbieden, daar zitten ook vaak mensen bij die een aantal weken blijven. Of bv een internationale studentenvereniging.
Ik plande voor mezelf ook gewoon kleine dingen, zoals: morgen ga ik s ochtends koffie drinken en in de middag naar het park. Zondag naar museum X. Ook al nemen dat soort dingen geen hele dagen in beslag, het zorgt ervoor dat je niet zo het gevoel hebt dat je eindeloos veel lege tijd voor je hebt.
En wat ook handig is: zeg op elke uitnodiging ja (nou ja, niet als het iets is wat je echt oprecht vreselijk vindt, maar in principe dan). Je weet nooit wat heel leuk blijkt te zijn.
Succes!
Voor nu zou ik voor jezelf wat dingen proberen te plannen. Een sportvereniging is een goed idee. Zit je op een plek waar bv ook veel backpackers zijn? Dan kun je ook bij hostels kijken of die wat activiteiten aanbieden, daar zitten ook vaak mensen bij die een aantal weken blijven. Of bv een internationale studentenvereniging.
Ik plande voor mezelf ook gewoon kleine dingen, zoals: morgen ga ik s ochtends koffie drinken en in de middag naar het park. Zondag naar museum X. Ook al nemen dat soort dingen geen hele dagen in beslag, het zorgt ervoor dat je niet zo het gevoel hebt dat je eindeloos veel lege tijd voor je hebt.
En wat ook handig is: zeg op elke uitnodiging ja (nou ja, niet als het iets is wat je echt oprecht vreselijk vindt, maar in principe dan). Je weet nooit wat heel leuk blijkt te zijn.
Succes!
dinsdag 30 april 2019 om 23:11
dinsdag 30 april 2019 om 23:35
Een nieuwe plek kan pittig zijn in het begin. Wat mij helpt is activiteiten opzoeken in de omgeving, wat wil je daar zien, wat wil je uit deze reis halen, wat zijn voor jou voordelen van de stage daar doen ipv in Nederland.
Vraag aan collega's en klasgenoten wat je daar echt gezien/gedaan moet hebben en vraag ze mee.
Wat ook kan helpen is een familielid/vriendin vragen halverwege je stage een weekendje te komen en hang samen de toerist uit in alle kroegjes die jij vast ontdekt hebt.
Vraag aan collega's en klasgenoten wat je daar echt gezien/gedaan moet hebben en vraag ze mee.
Wat ook kan helpen is een familielid/vriendin vragen halverwege je stage een weekendje te komen en hang samen de toerist uit in alle kroegjes die jij vast ontdekt hebt.
dinsdag 30 april 2019 om 23:42
Als je dan toch verhuisd, zou ik op zoek gaan naar iets samenwoon-achtig.
Liefst met mensen van je leeftijd of 30'ers, maar sowieso ergens waar er tegen elkaar gesproken wordt.
En ik zou het op zijn minst een maand proberen vol te houden.
En kijken hoe je stage zelf loopt.
Je bent nog maar net bezig, dus smijt je daarop en zorg dat je de beste stagiaire wordt die ze al ooit hebben gehad
.
Daarnaast: toeristen, Skypen met je familie, wie weet heb je nog een eindwerk of werkstuk te maken, ...
En er kan volgende maand niemand van familie of vrienden een weekendje overkomen?
Zodat je ze kan rondleiden in "jouw stad" of "jouw omgeving" en je tegelijk iets hebt om naar uit te kijken.
Liefst met mensen van je leeftijd of 30'ers, maar sowieso ergens waar er tegen elkaar gesproken wordt.
En ik zou het op zijn minst een maand proberen vol te houden.
En kijken hoe je stage zelf loopt.
Je bent nog maar net bezig, dus smijt je daarop en zorg dat je de beste stagiaire wordt die ze al ooit hebben gehad
.Daarnaast: toeristen, Skypen met je familie, wie weet heb je nog een eindwerk of werkstuk te maken, ...
En er kan volgende maand niemand van familie of vrienden een weekendje overkomen?
Zodat je ze kan rondleiden in "jouw stad" of "jouw omgeving" en je tegelijk iets hebt om naar uit te kijken.
woensdag 1 mei 2019 om 03:56
Heel erg bedankt voor jullie reacties, doet me echt goed!
