Werk & Studie
alle pijlers
jaar onbetaald verlof
woensdag 19 december 2018 om 20:20
Ik vind een jaar wel erg lang, 3 of 6 maanden is veel beter te overzien maar bij een overheidsafdeling kan in een jaar tijd veel veranderen mbt omstandigheden en budget. Ik denk dat je idee niet realistisch is tenzij je iets specialistisch kunt waar eigenlijk altijd een tekort aan is of waar moeilijk goede kandidaten voor zijn te vinden.
Ik zou eerst eens in het algemeen een bal opgooien bij HRM en je manager. Ik overweeg onbetaald verlof voor langere tijd om die en die reden maar dat je graag wil weten wat de mogelijkheden zijn mbt tijd en terugkeren.
Draai het om en win eerst inlichtingen in.
Ik zou eerst eens in het algemeen een bal opgooien bij HRM en je manager. Ik overweeg onbetaald verlof voor langere tijd om die en die reden maar dat je graag wil weten wat de mogelijkheden zijn mbt tijd en terugkeren.
Draai het om en win eerst inlichtingen in.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 19 december 2018 om 20:26
Heb je een vaste baan?
Worden er wel vaker mensen voor 1 jaar aangenomen?
Ik zou toch echt op tijd in gesprek gaan - ergens in de loop van komend jaar - zodat werkgever tijd heeft om te wennen aan 't idee en ruim de tijd heeft om vervanging te zoeken en iemand op te leiden.
Als het bovendien nog door een toelatingsmolen van bijvoorbeeld 7 directeurs moet ... heb je echt wel tijd nodig.
Ik zou dus ook op zoek gaan naar de exacte aanvraag-procedure.
Worden er wel vaker mensen voor 1 jaar aangenomen?
Ik zou toch echt op tijd in gesprek gaan - ergens in de loop van komend jaar - zodat werkgever tijd heeft om te wennen aan 't idee en ruim de tijd heeft om vervanging te zoeken en iemand op te leiden.
Als het bovendien nog door een toelatingsmolen van bijvoorbeeld 7 directeurs moet ... heb je echt wel tijd nodig.
Ik zou dus ook op zoek gaan naar de exacte aanvraag-procedure.
woensdag 19 december 2018 om 20:28
Nu.enthousiasteling schreef: ↑19-12-2018 20:23Bedankt voor je reactie viva-amber. Wanneer zou je dat balletje opgooien? Een half jaar van te voren? Een jaar?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 19 december 2018 om 20:56
woensdag 19 december 2018 om 21:00
Ik zou dat ook ruim van te voren bespreken, binnen nu en maart. Dan weet je zelf ook een beetje waar je aan toe bent. En verkijk je er niet op, bij mijn werkgever moet ik het werkgeversdeel van de pensioenpremie betalen, als ik onbetaald verlof op neem. Het kost me dus ook best nog wat geld per maand. Vraag eerst goed na hoe dat bij jullie is geregeld.
Hope for the best, plan for the worst - Jack Reacher
woensdag 19 december 2018 om 23:04
Zoals gezegd is een jaar wel erg lang. Ik zou als ik jou was gewoon ontslag nemen en daarna wel weer zien. In de praktijk zie je vaak dat als mensen een jaar iets totaal anders gedaan hebben ze niet zo gauw meer hun draai vinden in de oude omgeving. Ze zijn zelf enorm veranderd, maar de oude omgeving (en de mensen die daar werken) niet.
Ik heb het vaak gezien met collega's die binnen het bedrijf 1 of 2 jaar naar een ander land zijn geweest. Als ze terugkomen naar Nederland zijn ze meestal na een paar maanden weg.
Ik heb het vaak gezien met collega's die binnen het bedrijf 1 of 2 jaar naar een ander land zijn geweest. Als ze terugkomen naar Nederland zijn ze meestal na een paar maanden weg.
donderdag 20 december 2018 om 00:01
Ontslag nemen kan nadien altijd nog.Sara9876 schreef: ↑19-12-2018 23:04Zoals gezegd is een jaar wel erg lang. Ik zou als ik jou was gewoon ontslag nemen en daarna wel weer zien. In de praktijk zie je vaak dat als mensen een jaar iets totaal anders gedaan hebben ze niet zo gauw meer hun draai vinden in de oude omgeving. Ze zijn zelf enorm veranderd, maar de oude omgeving (en de mensen die daar werken) niet.
