Werk & Studie
alle pijlers
Nieuwe baan
dinsdag 7 mei 2019 om 09:37
Omdat ik niet genoeg uitdaging meer kon vinden in mijn vorige baan ben ik opzoek gegaan naar iets anders. Tijdens de sollicitatie sprak me de baan heel erg aan en het leek me super leuk om daar te gaan werken (verpleeghuis). Dus contract ondertekend en al snel kon ik beginnen. Nu 1 maand verder twijfel ik enorm. De werkdruk is extreem hoog en alles gaat een beetje anders dan hoe het me verteld werd tijdens de sollicitatie. Thuis ben ik constant met het werk bezig in mijn hoofd, zelfs als ik in bed lig. Ik heb al contact gehad met mijn manager maar zij wuift het eigenlijk een beetje weg en gaat er niet zo op in.
Ik zit nog in mijn proeftijd en zit er sterk aan te denken om met deze baan te stoppen en weer iets anders te gaan zoeken. Vind het heel erg dat ik zo denk want ik had er zoveel zin in. Wel heb ik hele toffe collega’s waardoor het werken wat leuker word, ook zij vinden het werk erg zwaar en zijn er een aantal in de ziektewet door de werkdruk. Ik twijfel gewoon wat ik moet, ik wil niet opgeven maar wil mijn werk ook niet telkens mee naar huis nemen.
Zijn er meer mensen die dit hebben meegemaakt?
Ik zit nog in mijn proeftijd en zit er sterk aan te denken om met deze baan te stoppen en weer iets anders te gaan zoeken. Vind het heel erg dat ik zo denk want ik had er zoveel zin in. Wel heb ik hele toffe collega’s waardoor het werken wat leuker word, ook zij vinden het werk erg zwaar en zijn er een aantal in de ziektewet door de werkdruk. Ik twijfel gewoon wat ik moet, ik wil niet opgeven maar wil mijn werk ook niet telkens mee naar huis nemen.
Zijn er meer mensen die dit hebben meegemaakt?
dinsdag 7 mei 2019 om 09:41
Ja, in het onderwijs. Hele hoge werkdruk. Ook zo iemand die werk mee naar huis neemt. Dat heeft twee keer tot een burnout geleid en nu ben ik helemaal uit het onderwijs gestapt.
Een belangrijke vraag om te beantwoorden is of jij denkt dat je kunt leren anders met zo'n hoge werkdruk om te gaan. Sommige mensen kunnen dat leren, anderen niet. En dat is niet erg. Maar als je dat echt niet kunt is het beter om niet te blijven. Ik had ook hele leuke collega's, leuk werk op zich, leuke leerlingen. Toch lukte het niet. Dat vond ik heel erg, maar het is noodzakelijk om eerlijk te zijn over je eigen beperkingen.
Heb je iemand die jou kan helpen deze vraag te beantwoorden?
Een belangrijke vraag om te beantwoorden is of jij denkt dat je kunt leren anders met zo'n hoge werkdruk om te gaan. Sommige mensen kunnen dat leren, anderen niet. En dat is niet erg. Maar als je dat echt niet kunt is het beter om niet te blijven. Ik had ook hele leuke collega's, leuk werk op zich, leuke leerlingen. Toch lukte het niet. Dat vond ik heel erg, maar het is noodzakelijk om eerlijk te zijn over je eigen beperkingen.
Heb je iemand die jou kan helpen deze vraag te beantwoorden?
dinsdag 7 mei 2019 om 09:42
Aan mijn collega’s te zien is het ook echt heel zwaar. Je loopt heel wat af en je bent constant wel bezig, pauze’s schieten er bijna altijd bij in.
Ik krijg na mijn proeftijd wel een vast contract.
dinsdag 7 mei 2019 om 09:50
Voordeel van een vastcontract: je kunt er met een maand vanaf. Bepaalde tijd is vervelender.
