Werk & Studie
alle pijlers
kunnen ze dit maken?!
woensdag 13 oktober 2010 om 09:01
Kunnen ze dit maken? ben bang van wel... zie onderstaand bericht...
Ik ben al 9 maanden aan het solliciteren. Af en toe een baantje via het uizendbureau maar meer zit er niet in. Een tijdje helemaal thuis gezeten (wel vrijwilligerswerk gedaan omdat ik gek werd van het thuiszitten). Toen ineens, had ik 2 sollicitatie gesprekken in 1 week. Allebei de bedrijven lieten merken dat ze wel erg geïnterresseerd in mij waren. Toen zat ik dus met een luxe probleem.... Al snel werd duidelijk dat ik bij bedrijf #2 bijna het dubbele zou gaan verdienen en het minder reisafstand betrof. De keuze was makkelijk en ik koos voor bedrijf #2 wat bedrijf #1 niet kon waarderen (zacht uitgedrukt). Ik voelde me daar ook best schuldig over...maja that's life.
Bij bedrijf #2 alles geregeld, nog een paar keer langs geweest voor wat administratieve zaken. Bij dat bedrijf heb ik al eens gewerkt als bijbaan, en dat was erg leuk. Iedereen zei ook dat al hoopte dat ik de baan zou krijgen.
Vorige week woensdag werd ik gebeld of ik dinsdag 12 oktober nog eventjes lanngs kon komen. (ik ging ervan uit dat ik mijn contract mocht komen tekenen). Dus ik daarnaartoe.... en guess what: " Slecht nieuws, we kunnen je de baan toch niet geven door het financiele plaatje. We mogen tóch niemand van buitenaf aannemen... erg vervelend". Ja daar zit je dan... BOEM... mijn bom barstte pas toen ik thuis was. Voelde me aardig genaaid om het maar zo te zeggen..... Ik was zo blij dat ik eindelijk een baan had gevonden.
Vriendin van mij die rechten studeerd zegt dat ik een mondelinge overeenkomst had en dat die rechtsgeldig is. Maar ik had sowieso 2 maanden proeftijd. Dus ben bang dat ik geen poot heb om op te staan en weer verder kan solliciteren....
Ga ze wel nog een brief sturen en ze proberen te laten voelen wat ze met mij gedaan hebben.... Maarja of dat nog zin heeft bij zulke mensen.
Ik ben al 9 maanden aan het solliciteren. Af en toe een baantje via het uizendbureau maar meer zit er niet in. Een tijdje helemaal thuis gezeten (wel vrijwilligerswerk gedaan omdat ik gek werd van het thuiszitten). Toen ineens, had ik 2 sollicitatie gesprekken in 1 week. Allebei de bedrijven lieten merken dat ze wel erg geïnterresseerd in mij waren. Toen zat ik dus met een luxe probleem.... Al snel werd duidelijk dat ik bij bedrijf #2 bijna het dubbele zou gaan verdienen en het minder reisafstand betrof. De keuze was makkelijk en ik koos voor bedrijf #2 wat bedrijf #1 niet kon waarderen (zacht uitgedrukt). Ik voelde me daar ook best schuldig over...maja that's life.
Bij bedrijf #2 alles geregeld, nog een paar keer langs geweest voor wat administratieve zaken. Bij dat bedrijf heb ik al eens gewerkt als bijbaan, en dat was erg leuk. Iedereen zei ook dat al hoopte dat ik de baan zou krijgen.
Vorige week woensdag werd ik gebeld of ik dinsdag 12 oktober nog eventjes lanngs kon komen. (ik ging ervan uit dat ik mijn contract mocht komen tekenen). Dus ik daarnaartoe.... en guess what: " Slecht nieuws, we kunnen je de baan toch niet geven door het financiele plaatje. We mogen tóch niemand van buitenaf aannemen... erg vervelend". Ja daar zit je dan... BOEM... mijn bom barstte pas toen ik thuis was. Voelde me aardig genaaid om het maar zo te zeggen..... Ik was zo blij dat ik eindelijk een baan had gevonden.
Vriendin van mij die rechten studeerd zegt dat ik een mondelinge overeenkomst had en dat die rechtsgeldig is. Maar ik had sowieso 2 maanden proeftijd. Dus ben bang dat ik geen poot heb om op te staan en weer verder kan solliciteren....