Ik heb het vaak gezien met collega's die binnen het bedrijf 1 of 2 jaar naar een ander land zijn geweest. Als ze terugkomen naar Nederland zijn ze meestal na een paar maanden weg.
Als ik een vaste baan heb en een jaar al mijn geld ga uitgeven, zou ik toch iets van zekerheid willen nadien.
Dat ik tenminste in maand 2 na mijn reis nog eten op mijn bord heb en de huur kan betalen.
Voor 't zelfde geld kom je terug als vrijgezel - tijdens zo'n jaar is het meestal ook echt "erop of eronder" voor je relatie - en heb je écht wel onmiddellijk een job en centen nodig.
donderdag 20 december 2018 om 10:42
Ik heb in januari 2016 een halfjaar onbetaald verlof gekregen van mijn werk (primair onderwijs) en heb dit in februari 2015 aangevraagd. Tijdens jaarlijkse functioneringsgesprek ter sprake gebracht dat ik dit overwoog en dat ik de opties graag wilde bekijken. Ik werkte toen vijf jaar voor mijn bestuur en was overigens ook bereid om ontslag te nemen, dat toen ook wel eerlijk benoemd. School wilde mij absoluut niet kwijt dus gaven aan dat het voor hen te regelen was, mits bestuur akkoord ging. Schriftelijk bezoek bij bovenschools manager gehad en die ging akkoord.
Let erop dat je bij onbetaald verlof wel maandelijks nog je pensioenpremie moet doorbetalen. In mijn geval heeft mijn bestuur dat op zich genomen als onderdeel van een promotie naar een leidinggevende functie dat jaar, maar normaal gesproken moet je dat zelf doorbetalen.
Overigens kwam ik dus na 8 maanden terug (6 maanden onbetaald verlof + kerst en zomervakantie) en kon ik totaal m'n draai niet meer vinden, zo'n reis verandert je enorm. Ik heb het hier in Nederland en op deze plek nog 2 jaar volgehouden, ook omdat ik met een studie ernaast begonnen was en die af wilde ronden, maar inmiddels per afgelopen juli ontslag genomen, huis verkocht en weer fulltime aan het reizen
Let erop dat je bij onbetaald verlof wel maandelijks nog je pensioenpremie moet doorbetalen. In mijn geval heeft mijn bestuur dat op zich genomen als onderdeel van een promotie naar een leidinggevende functie dat jaar, maar normaal gesproken moet je dat zelf doorbetalen.
Overigens kwam ik dus na 8 maanden terug (6 maanden onbetaald verlof + kerst en zomervakantie) en kon ik totaal m'n draai niet meer vinden, zo'n reis verandert je enorm. Ik heb het hier in Nederland en op deze plek nog 2 jaar volgehouden, ook omdat ik met een studie ernaast begonnen was en die af wilde ronden, maar inmiddels per afgelopen juli ontslag genomen, huis verkocht en weer fulltime aan het reizen
donderdag 20 december 2018 om 19:00
Ik ga inderdaad al snel aangeven dat ik een jaar onbetaald verlof overweeg. Dat geeft mijn werkgever de tijd om eraan te wennen.
Wow fromfebruary wat een geweldig bericht! Ik ben jaloers! Ik heb nu nog moeite met het loslaten van zekerheden merk ik. Tegelijk kriebelt er van alles. Er moet toch meer zijn dan werken en een mooi huis? Ik lees veel dat mensen hun draai niet meer vinden als ze eenmaal terugzijn. Dat zou kunnen gebeuren en ik hoop eigenlijk ook dat dat gebeurt. We zitten met zn allen in zo'n stramien. Mooie baan en salaris, mooi huis, leuke vriendenkring en fijne buurt.
Hoe heeft jouw reis je veranderd? En (if you don't mind me asking) hoe betaal je het full time reizen? Gaat het niet vervelen?
Wij staan nog helemaal aan het begin van het plannen. We weten alleen zeker dat we willen gaan, maar hoe en wat is nog niet duidelijk.
Dank allemaal voor jullie reactie!