Je kunt dus in alle rust verder zoeken, en vooral bedenken wat je zou willen. Zou jammer zijn, als je weer verkeerd kiest. Kost veel energie
dinsdag 7 mei 2019 om 10:06
Knap dat je voor jezelf hebt gekozen. Veel mensen verkijken zich volgens mij enorm op het onderwijs, ook daar word er steeds meer van je verwacht. Heb je nu een hele andere baan of toch verder gegaan in het onderwijs?Jawlensky schreef: ↑07-05-2019 09:41Ja, in het onderwijs. Hele hoge werkdruk. Ook zo iemand die werk mee naar huis neemt. Dat heeft twee keer tot een burnout geleid en nu ben ik helemaal uit het onderwijs gestapt.
Een belangrijke vraag om te beantwoorden is of jij denkt dat je kunt leren anders met zo'n hoge werkdruk om te gaan. Sommige mensen kunnen dat leren, anderen niet. En dat is niet erg. Maar als je dat echt niet kunt is het beter om niet te blijven. Ik had ook hele leuke collega's, leuk werk op zich, leuke leerlingen. Toch lukte het niet. Dat vond ik heel erg, maar het is noodzakelijk om eerlijk te zijn over je eigen beperkingen.
Heb je iemand die jou kan helpen deze vraag te beantwoorden?
dinsdag 7 mei 2019 om 10:08
In mijn arbeidsovereenkomst staat 2 maanden. Wie weet veranderd het nog wel wat. Het kost mij dubbel zoveel energie omdat ik nog lang niet alles weet natuurlijk. Ik ben nu even vrij en wil dan ook zo graag genieten van een vrije dag. Dat gepieker steeds pff..
dinsdag 7 mei 2019 om 10:10
Ik ben nu werkzoekend en ook aan het kijken om voor mezelf te beginnen. Wil niet meer in het onderwijs, tenzij het voor een kleine aanstelling is en korte termijn, zodat ik naast een eigen bedrijf wat financiele zekerheid heb.
dinsdag 7 mei 2019 om 10:37
Ik zou het nog even aan kijken , zoals het nu klinkt zit je volgend jaar met een burn out thuis ? Je neemt je werk al mee naar huis en werkt er pas een maand.Succes met je beslissing ,ik hoop voor je dat je er wel goed inrolt verder
Verhuisd naar ander forum, over vloggers,influencers reality series pb voor info.
dinsdag 7 mei 2019 om 11:33
Herkenbaar. Toen ik in mijn dromen banken begon te verkopen vanuit de kelder van mijn schoonmoeder, wist ik dat ik een dagje écht vrij moest nemen. Voor mij was dat de sauna, met een massage. Kostte een kapitaal maar ergens halverwege die massage voelde ik dat ik weer terug op aarde kwam.
Nieuwe baan, nieuwe collega´s, nieuw systeem. Je voegen in het team, zoeken naar álles, het kost gewoon heel veel energie.
Afschakelen na je werk is iets dat je moet leren. Wat je kunt proberen is een dagboekje. Spreek met jezelf af dat je elke avond om acht uur een kwartiertje over je werk schrijft.
En als je het over een half jaar nog steeds niks vindt, zoek je gewoon weer iets anders. Dat is een groot voordeel nu, het is relatief gemakkelijk om iets nieuws te vinden. Ik ben inmiddels gestopt met banken verkopen en moest daarna kiezen tussen vier bedrijven. Dat gaf trouwens ook nog best een portie stress....
Nieuwe baan, nieuwe collega´s, nieuw systeem. Je voegen in het team, zoeken naar álles, het kost gewoon heel veel energie.
Afschakelen na je werk is iets dat je moet leren. Wat je kunt proberen is een dagboekje. Spreek met jezelf af dat je elke avond om acht uur een kwartiertje over je werk schrijft.
En als je het over een half jaar nog steeds niks vindt, zoek je gewoon weer iets anders. Dat is een groot voordeel nu, het is relatief gemakkelijk om iets nieuws te vinden. Ik ben inmiddels gestopt met banken verkopen en moest daarna kiezen tussen vier bedrijven. Dat gaf trouwens ook nog best een portie stress....
