Kantoor (ergernissen) topic
dinsdag 30 september 2008 om 11:12
Ik werk op een groot kantoor sinds een half jaar en begin steeds meer in 'het kantoorleven' te komen.
Toch merk ik duidelijk dat ik geen kantoor achtergrond heb en me erger aan veel dingen. Ik zal aftrappen:
- overdreven taalgebruik wat ook best in het Nederlands kan, zoals bilateraaltje, ad hoc enzovoort.
- Dat mensen zo ontzettend verstoffen. 8.30 achter de pc, 12.00 naar de kantine 2 boterhammen met kaas en een glas melk kopen, 12.30 weer achter de pc, 17.00 computer uit en naar huis.
- Vergadering. Wat leg je op tafel. Papieren, pen.
en vervolgens je mobieltje en PDA en daar dan ook heel interessant op gaan zitten tikken. Flikker op, je zit in vergadering!! Weg die zooi!
- Telefoon opnemen tijdens de vergadering. Ja hoi, ik zit in vergadering. ja. ja... ja.. ik bel je zo even terug ok?
Neem gewoon NIET op!!
enzovoorts.. Wie volgt???
Toch merk ik duidelijk dat ik geen kantoor achtergrond heb en me erger aan veel dingen. Ik zal aftrappen:
- overdreven taalgebruik wat ook best in het Nederlands kan, zoals bilateraaltje, ad hoc enzovoort.
- Dat mensen zo ontzettend verstoffen. 8.30 achter de pc, 12.00 naar de kantine 2 boterhammen met kaas en een glas melk kopen, 12.30 weer achter de pc, 17.00 computer uit en naar huis.
- Vergadering. Wat leg je op tafel. Papieren, pen.
en vervolgens je mobieltje en PDA en daar dan ook heel interessant op gaan zitten tikken. Flikker op, je zit in vergadering!! Weg die zooi!
- Telefoon opnemen tijdens de vergadering. Ja hoi, ik zit in vergadering. ja. ja... ja.. ik bel je zo even terug ok?
Neem gewoon NIET op!!
enzovoorts.. Wie volgt???
Sloerie en Huppelkut, aangenaam!
woensdag 12 november 2008 om 22:44
STC = ik
coll = collega
STC: Van harte gefeliciteerd met je zoon. En? Is hij een wolk?
coll: (begint enthousiast te vertellen) Ik kom zo even langs met de foto's.
STC: (ziet de bui, lees:fotoalbum, al hangen) Leuk, alleen nu heb ik het even druk, maar in mijn pauze heb ik wel tijd om een paar fotootjes te kijken. Ik ben erg benieuwd.
Collega komt langs en heeft een dik fotomapje bij zich. STC zet zich schrap, legt boterham ter zijde, slaat het mapje open en kijkt recht in de doos van de vrouw van collega. Gegeneerd slaat ze snel de foto om (dit was vast de bedoeling niet...toch?) terwijl collega verheugd uitroept: "Kijk, het hoofdje!" De volgende foto's zijn te ranzig en te genant om langer dan een halve seconde naar te kijken, dus die worden snel voorbijgebladerd.
STC: "Sorry collega, maar dit is me iets te bloederig dus ik sla deze even over".... om vervolgens bij de foto aan te komen waarop de placenta in volle glorie te bewonderen is. (WTF??)
coll: (lachend) Kun je daar niet tegen? Het is anders heel natuurlijk hoor! (Ja, en? Dat is poep ook, en daar maak ik ook geen fotoreportage van.)
Een beetje misselijk worstelt STC zich door de rest van het fotomapje heen. Nog even doorzetten, we zijn op de helft.
foto 1: baby bij oma op schoot (dit is mijn moeder)
foto 2: baby bij andere oma op schoot (dit is mijn schoonmoeder)
foto 3: baby bij vriendin van de moeder op schoot (dit is...etc)
foto 4: baby bij tante op schoot
foto 5: baby bij neefje op schoot
etc etc t/m foto 14
Bij foto 3 is STC eigenlijk al door haar tekst heen. Met de lunch is het niet meer goedgekomen.
Moraal van het verhaal: Ik wil best een fotootje van je wereldwonder bekijken, of twee of drie. Gewoon even het snuitje zien, zodat ik kan zeggen "lief kindje" (of een ander standaardzinnetje
), maar alsjeblieft geen navelstrengen en andere enge dingen
.
coll = collega
STC: Van harte gefeliciteerd met je zoon. En? Is hij een wolk?
coll: (begint enthousiast te vertellen) Ik kom zo even langs met de foto's.