Wow fromfebruary wat een geweldig bericht! Ik ben jaloers! Ik heb nu nog moeite met het loslaten van zekerheden merk ik. Tegelijk kriebelt er van alles. Er moet toch meer zijn dan werken en een mooi huis? Ik lees veel dat mensen hun draai niet meer vinden als ze eenmaal terugzijn. Dat zou kunnen gebeuren en ik hoop eigenlijk ook dat dat gebeurt. We zitten met zn allen in zo'n stramien. Mooie baan en salaris, mooi huis, leuke vriendenkring en fijne buurt.
Hoe heeft jouw reis je veranderd? En (if you don't mind me asking) hoe betaal je het full time reizen? Gaat het niet vervelen?
Wij staan nog helemaal aan het begin van het plannen. We weten alleen zeker dat we willen gaan, maar hoe en wat is nog niet duidelijk.
Dank allemaal voor jullie reactie!
donderdag 20 december 2018 om 23:17
Het reizen heeft me enorm veranderd in de zin dat ik veel minder waarde hecht aan die zekerheid/voorspelbaarheid die ik had in het leven: vaste baan, eigen huis. Ik geef veel minder geef om materiële zaken. Maar bovenal is iedere keer als ik op reis ben weer een enorme verrijking, een verbreding van mijn horizon.
Het is een geleidelijk proces geweest hoor, ik begon in 2013 met mijn eerste verre reis alleen, ging begin 2016 dus 7 maanden op reis en pas vorig jaar was ik er klaar voor om die baan helemaal op te zeggen en mijn huis te verkopen. Uiteindelijk nog maar 10 verhuisdozen aan bezittingen over, vooral kleding, boeken, persoonlijke herinneringen en servies en pannen, vond het zonde om dat laatste weg te doen omdat ik dat uiteindelijk toch weer nodig ga hebben hier in NL. Maar zelfs nu ik weer even twee maanden in Nederland ben, heb ik alweer twee verhuisdozen weg gegooid, gewoon omdat ik besef dat ik het niet nodig heb.
Ik ben afgelopen drie maanden in Canada geweest en dat slaat absoluut een gat in het reisbudget, Zuid-Oost Azië is dan bijv. veel goedkoper. Ik heb mijn huis met flinke winst verkocht, maar wil dat geld niet gebruiken voor mijn reis, dat laat ik staan als buffer voor evt. werkeloosheid bij terugkeer of als startkapitaal voor een eigen onderneming en nieuwe woning. Ik had voor mijn eerste reis van 7 maanden in 2016 goed gespaard en ook nu heb ik voldoende gespaard om zeker nog een halfjaar tot acht maanden te reizen, beetje afhankelijk van de bestemming. Ik wilde thuis zijn met de feestdagen en was 1 november al terug in Nederland, dus heb afgelopen 7 weken ook gewoon part-time in loondienst gewerkt en heb daarnaast een freelance klus, dus dat heeft de spaarpot weer een beetje gevuld. Daarnaast heb ik natuurlijk nauwelijks nog vaste lasten, alleen mijn zorg, reis, WA en uitvaartverzekering.
Wat betreft vervelen; dat risico ligt zeker op de loer. Hoe verwend het ook mag klinken, op een gegeven moment ben ik tempelmoe en gaat ieder tropisch strand vervelen. Tijdens mijn eerste lange reis heb ik twee maanden vrijwilligerswerk in Nepal gedaan en in Nieuw-Zeeland tegen kost en inwoning op boerderijen gewerkt. In Canada had ik bij vrienden die ik vier jaar eerder had leren kennen een thuisbasis. Ik verkende bijv een week de omgeving vanuit hun huis, ging dan weer drie weken roadtrippen en keerde weer terug. Dat vond ik heel fijn, een soort familiegevoel. Ik ben op dit moment bezig met een werkvisum voor Canada omdat ik uiteindelijk echt wel weer behoefte heb aan die mentale uitdaging en het ergens settelen voor een periode, tot die tijd ga ik weer lekker op pad in Azië. Mocht ik daar merken dat ik me toch verveel, zoek ik gewoon een lokaal vrijwilligersproject op of ga ik Engelse les geven.
Ik heb overigens op mijn blog beter verwoord wat me bewogen heeft om alles op te geven en weer te gaan reizen, ik wil je de link best in PB sturen!