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 7 mei 2019 om 13:55
Ik zat er ook al over na te denken om even lekker alleen naar de sauna en bronnenbad te gaan. Knap dat je voor jezelf hebt gekozen! Ik moet nog zien of ik dit vol houd, ben van mezelf al een erg gevoelig persoon. Maar gelukkig is er in de zorg ontzettend veel werk dus bij huis kom ik niet te zitten.Ceylon schreef: ↑07-05-2019 11:33Herkenbaar. Toen ik in mijn dromen banken begon te verkopen vanuit de kelder van mijn schoonmoeder, wist ik dat ik een dagje écht vrij moest nemen. Voor mij was dat de sauna, met een massage. Kostte een kapitaal maar ergens halverwege die massage voelde ik dat ik weer terug op aarde kwam.
Nieuwe baan, nieuwe collega´s, nieuw systeem. Je voegen in het team, zoeken naar álles, het kost gewoon heel veel energie.
Afschakelen na je werk is iets dat je moet leren. Wat je kunt proberen is een dagboekje. Spreek met jezelf af dat je elke avond om acht uur een kwartiertje over je werk schrijft.
En als je het over een half jaar nog steeds niks vindt, zoek je gewoon weer iets anders. Dat is een groot voordeel nu, het is relatief gemakkelijk om iets nieuws te vinden. Ik ben inmiddels gestopt met banken verkopen en moest daarna kiezen tussen vier bedrijven. Dat gaf trouwens ook nog best een portie stress....
dinsdag 7 mei 2019 om 19:28
Het verbaast me echt hoeveel mensen nog zouden blijven. Paar jaar geleden was ik ook van baan geswitcht, maar al na drie weken stopte ik ermee. Toch. Iet zo leuk als ik verwacht had. En moe zijn van nieuwe indrukken en misschien omdat je het spannend vindt is heel anders voor mijn idee dan echt fysiek moe zijn en geestelijk moe zijn van het werk.
Is er veel werk in je branche? Dan zou ik lekker stoppen en ergens anders beginnen.
Is er veel werk in je branche? Dan zou ik lekker stoppen en ergens anders beginnen.
Those who don’t believe in magic will never find it
woensdag 8 mei 2019 om 07:14
Zeker weten??
woensdag 8 mei 2019 om 07:15
Ik vind niet dat TO moet blijven hoor, ik zou alleen niet overhaast iets anders gaan doen.dropfruitje schreef: ↑07-05-2019 19:28Het verbaast me echt hoeveel mensen nog zouden blijven. Paar jaar geleden was ik ook van baan geswitcht, maar al na drie weken stopte ik ermee. Toch. Iet zo leuk als ik verwacht had. En moe zijn van nieuwe indrukken en misschien omdat je het spannend vindt is heel anders voor mijn idee dan echt fysiek moe zijn en geestelijk moe zijn van het werk.
Is er veel werk in je branche? Dan zou ik lekker stoppen en ergens anders beginnen.
Eerst eens goed denken, wat ze dan wel wil.
woensdag 8 mei 2019 om 08:37
Vorig jaar twijfelde ik tijdens mijn proeftijd. Ik ben gebleven onder het mom dat ik moest wennen en dat vertelde mijn werkgever ook. 10 dagen later heb ik alsnog ontslag ingediend. Ik moest daarna nog 1,5 maand daar werken terwijl ik wist dat ik wegging, en dat was zwaar. Achteraf spijt dat ik na mijn proeftijd niet stopte, al heb ik ook veel geleerd.
woensdag 8 mei 2019 om 09:01
Herkenbaar TO.
Ik heb vorig jaar overspannen thuis gezeten. Ik was toen ook nog bezig met een opleiding, maar had de praktijk toen al afgerond, gelukkig.
Uiteindelijk wel op een andere zorglocatie mijn laatste stage-dagen afgerond.
Begin dit jaar mijn opleiding afgerond, en ik had gesolliciteerd bij een verzorgingstehuis. Daar aangenomen en om lang verhaal kort te houden: Ik heb er 2 maanden gewerkt. De werkdruk is er hoog, en er speelden nog wat andere dingen mee waardoor ik steeds meer begon te twijfelen. Uiteindelijk was de werkdruk de reden dat ik er niet meer wilde werken.
Ik begon weer terug te zakken naar de situatie van vorig jaar. Veel stress, slecht slapen, werk mee naar huis nemen. Ik zag er steeds meer tegenop.