Ten eerste: Ik zit in de VS dus weekendje langskomen is niet echt een optie helaas, anders hadden ze dat zeker gedaan.
Ik zit in een redelijk kleine stad (formaat Eindhoven), een echte studentenstad, echter in de VS hebben ze volgende week al examens en daarna zal driekwart van de studenten de stad uit zijn, dus dat helpt ook niet echt.
De kamer waar ik nu inzit is behalve een 'bejaardetehuis' (sorry voor mensen die zich nu beledigd voelen hehe) ook echt een grote puinzooi. Red mijn vakantie zou eens langs moeten komen xD, alleen het is geen vakantie hahaha. Nu heb ik wel een ander huis gevonden waar ik morgen ga kijken. Waarschijnlijk heel mooi voor goeie prijs, maar vanaf eind mei zijn de andere roommates weg, en eentje komt misschien in juni terug, maar anders zou ik een dikke maand alleen zijn. Het is heel moeilijk om een goeie kamer te vinden met roommates, omdat alle studenten dus weggaan bijna, maar het is in ieder geval veeel schoner daar dus dat is al een hele voorruitgang.
Ik ben langsgegaan bij de sportvereniging en ga vanaf juni windsurf lessen nemen en wil dan in mei bij een fitnessclub gaan. Het is niet zo dat ik per se heel veel van sporten houd maar ik moet gewoon iets van afleiding hebben.
Ik merk ook heel erg, zoals iemand al zei, dat kleine gesprekken met vreemde mensen me al heel veel energie op kunnen leveren. Maar ik ben juist gewend altijd vertrouwde mensen en vrienden om me heen te hebben en sociale contacten te hebben. Ik ben vrij verlegen/introvert dus dat maakt het niet veel makkelijker in een vreemde taal, want ik heb dus wel heel veel behoefte aan contact maar vind het wel lastig om contacten te leggen met vreemde mensen.
Op dit moment voel ik me weer een stuk beter als vanmorgen (t is hier pas redelijk vroeg op de avond ja) en ik voel me tot nu toe iedere morgen vreselijk kut en dan later op de dag gaat t meestal beter. Maar dat is meestal pas nadat ik weer een half uur met mam en mn vriendin aan de telefoon gehangen heb.... Maar ik denk dat ik toch maar ga proberen om het af te maken, hoe kut het dan ook wordt, want ik houd echt oprecht niet van opgeven... En nu denk ik ook van 10 weken valt wel mee, al zijn het de kutste 10 weken ever... Dan maar netflix en in de weekenden ga ik wel lekker naar grote steden beetje rondlopen. Misschien voel ik me morgenvroeg wel weer heel depressief maar we zullen zien. Heel erg bedankt in ieder geval allemaal. Ik hoop dat het me gaat lukken zonder al te depressief te worden hier.
Ooh en btw iemand zei: niet teveel contact met het thuisfront. Maar dat is denk ik persoonlijk. Bij mij werkt het juist wel heeeel goed om veel contact te hebben, omdat zij mij wel echt erdoorheen trekken als het ff niet goed gaat, dus ik vind dat juist heel fijn.
Ten eerste: Ik zit in de VS dus weekendje langskomen is niet echt een optie helaas, anders hadden ze dat zeker gedaan.
Ik zit in een redelijk kleine stad (formaat Eindhoven), een echte studentenstad, echter in de VS hebben ze volgende week al examens en daarna zal driekwart van de studenten de stad uit zijn, dus dat helpt ook niet echt.
De kamer waar ik nu inzit is behalve een 'bejaardetehuis' (sorry voor mensen die zich nu beledigd voelen hehe) ook echt een grote puinzooi. Red mijn vakantie zou eens langs moeten komen xD, alleen het is geen vakantie hahaha. Nu heb ik wel een ander huis gevonden waar ik morgen ga kijken. Waarschijnlijk heel mooi voor goeie prijs, maar vanaf eind mei zijn de andere roommates weg, en eentje komt misschien in juni terug, maar anders zou ik een dikke maand alleen zijn. Het is heel moeilijk om een goeie kamer te vinden met roommates, omdat alle studenten dus weggaan bijna, maar het is in ieder geval veeel schoner daar dus dat is al een hele voorruitgang.