Ga ze wel nog een brief sturen en ze proberen te laten voelen wat ze met mij gedaan hebben.... Maarja of dat nog zin heeft bij zulke mensen.
woensdag 13 oktober 2010 om 09:05
woensdag 13 oktober 2010 om 09:12
woensdag 13 oktober 2010 om 09:58
quote:sweetcandy schreef op 13 oktober 2010 @ 09:40:
een brief erachteraan sturen is wel erg kinderachtig. Daar ben ik het niet mee eens. Ik lees dat TO in het gesprek is overrompeld (zoals ze ook schrijft dat het thuis pas doordrong) en dat ze niet op is gekomen voor haar eigen. Ik kan me daarom voorstellen dat je dit alsnog wilt doen. Niet om toch die baan nog te krijgen, of als een klein kind te gaan stampvoeten maar om op een nette manier te laten weten dat je het spijtig vindt hoe het is gelopen en dat ze mogen beseffen dat dit verre van 'klantvriendelijk' is oid. Kijk, als ze het nou meteen al hadden laten weten maar er heeft bijna een week gezeten tussen het maken avn de afspraak, en de afspraak zélf. Dit vind ik echt niet kunnen hoor, om iemand zo lang voor te houden dat ze een nieuwe baan heeft.
een brief erachteraan sturen is wel erg kinderachtig. Daar ben ik het niet mee eens. Ik lees dat TO in het gesprek is overrompeld (zoals ze ook schrijft dat het thuis pas doordrong) en dat ze niet op is gekomen voor haar eigen. Ik kan me daarom voorstellen dat je dit alsnog wilt doen. Niet om toch die baan nog te krijgen, of als een klein kind te gaan stampvoeten maar om op een nette manier te laten weten dat je het spijtig vindt hoe het is gelopen en dat ze mogen beseffen dat dit verre van 'klantvriendelijk' is oid. Kijk, als ze het nou meteen al hadden laten weten maar er heeft bijna een week gezeten tussen het maken avn de afspraak, en de afspraak zélf. Dit vind ik echt niet kunnen hoor, om iemand zo lang voor te houden dat ze een nieuwe baan heeft.
woensdag 13 oktober 2010 om 10:00
quote:siesa schreef op 13 oktober 2010 @ 09:58:
[...]
Daar ben ik het niet mee eens. Ik lees dat TO in het gesprek is overrompeld (zoals ze ook schrijft dat het thuis pas doordrong) en dat ze niet op is gekomen voor haar eigen zichzelf. Ik kan me daarom voorstellen dat je dit alsnog wilt doen. Niet om toch die baan nog te krijgen, of als een klein kind te gaan stampvoeten maar om op een nette manier te laten weten dat je het spijtig vindt hoe het is gelopen en dat ze mogen beseffen dat dit verre van 'klantvriendelijk' is oid.Maar das mijn mening...
[...]
Daar ben ik het niet mee eens. Ik lees dat TO in het gesprek is overrompeld (zoals ze ook schrijft dat het thuis pas doordrong) en dat ze niet op is gekomen voor haar eigen zichzelf. Ik kan me daarom voorstellen dat je dit alsnog wilt doen. Niet om toch die baan nog te krijgen, of als een klein kind te gaan stampvoeten maar om op een nette manier te laten weten dat je het spijtig vindt hoe het is gelopen en dat ze mogen beseffen dat dit verre van 'klantvriendelijk' is oid.Maar das mijn mening...
woensdag 13 oktober 2010 om 10:09
Ben het wel eens met siesa. Dus als het een gewone brief wordt, geen boze. Omdat je waarschijnlijk zo verbaasd was tijdens die mededeling heb je niet alles kunnen zeggen, wat je had willen zeggen.
Heel erg vervelend, maar volgens mij kun je hier niks meer aan doen. En wat dan nog? Dan kunnen ze je na een maand ook wel weer wegsturen. Voor het vervolg; niks afzeggen voordat je iets getekend hebt.