Het is een geleidelijk proces geweest hoor, ik begon in 2013 met mijn eerste verre reis alleen, ging begin 2016 dus 7 maanden op reis en pas vorig jaar was ik er klaar voor om die baan helemaal op te zeggen en mijn huis te verkopen. Uiteindelijk nog maar 10 verhuisdozen aan bezittingen over, vooral kleding, boeken, persoonlijke herinneringen en servies en pannen, vond het zonde om dat laatste weg te doen omdat ik dat uiteindelijk toch weer nodig ga hebben hier in NL. Maar zelfs nu ik weer even twee maanden in Nederland ben, heb ik alweer twee verhuisdozen weg gegooid, gewoon omdat ik besef dat ik het niet nodig heb.
Ik ben afgelopen drie maanden in Canada geweest en dat slaat absoluut een gat in het reisbudget, Zuid-Oost Azië is dan bijv. veel goedkoper. Ik heb mijn huis met flinke winst verkocht, maar wil dat geld niet gebruiken voor mijn reis, dat laat ik staan als buffer voor evt. werkeloosheid bij terugkeer of als startkapitaal voor een eigen onderneming en nieuwe woning. Ik had voor mijn eerste reis van 7 maanden in 2016 goed gespaard en ook nu heb ik voldoende gespaard om zeker nog een halfjaar tot acht maanden te reizen, beetje afhankelijk van de bestemming. Ik wilde thuis zijn met de feestdagen en was 1 november al terug in Nederland, dus heb afgelopen 7 weken ook gewoon part-time in loondienst gewerkt en heb daarnaast een freelance klus, dus dat heeft de spaarpot weer een beetje gevuld. Daarnaast heb ik natuurlijk nauwelijks nog vaste lasten, alleen mijn zorg, reis, WA en uitvaartverzekering.
Wat betreft vervelen; dat risico ligt zeker op de loer. Hoe verwend het ook mag klinken, op een gegeven moment ben ik tempelmoe en gaat ieder tropisch strand vervelen. Tijdens mijn eerste lange reis heb ik twee maanden vrijwilligerswerk in Nepal gedaan en in Nieuw-Zeeland tegen kost en inwoning op boerderijen gewerkt. In Canada had ik bij vrienden die ik vier jaar eerder had leren kennen een thuisbasis. Ik verkende bijv een week de omgeving vanuit hun huis, ging dan weer drie weken roadtrippen en keerde weer terug. Dat vond ik heel fijn, een soort familiegevoel. Ik ben op dit moment bezig met een werkvisum voor Canada omdat ik uiteindelijk echt wel weer behoefte heb aan die mentale uitdaging en het ergens settelen voor een periode, tot die tijd ga ik weer lekker op pad in Azië. Mocht ik daar merken dat ik me toch verveel, zoek ik gewoon een lokaal vrijwilligersproject op of ga ik Engelse les geven.
Ik heb overigens op mijn blog beter verwoord wat me bewogen heeft om alles op te geven en weer te gaan reizen, ik wil je de link best in PB sturen!
donderdag 20 december 2018 om 23:21
Vriendin van me heeft het gedaan. Ze wilde toch al voor haarzelf beginnen en heeft tussen ontslag en eigen bedrijf dus een jaar lang een wereldreis gemaakt. Ze hadden gespaard, de woning met overwaarde verkocht en genoeg opzij gezet om makkelijk iets nieuws te kunnen kopen. Hij kon zo weer aan de slag na dat jaar.
Maar ja zij hadden dus bepaalde zekerheden ingebouwd. Ze hadden het niet willen missen en beter op een leeftijd dat je er nog van geniet dan pas als je 70 bent en alles vanuit een bus moet gaan bekijken.
Maar ja zij hadden dus bepaalde zekerheden ingebouwd. Ze hadden het niet willen missen en beter op een leeftijd dat je er nog van geniet dan pas als je 70 bent en alles vanuit een bus moet gaan bekijken.
zondag 31 maart 2019 om 21:29
Dat denk je nu, maar de ervaring leert dat je je weer heel snel aanpast aan de Nederlandse luxe en verworvenheden.fromfebruary schreef: ↑20-12-2018 23:17Het reizen heeft me enorm veranderd in de zin dat ik veel minder waarde hecht aan die zekerheid/voorspelbaarheid die ik had in het leven: vaste baan, eigen huis. Ik geef veel minder geef om materiële zaken. Maar bovenal is iedere keer als ik op reis ben weer een enorme verrijking, een verbreding van mijn horizon.