Gelukkig kon ik terecht bij 1 van mijn oude werkgevers. Het is wel wat ander werk (wat onder mijn niveau is) maar dat maakt me helemaal niet uit. Ik heb nu vaste dagen, en heb veel meer contact met de cliënten. Ik heb er geen seconde spijt van.
Er zijn mensen die me voor gek verklaarden, toen ik na 2 maanden daar wegging. En ja, misschien hadden ze gelijk. Maar omdat ik niet weer overspannen thuis wil zitten, wil ik nu voor mezelf kiezen. Ik moet nog heel wat jaren werken en vind het zonde als dat met zoveel stress is.
Ik heb vorig jaar overspannen thuis gezeten. Ik was toen ook nog bezig met een opleiding, maar had de praktijk toen al afgerond, gelukkig.
Uiteindelijk wel op een andere zorglocatie mijn laatste stage-dagen afgerond.
Begin dit jaar mijn opleiding afgerond, en ik had gesolliciteerd bij een verzorgingstehuis. Daar aangenomen en om lang verhaal kort te houden: Ik heb er 2 maanden gewerkt. De werkdruk is er hoog, en er speelden nog wat andere dingen mee waardoor ik steeds meer begon te twijfelen. Uiteindelijk was de werkdruk de reden dat ik er niet meer wilde werken.
Ik begon weer terug te zakken naar de situatie van vorig jaar. Veel stress, slecht slapen, werk mee naar huis nemen. Ik zag er steeds meer tegenop.
Gelukkig kon ik terecht bij 1 van mijn oude werkgevers. Het is wel wat ander werk (wat onder mijn niveau is) maar dat maakt me helemaal niet uit. Ik heb nu vaste dagen, en heb veel meer contact met de cliënten. Ik heb er geen seconde spijt van.
Er zijn mensen die me voor gek verklaarden, toen ik na 2 maanden daar wegging. En ja, misschien hadden ze gelijk. Maar omdat ik niet weer overspannen thuis wil zitten, wil ik nu voor mezelf kiezen. Ik moet nog heel wat jaren werken en vind het zonde als dat met zoveel stress is.
donderdag 9 mei 2019 om 01:41
Zo denk ik dus ook. Liever dan een goede baan en wat minder geld dan dit. Thuis ben ik er constant mee bezig en in bed ratelt er nog van alles door mijn hoofd, ook kom ik om vd spierpijn. De hele dag loop je door het hele tehuis heen en weer + veel somatiek wat erg pittig is. Vind mijn collegas erg lief en denken mee, ook zij zitten er doorheen. Gelukkig hebben we morgen een bespreking en als er niks veranderd denk ik toch echt te stoppen. Zat er vandaag weer helemaal doorheen! Meerdere collega’s die lopen te huilen, heb dit nog nooit meegemaakt.Kwebbeltje91 schreef: ↑08-05-2019 09:01Herkenbaar TO.
Ik heb vorig jaar overspannen thuis gezeten. Ik was toen ook nog bezig met een opleiding, maar had de praktijk toen al afgerond, gelukkig.
Uiteindelijk wel op een andere zorglocatie mijn laatste stage-dagen afgerond.
Begin dit jaar mijn opleiding afgerond, en ik had gesolliciteerd bij een verzorgingstehuis. Daar aangenomen en om lang verhaal kort te houden: Ik heb er 2 maanden gewerkt. De werkdruk is er hoog, en er speelden nog wat andere dingen mee waardoor ik steeds meer begon te twijfelen. Uiteindelijk was de werkdruk de reden dat ik er niet meer wilde werken.
Ik begon weer terug te zakken naar de situatie van vorig jaar. Veel stress, slecht slapen, werk mee naar huis nemen. Ik zag er steeds meer tegenop.
Gelukkig kon ik terecht bij 1 van mijn oude werkgevers. Het is wel wat ander werk (wat onder mijn niveau is) maar dat maakt me helemaal niet uit. Ik heb nu vaste dagen, en heb veel meer contact met de cliënten. Ik heb er geen seconde spijt van.