Heel erg vervelend, maar volgens mij kun je hier niks meer aan doen. En wat dan nog? Dan kunnen ze je na een maand ook wel weer wegsturen. Voor het vervolg; niks afzeggen voordat je iets getekend hebt.
woensdag 13 oktober 2010 om 10:10
TO, hoelang precies zit er tussen de mondelingen afspraak en het gesprek op 12/10? Want je bent zelfs nog 'een paar keer langsgeweest voor administratieve dingetjes'. Wat waren dat trouwens voor 'administratieve dingetjes'? Het enige administratieve waar ik ooit voor langs ben geweest is het daadwerkelijk tekenen van het contract. Oh ja, een 1 x een 'aanstellingsovereenkomst' wat zoveel was als de 'intentieverklaring tot het aangaan van een arbeidsovereenkomst'. Ik vind het dus wat vreemd klinken allemaal.
Verder zou ik wel een brief schrijven, maar meer omdat ik mij afvraag of er wellicht toch niet iets meer achter zit. Ik bedoel, een bedrijf dient zich toch vooraf te realiseren wat ze kunnen betalen? vacatures worden toch niet zomaar uitgezet?
Ik zou dus eerder een nette brief erachter aan sturen dat je op 12/10 behoorlijk overvallen werd door het nieuws dat je contract op het laatste moment niet doorging, en of men zo goed wil zijn om voor jou nog eens de precieze redenen en aanleiding voor die beslissing zo laat in het proces op papier te zetten. Wie weet komt er iets uit, waar je zelf mee verder kunt.
De baan krijg je sowieso niet. Maak je nog een kans bij sollicitatie nr1? Is er nog een weg terug?
Verder zou ik wel een brief schrijven, maar meer omdat ik mij afvraag of er wellicht toch niet iets meer achter zit. Ik bedoel, een bedrijf dient zich toch vooraf te realiseren wat ze kunnen betalen? vacatures worden toch niet zomaar uitgezet?
Ik zou dus eerder een nette brief erachter aan sturen dat je op 12/10 behoorlijk overvallen werd door het nieuws dat je contract op het laatste moment niet doorging, en of men zo goed wil zijn om voor jou nog eens de precieze redenen en aanleiding voor die beslissing zo laat in het proces op papier te zetten. Wie weet komt er iets uit, waar je zelf mee verder kunt.
De baan krijg je sowieso niet. Maak je nog een kans bij sollicitatie nr1? Is er nog een weg terug?
woensdag 13 oktober 2010 om 10:28
quote:siesa schreef op 13 oktober 2010 @ 09:58:
[...]
Daar ben ik het niet mee eens. Ik lees dat TO in het gesprek is overrompeld (zoals ze ook schrijft dat het thuis pas doordrong) en dat ze niet op is gekomen voor haar eigen. Ik kan me daarom voorstellen dat je dit alsnog wilt doen. Niet om toch die baan nog te krijgen, of als een klein kind te gaan stampvoeten maar om op een nette manier te laten weten dat je het spijtig vindt hoe het is gelopen en dat ze mogen beseffen dat dit verre van 'klantvriendelijk' is oid..
Als je toch een brief wilt sturen, zou ik er 1 sturen dat je het jammer vindt hoe het gelopen is. Dat je echter nog steeds geinteresseerd bent en het een leuke functie vond enz. Dat de financiele situatie hopelijk weer aantrekt en je in het geval van nieuwe vacatures weer interesse hebt.
Dat je een beetje overrompeld was door het nieuws en daarom geen gelegenheid meer had om te zeggen tijdens gesprek.
Dan zeg je ook iets dat het nogal onverwachts kwam en hou je toch nog een opening. Je weet nooit hoe snel ze weer vacature hebben en op welke manier je nog een keer met ze te maken krijgt.
Geen brief om verhaal te halen of dat ze niet klantvriendelijk zijn, want dan halen ze hun schouders op of nemen het voor kennisgeving aan.
[...]
Daar ben ik het niet mee eens. Ik lees dat TO in het gesprek is overrompeld (zoals ze ook schrijft dat het thuis pas doordrong) en dat ze niet op is gekomen voor haar eigen. Ik kan me daarom voorstellen dat je dit alsnog wilt doen. Niet om toch die baan nog te krijgen, of als een klein kind te gaan stampvoeten maar om op een nette manier te laten weten dat je het spijtig vindt hoe het is gelopen en dat ze mogen beseffen dat dit verre van 'klantvriendelijk' is oid..