Het is een geleidelijk proces geweest hoor, ik begon in 2013 met mijn eerste verre reis alleen, ging begin 2016 dus 7 maanden op reis en pas vorig jaar was ik er klaar voor om die baan helemaal op te zeggen en mijn huis te verkopen. Uiteindelijk nog maar 10 verhuisdozen aan bezittingen over, vooral kleding, boeken, persoonlijke herinneringen en servies en pannen, vond het zonde om dat laatste weg te doen omdat ik dat uiteindelijk toch weer nodig ga hebben hier in NL. Maar zelfs nu ik weer even twee maanden in Nederland ben, heb ik alweer twee verhuisdozen weg gegooid, gewoon omdat ik besef dat ik het niet nodig heb.
Ik ben afgelopen drie maanden in Canada geweest en dat slaat absoluut een gat in het reisbudget, Zuid-Oost Azië is dan bijv. veel goedkoper. Ik heb mijn huis met flinke winst verkocht, maar wil dat geld niet gebruiken voor mijn reis, dat laat ik staan als buffer voor evt. werkeloosheid bij terugkeer of als startkapitaal voor een eigen onderneming en nieuwe woning. Ik had voor mijn eerste reis van 7 maanden in 2016 goed gespaard en ook nu heb ik voldoende gespaard om zeker nog een halfjaar tot acht maanden te reizen, beetje afhankelijk van de bestemming. Ik wilde thuis zijn met de feestdagen en was 1 november al terug in Nederland, dus heb afgelopen 7 weken ook gewoon part-time in loondienst gewerkt en heb daarnaast een freelance klus, dus dat heeft de spaarpot weer een beetje gevuld. Daarnaast heb ik natuurlijk nauwelijks nog vaste lasten, alleen mijn zorg, reis, WA en uitvaartverzekering.
Wat betreft vervelen; dat risico ligt zeker op de loer. Hoe verwend het ook mag klinken, op een gegeven moment ben ik tempelmoe en gaat ieder tropisch strand vervelen. Tijdens mijn eerste lange reis heb ik twee maanden vrijwilligerswerk in Nepal gedaan en in Nieuw-Zeeland tegen kost en inwoning op boerderijen gewerkt. In Canada had ik bij vrienden die ik vier jaar eerder had leren kennen een thuisbasis. Ik verkende bijv een week de omgeving vanuit hun huis, ging dan weer drie weken roadtrippen en keerde weer terug. Dat vond ik heel fijn, een soort familiegevoel. Ik ben op dit moment bezig met een werkvisum voor Canada omdat ik uiteindelijk echt wel weer behoefte heb aan die mentale uitdaging en het ergens settelen voor een periode, tot die tijd ga ik weer lekker op pad in Azië. Mocht ik daar merken dat ik me toch verveel, zoek ik gewoon een lokaal vrijwilligersproject op of ga ik Engelse les geven.
Ik heb overigens op mijn blog beter verwoord wat me bewogen heeft om alles op te geven en weer te gaan reizen, ik wil je de link best in PB sturen!
zondag 31 maart 2019 om 21:50
Ontslag nemen kan altijd nog.Sara9876 schreef: ↑19-12-2018 23:04Zoals gezegd is een jaar wel erg lang. Ik zou als ik jou was gewoon ontslag nemen en daarna wel weer zien. In de praktijk zie je vaak dat als mensen een jaar iets totaal anders gedaan hebben ze niet zo gauw meer hun draai vinden in de oude omgeving. Ze zijn zelf enorm veranderd, maar de oude omgeving (en de mensen die daar werken) niet.
Ik heb het vaak gezien met collega's die binnen het bedrijf 1 of 2 jaar naar een ander land zijn geweest. Als ze terugkomen naar Nederland zijn ze meestal na een paar maanden weg.