STC: (ziet de bui, lees:fotoalbum, al hangen) Leuk, alleen nu heb ik het even druk, maar in mijn pauze heb ik wel tijd om een paar fotootjes te kijken. Ik ben erg benieuwd.
Collega komt langs en heeft een dik fotomapje bij zich. STC zet zich schrap, legt boterham ter zijde, slaat het mapje open en kijkt recht in de doos van de vrouw van collega. Gegeneerd slaat ze snel de foto om (dit was vast de bedoeling niet...toch?) terwijl collega verheugd uitroept: "Kijk, het hoofdje!" De volgende foto's zijn te ranzig en te genant om langer dan een halve seconde naar te kijken, dus die worden snel voorbijgebladerd.
STC: "Sorry collega, maar dit is me iets te bloederig dus ik sla deze even over".... om vervolgens bij de foto aan te komen waarop de placenta in volle glorie te bewonderen is. (WTF??)
coll: (lachend) Kun je daar niet tegen? Het is anders heel natuurlijk hoor! (Ja, en? Dat is poep ook, en daar maak ik ook geen fotoreportage van.)
Een beetje misselijk worstelt STC zich door de rest van het fotomapje heen. Nog even doorzetten, we zijn op de helft.
foto 1: baby bij oma op schoot (dit is mijn moeder)
foto 2: baby bij andere oma op schoot (dit is mijn schoonmoeder)
foto 3: baby bij vriendin van de moeder op schoot (dit is...etc)
foto 4: baby bij tante op schoot
foto 5: baby bij neefje op schoot
etc etc t/m foto 14
Bij foto 3 is STC eigenlijk al door haar tekst heen. Met de lunch is het niet meer goedgekomen.
Moraal van het verhaal: Ik wil best een fotootje van je wereldwonder bekijken, of twee of drie. Gewoon even het snuitje zien, zodat ik kan zeggen "lief kindje" (of een ander standaardzinnetje
Ik vind hier dingen van.
donderdag 13 november 2008 om 13:23
Wat erg! Sommige mensen generen zich echt nergens voor.
Wat ik bijna nog erger vind zijn collega's met kleinkinderen. Moeders zijn vaak nog wel redelijk nuchter over hun kind maar oma's houden helemaal nooit op met het ophemelen van hun kleinkinderen. En inderdaad om de haverklap krijg je weer nieuwe foto's onder je neus geschoven waar je dan enthousiast op moet reageren.
donderdag 13 november 2008 om 13:51
Minder gruwelijk maar toch best genant: collega die strandfoto's van haar vakantie op de afdeling laat zien. Piepkleine string en verder niks aan, een heel bladermapje vol. Goh?
Of twee fotoalbums van de kampeervakantie naar IJsland. Wat is er te zien op IJsland? Niets. En daar dan twee fotoalbums vol van.
Of twee fotoalbums van de kampeervakantie naar IJsland. Wat is er te zien op IJsland? Niets. En daar dan twee fotoalbums vol van.
donderdag 13 november 2008 om 14:39
donderdag 13 november 2008 om 16:28
Yep: oftewel, iedereen heeft wat, waar en ander zich aan kan ergeren.
Kan van mijzelf ook wat dingen opnoemen waar mijn collega's zich aan ergeren...ook een leuke topic!
Ik ben uuuh...idd wat betweterig en ik eet wel eens een appel!
FOEI!!!
Oja...ik kan vervelende, langdradige verhalen vertellen en ik heb een ochtend humeur...tja...gelukkig ben ik na 9 uur weer vrolijk!
Ik zet wel altijd keurig mijn kopje in de afwasmachine. Pluspuntje.
Vergeet dat ding altijd wel aan te zetten als ik als laatste weg ga...en nee...daar heb ik geen smoesje voor...gewoon vergeten. Minpuntje.
Ik laat geen foto's zien. Pluspuntje.
Ook ik irriteer mij wel eens aan anderen. Minpuntje
Roddelen...oooeee...wie doet dat niet. Minpuntje.
Uiteindedlijk toch weer de zaken uitpraten. Pluspuntje.
Sloten vol humor (na 9 uur 's ochtends). Pluspuntje
Ben nu sinds kort werkzoekende...werkte er net een paar maanden, reden: kredietkrisis.
Vandaar dat ik zeg: wees blij dat je een baan hebt.
Tja...beetje off topic. Maar ben ook maar een mens.