Als je toch een brief wilt sturen, zou ik er 1 sturen dat je het jammer vindt hoe het gelopen is. Dat je echter nog steeds geinteresseerd bent en het een leuke functie vond enz. Dat de financiele situatie hopelijk weer aantrekt en je in het geval van nieuwe vacatures weer interesse hebt.
Dat je een beetje overrompeld was door het nieuws en daarom geen gelegenheid meer had om te zeggen tijdens gesprek.
Dan zeg je ook iets dat het nogal onverwachts kwam en hou je toch nog een opening. Je weet nooit hoe snel ze weer vacature hebben en op welke manier je nog een keer met ze te maken krijgt.
Geen brief om verhaal te halen of dat ze niet klantvriendelijk zijn, want dan halen ze hun schouders op of nemen het voor kennisgeving aan.
woensdag 13 oktober 2010 om 11:01
De mondelinge overeenkomst is geweest op maandag 4 oktober. Op woensdag 6 oktober ben ik langsgeweest voor het inleveren van kopie paspoort en bankpas, loonheffingsverklaring enz. Later op diezelfde dag werd ik gebeld of ik volgende week dindsdag 12 oktober (gister dus) nog even kon langskomen. 's middags vertelde zijn assistente nog over een cursus die ik eind oktober mee zou kunnen volgen en daar zou ik nog meer uitleg over krijgen, dus ik dacht dat hij me daar misschien over zou willen spreken.
Ze hebben me dus bijna n week voorgehouden dat ik een baan had terwijl ze wisten dat het niet door zou gaan...
Ze hebben me dus bijna n week voorgehouden dat ik een baan had terwijl ze wisten dat het niet door zou gaan...
woensdag 13 oktober 2010 om 11:07
quote:Lisje87 schreef op 13 oktober 2010 @ 11:01:
Ze hebben me dus bijna n week voorgehouden dat ik een baan had terwijl ze wisten dat het niet door zou gaan...
Dat hoeft toch niet zo te zijn? Misschien hebben ze het pas eergisteren gehoord.
Maar goed, wat ik eerder al zei: mailtje sturen dat je het jammer vindt en rest van wat leergierig zegt. Wie weet wat er in januari gebeurd als de nieuwe budgetten los komen....
Ze hebben me dus bijna n week voorgehouden dat ik een baan had terwijl ze wisten dat het niet door zou gaan...
Dat hoeft toch niet zo te zijn? Misschien hebben ze het pas eergisteren gehoord.
Maar goed, wat ik eerder al zei: mailtje sturen dat je het jammer vindt en rest van wat leergierig zegt. Wie weet wat er in januari gebeurd als de nieuwe budgetten los komen....
woensdag 13 oktober 2010 om 17:12
Zeker geen brief sturen om je ongenoegen te uiten. De mensen die jou hadden willen aannemen, vinden het waarschijnlijk al vervelend genoeg dat dit nu toch niet door kan gaan.
Stuur ze een brief waarin je hen bedankt voor hun tijd, uitspreekt dat je het erg jammer vindt dat het toch niet door gaat omdat je er erg veel zin in had, en dat je hoopt dat ze bij een toekomstige vacature opnieuw aan je willen denken.
Stuur ze een brief waarin je hen bedankt voor hun tijd, uitspreekt dat je het erg jammer vindt dat het toch niet door gaat omdat je er erg veel zin in had, en dat je hoopt dat ze bij een toekomstige vacature opnieuw aan je willen denken.
donderdag 14 oktober 2010 om 02:49
Ik heb een soortelijke ervaring gehad: Aangenomen, training gevolgd en op de laatste dag van de training bleek er te weinig werk te zijn. Balen! Maar het feit dat de directeur dit persoonlijk kwam vertellen zei mij heel veel over het bedrijf.
Ik had mijn vaste contract (bijna 10 jaar bij "oude" werkgever) hiervoor opgezegd. Gelukkig vroegen zij mij terug. Dit heb ik gedaan.
Twee maanden later werd ik door de "nieuwe" werkgever gebeld: Er ging iemand weg en ze wilden mij daar graag voor in de plaats. Reden? Ik was positief gebleven en kon begrip opbrengen voor de situatie. Ik werk momenteel nog steeds bij deze werkgever (dat wil zeggen; Momenteel zit ik thuis met een burnout, maar da's redelijk offtopic in deze ).