Het is toch fijn om te weten dat je weer ergens terecht kan? (als het lukt).
zondag 31 maart 2019 om 23:16
Bij de Rijksoverheid moet je daar toestemming voor krijgen (max een jaar) voor zover het werk niet in gedrang komt. Dat is bijna altijd het geval, tenzij je een heel bijzondere functie hebt en de enige bent die dat kan. Houd er wel rekening mee dat je je pensioenpremie zelf moet betalen, werkgevers- en werknemersdeel, en dat is ca 23% van je brutoloon (netto betalen dus).
dinsdag 2 april 2019 om 12:43
Dankjewel voor je reactie Minke! Ik ben in gesprek met onze personeelsafdeling. Mag ik je een keer een PB sturen voor wat meer gedetailleerde vragen?MinkeDeWit schreef: ↑31-03-2019 23:16Bij de Rijksoverheid moet je daar toestemming voor krijgen (max een jaar) voor zover het werk niet in gedrang komt. Dat is bijna altijd het geval, tenzij je een heel bijzondere functie hebt en de enige bent die dat kan. Houd er wel rekening mee dat je je pensioenpremie zelf moet betalen, werkgevers- en werknemersdeel, en dat is ca 23% van je brutoloon (netto betalen dus).
dinsdag 2 april 2019 om 12:57
Een vriendin van mij heeft op dit moment een jaar onbetaald verlof, ze werkt bij de overheid. Om de pensioenpremie lager te houden, krijgt ze nog een paar uur per week uitbetaald.
Er is voor haar vervanging aangenomen voor dat jaar, omdat het werk inderdaad wel in het gedrang zou komen anders.
Maar haar werkgever ging meteen akkoord.
Er is voor haar vervanging aangenomen voor dat jaar, omdat het werk inderdaad wel in het gedrang zou komen anders.
Maar haar werkgever ging meteen akkoord.
dinsdag 2 april 2019 om 15:45
Ik heb ook heel benieuwd. Zou je mij die link ook willen sturen?fromfebruary schreef: ↑20-12-2018 23:17Ik heb overigens op mijn blog beter verwoord wat me bewogen heeft om alles op te geven en weer te gaan reizen, ik wil je de link best in PB sturen!
dinsdag 2 april 2019 om 15:57
Ik heb overigens ook weleens onbetaald verlof gehad bij een overheidsorganisatie. De lengte heb ik af laten hangen van die pensioenbijdrage. Er was toen een deal dat de werkgever het werkgeversdeel zou doorbetalen als je korter dan drie maanden wegging. Dat scheelde zoveel geld dat ik toen heb besloten om niet langer dan vier maanden te gaan (drie maanden onbetaald verlof en een maand vakantie). Het is in ieder geval iets waar ik snel naar zou vragen, want zelf het werknemers- én het werkgeversdeel betalen kost je echt heel veel geld.
dinsdag 2 april 2019 om 17:50
Dat mag, maar ik kijk niet heel vaak in die mailbox. En ik weet er ook eigenlijk niet meer vanaf dan op onze personeelswebsite staatenthousiasteling schreef: ↑02-04-2019 12:43Dankjewel voor je reactie Minke! Ik ben in gesprek met onze personeelsafdeling. Mag ik je een keer een PB sturen voor wat meer gedetailleerde vragen?
dinsdag 2 april 2019 om 22:32
Dat denk ik nog steeds. Mijn ervaring leert dat ik er alleen maar minder om ben gaan geven; niet voor niets verlaat ik Nederland weer over 2 maanden terwijl ik net twee weken terug ben. Ik ben hier om geld te verdienen om simpelweg m'n verzekeringen en levensonderhoud voor de komende 6 maanden weer te kunnen betalen en verder geef ik geen drol om luxe. Ik leef op dit moment op mijn zolderkamer bij mijn ouders thuis, bezit niet meer dan 5 verhuisdozen met persoonlijke spulletjes en trek komende zomer weer maanden door de natuur met m'n tentje en rugzak. Geluk zit 'm voor mij al heel lang niet meer in een huis, auto en spullen, als dat is wat je onder 'De Nederlandse luxe en verworvenheden verstaat'...willem1959 schreef: ↑31-03-2019 21:29Dat denk je nu, maar de ervaring leert dat je je weer heel snel aanpast aan de Nederlandse luxe en verworvenheden.