Er zijn mensen die me voor gek verklaarden, toen ik na 2 maanden daar wegging. En ja, misschien hadden ze gelijk. Maar omdat ik niet weer overspannen thuis wil zitten, wil ik nu voor mezelf kiezen. Ik moet nog heel wat jaren werken en vind het zonde als dat met zoveel stress is.
donderdag 9 mei 2019 om 07:57
Kwebbeltje91 schreef: ↑08-05-2019 09:01Herkenbaar TO.
Gelukkig kon ik terecht bij 1 van mijn oude werkgevers. Het is wel wat ander werk (wat onder mijn niveau is) maar dat maakt me helemaal niet uit. Ik heb nu vaste dagen, en heb veel meer contact met de cliënten. Ik heb er geen seconde spijt van.
Er zijn mensen die me voor gek verklaarden, toen ik na 2 maanden daar wegging. En ja, misschien hadden ze gelijk. Maar omdat ik niet weer overspannen thuis wil zitten, wil ik nu voor mezelf kiezen. Ik moet nog heel wat jaren werken en vind het zonde als dat met zoveel stress is.
Ze hadden dus ongelijk, want jij voelt je stukken beter, dus dit was de goede keuze voor jou.
En hier gaat het om TO. Een nieuwe baan is meestal intensief, dus dat het je veel bezig houdt is op zich niet zo gek. Je werkt er nog maar kort tenslotte.
Maar als jij denkt dat je snel een andere baan kan krijgen, zou ik opstappen in de proeftijd. Er zitten meerdere mensen thuis vanwege de werkdruk, dus ik zou dit mezelf niet aandoen.
En hopelijk is het in een andere baan beter. Houdt er rekening mee dat je gevraagd wordt tijdens een sollicitatie waarom je daar zo snel weg was. Dan ben je voorbereid op die vraag.
Weet je al wat je gaat doen?
donderdag 9 mei 2019 om 08:01
Heftig, maar helaas wel de realiteit merk ik. Toen ik me had ziek gemeld, waren er nog 2 collega's die ook langdurig ziek thuis kwamen te zitten.Blauwrood schreef: ↑09-05-2019 01:41Zo denk ik dus ook. Liever dan een goede baan en wat minder geld dan dit. Thuis ben ik er constant mee bezig en in bed ratelt er nog van alles door mijn hoofd, ook kom ik om vd spierpijn. De hele dag loop je door het hele tehuis heen en weer + veel somatiek wat erg pittig is. Vind mijn collegas erg lief en denken mee, ook zij zitten er doorheen. Gelukkig hebben we morgen een bespreking en als er niks veranderd denk ik toch echt te stoppen. Zat er vandaag weer helemaal doorheen! Meerdere collega’s die lopen te huilen, heb dit nog nooit meegemaakt.
Denk aan jezelf!
donderdag 9 mei 2019 om 16:04
Gisteren weer gewerkt en geen tijd gehad om een boterham te eten. Ik ben weer in huilen uitgebarsten op de gang bij een collega. Het werk ging maar door en de bewoners worden erg boos want zij hebben niet door hoe hard wij rennen. Het ligt denk ik niet aan de nieuwe baan waar ik aan moet wennen, iedereen loopt op zijn tenen. Een andere collega is gisteren bij huis gekomen omdat ze het ook niet meer trok. Ik moet zo weer werken.. wil het zo graag goed doen voor de bewoners, collega’s en organisatie maar ik merk dat ik fouten maak en taken vergeet door alle drukte. Heb de afgelopen nacht ook weer wakker gelegen. 
donderdag 9 mei 2019 om 20:15
Echt, denk aan jezelf!Blauwrood schreef: ↑09-05-2019 16:04Gisteren weer gewerkt en geen tijd gehad om een boterham te eten. Ik ben weer in huilen uitgebarsten op de gang bij een collega. Het werk ging maar door en de bewoners worden erg boos want zij hebben niet door hoe hard wij rennen. Het ligt denk ik niet aan de nieuwe baan waar ik aan moet wennen, iedereen loopt op zijn tenen. Een andere collega is gisteren bij huis gekomen omdat ze het ook niet meer trok. Ik moet zo weer werken.. wil het zo graag goed doen voor de bewoners, collega’s en organisatie maar ik merk dat ik fouten maak en taken vergeet door alle drukte. Heb de afgelopen nacht ook weer wakker gelegen.