Kan van mijzelf ook wat dingen opnoemen waar mijn collega's zich aan ergeren...ook een leuke topic!
Ik ben uuuh...idd wat betweterig en ik eet wel eens een appel!
FOEI!!!
Oja...ik kan vervelende, langdradige verhalen vertellen en ik heb een ochtend humeur...tja...gelukkig ben ik na 9 uur weer vrolijk!
Ik zet wel altijd keurig mijn kopje in de afwasmachine. Pluspuntje.
Vergeet dat ding altijd wel aan te zetten als ik als laatste weg ga...en nee...daar heb ik geen smoesje voor...gewoon vergeten. Minpuntje.
Ik laat geen foto's zien. Pluspuntje.
Ook ik irriteer mij wel eens aan anderen. Minpuntje
Roddelen...oooeee...wie doet dat niet. Minpuntje.
Uiteindedlijk toch weer de zaken uitpraten. Pluspuntje.
Sloten vol humor (na 9 uur 's ochtends). Pluspuntje
Ben nu sinds kort werkzoekende...werkte er net een paar maanden, reden: kredietkrisis.
Vandaar dat ik zeg: wees blij dat je een baan hebt.
Tja...beetje off topic. Maar ben ook maar een mens.
vrijdag 14 november 2008 om 11:09
Ja, rot dat je je baan kwijt bent en vooral de manier waarop. Heb je topic ne gelezen.
Ik ben ook zeker blij dat ik mijn baan nog heb (en als ik niet te veel forum onder werktijd kan ik deze misschien ook behouden
Dat neemt niet weg dat het soms lekker is om je even af te reageren over je vervelende collega's. Juist om de sfeer op het werk goed te houden kan het helpen af en toe je frustraties ergens anders kwijt te kunnen.
vrijdag 14 november 2008 om 19:56
vrijdag 14 november 2008 om 21:08
Wauw Sylphide, ik zie ineens het licht! Je hebt gelijk en ik zal nooit meer klagen.
Inderdaad is het een zegen dat ik werk heb, dus ik zal me nooooit meer ergeren op mijn werk.
Ik zal ook niet meer balen als ik in de regen met mijn fiets voor het stoplicht sta, maar blij zijn dat ik een fiets heb! En als ik in de file sta, iemand achter mij bumperkleeft, ik word opgehouden door onnodig linksrijders of bijna een fietser zonder licht aanrijd zal ik slechts dankbaar zijn voor mijn auto.
Ik zal me niet meer storen aan de rij voor de kassa in de supermarkt, maar van de gelegenheid gebruik maken om de Here op mijn blote knietjes te bedanken dat Hij de supermarkt heeft geschapen!
Mijn lawaaiige, verwarming op 24 graden zettende huisgenoten en huisjesmelkende huisbaas zullen me niet langer deren, want ik mag immers blij zijn dat ik een huis heb!
Als ik in de hondenstront stap zal ik blij zijn met mijn benen, want je zou toch in een rolstoel zitten (en als je daarmee door de stront rijdt, mag je natuurlijk blij zijn dat je ten minste een rolstoel hebt!).
Ik heb niets te klagen, want ik ben de perfectie zelf!
Goh, zo had ik het echt nog nóóit bekeken! Bedankt zeg!
Inderdaad is het een zegen dat ik werk heb, dus ik zal me nooooit meer ergeren op mijn werk.
Ik zal ook niet meer balen als ik in de regen met mijn fiets voor het stoplicht sta, maar blij zijn dat ik een fiets heb! En als ik in de file sta, iemand achter mij bumperkleeft, ik word opgehouden door onnodig linksrijders of bijna een fietser zonder licht aanrijd zal ik slechts dankbaar zijn voor mijn auto.
Ik zal me niet meer storen aan de rij voor de kassa in de supermarkt, maar van de gelegenheid gebruik maken om de Here op mijn blote knietjes te bedanken dat Hij de supermarkt heeft geschapen!
Mijn lawaaiige, verwarming op 24 graden zettende huisgenoten en huisjesmelkende huisbaas zullen me niet langer deren, want ik mag immers blij zijn dat ik een huis heb!
Als ik in de hondenstront stap zal ik blij zijn met mijn benen, want je zou toch in een rolstoel zitten (en als je daarmee door de stront rijdt, mag je natuurlijk blij zijn dat je ten minste een rolstoel hebt!).
Ik heb niets te klagen, want ik ben de perfectie zelf!
Goh, zo had ik het echt nog nóóit bekeken! Bedankt zeg!