Wat ik bedoel te zeggen: Niet alles in het leven is een complot, soms gebeuren er ook dingen die gewoon heel ongelukkig uitkomen.
Mijn advies: Stuur die brief, laat merken dat je het erg vervelend vind omdat je graag bij dit bedrijf aan de slag had willen gaan, maar geef ook aan dat je het waardeert dat zij de moeite hebben genomen je dit persoonlijk te vertellen (ze hadden ook kunnen bellen/mailen of een brief kunnen sturen, was in mijn ogen minder netjes geweest) en geef aan dat je nog geïnteresseerd bent (alleen als dit ook zo is natuurlijk) mocht er opnieuw een vacature komen in betere financiële tijden.
Vervelend is het absoluut, maar helaas gebeuren dit soort dingen nou eenmaal...
Sterkte!
Ik had mijn vaste contract (bijna 10 jaar bij "oude" werkgever) hiervoor opgezegd. Gelukkig vroegen zij mij terug. Dit heb ik gedaan.
Twee maanden later werd ik door de "nieuwe" werkgever gebeld: Er ging iemand weg en ze wilden mij daar graag voor in de plaats. Reden? Ik was positief gebleven en kon begrip opbrengen voor de situatie. Ik werk momenteel nog steeds bij deze werkgever (dat wil zeggen; Momenteel zit ik thuis met een burnout, maar da's redelijk offtopic in deze ).
Wat ik bedoel te zeggen: Niet alles in het leven is een complot, soms gebeuren er ook dingen die gewoon heel ongelukkig uitkomen.
Mijn advies: Stuur die brief, laat merken dat je het erg vervelend vind omdat je graag bij dit bedrijf aan de slag had willen gaan, maar geef ook aan dat je het waardeert dat zij de moeite hebben genomen je dit persoonlijk te vertellen (ze hadden ook kunnen bellen/mailen of een brief kunnen sturen, was in mijn ogen minder netjes geweest) en geef aan dat je nog geïnteresseerd bent (alleen als dit ook zo is natuurlijk) mocht er opnieuw een vacature komen in betere financiële tijden.
Vervelend is het absoluut, maar helaas gebeuren dit soort dingen nou eenmaal...
Sterkte!
woensdag 20 oktober 2010 om 16:49
woensdag 20 oktober 2010 om 17:06
quote:Lisje87 schreef op 13 oktober 2010 @ 09:01:
Ga ze wel nog een brief sturen en ze proberen te laten voelen wat ze met mij gedaan hebben.... Maarja of dat nog zin heeft bij zulke mensen.wat bedoel je met "zin"? Welke zin zou jij willen dat die brief heeft? Welk rationeel uit te leggen doel heb je met die brief?
Ga ze wel nog een brief sturen en ze proberen te laten voelen wat ze met mij gedaan hebben.... Maarja of dat nog zin heeft bij zulke mensen.wat bedoel je met "zin"? Welke zin zou jij willen dat die brief heeft? Welk rationeel uit te leggen doel heb je met die brief?
woensdag 20 oktober 2010 om 21:35
Vervelend, zeg. Degene die de gesprekken met je voerde dacht wrs dat hij daar zeggenschap over had. Mijn ervaring is dat veel beslissingen door de crisis steeds hoger gemaakt moeten worden. Bij het bedrijf waar ik werkte (5000 + medewerkers) moest elk bedrag van 10.000 euro of hoger door de hoogste baas getekend/pre-approved worden. Dit was eigenlijk geen doen, omdat je met zakenreizen er al heel snel overheen zat. Ook met contracten deden ze heel lang en onduidelijk. Helaas ben jij hier slachtoffer van geworden. Ik zou die brief niet sturen. Aangeven dat je het vervelend vind maar wie weet, mogen ze over een paar weken jou die baan wel geven. Ga dan ook pas blij zijn als het contract getekend is. Je kunt nu wel een brief sturen maar dan sla je je eigen glazen in. Denk aan je toekomstige collega's daar en niet aan de rompslomp die er helaas ook bij hoort. Succes met solliciteren.