Ik ben langsgegaan bij de sportvereniging en ga vanaf juni windsurf lessen nemen en wil dan in mei bij een fitnessclub gaan. Het is niet zo dat ik per se heel veel van sporten houd maar ik moet gewoon iets van afleiding hebben.
Ik merk ook heel erg, zoals iemand al zei, dat kleine gesprekken met vreemde mensen me al heel veel energie op kunnen leveren. Maar ik ben juist gewend altijd vertrouwde mensen en vrienden om me heen te hebben en sociale contacten te hebben. Ik ben vrij verlegen/introvert dus dat maakt het niet veel makkelijker in een vreemde taal, want ik heb dus wel heel veel behoefte aan contact maar vind het wel lastig om contacten te leggen met vreemde mensen.
Op dit moment voel ik me weer een stuk beter als vanmorgen (t is hier pas redelijk vroeg op de avond ja) en ik voel me tot nu toe iedere morgen vreselijk kut en dan later op de dag gaat t meestal beter. Maar dat is meestal pas nadat ik weer een half uur met mam en mn vriendin aan de telefoon gehangen heb.... Maar ik denk dat ik toch maar ga proberen om het af te maken, hoe kut het dan ook wordt, want ik houd echt oprecht niet van opgeven... En nu denk ik ook van 10 weken valt wel mee, al zijn het de kutste 10 weken ever... Dan maar netflix en in de weekenden ga ik wel lekker naar grote steden beetje rondlopen. Misschien voel ik me morgenvroeg wel weer heel depressief maar we zullen zien. Heel erg bedankt in ieder geval allemaal. Ik hoop dat het me gaat lukken zonder al te depressief te worden hier.
Ooh en btw iemand zei: niet teveel contact met het thuisfront. Maar dat is denk ik persoonlijk. Bij mij werkt het juist wel heeeel goed om veel contact te hebben, omdat zij mij wel echt erdoorheen trekken als het ff niet goed gaat, dus ik vind dat juist heel fijn.
Zwetser
woensdag 1 mei 2019 om 12:13
woensdag 1 mei 2019 om 12:20
Heerlijk dat je in de VS zit! Heb zelf heel veel positieve ervaringen met de bevolking, zelfs als je zelf niet sociaal bent, zij beginnen doorgaans zelf wel een praatje met je.
En is het mogelijk voor jou in de weekenden een auto te huren of lenen zodat je meer van dat gave land kunt zien dan alleen de stad waar je verblijft?
In welke staat zit je?
En is het mogelijk voor jou in de weekenden een auto te huren of lenen zodat je meer van dat gave land kunt zien dan alleen de stad waar je verblijft?
In welke staat zit je?
woensdag 1 mei 2019 om 12:20
Even doorbijten. Je bent er pas net en je moet je draai nog vinden. Dat heeft tijd nodig. Zorg ervoor dat je bezig blijft en afleiding hebt, dan heb je weinig tijd om toe te geven aan heimwee.
Geef vooral niet op. Dit is een geweldige kans die niet iedereen krijgt, laat die niet schieten omdat je het even niet ziet zitten. Ik heb zelf een jaar in de VS doorgebracht (in mijn eentje) en ook moeilijke momenten gehad, maar ik had het voor geen goud willen missen.
Geef vooral niet op. Dit is een geweldige kans die niet iedereen krijgt, laat die niet schieten omdat je het even niet ziet zitten. Ik heb zelf een jaar in de VS doorgebracht (in mijn eentje) en ook moeilijke momenten gehad, maar ik had het voor geen goud willen missen.
anoniem_64cfde2573b58 wijzigde dit bericht op 01-05-2019 12:22
20.91% gewijzigd
woensdag 1 mei 2019 om 12:50
Mijn dochter zit ook voor studie in het buitenland, een half jaar. De eerste maand had ze het erg zwaar en als het had gekund was ze misschien wel terug gegaan. Na een maand ging het beter, en zei ze zelfs dat het leven wel saai zal worden als ze weer thuis is. Nu heeft ze gewoon allerlei clubjes en activiteiten gezocht zodat ze geen tijd heeft om te piekeren. Momenteel heeft ze dan weer wel goede dagen, want ze zit met mij in een fancy hotel 
Het is ook wel grappig als ik de tijd van het posten zie, wij hebben ons avondeten al op.
Het is ook wel grappig als ik de tijd van het posten zie, wij hebben ons avondeten al op.
